ပါးရိုက်သံများ

“မင်း တော်တော် သန်မာနေတယ်ပေါ့... ဟုတ်လား ဒါဆိုလည်း ငါကစလိုက်မယ်...” စီချန်က ယီထျန်းယွမ်ကို မထီမဲ့မြင်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး လုံးဝအာရုံထဲမထည့်သလို ဟန်ပြုလိုက်၏။

၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် ပထမအဆင့်သာရှိသော်လည်း ရှုဖယ်ထက်တော့ တစ်ဆင့်မြင့်မားလှသည်။

“စီချန် မင်းကစမယ်ပေါ့... ကောင်းပြီ...” ရှုဖယ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။ “မင်းရှုံးသွားရင် ငါ့ရဲ့အကိုယီရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရမယ်...”

“ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရမယ်ဟုတ်လား... ဟဟ... တော်တော်ကြီးကျယ်တဲ့ စကားပဲ...” စီချန်က ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောသည်။ “ဒါဆို မင်းရှုံးသွားရင်ကျ ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ...”

“ငါရှုံးသွားရင် လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်မယ်... ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ...” ရှုဖယ်က ကြီးမားသော လောင်းကြေးထည့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများမှာ မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ သွေးဆူဖွယ်ကောင်းလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။

စီချန်က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... မင်းကိုယ်တိုင် လက်ဖြတ်ပစ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါက ဖြည့်ဆည်းပေးရတော့မှာပေါ့...”

စကားမဆုံးခင်မှာပင် စီချန်က ဓားကိုမြှောက်ကာ ဤဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်လာသည်။ ရှည်လျားသော ဓားကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လျင်မြန်သော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ အဆုံးသတ်အနေဖြင့် ထိုးဖောက်လာခဲ့သည်။

ရှုဖယ်က ဓားအိမ်ထဲရှိ ဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ စီချန်က ထိုးဖောက်လာသည့်အချိန်တွင် ရှုဖယ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

စီချန်အား ဦးတည်လျက် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ထိထိုးတက်သွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး စီချန်ဖြတ်လာသော လက်မောင်းကို ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ ဤအလင်းတန်းမှာ လျင်မြန်လွန်းလှရာ စီချန်က တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အလင်းတန်းက သူ၏လက်မောင်းကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

“ဟဟ... ဒါက ဘာလဲ... မျက်လှည့်ပြမလို့လား...” စီချန်က မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် ဆက်လက်ထိုးဖောက်လာသည်။

သို့သော် သူထပ်မံခုတ်လိုက်ချိန်တွင် “ဖျူး...” ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏လက်မောင်းမှ သွေးစီးကြောင်းတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဓားမှာ လက်မှလွတ်ကျကာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒူးထောက်လျက် လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည်။

“တောင်းပန်စမ်း...” ရှုဖယ်က ဓားဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို ညွှန်ပြလျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် စီချန်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဒါ... ဒါက ရှူမိသားစုရဲ့ ဓားအလင်းသိုင်းကွက်ပဲ... သူက အဆင့်မြင့်အထိ ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ထားတာပဲ... မျက်စိနဲ့တောင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်တယ်... ဓားကွက်တွေက လျင်မြန်လွန်းတယ်...”

ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်ယောက်ယောက်က ဤသိုင်းကွက်ကို မှတ်မိသွားပြီး ရှုဖယ်မှာ သာမန်အဆင့်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။ တစ်ကွက်တည်းနှင့်ပင် စီချန်ကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူလိုက်နိုင်သည်။

“တောင်း... တောင်းပန်တာ ဘာမှ မလုပ်စမ်းနဲ့... ဒီလူတွေကို အားကုန်ရိုက်ပစ်လိုက်... ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့...” စီချန်မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့လျက် မျက်ဝန်းထဲတွင် ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“တက်စမ်း...”

ကတိကဝတ်ကို မဖြည့်ဆည်းဘဲ စီချန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော လူအုပ်ထဲမှ လူအနည်းငယ်က ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ဤဘက်သို့ ခုတ်ထစ်လာသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စီချန်ထက် သာလွန်ပြီး ယခုအကြိမ်တွင် သတိထားစွာ လှုပ်ရှားနေကြရာ စီချန်လို မပေါ့ဆတော့ပေ။

ရှုဖယ်မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူအလဲထိုးခဲ့သော ဓားအလင်းသိုင်းကွက်မှာ တစ်ကွက်တည်းနှင့်ပင် စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲထားရသည်။ ယခုအခါ လူအများက တစ်ပြိုင်နက် ထိုးဖောက်လာသောအခါ သူမည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

“တချို့လူတွေရဲ့ ပါးစပ်က တကယ့်ကို သိပ်ညစ်ညမ်းတာပဲ... ခဏလောက် ရပ်လိုက်ရင်တောင် သေမယ့်ပုံစံနဲ့... ပြောတဲ့စကားတွေကလည်း လိမ်ညာစကားတွေ ဆက်တိုက်ထွက်နေတာပဲ... ဒီလိုဆိုရင် အဲဒီလို ပါးစပ်မျိုးကို ဘာအတွက်ထားရမှာလဲ...”

ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး မည်သူမှ မမြင်လိုက်ခင်မှာပင် သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူတို့မျက်နှာပေါ်သို့ ပါးရိုက်လိုက်သည်။

“ဖျန်း... ဖျန်း... ဖျန်း...”

စောစောက နှုတ်ညစ်ညမ်းစွာ ပြောဆိုခဲ့သော လူအနည်းငယ်မှာ ပါးရိုက်ခံလျက် ရှုဖယ်ရှေ့သို့ လွင့်ထွက်သွားကြပြီး သွားများအချောင်းမည်မျှ ကျွတ်ထွက်ကုန်သည်မှာ မသိရဘဲ ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

“ရှုဖယ်... မင်းမကျေနပ်တဲ့သူကို သွားပြီး သင်ခန်းစာပေးလိုက်... ငါက ဒီမှာရပ်နေမယ်... ဘယ်သူက မင်းကို ထိရဲလဲ ကြည့်ရအောင်...” ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လျက် ရှုဖယ်အား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာရှာလိုခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ကညစ်ညမ်းစွာ ပြောဆိုနေကြသည့်အခါ သူ့ကို အပြစ်တင်၍မရပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအနည်းငယ်မှာ ပါးရိုက်ခံလျက် လွင့်ထွက်သွားပြီး ရှုဖယ်ဘေးသို့ လျှောကျလာကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီမှာ ရိုက်ခံလျက် မူးမေ့လုနီးနီးဖြစ်နေကြသည်။

ဤပါးရိုက်သံများမှာ အင်အားမနည်းလှသော်လည်း သိပ်ပြင်းထန်လွန်းသည်တော့မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရိုက်ခဲ့ပါလျှင် သူတို့၏ခေါင်းများမှာ ကွဲထွက်သွားနိုင်သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ပြောပြောဆိုဆို ရိုက်ချလိုက်သည်မှာ လုံးဝအလျှော့မပေးဘဲ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်မှာ မည်သည့်အင်အားစုမှ ဖြစ်နေစေကာမူ ရိုက်ပြီးမှ ဆက်လုပ်ရန်သာ စဉ်းစားထားပုံရသည်။

“မင်း... မင်း ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့...” သူတို့အနည်းငယ်က မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်လျက် မတ်တတ်ထရပ်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မတ်မတ်ရပ်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ကြပေ။

“ရှုဖယ်... ဘာလို့ မှင်တက်မိနေတာလဲ... ဒီလူတွေရဲ့ ပါးစပ်ကို အားကုန်ရိုက်ပစ်လိုက်စမ်း...” ယီထျန်းယွမ်က ရှုဖယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှုဖယ်က ခဏမျှ ဝန်လေးသွားပြီးနောက် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ထရပ်လာသူများကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။ “တဖန်းဖန်း” အသံနှင့်အတူ ထိုသူများမှာ ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဤပါးရိုက်သံမှာ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရိုက်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

“မင်းတို့က ငါ့အကိုယီကို ပြောရဲတယ်ပေါ့... ငါ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရဲတယ်ပေါ့... လိမ်ညာစကားတွေ ပြောရဲတယ်ပေါ့... ကတိတည်မတည်ဘဲ အမှိုက်စကားတွေကို ပြောတတ်တယ်ပေါ့...”

ရှုဖယ်က သတ္တိများစွာ စုစည်းလိုက်ပြီး အားကုန်ရိုက်လိုက်ရာ ထိုသူများမှာ မူးမေ့လုနီးနီးဖြစ်သွားကြပြီး သွားများမှာ မည်မျှကျွတ်ထွက်ကုန်သည်ကို မသိရပေ။ ထို့ထက်ပို၍ အရှက်ကွဲမှုမှာ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။ လူများစွာရှေ့တွင် ဤသို့ ရိုက်နှက်ခံရခြင်းမှာ သာမန်အရှက်ကွဲမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ လုံးဝ အဖတ်ဆယ်မရသော အရှက်ကွဲမှုူမျိုးပင် မဟုတ်ပါလား...။

“ဒီမိတ်ဆွေ... ဒီလောက်ဆိုရင် တော်ပြီမဟုတ်လား... သူတို့က ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့လူတွေပဲ... ဒီလိုဆက်လုပ်နေရင် ကြီးမားတဲ့အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...” စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးက ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ ၎င်း၏အငွေ့အသက်မှာ အခြားသူများထက် သာလွန်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်လျန်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကြောင့် ဤအဆင့်နိမ့်သူများကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည်။

“ရှုဖယ်... ဆက်ရိုက်စမ်း... သူတို့အမှားကို ဝန်ခံတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်လိုက်...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့... အကိုယီ...”

“ဖျောင်း... ဖျောင်း... ဖျောင်း... ဖျောင်း...”

ရှုဖယ်က ဆက်လက်ထိုးဖောက်ကာ ထိုသူများကို ပါးရိုက်လိုက်ရာ သူတို့မှာ တောင်းပန်စကားပြောရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ စကားတစ်ခွန်းမှ မထွက်လာနိုင်တော့ပေ။

ရှုဖယ်မှာ ရူးသွပ်သလို ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ပါးစပ်ကို အားကုန်ရိုက်နှက်ကာ စိတ်ထဲရှိ ဒေါသများကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ အစဉ်အမြဲ အလျှော့ပေးခံရပြီး ယောက်ျားပီသသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သို့လျှင် ဒေါသမထွက်နိုင်မည်နည်း။ သူ၏ဒေါသမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ပါးရိုက်သံတိုင်းမှာ အင်အားအပြည့်ဖြည့်ထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ရိုက်နှက်ပြီးသား သူတို့မှာ ဘဝတွင်မတတ်နိုင်သည့်အထိ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ရှုဖယ်က ထပ်မံရိုက်နှက်နေသည်ကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများက မျက်လုံးပြူးပြဲကြည့်နေကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူက သတိပေးပြီးသည့်တိုင် သူတို့မှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်နေကြသည်။

“သေချင်နေကြတာလား... အားလုံး ရပ်စမ်း...” ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လျက် ရှုဖယ်၏တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ထိုးဖောက်လာပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ခြေသည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ခေါင်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

ဤသိုင်းကွက်မှာ အလွန်ရက်စက်လှပြီး ရှုဖယ်၏ခေါင်းကို ကွဲအောင်ဖျစ်ညှစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဖျောင်း...”

သို့သော် ၎င်းထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်လာသူတစ်ဦးရှိပြီး သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ ပါးကိုရိုက်ချလိုက်သည်။ ဤအလျင်မှာ ထိုသန်မာသူအား တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မပေးနိုင်ဘဲ မြေပေါ်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

“ဘယ်သူ့ကို ရပ်ဖို့ ပြောနေတာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူကို မြေပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ၎င်း၏ခေါင်းမှာ မူးမေ့သွားသည်။

“မင်း... မင်း...”

“ဖျောင်း...”

“မင်း ဘာလဲ...”

“ငါ... ငါ...”

“ဖျောင်း...”

“ငါဘာလဲ... ငါဘာပြောတာလဲ...”

“...”

“ဖျောင်း...”

“စောစောက တော်တော်လေး မာနကြီးနေတာမဟုတ်ဘူးလား... အခု ဘာလို့ စကားမပြောတော့တာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ဆက်တိုက်ပါးရိုက်လိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူဖြစ်နေသည့်တိုင် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာမှာ ဝက်ခေါင်းသဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဦးတည်လျက် အားကုန်ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ‘ဘုန်း...’ ခနဲ ဟူသော အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ဝေးလံသောနေရာသို့ လွင့်ထွက်သွားကာ သတိလစ်သွားသည်။

“-လူးထျန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၃၄,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၃,၄၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၁၅၀ ရရှိပါသည်။ သိုင်းပညာ နတ်ဆိုးဖမ်းဆုပ်တိုက်ကွက်၊ ပစ္စည်း သံလင်းယုန်ခြေသည်း၊ သံနဂါးအကျီ၊ အတွေ့အကြုံဆေးလုံး ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါသည်”

ဤဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားမှုများက စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူကို သေဆုံးသွားစေခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်က ဤသူမှာ ဤမျှအားနည်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အခန်း ၃၈၁ ပြီးပါပြီ။