အခန်း (၆၆)

ဂါရက်က ဘုန်းတော်ကြီးများကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးများကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေကြသည်။

အောက်တွင် လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ရပ်နေကြပြီး အသံများ ဆူညံနေသည်။ အပေါ်တွင်မူ လူတစ်ဦးတည်း ရပ်နေပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ သူ့လက်များကို ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ အရေအတွက်ကို မကြည့်ဘဲ ပြင်းထန်မှုကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ကျားသစ်တစ်ကောင် နားနေပြီး အောက်တွင် ဝံပုလွေအုပ်က ထိုကျားသစ်ကို ဆွဲဖြဲစားရန် ဟောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

...အာ ငယ်ရွယ်တဲ့ ကျားသစ်လေး တစ်ကောင်ပဲ ရှိသေးတာ။

လုံးဝ ယှဉ်လို့မရဘူး။

ဂါရက်သည် သူ့ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကို အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရင်း ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"အဟမ်း အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး တည်ငြိမ်ကြပါဦး"

အဘိုးအို အယ်လ်ဝင် ဝီလ်ကင်ဆန်က အခုထိ ဆူညံသံများကို စောင့်ကြည့်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို ရပ်တန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသက်နှင့် ဘုန်းတော်ကြီးများထဲတွင် အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့်အတွက် လူတိုင်း သူ့ကို လေးစားကာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကြသည်။ အဘိုးအို အယ်လ်ဝင်သည် ဂါရက်ကို ဖော်ရွေသော အမူအရာဖြင့် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး "လူငယ်လေး ဂါရက် မင်းကို ငါ သင်ပေးတာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ မင်းကို ပြောပြဖို့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တချို့ အခွင့်အရေး မရသေးဘူး။ ငါတို့က သဘာဝနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အစေခံတွေ၊ သဘာဝတရားကို ရိုသေလေးစားပြီး ကာကွယ်တယ်။ သစ်ပင်တွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေ၊ အပင်တွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့တယ်။ အပြစ်မဲ့တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်တာက ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေ နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ"

အိုး ဒီလို စည်းမျဉ်းမျိုးလည်း ရှိလား။

သဘာဝနတ်ဘုရားတွေက ကျွန်တော့်ကို ဒါ မပြောပြခဲ့ဘူးလား။

...ဪ ဟုတ်သား ငါက အတုအယောင် ပဲကိုး...

ဂါရက် ချွေးစက်တစ်စက်ကို သုတ်လိုက်သည်။ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူက သတိထားစွာ လက်ညှိုးထောင်ကာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆို... တောယုန်တွေကို မဖမ်းဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင် မွေးမြူတာကို ပိုကြိုက်မလား"

"ဂါရက်"

အဘိုးအို အယ်လ်ဝင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်၏။

ဒီကောင်လေးက ဘယ်တော့မှ မရပ်ဘူး။ တိရစ္ဆာန်တွေ ခွဲစိတ်ချင်လွန်းရင် နဂါးမှော်ဆရာတွေဆီ သွားပါလား။

သူတင်းမာသည့် အမူအရာပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဂါရက်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး စိတ်မပူမပင် ဆက်ပြောသည်။

"တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေ ဖမ်းလို့မရဘူး။ မွေးမြူခွင့်လည်း မရှိဘူးဆိုရင်... နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဘိုးအို အလောင်း ရာဂဏန်းလောက် စီစဉ်ပေးနိုင်ရင် ကျွန်တော် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကိုယ့်ဘာသာ ခွဲစိတ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သွားမှာပါ..."

"ဂါရက်"

ငါ ဘာလို့ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်ခဲ့မိတာလဲ။ သူ့ရဲ့ အလောင်းတွေ ခွဲစိတ်ချင်စိတ်က ထိပ်တန်း နဂါးမှော်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြနေတာပဲ။

အဘိုးအို အယ်လ်ဝင် စိတ်ထဲမှ သွားကြိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤသို့သော အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုများကြားတွင် ဂါရက်သည် သီအိုရီတစ်ခုလုံးကို နားလည်သွားပြီး သူ့အား ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ သဘာဝတရားကို ကာကွယ်တယ် ဟုတ်တယ်မလား။ သဘာဝ ဂေဟစနစ်ကိုလား။ မြက်ခင်းပြင်တွေမှာ သိုးတွေ ပိုများလာရင် မြက်တွေ ကုန်သွားမယ်။ ဝံပုလွေတွေ ပိုများလာရင် သိုးတွေ ပိုစားမယ်၊ သိုးတွေ လျော့နည်းပြီး ဝံပုလွေတွေ အစာငတ်တဲ့အခါ မြက်အသစ်တွေ ပေါက်လာပြီး သိုးတွေ ပိုပေါက်ဖွားစေတယ်။ ဒီလို မျှခြေမျိုးပဲ မဟုတ်လား"

ဤအကြောင်းပြချက်က... မှားတာ မဟုတ်ပေ။ ဂေဟစနစ်မျှခြေနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး သူတို့ လေးစားကာ ကာကွယ်လိုသည့်အရာများကို တိုတိုရှင်းရှင်းနှင့် တိတိကျကျ အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြနေသည်။ သို့သော် ရှေ့တွင် ထောင်ချောက်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အဘိုးအို အယ်လ်ဝင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာပြောချင်တာလဲ"

"လူတွေ မွေးမြူထားတဲ့ သိုးနဲ့ ယုန်တွေက သဘာဝ ဂေဟစနစ်ကို သိပ်ပြီး မထိခိုက်ဘူး"

ဂါရက်က ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်း ပိုမွေးမြူသည်ဖြစ်စေ၊ အနည်းငယ် သတ်သည်ဖြစ်စေ သဘာဝအပေါ် သက်ရောက်မှုက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေထက် အများကြီး နည်းပါတယ်။ ကုသခြင်းပညာကို တိရစ္ဆာန်အနည်းငယ်ကို ပေးဆပ်ပြီး လေ့ကျင့်တာက သဘာဝကို ကာကွယ်ခြင်းရဲ့ နိယာမ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ဘယ်လိုများ ချိုးဖောက်သွားနိုင်မှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့..."

အများစုကတော့ တွေဝေနေတုန်းပဲ။

အရင်က အရိုးဆက်တာကို လေ့ကျင့်ဖို့ မေးမြန်းခဲ့တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး ဝီလျံက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ တိရစ္ဆာန်တွေကို လွတ်လပ်စွာ ထိခိုက်အောင် လုပ်လို့ရတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

"လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"

ဂါရက်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဝီလျံ၏ ပြန်လှန်ပြောဆိုမှုကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ သူ ဆက်ပြောသည်။

"သဘာဝနတ်ဘုရားရဲ့ အစေခံတွေက တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်လို့ရလား"

"ရတယ်" ဟု အဘိုးအို အယ်လ်ဝင်က ဆက်ပြောသည်။ သူ၏ ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို မှီကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူ၏ ငွေရောင်မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် မီးရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် စားသုံးဖို့၊ အမွေးတွေ ရယူဖို့၊ လူတွေကို ကာကွယ်ဖို့၊ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်လို့ရတယ်၊ ဒီလို လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တရားမျှတတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်အားပြဖို့၊ ပျော်ရွှင်ဖို့၊ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘဲ တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်ဖြတ်တာ၊ သစ်ပင်ကြီးတွေကို ခုတ်လှဲတာ ဒါမှမဟုတ် ချုံပုတ်တွေကို ဖျက်ဆီးတာ၊ သဘာဝတရားကို ထိခိုက်စေတာမျိုး လုပ်တဲ့သူတွေက သဘာဝနတ်ဘုရား ပေးသနားထားတဲ့ စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

သူ ခဏမျှ ရပ်နားလိုက်သည်။ ဂါရက်က ချက်ချင်း ဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆို ကုသခြင်းကျွမ်းကျင်မှုတွေကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် တိရစ္ဆာန်တွေကို ထိခိုက်စေတာက လိုအပ်တယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်လား"

အဘိုးအိုက နည်းနည်း တွေဝေသွား၏။

သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ ဂါရက်က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ယုံကြည်တာက လိုအပ်ပါတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကုသပေးသူတွေက သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို မြှင့်တင်ဖို့ ဒီလို လေ့ကျင့်မှုမျိုး လိုအပ်တယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒါကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ကျွန်တော်တို့ ထိခိုက်စေတာက မထိန်းချုပ်ဘဲ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ တင်းကျပ်တဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေအတိုင်း လိုက်နာတယ်..."

သူ တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးအစွန်းတစ်နေရာတွင် ရပ်ကာ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ လူအများ၏ မျက်လုံးများ သူ့အပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်တွင် သူ လက်ချောင်း ပထမတစ်ခုကို ကွေးလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး စည်းကမ်းက အစားထိုးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ယုန်အရှင်တစ်ကောင်အစား ယုန်ခြေထောက်ကို သုံးပါ။ သိုးတစ်ကောင်အစား ယုန်ကို သုံးပါ။ မျောက်တစ်ကောင်အစား သိုးကို သုံးပါ။ ရိုးရိုးလေးပြောရရင် သက်ရှိတိရစ္ဆာန်တွေအစား သက်မဲ့ပစ္စည်းတွေကို သုံးပါ။ တိရစ္ဆာန်ကြီးတွေအစား သေးငယ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို သုံးပါ။"

မီးရောင်အောက်တွင် ဂါရက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေသည်။

"ဒုတိယ စည်းကမ်းက လျှော့ချခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ တူညီတဲ့ လေ့ကျင့်မှုပမာဏအတွက် တိရစ္ဆာန်နည်းနည်းပဲ သုံးဖို့ ကြိုးစားပါ၊ ဒါမှမဟုတ် တူညီတဲ့ တိရစ္ဆာန်အရေအတွက်နဲ့ ပိုများတဲ့ လေ့ကျင့်မှု အကြိမ်အရေအတွက်ကို လုပ်ပါ။ ဒီနည်းနဲ့ ပျက်စီးမှု စုစုပေါင်းအရေအတွက်ကို လျှော့ချလို့ မရရင်တောင် တိရစ္ဆာန်နည်းနည်းတော့ ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်"

"ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ အသံပဲ..."

သဘာဝနတ်ဘုရား၏ အစေခံများ ရေရွတ်နေကြသည်။ တချို့က ငြင်းခုံချင်သော်လည်း ဤမျှ တင်းကျပ်ပြီး စနစ်ကျသော နိယာမနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စကားလုံးများ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ဂါရက်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် နောက်ဆုံးလက်ချောင်းကို ကွေးလိုက်သည်။

"တတိယ နိယာမက အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပါ။ သူတို့ရဲ့ နာကျင်မှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် သို့မဟုတ် သက်သာအောင် လုပ်ပေးပါ။ ဥပမာ၊ အရိုးမချိုးခင် မေ့ဆေး တတ်နိုင်သမျှ ပေးပါ ဒါမှမဟုတ် တိရစ္ဆာန်တွေအတွက် သင့်တော်တဲ့ နေထိုင်မှုအခြေအနေတွေ ပေးပါ၊ သူတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ခွင့်ပြုပါ"

"ဒါတွေအားလုံးပြီးတော့လည်း မင်းက သူတို့ကို ထိခိုက်စေတုန်းပဲ"

ဘုန်းတော်ကြီး ဂျိုအန်နာ ရှေ့တိုးလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်၏ အော်သံနှင့်အတူ သူမ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ သိမ်းငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြီး သူမလက်မောင်းပေါ်တွင် နားလိုက်သည်။ ဂျိုအန်နာသည် သိမ်းငှက်၏ အမွေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာ ခဏတာ ပျော့ပျောင်းသွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်လည် တင်းမာသွားသည်။

"ဒီလောက် အကြောင်းပြချက်တွေ စည်းမျဉ်းတွေ အများကြီးနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း နည်းနည်း ပိုကောင်းအောင် လုပ်ချင်တာပဲ"

"ခင်ဗျား မှန်ပါတယ်"

ဂါရက်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ဂျိုအန်နာ၏ ပြင်းထန်သော မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေကို ချိုးတာ၊ ခွဲစိတ်တာ၊ သူတို့ရဲ့ ကျောရိုးမကြီးတွေကို ထုတ်ယူတာက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် သတ်ဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေက ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ကြုံတွေ့ရမယ့် ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို အစားထိုးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ကုသရမယ့် လူနာတွေရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို အစားထိုးတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပေးဆပ်မှုကို ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးတင်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကြင်နာမှုကို အမှတ်ရနေတယ်..."

ဂျိုအန်နာ၏ အမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပျော့ပျောင်းလာသည်။ သူမ လက်မောင်းပေါ်ရှိ သိမ်းငှက်က ညင်သာစွာ အော်ဟစ်ပြီး သူမပါးကို နှုတ်သီးဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဂါရက် လက်မောင်းကို ချလိုက်သည်။ သူ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်လျက် အောက်က ပရိသတ်ကိုရော ခွဲစိတ်ခံရမယ့် တိရစ္ဆာန်တွေကိုပါ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အလေအလွင့် မဖြစ်ရအောင်ပါ။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ကျွန်တော်တို့ စားသုံးနိုင်တယ်။ ဘာတစ်ခုမှ အလေအလွင့် မထားခဲ့ဘူး။"

ဂျိုအန်နာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးကြားမှ ရယ်သံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ သူမလက်မောင်းပေါ်ရှိ သိမ်းငှက်ပင် ရယ်မောဟန်ဖြင့် အတောင်ပံများ ခတ်နေသည်။ အနီးအနားရှိ ကျောက်တုံးပေါ်မှ လူငယ်တစ်ဦး ကိုယ်ကို တည့်မတ်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မေးခွန်းတွေက အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ ဒီနေ့ နောက်ကျနေပြီ လွယ်ကူတဲ့ အသက်ကယ်နည်းလမ်းတချို့အကြောင်း ပြောကြရအောင်"

တစ်နာရီအတွင်း အပြီးသတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။

ခင်ဗျားတို့ကို နေ့တိုင်း သင်ပေးရင်း ဒီမှာ ခုနစ်နှစ်လောက် ပိတ်မိနေချင်တာ မဟုတ်ဘူး။