ပြဿနာရှာဖွေ

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှုဖယ်ကို စိတ်ကောင်းရှိသူဟု ယူဆသည်။ ၎င်းသည် တာဝန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီး လောဘကြီးသူမဟုတ်ပေ။ ကတိပေးသည့်အရာများကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးကာ ယီထျန်းယွမ်အတွက် အချိန်များစွာ သက်သာစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အပေါ် အတော်ပင် စိတ်ကျေနပ်မိသည်။

ရှုဖယ်သည် အလားအလာရှိသူဟု ယီထျန်းယွမ်က ယူဆသဖြင့် ၎င်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် စိတ်ကူးရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးဝိုင်းဂူထဲသို့ ၎င်းကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရှုဖယ်အတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခုအဖြစ် ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှုဖယ်သည် ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်သူဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်လည်း ထိုနည်းတူ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်တတ်သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေးအပ်ရမည့် ဆုလာဘ်ကို လျှော့မပေးနိုင်ပေ။ ရှုဖယ်က ဝိညာဉ်ကျောက်များကို မလိုချင်သဖြင့် နဂါးဝိုင်းဂူထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လှည့်လည်ကြည့်ရှုစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ရှုဖယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လျက် သွားလေ၏။ “ကျွန်တော် အရင်ကတည်းက ဒီကိုတက်ချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမယ့် အားကိုးအားထားပြုရမယ့် အင်အားကြီးတဲ့သူ မရှိခဲ့လို့ မတက်နိုင်ခဲ့ဘူး... ယီအကိုကြီးရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် လေးငါးအဆင့်လောက် ရှိမယ်မဟုတ်လား...”

သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အဆင့်မြင့်သူများသည် အဆင့်နိမ့်သူများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သိနိုင်သော်လည်း အဆင့်နိမ့်သူများက အဆင့်မြင့်သူများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် ထုတ်လွှတ်လာသော အငွေ့အသက်မှ အနည်းငယ် ခံစားမိနိုင်သည်။

“အင်း... တော်တော်လေးကို ဆင်တူတယ်လို့ ဆိုရမှာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် ၎င်း၏စကားကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ထိုအဆင့်နှင့် ဆင်တူသည်မှန်သော်လည်း ပြည့်စုံသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထည့်တွက်လျှင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် နှစ်သုံးအဆင့်အထက်နှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒါက ကျွန်တော်ရဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ... ယီအကိုကြီးနဲ့ မတွေ့ခဲ့ရင် ဒီနဂါးဝိုင်းဂူကို ဘယ်တော့မှ ဝင်လို့ရမလဲမသိဘူး...” ရှုဖယ်က ပြုံးလျက်ပြောသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကလည်း ပြုံးလျက် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားကြသည်။ ဤနေရာသည် အန္တရာယ်နည်းပါးလှသည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ မရှိသလောက်ပင်။ အကြီးမားဆုံး အခက်အခဲမှာ နတ်ဆိုးသားရဲများမဟုတ်ဘဲ တောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲမှုပင်ဖြစ်သည်။

အမြင့်ပိုင်းသို့ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဖိအားများ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ပျံသန်းနေစဉ်ကဲ့သို့ လွန်ကဲမှုမရှိသော်လည်း အထက်သို့ တက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ဖိအားများသည် ပိုမိုတိုးလာသည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်က သတိပေးထားသည်မှာ အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်မှသာ ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ရှုဖယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ စုစည်းမှုနယ်ပယ် ရှစ်ကိုးအဆင့်သာရှိသေးသဖြင့် ဤဖိအားကို ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းသွားသည်။ တောင်ကုန်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ သွားလာရန် အလွန်ခက်ခဲလာသည်။ ဘေးတွင်ရှိသော ယီထျန်းယွမ်ပင်လျှင် ဤဖိအားသည် မြေပြင်ထက် ဆယ်ဆခွန်အားပိုမိုကြီးမားပြီး ပေါင်သိန်းနှစ်ဆယ်ခန့်ရှိမည်ဟု ခံစားမိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန်မာသူများအတွက် ဤဖိအားသည် မခက်ခဲပေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများအတွက်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းသည်ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဒိုင်းအဖြစ် အကာအရံတင်ထားနိုင်လျှင် ဖိအားအများစုကို ခံနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် သန်မာသူများအတွက် တက်လှမ်းရန်ခက်ခဲမှုရှိသော်လည်း အလွန်ခက်ခဲသည်တော့မဟုတ်ပေ။

“ကျွန်တော် ကူညီပြီး ခေါ်သွားပေးရမလား...” ယီထျန်းယွမ်က ရှုဖယ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံကို မြင်လျက် အကူအညီပေးရန် ပြောလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အားကိုးပြီး တက်ချင်တယ်... ကျွန်တော် တက်လို့မရရင် ယီအကိုကြီး ကျွန်တော်ကို ခေါ်သွားစရာမလိုတော့ဘူး...” ရှုဖယ်က ဖြူစွတ်စွတ်ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “ကိုယ့်လမ်းကိုယ်တောင် မလျှောက်နိုင်ရင် အထဲဝင်သွားလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှုဖယ်၏ ဇွဲရှိသော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုလေးစားမိသည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ငါဒီမှာ မင်းနဲ့အတူ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်ပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် အလျင်မလိုတော့ဘဲ ရှုဖယ်နှင့်အတူ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ သိပ်မတက်လှမ်းရသေးခင်မှာပင် ဘေးမှ ကဲ့ရဲ့သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟယ်... ဒါက ရှူမိသားစုရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ သခင်လေးမဟုတ်လား... ဒီမှာ တောင်တက်နေတာကိုး...”

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦးက ရှုဖယ်ကို ငုံ့ကြည့်လျက် ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုသည်။ “ရှူမိသားစုက မင်းကို အနှံ့အပြူးရှာနေတာ... ဒီမှာ ပုန်းနေတာကိုး... ငါက ရှူမိသားစုကို သတင်းပို့လိုက်ရင် ဆုလာဘ်တောင်ရမယ်နဲ့တူတယ်...”

“မင်းက ရှူးကျန်းလား...” ရှုဖယ်က ရှေ့မှရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်သန်မာသူကို မော့ကြည့်လျက် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်... ငါပဲ... ငါလည်း နဂါးဝိုင်းဂူကို သွားကြည့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ... ဒီမှာ မင်းနဲ့တွေ့မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်ပြီး ဒီလောက်အထိ တက်ဖို့ မထူးဆန်းတော့ဘူး...” ရှူးကျန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “အိမ်က စီစဉ်ပေးထားတဲ့ မိန်းမကို မလိုချင်ဘူးဆိုပြီး ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးကိုတောင် သွားမက်နေသေးတယ်... မင်းရဲ့ ဒီအင်အားနဲ့ ထိုက်တန်ရဲ့လား...”

“ငါ မျက်နှာပျက်မပျက်က မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး...” ရှုဖယ်က သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ပြောသည်။

“မင်း မျက်နှာပျက်တာက ငါနဲ့မဆိုင်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် မင်း ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးကို သဘောကျတာကတော့ ငါနဲ့ အများကြီးဆိုင်တယ်...” ရှူးကျန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “မင်းလို အင်အားနဲ့ ချင်ရွှေ့သခင်မလေးကို လက်ထပ်ချင်သေးတယ်ပေါ့... အခုချက်ချင်း ပြန်ပြေးသွားလိုက်စမ်း...”

ထိုသို့ပြောရင်း ရှူးကျန်းသည် ရှုဖယ်ထံသို့ ရောက်လာပြီး ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ချက်ကန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ခြေထောက်ကို လှမ်းဖမ်းလျက် ဘေးသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လွှဲပစ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း......”

ရှူးကျန်းသည် ဘေးသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားပြီး မူးမေ့လုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။ ဘေးမှ အဖော်များက အလျင်အမြန် လှမ်းထိန်းပေးလိုက်သည်။

“မင်း... မင်း ငါ့ကို ထိရဲတယ်ပေါ့... ငါက ဘယ်သူမှန်း မင်းသိရဲ့လား...” ရှူးကျန်းက ထရပ်လျက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူမှန်း ငါမသိဘူး... သိချင်လည်း မသိချင်ဘူး... လောလောဆယ် ငါသိတာက မင်းက သူ့ရဲ့အားနည်းချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ လုပ်နေတာကို ငါသိတယ်... သူ တက်နိုင်မတက်နိုင်က မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး... ဒါပေမယ့် မင်း သူ့ကို ထိဖို့လုပ်တာကတော့ ငါနဲ့ အများကြီးဆိုင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည် “အခု သူက ငါရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်... ဘယ်သူမှ သူ့ကို ထိလို့မရဘူး...”

ထိုစကားကို ပြောရင်း သူ၏အကြည့်များသည် အေးစက်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ဤကိစ္စ၏ အကြောင်းအရင်းကို အကြမ်းဖျင်းသိလိုက်သည်။ ရှုဖယ်သည် မိသားစုက စီစဉ်ပေးထားသော အိမ်ထောင်ရေးကို မလိုချင်သဖြင့် ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး သူတကယ်သဘောကျသူမှာ ချင်မိသားစု၏ သမီးကြီးဖြစ်သည်။

ချင်မိသားစု၏ အင်အားသည် သေးသိမ်မည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ရှုဖယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ပါးလွန်းသဖြင့် ချင်မိသားစု၏ သမီးကြီးကို လိုက်လံချစ်ကြည်နူးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ဤသူတို့ကဲ့သို့ သဘောကျသူများက မနှစ်မြို့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှုဖယ်သည် ဤမျှလောက် ကြိုးစားအားထုတ်နေရခြင်းမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။

“ဒီကောင်... ငါ့ရှေ့မှာ လူတွင်ကျယ် လာလုပ်နေတာလား... ဒီကောင်တွေကို အောက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်စမ်း...” ရှူးကျန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘေးမှ အဖော်နှစ်ဦးက ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ဤဘက်သို့ ကန်လာသည်။ ဤကန်ချက်သည် အင်အားမနည်းလှချေ။ အကယ်၍ ဤကန်ချက်ထိမှန်ပါက တောင်တစ်ဝက်မှ လိမ့်ကျသွားရုံတင် မဟုတ်ပေ။ သာမာန်သူများဆိုလျှင် အရိုးအသားပင် တခြားစီ ဖြစ်သွားနိုင်သော အင်အားဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကို ကန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူက လက်ကို မြှောက်ကာ လေလှိုင်းဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ၎င်းတို့၏ ကန်လာသော ခြေထောက်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

“ဂျွပ်...” ဟူသော အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များပေါ်ရှိ အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ခြေထောက်ကို ဖိကိုင်လျက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ကျိုးသွားပြီး ခုတ်ထစ်ခံရသည်နှင့် မခြားပေ။

“မသေချင်ရင် အခုချက်ချင်း ပြန်ပြေးစမ်း...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ရိုးရှင်းစွာ ကန်ထုတ်ရန်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်လျှင် သူသည် တစ်ချက်နှင့် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ယူလိုက်မည်ဖြစ်သည်။

“မင်း... မင်း ငါ့ကို မှတ်ထားစမ်း...” ရှူးကျန်းသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်း၏ အဖော်နှစ်ဦးသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်မမြင့်မားသော်လည်း အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် ငါးခြောက်အဆင့်ရှိသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူလိုက်သည်။ ဤသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေမှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ရှူးကျန်းသည် ၎င်း၏အဖော်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဆင်းသွားသည်။ ခြေထောက်များ ကျိုးနေသဖြင့် အထက်သို့ ဆက်လှမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

၎င်းတို့ အလျင်အမြန် ပြေးဆင်းသွားပြီးနောက် ရှုဖယ်သည် မျက်နှာတွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအရာဖြင့် ပြောလာသည်။

“ယီအကိုကြီး... ကျေးဇူးပါ... ဒါပေမယ့် ဒီလိုလုပ်လိုက်တာ အကိုကြီးအတွက် ဒုက္ခဖြစ်သွားပြီ... ဒါတွေက ကျွန်တော်ရဲ့ ကိစ္စတွေပါ... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းလိုက်ပါမယ်...” ရှုဖယ်သည် တာဝန်အားလုံးကို ကိုယ်ပိုင်ထမ်းပိုးလျက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်နေသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ဒါက ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ဘူး... ဆက်သွားရအောင်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဘာကိုမှ မမေးဘဲ ရှုဖယ်ကို ဆက်လှမ်းစေလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် အတုဖြစ်နေသည်ဖြစ်ရာ ပြဿနာဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ရန်မလိုပေ။ ထို့အပြင် ယုံမင်အင်ပါယာကိုပင် သူဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးသည်။ ဤသေးငယ်သော အင်အားစုလေးကို မည်ကဲ့သို့ စိုးရိမ်ရမည်နည်း။

အခန်း ၃၇၉ ပြီးပါပြီ။