အမှာစာ + လူသတ်သမား သရဲမျက်နှာ။ အနက်ရောင် မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ စတုတ္ထမြောက် ခေါင်းဆောင်။

ကျွန်တော့်စာအုပ် ပထမဆုံး စာအုပ်ဆိုင်မှာ စတင်ရောင်းချခဲ့တဲ့ ၂၀၁၇ ခုနှစ် အစောပိုင်းကို ကျွန်တော် ပြက်သားထင်ထင် မှတ်မိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော့်စာအုပ်ကို တင်သွင်းလိုက်တဲ့အခါ မမျှော်လင့်ထားဘဲ စာချုပ်သဘောတူညီမှုကို ကျော်လွန်ခဲ့လို့ စာရေးသူအဖြစ် အပြည့်အဝ လုပ်ကိုင်ဖို့ ရဲရဲကြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက မိဘတွေရဲ့အိမ်မှာ ကွန်ပျူတာမရှိတာကြောင့် မိဘအိမ်ကို ပြန်သွားရင် စာရေးလို့မရမှာ ကြောက်ပြီး ၁၀ မီတာပတ်လည် အငှားအိမ်လေးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း နေပြီး စာရေးခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီနှစ်အစောပိုင်း ဆောင်းရာသီက တော်တော်လေးကို အေးတယ်။ မိဘတွေကို ပထမလမှာ စာမူခရမှာပါလို့ အာမခံချက် ပေးခဲ့ပေမယ့် ပထမလစာ ငွေတစ်ထောင်ကျော်က ကြန့်ကြာနေပြီး တော်တော်နဲ့ မရနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အဲ့အချိန် ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ငွေရှစ်ဆယ်ပဲ ရှိတော့တယ်။ နေရာစိမ်းမှာ တစ်ယောက်တည်း နေခဲ့ရပြီး မိဘတွေကို ပြောပြလိုက်ရင် ဝဘ်ဆိုဒ်ကနေ လိမ်လည်ခံရတယ်လို့ ထင်မိနိုင်တာကြောင့်ရယ် စာကိုပဲ အချိန်ပြည့်ရေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားတာကြောင့်ရယ် သူတို့ကို မပြောထွက်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီနေရာမှာပဲ ဆက်နေခဲ့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ အသက် ၁၉ ပြည့်ပြီးတဲ့ နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ အသင့်စားခေါက်ဆွဲတွေရယ် အုတ်ဂျုံတွေရယ်နဲ့ ရှင်သန်ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး အိမ်ဘေးနားက လူတွေရဲ့ ရယ်မောနေတဲ့အသံကို နားဆင်ရင်း အရသာရှိတဲ့ အသားဟင်းနံ့တွေ ရှူရှိုက်ရင်း မနာလိုလောက်အောင် မျက်ရည်ကျခဲ့ရတယ်… ဒါပေမယ့် စာရေးခြင်းက ကျွန်တော့် ကလေးဘဝအိပ်မက်ဖြစ်လို့ အခက်အခဲတွေ ပင်ပန်းတာတွေကို မမှုဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးရင်းနဲ့ ရက်ပေါင်းဆယ်ကျော်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့တယ်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ စမ်းတဝါးဝါးလျှောက်ရင်း ဒီနေ့ဒီချိန်ထိ ဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် စာအုပ်အသစ်တွေ စတင်ထုတ်ဝေခဲ့မှန်း ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် စာအုပ်ထွက်တဲ့အချိန်တိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အိပ်တောင်မပျော်ခဲ့ဘူး။

မနက်ဖြန် နေ့လယ် ၁၂ နာရီမှာ စာအုပ်အသစ် ထွက်ပါမယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ပထမဆုံး သုံးခန်း (စာလုံး ၁၆,၀၀၀ ခန့်)ကို အပ်ဒိတ်လုပ်ပေးမယ်။ အကြောင်းကတော့ ကျွန်တော့်မှာ စာမူကြမ်းမရှိတော့လို့ပါ။ စာအုပ်ကို စတင်ရောင်းချပြီး အော်ဒါ ၅,၀၀၀ ရရင် စာအုပ်ကို နေ့စဉ် အနည်းဆုံး စာလုံးရေ ၁၀,၀၀၀ နဲ့ ဆက်ရေးသွားပါ့မယ်။

ဒါ့အပြင် အခု၂၀၀ အော်ဒါပိုရရင် တစ်ခန်း (စာလုံးရေ ၄,၀၀၀ ခန့်) ပိုထည့်ပေးမယ်။

ကျွန်တော် စာစရေးခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းကလို အစစ်အမှန် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြန်ရှာဖွေချင်တယ်။ စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ရေးချင်တယ်။ ပံ့ပိုးအားပေးတဲ့ စာဖတ်သူတွေအတွက် တာဝန်ယူပေးချင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း တာဝန်ယူချင်တယ်။ ဒီစာအုပ်က မပြီးဆုံးတဲ့ စာအုပ်မဖြစ်စေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်။ ကျွန်တော် အဆုံးထိရေးမှာပါ။ မပြီးဆုံးရင်တော့… ကျွန်တော်လည်း စာရေးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မိန်းမစိုးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါစေလို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောချင်တာကတော့‌ အဦးဆုံးအော်ဒါတွေကို ထပ်မံတောင်းဆိုပါတယ်။ အလိုအလျောက် စာရင်းသွင်းစနစ်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် အဲ့လိုမျိုး တစ်ခုခု ထားပေးနိုင်ရင် အရမ်းကောင်းမယ်။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! Orz

"ဒီချီသွေးဆေးပြားက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ချီစွမ်းအင်နဲ့ သွေးကို အားကောင်းစေတဲ့ အံ့ဖွယ်ဆေးပါ။ ချီသွေးဆေးပြားကို သောက်သုံးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်မှုနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုနဲ့အတူ ချီသွေးနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်လမ်း အများကြီးရှိတယ်။"

ဝမ့်ယွင်သည် ချီသွေးဆေးပြားချက်နည်း၏တန်ဖိုးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြနေတာ တံတွေးတောင် စင်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထက်မှာ ခံစားချက်အနည်းငယ်သာ ပေါ်လွင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်မှာတော့ တုန်လှုပ်နေလေ၏။

နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်ပြီးကတည်းက စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထွားမှု အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပိုမိုတိုးတက်လာရန် သူသည် သွေးသန့်စင်ခြင်းကို ပြီးမြောက်ရန်လိုအပ်ပြီး ချီသွေးနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုသည်။

ဝမ့်ယွင် ပြောသည့် ချီသွေးဆေးပြားချက်နည်းသည် စူးချန်ခုန်းအတွက် အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ပိုမြင့်တဲ့နယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်စေနိုင်တာမို့ စူးချန်ခုန်းက ဒီချီသွေးဆေးပြားချက်နည်းကို လက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ချီသွေးဆေးပြားဆေးပြားကို အပိုဆုတစ်ခုလို့ မှတ်ယူလိုက်မယ်။” ဟု စူးချန်ခုန်းက ပြောလိုက်လေ၏။

ဒါက ဝမ့်ယွင်ရဲ့ နှလုံးသားကို ရွှင်လန်းသွားစေခဲ့သည်။ ချီသွေးဆေးပြားဆေးညွှန်းသည် အမှန်တကယ် အဖိုးတန်သော်လည်း ဆေးညွှန်းတစ်ခုရှိရုံနှင့် မလုံလောက်ပေ။ အလွန်အဖိုးတန်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမျိုးမျိုးကိုလည်း လိုအပ်သည်။

လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့်ပင် ၎င်းတို့ကို ဆေးပြားအဖြစ် ပြန်လည်သန့်စင်ရန် ကျွမ်းကျင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း လိုအပ်သေးသည်။ ဤအဆင့်များအားလုံးသည် သာမန်လူတစ်ဦး အောင်မြင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပါ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ချီသွေးနယ်ပယ်၏ ကိုယ်ခံပညာသည် အလွန်ရှားပါးနေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့ပေမယ့် ဝမ့်ယွင်ဟာ သူ့ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုက အချိန်အကြာကြီး မခံခင်မှာပဲ စူးချန်ခုန်းက ရုတ်တရက် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ကြာနက်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းတစ်လုံးအတွက် ငွေ၁၀၀၀ ပေးရမယ်!"

ဒါပေါ့။ စူးချန်ခုန်းက ဆေးချက်နည်းရှိရုံက အခြေခံအကျဆုံး ကဏ္ဍတစ်ခုပဲဆိုတာ သိသည်။ သူသည် လုံလောက်သော ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပြီး မည်သူမဆို ရောစပ်နိုင်သော ပဓာနချီစွမ်းအင်ပျံ့နှံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အားကောင်းသောစွပ်ပြုတ်တို့ ပြင်ဆင်ခြင်းကဲ့သို့ မရိုးရှင်းဘဲ ဆေးပြားများအဖြစ် သန့်စင်ရန်ပင် လိုအပ်လေသည်။ ဒါတွေအားလုံးအတွက် ပိုက်ဆံလိုသည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ငွေအလုံအလောက်ရှာချင်တာဖြစ်သည်။ ပိုများလေလေ ပိုကောင်းလေလေပင်။

ထိုစကားကိုကြားတော့ ဝမ့်ယွင်က မတွန့်ဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

သို့ပေမယ့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဝမ့်ယွင်သည် ဓားရှည်က ကြမ်းပြင်ထဲကို တစ်ပေနှစ်ပေလောက် စိုက်သွားတာကို တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့ကိုယ်ရံတော် ကျင်းဟုန်တောင် စူးချန်ခုန်းရှေ့မှာ ဓားကို ဆွဲမထုတ်နိုင်မှန်း သိခဲ့ရသည်။ ဒီလိုကျွမ်းကျင်ပညာရှင်မျိုးဟာ ချင်းရွှေမြို့တစ်ဝိုက်မှာ ရှာရခက်လွန်းလှသည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ထိုက်သည် ကြာနက်ဂိုဏ်းအား ရန်စရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သော အခြားသိုင်းပညာရှင်များလို မဟုတ်ကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုပါ။ သူသာ ဒီအခွင့်အရေးကို အမိအရ မဆုပ်ကိုင်ထားဘူးဆိုရင် ကြာနက်ဂိုဏ်းကို ရန်စရဲတဲ့ နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်အချိန် ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ပါ။

ဒါကိုတွေးမိပြီး ဝမ့်ယွင်က အံကြိတ်ကာ "ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ဆရာဝမ်ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ သွားကြတာပေါ့!" ဟုဆိုလေ၏။

စူးချန်ခုန်း သတ်ခဲ့တဲ့ ကြာနက်ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်တိုင်းအတွက် ဝမ့်ယွင်က ဆုငွေ ၁၀၀၀ ပေးကာ ချီသွေးဆေးပြားချက်နည်းကို စူးချန်ခုန်းအား ပေးဆောင်ဖို့ သဘောတူခဲ့သည်။

“ဒါဆို… ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပူးပေါင်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။” စူးချန်ခုန်း၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု တက်လာလေ၏။ သူသည် ငွေကို အသည်းအသန် လိုအပ်ပြီး နယ်ပယ်အမြင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် တောင့်တခဲ့သည်။ ဝမ့်ယွင်သည် ကြာနက်ဂိုဏ်းအား ချင်းရွှေမြို့တွင် အမြစ်စွဲခြင်းမှ တားဆီးရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ငှားရမ်းရန် ရွေးချယ်ကာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသော အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

သဘောတူညီချက်တစ်ခုရပြီးနောက် ဝမ့်ယွင်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူသည် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းကို မျက်ကွယ်ပြုထားနိုင်သော်လည်း ကြာနက်ဂိုဏ်းက လျစ်လျူမရှုနိုင်သော အရာများဖြစ်သည့် သူ့ရာထူးနှင့် အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။

"နောက်ကျရင် ဆရာဝမ်ကို ဘယ်လိုဆက်သွယ်ရမလဲ"

ဝမ့်ယွင်က မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားနဲ့တွေ့ဖို့ ချင်းရွှေမြို့ကို အပတ်တိုင်း ကျွန်တော် လာမယ်။ ခင်ဗျား စုဆောင်းထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကိုသာ ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ။" ဟူ၍ စူးချန်ခုန်းက ဘေးကင်းလုံခြုံရဖို့အတွက် ဝမ့်ယွင်အား သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းမပေးဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ယင်းအစား သူသည် ဝမ့်ယွင်ကို သူ့ကိုယ်တိုင် ပုံမှန်ဆက်သွယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဝမ့်ယွင်လုပ်ရမှာက ချင်းရွှေမြို့ နယ်မြေအတွင်း ကြာနက်ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းကာ အရေးယူပြီး ဖယ်ရှားပေးမယ့် စူးချန်ခုန်းထံ လွှဲပေးဖို့ပင်။

ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ တရားဝင်အဖွဲ့ဝင်များကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်သည့် အတင်းအကြပ် သို့မဟုတ် လှည့်ဖြားခံရပြီး ဝင်လာသူများက လူညံ့တစ်စုသာ ဖြစ်လေသည်။

ဝမ့်ယွင်သည် စူးချန်ခုန်း စိုးရိမ်တာကို နားလည်သည်။

သူ၏ ရိုးသားမှုကို ပြသရန်အတွက် ဝမ့်ယွင်က "ချီသွေးဆေးပြားကို ဆရာဝမ်ကို ကြိုပြီး ပေးလိုက်ပါတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အမ် ဒါဆို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ခရိုင်မှူးဝမ့်" စူးချန်ခုန်းက ထုံးစံအတိုင်း ငြင်းမှာမဟုတ်ပါ။

ချီသွေးဆေးပြားချက်ပြုတ်နည်းသည် အမှန်တကယ် အဖိုးတန်သော်လည်း တကယ်တော့ စူးချန်ခုန်းအား ပေးလိုက်ခြင်းသည် ဝမ့်ယွင်အတွက် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု မဟုတ်ပါ။

"ငါတို့ကိစ္စ ပြီးသွားပြီလား"

ဝမ့်ယွင်က စူးချန်ခုန်းကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက အပြင်မှာစောင့်နေတဲ့ ယန်စုန့်နဲ့ အတူ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားလာခဲ့သည်။ ယန်စုန့်က မေးလိုက်လေ၏။

“ဟုတ်တယ်၊ ပြီးသွားပြီ” စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝမ့်ယွင်နှင့် စူးချန်ခုန်း ဆွေးနွေးနေသမျှသည် အရေးကြီးကြောင်း ယန်စုန့်က သိထားရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မတောင်းဆိုဘဲ သူ၏ သိချင်စိတ်ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

"ခရိုင်မှူးဝမ့်၊ ဒီဝမ်ထိုက်ကို ယုံကြည်လို့ ရပါ့မလား။" အစိုးရရုံးထဲမှ ကျင်းဟုန်၏ အသံက စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုတို့ ထင်ဟပ်နေလျက်။

ဝမ်ထိုက်သည် ကျွမ်းကျင်မှုမြင့်မားသည့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာပါ၏။ သို့သော် ချင်းရွှေမြို့ အနီးတဝိုက်တွင် သူ့အကြောင်း သတင်းမကြားရပေ။ ထို့ပြင် ဝမ့်ယွင်သည် စူးချန်ခုန်းအား အရေးကြီးသော တာဝန်ကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားပါက အကျိုးဆက်များ ဆိုးရွားလာပြီး ရလဒ်တွေ ပြန်ပြောင်းလှန်ကုန်လိမ့်မည်။

"အလုပ်အပ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့သူကို သံသယမ၀င်နဲ့။ မင်းသံသယရှိတဲ့သူတွေကိုလည်း အလုပ်မအပ်နဲ့။ ချင်းရွှေမြို့အတွင်းရှိ ကြာနက်ဂိုဏ်းဝင်တွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို အခုချက်ချင်း သွားပြီး စုဆောင်းလိုက်တော့။ ငါကိုယ်တိုင် စီစဉ်ဖို့ လိုတယ်။"

ဝမ့်ယွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်လေ၏။ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးတာနဲ့ အရမ်းတုံ့ဆိုင်းမနေသင့်တော့ပေ။

“နားလည်ပါပြီ။” ကျင်းဟုန်က လေးလေးစားစားနှင့် ပြန်ဖြေပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်သွားတော့သည်။

“အခုခေတ်မှာ မဟာမီးတောက်အင်ပါယာက ပြည်တွင်းပဋိပက္ခတွေ၊ ပြင်ပက ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ မငြိမ်မသက်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်…ဒါပေမယ့် အဲ့တာတွေ တစ်ခုမှ ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး။ ငါက ငါ့နယ်မြေကို ထိန်းသိမ်းပြီး နောက်ဆုံးအချိန်တွေကို အေးအေးချမ်းချမ်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ဖြတ်သန်းဖို့ပဲ လိုတယ်။”

အခန်းထဲတွင် ဝမ့်ယွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးမားမားမရှိပဲ နှစ်တွေအကြာကြီး အမြင့်မှာပဲ နေလာတာကြောင့် ပိုမြင့်တဲ့ နေရာကိုတက်ဖို့လည်း ဆန္ဒရှိမနေပါ။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းဖို့က သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။

ချင်းရွှေမြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်နှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီး သံနက်အိမ်တော်သို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ သူသည် အလုပ်နားသည့်နေ့တွင် အပတ်တိုင်း ချင်းရွှေမြို့သို့ သွားရောက်လည်ပတ်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒီချီသွေးဆေးပြားဆေးညွှန်းက ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။"

သံနက်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ဝမ့်ယွင်ထံမှရရှိသော ချီသွေးဆေးပြား ဆေးညွှန်းကို ထုတ်ကာ စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာခဲ့သည်..