ငါ စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းရှိသည်

အခန်းအမှတ် ၇၇ တံခါးသည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး တံခါးပေါ်မှ ပြတင်းပေါက်ငယ်ကို သတ္တုပြားများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ရှားလော့ခ် သူ၏လက်ကိုဆန့်တန်းပြီး သတ္တုတံခါးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ မာနာစွမ်းအင် သတ္တုတံခါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် ၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တံခါးနောက်တွင် ရှားလော့ခ်ကို အံ့အားသင့်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်တဲ့မြင်ကွင်းလဲ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်။" ဘရုက နောက်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပုံစံတူသတင်းတွေ ရရှိခဲ့ပေမယ့် လက်တွေ မြင်တွေ့ရတော့ ငါ အံ့အားသင့်နေရတုန်းပဲ။ ပုံတွေရိုက်ကူးကြရအောင်။"

ရှားလော့ခ် လေးထောင့်ပုံစံမှော်ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် မာနာစွမ်းအင် ကောင်းစွာစီးကူးနိုင်သော အဒါမန်တိုင်းသတ္တုရိုင်းလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ အဒါမန်တိုင်းသတ္တုရိုင်းလုံးကို မှော်ပစ္စည်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး မှော်ပစ္စည်းကို မြင်ကွင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ပုံများသည် မှော်ပစ္စည်းထဲသို့ ထွင်းထုခံလိုက်ရသည်။

"ဒါနဲ့ဆို လုံလောက်ပြီ။"

...

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးရုံးအဆောက်အအုံ၊ ဒန်ဂျင်အရှင်၏ လက်ထောက်ရုံးခန်း။

ကောင်းမွန်စွာဝတ်စားဆင်ယင်ထားသော အော့ခ်တစ်ဦး လက်ထောက်ရုံးခန်းသို့ ဝင်ရောက်လာရာ အနီးအနားရှိသတ္တဝါများ သူ့ကို ရိုသေစွာနှုတ်ဆက်ကြသည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ၊ စီနီယာသားရဲကောင်။"

"အလွန်ကောင်းမွန်သော နံနက်ခင်းပါ၊ စီနီယာသားရဲကောင်။"

"စီနီယာသားရဲကောင်၊ ဒါ ခင်ဗျားရဲ့ အိပ်စက်ပိုးတီကောင်လက်ဖက်ရည်နီပါ။"

အော့ခ်သည် ရေနွေးငွေ့နှင့် မွှေးရနံ့များ ထနေသော အိပ်စက်ပိုးတီကောင်လက်ဖက်ရည်နီတစ်ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။ သူ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လက်ထောက်ရုံးခန်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ယနေ့သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် နောက်ထပ်အလုပ်များသောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။

သူ ထိုင်ချလိုက်ပြီး မွှေးကြိုင်သော အိပ်စက်ပိုးတီကောင်လက်ဖက်ရည်နီကို တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် "သေစမ်း။"ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီးမှ လက်ဖက်ရည်နီကို စားပွဲပေါ်သို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ စီနီယာသားရဲကောင်။" ဂနိုမ်းတစ်ဦး သူ့ကိုကြားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီမနက် ငါ့ရုံးခန်းထဲကို တစ်ယောက်ယောက် ဝင်ခဲ့သေးလား။" အော့ခ်က ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ စီနီယာသားရဲကောင်၊ ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားရုံးခန်းထဲကို မဝင်ခဲ့ပါဘူး။" ဂနိုမ်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဟန်ရှိသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သွားလို့ရပြီ။" စီနီယာသားရဲကောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူနှင့် အခြားသန်မာသောယောက်ျားအော့ခ်တစ်ဦး "မဖွယ်မရာကိစ္စများ" ပြုလုပ်နေသည်ကို ဓာတ်ပုံကဲ့သို့ ပြသနေသော အဒါမန်တိုင်းကျောက်လုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ပုံများသည် သေးငယ်သော်လည်း အချို့သောမှော်ပစ္စည်းဖြင့် ပုံများကို ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်ရန် အကြီးချဲ့နိုင်သည်။ အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်ရှုခြင်းမရှိဘဲ စီနီယာသားရဲကောင် ပုံများသည် ဘာအကြောင်းဖြစ်သည်ကို သိရှိနေသည်။

မနေ့ညက သူနှင့် အခြားယောက်ျားအော့ခ်တစ်ဦး ၄၀၄ ဘား၏ အောင်မြင်သောပညာရေး စာအုပ်ဆိုင်တွင် "မဖွယ်မရာကိစ္စများ" ပြုလုပ်နေခဲ့ကြသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် စာတစ်စောင် ရှိနေသည်။

"ဒီစာကိုတွေ့ပြီးရင် အနီးအနားက 'ဒုက္ခကြီးကဖေး' ရဲ့ အတွင်းဆုံးသီးသန့်အခန်းကို ချက်ချင်းသွားပါ။ ငါ အချိန်မရှိဘူး။ ရောက်ရင် မေးခွန်းတွေမမေးဘဲ ထိုင်ပြီးနားထောင်ပါ။ မင်းမေးရင် အစိမ်းရောင် ရိုက်ကူးထားတဲ့ကျောက်တုံးကို မင်းမိန်းမနဲ့ မိသားစုဝင်တွေဆီ ပို့လိုက်မယ်။"

စာအတွက် ဤမျှသာဖြစ်သည်။

စီနီယာသားရဲကောင် စာကို ဒေါသတကြီး ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ ရုံးခန်းထဲတွင် မရှိခဲ့ပါက သူ အော်ဟစ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်မည်သာ။

သူ ဆုတ်ဖြဲထားသောစာကို သူ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်ပြီး အဒါမန်တိုင်းစက်လုံးကို ညှစ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် ကြေမွမသွားပေ။

သူ၏မျက်နှာစိမ်းမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားသည်။ သူ အဒါမန်တိုင်းစက်လုံးကို သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

"စီနီယာသားရဲကောင်လား။ ဘယ်သွားမလို့လဲ။"

"အရေးကြီးကိစ္စ။"

အားလုံး အံ့ဩတကြီးကြည့်နေကြစဉ် စီနီယာသားရဲကောင် ရုံးခန်းမှ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ 'ဒုက္ခကြီးကဖေး' သို့ တောက်လျှောက်ပြေးသွားသည်။ နံနက်စာစားချိန်ဖြစ်ပြီး ကဖေးသည် လူစည်ကားနေသည်။

စီနီယာသားရဲကောင် သူ၏ပြေးလွှားမှုကြောင့်ဖြစ်သော အသက်ရှုမဝမှုကို ပုံမှန်ဖြစ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ သူ၏ညစ်ပတ်သောမျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားရင်း သဲအိတ်များကဲ့သို့ကြီးမားသော သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အတွင်းဆုံးသီးသန့်အခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

အတွင်းဘက်တွင် ပိုမိုတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ သူ အခန်းတံခါးကို ရိုက်ချိုးခြင်းမှ မိမိကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ထိုအစား သူ ခေါက်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ။" အတွင်းမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စီနီယာသားရဲကောင် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ရှေးဟောင်းစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်သည်။ သူ တံခါးမဖွင့်မီ အတွင်းမှသတ္တဝါကို နှစ်ပိုင်းဆွဲဖြဲပစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် လူငယ်နတ်ဆိုးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်၊ အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးတစ်ဦး။

နတ်ဆိုး၏ရှေ့တွင် လက်ဖက်ရည်အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။ သူ ကဖေးရှိလက်ဖက်ရည်အားလုံးနီးပါးကို မှာယူထားသည်။

နတ်ဆိုး၏မျက်နှာမှာ အရိပ်ထဲတွင်ရှိနေသောကြောင့် စီနီယာသားရဲကောင် ရှင်းလင်းစွာမမြင်တွေ့နိုင်ပေ။ သူ၏ခေါက်ထားသောအတောင်ပံများနှင့် နတ်ဆိုး၏အငွေ့အသက်အရ စီနီယာသားရဲကောင်က သူသည် အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

သူ နတ်ဆိုးကိုမူ တစ်ယောက်တည်း အနိုင်မတိုက်နိုင်ပေ။

ရှားလော့ခ် စီနီယာသားရဲကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ လေထဲတွင် အနံ့တစ်ခုရလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာသောက်မလဲ။"

"အိပ်… အိပ်စက်ပိုးတီကောင်လက်ဖက်ရည်နီ သောက်ပါ့မယ်။"

ရှားလော့ခ် သူ၏ရှေ့မှလက်ဖက်ရည်များထဲမှ တစ်ခွက်ကိုရွေးချယ်ပြီး တွန်းထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…" စီနီယာသားရဲကောင် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကိုယူပြီး လေပွေကဲ့သို့ အထဲမှအရာများကို ဝေ့၍ သောက်သုံးလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း တစ်စက္ကန့်နောက်ကျမှရောက်လာရင် ငါ ထွက်သွားပြီ။ လုပ်ငန်းကိစ္စပြောစို့။"

ရှားလော့ခ် အဒါမန်တိုင်းကျောက်လုံးတစ်လုံးကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ မင်းရဲ့မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့တယ်။ မင်းနာမည်က သားရဲကောင်၊ အသက် ၄၂ နှစ်၊ ပြီးတော့ မင်းမိန်းမက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင်ရဲ့သမီးပဲ။ မင်း ယောက္ခမရဲ့အကူအညီနဲ့ လက်ရှိရာထူးကိုရခဲ့ပြီး ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရုံးခွဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ရာထူးတစ်ခုကို ရယူထားတယ်။ မင်းမိန်းမက မင်းကိုချစ်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက် မွေးဖွားပေးခဲ့တယ်။ မင်း စာအုပ်ဆိုင်မှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ "မြင့်မြတ်သောကျေးဇူးတော်" ကို လေ့လာဖို့ မင်းမိန်းမကို လိမ်ညာခဲ့တယ်။ မင်း မြင့်မြတ်သောအုန်းသီးအမျိုးသမီးကိုလည်း ကိုးကွယ်ခဲ့ပြီး မင်းက ဘာသာတရား အရမ်းကိုင်းရှိုင်းလွန်းလို့ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်တောင် ထွက်ပေါ်ခဲ့တယ်။ စေတန်ရဲ့ကျေးဇူးတော်ကြောင့်၊ ငါ မမြင်တွေ့ခဲ့ရင် အော့ခ်နှစ်ယောက်မှာ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါယုံကြည်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကို ဒန်ဂျင်အရှင် ဒါမှမဟုတ် မင်းမိန်းမသိသွားရင် မင်း သေပြီ။"

ရှားလော့ခ် အတန်ကြာရပ်တန့်လိုက်သည်။ အော့ခ် မျက်နှာဖြူဖျော့နေသည်။ ရှားလော့ခ် ဘူးဖိုတေနင်နို့ကို တစ်ကျိုက်တည်းသောက်သုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က ‘ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ’ မှော်ပစ္စည်းဆိုင်ရဲ့ ဂနိုမ်းဆိုင်ပိုင်ရှင်က မင်းကိုရှာခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ သူ မင်းကိုဘာတောင်းဆိုခဲ့လဲဆိုတာ ငါခန့်မှန်းကြည့်မယ်။ သူက နှစ်ရက်အတွင်း အင်တာဗျူးလာဖြေမယ့် နတ်ဆိုးရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ငြင်းပယ်ဖို့ မင်းကိုတောင်းဆိုခဲ့တယ်။ မှန်သလား။"

"ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" အော့ခ် တံတွေး ခက်ခက်ခဲခဲမျိုချလိုက်သည်။

"ငါမေးမယ်၊ သူ မင်းကို ဘယ်လောက်ပေးခဲ့လဲ။" ရှားလော့ခ် သွေးခဲစေသော ဝက်လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကိုယူပြီး တစ်ကျိုက်တည်းသောက်ချလိုက်သည်။

"မှော်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀၀…" အော့ခ် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအကောင့်ထဲကိုလား။ အပြည့်အဝလား။"

"ငါ့အကောင့်ထဲကို၊ အပြည့်အဝပဲ" အော့ခ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဂနိုမ်းဆိုင်ပိုင်ရှင်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ခဲ့တယ်။ စာချုပ်ဖောက်ဖျက်ရင် အကျိုးဆက်တွေက ပြင်းထန်တယ်။"

ရှားလော့ခ် ရှေ့သို့ကိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကိုယှက်ကာ သူ၏မေးအောက်တွင် ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ပြဿနာပဲ။ ငါက မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဆိုးတစ်ပါး မဟုတ်ဘူး။ ခေတ်ကာလတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ ပြီးတော့ နတ်ဆိုးတွေမှာလည်း စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းရှိတယ်။ ပိုက်ဆံတစ်ဝက်ကို ငါနဲ့ခွဲဝေပေး၊ ပြီးတော့ စာချုပ်မဖောက်ဖျက်ဘဲ ဂနိုမ်းဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံနိုင်ဖို့ ငါခွင့်ပြုပေးမယ်။ ကျန်တစ်ဝက်ကို မင်းသိမ်းထားနိုင်တယ်၊ ဘယ်လိုလဲ။"

"ကောင်း… သဘောတူတယ်။" အော့ခ် အတန်ကြာတုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အံကြိတ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူနှင့်ရှားလော့ခ်နှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏မှော်ကျောက်တုံးကတ်များကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ငွေလွှဲပြောင်းမှု ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။ ရှားလော့ခ်တွင် မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀၀ ထပ်တိုးလာသည်။

"ငါ မင်းကိုအခွင့်အရေးယူနေတယ်လို့ မထင်နဲ့။ မင်းရဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေရဖို့ ငါ မှော်ကျောက်တုံးထောင်ချီ သုံးခဲ့ရတယ်။ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။ မင်းလိုသတ္တဝါတွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေရဖို့က ခက်ခဲတယ်။ ငါ့ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ပြန်ယူနေတာ။" ရှားလော့ခ် သူ၏မှော်ကျောက်တုံးကတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယကိစ္စကို ငါပြောမယ်။"

"ဒု… ဒုတိယကိစ္စလား။" အော့ခ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ အဒါမန်တိုင်းစက်လုံးကို ခံစားမိပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"အင်း၊ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုကို စူးစမ်းရှာဖွေရာမှာ ပါဝင်ဖို့ ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်တစ်ယောက် ခန့်အပ်ပေးဖို့ မင်းကိုလိုအပ်တယ်" ရှားလော့ခ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ… ဘာလဲ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ငှားရမ်းမှု ငြင်းဆိုခွင့်ပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။" အော့ခ် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး ရှားလော့ခ်ကို စိတ်နှစ်ခွဖြစ်နေသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်နှစ်ရက်အတွင်း လျှောက်လွှာတင်လာမယ့်သူကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါ။ ဒီနေ့လျှောက်လွှာတင်သူကိုကျ ဘာလို့မငှားရမ်းနိုင်မှာလဲ။" ရှားလော့ခ်က ရှားလော့ခ်အမည်ပါသော လက်မှတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါ ငါ့ရှေးဟောင်းသုတေသနလက်မှတ်ပဲ။ ငါက အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ပညာရှင်တစ်ယောက်။ မင်းကို မင်းရဲ့ဆန္ဒကိုဆန့်ကျင်ပြီး အတင်းအကျပ်လုပ်ခိုင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ စာမေးပွဲဖြေဆိုဖို့လည်း ဆန္ဒရှိတယ်။"

"စာမေးပွဲဖြေဆိုဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ခင်ဗျား အာမခံနိုင်မယ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုကူညီရင် ခင်ဗျား မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ပုံရိပ်တွေကို ဘယ်ပုံစံနဲ့မှ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘယ်တော့မှမပြဘူးဆိုတာ သေချာစေရမယ်။" အော့ခ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိဘူး၊ ငါ စာချုပ်တွေချုပ်ရတာကို ကြိုက်တယ်။ ပိုပြီးအသေးစိတ်လေ ပိုကောင်းလေပဲ။ ငါ့လစာအကြောင်း ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ပုံသေအခကြေးငွေ မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀၀ ကို အခုပဲ လက်ငင်းပေးရမယ်" ရှားလော့ခ် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သားရဲကောင် အခန်းအပြင်ဘက်သို့ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် စိတ်ရှိလက်ရှိ လက်သီးထိုးလိုက်ပြီးမှ ပြန်ဝင်လာကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။ စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးပြီးရင် ခင်ဗျားဆီကို ငွေပမာဏ လွှဲပြောင်းပေးပါ့မယ်။"

ရှားလော့ခ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လက်ဖက်ရည်ဖိုးလည်း ရှင်းပေးပါဦး။"