အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ဖောက်ပစ်တယ်

ကျွမ်းဝူကျို့ သက်ရှိကမ္ဘာမှ ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

"ကွမ်းရှောက်!"

သူ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်နှင့် ကျွင်းကျူ ကွမ်းရှောက်က ပြေးလာပြီး အနက်ရောင် သံတိုင်ဆီ ခေါ်သွားပေးသည်။

ကွမ်းရှောက်သည် မဟာယာန နယ်ပယ်နှင့် ယှဉ်နိုင်တာကြောင့် သူ့အရှိန်က အလွန်မြန်သည်။ ဟေးကော် အရှိန်အပြည့်နဲ့ ပြေးခဲ့ရင်တောင် ရှီးကျင်းကနေ သံတိုင်ကြီးဆီကို ရောက်ဖို့ နာရီဝက်ကြာပေမယ့် ကွမ်းရှောက်သည် ကျွမ်းဝူကျို့ကို သူနဲ့အတူ ခေါ်သွားတာတောင် နာရီဝက်လောက်သာ ကြာပါ၏။

နှစ်ယောက်သား ခေတ္တရပ်လိုက်ကြသည်။ ကျွမ်းဝူကျို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရတနာလုယူသွားသူကို ရှာရန်ကြိုးစားသော်လည်း ဤနေရာ၌ လူမပြောနှင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ပင် မရှိချေ။

ရတနာကို ကိုင်ဆောင်သူဟာ ဤနေရာမှာ သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ပြန်ထွက်သွားလောက်ပြီ။

"ကွမ်းရှောက် သက်ရှိကမ္ဘာ!"

ကွမ်းရှောက်ကလည်း သူ့ကို ယင်နဲ့ယန် ကမ္ဘာကြားက အတားအဆီးကို ဖြတ်ပြီး သက်ရှိကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ တောင်ကို ဖြတ်သွားသော စာတိုက်လမ်းဖြစ်သည့် ရှီးကျင်း အရှေ့ဘက်တောင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ညမိုးမချုပ်ခင်မှာ စာတိုက်က လူတွေနဲ့ စည်ကားနေပြီ။ ဤလမ်းသည် ကျင်းကျိုး ပြည်နယ်၏ အရှေ့ပိုင်းခရိုင်များအတွက် အဓိကလမ်းမကြီး ဖြစ်ပြီး ရထားလုံးများနှင့် မြင်းများစွာ ရှိသည်။ အသွားအလာများသော လှည်းတန်းများသည် ရှီးကျင်းသို့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် အသားများ ပို့ပေးရာ အသွားအလာ အရမ်းသွက်သည်။

ရထားလုံးများကို အဆောင်လက်ဖွဲ့များဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားပြီး အစောင့်များက မီးပုံးများကိုင်ဆောင်လျက် ကာကွယ်ထားသည်။ နတ်ဆိုးများ တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ ဦးခေါင်းနောက်တွင် လွင့်မျောနေသော နတ်ကွန်းများ ရှိသည်။

လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း တောင်နီခန်းမက အဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာများသည် ကျေးလက်ဒေသတွင် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး နတ်ဆိုးများစွာကို ဖယ်ရှားပေးသောကြောင့် အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးအရေအတွက်က သေးငယ်လာပြီး ညဘက် လမ်းလျှောက်ရင်တောင် ပို၍ လုံခြုံလာသည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးများက ရှိနေသေးသောကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် လှည်းများ၊ ရထားလုံးတန်းများက အစောင့်ကို ငှားရမ်းရသေးသည်။

ကျွမ်းဝူကျို့သည် စာတိုက်လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်ကာ လိုက်လာနေသော လူများကို ကြည့်ကာ သူ့နှလုံးသားက အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရတနာခိုးတဲ့သူကို ရှာဖို့က ကောင်းကင်ကို တက်ဖို့ထက်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။ ရတနာခိုးတဲ့သူက ဒီလမ်းမှာလားတောင် ပြောရခက်ပေ၏။

"ငါ ဒီရတနာအတွက် အဓိကထားပြီး တောင်ပေါ်ကနေ ထွက်လာတာ... ဒီရတနာကိုရဖို့ မျှော်လင့်ပြီး နှစ်တွေကြာအောင် ကြိုးကြိုးစားစား လေ့လာခဲ့တာ...အခု ရတနာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တာက အချည်းနှီးပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

သူက အရမ်းစိတ်မကောင်း ဖြစ်ပြီး ဒေါသတွေကပါ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး :"ငါ့ကို လျှို့ဝှက်စူးစမ်းပြီး ငါ့ရဲ့ မှော်လက်နက်ကို ဘယ်သူယူနေတာလဲ... အဲဒီလူက ရတနာစုဆောင်းဖို့နဲ့ ငါ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုကို ခိုးယူဖို့ ငါ့ခြေလှမ်းတွေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတာမျိုး ​ဖြစ်ရမယ်...ငါ ရတနာကို မစုဆောင်းနိုင်ရင် သူက ရတနာကို စုဆောင်းဖို့ ချက်ချင်း လာလိမ့်မယ်"

သူသည် ဒေါသထွက်နေပေမယ့် အနည်းငယ် သတိရှိနေ​သေးသည်။ ရတနာသည် ကြီးမားသော တန်ခိုးနှင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ခိုးအာဏာ အားကောင်းသော ရှေးခေတ်က အကြွင်းအကျန် ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားများ ချန်ထားခဲ့သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရတနာများကို မသန့်စင်ရသေးသောကြောင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် သဘာဝစွမ်းအင်ငါးခုဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ယ​နေ့တွင် ရင့်ကျက်လာခဲ့သည်။

သူ့ကို တောင်ပေါ်ကနေ ထွက်လာဖို့ အမိန့်ထုတ်ပြီးနောက် ပြင်ဆင်မှုတွေ အပြည့်လုပ်ခဲ့သည်။ ဒီရတနာကို ရရမာ်လို့ စိတ်ချယုံကြည်စွာနဲ့ လာခဲ့ပေမယ့် တခြားသူတွေက လုယက်သွား၏။

ကျွမ်းဝူကျို့ စိတ်တိုသွားသည်။

"ငါ့ရတနာကို ယူသွားပြီးရင် ထွက်သွားဖို့က လွယ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး! ကွမ်းရှောက် မင်းက ရှီးကျင်း နဲ့ မိုင်တစ်ထောင်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ကောင်းကင်နားစွင့်သူအားလုံးကို ချက်ချင်း စည်းရုံးလိုက်!"

ကွမ်းရှောက် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

မကြာမီ ရှီးကျင်းတစ်ခွင် ကောင်းကင်ယံ၌ နားစွင့်သူများ ပေါများလာသည်။ ယခင်က ကောင်းကင်ယံတွင် နားထောင်သူအများအပြား ရှိခဲ့သော်လည်း အများစုမှာ မှူးမတ်များနှင့် မှူးမတ်များနှင့် ရှီကျင်းတွင် အဆင့်အတန်းမြင့်သော သူများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ မတူဘူး။ သာမာန်လူများ၏ အိမ်များအနီးတစ်ဝိုက်တွင်ပင် ဂရုတစိုက်နားထောင်နေပါသည်။

အချိန်အတော်ကြာတော့ ရှီးကျင်း၏ အတွင်းရော အပြင်မှာပါ တိတ်ဆိတ်ကုန်သည်။ လူတွေက သူတို့အချင်ချင်း တွေ့တဲ့အခါ စကားမပြောဝံ့ဘဲ မျက်လုံးနဲ့သာ အချက်ပြလေ့ရှိသည်။

မကြာမီတွင် အဆိုပါ ကောင်းကင်နားစွင့်သူများသည် တုတ်၊ သံတုတ်နှင့် သံနက်ကဲ့သို့သော စကားလုံးများကို အလွန်အမင်း ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်ကြောင်း လူများက တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဤစကားများထဲမှ တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောမိပါက ကောင်းကင် နားထောင်သူ ခုနစ်ဦး သို့မဟုတ် ရှစ်ဦးသည် စကားပြောသူ၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် ချက်ချင်းပင် အနီးနားတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ချန်ရှီ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်စံအိမ်တစ်ဝိုက်တွင် နောက်ထပ် ကောင်းကင် နားထောင်သူများလည်း ရှိနေသည်။ သို့သော် လူတွေက အိမ်အား ပြုပြင်ရန် အလုပ်များနေသောကြောင့် ဤအဖြစ်အပျက်သည် ၎င်းတို့ကို များစွာထိခိုက်စေခြင်းမရှိပေ။

ဒုက္ခပေးပြီး အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ သားက အနက်ရောင် တုတ်တစ်ချောင်းနဲ့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သားဖြစ်သူသည် သူ့ဆီက ရိုက်နှက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တုတ်ကောက်ကိုင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ဒေါသအများစု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး "မေတ္တာရှိတဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်က သူ့သားဆီက လုယူခံရတတ်တယ်တဲ့... နှစ်တွေအကြာကြီး သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေက မင်းရဲ့ဒုက္ခတွေကို မခံနိုင်ဘူး... ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိသလို အုတ်တိုက်ပေးတဲ့ ပိုက်ဆံကိုလည်း ငါဆပ်ပေးရဦးမယ်။"

ချန်ရှီက ပြုံးပြသည်။

"ကျနော်သာဆို ပြုပြင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အမေကို ပြန်ခေါ်ပြီးရင် ကျနော်တို့ ချန်ယန်တောင်ကို ပြန်သွားကြမယ် ရှီးကျင်းမှာမနေတော့ဘူး"

ချန်ထန်ကလည်း အဲဒါကို စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"မင်းအမေကို ခေါ်ပြီးရင် ငါတို့ ပြန်သွားမယ်... ဒါပေမယ့် ဒီခြံကို ပြုပြင်ဖို့ လိုသေးတယ် ငါတို့ ရှီးကျင်းကို ပြန်လာမယ်ဆိုရင် နေစရာ နေရာလိုသေးတယ်... မင်းလည်း ပေးဆောင်ရမယ်"

"ဦးလေးရှောင်ဝူက ကျွိရှန်းမျှော်စင်မှာ ပိုက်ဆံအများကြီး စုဆောင်းထားတယ်... အဖေ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိရင် ကျွိရှန်းမျှော်စင်ကို သွားယူလိုက်ပါ အဖေက ချန်ဝူရဲ့ ညီငယ်၊ ချန်ရှီရဲ့ အဖေ လို့ ပြောလို့ရတယ်... ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်တော့ ထုတ်ယူနိုင်မှာပါ..."

ချန်ထန် ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူနှင့် ရှောင်ဝူဟာ ရန်သူများဟု ကျိန်ဆိုခဲ့ကြဖူးသည်။ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဆီက ငယ်စဉ်ကတည်းက အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတာ သူ့ပိုက်ဆံကို ဘယ်လိုသုံးနိုင်မှာလဲ။

"ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့သားဆိုတော့ အဲ့ပိုက်ဆံကို ငါသုံးလို့ရတယ်..."

သူ့စိတ်ထဲမှာသာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ရှီသည် ဟေးကော်ကို အခြားသူများ၏ တွေးခေါ်မှုကို လွှမ်းမိုးစေကာ အနက်ရောင် သံချောင်းကို ထုတ်၍ ဂရုတစိုက် ကြည့်နေနသည်။

၎င်းသည် အရှည်သုံးပေနှင့် အနံ ရှစ်လက်မသာရှိပြီး အစွန်းနှစ်ဖက်တွင် အနည်းငယ်ပိုထူသော်လည်း ကလေးလက်မောင်းလောက်သာ။ ၎င်းပေါ်တွင် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများအား ထွင်းထုထားကာ အနက်ရောင်ချည်းပဲ ဖြစ်သောကြောင့် အဆိုပါပုံစံများက မျက်စိကျစရာ မရှိပေ။

ချန်ရှီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းကြည့်သည်။ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လေးလံနေပုံရပေမယ့် အဲဒါကလွဲလို့ တခြားဘာမှ အသုံးမ၀င်သလို ထင်ရလေ၏။

"သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို အရင်စမ်းကြည့်ရမယ်"

ချန်ရှီသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်သွေးနှင့် ချီကို ၎င်းအထဲသို့ သွန်းလောင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အနက်ရောင် သံချောင်းက မပြောင်းလဲသွားပေ။ သူသည် နောက်ထပ် အမွှေးတိုင်အနည်းငယ်ကို ထွန်းညှိလိုက်ပြီး အနက်ရောင်သံချောင်းက အမွှေးတိုင်ကို စုပ်ယူလိုက်သော်လည်း သူ့စိတ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိလာခဲ့ပေ။

ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး စတုတ္ထမြောက် စာလုံးအသစ်ကို အသက်သွင်းပြီး ဤရတနာကို အသက်သွင်းရန် ကျိုးထျန်းမီးနယ်မြေကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မြေအောက်ကမ္ဘာတွင်ပင် အလွန်ကြီးမားနေရာ ရုတ်တရက်ကြီး ပိုကြီးလာရင် ချန်အိမ်က မခံနိုင်မှာ ကြောက်ရသည်။

သူချက်ချင်းပဲ မြေခွေးစပျစ်သီးမှန်ကို ထုတ်ပြီး မှန်ထဲက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ဝင်သွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တောင်နီခန်းမက အဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာများသည် လေ့ကျင့်ရန် ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး လူပန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်အချို့တောင် အိမ်များကို ဆောက်နေကြသည်။ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသော လူများအတွက် ဤနေရာ၌ အိမ်အချို့ဆောက်ရန် ကြံစည်နေကြခြင်းပင်။

ဤနေရာတွင် ရုပ်ပွားတော်များကို ထွင်းထုထားသူများလည်း ရှိသေးသည်။ အခြားသူများ နားလည်နိုင်စေရန်နှင့် လေ့ကျင့်နိုင်ရန် ကျောက်တုံးများတွင် ချန်ရှီ သင်ကြားပေးခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှု အမျိုးမျိုးကို ရေးထွင်း​နေကြသည်။

ယွိထျန်းချန်နဲ့ အခြားသူများသည် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံး တံဆိပ်ပြားအသစ်ကို စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး လူများကို ကောင်းကင်တရားရုံး အဖွဲ့ဝင်များထံ ပေးအပ်ရန် အမိန့်ပေးထားခဲ့သည်။

ဤအရာများသည် အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စများဖြစ်သောကြောင့် ချန်ရှီကို သွားမေးနေဖို့ မလိုအပ်ချေ။

ချန်ရှီသည် ပွင့်လင်းသော နေရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ညာလက်ဖြင့် အနက်ရောင်သံချောင်းကို ဖမ်းကိုင်ကာ နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအင်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။ သွေးကို ညှစ်ထုတ်ကာ စတုတ္ထမြောက် သင်္ကေတအသစ်ကို ဖန်တီးခဲ့ရာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို မီးတောက်များ ပြည့်လျှံသွားစေပြီး ကျိုးထျန်းမီးနယ်မြေက တစ်ခဏချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင်သံတိုင်တစ်ဝိုက်တွင် ချီ ငါးခုကို ဖြတ်ထိုးထားသည်။

"ဘုန်း!"

တုန်ခါမှုနှင့်အတူ ချန်ရှီဟာ အဆုံးမရှိသော အလေးချိန်ဖြင့် ဖိချခံလိုက်ရရာ သူ့အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့လက်ထဲက အနက်ရောင်သံချောင်းက အမည်မသိအရာကြောင့် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်လာပြီး လေးလံတဲ့ အရာဝတ္ထုကို ဝင်တိုက်မိသလိုမျိုး အဝေးက ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ အတားအဆီးမှာ အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာ သူမြင်လိုက်ရသည်။

ဤစကြာဝဠာငယ်အား လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးနှစ်ဦးဖြစ်သော လီရှင်းရှုနဲ့ လီခွမ်းယွိတို့၏ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံမှ ပြန်လည် သန့်စင်ထားသည်။ မိုင်ရာချီ ကျယ်ဝန်းသည်။ ချန်ရှီရပ်နေသည့် နေရာသည် စကြဝဠာအသေးစား၏ အစွန်းမှ မိုင် ၂၀၀ ကျော် ကွာဝေးသည်။

စကြာဝဠာငယ်၏ အစွန်းတွင် လေ့ကျင့်နေသော မှော်ဆရာများသည် ထူထဲသော အနက်ရောင် သံချောင်းတစ်ချောင်းဟာ စကြဝဠာငယ်၏ အတားအဆီးကိုဖြတ်၍ ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်သည်ကို မြင်မှသာ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ယွိထျန်းချန်ကို သတင်းပို့ဖို့ အမြန်ပြေးထွက်ကုန်လေ၏။

"နည်းပြက တုတ်တစ်ချောင်းသုံးပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်လိုက်တာ ကောင်းကင်မှာ အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားပြီ!"

ယွိထျန်းချန် အံ့သြသွားပြီး :"ဟုတ်လား?"

သူသည် တောင်မြင့်ခရိုင်ရှိ တောင်နီ ခန်းမဌာနခွဲမှ အမြန်ထွက်သွားပြီး စကြဝဠာငယ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံး အမိန့်​ပြားကို ထုတ်တော့မည်။ ရုတ်တရက် သူ့အကိုင်းအခက် ဌာနခွဲရှိ မှော်ဆရာများစွာသည် ရှီးကျင်း၏ ဦးတည်ရာသို့ စိုက်ကြည့်နေတာ ရုတ်တရက် သတိပြုလိုက်မိသည်။

အချို့သော အဆောင်ဆွဲ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်၍ မျှော်ကြည့်​နေကြသည်။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မြင့်မားသော အဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာအများအပြားသည် လေထဲသို့ပျံတက်ပြီး ရှီးကျင်း၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြ​ပြန်သည်။

ယွိထျန်းချန်လည်း အံ့ဩသွားပြီး ရှီးကျင်းဘက်ကို ကြည့်ကာ လေထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

ချင်းယန်နဲ့ ဟူရှောင်လျောင်တို့ကလည်း တောင်နီခန်းမတွင် ရှိနေကြသည်။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို မြင်တော့ ချင်းယန်ကလည်း လေထဲကို အရင်ခုန်တက်လိုက်သည်။

"မင်းဘာကြည့်နေတာလဲ...ငါလည်း ကြည့်ပါရစေ... တူချောင်းအကြီးကြီးပဲ!"

သူက ဆိတ်တစ်ကောင်လို တုန်နေ၏။

ဒါကိုကြားတော့ ဟူရှောင်လျောင်လည်း လေထဲကို အမြန်ပြေးပြီး ရှီးကျင်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ရှီးကျင်းတွင် အနက်ရောင် သံတိုင်ကြီးသည် မည်သည့်နေရာမှလာသည် မသိ။ ရှီးကျင်းမြို့ကို ဖြတ်ကာ အနက်ရောင် မီးပန်းကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လေထဲတွင် တည့်တည့်ရပ်ကာ မြို့တွင်းမှ တက်လာခဲ့သည်။

ဟူရှောင်လျောင် : "ရှီးကျင်းတော့ ပေါက်ကွဲသွားတော့မှာပဲ ဘယ်သူလုပ်တာလဲ..."

လူတိုင်းက ခေါင်းခါကြသည်။

ယွိထျန်းချန် စကားပြောတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ချန်ရှီက ကောင်းကင်ကို အပေါက်ဖောက်နေသည်ဟု သတင်းပေးသည်အား ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ လေထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆင်းလာကာ ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံး အမိန့်ကို အမြန်ထုတ်ကာ သေးငယ်သော ကမ္ဘာလေးထဲ ဝင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှီးကျင်းရှိ ဝူမန်တံခါး အပြင်ဘက်တွင် အေးစက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေ၏။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော မိန်းမစိုး အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။

ယခုအချိန်သည် တရားခွင်သို့ရောက်နေသော ဝန်ကြီးများသည် အဓိပတိသဟဇာတ ထိုက်ဟဲခန်းမဝင်း အတွင်း၌ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးကြသည်။ ဤသည်မှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ချမှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲ၍မရပေ။

တရားရုံးမှာ ဆူညံသံတွေ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အပြင်မှာ ကြမ်းပြင်ကို သုတ်နေတဲ့ မိန်းမစိုးတွေလည်း လန့်ကုန်သည်။

ရှီးကျငိး၏ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများသည် တစ်နေ့တွင် တရားခွင်အတွင်း ရန်မဖြစ်ပါက ထူးဆန်းသည့်အရာဟု ယူဆနိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တည်ရှိခဲ့သော ဝူမန် တံခါးက အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။ မိုးခြိမ်းသံများကြားတွင် အလွန်ထူထဲသော အနက်ရောင်သံတိုင်ကြီးတစ်ခုသည် မြင့်မြတ်သော ထိုက်ဟဲခန်းမရှေ့ရှိ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များပေါ်ရှိ အမြောက်ကြီးများကဲ့သို့ တံမြက်လှည်းနေသော မိန်းမစိုးများ၏ ဦးခေါင်းများကို ဖြတ်သွားကာ အပေါ်ဆုံးခြေလှမ်းများကို အပိုင်းပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။

အလွန်ထူထဲသော တိုင်သည် အဓိပတိသဟဇာတခန်းမထဲသို့ ထိုးထွင်းဝင်ရောက်ကာ ခေါင်မိုးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသဟဇာတခန်းမ၏ နောက်ခန်းကို ဖျက်ကာ အနောက်ဘက်ရှိ ခန်းမကိုးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဝူယင်းခန်းမ၏ ခေါင်မိုးကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ဝူယင်းခန်းမသည် စစ်မှန်သောဘုရင်မှ ချန်ထားခဲ့သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းက ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး ရတနာအလင်းသည် ကောင်းကင်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့လွင့်သွားကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြမ်းပြင်ကို သုတ်နေကြသော မိန်းမစိုးများသည် မှိန်းနေသလို ကြောင်အနေကြသညိ။ အာကာသ ကွဲအက်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်နေခဲ့သော လျှပ်စီးကြောင်းများ တဝုန်းဝုန်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မိန်းမစိုးတစ်ယောက်က ခေါင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ လှည့်ပြီး အနက်ရောင် သံတိုင်ရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ကြည့်နေ၏။ ဝူမန်တံခါး၏ အလယ်ဗဟိုကို ဖြတ်သွားသော တိုင်ကိုသာ သူမြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းနောက်တွင် ဘာမျှမရှိပေ။ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပုံရပြီး အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့ပါ။

ဝူမန်တံခါး အတွက် အနက်ရောင် သံတိုင်ကို ထောက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ တံခါးတိုင် နှစ်တိုင်ပဲ ကျန်တော့သည်။ ဒါကို သံတိုင်လို့ ခေါ်ပေမယ့် ဒီတိုင်က အရမ်းထူနေ၏။ ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့လူတွေက ဝိုင်းထားရင်တောင် ပွေ့ဖက်လို့ မရနိုင်လောက်ပေ။

ထိုက်ဟဲခန်းမထဲက အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ၏ အမူအရာများမှာ အေးခဲနေပြီး စကားများရန်ဖြစ်ချိန်၌ ၎င်းတို့ရှိခဲ့ဖူးသော အမူအရာများကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ခေါင်းပေါ်ရှိ ခန်းမကြီးက အရည်ပျော်သွားပြီ။ ကြီးမားသော အနက်ရောင် သံတိုင်ကြီးသည် သူတို့၏ ဦးခေါင်းများကို ဖိထားသဖြင့် ဖိအားကြီးသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ အသွင်အပြင်သည် တွန့်လိမ်နေပြီး ထူးဆန်းသဖြင့် လူအများကို တုန်လှုပ်လာစေသည်။

ခန်းမထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံများ အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစိုးရအဖွဲ့အကြီးအကဲ ယန်ရှန့်ကျစ်က ပထမဆုံးနိုးထလာပြီး ၎င်း၏တရားဝင်ဦးထုပ်ကို အမြန်ပြင်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ အခုနတုန်းက လန့်ဖျပ်သွားတာကြောင့် တရားဝင် ဦးထုပ်က တစ်ဖက်ကို စောင်းသွားခဲ့သည်။

သူ ကမန်းကတန်း ပြေးထွက်လာပြီး။

"မြန်မြန်! မြန်မြန်! ဘာဖြစ်သွားလဲ သွားကြည့်စမ်း!"

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများသည် ကြီးမားသော အနက်ရောင်သံတိုင်ကြီးသည် ရှီးကျင်းမြို့ကို ဖြတ်၍ မြို့အပြင်ဘက်သို့ ထိုးဖောက်သွားတာ တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤအရာသည် အတော်လေး ဖြောင့်နေပြီး ကွေးညွှတ်သွားမယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပါ။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွမ်းဝူကျို့သည်လည်း အနက်ရောင် သံတိုင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ တုန်လှုပ်သွား၏။

"သူခိုးက ရှီးကျင်းမြို့မှာ ရှိနေတုန်းပဲ ဒီတစ်ခါ မင်းဘယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ဦးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

သူ ပြေးထွက်သွားသည်နှင့် အနက်ရောင် သံတိုင်ကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ သူ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ပြေးနေတုန်း ၎င်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျွမ်းဝူကျို့ ဝူမန်တံခါးနား ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ တံခါးတိုင်နှစ်တိုင် လှုပ်ခါပြီး ပြိုကျသွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒေါသမထွက်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းနိုင်ပါ့မလဲ။

"ဒီလူက ငါ့ကို နှိုးဆွဖို့ ဒီနည်းလမ်းကို တကယ်သုံးခဲ့တာပဲ! စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို နှိုးဆော်တာ! အတင့်ရဲလိုက်တာ!"

ယန်ရှန့်ကျစ် မျက်နှာမှာလည်း နီရဲနေပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်သည်။

"သေချာကြည့်စမ်း... ငါ့အတွက် ရှာစမ်း...ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာလဲ!"

ကမ္ဘာငယ်လေးတွင်တော့ ချန်ရှီလက်ကို တုတ်ပေါ်ဖိထားပြီး သူ့ပုခုံး တင်ထားသည်။ လှုပ်ရှား၍ မရပေ။ ဤရတနာစမ်းသပ်မှုအတွင်း အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံ ဘယ်လောက်ကျယ်သွားသလဲ သူမသိပါ။ သူ့နံဘေးက တုတ်က ပိုမထူဘဲ အဆများစွာ ပိုရှည်လာသည်။ သူက ကိုင်ထားနိုင်ပေမယ့် အရမ်းလေးလွန်းရာ ရုတ်သိမ်းဖို့ မပြောနဲ့ သူ့လက်နဲ့ ဆွဲထုတ်ဖို့တောင် တော်တော်ခက်နေပြီ။

ချန်ရှီ ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ရွှေ့ရတာကလည်း အရမ်းနာလွန်းရာ လက်ချောင်းအရိုးတွေတောင် ကြေမွသွားမလို့ပင်။ ဒီတုတ်က ကောင်းပေမယ့် ဘယ်လိုပြန်ယူရမလဲ။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျိုးထျန်းမီးနယ်မြေနဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါးချီကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက် ဖြန့်ကျက်ကာ တုတ်ကို ပြန်ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် တစ်ချက်ခုန်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင်သံတိုင်က သာမန်တုတ်တစ်ချောင်း အဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ချန်ရှီလည်း လက်ပြောင်းကာ အနက်ရောင် သံတုတ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကပြလိုက်သည်။

"ဒီဟာ သုံးရတာ အဆင်ပြေပေမယ့် အသက်သွင်းပြီးရင် သုံးရတာ အဆင်မပြေတော့ဘူး.. လေးလွန်းတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီဟာကို မိုင်သောင်းချီဓားပျံလို မှော်စွမ်းအားတွေကိုတော့ အသုံးချနိုင်လောက်တယ်..."

ယွိထျန်းချန်နဲ့ အခြားသူများ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ချန်ရှီက ကမ္ဘာငယ်လေးမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီမလို့ ၎င်းတို့နှင့် မတွေ့ဆုံသွားခဲ့ပေ။

ချန်ထန်သည် ဝူချန်လမ်းသို့ ပဲနို့၊ မုန့်စိမ်းချောင်းကြော်၊ ပေါင်မုန့်များနှင့် ချိုချဥ်များကို ဝယ်ယူရန် သွားခဲ့သည်။ မနေ့က ချန်ရှီ တတိယမြောက် စာလုံးအသစ်ကို စမ်းကြည့်သောအခါ မီးဖိုချောင်လည်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဟေးကော် ချက်ပြုတ်ရန် နေရာမရှိသဖြင့် သူကပဲ မနက်စာ သွားဝယ်ရသည်။

သားအဖနှစ်ယောက် ပဲနို့နှင့် မုန့်များကို စားကြသည်။

ချန်ထန်: "ငါ အစားအသောက် ဝယ်နေတုန်း ရှီးကျင်းမှာ ကြီးကြီးမားမားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်.. မနက်စာစားပြီး ကန်းယန်လမ်းဆုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ကြားရတယ်... ဝူမန်ဂိတ်ကနေ အနက်ရောင်တိုင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရှီးကျင်းမြို့ကို ဖောက်ချလိုက်တယ်... ထိုက်ဟဲခန်းမ ပြိုကျသွားတယ်။ ပြန်လာခါနီးမှာ စောင့်နေတုန်းပဲ။"

ချန်ရှီနှလုံးက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်- "အနက်ရောင်တိုင်?"

ချန်ထန်ရဲ့ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်သည်။

"ရှီးကျင်းကို နတ်ဆိုးဝင်လာပြီလို့ သံသယဝင်နေကြတယ်... မဟုတ်ရင် တံခါးက ဘာလို့ ပြိုကျသွားရမှာလဲ"

ချန်ရှီ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နံရံထောင့်တွင် ထောင်ထားသော သံတုတ်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ထန်က သူ့အကြည့်ကို သတိထားမိသည်။ သံချောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒီသံချောင်းက သာမန်ဆန်လွန်း၏။ ချန်ရှီသည် ဓားရေးလေ့ကျင့်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် အရာဖြစ်သင့်ပြီး ၎င်းသည် မှော်လက်နက်ပင် မဟုတ်နိုင်ပေ။

မနက်စာ စားပြီးနောက် ဟေးကော်က ပန်းကန်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ခါးစည်းကြိုးကို ချည်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဟေးကော် သူ့လက်များကို လျင်မြန်စွာ သုတ်လိုက်ပြီး တံခါးကိုဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများ၊ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဒဏ်ရာဟောင်းများဖြင့် ရပ်နေသော လှေသူမငယ်လေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဝက်ကျိုးနေပြီဖြစ်သော ဝါးတိုင်တစ်ချောင်းကို သူမလက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ဟေးကော်ကို တွေ့သောအခါ သူမက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြလေသည်။

"ချန်ကျဲယွမ်.. ဒီမှာလား..."