မင်းအတွက် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု

ဝမ်ထိန်သည် သူမ၏ အလှတရားကို အသုံးပြုပြီး အားကိုးရာရှာရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် လုံးဝအလုပ်မဖြစ်ခဲ့သလို ရှူဖယ်အတွက်လည်း အကျိုးမရှိခဲ့ပေ။ ပြောရလျှင် သူမသည် အားကိုးရာတစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ လျန်ယွမ်ထျန်ကို အပေါ်ယံချစ်ခင်ပုံပေါက်စေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို အသုံးချရုံသာ ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအချက်ကို အစောကတည်းက သိမြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ထိန်နှင့် သူ့တွင် ရန်ငြှိုးမရှိသဖြင့် သူမကို ဂရုစိုက်ရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ဝမ်ထိန် မရှိတော့သည်နှင့်အမျှ လမ်းတစ်လျှောက် ပိုမိုတိတ်ဆိတ်လာသည်။ ရှူဖယ်အတွက် လမ်းပြကြေးမရရှိခဲ့သော်လည်း သူသည် ရိုးသားစွာ လမ်းပြပေးခဲ့ပြီး အလုံခြုံဆုံးလမ်းကို ရွေးချယ်ကာ စိတ်အားထက်သန်မှု မလျော့ခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် နောက်မှလိုက်လာရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤလမ်းသည် အလွန်လုံခြုံကြောင်း ဝန်ခံရမည်။ အခြားနေရာများနှင့် ကြည့်ရသည်မှာ ကွာခြားမှုမရှိပုံရသော်လည်း ဤလမ်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲများ၏ နယ်မြေများကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် သားရဲများ မနည်းလှပေ။ သူတို့၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ မဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သရွေ့ ၎င်းတို့သည် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာမည် မဟုတ်ပေ။ အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေမှသာ နယ်မြေပြင်ပရှိ သတ္တဝါများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးမည်ဖြစ်သည်။ ရှူဖယ်ခေါ်ဆောင်လာသော ဤလမ်းသည် အလွန်လုံခြုံပြီး သားရဲများ၏ နယ်မြေအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်ကာကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“မင်း ဒီနေရာကို အကြိမ်များစွာ လာဖူးပုံပဲ… မဟုတ်ရင် ဒီလောက်ရင်းနှီးနေမှာ မဟုတ်ဘူး…” ယီထျန်းယွမ်က နောက်မှ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ဤလမ်းသည် လျှောက်လှမ်းရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်သည့် လမ်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကံတရားပေါ်တွင်သာ မူမတည်ဘဲ တစ်ဖြည်းဖြည်း စူးစမ်းလျှောက်လှမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုယီကို ရယ်စရာဖြစ်သွားပြီ… ကျွန်တော် ဒီနေရာကို အကြိမ်များစွာ လာဖူးတယ်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ရှာဖို့ပဲ… အစ်ကိုလည်း မြင်ပြီးပြီဆိုတော့ မိုးမြေအနှံ့ရတနာတွေဟာ သားရဲတွေရဲ့ စောင့်ကြပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် အလွယ်တကူ ခူးယူလို့မရဘူး။ အားနည်းတဲ့ သားရဲရဲ့ နယ်မြေမှာ မဟုတ်ရင် လျှောက်လှမ်းခူးယူဖို့ မရဲဘူး…” ရှူဖယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအပြုံးထဲတွင် ခါးသက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မည်သူမှ ဤမျှအန္တရာယ်များသော နေရာသို့ လာလိုသည် မဟုတ်ပေ။ များသောအားဖြင့် အခွင့်အရေးများရှာဖွေရန်နှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်တက်ရန်အတွက်သာ လာကြခြင်းဖြစ်သည်။

ရှူဖယ်သည် ဤနေရာသို့ မကြာခဏလာနိုင်သည်မှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်တက်ရန်နှင့် ပိုမိုအားကောင်းလာရန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဒါတင်မဟုတ်ဘူးနော်… အဓိကကတော့ မင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်အာရုံခံစားနိုင်တယ်… မဟုတ်ရင် ဒီလောက်ချောမွေ့စွာ သွားလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက အာရုံခံစားမှု အမျိုးအစားတစ်ခုပဲ… ပတ်ဝန်းကျင်က အန္တရာယ်တွေကို မွေးရာပါ သိရှိနိုင်တယ်…”

လူများစွာသည် အန္တရာယ်ကို ခံစားနိုင်သော်လည်း အချို့သော ကျင့်စဉ်သမားများသည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ခံစားနိုင်ကြသည်။ ရှူဖယ်သည် ထိုသို့သော လူမျိုးဖြစ်သည်။

ဤလမ်းကို မှတ်မိထားရုံဖြင့် အမြဲတမ်း သွားလာနိုင်မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤမျှရိုးရှင်းပါက လမ်းပြလုပ်ငန်းသည် အလုပ်မရှိတော့ပေ။ ဤနယ်မြေများသည် မကြာခဏ ပြောင်းလဲတတ်ပြီး လမ်းတစ်ခုတည်းကို တစ်သမတ်တည်း လျှောက်လှမ်းပါက ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

“ဟဲဟဲ… ဒါကိုတောင် အစ်ကိုယီ မြင်မိသွားပြီ… ဟုတ်တယ်… ကျွန်တော့မှာ မွေးရာပါ အာရုံခံစားနိုင်မှု ပြင်းထန်တယ်… ပတ်ဝန်းကျင်က အန္တရာယ်တွေကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်တယ်… အနည်းငယ်အန္တရာယ်ရှိရင်တောင် ချက်ချင်း ရှောင်ထွက်သွားတယ်… အန္တရာယ်ခံစားချက် ပျောက်သွားရင်တော့ ချောမွေ့စွာ သွားလာနိုင်ပြီ…” ရှူဖယ်က သက်ပြင်းချပြီး “ဒါပေမယ့် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ… သူများတွေအတွက်ကတော့ ဒါက အလကားအရည်အချင်းပဲ… ဘာအသုံးမှ မရှိဘူး…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အပြုံးထဲတွင် ခါးသက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုအပြုံးနောက်ကွယ်တွင် မည်မျှသော ဒုက္ခများ ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

“ဒီအရည်အချင်းက အသုံးဝင်တယ်လေ… မင်းသာ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး တပ်သားတစ်စုကို ဦးဆောင်နိုင်ရင် အန္တရာယ်တွေကို ကြိုတင်သိရှိပြီး ရှောင်ရှားနိုင်တယ်… ဒါဆို မင်းက ထူးချွန်တဲ့ ဦးဆောင်သူတစ်ယောက်ပဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအရည်အချင်းကို အလွန်သဘောကျသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ဦးဆောင်သူဖြစ်လာနိုင်ပါက စူးစမ်းရှာဖွေမှုများတွင်ဖြစ်စေ တိုက်ပွဲများတွင်ဖြစ်စေ ထိခိုက်မှုများကို များစွာ လျှော့ချနိုင်သည်။

တိကျသော ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် အောင်မြင်မှု၏ သော့ချက်ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုယီ… မင်းတစ်ယောက်ပဲ ငါ့ကို ဒီလိုချီးကျူးဖူးသေးတယ်… အိမ်မှာတောင် ဘယ်သူမှ ဒီလိုမပြောဘူး… ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးနေကြတယ်…” ရှူဖယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ “ရှေ့မှာ နဂါးဂူကို ရောက်တော့မယ်… မြန်မြန်သွားကြစို့…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှူဖယ်နောက်သို့ ဆက်လိုက်သွားသည်။ မကြာမီတွင် သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ထိုသစ်တောကို ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက် မျက်စိရှေ့တွင် ကျယ်ပြန့်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ ဧရာမတောင်ထွတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံးသို့ ဝိုင်းပတ်တက်သွားသော လမ်းတစ်ခုရှိသည်။ တောင်ထိပ်တွင် ကြီးမားသော ဂူအဝတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းသည် အနည်းငယ်ဖွင့်ထားကာ ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ကဲ့သို့ တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ဝိုင်းပတ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။

တကယ်ကို ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်က တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ဝိုင်းပတ်နေသည့်ပုံစံဖြစ်ပြီး နဂါးဝိုင်းဂူဟု အမည်ပေးထားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ပြင်ပပုံစံသည် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ အထက်ရှိ ကြီးမားသော ဂူအဝသည် ဧရာမနဂါးတစ်ကောင် ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းပြီး အထဲတွင် နဂါးများ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်မှာ ကျိန်းသေလှသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အတိတ်ကာလ၏ အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နဂါးဂူအတွင်းတွင် နဂါးများ မရှိတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဒါက နဂါးဂူပေါ့… တကယ်ကို ခမ်းနားတယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လျှင် ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်သည် တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် တကယ်ကို အသက်ဝင်နေသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။

နဂါးဂူရှေ့တွင် ကျင့်စဉ်သမားများစွာ ရှိနေပြီး ထိပ်ဆုံးသို့ တက်ရန် ခက်ခက်ခဲခဲ တက်လှမ်းနေကြသည်။ ဤမျှသော ဖိအားကြီးမားမှုအောက်တွင် အထဲသို့ တက်ရောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

“ဟုတ်တယ်… ဒါက နဂါးဂူပဲ… ဒဏ္ဍာရီအရ အထဲမှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ဆိုတယ်… ဒါပေမယ့် အထဲက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်… ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မဝင်ဖူးဘူး… ဒီနေရာအထိပဲ ခေါ်လာနိုင်တယ်… အပေါ်ကို ဆက်ခေါ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး…” ရှူဖယ်က တောင်းပန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အနည်းငယ်နိမ့်လွန်းသဖြင့် အထဲသို့ ဝင်ရန် မရဲခဲ့ပေ။ အထဲတွင် ရတနာများ ပေါများနိုင်သော်လည်း အသက်ရှင်လျက် ယူဆောင်နိုင်မှသာ အကျိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပါက ယီထျန်းယွမ်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာပြီးမှ ပြန်လှည့်ထွက်မသွားဘဲ အထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်ထောင်ပဲ… မင်းရထိုက်တာကို ပေးရမယ်…” ဟု ပြောရင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်ထောင်ကို ထုတ်ယူကာ ရှူဖယ်ထံ ပေးလိုက်သည်။

ရှူဖယ်က ချက်ချင်း ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းကာ “အစ်ကိုယီ နောက်နေတာပဲ… အစောကတည်းက ပြောထားပြီးပြီ… တစ်ပြားမှ မယူဘူးဆိုတာ မယူဘူး… မင်း အတင်းပေးရင်တောင် ဒီမှာ ပစ်ထားလိုက်မယ်… မယူဘူးလို့ ပြောရင် မယူဘူး… ကျွန်တော်လုပ်တဲ့အလုပ်မှာ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်… အစ်ကိုယီက ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ… ဒီလိုမျိုး လျော်ကြေးယူရင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားမယ်…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံသည် ပြတ်သားပြီး လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူသည် တကယ်ပင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ တက်ကြွသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကာ အလွန်သဘောကျစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို မင်းကို အတင်းမပေးတော့ဘူး… ဒါပေမယ့် တခြားနည်းနဲ့ ပြောင်းလဲပေးလို့ရတယ်… အခု မင်းအတွက် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ပေးမယ်… ငါ နဂါးဂူထဲ ဝင်မယ်… မင်း ငါနဲ့အတူ ဝင်လာချင်လား… ငါနဲ့အတူ လိုက်လာရင် မင်းဘေးကင်းဖို့ ငါအာမခံမယ်…”

ရှူဖယ်သည် ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို သိထားပြီး အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဆိုပါက အထဲတွင် စူးစမ်းလှည့်လည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သိပ်မစဉ်းစားဘဲ ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကျွန်တော် လိုက်ချင်ပါတယ်… အစ်ကိုယီ… မဟုတ်ဘူး… အစ်ကိုကြီးယီ လို့ ခေါ်သင့်တယ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို အစ်ကိုကြီးယီဆီ အပ်ပါတယ်…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သိပ်မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကူညီပေးမည်ဆိုပါက မည်သူ စိတ်မလှုပ်ရှားနိုင်မည်နည်း။

အခန်း (၃၇၈) ပြီးပါပြီ။