မင်မင်းဆက် စာချွန်လွှာ

အစိုးရအဖွဲ့က အကြီးအကဲ ကျန်းဖူကျန့်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးခဲသွားသော အမူအရာနဲ့အတူ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက သူ့မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားပြီ။

ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ချန်ရှီနဲ့ သခင်လေးတို့ကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချန်ထန်ဟာ ​​အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေကို ဆန့်ကျင်နေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ သူက ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖူကျန့် ပဲ ဖြစ်ပါ၏။

သူသည် အခြေအနေကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အပေါ်ယံတွင် သူသည် ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ရှီနဲ့ ချန်ထန်ကို ထောက်ခံထားခဲ့သည်။ သခင်​​လေးအား ချန်ရှီကို တိုက်ခိုက်ရန် ရဲစွမ်းသတ္တိကို နှိုးဆော်ကာ ဤတိုက်ပွဲကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ ချန်သားအဖတို့သည် စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ နန်းတော်ကိုးခုးအနား အချိန်မရွေး ချဉ်းကပ်ခွင့်ပေးထား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် သခင်လေး ချန်ရှီအား သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရပ်တန့်ရန် နန်းတော်ကိုးခုအား တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ချန်ရှီဘက်ကရော ၊ သခင်​လေးဘက်မှ သို့မဟုတ် မိသားစုဆယ့်သုံးစု ဖြစ်ဖြစ် သူ့လုပ်ရပ်ကြောင့် ရှက်စရာ ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဤအဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ၏ ကျောရိုးဖြစ်ပြီး မင်မင်းဆက်၏ မဏ္ဍိုင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှင်ကျိုး၏ ပြည်နယ်ငါးဆယ်ကို ပုခုံးချင်းယှဉ်ထားသည့် အစိုးရ၀န်ကြီး ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝူ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် အစိုးရအဖွဲ့ဝန်ကြီးဟောင်း ယန်ရှန့်ကျစ်သည် ဘေးအန္တရာယ်မှ ရှောင်လွှဲသွားကာ ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းဖူကျန့်သည် အကျပ်အတည်း ကာလတွင် ဤရာထူးကို တာဝန်ယူခဲ့သော်လည်း အရည်အချင်းများ၊ ချိတ်ဆက်မှုများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ကင်းမဲ့ခဲ့သည်။ ယန်ရှန့်ကျစ်က ၎င်း၏ရာထူးကို ပြန်လည်ရယူရန် မခက်ခဲပေ။

ဒါပေမယ့် ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ကျန်းဖူကျန့်ဟာ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေအတွက် ပေါ့ပါးတဲ့အလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အခွင့်အာဏာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ မလွဲမသွေ ရောက်ရှိသွားမှာ ဖြစ်ပြီး ယန်ရှန့်ကျစ်ကလည်း ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးကို ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ရယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ချန်ရှီကို ထိန်းချုပ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်​​လေး သေပြီ။

သူသည် ကျုံးကျီနန်းတော်ရဲ့ စွမ်းအားကို တွန်းအားပေးပြီး "ရပ်လိုက်ပါ!" လို့ ကြွေးကြော်နေတဲ့ အချိန်မှာ ချန်ရှီက သခင်လေးကို အကြွင်းမဲ့ဝိညာဉ်အလံဆယ်ပါး ဖွဲ့စည်းခြင်းရဲ့ စွမ်းအားအောက်မှာ သတ်ပစ်ခဲ့ပါပြီ။

ကျန်းဖူကျန့်ခမျာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အာဏာကို ချုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးကို ကူညီဖို့ မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခု အတွက်လည်း မလွယ်ပေ။ ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ အနှစ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်လောက်ကတည်းကပင်။ ယနေ့တွင် အသီးအပွင့်များ ပွင့်ချိန်ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

နဖူးပေါ်မှ ချွေးအေးများ ထွက်ကျလာပြီး နှလုံးကလည်း အေးလာသည်။ သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် လိမ္မာပါးနပ်ပုံရပြီး သူ့ရာထူးကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပုံ ပေါ်၏။ ဒါ့အပြင် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ထားသော်လည်း လုပ်ရပ်တွေက ရှုပ်ထွေးနေကြောင်း သူသိပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် နီရဲလာပြီး နေနှစ်စင်းက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ချလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များသည် မျက်ခွံများထဲက ညှစ်ထုတ်ခံလိုက်ရကာ အနောက်နွားရှင်းကျိုး အထက် အထက်မိုင်ရှစ်ဆယ်ကျော် ကောင်းကင်ယံကို မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ကြာရှည်သော မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် တောက်လောင်စေကာ နေဝင်ချိန်အလင်းရောင်ကို ​ပေးလျက်ရှိသည်။

"မှောင်နေပြီ... တစ်ချိန် ထပ်စောလာပြန်ပြီ!"

နက္ခတ်ဗေဒဌာနမှ အဆင့်ငါး အရာရှိသည် နိမိတ်လက္ခဏာကို ညွှန်ပြနေပုံပေါ်သော ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။

မေလ ၂၆ ရက်သည် ပူပြင်းသော နွေရာသီနေ့ဖြစ်သော်လည်း ပူပြင်းသော အပူရှိန်ကို လုံးဝ မတွေ့ရပါ။

ဝူချန်လမ်းရှိ နံနက်ခင်းလက်ဖက်ရည်ဆိုင် အပြင်ဘက်တွင် ရထားတစ်စီး ရပ်ထားသည်။ ရထားလုံး ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ရေးခြယ်ထားသော ​ဆေးရေးပန်းမျိုးစုံက အလွန်လှပသည်။ မိရိုးဖလာ နတ်ဘုရားများ နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နှင့် မြင်းရုပ်များအပြင် နဂါး၊ ဖီးနစ်ပုံစံများနှင့် မိုးခြိမ်းသံပုံစံများလည်း ရှိခဲ့သည်။ ပုလဲတွဲဆိုင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားကာ နေ၊ လနှင့် ကြယ်များဖြင့် ခြယ်မှုန်းထားသော ခေါင်မိုးမှာလည်း အလွန် ခမ်းနားရှိလှသည်။

ရထားလုံးဆွဲသော မြင်းများသည် နဂါးမျိုးစိတ်များ ဖြစ်သည့် နဂါးမြင်းနှစ်ကောင်ပင်။ အပြာနှင့်အနီ၊ အတောင်များ ကြီးထွားနေပြီး အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။ ၎င်းတို့ဟာ တိမ်များပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ လေထဲ ပြေးလွှားသွားပြီး တစ်နေ့လျှင် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ သွားလာရလည်း ပြဿနာမရှိပါ။

ရှောင်ဝမ်းစွင်းသည် အဖိုးတန်ရထားလုံးကို လေးငါးခါလောက် လှည့်ပတ်ကာ မကျေမနပ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ယန်ရှန့်ကျစ်နဲ့ ကျန်းဖူကျန့်က မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လျက် ရှိသည်။ အဘိုးအိုနှစ်ယောက်သည် ကျင်းဟုန်ရိ ဆွဲထုတ်သွားသော ရှောင်ဝမ်းစွင်းကို ကြည့်ကာ စကားအကြာကြီး မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်သည် အနည်းငယ် အေးသွားချိန်ရောက်မှ ကျန်းဖူကျန့်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလာခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းယန်... မင်းနဲ့ငါကြားက ဒီတိုက်ပွဲကို ငါအနိုင်ရခဲ့တာ မင်း ဝန်ခံလား"

ယန်ရှန့်ကျစ်သည် သူ့ရဲ့ မှော်အစွမ်းကို လက်ဖက်ရည်ပူပူထဲမှာ သုံးကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ဖူကျန့်...မင်းက ပုံမှန်ဆို အရည်အချင်းတွေကို မပြတတ်ပေမယ့် ငါ့ထက် အဆတစ်ရာ သာလွန်​နေမယ်လို့တော့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး.. မင်း အင်အားသုံးပါးကြားက လျှောက်လှမ်းပြီး ငြိမ်ငြိမ်နေနိုင်မယ်လို့လည်း ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ချန်ရှီရဲ့ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုက မင်းမျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်မသွားဘူး ဆိုရင် မင်းကို အရှုံးမပေးဘဲ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်! မင်းကို တစ်ခွက်လောက် တိုက်ပါရစေ!"

ကျန်းဖူကျန့်ကတော့ လက်ဖက်ရည်အေးအေးကိုသာ ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီဘဝမှာ အစ်ကိုရှန့်ကျစ်ဆီက ချီးကျူးရရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ"

နှစ်ယောက်သား အရက်အစား လက်ဖက်ရည်သာ သောက်ခဲ့ကြသည်။

ယန်ရှန့်ကျစ်က စားပွဲထိုးကို လက်ဖက်ရည်ပူပူတစ်အိုး ပြောင်းခိုင်းပြီး ကျန်းဖူကျန့်အတွက် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ချန်ရှီ သခင်​လေးကို သတ်လိုက်တာက အရမ်းစိုးရိမ်စရာ ကောင်းတယ် အဲဒါကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ.. ဒီကိစ္စက အနာဂတ်မှာ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်မယ့် ပြဿနာကြီးတစ်ခုပဲ။ မင်မင်းဆက်က အပေါက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ... အစိုးရ၀န်ကြီးချုပ်က အရင်ကတည်းက အရည်အချင်းမရှိဘူးဆိုရင် စာရွက်ပျက်သွားလိမ့်မယ်"

ကျန်းဖူကျန့်က ပြုံးပြီးပြော၏။

"အစ်ကိုရှန့်ကျစ် အစိုးရ၀န်ကြီး ဖြစ်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ... အကြံအစည်တစ်ခုရှိထားမှဖြစ်မယ် ဒါပေမယ့် အစ်ကိုရှန့်ကျစ်က မေးလာတယ်ဆိုတော့ လောလောဆယ် တစ်ခုခုပြောဦးမယ်... သခင်လေး သေပြီ သစ်ပင်လဲကျရင် မျောက်တွေ လွင့်ပျံကုန်မယ် အားလုံးပြီးသွားပြီ၊ သူ့ကို စိတ်မပူနဲ့... သခင်လေး တရားရုံးမှာ စိုက်ထားတဲ့ အင်အား အမျိုးမျိုးကို ဖယ်ရှားသင့်ရင် ဖယ်ရှားသင့်သလို ပေါင်းစည်းသင့်ရင် ပေါင်းထည့်သင့်တယ်... နောက်ဆုံးတော့ ကုသိုလ်ကံကလည်း ရှိသေးတယ်လေ"

ယန်ရှန့်ကျစ်က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းဖူကျန့် : "ချန်ရှီကို နံပါတ်တစ် ဘွဲ့ပေးသင့်ပြီး သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်မပေးသင့်ပါဘူး... ပထမအချက်က တရားရုံးရဲ့ တရားမျှတမှုကို ပြသပါတယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ချန်ရှီနဲ့ ချန်ထန်ကို ချုပ်နှောင်ထားရမယ်... တတိယအနေနဲ့ ချန်မိသားစုက မျိုးဆက်သုံးဆက်အထိ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ စုဆောင်းထားတယ်... မိသားစုက သေးငယ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့အင်အားက အထက်တန်းစား မိသားစုတွေကို ထိန်းထားနိုင်တယ်...."

ယန်ရှန့်ကျစ် : "ကျန်တဲ့ သခင်​လေးရဲ့ တပ်သားတွေက လက်မလျှော့မှာကိုပဲ ကြောက်ရတယ်"

"ဒါက ချန်ရှီနဲ့ သူတို့ကြားက စီးပွားရေးကိစ္စပဲ တရားရုံးနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး... တရားရုံးက ချန်သားအဖနဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို အဓိကထား အသုံးပြုနေတာပါ..."

ကျန်းဖူကျန့်က လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း စကားဆက်လိုက်သည်။

"တတိယအချက်ကတော့ မိသားစုဆယ့်သုံးစုရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ ဆိုတာပဲ... ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်လာစေတဲ့ သူတွေတိုင်း အပြစ်ပေးခံရမယ်"

ထိုအခါ ယန်ရှန့်ကျစ်က သက်ပြင်းချလေသည်။

"ဒါအခက်ခဲဆုံးအချက်ပဲ"

ကျန်းဖူကျန့်ကလည်း ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး :"တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ် အစ်ကိုရှန့်ကျစ် ဒီလက်ဖက်ရည်ကို မင်းဝယ်ထားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ထိုအခါ ကျန်းဖူကျန့်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး လက်ဘက်ရည်ဆိုင်အောက်ကို ဆင်းသွားလေသည်။ တစ်ဖန် ရပ်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာမှမလုပ်ဘူး ငါအကုန်လုပ်ရတယ်။ နေရာတိုင်းမှာ ငါအနိုင်ရတယ်... နေရာတိုင်းကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့တယ် ငါဘယ်လိုမှ ရှင်းမပြနိုင်တာကိုတော့ နားမလည်ချင်ဘူး"

ယန်ရှန့်ကျစ်က ပြုံးပြီး: "မင်မင်းဆက်မှာ တခါတလေ ဘာမှမလုပ်ဘဲလည်း အောင်နိုင်တယ်... တစ်ခုခုလုပ်မိရင်လည်း ရှုံးလိမ့်မယ်"

"ဘာမှ မလုပ်တာက မှန်တယ်မလား?"

ကျန်းဖူကျန့်က ခေါင်းယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်ရင်း အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားလိုက်သည်။

ယန်ရှန့်ကျစ် ခဏစောင့်ဆိုင်းပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ယာဉ်မောင်းသည် ရထားလုံးတံခါး ဖွင့်ပေးနေတာ တွေ့လိုက်ရကာ ကျန်းဖူကျန့်လည်း နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ရထားလုံးက ရှီးကျင်းဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယနေ့နံနက်တွင် ကျန်းဖူကျန့်သည် နုတ်ထွက်စာအား အစိုးရအဖွဲ့ထံ တင်ပြခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ယန်ရှန့်ကျစ်က ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပေ။ ကျန်းဖူကျန့်သည် အမှားအယွင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် မိသားစုဆယ့်သုံးစုအား ဖြေရှင်းချက်ပေးသည့် အနေဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်မှ နှုတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယန်ရှန့်ကျစ် ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာပြန်သည်။ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသောအခါ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိ ပုံပြင်ပြောသူသည် ချန်ရှီ နှင့် သခင်လေးတို့ကြား တိုက်ပွဲအကြောင်းကို ဆက်လက်ပြောဆိုနေကာ နံပါတ်တစ်ပညာရှင် ချန်ရှီကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အလွန်ဆိုးရွားသည့် ​​လူတစ်ဦးအဖြစ် ငိုယိုကာ ဖော်ပြနေပါသည်။

ယန်ရှန့်ကျစ် လူအုပ်ထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ခဏတာ နားထောင်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်ရသည်။

"ဒီသာမန်လူတွေ သိတဲ့အရာက ရုပ်သွင်ပြင်၊ တစ်ဖက်သတ်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူတွေချည်းပဲ"

သူသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ ထွက်လာကာ အတွင်းမြို့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများတွင်လည်း ချန်ရှီနှင့် သခင်​​လေးတို့ကြားက တိုက်ပွဲကို ဆွေးနွေးနေကြဆဲ။ ချန်ရှီ၏ သခင်လေးအား သတ်ဖြတ်မှုကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မျက်စိဖြင့် မြင်လိုက်ရသလိုပင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြ​နေခဲ့ကြသည်။

ကောလဟာလ မျိုးစုံက ပျံဝဲနေပြီး အချို့က အလွန်အမင်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့ကာ အချို့က ကောင်းစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ကြသည်။

"လူတွေ ထွက်သွားရင် လက်ဖက်ရည်အေးသွားမယ်... သစ်ပင်လဲကျရင် မျောက်တွေ ပြန့်ကျဲကုန်မယ်... ဒီဝေဖန်မှုတွေက တစ်လအတွင်း ပြေလည်သွားလိမ့်မယ် သာမန်လူတွေက သူတို့ဖြစ်သင့်တာ မှန်တယ် အမှားဆိုတာ ဘာလဲ မသိကြဘူး... ထင်း၊ ဆန်၊ ဆီ၊ ဆားနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ"

သူ စိတ်ထဲမှာ တိတ်တိတ်လေးပဲ ပြောလိုက်ပါ၏။

သူသည် လူတွေရဲ့ ဆွေးနွေးမှုများစွာကို တလမ်းလုံး နားထောင်လာခဲ့ပြီး မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်မှသာ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ဝမ်ယွမ်းနန်းတော်ထဲသို့ ရောက်လာပြီး အစိုးရအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အစိုးရအဖွဲ့၏ အခြားဝန်ကြီး ၁၂ ဦးက သူ့ကို စောင့်နေပြီဖြစ်ပြီး မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ယန်ရှန့်ကျစ်က အနည်းငယ် ပြုံးပြီး။

"လူကြီးမင်းတို့ ထိပ်တန်း ပညာရှင် ဘွဲ့ကို ဆုံးဖြတ်သင့်ပြီ...."

"အားလုံးပဲ ချန်ရှီ သခင်လေးကို သတ်တဲ့ကိစ္စက..."

ယန်ရှန့်ကျစ်: "မင်းဆက်တိုင်းရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အသေအပျောက်တွေ ရှိမှာ မလွဲမသွေပဲ ဒါက ကံမကောင်း အကြောင်းမလှလို့.... အစိုးရအဖွဲ့က ရန့်မုရဲ့ မိသားစုကို ဝမ်းနည်းကြောင်း ဖော်ပြပြီး တရားရုံးက ကိုယ်ချင်းစာကြောင်း ပြသမယ်...စစ်ဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်းက သူ့သားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ အသက်ကလည်းကြီးပြီ တရားရုံးက သူ အငြိမ်းစားယူတာကို မနှောင့်နှေးခိုင်းသင့်ဘူး... မနက်ဖြန် မနက်တရားရုံးမှာ သူ့ကို ရှင်းပြရအောင်"

ဝန်ကြီးဆယ့်နှစ်ယောက်က တိတ်တိတ်လေး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ရှချန်းဟိုင် : "ဒါဆို လူကြီးမင်းချန်ထန်ကရော? အခွန်ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ညာဘက်လက်ထောက်ဝန်ကြီးက ဂိုဒေါင်ရှစ်ခုနဲ့ သိုလှောင်ရုံလေးခုကို တာဝန်ယူတယ်... ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူငွေအများကြီး ရှာထားမှာကို ကြောက်ရတယ်မလား"

သူက အနည်းငယ် ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“အခွန်ဝန်ကြီးဌာန ၀န်ကြီးချွေ့က အရူးတစ်ယောက်ပဲ... ချန်ထန် ဘယ်လောက် အလွဲသုံးစားလုပ်လဲ ဆိုတာတောင် သူ မသိဘူး”

ချွေ့ပိုင်ဟဲသည် အခွန်ဝန်ကြီးဌာန၏ ၀န်ကြီးဖြစ်ပြီး အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဝန်ကြီးလည်း ဖြစ်သည်။ ဒီစကားကို ကြားတော့ သူ့မျက်နှာက နီရဲသွားပြီး စားပွဲကိုရိုက်ကာ ဒေါသတကြီးနဲ့ ထအော်လိုက်၏။

"ရှချန်းဟိုင်! မင်း ၀န်ကြီးလုပ်ဖို့ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနကို သွားကြည့်လေ... မင်းလည်း သူ့ကြောင့် ငတုံးတစ်ယောက်လို လှည့်စားခံရမှာပဲ! ချန်ထန်က သစ္စာစောင့်သိတဲ့ ဝန်ကြီးတစ်ယောက်လို့ပဲ မင်းထင်မယ်.... သူက အရည်အချင်းရှိသူလို့ ဘယ်သူက မထင်ဘဲနေမှာလဲ? အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး ၃၇ကောင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတဲ့လူလို့ မင်းရော ထင်မှာလား သူ့ကို အားလုံးက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူလို့ပဲ ထင်နေကြတာကွ!"

ရှချန်းဟိုင် : "သူက ငါ့လက်အောက်မှာ အလုပ်မလုပ်ပါဘူး မင်းရဲ့လက်အောက်မှာပဲ လုပ်သွားတာ... မင်းရဲ့လူက လောဘကြီးလွန်းလို့ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေ ရာနဲ့ချီ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတယ်.. သူ့ကြောင့် ဘိုးဘေးတွေတောင် ဒဏ်ရာရပြီး မာမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးဆို ခြေထောက်ကျိုးသွားတယ်..."

မာလိရှူးက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်-

"မာမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက ခြေကျိုးသွားတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ... လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကရော ခြေမကျိုးခဲ့ဘူးလား... လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက ချန်ဝူဆီက အနိုင်ကျင့်ခံရပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရခဲ့တယ်ဘေ... ပြန်ကောင်းလာတော့ ဝတ်ဖြူနတ်သမီးဆီက ရိုက်နှက်ဆုံးမ ခံခဲ့ရတယ်... လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ဆို ချန်ဝူဆီက အနိုင်ကျင့်ခံရလို့ အိပ်ရာထဲတောင် လှဲခဲ့ရတယ်မလား..."

လီရှောက်ရွှမ်းလည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ဆောင့်ရိုက်လိုက်ပြီး။

"မာလိရှူး... မင်း ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ မိသားစု ဆယ့်သုံးစုက သွေးတူပဲ... ဘယ်ဘိုးဘေးက ချန်ဝူဆီက အရိုက်မဖူးသေးလို့လဲ... ဘယ်ဘိုးဘေးက ဝတ်ရုံ​ဖြူနတ်သမီးဆီမှ အရိုက်မခံခဲ့ရလို့လဲ... ဒါတွေသာ ဖြစ်မသွားရင် ချန်ထန်က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အရိုက်ခံရမယ့်ကောင်ပဲ!"

...

ဝန်ကြီးဆယ့်နှစ်ပါးတို့ ရန်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယန်ရှန့်ကျစ်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ငြင်းခုံခွင့် ပေးထားလိုက်သည်-

"မင်မင်းဆက် စက္ကူကြိုးချသူတွေက စာရွက်ချတာပဲ လုပ်နိုင်တယ်"

လူတိုင်း ငြင်းခုံရန် ငြီးငွေ့လာသောအခါ ရှချန်းဟိုင်က ဆိုလေသည်။

"လူကြီးမင်း.... ချန်ထန်က မကောင်းမှု​တွေကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားတယ်... ဥပဒေကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခဲ့တယ်... သူ့ကို ဘယ်လို စုံစမ်းဖော်ထုတ်ပြီး အရေးယူသင့်လဲ"

"စုံစမ်းမယ်?? ဘာစုံစမ်းမှာလဲ ဘယ်သူက စုံစမ်းမှာလဲ"

ယန်ရှန့်ကျစ်က သူ့လက်တွေကို ဖြန့်ပြီး အံ့ဩစွာနဲ့ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ငါမစုံစမ်းရင် ဘယ်သူလုပ်မှာလဲ... လူကြီးမင်းရှ စုံစမ်းမလား လူကြီးမင်းမာလား...ငွေနည်းနည်း အလွဲသုံးစားလုပ်ရတဲ့ ကိစ္စကြီးက ဘာဖြစ်လဲ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနက ကောင်းကောင်း မလည်ပတ်ခဲ့ဘူးလား... တရားရုံးက ကောင်းကောင်း မလည်ပတ်ခဲ့ဘူးလား.. လူကြီးမင်းလီ လူကြီးမင်းကောင်းနဲ့ လူကြီးမင်းဖေ့တို့ရော တစ်ခါမှ အလွဲသုံးစားမလုပ်ဖူးဘူးလား?"

လူတိုင်း စကားတွေ ရပ်သွားကြသည်။

ရှချန်းဟိုင် : "ငါတို့ သူ့ကို ဒီရာထူးမှာ ဆက်နေခွင့် မပေးနိုင်ဘူး... သူက အခွန်ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ထောက်ဝန်ကြီးအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လုပ်ခဲ့ပြီး အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး ၃၇ ကောင်ကို အလွဲသုံးစား လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်... သူဆက်ထိုင်နေမယ်ဆိုရင် သူဘယ်လောက်ထိ အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး စုဆောင်းထားနိုင်မလဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်လို့​တောင် မရဘူး..."

ယန်ရှန့်ကျစ်က ခေါင်းယမ်းပြီး :"မင်း သူ့ရဲ့ အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး ၃၇ ကောင်ကို မကြောက်ပေမယ့် ငါကြောက်တယ်... လူကြီးမင်းချန်ထန်က အခွန်ဝန်ကြီးဌာနမှာ လုံ့လစိုက်ထုတ်ပြီး အလှူငွေတွေ အများကြီး ထည့်ထားတယ်... သူဘာလို့ ရာထူးမတိုးသင့်တာလဲ... သူ့ကို ဘာလို့ သမားတော်ရုံလု ရာထူး မတိုးပေးတာလဲ မင်းတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဝန်ကြီးဆယ့်နှစ်ပါးတို့သည် သိသိကြီးဖြင့် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် အမည်နာမဖြင့်သာ ရာထူးတိုးခြင်း ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့တွင်တော့ နှိမ့်ချမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အခွန်ဝန်ကြီးဌာန၏ ညာဘက်လက်ထောက်ဝန်ကြီးမှာ တတိယအဆင့် အရာရှိဖြစ်ပြီး သမားတော်ရုံလုသည် ပထမအဆင့် အရာရှိဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ရာထူးတိုးထားပုံရသော်လည်း လက်ထောက်ဝန်ကြီးသည် ဂိုဒေါင်ရှစ်ခုနှင့် သိုလှောင်ရုံ လေးခုကို တာဝန်ယူထားပြီး သမားတော်ရုံလုဟာ အမည်ခံဘွဲ့တစ်ခုသာ ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်အာဏာ မရှိပေ။ ၎င်းသည် ချန်ထန်၏ရာထူးကို ကန့်လန့်ခံရန်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရင်းအမြစ်မှ မရယူနိုင်အောင် ဖြစ်သည်။

"လူကြီးမင်း...ထိပ်တန်းပညာရှင် ချန်ရှီကို ဘာလုပ်သင့်လဲ သူ့ကိုလည်း ရာထူးပေးသင့်တယ်"

ချွေ့ပိုင်ဟဲ: "ချန်ရှီက ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှာ သံအမတ်အဖြစ် လက်ရှိတာဝန် ထမ်းဆောင်နေပါတယ်... ငါ အမြင်အရတော့ သူက သူ့အဖေထက် အများကြီးသာတယ်... ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံက ချန်ရှီရဲ့ အတွင်းရေး ပစ္စည်းရောင်းဝယ်ရေး ဖြစ်လာမှာကိုတောင် ကြောက်ရတယ်။"

ယန်ရှန့်ကျစ်ကလည်း ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ငါတို့ သူ့ကို ရာထူးတိုး​ပေးသင့်တယ်... သံအမတ်က နဝမအဆင့် အရာရှိတစ်ယောက်ပဲ... သူ့ကို အဆင့်သုံးဆင့်နဲ့ အရင်ရာထူးတိုးပြီး သမိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ဖို့ ဟန့်လင်ကျောင်းတော်ကို သွားသင့်တယ် စာပေစွမ်းရည်နဲ့ အသက်ဆက်နိုင်ဖို့ပေါ့..."

လူတိုင်းက သ​ဘောတူကြသည်။

အခုအချိန်မှာတော့ အစိုးရအဖွဲ့က ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပါပြီ။

နောက်တစ်နေ့တွင် အစိုးရအဖွဲ့က တရားရုံးတွင် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ အရာရှိအများအပြားက ထုတ်ပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ စစ်ဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်းလည်း အနားယူဖို့ အိမ်ပြန်သွားခဲ့၏။

ထို့အပြင် ဖူကျန့်နန်းဆောင်ကို ဖျက်သိမ်းပစ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အရာရှိများကိုလည်း အလုပ်ခန့်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ဒီအဖြစ်အပျက်ဟာ တရားရုံးနဲ့ ပြည်သူတွေကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပါ၏။ ထို့အပြင် ချန်ထန်အကြောင်းကလည်း ဆွေးနွေးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်​စေခဲ့သည်။

ချန်သားအဖဟာ မိသားစုဆယ့်သုံးစုကို နှောက်ယှက်ခဲ့သော်လည်း ဝန်ကြီးချုပ်ယန်က မုန်တိုင်းကို ညင်သာစွာ ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့ကြောင်း လူများက သူ့ကို ချီးကျူးခဲ့ကြသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တရားရုံးက ရလဒ်များကို ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့ပြီး ချန်ရှီသည် ရွှေစာမေးပွဲတွင် ထိပ်တန်းပညာရှင် ဖြစ်လာကာ ကျန်းယိုးက ဒုတိယမြောက်ဖြစ်သည်။

တတိယနေရာကတော့ တော်တော်လေးကို တုန်လှုပ်သွားစေပါ၏။ ဟူဖေးဖေး ဟုခေါ်သော မိန်းကလေး ဖြစ်​နေသည်။

မိသားစု ၁၃ စုမှ သားသမီးများသည် ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် အခြားမိသားစုများ၏ သားသမီးများသည် ဟူဖေးဖေးကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့။ မြေခွေးမျိုးနွယ်က ခေါင်းအုံးလေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ တတိယနေရာသည် ဟူဖေးဖေး ခေါင်းပေါ်သို့ သိသိသာသာ ကျသွားသည်။

တတိယနေရာပြီးနောက် တခြား ခွဲတမ်းများလည်း ရှိသေးသည်။ ရာနှင့်ချီသောလူများက ရွှေစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ နှစ်ရက်အကြာတွင် တရားရုံးသည် တရားဝင်ရာထူးများကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ကျင့်ရှစ်အဆင့်များသည် ဒေသန္တရဒေသတွင်ဖြစ်စေ ရှီကျင်းရှိ အရာရှိငယ်များအဖြစ် တရားဝင်ရာထူးများ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ချန်ရှီ၏ တရားဝင်ရာထူးကိုလည်း ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် ဟန့်လင်ကျောင်းတော်က သမိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာသည်။ သေးငယ်သော ရာထူးမဟုတ်သော်လည်း စစ်မှန်သော အာဏာမရှိဘဲ ပျင်းရိစရာ​ကောင်းသည့် ရာထူးဖြစ်​နေခဲ့သည်။

ချန်ရှီက ဒါကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။ သူသည် ဟန့်လင်ကျောင်းတော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး အားလပ်ချိန်များကို ပျော်ရွှင်စွာ အနားယူကာ အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။

သူသည် မယ်မယ်ရှစ်ကျီ၊ ဂျင်ဆင်းကလေးများနဲ့ တခြားဝိညာဉ်ဆေးများကို ပြန်ရခဲ့ပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးကိုလည်း ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ကျေနပ်စွာနဲ့ သူ့ဘုံကျောင်းလေးကို ပြန်ဝင်သွားသည်။ ဘုံကျောင်းထဲ၌ အဖြူရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေတာ မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူမ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသဖြစ်လုဆဲဆဲ။

သို့သော်လည်း သူမသည် ဤအမျိုးသမီး၏ အသက်ရှုသံကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် အလွန်ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူမသည် တတိယနတ်ကွန်းတွင် နာခံမှုရှိရှိနဲ့ ထိုင်နေလိုက်ရလေသည်။

ချန်ရှီလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မယ်မယ်ရှစ်ကျီတို့ ဒီရက်ပိုင်းမှာ စိတ်နေစိတ်ထားတွေ ပြောင်းသွားပြီလား... ဒီအမျိုးသမီး စာသင်သားကိုတောင် မမောင်းထုတ်ခဲ့ဘူး"

သူလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဒီအမျိုးသမီး စာ​ပေ​ပညာရှင်ဟာ အချိန်အတော်ကြာ မေ့မြောနေခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ဗိမာန်တော်မှာ အချိန်အတော်ကြာ ကုစားပြီးတာတောင် မနိုးလာခဲ့ပါဘူး။

သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်သည် "အမျိုးသမီးပညာရှင်"၊ မယ်မယ်ရှစ်ကျီ နှင့်အတူ အလယ်က နတ်ကွန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်သည် အလွန်သန့်စင်လာပြီး တာအို ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပြီးမြောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ရှီ ပြေးထွက်လာကြည့်တော့ ဟူကွမ်ဟန့်၊ ထျန်ယွဲ့အာ နှင့် အခြား ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာတို့သည် ပရိသတ်တစ်အုပ်ကြီးလို ချန်အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ရှီ သူတို့ကို အိမ်ထဲကို အမြန်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့် လူများလွန်းလှသည်။ အိမ်က သေးငယ်လွန်းတာကြောင့် လမ်းမှာသာ စကားပြောရလေ၏။

"ကျေးဇူးရှင်ဆရာ... ကျွန်တော်နဲ့ တခြားသူတွေကို တရားဝင်ရာထူးတွေ ချီးမြှင့်ခံရပြီးပြီ ဆိုတော့ ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိတွေဆီ သွားရ​တော့မယ်... ဒီနေ့က ဆရာ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ရောက်လာတာပါ..."

လူတိုင်းက ဦးညွှတ်ကြသည်။ ချန်ရှီ သူတို့ကို အလျင်တစော လက်ဝေ့ယမ်းပြရင်း။

"မင်းတို့နဲ့ ငါက အတန်းတူတွေလေ... ငါ ကျေးဇူးရှင်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သတ္တိရှိမှာလဲ"

ဒီကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မေးကြည့်တော့ သူတို့ရဲ့ တရားဝင်ရာထူးတွေက မမြင့်ပါဘူး။ အများစုမှာ ခရိုင်တရားသူကြီးများနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ ခရိုင်များမှ စာရေးကြီးများ ဖြစ်သည်။ ပိုမိုကောင်းမွန်သောသူများသည် စီရင်စုအတွင်းရှိ တရားသူကြီးများ၊ အတွေ့အကြုံ ရှိသူများနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးဟာ သူနဲ့ မတူဘဲ လက်တွေ့ကျတဲ့ ရာထူးတွေ ချည်းပါပဲ။

ချန်ရှီသည် ၎င်းတို့၏ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရာတွင် အခက်အခဲများ ရှိမရှိ တစ်ဦးပြီးတစ်ယောက် မေးမြန်းကြည့်ရာ ၎င်းတို့ကလည်း နေရာကို ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း၏ မိုင်တစ်ထောင် အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ချန်ထားခဲ့သည်။

နှုတ်ဆက်ချိန် ရောက်တဲ့အခါ အားလုံးက အတူတူ ကန်တော့ကြပြန်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်ဆရာကြီး ကျနော်တို့က အဝေးကြီးရောက်လာပြီးပြီ... အသက်ရှင်မလား သေမလားတော့ မသိဘူး။ ဒီနေ့ ဆရာ့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါမယ်... နောင်မှာလည်း ဆရာ့ဆီလာပြီး အကြံဉာဏ်တောင်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်"