ကောင်းကင် သခင်အဆင့် အထက်၌

ချန်ရှီသည် ချန်အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း ချန်ထန်ကို မတွေ့သဖြင့် အံ့သြမဆုံးနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အဖေက တရားရုံးမတက်ရင် အပြင်ထွက်တာ ရှားပါတယ်... သူ နေ့တိုင်း အိမ်မှာနေပြီး ဘယ်ဘက်မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်တယ် ညာမျက်လုံးနဲ့ ကြည့်တယ်... ဇီဇာကြောင်တယ်။ ဒီနေ့ဘာလို့ ထွက်ပြေး​နေတာလဲ"

သူ့အမေရဲ့ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို နေပူထဲမှာ တွန်းထုတ်ပြီး ကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးတွေကို ဆန့်ထုတ်ကာ သွေးကြောတွေကို ညှိပေးသည်။ သူ့အမေ၏ လက်သည်းများကို ညှပ်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ချောင်းများကို တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း ဆန့်ထုတ်​ပေးသည်။

ဒီလိုမျိုးတွေက ချန်ထန် လုပ်ခဲ့တာပင်။ ဒါပေမယ့် ချန်ထန် အိမ်မှာ မရှိတဲ့အခါ ချန်ရှီက သူမအတွက် လုပ်ပေးသည်။ လှေသမားနှင့် သူ့သမီးတို့ မရဏကမ္ဘာကို ရောက်သွားတာ တစ်လကျော်ကြာပေမယ့် ပြန်မလာကြသေးပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသလို ခံစားလာရပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် သူ့မိခင်၏ ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါ့မလား မသိ ဖြစ်လာသည်။

"အဲ့အဖေနဲ့သမီးက အရမ်းထက်မြက်ပါတယ်... အန္တရာယ် မဖြစ်လောက်ပါဘူး"

ချန်ရှီ တိုးတိုးလေး ရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ့အမေဘေးတွင်ထိုင်ကာ နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်ရင်း သူ့အမေကိုဖုံးအုပ်ထားလိုက်ပြီး မဟာနေလဝိညာဥ်ကျင့်စဥ်ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းခဲ့သည်။

မိခင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများသည် နေနှင့်လ စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ တရွေ့ရွေ့ သန်စွမ်းလာသည်။

ချန်ရှီ မတ်တပ်ထရပ်တော့ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်က သူ့အမေကလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ချန်ရှီသည် နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနယ်မြေဖြင့် နေကို ဘယ်လက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်စဥ် သူ့အမေက ခြေဖဝါးချင်းခွဲကာ နေကို ဘယ်လက်၊ လကို ညာလက်ဖြင့် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ချန်ရှီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားပြီး မဟာနေလဝိညာဥ်ကျင့်စဥ်၏ လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်​ပေးခဲ့သည်။ မိခင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သွေးများ စီးဆင်းနေပြီး အပြင်ဘက်က နေနှင့် လတို့၏ စွမ်းအင်ကြောင့် သူ့လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ လှုပ်ရှားလာသည်။

ချန်ရှီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်လာသည်နှင့်အမျှ သူ့မိခင်၏ တိုးတက်မှုကလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးများလာကာ သူမ၏ သွေးများ ပိုအားကောင်းလာသည်။

နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ ချန်ရှီ ပြန်ထိုင်၍ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးကို မူလနေရာဆီ ပြန်ပို့လိုက်သည်။ သူ့နောက်မှာ သူ့အမေကလည်း ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး မီးကို မူလနေရာဆီ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

သူမ၏ အသက်ရင်းမြစ် အတွင်းရှိ သွေးနှင့် ချီများဟာ အလွန်သန်စွမ်းလာပြီး ရွှေရောင်ဆေးလုံး တစ်လုံးအဖြစ် တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းသွားပါသည်။

မိခင်သည် သူမ၏ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးနောက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်လို ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုတာဟာ မတိုးတက်လျှင် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားလိမ့်မည်။ မကျင့်ကြံရင် အသုံးမကျသူ ဖြစ်လာမည်။ ယခု ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မူလကျင့်ကြံမှုက လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ ကြာပါပြီ။

မဟာနေလဝိညာဥ်ကျင့်စဥ်က ကျင့်ကြံခြင်းစာအုပ် ဆယ်အုပ်ထဲက နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပျံသန်းနယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိနိုင်ရန် ချန်ရှီ ဤနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်း၏ ကျင့်​ကြံမှုအရှိန်က အလွန်မြန်လို့တော့ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းက အလွန်တည်ငြိမ်သည်၊ ကျင့်ကြံစဉ် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။

ထိပ်တန်းပညာရှင်ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ချန်ရှီသည် သူ့အမေကို ကျင့်ကြံရာ၌ ကူညီ​ပေးရန် နေ့တိုင်း ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ အမေ့ကို ရွှေအမြုတေ နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံပေးနိုင်ခဲ့၏။

ချန်ထန်ရဲ့ အဆိုအရ သူ့အမေ ကိုယ်ဝန်ရှိတဲ့အခါတုန်းက သူမရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်က မှားယွင်းစွာ လူပြန်ဝင်စားလာမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ဖျက်စီးခဲ့ရာ ကျင့်ကြံမှုတွေလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူ့ကိုမွေးဖွားပြီးနောက်တွင် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။

ချန်ရှီ၏ နတ်သန္ဓေသားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သောအခါ သူ့မိခင်သည် နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသေဆုံးခြင်းကြောင့် သူမသည် အပြင်းအထန် ခံခဲ့ရပြီး ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချန်ထားခဲ့ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် သူ့အမေ၏ လေ့ကျင့်မှုကို နေ့တိုင်းကူညီပေးနေသမျှ သူ့မိခင်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ပြီး ကျင့်ကြံသူ ပြန်ဖြစ်လာမည်။

ဒါတင်မကပဲ ချန်ရှီ သူမရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ကူညီပေးတဲ့အခါ ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲမှ နေရောင်ခြည်နဲ့ လရောင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ချန်ထန် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ခြံဝင်းထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လေကို ပြုပြင်သည့် စာလုံးကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ချန်ရှီက စာရွက်များကို ခြံတစ်ခုလုံးတွင် ရေးခြစ်ထားကာ ဖြန့်ထားသည်။ သစ်သား၊ ကြေးမုံနှင့် ကျောက်စိမ်းများပါရှိပြီး ထူးဆန်းသော စာလုံး အမျိုးမျိုးဖြင့် ခြယ်သထားသည်။

ဟေးကော်က သူ့ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေပြီး ခွေးနက်သွေးများစွာကို ထုတ်ယူသွားခဲ့သဖြင့် ပျော့ညံ့စွာ ဟောင်လေ၏။ ခွေးကို ကျွေးမွေးတဲ့ အိမ်ဖော်တွေလည်း ခွေးခေါင်းကို ပွတ်ပေးရင်း ခွေးကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။ သွေးအားပြန်ဖြည့်ဖို့ အသားတုံးလေးတွေ ကျွေးတာတွေလည်း ရှိပါသေးသည်။

ချန်ထန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ စာရွက်များကြား၌ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်စကား ဆိုနေသော ချန်ရှီဟာ မျက်နှာ၊ လက်နှင့် အဝတ်များပေါ်တွင် ခွေးသွေးစွန်းထင်းကျန်ခဲ့သော အစွန်းအထင်းများစွာဖြင့် ထိုင်နေ၏။

ကမ္ဘာအသေးစား​လေး ပါရှိသော မြေခွေးစပျစ်သီးမှန်ကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။ ချန်ထန်သည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်အကြောင်း အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို မပြောပြသနည်းဟု မေးရန် ကြံရွယ်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့လိုအဖေက အပြင်လူလား။

ချန်ရှီ အလုပ်ရှုပ်နေတာကို မြင်တော့ သူ ဒီကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်တော့သည်။

"တစ်ဆယ်လေး မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ချန်ရှီက စာရွက်တွေပေါ်ကနေ ခေါင်းကိုမော့ပြီး ရူးသွပ်​နေတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလာသည်။

"ဖေဖေ ရောက်လာတာ အတော်ပဲ... ကျနော် အဆောင်စာလုံး တစ်ခုကို စမ်းသပ်နေတာ... ရတနာသေတ္တာလေးကို ကမ္ဘာငယ်လေးနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... တောင်နီခန်းမအတွက် သန့်ရှင်းတဲ့ ကျင့်ကြံရာနေရာတစ်ခု ဖန်တီးဖို့လေ...ကျနော်တို့လည်း မကြာခဏ အတူတူနေလို့ရတယ်..."

ချန်ထန် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

"အဘိုးဖန်တီးထားတဲ့ မိုင်ထောင်ရတနာ စာအုပ်ထဲက ဟာတွေက ကောင်းပေမယ့် ဆက်သွယ်ဖို့ကျ အမြဲတမ်း အဆင်မပြေဘူး... သုံးတိုင်း ဒုက္ခမဖြစ်စေတဲ့ အရာတွေကို ပြန်လုပ်ထားဖို့ လိုတယ် အဲဒါကြောင့် ရတနာစာအုပ်ထဲက ရတနာသေတ္တာကို ကမ္ဘာငယ်လေးနဲ့ ပေါင်းလို့ရနိုင်မလား စမ်းကြည့်မလို့..."

ရတနာသေတ္တာက ချန်ထန်ရဲ့လက်ထဲက သစ်သားသေတ္တာပါပဲ။ သေတ္တာထဲတွင် ရတနာများ သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။ ရတနာသေတ္တာကို မှန်မှန်ကန်ကန် ဖွင့်ရင် သေတ္တာထဲက ရတနာကို ထုတ်ယူနိုင်ပါ၏။ လွဲမှားစွာဖွင့်မိပါက သေတ္တာဆီက အစားခံရမည်။ သေတ္တာကို ဖျက်ဆီးမိရင်လည်း ရတနာကို ထုတ်ယူ၍ မရပါ။ ၎င်းကိုထုတ်ရန် မှန်ကန်သော သော့ဖွင့်ခြင်းအဆင့်များကို လိုက်နာရပါမည်။

ချန်ထန် နားမလည်သေးဘဲ။

"ရတနာသေတ္တာကို ကမ္ဘာငယ်လေးနဲ့ ပေါင်းစည်းတာက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ"

ချန်ရှီက ခေါင်းငုံ့ပြီး စာလုံးတွေ ဆက်ဆွဲနေသည်။

"သေတ္တာကွဲရင် တခြားသေတ္တာတစ်ခု လုပ်ပြီး ရတနာကို ထုတ်ယူလို့ရတယ်... ဒါဆို သေတ္တာထဲက ရတနာဘယ်မှာလဲ.. သေတ္တာထဲက ရတနာကို တခြားလျှို့ဝှက်နေရာတွေမှာ ဝှက်ထားလို့ ရှိရင် ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ဝင်ဖို့ သေတ္တာတစ်ခုထဲ လုပ်ထားသရွေ့ အချိန်မရွေး ဝင်လို့ရတယ်.... ဒီနည်းနဲ့ဆို တောင်နီခန်းမက အဆောင်ဆွဲဆရာကြီးတွေ သူတို့ဘယ်နေရာမှာပဲရှိရှိ လေ့ကျင့်ဖို့ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ဝင်နိုင်မယ်။ အန္တရာယ်ကြုံရင်တောင် ဒီကမ္ဘာထဲမှာ ပုန်းအောင်းနိုင်တယ်"

ချန်ထန် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

သူ၏ သစ်သားသေတ္တာသည် ရတနာသေတ္တာစာလုံးနှင့် လုပ်ထားသည့် ရတနာဖြစ်သည်။ သူသည် အဆောင်စာလုံးကို ကြီးမြတ်သော ပညာရှင်တစ်ဦး အဖြစ် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါ​ပေမယ့်​ သူဒီလိုထူးဆန်း​တာတွေ လုပ်​ဖို့ ဘယ်​တုန်းကမှ မ​တွေးခဲ့မိပါဘူး။

ချန်ရှီသည် စာရွက်ပေါ်ရှိ အ​ဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသက်သွင်းရင်း ဆက်ပြောပြသည်။

"ဟုတ်တယ်... သေတ္တာက လျှို့ဝှက်ပစ္စည်း တစ်ခုပဲ.... သေတ္တာတစ်လုံး၊ တံခါး၊ မှန်တစ်ချပ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား တစ်ခုလည်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်... ဒါကို ဖန်တီးနိုင်ရင် တောင်နီခန်းမမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းတဲ့နေရာတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မယ်။ တောင်နီခန်းမရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ သူဌေးတွေက ဆက်သွယ်မှုတွေ၊ လေ့ကျင့်မှုတွေ ပိုအဆင်ပြေလာလိမ့်မယ်"

စာရွက်ပေါ်ရှိ စာလုံးများသည် ရတနာသေတ္တာကဲ့သို့ အဆောင်စာလုံးဟု ထင်ရသော်လည်း အပြောင်းအလဲများစွာ ပေါင်းထည့်ထားသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ မြွေနီလေးလို တွန့်လိမ်သွားကာ ချန်အိမ်တစ်ဝိုက်က နေရာလွတ်တွေ တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။ မှင်က အလွန်ထူထပ်လာပြီး ယှက်သန်းကာ ခြံဝန်းအတွင်း လှိမ့်သွားသည်။

အိမ်ဖော်များမှာ ဟေးကော်ကို ပွေ့ဖက်ရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဟေးကော်လည်း တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ ကြောက်​နေတာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သွေးများ အလွန်အကျွံ သောက်မိသောကြောင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးခဲကာ တုန်နေခြင်းပင်။

ချန်ရှီသည် စာရွက်ပေါ်သို့ လက်ထဲကိုင်ထားသော သစ်ကြံပိုးခေါက်စုတ်တံကို ထိုးထည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် အလွန်ထူထပ်သော သစ်ကြံပိုးခေါက် စုတ်တံက လေထဲ လွင့်မျောသွား၏။

"လေထုက မှားနေတယ်...ကမ္ဘာငယ်လေးမှာရှိတဲ့ အာကာသရဲ့ ကျောက်ဆူးအမှတ်ကို ငါသတ်မှတ်ထားပါတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီစာတုံးရဲ့ ကျောက်ဆူးအမှတ်က မှားနေတယ်"

ချန်ရှီ စုတ်တံကို ပြန်ယူကာ အခြား သာမာန်ဘောပင်ကို ထုတ်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် ကူးယူလိုက်သည်။

"ဒီဇာတ်ခုံရဲ့ ကျောက်ဆူး အချက်က မှားနေပေမယ့် အသုံးဝင်​သေးတယ်... ရန်သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် မှော်စွမ်းအင်နဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေ ပေါ်လာပြီး ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်... ရန်သူကို ဓားနဲ့ထိုးချင်ရင် အနောက်ကနေ ဓားနဲ့ထိုးလို့ရတယ်..."

ကူးယူခြင်းပြီးသွားသည်နှင့် ဆက်လက်စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ချန်ထန် ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးရဲ့ ကိစ္စရပ်ကို မပြောလိုတော့ပေ။

"ငါ့မှာ ဒီလိုဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိဘူး ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးမှာ ပါဝင်ဖို့တောင် တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူး" သူ့စိတ်ထဲမှာ ပြောနေမိ၏။

ချန်ရှီသည် မှန်ကန်သော နေရာကွက်လပ်ကို ရှာတွေ့ရန်အတွက် ပုံစံမျိုးစုံကို ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ မအောင်မြင်သော်လည်း ရတနာသေတ္တာကို အခြေခံ၍ ရတနာစာလုံး အသစ်များစွာကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး မိမိဟာ အမှန်တကယ်ပင် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့နေကြောင်း ချန်ထန်ကို သဘောပေါက်လာစေခဲ့သည်။

သူ့မှာ အဲဒီလို ပျော့ပြောင်းတဲ့ ဦးနှောက် မရှိပေ။ ချန်ယင်တူး၊ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူနဲ့ ချန်ရှီတို့က တူညီသောလူများဖြစ်သည်။

"တွေ့ပြီ!"

ချန်ရှီရဲ့ အော်ဟစ်သံများက ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ ချန်ထန် အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ချန်ရှီဟာ လက်နှစ်ဘက်လုံးမှာ စာရွက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ့ခေါင်းကို စက္ကူနဲ့ထိုး​နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဦးခေါင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည်။

သားဖြစ်သူသည် စက္ကူထဲ တွားသွားဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်ရပြီး မကြာမီတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သာ ကျန်တော့ပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းသာ ကျန်တော့၏။ မကြာမီတွင် သူသည် အဆောင်စာရွက်ထဲ တွားသွားဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ချန်ရှီသည် မြေခွေးစပျစ်သီးမှန်ထဲမှ ​ပြန်ခုန်ဆင်းလာကာ မြေပြင်ပေါ်၌ အဆောင်စာလုံးများ ထပ်မံဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

"မင်း မှော်အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးပြီးပြီ မင်းဘာလုပ်သေးတာလဲ"

"ဒီအဆောင်စာလုံးက ရှုပ်ထွေးလွန်းတော့ လူနည်းနည်းလောက်ပဲ သင်ယူနိုင်မှာ ကျွန်တော် ဒါကို ရိုးရှင်းစေချင်တယ်.. ဒီစာလုံးအသစ်ကိုလည်း စကားဝှက်အ​နေဲ့ သုံးဖို့ လိုတယ်။ ဒီစကားဝှက်က သော့တစ်ချောင်းပဲ... မှန်ကန်တဲ့သော့ရှိမှ ကမ္ဘာငယ်လေးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်နိုင်မှာ... သော့ကို လူတိုင်းက ကွဲပြားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဖြန့်ဝေနိုင်တယ် ပေါက်ကြားသွားမှာ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး... ပေါက်ကြားထားတဲ့ သော့နဲ့ဆို ကမ္ဘာငယ်လေးထဲ မဝင်နိုင်တော့ဘူး...."

သူအရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချန်ထန်အား ဆက်ပြောပြနေသည်။

"ကျောက်ဆူးအမှတ်ကို ကျ​နော် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ... မျိုးစေ့ချတဲ့အခါ သစ်ပင်ရဲ့ အကိုင်းအခက်တွေက အပြင်ဘက်မှာ ပေါက်နေတယ်မလား.. စကားဝှက်ရဲ့ သော့တစ်ခုစီက သစ်ကိုင်းတစ်ခုနဲ့ ညီမျှတယ်..သော့ကို သုံးတဲ့သူတွေက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲ ဝင်လိုက်ရင် ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်...."

သူက စကားအဆက်မပြတ် ပြောပြီး ရုတ်တရက် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“အဖေ နားမလည်ဘူးလား”

ချန်ထန် နှုတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ချန်ရှီ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားပြီး ဆက်လေ့လာခဲ့သည်။

ချန်ထန် သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိတာက :"ငါက ကောင်းကင်ဘုံကို ဝင်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး ငါ ဒီလောက် မရူးတတ်ဘူး"

ချန်ရှီသည် လျှို့ဝှက်ကုဒ်နံပါတ် အသစ်ကို လေ့လာရန် နေ့ရောညပါ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် အဆောင်စာလုံး သော့ ၄၀ ကျော်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ချန်ရှီသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော်လည်း သူ့စိတ်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။ သူက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ထုတ်ယူပြီး ချန်ထန်အား ပေးလိုက်သည်။

"အဖေ... အဖေ့​ရဲ့ မှော်သော့ပဲ... ဒါကို အသက်သွင်းဖို့အတွက် သက်ဆိုင်တဲ့ ဖြေရှင်းနည်းကို သိရမယ်"

ဖြေရှင်းရန် အဆင့်များနှင့်အတူ အခြားစာရွက်တစ်ရွက်ကို ပေးလိုက်သည်။ ချန်ထန်သည် အချိန်တိုအတွင်း လျင်မြန်စွာ လေ့လာသင်ယူပြီးနောက် အဖြေကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ကိုင်လိုက်ကာ အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် သူ့ရှေ့တွင် ကမ္ပည်းပုံစံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မုခ်တံခါးရဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခုက လင်းလက်လာသည်။

သို့သော် ဤတံခါးသည် ရှုပ်ထွေးသော ဖွဲ့စည်းပုံပါရှိသော သုံးဖက်မြင် ဖြစ်သည်။ လိုင်းဖွဲ့စည်းပုံက ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ဖြစ်နေကာ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲနေဆဲ။ ချန်ထန်သည် သက်ဆိုင်ရာ ဖြေရှင်းချက်ကို လုပ်ဆောင်ပြီး မှင်စာပုံစံကို သော့ဖွင့်ကာ တံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သော် ကမ္ဘာငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိသွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထူးဆန်းသော နဂါးငွေ့တန်းက သူ့အနားတွင် ရှိနေသည်။

ချန်ရှီက နဂါးငွေ့တန်းဘေးမှာ သူ့ကိုစောင့်နေပြီး မေး၏။

"ဘယ်လိုလဲ?"

ချန်ထန် ခဏလောက် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းပေမယ့် ရန်သူက အနောက်ကနေ လိုက်ဖမ်းပြီး ဒီတံခါးကနေ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ဝင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဖေဖေ အခုလေးတင် မှော်ကို သော့ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ခွန်အားကို သုံးရတယ်... ချီနဲ့ သွေးတွေကို စွန့်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရတယ်မလား"

ချန်ထန်လည်း သူ့ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေကို ခွဲထုတ်လိုက်ရာ သူ့နောက်က မုခ်က ရုတ်တရက် ပိတ်သွားလေသည်။ ဤနည်းဖြင့် ရန်သူသည် ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ မဝင်နိုင်​တော့ပေ။

ချန်ထန် ကမ္ဘာငယ်လေးထဲက ပြေးထွက်လာတော့ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် ကျောက်စိမ်းပြားက မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျနေတာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ မတော်တဆ တံခါးပိတ်မိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရောက်နိုင်မလဲ... ကျောက်စိမ်းက အဲဒီနေရာမှာ ကျန်နေတော့ ငါ့လက်ထဲမှာ ဘာမှ မရှိ​တော့ဘူး"

ချန်ရှီ: "နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်း ကမ္ပည်းတစ်ခုကို ဖန်တီးရင် နောက်ထပ် သေတ္တာနတ်ဆိုး တစ်ကောင် ဖန်တီးတာနဲ့ ညီမျှတယ်... ကျောက်စိမ်းပြားကို အသက်သွင်းပြီးရင် တံခါးကို ပြန်ဖွင့်လိမ့်မယ်... တံခါးရဲ့ အဆုံးတစ်ဖက်က စကြဝဠာ သေးသေးလေး... ကျန်တစ်ဖက်က သန်မာတဲ့ရန်သူကို ရှောင်ချင်ရင် တခြားဖက်ကနေ ထွက်သွားလို့ရတယ်... အဖေ့မှာ တံခါးဖွင့်ဖို့ သော့မျိုးစုံ ရှိရင်တောင် မတူတဲ့ နေရာတွေကို ရောက်သွားလိမ့်မယ် အခု တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက ထိရောက်တဲ့ အကွာအဝေး ဘယ်လောက်ရှိလဲ မသိသေးတာပဲ"

အကယ်၍ ထိရောက်သော အကွာအဝေးသည် မိုင်ရာဂဏန်းသာ ကွာဝေးပါက အဆင်မပြေနိုင်ချေ။ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်ဟုသာ ယူဆနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အနောက်နွားရှင်းကျိုး တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်လျှင် အောင်မြင်သည်ဟု မှတ်ယူမည် ဖြစ်သည်။ မရဏကမ္ဘာကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသောနေရာများတွင်လည်း ထိရောက်မှုရှိပါက ကြီးစွာသောအောင်မြင်မှု​​ကြီး ဖြစ်မည်။ သို့သော် ယင်းတို့ကို အတည်ပြုဖို့က အရင် စမ်းသပ်ရမည်။

ချန်ထန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး :"ဒီဟာက ကောင်းကင်ရဲ့ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်လွန်းပြီး ကောင်းကင်က အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်... ဖော်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မိသားစု ဆယ့်သုံးစု၊ တရားရုံးနဲ့ ကောင်းကင်ပြင်က နတ်ဘုရားတွေက မင်းကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်... လူနည်းနည်းပဲ ပိုင်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပေါ့... ပြီးတော့ လူနည်းနည်းက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ တခြားလူနည်းနည်းကို ခေါ်သွင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိရမယ်... ထိုက်တန်ရမယ်.... သော့တွေဖြတ်ပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ၀င်ဖို့ နောက်ထပ်လူတွေကို ရွေးချယ်လိုက်... ကုသိုလ်ကံကောင်းတဲ့ လူတွေပေါ့...."

ချန်ရှီ ရက်အနည်းငယ်ကြာ အိမ်တွင်းပုန်းနေသဖြင့် တရားဝင် မဟုတ်တာတွေ၊ ဆုပေးခြင်း၊ ပြစ်ဒဏ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရပေ။

ချန်ထန်: "သော့တွေ အကုန်ပေး ငါလုပ်မယ်"

ချန်ရှီလည်း လျှို့ဝှက်သော့အားလုံးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ချန်ထန်ကို ပေးလိုက်သည်။ ချန်ထန်သည် တောင်မြင့်ခရိုင်သို့ ချက်ချင်းသွားကာ အဘွားရှား၊ ယွိထျန်းချန်၊ ချင်းယန်၊ အခြားသူများနှင့် ဆွေးနွေးပြီး။

"သော့ကိုင်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးရဲ့ လူဖြစ်ရမယ်... ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးထဲ ဝင်တဲ့ လူတွေကလည်း စရိုက်လက္ခဏာနဲ့ မိသားစုဆယ့်သုံးစုက သူလျှိုဖြစ်မဖြစ် စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်"

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ချန်ထန်ဟာ ဒီလိုအရာတွေကို ကောင်းကောင်းသိထားသဖြင့် ဒီကိစ္စကို သူကိုင်တွယ်တော့ လူတိုင်းကလည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပါ၏။

အဲဒီနေ့မှာပဲ ချန်ရှီသည် ဟန့်လင်ကျောင်းတော်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် သူ အိမ်ပြန်ဖို့ ပြင်နေပါပြီ။

"လူကြီးမင်းချန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏနေပါဦး"

ချန်ရှီ အနောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ နေရာဌာန နံဘေး၌ အဝါရောင်အင်္ကျီဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် လမ်းလျှောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဟန့်လင်ကျောင်းတော်က အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် တရားဝင်ဝတ်စုံကို မဝတ်ထားပေ။

“ညီအစ်ကို ငါ့ကိုဘာလို့ ခေါ်တာလဲ”

ချန်ရှီ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အဝါရောင်အင်္ကျီဝတ် လူငယ်က ပြုံးပြီး ပြောလာ၏။

"ငါ့နာမည်က ကျွမ်းဝူကျို့ပါ... ဟန့်လင်ကျောင်းတော်ကို ရောက်တာ ရက်ပိုင်းပဲရှိသေးတယ် မင်း တံခါးပိတ် လေ့ကျင့်နေတယ်ဆိုလို့ လာမနှောင့်ယှက်တာ... မင်းဒီကိုလာဖို့ကလည်း မလွယ်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ မင်းကို လာတွေ့ရတာ..."

သူ လမ်းလျှောက်လာရင်း ချန်ရှီကို အပေါ်အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အံ့သြစွာနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်တစ်နှစ်ကထက် အများကြီး ပိုအရပ်မြင့်လာပြီပဲ... သေခြင်းတရားကနေ ထမြောက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ပဲ ပြန်ရှင်သန်လာနိုင်တာလား..."

ချန်ရှီ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "မင်း ငါ့ကို မြင်ဖူးလား"

လူငယ်လေး ကျွမ်းဝူကျို့ :"မင်းကို တစ်ကြိမ်တွေ့ဖူးတယ်... အဲဒီတုန်းက မင်းအသက်ရှင်နေသေးတာ က​လေးပညာရှင်... ငါနည်းနည်းတော့ စိတ်ရှုပ်နေတယ် နတ်သန္ဓေသားမပါပဲ လက်ရှိအဆင့်အထိ မင်းဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ သခင်လေးကို ဘယ်လိုများ အနိုင်ယူခဲ့တာလဲ"

သူက စိတ်ရှုပ်စွာနဲ့ ပြောလေ၏။

"နတ်သန္ဓေသားကို ဖြတ်ပြီးရင် လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေနိုင်သေးတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... စစ်မှန်တဲ့ ဘုရားသခင်က နတ်သန္ဓေသားကို နှစ်ကြိမ် ပေးမယ်ဆိုတာလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... နတ်သန္ဓေသားကို ​ပြနိုင်မလား... မင်းပြန်လာတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါမြင်ချင်တယ်"

"မရဘူး"

ချန်ရှီ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ကျွမ်းဝူကျို့ကလည်း အတင်းမတိုက်တွန်းဘဲ ပြုံးလိုက်ပြီး။

"မင်းမှာ မင်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို တခြားသူတွေကို လွယ်လွယ်မပြချင်ဘူး... ငါ နားလည်နိုင်တယ် မင်းကို အတင်းအကြပ် မလုပ်ပါဘူး"

ချန်ရှီ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဟန့်လင်ကျောင်းတော်က ထွက်လာပြီးမှ ကျွမ်းဝူကျို့ ဟုခေါ်သော ဤလူငယ်က အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလာမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ဘေးနားရှိသစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် နားရွက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်လာသည်။

ချန်ရှီ ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေစဥ် ဟန့်လင်ကျောင်းတော်၏ နှစ်ဘက်စလုံးရှိ နံရံ၊ တံစက်မြိတ်အောက်၊ သစ်ပင်များပေါ်၊ မြေပြင်၊ ရေကန်နှင့် တံခါးဝတွင် အရွယ်အမျိုးမျိုး ရှိသော နားရွက်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တချို့က နှမ်းစေ့လောက်ကြီးပြီး အချို့မှာ ဆယ်ပေကျော်သော ရှိပေ၏။

ဤအခိုက်တွင် သူသည် ကြီးမားသော အဝိုင်းကြီးထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေရသလို ဖြစ်လာသည်။

"ကောင်းကင်နားစွင့်သူ!"

ချန်ရှီသည် သူ့လက်ဖမိုးက ယားယံနေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကုတ်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ့လက်နောက်ဘက်တွင် နားရွက်ပေါက်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နတ်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်း၍ လေ၊ မိုးခြိမ်းသံ၊ ရေ၊ မီး၊ တောင်၊ စိမ့်၊ နတ်တစ္ဆေဘုံ များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားကာ ကောင်းကင်နားစွင့်သူ၏ နတ်တစ္ဆေဘုံကို တန်ပြန်ကာ သူ့နောက်ကျောက နားရွက်များကို သန့်စင်ပစ်လိုက်သည်။

ဟန့်လင်ကျောင်းတော်သို့ အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက် ဖြတ်သွားနေခဲ့သည်။ ထိုလူက ကျွမ်းဝူကျို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားနေပြီး သူ့လက်ဖမိုးမှ နားရွက်များကတော့ ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့သည်။

ထိုလူ ဆင်းသက်သောအခါ ထူထပ်သော နားရွက်က မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေချလိုက်လေ၏။

ချန်ရှီ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွမ်းဝူကျို့ဆီကို ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ထားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်နားစွင့်သူ သခင်ကွမ်းရှောက် ကောင်းကင်အရှင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် အရှင်လိုချင်တဲ့ ချန်ရှီ အချက်အလက်အားလုံး ဒီမှာပါ!"

ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးသားက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"သူက ကောင်းကင်နားစွင့်သူ သခင်အဆင့်ထက် သာတဲ့လူပဲ!"

ကောင်းကင်နားစွင့်သူများသည် တမန်တော်များ၊ သင်းထောက်များ၊ ကောင်းကင်ဘုံ အရှင်အသျှင် (ကျွင်းကျီ) ၊ ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင်သခင် (ကျွင်းဝမ်)၊ သခင်အဆင့် (ကျွမ်းကျူ) များအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသော တင်းကျပ်သော အထက်တန်းအဆင့် ရှိသည်။

သခင်အဆင့် ရောက်ရင်ပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လေပြီ။