အဖိုးရဲ့စာ

ယခုအချိန်တွင် မရဏကမ္ဘာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲ။ မရဏကမ္ဘာမှာ ယင်နဲ့ယန် ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးတွင်ရှိသော ခမ်းနားသောဝိညာဉ်အချို့ကို တွေ့မြင်နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အရေအတွက်ကတော့ ယခင်ကလောက် မကြီးမားတော့ပါ။

ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ပြီးနောက် လီ၊ ဖေ့၊ မာ နှင့် အခြားမိသားစုများ၏ ဘိုးဘေးများသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ပြီး ရှီးကျင်းမှ ထွက်ခွာကာ ၎င်းတို့၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် အဓိကမိသားစုများသို့ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။ ရှီးကျင်းရှိ အဓိက မိသားစုများ၏ ဘိုးဘေးများသည် လုံးဝ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဟေးကော် မြေအောက်ကမ္ဘာထဲသို့ ကျသွားသောအခါ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလာသည်။ ဒါ့အပြင် နေရာတိုင်းတွင် နားရွက်ကြီးကြီးများကို ခတ်လျက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော နားထောင်သူများလည်း ရှိကြသည်။

ကောင်းကင်နားစွင့်​သူများသည် ဤတောင်ကြီးကဲ့သို့သော ဧရာမခွေးကြီးဆီက မှော်မီးကို ရှောင်ရှားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား​နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က တူညီတဲ့ ဦးတည်ချက်အတိုင်း အုပ်စုလိုက် ပျံသန်းနေကြခြင်းပင်။

ကောင်းကင်နားစွင့်သူ ဆယ်ဦးတိုင်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်က အခြားသော ကောင်းကင်နားဆင်သူများထက် များစွာမြင့်မားသော ကောင်းကင်နားစွင့်သူ တစ်ဦး ရှိတတ်သည်။ ၎င်းက ချန်ရှီနှင့် ဟေးကော်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ချန်ရှီသည်လည်း ထိုခိုးနားထောင်သူများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အကောင် တစ်ရာစီတွင် ထူးထူးခြားခြား ထူးကဲသော ကျွင်းကျီအဆင့် တစ်ယောက် ရှိသည်။ ကျွင်းကျီအဆင့်များ ကင်းထောက်များထက် အရပ်မြင့်ပြီး တစ္ဆေနတ်ဘုရားများ ဝန်းရံထားကာ နားမပါဘဲ ပျံသန်းနိုင်သည်။

ကောင်းကင်နားစွင့်သူ တစ်ထောင်တွင် ကျွင်းဝမ်အဆင့် (ဘုရင်) တစ်ယောက်ပါရှိသည်။ ကျွင်းဝမ်အဆင့်များသည် ချန်ရှီအကြည့်ကို ခံစားနိုင်ပြီး သူ့ကိုချက်ချင်း ပြန်ကြည့်လိမ့်မည်။ ချန်ရှီသည် ထိုမျက်လုံးများနှင့် ဆုံလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ့နားရွက်များ ယားယံလာကာ သူ့သွေးများ အလိုအလျောက် စီးဆင်းသွားကာ နားရွက်များက ပေါက်ထွက်နေသလိုပင်။

သူသည် ကျွင်းဝမ်အဆင့် ၏ သြဇာကို ချေမှုန်းရန် နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နားစွင့်သူရဲ့ နတ်တစ္ဆေဘုံက ပေ ၁၀၀ အချင်းဝက် ကျယ်ဝန်းသည်။ ၎င်းတို့က လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ ကောင်းကင်နားစွင့်သူ အယောက် တစ်ထောင်ကျော်၊ သင်းထောက်တစ်ရာကျော်နှင့် ကျွင်းကျီအဆင့် ဆယ်ဦးကျော်တို့ကို ဖုံးအုပ်ထားနိုင်သည်။

အလားတူ ကျွင်းဝမ်အဆင့် ဆယ်ပါးကျော်လည်း ရှိပါသေးသည်။ ကောင်းကင် နားထောင်သူ ကျွင်းဝမ်များရှေ့တွင် ချန်ရှီနှင့် တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံဖူးသော ကျွင်းကျူအဆင့် ကွမ်းရှောက်လည်း ရှိသည်။

ကွမ်းရှောက်သည် ချန်ရှီနဲ့ ဟေးကော်တို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ရှေ့သို့ ပျံသန်းရန် လူစုကို ဆက်လက် ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နားဆင်သူ အများအပြားသည် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ မြေအောက်ကမ္ဘာထဲ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ချန်ရှီ အလွန်အံ့သြသွားသည်။ သူတို့ ပျံသန်းရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ အနက်ရောင် သံတိုင်ကြီးကို အဝေးကနေ လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

"ဒီကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေက ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

သူ သိချင်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် မရဏကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်အထက်တွင် ကြီးမားသော မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှီးကျင်းက မဟာယာနနယ်ပယ်များ၏ အနတ္တပြန်ခြင်းဘုံပင်။ သူတို့သည် မရဏကမ္ဘာ၏ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း သတိပြုမိသောကြောင့် သူတို့၏ဝိညာဉ်များသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။

ဤဝိညာဉ်များသည် အလွန်ကြီးမားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများသည်လည်း ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ကောင်းကင်နားစွင့်သူများကို မြင်သောအခါတွင် သူတို့၏ မျက်နှာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အားလုံး ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။

ချန်ရှီသည် မိန်းမစိုးဖုန်းနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော်လည်း များစွာငယ်ရွယ်သည့် မိန်းမစိုးဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။ ထိုဝိညာဉ်ကလည်း ချန်ရှီနဲ့ ဟေးကော်တို့ကို သတိပြုမိပါ၏။ သူက အံ့သြသွားပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ မကျော်ဖို့ အချက်ပြသည်။

ချန်ရှီ ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်သော်လည်း ရှီးကျင်းက မဟာယာနနယ်ပယ်နဲ့ အနတ္တပြန်ခြင်းဘုံက ကျင့်ကြံသူတို့သည် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားတာ သို့မဟုတ် မရဏကမ္ဘာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် အရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးကို မျှော်ကြည့်နေကြတာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘာကို ကြောက်နေကြတာလဲ" သူ ပဟေဋ္ဌိဖြစ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် နှင်းဆီရောင်လမ်းက ချန်ရှီရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အဝေးကို ဆန့်ထွက်သွားသည်။ လမ်း၏အဆုံးတွင် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ တစ်ခုဖြစ်သည်။ မိန်းမစိုးဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်သည် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံထဲ၌ ထိုင်နေပြီး သူနှင့် ဟေးကော်ကို လမ်းပြ​နေသည်။

ချန်ရှီ တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ထိုကောင်းကင်နားစွင့်သူများကို မလိုက်​တော့ဘဲ ဟေးကော်ကို ထို​လမ်းကို လိုက်ကာ လျှောက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုနေရာ ရောက်ရှိသောအခါ ဟေးကော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မူလပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးဖုန်း၏ နတ်ဝိညာဉ်သည် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အသွင်အပြင်နှင့် သူရဲကောင်းဆန်သော အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ရှိသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မိန်းမစိုးအို​တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြော​ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"နံပါတ်တစ် ပညာရှင် မင်းကတော့ သေတော့မယ်"

မိန်းမစိုးဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အသံက တဟုန်ထိုး တုန်ခါသွားသည်။

"ကျွင်းကျူအဆင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို မင်းမြင်ရအောင်တော် ပြေးလာရဲတယ်ပေါ့... မင်းအဘိုးကို လွမ်းနေတယ် ထင်တယ် သူ့ဆီကို လိုက်သွားဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား!"

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး :"ကျွန်တော် ကျွမ်းဝူကျို့ကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာပါ... ဒါပေမယ့် ဒီကောင်းကင်နားစွင့်တဲ့ လူတွေနဲ့ တွေ့မယ်လို့ ကျွန်တော်လည်း မမျှော်လင့်ထားပါဘူး...ဒီကစားပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့လည်း မရည်ရွယ်ပါဘူး"

ပြိုင်ပွဲအပြီးမှာ မိန်းမစိုးဖုန်းက သူလိုချင်တာကို ရခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့မွေးစားသား နှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ပိုင်စစ်ဟိုင်နဲ့ ရန့်ရွှမ်းထျန်းတို့ကို နှင်ထုတ်ပြီး တံဆိပ်ခေါင်းနဲ့ အရှေ့စက်ရုံ ကြီးကြပ်ရေးမှူးရဲ့ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

ဤမိန်းမစိုးကြီးသည် သူ၏ ဇာတိရုပ်ကို တစ်ခါမျှ မပြဖူးသော်လည်း နံပါတ်တစ် ပညာတော်သင်ပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ထန်ရဲ့ "လူကြီးမင်းဖုန်း ခင်ဗျား ဘာလို့ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲလို့" မေးခွန်းက သူ့ကို အရမ်း ကူကယ်ရာမဲ့စေခဲ့သည်။

လူတိုင်း ဒဏ်ရာရပြီး ချန်ထန်ရဲ့ မှော်ပညာကိုဘာ်း မကြောက်ဘူးဆိုရင် မိန်းမစိုးဖုန်းဟာ အဲဒီညမှာပဲ သင်္ဂြိုဟ်လိုက်ရလိမ့်မည်။ နောက်တော့ မိသားစု ၁၃ စုက သူ့ကို မျှော်ကြည့်နေရပြီး မိန်းမစိုးက ရဲရင့်တယ်လို့ ထင်လာကြသည်။

မိန်းမစိုးဖုန်းဟာ အာဏာပြန်ရပြီးနောက် မိသားစု ၁၃ စုနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပြုပြင်ရန် အလုပ်များနေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ချန်ထန်နှင့် ချန်ရှီတို့ သားအဖထံ လာရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မထင်မှတ်ပဲ မျက်လုံးတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ ချန်ရှီဟာ ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်ချင်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပါ၏။

"နံပါတ်တစ်ချန်... မင်း အနောက်နွားရှင်းကျိုးမှာ တစ်ချက် သတိရှိရမယ်... မင်း အရှေ့စက်ရုံ၊ နယ်ချဲ့ တရားရုံးနဲ့ မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုကို နှိုးဆွလို့ရတယ် ဒါပေမယ့် မင်း ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေကို မနှိုးဆော်ရဘူး"

"အရှေ့စက်ရုံမှာ ငါတို့မှာ သူလျှိုတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် နယ်ချဲ့တရားရုံးက တန်ခိုးကြီးတယ်...မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုမှာ သူလျှိုတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ငါတို့လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ နေရာတွေ အမြဲရှိတယ်.... မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ချန်ထားတတ်ပေမယ့် ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေကို မနှိုးဆော်သင့်ဘူး... သူတို့ကို နှိုးဆော်တာက ဆူဆူညံညံ ဒုက္ခတွေတောင် ရောက်စေလိမ့်မယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းဖုန်း... ဒီကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မသိချင်ဘူးလား?"

"မသိချင်ဘူး... ငါက မိန်းမစိုး... အဲဒီအရာနဲ့ အဲဒီနှစ်ခုကို ဖြတ်ပြီးရင် ငါ့မှာ ဘာဆန္ဒတွေမှ မရှိဘူး... အသက်ကိုစောင့်ပြီး မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုနဲ့ ဆက်ဆံနေတာ ကြာပြီ။ ငါ့ရဲ့ ခွန်အား ဘယ်လောက် ခိုင်ခံ့သလဲ၊ နယ်မြေ ဘယ်လောက်ကျယ်လို့လဲကြောင့် မဟုတ်ဘူး ငါတို့ မမေးသင့်တဲ့အရာတွေကို ဘယ်တော့မှ မမေးဘူး... ငါတို့ မတတ်နိုင်တဲ့လူတွေကို ဘယ်တော့မှ နှိုးဆွမှာ မဟုတ်ဘူး... ရှေ့တိုးသင့်တာ တိုးပြီး ဆုတ်သင့်တာ ဆုတ်ရမယ်မှန်း သိတယ်"

"လူကြီးမင်းလေးချန်... မင်းအဖေ ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်တာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ ချန်ယင်တူးရဲ့ ကျန်နေတဲ့ဂုဏ်ကြောင့် နောက်ထပ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက တကယ်အသုံးဝင်လို့... တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက သူလုပ်နိုင်တာကိုသိတဲ့ အတွက်ကြောင့်... နောက်ပြီး မင်းအဖေ၊ မင်းဦးလေးနဲ့ မင်းအဘိုးတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုကြောင့် ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်တာ.. လူဆိုးကြီးမျိုးဆက် နှစ်ဆက်က မင်းကိုသတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်... မင်းက သခင်လေးကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ မဟာအစီအစဥ်ကို ဖျက်စီးပစ်လိုက်တယ်...သူတို့ မင်းကို မသတ်ဘူးဆိုတာက ပြန်ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ကြေးက များလွန်းလို့... အမြတ်က ဆုံးရှုံးဖို့မထိုက်တန်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားတာ... ဒါပေမယ့် မိသားစု ဆယ့်သုံးစုတောင်မှ ရန်မစရဲတဲ့ သတ္တဝါတစ်စု ရှိတယ်...သူတို့က မင်းအဖေ၊ မင်းရဲ့အဘိုးကို ဂရုမစိုက်ဘူး၊ မင်းတကယ်သေရင် လူဘယ်နှစ်ယောက် သေရမယ်ဆိုတာလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး...."

ချန်ရှီ သူ့ကို လေးနက်စွာ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟေးကော်က ရုတ်တရက် ဟောင်သံ နှစ်ချက်​ပေးလာသည်။ မိန်းမစိုးဖုန်းက နားမလည်ပါ။ ချန်ရီီရဲ့ အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး။

"ဟေးကော်က မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီလို့ ပြောတယ်.. အဲဒီသံတိုင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်နေတဲ့ နတ်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာပဲ... လူကြီးမင်းဖုန်း...ကြည့်!..."

"မကြည့်ချင်ဘူး!"

မိန်းမစိုးဖုန်းက လှောင်ပြောင်ပြီး "ငါ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်ပြီးပြီ..."

"ကြည့်တာလောက်ကတော့ အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား?"

မိန်းမစိုးဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး :"ကောင်းပြီ... ကြည့်ကြည့်ရအောင် ဒါပေမယ့် ဘယ်တော့မှ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါတို့သဘောတူထားရမယ်..."

သူသည် သူ့နတ်ဝိညာဉ်ကို ငုံ့ကြည့်စေလိုက်ရာ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ တစ်ခုလုံးသည် မှန်တစ်ချပ်လို ဖြစ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နားစွင့်သူ အုပ်စုလိုက်ကြီးသည် သံတိုင်ကို ဝိုင်းထားကြပါ၏။ သံတိုင်များ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းပြီး ရှေးကျသော အသွင်အပြင်များသည် တစ်ချိန်တည်စတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွန်းလင်းလာကာ နေရာအနှံ့ နတ်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လာတာကြောင့် မရဏကမ္ဘာပေါ်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်က ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

"ဒီအကြွင်းအကျန်ကို အသက်သွင်းလိုက်တာ ဖြစ်မယ်"

ဖုန်းထျန်းဟွမ့် အံ့သြသွားသည်။

"ငါ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး ဖြိုချဖို့ ကြိုးစားသေးတယ် ဒီသံတိုင်က လုံးဝ ပြောင်းလဲမသွားပါဘူး ဒီနေ့ ဘယ်လိုလုပ် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားတာလဲ.."

"ဒီဟာရဲ့ဇာစ်မြစ်ကို သိလား"

မိန်းမစိုးဖုန်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ဒီအရာက သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန်တစ်ခု... မင်မင်းဆက် အနောက်နွားရှင်းကျိုး ကျွန်းပေါ် မဆင်းခင်က ရှိခဲ့တာ... အရှေ့စက်ရုံရဲ့ ရှေးကျမ်းစာအရဆို ဒီဟာက စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ခေတ်က မရဏကမ္ဘာကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တွေ့ရှိခဲ့တာတဲ့... စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ခေတ်ရဲ့ သန်မာတဲ့ သူရဲကောင်းတွေတောင် ဒီအရာကို လွှတ်ထားရတယ်... ဒီဟာကြီးကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့က ခက်ခဲလွန်းလှတယ်... စာသားအမှတ်အသားတွေကို လေ့လာလို့ရပေမယ့် အဆုံးမှာတော့ ယင်နဲ့ယန် လောက်မှာက အလားတူ နားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတွေ ရှိတယ်လေ... ဘယ်လိုလုပ် လေ့လာနိုင်မှာလဲ?"

ရုတ်တရက် ချန်ရှီသည် ကျွမ်းဝူကျို့ ရုပ်ပုံကိုမြင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နားစွင့်သူများသည် သူ့ကိုဝိုင်းရံကာ အလယ်ဗဟိုတွင် ကာကွယ်ပေးထားခဲ့သည်။ ကျွမ်းဝူကျို့က သံတိုင်အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းသွား၏။

သူပျံသန်းသွားလေရာ သံတိုင်များ၏ အသွင်အပြင်သည် သူ့အား နှိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ လင်းထိန်နေလေသည်။ ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးသားက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်-

"ကျွမ်းဝူကျို့က စာသားအမှတ်အသားတွေကို နားလည်နေတယ်!"

မိန်းမစိုးဖုန်း : "ကျွမ်းဝူကျို့ရဲ့ မူလဇစ်မြစ်က ထူးခြားတယ်... ဆက်မကြည့်နဲ့တော့ မင်းကို သက်ရှိကမ္ဘာကို ပြန်ပို့ပေးမယ်"

ချန်ရှီရဲ့ မျက်လုံးများ မှုန်ဝါးသွားကာ သူနှင့် ဟေးကော်လည်း အရှေ့စက်ရုံတွင် ပေါ်လာသည်။ မိန်းမစိုးဖုန်းက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မိန်းမစိုးတစ်ယောက်က ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို သူ့အနောက်တွင် တွန်း​​ပေးနေသည်။

ချန်ရှီသည် ကျွမ်းဝူကျို့ သမိုင်းမတင်မီ ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်များ၏ စွမ်းအားကို နှိုးဆွပုံအား မြင်လိုသောကြောင့် တိတ်တဆိတ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားသည်။ အနောက်နွားရှင်းကျိုးတွင် သမိုင်းမတင်မီက အမွေအနှစ်များစွာ ရှိသည်။ ဤအရာများကို ယင်နဲ့ယန် လောကတွင် ဖြန့်ဝေထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးခေတ် အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ကြီးမားပြီး ခန့်မှန်း၍မရပေ။

သို့သော်လည်း ထိုကောင်းကင်နားစွင့်သူ လူမျိုးများသည် အလွန်အန္တရာယ်များလေသည်။ အထူးသဖြင့် ကျွင်းဝမ်အဆင့်နဲ့ ကျွင်းကျူအဆင့်ပင်။ သူ အရူးအမူး ချဉ်းကပ်သွားရင် မိန်းမစိုးဖုန်းကတောင် သူ့ကို မကာကွယ်နိုင်မှာကို ကြောက်ရသည်။

"လူကြီးမင်းဖုန်း... အရှေ့စက်ရုံက စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်ခေတ်က တချို့အရာတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောဖူးတယ်မလား... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ မှတ်တမ်းတွေကို ကြည့်ခွင့်ပေးလို့ရမလား"

"ဒါပေါ့ မင်းလုပ်နိုင်ပါတယ်"

သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့ မိန်းမစိုးက နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်က ဘယ်သူမှမတွန်းပါပဲ ရှေ့ကို အလိုအလျောက် ရွေ့သွား၏။

အရှေ့ဘက် စက်ရုံသည် ကြီးကျယ်သော နေရာမဟုတ်ပေ။ အထဲမှာ မိန်းမစိုးအနည်းငယ် ရှိကာ မိန်းမစိုးဖုန်း လာနေတာကို တွေ့တော့ အားလုံးက သူ့ကို ​မွေးစားအဖေလို့ ခေါ်ကြလေသည်။ ချန်ရှီ အံ့သြသွား​၏။ တကယ့် ဘုရင်ကြီး ဆုံးပါးသွားပြီ ဆိုတော့ မိန်းမစိုးတွေ ဘယ်လောက်များ ရှိနိုင်မလဲ။

"အရှေ့ စက်ရုံက မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုရဲ့ စိမ့်ဝင်မှု လုံးဝမရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာပဲ...ရှိရင်တောင် အရှေ့စက်ရုံကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး.."

မိန်းမစိုးဖုန်းက သူဘာတွေတွေးနေလဲ ဆိုတာကို သိပုံရသည်။

"သာမန်လူတွေက ရှီးကျင်းမှာ လုံးဝ ရာထူးတက်လို့ မရဘူး။ အရည်အချင်း အရှိဆုံးလူတွေက မင်းအဖေလို အဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့စွမ်းအားကို သင်းကွပ်ထားသရွေ့ မင်းမှာ တံဆိပ်ကိုင်ထားတဲ့ မိန်းမစိုးဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလိမ့်မယ်... တရားဝင်မဟုတ်ပေမယ့် အာဏာက မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုထက် မနည်းဘူး... သူတို့က ကျေးလက်ကို မပြန်ချင်ကြဘူး... အိမ်ထောင်မပြုနိုင်လို့ ဆိုပြီး ဟန့်လင်ကျောင်းတော်မှာ အလုပ်လာလုပ်တဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ..."

ချန်ရှီ: "ကျ​နော်က​တော့ ကျနော် လုပ်ခဲ့တာအတွက် အရမ်းပျော်တယ်!"

မိန်းမစိုးဖုန်းက နောင်တစွာဖြင့်။

"ငါတို့မိသားစုက မင်းကို အရမ်းအကောင်းမြင်တယ်... မင်း အရှေ့ပိုင်းစက်ရုံမှာ နှစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးရင် မင်းငါ့ရဲ့ အသစ်ရာထူးကို သေချာပေါက် ချုပ်ကိုင်နိုင်မယ်လို့ ငါတို့ထင်တယ်.. ဒါပေမယ့် ချန်ထန်အတွက် မင်းတစ်ယောက်ထဲကပဲ သူ့သား... သူမင်းကို လုံးဝခွင့်မပြု​လောက်ဘူး"

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး "တရားရုံးက မင်းကို ဟန့်လင်ကျောင်းတော်မှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်... ငါသဘောတူတယ်။ မင်းကို ခုံတန်းလျားမှာ ထိုင်ခိုင်းတာက ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ မဟုတ်ဘဲ မင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လေ့လာပြီး လိုက်လျှောက်နိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်... ဟန့်လင်ကျောင်းတော်က အသင့်တော်ဆုံးနေရာပါ... မင်းမှာ ချန်ပီယံတစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေရှိတယ်။ စာအုပ်တွေရေးပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ နာမည်ကြီးလာနိုင်တယ်... နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် မင်း သူတော်စင်ချန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"သူတော်စင်ဆိုတာ ဘာလဲ?"

"စာအုပ်တွေရေးပြီး သီအိုရီတွေရေးတာက သူတော်စင်တစ်ယောက်ရဲ့ စကားပဲ... လောကထဲမှာ ကျင်လည်နေတုန်း သီလဆိုတာ သူတော်စင်တစ်ယောက်ရဲ့ အမူအကျင့်ပေါ့... အပြောအဆိုနဲ့ အကျင့်ကြောင့် မင်းကို သူတော်စင်လို့ ခေါ်နိုင်တယ် အဲဒီအခါကျရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေက မင်းအတွက် ဘုံကျောင်းတွေ ဆောက်မယ်၊ ဘိုးဘွားဗိမာန်တွေ ဆောက်မယ်၊ မင်းအတွက် ရွှေအလောင်းဆောက်မယ်၊ ယဇ်ပူဇော်မယ်၊ မင်းသေတဲ့အခါ နံ့သာပေါင်းကို ချက်ချင်း ရလိမ့်မယ်... ဗဟုသုတတွေ ဟန့်လင်ကျောင်းတော်မှာ ရှိပါတယ်..."

"သူတော်စင် မဖြစ်ချင်ဘူး..."

ချန်ရှီ သူ့ကို ဝင်နှောင့်ယှက်ပစ်သည်။ မိန်းမစိုးဖုန်း ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ပဟေဠိဆန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျနော် သာလွန်ကြီးမြတ်တဲ့ အကျင့်ကို မကျင့်နိုင်ဘူး.. သီလနဲ့ ချည်နှောင်မခံချင်ဘူး... အဘိုးက ပြောတယ် သူတော်စင်ရာထူးက ကိုယ့်အတွက် အရမ်း အန္တရာယ်ကြီးတယ်တဲ့... သူတော်စင်ဖြစ်လာရင် တခြားသူတွေက ကိုယ့်ကို သူတော်စင်လို လုပ်ခိုင်းလိမ့်မယ်... ဘေးဒုက္ခကြုံရင် သက်သာရာရဖို့အတွက် ပိုက်ဆံသုံးခိုင်းမယ် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့သူတွေကို ကယ်တင်ခိုင်းမယ်၊ အကျိုးကျေးဇူးတွေ မြင်ရင် စစ်မတိုက်ခိုင်းဘူး.. အားနည်းချက်တွေမြင်ရင် မတာဝန်ယူခိုင်းမယ် ကိုယ့်ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ မကြိုက်ရင် သတ်ပစ်မယ်... ကိုယ့်ကို ကောင်းအောင်လုပ်ခိုင်းမယ် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားပျက်တဲ့အခါ စေတနာထားရင် မရိုးသားဘူး ပြောမယ်..."

မိန်းမစိုးဖုန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ : "သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် မီးပေါ်တင်ပြီး သူများတွေကို ကင်ခိုင်းနေသလိုပဲ... နာကျင်မှုကို တောင့်ခံထားရပြီး နာကျင်တယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး... အဖိုးက တခြားသူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ သူတော်စင် မဖြစ်ပါ​စေနဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့လူဖြစ်ပါစေတဲ့... အဲဒီသူတော်စင်တွေရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တနဲ့ မင်းကို ချုပ်နှောင်ထားရင် သူ့ခြေထောက်တွေကို ချိုးပစ်လိုက်ပါတဲ့..."

မိန်းမစိုးဖုန်းက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်၏။

"မင်းအဖိုးက ငါ့ခြေထောက်တွေ ချိုးသွားပြီးပြီ!"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး :"ဆရာကြီးရဲ့ အသိပညာကို ရှင်းပြဖို့ စာအုပ်တစ်အုပ် ရေးချင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့တော့ မေ့ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်"

"မင်းစာအုပ် ရေးပြီးရင် မင်းငါ့ကို တစ်အုပ်ပေးရမယ်... နံပါတ်တစ်ချန်ရဲ့ ဆောင်းပါးကို ငါဖတ်ရမယ်။"

"ကောင်းပြီ!"

ချန်ရှီ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးဖုန်းက သူ့ကို အရှေ့ပိုင်းစက်ရုံရဲ့ စာကြည့်တိုက်ထဲကို ခေါ်သွားပေးသည်။ စာအုပ်တန်းများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီထားပြီး စာအုပ်များစွာကို ကူးယူနေသော မိန်းမစိုးများစွာ ရှိခဲ့သည်။ အချို့စာအုပ်များသည် အဟောင်းဖြစ်နေပြီမို့ စာအုပ်များ မပျောက်ဆုံးစေရန်အတွက် အသစ်များကို ကူးယူထားရသည်။

"မင်းအဘိုးက သာသနာရေးဝန်ကြီး ဖြစ်တုန်းက ငါတို့အိမ်ကိုလာပြီး ဒီစာအုပ်ကို ငှားဖူးတယ်..."

မိန်းမစိုးဖုန်းက ခဏလောက်ရှာဖွေပြီး ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်ကနေ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ စာအုပ်စင်က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါ့မိသားစုက ရတနာတွေကို ကူးယူနေတုန်း... မုတ်ဆိတ်လည်း လုံးဝမကျွတ်သေးဘူး ငါက သူနဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းတယ်... ဒီလူယုတ်မာက ငါ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးကို ချိုးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ!"

ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို ရိုက်လိုက်ပြန်၏။

ချန်ရှီသည် စာမျက်နှာအနည်းငယ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ စာအုပ်သည် လက်ရေးမိတ္တူဖြစ်ပြီး အကြွင်းအကျန်များ၏ စာသားနှင့် စာလုံးအမှတ်အသားများကို လေ့လာသောအခါ လျို အမည်ရှိ မိန်းမစိုးက ချန်ထားခဲ့တာ တွေ့လိုက်ရသည်။

မိန်းမစိုးလျိုသည် မရဏကမ္ဘာရှိ ကြီးမားသော အနက်ရောင်သံတိုင်ကြီးကို လေ့လာရုံသာမက အနောက်နွားရှင်းကျိုးရှိ အကြွင်းအကျန် များစွာကိုလည်း လေ့လာကာ ၎င်းပေါ်ရှိ စာသားအမှတ်အသားများကို ကူးယူထားသည်။ ဤစာသား အမှတ်အသားများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားခဲ့သေးပုံပါပဲ။

ချန်ရှီ ၎င်းကို အကြမ်းဖျင်း လှန်ကြည့်လိုက်တော့ စာအုပ်ထဲတွင် ဘာသာပြန်မှတ်စုများ စာမျက်နှာအနည်းငယ် ပါရှိတာ တွေ့လိုက်ရပေမယ့် လက်ရေးက မိန်းမစိုးလျိုရဲ့ လက်ရေးနဲ့ မတူချေ။

"ဒါ အဘိုးရဲ့ လက်ရေးပဲ!"

ချန်ရှီနှလုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်း... ဒီစာအုပ်ကို ရက်အနည်းငယ်လောက်ဖတ်ဖို့ ငှားပေးလို့ရမလား"

"ကူးယူယူလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ပြန်ပေးရမယ်... ဒီဟာက ထူးခြားတဲ့ ကူးစာပဲ!"

ချန်ရှီလည်း သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောပြီး ဟေးကော်ကိုခေါ်ကာ အမြန်ထွက်သွားသည်။

မိန်းမစိုးဖုန်းက သူ့ကို ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး ရေရွတ်နေ၏။

"အဲဒီစာအုပ်ထဲမှာ ချန်ယင်တူး ရေးထားတဲ့ စာလုံးဖော် လိုင်းတွေလည်း ရှိတယ် ဒါပေမယ့် တစ္ဆေပန်းချီတွေလို နားလည်ရခက်တယ်... မင်းနားလည်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"