မွေးရာပါ လူသတ်သမား

"လူကြီးမင်း... ကိုယ်ခံပညာ စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်က ကုန်သွားပါပြီ အဲဒါကြောင့် နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ ထပ်မတိုးပါ​တော့နဲ့!"

စစ်ဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်းက ရှေ့ကို လှမ်းပြီး ဦးညွှတ်လေသည်။

"အရပ်ဘက်စာ​ပေနဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု နှစ်ခုစလုံး ပြီးသွားပါပြီ... အစိုးရအဖွဲ့က ထိပ်တန်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်းကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပြုပြီးပြီ... စစ်ဌာနငါးခု၊ နတ်ယန္တရားစခန်းနဲ့ နတ်မဏ္ဍိုင်စခန်းရဲ့ စစ်သည်တွေအားလုံးက အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှု ရလဒ်တွေကို ကြေညာဖို့ စောင့်နေကြပြီ!"

ကျန်းဖူကျန့်ရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် မှောင်သွားသည်။ သူက ထိုသူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး။

"လူကြီးမင်းရန့်... မင်း စည်းမျဉ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီ... တပ်ငါးခု၊ နတ်ယန္တရားစခန်းနဲ့ နတ်မဏ္ဍိုင်စခန်းကို စည်းရုံးလို့မရဘူး ဝန်ကြီးအဖွဲ့ကို ခြိမ်းခြောက်လို့ မရဘူး... နတ်ယန္တရားစခန်းနဲ့ နတ်မဏ္ဍိုင်စခန်းက ထိုက်ကျန့်ဌာနရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ အနောက်ဘုရင်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး မပါဘဲ ဘယ်သူက သူတို့ကို စည်းရုံးနိုင်မှာလဲ..."

ရန့်ရှောင်းသည် ရှဖောင့်ဟဲ့နဲ့ ရှရှိုးယင်းတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခိုက်တွင် ရှဖောင့်ဟဲ့နဲ့ ရှရှိုးယင်းတို့သည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများကြားတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြပါ၏။

ရန့်ရှောင်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး နတ်ယန္တရားစခန်းက စခန်းမှူး မာဝေ့မင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မာဝေ့မင်က အနည်းငယ် ပြုံးပြီး ဘာမှ မပြောချေ။

ကျန်းဖူကျန့် : "လူကြီးမင်းရန့် အမှားမလုပ်မိပါစေနဲ့.. စစ်စခန်းငါးခု၊ ရှီးကျင်းအစောင့်တပ်၊ မြို့တော်ကွပ်ကဲမှု စစ်ဌာနချုပ်၊ အစောင့်တပ်၊ ချန်းဟုဌာနခွဲ၊ ကျောက်ထောင်ဌာနခွဲ.... စစ်ဝန်ကြီး ခင်ဗျားရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိပုံရတဲ့ တပ်ဖွဲ့အားလုံးက အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်... မင်းစေလွှတ်နိုင်တာက နယ်ခြားစောင့်တပ်တွေကို စည်းရုံးဖို့ပဲ မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုက လူတွေကလည်း အဲဒါတွေကို ချုပ်ကိုင်ထားတယ်”

သူ ရန့်ရှောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် မကြည့်တော့ဘဲ သခင်လေးဆီ အကြည့်လွှဲသွားလိုက်သည်။ သခင်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမရှိ။

မူလက သူသည် ထိပ်တန်းပညာရှင်ဘွဲ့ကို ဖြည့်ဆည်းရန် နယ်ချဲ့အမိန့်ကို လက်ခံရယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်ရှီသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့်အတူ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ၃၅၀ ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်လာကာ ရှီးကျင်းကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်လာစေသည်။ ရှီးကျင်းမှာ ကျော်ကြားခဲ့ပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော သူ့​​ဂုဏ်သတင်း အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ရင် ထိပ်တန်းပညာရှင်ဖြစ်ရင်တောင် သူ ထိပ်တန်းပညာရှင် မရရှိခဲ့ခင်က ချန်ရှီနဲ့ မတိုက်ခဲ့ဘူးလို့ လူတွေက ပြောကြလိမ့်မည်။

ကျန်းဖူကျန့် : "သခင်လေး.. မင်း လိုချင်တာက တန်ခိုးနဲ့ ကျော်ကြားမှုပဲ။ ခွန်အား မရှိရင် ဒီဆုက ရလည်း ဘာထူးလဲ"

သခင်လေးလည်း ဒေါသတကြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ထိုစဥ် ရွှေရွှမ်းကျစ်က သူ့ကို မတ်တပ်မရပ်ဖို့ အချက်ပြရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

လူငယ်သည် သူ့အချက်ပြမှုကို လျစ်လျူရှုကာ နောက်ကျောဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပေ၏။ သူ့မျက်လုံးများသည် နန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ ချန်ရှီရဲ့ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံသွားခဲ့သည်။ တစ်ဆက်တည်း သူ့အသံက တုန်လှုပ်ချင်စဖွယ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ချန်ရှီနဲ့ တခြားလူတွေက ပူးတွဲစစ်ဆေးမှုမှာ မရဏကမ္ဘာထဲကို ကျသွားခဲ့တယ်... အခု သူတို့ မရဏကမ္ဘာက အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာကြပြီ။ သူတို့မှာ အပြစ်အနာအဆာတွေ မရှိဘူး ကျင့်ရှစ်အဆင့် ဖြစ်သင့်တယ်။ သူတို့လည်း နန်းတော်စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်သင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်... ဒီနန်းတော်စာမေးပွဲမှာ ကမ္ဘာ့သူရဲကောင်းတွေကို ငါ အနိုင်မယူနိုင်ရင် ငါ ဒီဘွဲ့နဲ့ မထိုက်တန်ဘူး!"

ရွှေရွှမ်းကျစ်နဲ့ အခြားသူများမှာ အံကိုကြိတ်ပြီး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

သခင်လေးဟာ သဘောတူလိုက်ဖို် ဘယ်သောအခါမှ ရှေ့မတိုးသင့်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများကို စောဒကတက်ရန်နှင့် အချိန်ကြန့်ကြာရန် ခွင့်ပြုသင့်သည်။ သူသည် ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်လခွဲခန့် နှောင့်နှေးပါက ချန်ရှီရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ရှီးကျင်းက လူများသည် ချန်ရှီကို သဘောကျခြင်းမှ သူ့ကို တန်းတူရည်တူ ရှုမြင်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော လုပ်ရပ်ကို ညစာစားပြီးနောက် စကားစမြည်ပြောခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူတော့မည်။

ထိုအချိန်၌ သူတို့တွင် ချန်ရှီကို လှည့်စားရန် အကြောင်းပြချက် မျိုးစုံရှိပြီး သူ့ကို ဒုတိယနေရာကို ပေးအပ်လိုက်တာကလည်း နှစ်သက်စရာပဲဟု ယူဆပါသည်။

ဒါပေမယ့် အခု သခင်လေးက ဒီလိုပြောလာတော့ ဒီကိစ္စမှာ ကွဲလွဲမှုတွေ အများကြီး ရှိလာတော့မည်။

ချန်ရှီ: "ကောင်းပြီ! ဒါဆို အပြင်မှာစောင့်နေမယ်!"

ကျန်းဖူကျန့်သည် အစိုးရအဖွဲ့အတွင်းရှိ အခြားသော ဝန်ကြီး ၁၂ ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝန်ကြီးတွေက တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း လက်ခံသွားပါ၏။

သခင်လေးသည် ယခုအခါ ကျားစီးပြီး ဆင်းရမည်။ ကျော်ကြားမှု လိုအပ်လာပြီပဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ချန်ရှီသည် ကျော်ကြားမှုကို ရယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမနေရာ ဖြစ်လာရင်တောင် အတင်းအဖျင်း အပြောခံရလိမ့်မည်။ ယခု ကျော်ကြားမှုကို ရယူလိုပါက ချန်ရှီကို အနိုင်ယူပြီး တရားမျှတပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ပထမနေရာကို ရယူနိုင်မှ ရတော့မည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က စာမေးပွဲမှာ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာကြောင့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေ ဒုက္ခရောက်ပြီး မရဏကမ္ဘာမှာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်... အခု ချန်ရှီက ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ၃၅၀ ကို ရှီးကျင်းမြို့ကို ပြန်ပို့လာခဲ့တယ်။ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ၃၅၁ ဦးထဲက ချန်ရှီကို နန်းတော်စာမေးပွဲအတွက် ရွေးချယ်ဖို့ အစိုးရအဖွဲ့က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်.."

ကျန်းဖူကျန့်သည် ကျုံးကျီခန်းမမှ ထွက်လာပြီး ရှီးကျင်းတစ်ခွင်လုံးကြားအောင် လေးလံသော အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"သခင်လေး ရန့်မုဟာ လက်ရှိ နန်းတော် စာမေးပွဲ၊ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စာမေးပွဲတွေမှာ ပထမဆုံးနေရာ ရသွားခဲ့တာ တာဝန်ရှိသူများ အားလုံး မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပါဘူး... တရားမျှတစေဖို့ ကျန်နေတဲ့ ဖြေဆိုသူ ၃၅၁ကလည်း ပထမဆုအတွက် သခင်လေးနဲ့ ပြိုင်နိုင်တယ်..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းယိုး၊ ကော်တောက်ကျစ်၊ ယွိလင်ကျစ်နဲ့ တခြားလူ ၃၅၀ တို့သည် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ဟစ်အော်လာသည်။

"ချန်ရှီက ပထမပဲ... ပြိုင်စရာမလိုဘူး!"

ကျန်းဖူကျန့် : "ဒါဆိုရင် ချန်ရှီက သခင်လေး ရန့်မုနဲ့ ပြိုင်ရလိမ့်မယ်... ရန့်မုက လူ ၃၀၀ ကို အနိုင်ယူပြီးပြီ... ချန်ရှီ ခရီးအဝေးကြီးကို ထွက်လာရတာဆိုတော့ နှစ်ယောက်စလုံး အနားယူလို့ ရတယ်..."

ချန်ရှီက ခေါင်းယမ်းပြီး :"ကျွန်တော် အနားယူဖို့ မလိုပါဘူး"

သခင်လေးကလည်း ရှေ့သို့ လာ၍ ခေါင်းခါလျက် "ငါလည်း အနားယူစရာ မလိုဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

ကျန်းဖူကျန့်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ ဆို၏။

"လူကြီးမင်းတို့ ပညာရှင်နှစ်ယောက်က ဒီလိုပြောတဲ့အတွက် ဒီနေ့ ကျုံးကျီနန်းတော်အပြင်ဘက်မှာ အောင်နိုင်သူကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပြုတယ်တဲ့... ခင်ဗျားတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ကျန်းဖူကျန့် : "ဒါဆိုရင် ပညာရှင်နှစ်ယောက်က အောင်နိုင်သူကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပြုပြီ... ဝမ်ဟွာ၊ ဝူယင်း၊ ဟွာကိုက်၊ ကျုံးကျီ၊ ဝမ်ယွမ်း၊ တုံးကဲ၊ ကျန့်ယိ၊ ကျင်းရှန်နဲ့ ကျန့်ကျီ အပါအဝင် စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်ကိုးခုထက် မကျော်လွန်စေရဘူး..."

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများသည် ကျုံးကျီနန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး စစ်မှန်သောဘုရင်၏ နန်းတော် ကိုးခုကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ကြသည်။

ဝူမန်တံခါးအောက်မှာတော့ မိန်းမစိုးဖုန်းက ချန်ထန်ဘက် လှည့်ပြောလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းချန်ထန်...သူတို့က မင်းရဲ့သားကို လုပ်ကြံပြီး ဂိတ်အပြင်မှာ ခေါင်းဖြတ်သတ်ဖို့ စောင့်နေတာ... မင်းကတော့ ​​ဂိတ်အောက်မှာ ရပ်နေတယ်"

ချန်ထန်က ငြိမ်သက်စွာ ပြန်ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"လူကြီးမင်းဖုန်းက နောက်နေပြန်ပါပြီ"

မိန်းမစိုးဖုန်းက သူ့အပြုံးကို ထိန်းထားလေ၏။

"စာမေးပွဲမှာ မင်းရဲ့သားက သခင်​လေးကို အနိုင်ယူဖို့ အခွင့်အရေး နည်းတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် တစ်လအကြာမှာတော့ သခင်လေးက ကျိန်းသေပေါက် ရမလို ဖြစ်နေပြီ... မင်းအခုရော သေချာသေးရဲ့လား"

"သေချာတယ်"

မိန်းမစိုးဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို တံဆိပ်ခတ်ရေးမှူးနဲ့ အရှေ့စက်ရုံကြီးကြပ်ရေးမှူးအဖြစ် ငါ့ရာထူးက တည်ငြိမ်လာမှာပေါ့..."

ချန်ထန်သည် အရာရှိတွေ ကျုံးကျီခန်းမထဲက ထွက်လာတာကို မြင်တော့ သူ့အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားပြီး။

"လူကြီးမင်းဖုန်း ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ လိုတယ် ကျုပ်သား သခင်လေးနဲ့ တိုက်တဲ့အခါ မြင်ကွင်းက မအေးချမ်းမှာကိုတော့ ကြောက်ရတယ်"

ဖုန်းထျန်းဟွမ့်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

"မ​အေးချမ်းဘူး ဟုတ်လား ချန်ထန်? မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"

သူက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို အမြန်လှည့်လိုက်တဲ့အခါ ချန်ထန်က အမြန်ထွက်သွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီက​လေး​ပြေးတာ အရမ်းမြန်​တာပဲ... မင်းအ​ဖေ​ခြေ​ထောက်​​တွေ ကျိုးသွားတာ မင်းမသိဘူးလား... ​ပြေး​နေတုန်း..."

ဖုန်းထျန်းဟွမ့် ရေရွတ်ရင်း အံ့သြသွားသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒါက ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ၊ ဘယ်သူမှ မသေရပါဘူး.. မြင်ကွင်းက ဘာကြောင့် ဒီလောက် မအေးချမ်းရမှာလဲ"

ရုတ်တရက် သူ့နှလုံးက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ မျက်နှာက ဖြူဖျော့လာပြီး လက်တွေပါ တုန်လာသည်။

ချန်ထန် ချန်အိမ်သို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ၏ သစ်သားတွန်းလှည်းကို အိမ်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ထောင့်စွန်းတွင် ပုန်းနေခဲ့သည်။ ဤရက်များတွင် ချန်ထန်နဲ့ ဟေးကော်တို့သည် ချန်ရှီရဲ့နေရာကို ရှာဖွေရန် မရဏကမ္ဘာထဲသို့ နက်နဲစွာ ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။ သစ်သားလှည်းကို သူတို့ မယူလာတဲ့အတွက် သစ်သားလှည်းက အဲဒီမှာပဲ ရှိနေခဲ့၏။

သို့သော် ချန်ရှီက စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ မနက်ပိုင်းနှင့် ညနေတိုင်း တောင်နီခန်းမ မှလူများသည် သစ်သားလှည်းကို အစာကျွေးရန်အတွက် ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲအသားများဖြင့် လာတတ်သောကြောင့် သစ်သားလှည်း ငတ်သေမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပါ။

ချန်ထန် ချဉ်းကပ်လာပြီး ရုတ်တရက် သစ်သားတွန်းလှည်းက သတိနဲ့ ရွေ့လျားသွားသည်။ လှည်းဘောင်က တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲသွားပြီး အတွင်းထဲမှာ အနီရောင်မီးလုံးကြီးနဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါးစပ်ကြီး ထွက်လာ၏။

သစ်သားတွန်းလှည်းပေါ်ရှိ ထီခေါင်မိုးသည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ပိတ်ထားသော အနေအထားမှ ဖွင့်ထားသော အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါ ချန်ရှီရဲ့ အဖေ..."

ချန်ထန် သတိထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ သစ်သားလှည်း ဘောင်ပေါ်ရ မျက်လုံးကြီးကြီးက စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ပါးစပ်ထဲက မီးနီလေး မှိန်မှိန်လေး ပြလိုက်သည်။

ချန်ထန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ့အဖေ ဖန်တီးထားတဲ့ စာလုံးတွေက အရမ်းထူးဆန်းတာကို သူသိသည်။ ဖန်တီးထားတဲ့ အရာတော်တော်များများဟာ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပိုတူပြီး သာမန်လူတွေက နားမလည်နိုင်ပါ။ အထူးသဖြင့် ဤအများသည် လရောင်ကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့သည် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးနိုင်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် မကောင်းမှုပြုနေသော နတ်ဆိုးများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူသည် သစ်သားတွန်းလှည်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့သဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

ချန်ထန် သစ်သားတွန်းလှည်းထဲတွင် ခဏတာရှာဖွေခဲ့ပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများ စုပုံထားကာ အနောက်တိုင်းဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကိုလည်း တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြည့်နေပေမယ့် ဒါက အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပါလို့ အသိအမှတ် မပြုနိုင်ဘဲ ဤအရာဟုတ်မဟုတ် မသေချာသလို ဖြစ်နေသည်။

ဤအရာက အဖိုးတန်လွန်းလှသည်။ ယခင်နှစ်များက အစိုးရက ဤရတနာကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့သော်လည်း နတ်ယန္တရားစခန်းက ၎င်းကို အသုံးပြုပိုင်ခွင့် မရှိခဲ့ပေ။ တံဆိပ်တုံးကို အုပ်စိုးတဲ့ မိန်းမစိုးတွေသာ သုံးပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ သို့သော် အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အသုံးပြုရန်၊ တံဆိပ်ကို တာဝန်ခံသော မိန်းမစိုးများပင် သုံးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီဖို့ အလွန်အရေးကြီးသော အရာများ ရှိရမည်။

တခါတရံတွင် ဤအရာကို ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် အနှစ်ဆယ်တွင်ပင် တစ်ကြိမ်မျှ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

"ငါ့သား... မင်းမှာ ပုန်ကန်ချင်တဲ့စိတ် တကယ်ရှိနေတာပဲ..."

သူစဉ်းစားပြီး အနောက်ဘုရင်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို သစ်သားလှည်းပေါ်ပြန်တင်ပြွး ချန်အိမ်ကြီးထဲကို လျှောက်သွား၏။ ခဏအကြာတွင် သူသည် သစ်သားသေတ္တာ တစ်ခုနှင့် ပြန်ထွက်လာပြီး မြို့အတွင်းရှိ ဝူမန်ဂိတ် တံခါးဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားသည်။

သူ့လက်ထဲက သစ်သားသေတ္တာက မကြီးပည။ အလျား နှစ်ပေ၊ တစ်ပေနဲ့ အနံ သုံးလက်မ၊ အမြင့် ခုနစ်လက်မလောက်သာ ရှိ၏။

၎င်းသည် သာမန်စန္ဒကူးသားနှင့် တူသော်လည်း မူရင်းသစ်သားအရောင်ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ရန် အနက်ရောင်ယွန်းဖြင့် ခြယ်သထားသည်။ သစ်သားသေတ္တာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော အသွင်အပြင်များကို နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ ပုံစံအတိုင်း ပုံဖော်ရန် ထူးဆန်းသော သားရဲများ၏သွေးများကို အသုံးပြုထားသည်။

သေတ္တာတွင် သော့မပါ။ လက်ကိုင်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ အပြင်လူက မြင်ရင် သစ်သားသေတ္တာကို ဘယ်လိုဖွင့်ရမယ်ဆိုတာ သေချာ မသိလောက်ပေ။ သို့သော် တောင်ပိုင်းကျောင်းက ကျွမ်းကျင်သော သခင်၏အမြင်တွင်မူ ဤအရာသည် အလွန်တိကျသော သော့တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

ဤအရာအား ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူ အဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာသည် အတွင်း၌ တွေ့ရခဲသော သေးငယ်သော ဖွဲ့စည်းပုံကို ထည့်သွင်းထားမည်ဖြစ်သည်။ လော့ခ်ဖွင့်သူသည် အမှားအယွင်း တစ်ခုခုလုပ်မိပါက အကွက်သည် သော့ဖွင့်သူကို ပထမအကြိမ်တွင်ပင် စားပစ်လိမ့်မည်။

သေတ္တာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် သေတ္တာအတွင်းမှ ပစ္စည်းများကို မရနိုင်တဲ့အပြင် ၎င်းက သေတ္တာကိုတောင် ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်။ သေတ္တာသည် ဆိုးယုတ်စေတဲ့ အဖျက်သမားကို စားလိမ့်မည်။

ခိုင်ခံ့တဲ့ သေတ္တာကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲထားရင်တောင် သေတ္တာထဲက ပစ္စည်းတွေကို မရရှိနိုင်သေးပါဘူး။ အကွက်ကွဲသွားကာ အတွင်း၌ အသွေးအသား အစုံအလင်မှလွဲ၍ ဘာမှမရှိ​လောက်ပေ။

သေတ္တာကို ပြုလုပ်သူသည် နောက်ထပ် ထပ်တူထပ်မျှသော ​သေတ္တာတစ်ခု ပြုလုပ်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသေတ္တာကို ဖွင့်မှသာ အထဲတွင် ပစ္စည်းများ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ပျောက်ဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသေတ္တာနတ်ဆိုးမျိုးသည် တောင်ပိုင်းကျောင်း အဆောင်ဆွဲဆရာများကြားတွင် အလွန်ရေပန်းစားပါသည်။ ချန်ထန်ကလည်း ဒီသေတ္တာကို သယ်ရတာ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသလို ခံစားရလေသည်။

သူသည် ဝူမန်ဂိတ်ကိုဖြတ်၍ ထိုက်ဟန်ခန်းမကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခန်းမကိုးခုဆီ သွား​နေခဲ့သည်။

အခွန်ဝန်ကြီးဌာန ၀န်ကြီး ချွေ့ပိုင်ဟဲနဲ့ လက်ဝဲဒုဝန်ကြီး ကျောင်မော့တို့သည် မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် သူ့ဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။

ချွေ့ပိုင်ဟဲက ပြုံးပြီးပြောလာ၏။

"ညီအစ်ကိုချန်ထန် ဘယ်တုန်းက ပြန်လာတာလဲ မင်း အခုရက်ပိုင်းအတွင်း တရားရုံး ဒါမှမဟုတ် အခွန်ဝန်ကြီးဌာနကို မရောက်လာဘူးနော်... မင်း တာဝန်ပျက်ကွက်တာ အပြစ်ရှိတယ်"

ကျောင်မော့က သူ့လက်ထဲက သေတ္တာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် မေးလေသည်။

"မင်းလက်ထဲက သေတ္တာက ဘာလဲ"

သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဘယ်ဘက်နဲ့ ညာဘက်မှာ တစ်ယောက်စီ နေရာယူလျက် သူ့ကို အလယ်မှာ ညှပ်ထားကြ၏။ ချန်ထန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသံနဲ့ပဲ ပြန်မေးသည်။

"လူကြီးမင်းတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို တားဖို့ ဖိတ်ခံထားရတာလား..."

ချွေ့ပိုင်ဟဲနဲ့ ကျောင်မော့တို့ အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။

ကျောင်မော့ : "သေတ္တာကို ချလိုက်ပြီး ဖွင့်လိုက်ပါလား... အထဲမှာ ဘာတွေပါလဲ ကြည့်ချင်တယ်"

"ကျွန်တော် အကြောင်းပြချက်ပေးဖို့ နန်းတော်ကိုးခုဆီ သွားမလို့ပါ... သူတို့ ဆင်ခြင်တုံတရား မဲ့နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ အေးအေးဆေးဆေး ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့ ဒီသေတ္တာကို ယူလာခဲ့တာ"

ကျောင်မော့က သေတ္တာကို ဖမ်းဖို့ လက်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းကို သိမ်းထားပါရစေ!"

သူသေတ္တာကို မထိခင်မှာ ချန်ထန်ရဲ့လက်တစ်ဖက်က ဓားကိုဆွဲထားပြီးသား ဖြစ်ပြီး ဓားထိပ်က သူ့လည်ချောင်းကို ထိသွားပြီ။

ကျောင်မော့က ပြုံးပြီး မေး၏။

"လူကြီးမင်းချန်... မင်း ဘာလုပ်တာလဲ..."

"ရွှား!"

ဓားကိုယ်ထည်က သူ့လည်ပင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်ကာ မြေပြင်ကို ခေါက်ချလိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာရုံကြောအားလုံးကို ပိတ်ကာ ကောင်းကင်တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် နတ်ဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မစွန့်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဓားစွမ်းအင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သောကြောင့် ဓားစွမ်းအင်များသည် နတ်သန့်စင်ခြင်းဘုံက ဤသခင်ကြီးကို အသက်ရှုကြပ်သွားစေသည်။

ချန်ထန် ဓားကို ဓားအိမ်ထဲကို ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး။

"ဝန်ကြီးချွေ့... မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဖြုန်းတီးနေစရာ မလိုဘူး ငါမင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကူညီခဲ့ပြီး အခွန်ဌာနကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲခဲ့တယ် ငါ့မှာ အကြွေးမရှိလို့ ခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်စရာ မရှိဘူး... မင်းငါ့ကို တားရင် ငါကလည်း ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ မင်းကို သူနဲ့အတူ အိပ်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်..."

ချွေ့ပိုင်ဟဲ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ပိုင်ဟဲပါ ဒါကြောင့် သဘာဝအတိုင်း လိုက်ဖက်ညီအောင် ဆုံးဖြတ်ရမှာပေါ့... လူကြီးမင်းချန်က အနားကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ကြာပြီ... ဒီနေ့တော့ ပြသလာပြီ မင်းရဲ့ဓားက အခွံထဲက ထွက်သွားပြီဆိုတော့ မင်းကို ငါလည်း တားလို့မရဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ!"

ချန်ထန်သည် လက်တစ်ဖက်က သေတ္တာတစ်လုံးနဲ့အတူ သူ့အနားကို ဖြတ်သွားခဲ့၏။ ချွေ့ပိုင်ဟဲ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် တစ်ချက်လှုပ်ခါရန်ပင် မဝံ့ရဲဘဲ နန်းတော်ကိုးခု အပြင်ဘက်သို့ လာခွင့်ပြုလိုက်ရသည်။

"တစ်ဆယ်လေးက... မင်း ထိပ်တန်း ပညာရှင် ဖြစ်ချင်ရင် သခင်လေးကို သတ်ချင်ရင် ငါ မင်းကို သဘာဝအတိုင်း ပံ့ပိုးပေးမှာပါ!"

ချန်ထန်သည် မိန်းမစိုးဖုန်းဆီကို ရောက်လာပြီး ရေရွတ်လေသည်။

"မင်း သခင်​လေးကို သတ်လိုက်တာနဲ့ မင်းအဖေက မင်းကိုတားဖို့ ကြိုးစားတဲ့ သူတိုင်းကို တားဆီးဖို့ မိန်းမစိုးဖုန်းနဲ့ အတူလက်တွဲပြီး လုပ်လိမ့်မယ်!"

မိန်းမစိုးဖုန်းသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို စေ့စေ့ ကြည့်၏။

"ထန်လေး... မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ အမြဲခံစားရတယ်... အမှန်အတိုင်းပြောပြီးရင် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သေရဲပါပြီ... ငါတို့ မိန်းမစိုးတွေက နန်းတော်ထဲမှာ မထင်မှတ်ဘဲ သေရမှာကို အမြဲစိုးရိမ်နေရတာ..."

"အဆင်ပြေပါတယ် လူကြီးမင်း အဆင်ပြေပါတယ်"

ချန်ထန် ပြန်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ ဖုန်းထျန်းဟွမ့်ကတော့ သူ့အနားမှာ ရပ်နေရင် သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သေရလိမ့်မယ်လို့သာ ခံစားနေရတော့သည်။

နန်းတော်ကိုးခု အပြင်ဘက်တွင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော နတ်ဝိညာဥ်ကို ဝေဟင်အထက်၌ လွင့်မျော​စေကာ တိုက်ပွဲကြည့်ရှုရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေ​ကြသည်။

ရှီးကျင်းတရားရုံးတွင် အရာရှိအားလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုက အလွန်မြင့်မားသည်။ နတ်သန့်စင်ခြင်းဘုံ၊ အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ထားသူ အများကြီး ရှိသည်။ အရွယ်အားလုံး၏ နတ်ဝိညာဉ်များသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကြ၏။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် ၎င်းတို့နောက်တွင် ကြီးစွာသော အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို ဝှက်ထား​ကြသည်။

ကျန်မိသားစု​ကြီးများ၏ ဘိုးဘေးအချို့လည်း ရှိပါသေးသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ထုတ်ကာ တိုက်ပွဲကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

သူတို့ရဲ့ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံက အံ့သြစရာကောင်းပြီး သူတို့ရဲ့ ခေါင်းနောက်မှာ လွင့်နေတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပါ၏။ အဆင့်နိမ့် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံများကတော့ ဧကအနည်းငယ်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။

သူတို့အတွက် ဒါတွေက အသေးအဖွဲ့ တိုက်ပွဲတွေချည်းပါပဲ။ ကောင်လေးနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေကြတာကို ကြည့်ရတာ ပျော်စရာကောင်းသည်လေ။

"ချန်ထန်"

လီမိသားစု၏ အဖိုးဖြစ်သူ လီယိရန်သည် ချန်ထန်ကိုတွေ့သဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နှုတ်ဆက်လာ၏။

"ဒီနေ့က မင်းသားအတွက် ပွဲကြီးပွဲကောင်း တစ်ခုပဲ... မင်းရဲ့သား၊ မင်းအဖေနဲ့ ချန်ဝူတို့ကို ငါတို့အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေရတာ... မင်း ငါ့ဘေးမှာထိုင်ပြီး တိုက်ပွဲလာကြည့်ရင်တော့ ငါပိုစိတ်သက်သာလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

ချန်ထန်သည် သူ့လက်ထဲမှာ သေတ္တာတစ်လုံးကိုင်ထားရင်း လီယိရန်ရဲ့ဘေးမှာ ထိုင်နေလိုက်သည်။ လီမိသားစု၏ အဘိုးဖြစ်သူ လီကန်းဖုန်း၊ မာမိသားစု၏ ဘိုးဘေး မာကျွင့်နဲ့ ဖေ့မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဖေ့ပုယိတို့လည်း အနီးနားတွင် ထိုင်နေကြသည်။

"ဒီကောင်က သေတ္တာကိုသယ်ပြီး ရှီးကျင်းကို လှန်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာပဲ!"

အခွန်ဝန်ကြီးဌာနမှ ဝန်ကြီး ချွေ့ပိုင်ဟဲသည် ချန်ထန်က သေတ္တာတစ်လုံး ကိုင်ဆောင်နေသေးသည်ကို မြင်သဖြင့် ရေရွတ်လေ၏။

"သူ့အဖေတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး"

သူလည်း အရမ်းသိချင်နေတာက ချန်ထန်ရဲ့ သေတ္တာထဲမှာ ဘာတွေပါလဲ ဆိုတာပင်။

လီယိရန်က ပြုံးပြီးပြော၏။

"ချန်ထန်... မင်းမိသားစုမှာ ဘယ်သူမှ မယုံနိုင်ပေမယ့် မင်းရဲ့သားက ကျူးမုကို စိန်ခေါ်ဖို့ နည်းနည်း မာနကြီးတယ်... သခင်လေးက မင်းသားနဲ့ မတူဘူး သူ့အမေ ကိုယ်ဝန်ရှိတုန်းက ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ရဲ့ သန္ဓေသားအသက်ရှူခြင်း သုတ္တန်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ နန်းတော်မှာ သခင်က သွန်သင်ဆုံးမခဲ့တယ်... ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နတ်သန္ဓေသားရဲ့ အသက်ရှုခြင်း သုတ္တန်ကိုတော့ သူ့အမေအတွက် ခွန်အားဖြစ်စေခဲ့တယ်... သူက တခြားသူတွေထက် သာလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်သန္ဓေသားကျမ်း အမတကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ထားတာ!"

ချန်ထန်. "သူက မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို မရခဲ့ဘူးပေါ့?"

လီယိရန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"သခင်ဘေး မွေးရာပါ တာအို သန္ဓေသားကို မရရှိခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ် ဒါပေမယ့် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နတ်သန္ဓေသားက မင်းရဲ့သားထက် ပိုဆိုးတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မဖန်တီးနိုင်ဘူး မထင်နဲ့... မွေးပြီးပြီးချင်း အနတ္တဘုံကို အောင်မြင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က သူ့အရွတ်နဲ့ ခြင်ဆီတွေကို သန့်စင်ပေးခဲ့တယ်။ သူ့အမေရဲ့ နို့တစ်မျိုးတည်း မစားခဲ့ရဘူး။ အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ်မှာ ယင်စွမ်းအင်နဲ့ နို့ရည်တွေကို သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို သန့်စင်စေတယ်... စိတ်ကို လန်းဆန်းစေဖို့ ကိုးနှစ်သားအရွယ်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်စိမ်းလို ဖြူစင်လာတယ်... အသက်ဆယ်နှစ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ယဇ်ပူဇော်လို့ နတ်သန္ဓေသား ချီးမြှောက်ခဲ့တယ်"

ချန်ထန် :"သူက မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို မရခဲ့ဘူးပေါ့?"

လီယိရန်က ခါးသက်စွာ ရယ်မောရင်း။

"ဘဝပြောင်းပြန်နဲ့ သေခြင်းရဲ့ တံခါးရှစ်ပေါက်က အမတကျင့်စဥ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ဘုရင်တွေ ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုပဲ... အမတကျင့်စဥ်တွေ အကြောင်း မင်းဘယ်လောက်သိထားလဲ..?"

ချန်ထန်: "သူက မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို မရခဲ့ဘူးပေါ့?"

လီယိရန် ဒေါသအရမ်းထွက်လာပြီး စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာမှမသိဘူးပဲ!"

ဖေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဖေ့ပုယိက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ချန်ထန်က စကားပြော သိပ်မတော်ဘူး... သခင်လေး မိသားစုကြီးတွေကို လည်ပတ်တဲ့အခါ အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်တွေကို သင်ပေးလိမ့်မယ်။ မြင့်မြတ်တဲ့နေရာတွေကို သူသွားလည်တဲ့အခါ သန့်ရှင်းရာဌာနရဲ့ သခင်တွေက သူ့ကို ကြိုဆိုပြီး မြင့်မြတ်တဲ့နေရာတွေမှာ ဂန္ထဝင်စာမျိုးစုံကို ဖတ်ရှုခွင့်ပေးတယ်... ကျော်ကြားတဲ့လူတချို့တောင်မှ သူ့ကို လျှို့ဝှက်စာတွေ သင်ပေးလိမ့်မယ်"

မာကျွင့်: "သူက အထက်တန်းစား မိသားစုတွေရဲ့ သားမြေး​တွေထက် သာလွန်တယ် အားကောင်းတယ်"

ချန်ထန်: "သူက မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို မရခဲ့ဘူးပေါ့?"

ဘိုးဘေးတော်တော်များများက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရယ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဘယ်ဘက်မှာ တာအိုသန္ဓေသားလေးတစ်ယောက်၊ ညာဘက်မှာ တာအိုသန္ဓေသားတစ်ယောက်... မင်းရဲ့သားမှာ မွေးရာပါ တာအို သန္ဓေသားမရှိဘူး ဆိုတာကို မမေ့နဲ့နော် မင်းသားရဲ့ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို တစ်ယောက်ယောက်က သိမ်းသွားခဲ့ပြီးပြီ!"

ချန်ထန်: "ငါ့သားရဲ့ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို ယူသွားခဲ့တဲ့ မိသားစု ၁၃ စုရှိတယ်... ရှီးကျင်းကလည်း ငါ့သားအပေါ် နေရာတစ်နေရာ အကြွေးတင်​နေတယ်။"

ဘိုးဘေးအများအပြားသည် အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းသာဟန်ဖြင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် စကားစဲသွားကာ စိတ်ထဲတွင်သာ ကျိန်ဆဲကြသည်။

ကျုံးကျီ ခန်းမရှေ့တွင် ချန်ရှီနှင့် သခင်​​လေးတို့သာ ကျန်တော့သည်။

ချန်ရှီသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းပြီး ခန်းမ ကိုးခန်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြည့်လိုက်သည်။

အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ ကံကြမ္မာကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် စစ်မှန်သော ဘုရင်မှ ချန်ထားခဲ့သော ရတနာကိုးပါးကို အချို့သောသူများက ၎င်းတို့အား အမတ ရတနာကိုးပါးဟုပင် ခေါ်ကြသည်။ ဤကြီးမားသော အမတရှေးဟောင်းပစ္စည်း ကိုးပါးနဲ့ဆို အနောက်နွားရှင်းကျိုးဟာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ခန်းမ ကိုးခုဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် ချန်ရှီ နှင့် သခင်​လေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များကို စိတ်နှလုံးအပြည့် ပြသနိုင်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖျက်ဆီးမိမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဒေါသထွက်ပြီး အချင်းချင်းသတ်ရန် ကြိုးပမ်းကြပါက အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် နှစ်ဖက်စလုံးကို နှိမ်နှင်းရန်နှင့် အသေအပျောက် ကင်းဝေးစေရန် အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း နန်းတော်ကိုးခု၏ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။

နန်းတော်များကြားတွင် တိုက်ပွဲဝင်ပါက လုံးဝလုံခြုံပါသည်။

သခင်လေးက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ဆိုလေ၏။

"ချန်ရှီ၊ ငါ မင်းကို အားကျလိုက်တာ.... မင်းသာ တစ်ကြိမ်မှ မသေခဲ့ရင် မင်းနဲ့ ငါ အခုဆို အသက်အရွယ် အတူတူလောက် ရှိလိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် ကံကြမ္မာက မင်းနဲ့ ငါ့အပေါ် ဘယ်လိုမှ မတရားခဲ့ဘူး"

ချန်ရှီက စကားမပြောဘဲ ဝမ်ယွမ်းနန်းတော် အရှေ့ကိုရောက်လာသည်။ သူက ထိုရတနာမဏ္ဍပ်ကို ကြည့်ရင်း အတွင်းဝန်ကြီးက ပွဲစမယ်လို့ ကြေညာတာကို စောင့်နေပါ၏။

သခင်လေး: "ငါက တခြားသူတွေရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လို တစ်သက်လုံး နေထိုင်လာခဲ့တာ... ရန့်မိသားစုမှာ ရန့်ရှောင်းနဲ့ တခြားသူတွေက ငါ့ကို ကျင့်ဝတ်၊ စကားပြောပုံ၊ အနေအထိုင်၊ ရယ်ပုံ၊ အသက်ရှုပုံ၊ လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ယဉ်ကျေးပြီး ရက်ရောတဲ့ပုံ သင်ပေးတယ်.. ငါ့အဝတ်အစား၊ ဖိနပ်နဲ့ အတွင်းခံတွေတောင် တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းတွေ ရှိတယ်"

သူက သူ့ကိုယ်သူ ရယ်လိုက်ပြီး :"သူငယ်ချင်း မရှိဘူး... ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်မပြတတ်ဘူး ငါ့ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကူးတွေ မရှိဘူး... ငါ ရန့်မိသားစုထဲမှာဆို လှောင်အိမ်ထဲ ရောက်နေပြီလို့တောင် ထင်ခဲ့တာ။ နောက်တော့ သူတို့က ငါ့ဘေးကင်းရေးကို စိတ်ပူပြီး ယွိတူးက မင်းသားကျန့်အိမ်တော်ကို ပို့လိုက်တယ်... လှောင်အိမ်ထဲက ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ပိုတောင်ဆိုးသေးတယ်"

သူ့ကိုယ်သူ နှိမ့်ချသော အပြုံးသည်ပင် မူးဝေနေသည်။

ချန်ရှီ မတုန်လှုပ်ပေ။ သူသည် ဝမ်ယွမ်းနန်းတော် ပတ်ပတ်လည်တွင် လျှောက်သွား​နေပြီး နန်းတော်ကိုဖွင့်ကာ ဝင်သွားခဲ့သည်။ တတိယထပ် ရောက်သောအခါ ပြတင်းပေါက်ကိုဖွင့်ကာ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ဆင်းကာ မဝေးသော ကျန့်ကျီခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

"လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို အနိုင်ယူနည်း၊ အခြေအနေကို ဘယ်လို ခြယ်လှယ်ရမလဲ၊ သြဇာကို ချဲ့ထွင်ဖို့၊ တခြားသူတွေရှေ့မှာ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့၊ တခြားသူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ကင်းမဲ့နေပုံတွေကို သင်ယူဖို့ သူတို့က ငါ့ကို တောင်းဆိုလာကြတယ်..."

သခင်လေးက သူ့နောက်မှ လိုက်လာပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ငါ အရေခြုံနည်း၊ ကောက်ကျစ်နည်းနဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို သင်ယူခဲ့တယ်... မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း ဖမ်းယူနည်းကို သင်ယူတယ်... စကားလုံးနည်းနည်းနဲ့ ငါ့ကို သစ္စာခံတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ သင်ယူပြီးတော့ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာတယ်၊ ဒါပေမယ့် မပျော်ဘူး"

ချန်ရှီသည် ကျန့်ကျီခန်းမ၏ အစွန်အဖျားကို တိုင်းတာပြီးနောက် သူ့ဝိညာဉ်ကို ကျန့်ကျီခန်းမထဲ ပျံသန်းသွား​စေကာ ကျန့်ကျီခန်းမ၏ အပြင်အဆင်နှင့် သူ့ကိုယ်သူ ရင်းနှီးသွား​အောင် လုပ်ခဲ့သည်။

သခင်လေး: "ငါလုံးဝမပျော်ဘူး ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကျူး... ငါက ဧကရာဇ်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်ဘုရင်အစစ်ပဲ ငါကိုယ်တိုင်ဖြစ်ချင်တယ် မျှတတဲ့ကစားပွဲကို အနိုင်ယူချင်တယ်... ရွှေရွှမ်းကျစ် နဲ့ တခြားမိသားစုတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုနဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို အားမကိုးဘဲ မိသားစုဆယ့်သုံးစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုနဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို အားမကိုးဘဲ သွားချင်တယ်!"

"ရွှေရွှမ်းကျစ်နဲ့ တခြားသူတွေက မင်းနဲ့ငါကြားက တိုက်ရိုက် ပဋိပက္ခတွေကို ရှောင်နေကြပြီ... ရှဖောင့်ဟဲ့နဲ့ ရှရှိုးယင်း၊ တခြားသူတွေက မင်းရဲ့အားသာချက်တွေကို အားနည်းသွားအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားတယ်... ချန်ထန်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ဖို့ ရန့်ရှောင်းက သူ့ရဲ့စွမ်းအားကိုသုံးပြီး ထိပ်တန်းလူတွေကို ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပြိုင်ပွဲကနေ ရုန်းထွက်နိုင်အောင် တွန်းအားပေးခိုင်းတယ်... ဒီနည်းလမ်းတွေက ယုတ်မာပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းတယ်...."

ချန်ရှီသည် ဟွာကိုက်နန်းတော်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး နန်းတော်၏ အသွင်အပြင်ကို စစ်ဆေး​နေသည်။

သခင်​လေး၏ ရင်ဘတ်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

"ငါ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သံသယဖြစ်နေတာ... သူတို့က ငါ့ကို စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ကြပေမယ့် ငါက လောကရဲ့ ဘုံအုပ်စိုးရှင်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ဆိုပြီး သံသယဝင်နေကြတယ်... ဒါကြောင့် ဒီတိုက်ပွဲကို တိုက်ရမယ် ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ရမယ်... ငါ့တစ်သက်လုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မစီစဉ်ချင်ပေမယ့် ငါ့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်ခွင့်တော့ မရှိဘူး!"

သူက ဂုဏ်ယူစွာကြည့်ရင်း "ဒီတစ်ခါတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ရွေးချင်တယ်!"

ချန်ရှီ ဘာမှ ​ပြန်မပြောဘဲ နန်းတော် ကိုးခုလုံးကို လေ့လာနေသည်။ ပစ္စည်းတိုင်းရဲ့ တည်နေရာကို ပြန်မှတ်သားပြီး အတွင်းဝန်ရုံးက အမိန့်ထုတ်ဖို့ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သခင်​လေးသည် သူ့ကိုကြည့်ကာ သူ၏စိတ်ခံစားမှုများ ငြိမ်သက်သွားပြီး စွမ်းရည်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့အနောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နတ်ဝိညာဉ်သည် ခြောက်ပေမြင့်သော ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါးနှင့်တူပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်ပယ်တွင် တံခါးရှစ်ပေါက်ရှိသည်။

သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သိမ်မွေ့မှုတို့က အံ့မခန်းပင်။ ထိုအချိန်တွင် ယာယီဝန်ကြီး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

"သိုင်းပြိုင်ပွဲ... စတင်ပြီ!"

"သိုင်း" ဟူသော စကားလုံး ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုက်နက်တည်း ချန်ရှီ၏ ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်က လွန်ကဲစွာ အသက်ဝင်လာသည်။ "ပြိုင်ပွဲ" ဟူသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏ နတ်ဝိညာဥ်သည် သူ့အနောက်မှာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာ အရပ်ရှည်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စ" ဟူသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်သောအခါ နတ်ဝိညာဥ်ရဲ့ စွမ်းအားနယ်မြေက ရုတ်ချည်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချန်ရှီလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

"တင်" ဟူသော စကားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ လေနှင့် မိုးကြိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း၊ တောင်နှင့် ရေကန်အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် ရေမီးအသွင်ပြောင်းမှုတို့က ချန်ရှီ၏ နတ်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်ပယ်ထဲ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ရှီက ညာလက်ကို ဆန့်တန်းကာ သခင်လေးရဲ့ မျက်နှာကို ဖမ်းကိုင်ထားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့အနောက်ဘက် ပေအတော်ဝေးဝေး အထိ လွင့်သွားကာ ပေါက်ကွဲသံကြီးဖြင့် ခန်းမဆောင်၏ အုတ်နံရံကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးဖုန်းသည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်မှ ထကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"သူ နတ်ဝိညာဥ်ကို သန့်စင်ပြီးပြီ!"

အစိုးရအဖွဲ့၊ ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခု၊ မြို့စားသုံးဦးနှင့် အခြား ဝန်ကြီးများလည်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်လာပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်ကုန်သည်။

"မကောင်း​တော့ဘူး... လူကို ကယ်!"

ချန်ထန်ရဲ့ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းလာပြီး သေတ္တာကိုဖွင့်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။