ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ပြည်သူများသည် လုံးဝသစ္စာရှိကြသည်

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ မျက်လုံးခွက်များတွင် အံ့အားသင့်မှု၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၊ နှင့် စော်ကားခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒေါသတို့ ထင်ဟပ်နေသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို သေသေချာချာ မဖတ်မိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကောလိပ် ပထမနှစ်ကတည်းက ကျွန်တော် အရိုးစုစစ်သားတွေကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဆယ်နှစ်မြောက်နှစ်မှာ အရိုးစုစစ်သား တစ်ရာကျော်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ဆယ်မြောက်နှစ်ကစပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်မာနာစွမ်းအင်ကို သုတေသနလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး နှစ်စဉ် ဝိညာဉ်ရေးရာ သုတေသနစာတမ်းတစ်စောင် ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်..." ဖိုးဉာဏ်ကျယ် လျင်မြန်စွာ ပြောဆိုနေစဉ် ရှားလော့ခ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မင်းရဲ့အရည်အချင်း မဟုတ်ဘူး။ ငါက မင်းရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ လစ်ချ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုတွေက နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ခါပေါ်တဲ့ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ထာဝရတိုင်းပြည်အတွက် နာခံမှုနဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုအပိုင်းမှာတော့ မင်းက မလုံလောက်သေးဘူး။"

ရှားလော့ခ် ချက်ချင်းပင် ဆိုသည်၊ "ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ ပြည်သူတွေက မင်းလောက် အရည်အချင်းမရှိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ထာဝရတိုင်းပြည်အတွက် အရမ်းကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ကြတယ်။ နေ့တိုင်း၊ သူတို့မျက်စိဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို အယုတ်မာဆုံးနဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး ဒန်ဂျင်ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားကြတယ်။ သူတို့ အလုပ်လုပ်ရင်း သေသွားရင်တောင်မှ သူတို့က ပြုံးနေကြတုန်းပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့သေဆုံးမှုက ထိုက်တန်တယ်ဆိုတာ သူတို့သိလို့ပဲ—ထာဝရတိုင်းပြည်ကို အကြီးမြတ်ဆုံး ဒန်ဂျင်ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့အတွက်ပေါ့။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

စိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဖိုးဉာဏ်ကျယ် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူခုန်ချဖို့ စောင့်နေကြတဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုများ ရှိနေသလား။

သူ့ဒန်ဂျင်ပြည်သူတွေက အရှင်ရှားလော့ခ် ဖော်ပြခဲ့သလို ထာဝရတိုင်းပြည်အတွက် အသက်စွန့်ပြီး အနစ်နာခံဖို့ ဆန္ဒရှိနေကြတာလား။

တကယ်လို့ အဲဒါမှန်တယ်ဆိုရင် သူဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အမှန်တရား မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဝိညာဉ်ကောလိပ်ရဲ့ ဘွဲ့လွန်သုတေသနမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ဂိုဘလင်တွေက သေဖို့မကြောက်အောင် ဆေးခတ်ခံထားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ထာဝရတိုင်းပြည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် အသက်စွန့်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေကြပြီး သေနေရင်းတောင် ပြုံးနိုင်ကြတယ် ဟုတ်လား။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ အတွင်းစိတ်က အခြေအနေတွေက ဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူးလို့ သူ့ကို ပြောနေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရတိုင်းပြည်ဟူသော အမည် ပေါ်လာသည့်အခါ ဒန်ဂျင်နှင့် အရှင်ရှားလော့ခ်တို့နှင့် သက်ဆိုင်သော အရာအားလုံးသည် ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အရှင်ရှားလော့ခ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အရာများသည် ယုတ္တိမတန်သော်လည်း အရှင်ရှားလော့ခ် ဘာကိုလိမ်ညာနေသည်ကို သူ မသိရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

"လူငယ်လေး၊ မင်းက နာမည်ကြီးကောလိပ်တစ်ခု တက်ခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့်ပညာရေး ရရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ မင်း ခုမှ ဘွဲ့ရပြီးခါစဆိုတော့ ရည်မှန်းချက်ကြီးတာက နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။" ရှားလော့ခ် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဒီဂိုဘလင်တွေက မင်းလို နှစ်ငါးဆယ်ကြာ ကျောင်းမတက်ခဲ့ကြဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းလို နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ခါပေါ်တဲ့ အရည်အချင်းမျိုးလည်း မရှိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက သူတို့ကို ငါ့ရဲ့ကောင်းမွန်တဲ့ ပြည်သူတွေအဖြစ် သဘောထားတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့မှာ မင်းမှာမရှိတဲ့ အရည်အသွေးတွေ ရှိတယ်။"

"ပြန်သွားတော့၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်။ မင်း ထာဝရတိုင်းပြည်အတွက် အနစ်နာခံဖို့ အသင့်ဖြစ်တဲ့အခါ၊ ပြီးတော့ မင်းမှာ ဂိုဘလင်ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းရတဲ့အခါ၊ ငါတို့က မင်းကို ကြိုဆိုနေမှာပါ။"

ရှားလော့ခ် လှည့်ထွက်သွားရာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အပေါ်တွင် ကြီးမားသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ကျလာသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် နောက်ပြန်လှည့်ထွက်သွားသော အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူ သူ၏ဆရာ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ကို မနေနိုင်ဘဲ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။

သူ၏အမှတ်တရများထဲတွင် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က သူ့အား သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ကို သင့်တင့်မှန်ကန်စွာ အရသာခံနည်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံများတွင် သူသည် ဝတ်ရုံတစ်ထည်ခြုံလျက် ဆင်းရဲသော အမျိုးသမီးကျောင်းသူများ၏ အဆောင်များသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ အသံနှင့် စကားလုံးများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ပေါ်လာသည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏မေးရိုးများကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"... အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ဆိုရင် အနာဂတ်က အလွန်အလားအလာကောင်းနေတယ်... အရှင်ရှားလော့ခ်က ဂိုဘလင်တွေရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို တိုးမြှင့်ဖို့ အခမဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာတွေ့ပြီး ပိုက်ဆံမရှိလို့ အဲဒီဂိုဘလင်တွေကို ငါတို့ဆီ ပို့လိုက်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။"

"... ငါသူနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကောလိပ်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ သူ့ကို စည်းရုံးခဲ့တယ်။"

ထိုအမှတ်တရများ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည့်အခါ သူချက်ချင်းပင် ဉာဏ်အလင်းရသွားသည်။

သူ့ဆရာပြောခဲ့တာတွေက အမှန်တရားသာဆိုရင်...

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏အကြည့်ကို ရှားလော့ခ်၏ ပုံရိပ်ပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားလိုက်သည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံး သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ဆရာ၏ စကားများနှင့်အတူ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် အချက်တစ်ချက်ကို သေချာသွားသည်-

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအားလုံးသည် သူ၏ဆရာနှင့် အရှင်ရှားလော့ခ်တို့ကြားမှ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး၏ ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ အလွန်တန်ဖိုးထားရသော တပည့်လည်း ဖြစ်သည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ အာဏာ၊ နှင့် အရည်အချင်းရှိသော အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်သည် အရှင်ရှားလော့ခ်နှင့် ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးကို အသုံးချကာ သူ့ကို ကူညီခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို ဒန်ဂျင်တွင် အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ကြောင့်နှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ စူးစမ်းချင်စိတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ စီမံခန့်ခွဲရေးကြေးကိုပင် သူကိုယ်တိုင် ပေးချေခဲ့ရသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အတွက်မူ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဝိညာဉ်ကောလိပ်၏ ဘွဲ့လွန်သုတေသနကို တစ်ဦးတည်း တာဝန်ယူနိုင်သောကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ဒါက ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် သူ့ကို လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်တာပဲ။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏အရိုးများထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့စိတ်ထဲရှိ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ ပုံရိပ်သည် အလွန်မြင့်မားသွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးခွက်များတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့တက်လာသည်။ ကျွန်တော် အခုနားလည်သွားပါပြီ၊ ဆရာ...

"အရှင်ရှားလော့ခ်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ် နောက်ဆုတ်သွားသော ရှားလော့ခ်၏ ပုံရိပ်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်။ ကျွန်တော် ခုနက အရမ်း မောက်မာလွန်းသွားပါတယ်။ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါပြီ။ လစာတို့ နားရက်တို့ မတောင်းဆိုတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အတွက် သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာဆိုတော့ ကျွန်တော် အလုပ်သင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ထာဝရတိုင်းပြည်မှာ ကြိုးစားသင်ယူပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ မျက်လုံးခွက် အရောင်တောက်သွားသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ထာဝရတိုင်းပြည်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခွင့် ပြုပါ။ ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ ပြည်သူတွေကို ကျွန်တော် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ချင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က အရှင်ရှားလော့ခ် ပြောခဲ့သလို ဟုတ်မဟုတ် သိချင်ပါတယ်။"

အနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သော ရှားလော့ခ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေသည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ အရိုးများ တဂျစ်ဂျစ်မြည်နေစဉ် ရှားလော့ခ် အော်လိုက်သည်၊ "စာချုပ်တစ်ခု အရင်ပြင်ဆင်ထားလိုက်။"

...

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ကိုယ်ပျောက်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး ရှားလော့ခ်၏ ဘေးတွင် လိုက်ပါသွားသည်။

သူ ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ်ပျောက်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ရသလဲ။ ရှားလော့ခ် ရှင်းပြသည်၊ "မင်းက လှည့်လည်ကြည့်ရှုချင်တယ်ဆို မင်းကိုယ်မင်းကိုတော့ ကိုယ်ပျောက်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပါ။ အဲဒီအခါကျရင် ဒန်ဂျင်ရဲ့ ပြည်သူတွေက ထာဝရတိုင်းပြည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေကြသလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်မှာပဲ။ အဲဒါက မင်းအတွက် ပိုပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရမှာပေါ့။ မင်းအဲလို မထင်ဘူးလား။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ ဘေးတွင် ညစ်ပတ်နေသော ဂိုဘလင်အုပ်စုတစ်စု ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ရှားလော့ခ်ကို ဝန်းရံထားကြ၏။

ထိုဂိုဘလင်များ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်စာလုံးများ ရှိနေပြီး သူတို့သည် တုရွင်းများ၊ ဓားတိုများ၊ ဆောက်များ၊ နှင့် လက်ကိုင်ရိုးမရှိသော တူများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ပြီးတော့... အဝါရောင်အစိုင်အခဲကြီးက ဘာများလဲ။

ထိုဂိုဘလင်များသည် မျက်လုံးပြူးကာ "ဇာတ်လမ်းအသစ်တွေ ရှိသလား။" "ပုံမှန်နေ့စဉ် လမ်းလျှောက်ထွက်တာလား။" နှင့် "လူစုခွဲ၊ လူစုခွဲ" အစရှိသည်တို့ကို တီးတိုးရေရွတ်နေကြသည်။

သူတို့ လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲသွားကြသည်။

နတ်ဆိုးအရှင်၏ ကြီးကြပ်မှု သို့မဟုတ် စကားတစ်ခွန်းမျှမပါဘဲ ဂိုဘလင်များသည် အိမ်များဆက်လက်ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ ကျောက်တုံးများ ချောမွေ့အောင်ပြုလုပ်ခြင်း၊ လေးလံသောကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်ခြင်း၊ နှင့် မာကျောသော ဒိုင်ယမွန်ဆင်းကို ထုတ်ယူရန် တုရွင်းများ အသုံးပြုခြင်းတို့ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ဂိုဘလင်အားလုံး ပြုံးရွှင်နေကြပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိပုံရသည်။

ဂိုဘလင်တစ်ကောင် အလေးချိန်လွန်ကဲသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး သယ်ဆောင်ရာမှ ခြေထောက်ကျိုးသွားသော်လည်းပင်။

ထိုဂိုဘလင်သည် သူ၏ကျိုးနေသောခြေထောက်ဖြင့် ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ ရှားလော့ခ်ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ၏ရဲဘော်ရဲဘက်များကို နှုတ်ဆက်သွားသည်။

"ငါတို့ နောက်မှ ပစ္စည်းတွေ စုကြရအောင်၊ ဟုတ်ပြီလား။ ငါအုတ်ခဲတွေ သယ်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်နေဦး။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါလည်း အုတ်ခဲတွေ သယ်နေတာပဲ။"

ဂိုဘလင်သည် ရှားလော့ခ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူမပြောမီ ရှားလော့ခ်က ဆိုသည်၊ "အနားယူလိုက်တော့။ အုတ်ခဲတွေ မသယ်နဲ့တော့။"

ဂိုဘလင် ကြောင်ငေးသွားသည်။ ထို့နောက် သူမျက်ရည်များ ကျလာသည်။

"ကျွန်တော် ခြေထောက်တစ်ဖက်ပဲ ကျိုးသွားတာကို အရှင်က ကျွန်တော့်ကို အုတ်ခဲတွေ သယ်ခွင့်မပြုတော့ဘူးလား။ အရင်တုန်းက တစ်ယောက် ခါးကျိုးသွားပေမဲ့ သူအုတ်ခဲတွေ ဆက်သယ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ အိုး၊ အိုး၊ အိုး၊ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ။ ကျွန်တော် အုတ်ခဲတွေ သယ်ချင်တယ်၊ အိုး၊ အိုး၊ အိုး။ ရှားလီ၊ ကျွန်တော် အုတ်ခဲတွေ သယ်ချင်တယ်လို့။"

မျက်ရည်များဖြင့် အုတ်ခဲများ သယ်ဆောင်ခွင့်ရရန် တောင်းပန်နေသော ဂိုဘလင်ကို မြင်၍ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ဒါက ဘာများလဲ။

ရှားလော့ခ် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ဂိုဘလင်၏ ခြေထောက်ကို ကုသပေးလိုက်သည်။ ဂိုဘလင် ငိုကြွေးရင်း အုတ်ခဲများကို ဆက်လက်သယ်ဆောင်သွားသည်။

ရှားလော့ခ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ မကြာမီ သူတို့ တူးဖော်ထားသော စီးပွားရေးဧရိယာသို့ ရောက်ရှိသွားကြရာ ထိုနေရာတွင် အရိုးစုများကဲ့သို့ ပိန်လှီနေသော ဂိုဘလင် ဆယ်ကောင် ရှိနေသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ စုပုံနေသော သတ္တုရိုင်းမှုန့်များအရ သူတို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေကြသည်။

"ပျော်လိုက်တာကွာ။ သတ္တုတူးဖော်ရေးမစ်ရှင်တစ်ခု ရလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ငါက ကျောက်ပြားတွေ ချောမွေ့အောင် လုပ်ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

"ငါနေ့တိုင်း သတ္တုရိုင်းတွေ တူးချင်တယ်။ အမလေး၊ ငါ့ကိုယ်ငါ အားကုန်နီးပါး ဖြစ်သွားပြီ။ ဟားဟားဟား၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါပင်ပန်းပြီး သေသွားမယ်လို့ မင်းယုံသလား။ ငါ့ကို ကူညီဖို့ သတိရဦး..."

ဂိုဘလင်တစ်ကောင် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေစဉ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် လဲကျသွားသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် ထာဝရ မှိတ်စင်းသွားတော့သည်။

ထိုဂိုဘလင်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

သူသေဆုံးသွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် အနီးအနားမှ ဂိုဘလင်များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်၊ "ဘာလဲ။ နောက်ထပ် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုလား။ ထားလိုက်တော့၊ သတ္တုတူးဖော်တာ ဆက်လုပ်ကြ။ သူ့ကို အဲဒီမှာ အရင်ထားထားလိုက်။"

သူတို့ သတ္တုတူးဖော်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့က သေဆုံးသွားသော ဂိုဘလင်ကို မြှုပ်နှံခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။

ည်။