စကားမပြောတတ်သောပါးစပ်

ရှုဖယ်သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ တောင်ထိပ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် တက်လှမ်းသွားသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် မမြန်လွန်း မနှေးလွန်းဘဲ တည်ငြိမ်မှုရှိလှသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ပါသွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။ လူများစွာက ၎င်းတို့အား ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်ကာ ဤမျှအထိ တက်လှမ်းလာသည်ကို သေမည်ဟု ယူဆကြခြင်းဖြစ်သည်။

လမ်းတွင် တွေ့သမျှ ကျင့်စဉ်သမားများထဲမှ အချို့က မထီမဲ့မြင်သော အကြည့်များဖြင့် အချို့က ကဲ့ရဲ့သံဖြင့် အချို့ကမူ လေးစားသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။ သို့သော် ဤအကြည့်များသည် ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ရှုဖယ်သည် တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းသွားရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများစိုစွတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်နေသော်လည်း မရပ်မနား ဆက်လှမ်းနေသည်။

“ဟူး... တကယ်တော့ အရင်ကလည်း ဒီနေရာကို တက်ဖူးတယ်... နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်... ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် တက်နိုင်မယ်လို့ ယုံတယ်...” ရှုဖယ်က သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းထပ်လှမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် ထိုင်ချကာ ကျင့်စဉ်စတင်လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးမှ ရပ်ကာ အကာအကွယ်ပေးနေသည်။ သေချာသည်မှာ ရှုဖယ်သည် အဆင့်တက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ တောင်တက်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုသည် ကျင့်စဉ်သမားများအတွက် သင်ယူမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာရှည် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ဤနေရာတွင် အဆင့်တက်နိုင်ခြင်းသည် ထူးဆန်းသည်မဟုတ်ပေ။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ခဏအကြာတွင် ရှုဖယ်သည် တရားဝင် အဆင့်တက်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ စုစည်းမှုနယ်ပယ်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤသို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“အဆင့်တက်ပြီ... ကျွန်တော် အဆင့်တက်ပြီ...” ရှုဖယ်သည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ထရပ်လျက် ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောသည်။ “ယီအကိုကြီး အကာအကွယ်ပေးပြီး ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးပါ... ယီအကိုကြီး မရှိရင် ကျွန်တော် ဒီလောက်မြန်မြန် အဆင့်တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဒီစကားတွေ မပြောနဲ့တော့... ငါမရှိရင်တောင် မင်း ဒီနေရာကို ထပ်တက်လာတဲ့အခါ အဆင့်တက်နိုင်မှာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဟီး... ဒါဆိုရင် အခု ဆက်တက်ကြမယ်လေ... ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် ထိပ်ဆုံးရောက်ရမယ်...”

ရှုဖယ်သည် ယခုတစ်ကြိမ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိလာပြီး ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်ကာ အထက်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြှင့်တင်လိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည်အားလုံး သိသာစွာ တိုးတက်လာပြီး တောင်တက်ရာတွင် ယခင်ကထက် များစွာပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။ ဤအချက်ကို သူ၏ အမြန်နှုန်းမှ သိသာထင်ရှားပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဤနေရာ၏ ဖိအားများဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ခိုင်မာစေခြင်းသည် တစ်ချက်နှင့် အကျိုးနှစ်ခုရရှိသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

မကြာမီပင် ၎င်းတို့သည် ထိပ်သီးသို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိပ်သီးတွင် ဖိအားသည် စိတ်ကူးထားသည်ထက် မကြီးမားလှပေ။ အကယ်၍ ပျံသန်းရန် ကြိုးစားပါက အနည်းငယ်မြင့်တက်လာသည်နှင့် ဖိအားကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ တောင်တက်ခြင်းသည် ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဖိအားများသည် များစွာသက်သာသည်။

အကယ်၍ ပျံသန်းရာတွင်ရှိသော ဖိအားအဆင့်ဖြင့် တွက်ချက်လျှင် ဤမျှမြင့်မားသော တောင်ထိပ်တွင် ဖိအားသည် ပေါင်သန်းပေါင်းများစွာအဆင့်ရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင် ဖိချေခံရမည်ဖြစ်သည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူများသာ ထိပ်သီးသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ရောက်ပြီ... ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ...” ရှုဖယ်သည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ပြီးမြောက်လိုက်သည့်အလား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤတောင်ထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဂုဏ်ပြုပါတယ်... နောက်ဆုံးတော့ ဂူဝင်ပေါက်နားထိ ရောက်လာပြီ...” ယီထျန်းယွမ်က ဖြူစွတ်စွတ်ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် အခုမှ စတင်တာပဲ... မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား...”

တောင်တက်ခြင်းသည် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တကယ့်အန္တရာယ်မှာ နဂါးဝိုင်းဂူအတွင်းတွင်ရှိသည်။ အတွင်းပိုင်းသည် အပြင်ပိုင်းထက် များစွာပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးမားပြီး အနည်းငယ်မျှ သတိမထားလျှင် အသက်ပင်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။

“အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ...” ရှုဖယ်က ခေါင်းတင်းတင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

“ဒါဆိုရင် အထဲဝင်ကြမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လျက် ဂူဝင်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ဂူဝင်ပေါက်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ဖိအားသည် အနည်းငယ်သက်သာသွားသော်လည်း စုစုပေါင်းအားဖြင့် သိသာထင်ရှားစွာ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ရှုဖယ်အတွက်မူ ဖိအားများသည် များစွာလျော့ပါးသွားသည်။

ဂူဝင်ပေါက်အတွင်းတွင် ထူးခြားသော မြင်ကွင်းများ မရှိချေ။ အောက်သို့ဆင်းသွားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာရှိပြီး ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆင်းသွားသည်နှင့် မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ကျင့်စဉ်သမားများစွာ ထိုင်နားနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် မြင့်မားသူလည်းရှိ နိမ့်ကျသူလည်းရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများလည်း မနည်းလှပေ။

ဤနေရာတွင် ဘဏ္ဍာပစ္စည်းများ မရှိချေ။ ရှိသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဂူဝင်ပေါက်များသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဝင်ပေါက်က တကယ့်လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်ကို မသိနိုင်ပေ။ အချို့ဝင်ပေါက်များသည် ရှေ့သို့ဆက်သွားပြီး အချို့မှာ အောက်သို့ဆင်းသွားသည်။ ဦးတည်ရာများသည် လုံးဝကွဲပြားသည်။

အောက်သို့ဆင်းသွားသော လမ်းကြောင်းများသည် အောက်ခြေမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးနှင့်တူပြီး ၎င်းကို ရွေးချယ်သူ များများစားစား မရှိပေ။ မည်သည့်နေရာသို့ ပြုတ်ကျသွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သည်။ အကယ်၍ အရည်ကျိုပေါက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပါက သေမည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါက နဂါးဝိုင်းဂူပေါ့... ကောလာဟလအတိုင်း တကယ်ပဲ... ဝင်ပေါက်တွေ အများကြီးနဲ့... ဘယ်လမ်းက အသက်ရှင်လမ်းလဲ ဘယ်လမ်းက သေလမ်းလဲ မသိရဘူး... ရွေးချယ်စရာ အများကြီးလွန်းတယ်...” ရှုဖယ်က ဝင်ပေါက်များစွာကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ အံ့ဩသွားသည်။

ဤသည်မှာ ကံတရားအမှန်တကယ် လိုအပ်သည့်နေရာဖြစ်သည်။ လမ်းမှားရွေးချယ်မိပါက အင်အားသာ အားကိုးရန်ရှိသည်။ အင်အားမရှိလျှင် ထွက်ပြေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အထဲတွင်သာ သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ကံတရားနှင့် အင်အားနှစ်ခုစလုံး အရေးကြီးပြီး တစ်ခုမရှိလျှင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် အင်အားကြီးမားသူများသည် မကြာခဏ ကံကောင်းမှုကြီးမားသူများဖြစ်တတ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒီအခက်အခဲက သေးသေးလေး မဟုတ်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ဤအခက်အခဲသည် မသေးငယ်သည်မှန်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ သိပ်မခက်ခဲပေ။ နဂါးဝိုင်းမြေပုံအရ တကယ့်ဦးတည်ရာသို့ လွယ်ကူစွာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ပြဿနာမှာ ရန်ဧကရာဇ်သည် မည်သည့်ဂူထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကိုသာ သိရန်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဓိကကျသော အချက်ဖြစ်သည်။

“ဟယ်... ဒါက ရှုဖယ်မဟုတ်လား... ဒီမှာ တွေ့မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... မင်္ဂလာပွဲကနေ ထွက်ပြေးပြီး ဒီကိုရောက်လာတာကိုး...”

“ဟုတ်တယ်... ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးကို လက်ထပ်ဖို့ မင်္ဂလာပွဲကနေ ထွက်ပြေးလာတယ်ဆိုပဲ... ဒါပေမယ့် ချင်မိသားစုက သူ့ကို လက်မခံဘူး... ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်လွန်းတယ်ဆိုပြီး... ဒီမှာ လေ့ကျင့်ဖို့ ရောက်လာတာကိုး...”

“ဟီး... သူ့လို အင်အားနဲ့ ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးကို လက်ထပ်ချင်သေးတယ်ပေါ့... သူ့ပုံစံကိုလည်း ကြည့်ဦးလေ...”

“ပြန်သွားလိုက်ပါတော့... အိမ်ပြန်ပြီး သူတို့စီစဉ်ပေးထားတဲ့ မိန်းမနဲ့ လက်ထပ်လိုက်... ဒါမှ မျက်နှာမပျက်ရမှာ... မိုက်မဲလိုက်တာ...”

ဤနေရာရှိ ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် ရှုဖယ်ကို သိကြသည်။ ရှုဖယ်၏ မိသားစုသည် အင်အားမနည်းသော အုပ်စုဖြစ်ပုံရပြီး ထို့ကြောင့်သာ လူများစွာက သူ့ကို မှတ်မိကြခြင်းဖြစ်သည်။

ရှုဖယ်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နီရဲလာပြီး လက်စွမ်းပြရန် စိတ်ကူးရှိလာသည်။ သို့သော် သူ၏ အင်အားသည် သိပ်မမြင့်မားသေးသဖြင့် မလှုပ်ရှားရဲပေ။

ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ပုခုံးကို ပုတ်လျက် အေးစက်စွာပြောသည်။ “သူတို့ကို ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး... ငါတို့ အရင်ဆင်းကြမယ်...”

“ဟုတ်ကဲ့... ယီအကိုကြီး...” ရှုဖယ်က သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်လျက် ၎င်းတို့နှင့် အငြင်းအခုံမဖြစ်ရန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

“ဟယ်... အားကိုးအားထားရမယ့် သူတစ်ယောက်တောင် ရှာတွေ့ပြီးပြီလား... ဒီကောင်လေး ဘယ်ကလာမှန်း မသိဘူး... ယီအကိုကြီးတဲ့လား...”

“အေးပါ... သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး... ငါတို့ ဝင်ပေါက်ရှာကြမယ်... ရှေ့မှာ ရှိတဲ့ ဝင်ပေါက်က မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းဖြစ်မယ်ထင်တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... ဒီ ယီအကိုကြီးဆိုတဲ့သူကလည်း သိပ်တော့ မထူးခြားဘူးထင်တယ်... ဒီနှစ်ယောက်က တစ်မျိုးတည်းတူတဲ့ သူတွေမို့ အတူရှိနေတာဖြစ်မယ်...”

ဤစကားကြောင့် ရှုဖယ်သည် လုံးဝပေါက်ကွဲသွားပြီး ဓားကိုဆွဲကာ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ ငါ့ကို ပြောလို့ရတယ်... ဒါပေမယ့် ယီအကိုကြီးကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ပြောဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သူသည် လုံးဝဒေါသထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူ့ကို ပြောသည်ကို သည်းခံနိုင်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို ထည့်ပြောလာသည်ကို လုံးဝမသည်းခံနိုင်ပေ။

“ဘာလဲ... ငါတို့ ပြောလိုက်ရင် ဘာဖြစ်လဲ... တော်တော်လေး ရိုင်းစိုင်းတာပဲနော်... တစ်ချိန်လုံး ယီအကိုကြီး ယီအကိုကြီးနဲ့... သူက မင်းကို ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးနဲ့ လက်ထပ်ပေးနိုင်မှာလား...”

“ဟားဟား... သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီနဂါးဝိုင်းဂူကို ဘာလို့ ရောက်လာရမှာလဲ... ချင်မိသားစုကို လူခေါ်ပြီး လက်ထပ်ဖို့ သွားကြပြီးသား ဖြစ်နေမှာပေါ့...”

“လက်စွမ်းပြချင်လား... လာခဲ့လေ... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေ တိုးတက်လာရဲ့လား ကြည့်ကြရအောင်...”

၎င်းတို့သည် ရှုဖယ်၏ ဒေါသထွက်နေမှုကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ ရှုဖယ်သည် ၎င်းတို့နှင့် များစွာကွာခြားနေသဖြင့် ၎င်းတို့က သူ့ကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

“လာရင်လာပေါ့... ဘယ်သူက ငါနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်မှာလဲ...” ရှုဖယ်သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ ဓားကို ဆွဲထားလျက် အေးစက်စွာ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “ဘယ်သူ အရင်လာမှာလဲ...”

သူသည် ဇွဲမရှိသူမဟုတ်ပေ။ ဤမျှလောက် ပြောဆိုခံရပြီးနောက် မည်သည့်အခါမျှ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားရန် စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း ရှုဖယ်၏ ဤသို့သော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖြူစွတ်စွတ်ပြုံးကာ ဘာမှမပြောဘဲ ရှုဖယ်၏ စွမ်းရည်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အခန်း ၃၈၀ ပြီးပါပြီ။