မဟာပြိုင်ပွဲ စတင်ခြင်း

သုံးရက်အကြာတွင် ဝါးစိမ်းတောင်မျိုးနွယ်စုနယ်မြေ၌။

အကြီးအကဲ ကောင်စီခန်းမအပြင်ဘက် ရင်ပြင်တွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့် စုဝေးရောက်ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်အထက် မျိုးနွယ်စုဝင်များနီးပါးဖြစ်သည်။

လော့ယွင်စျေးပွဲတော်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်မည့် မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ယနေ့ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီး လော့ယွင်စျေးသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာကြမည်ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် လင်းရှီလုနှင့် အဖွဲ့သားများကို လိုက်ပို့ရန်အတွက် သူတို့၏ တရားထိုင်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

လင်းရှီခန်း၊ လင်းရှီကုန်းနှင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လင်းရှီဟွာတို့အပြင် ရှီမျိုးဆက်မှ အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံး အစုံအလင် ရောက်ရှိနေကြသည်။

ရင်ပြင်တွင် လင်းရှင်းယွီနှင့် လင်းထျန်းဖုန်းတို့က ရင်းနှီးသော မျိုးနွယ်စုဝင်များကို နှုတ်ဆက်နေကြသည်။

သူ၏ရှေ့မှ လူများကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီခန်းက အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပုံရသည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အကြိမ်ကြိမ် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သော်လည်း လင်းရှီခန်းသည် လင်းရှီလုကို ဘေးဖယ်ခေါ်ကာ အချိန်အကြာကြီး စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည်။

နာရီဝက်တိတိ စကားပြောပြီးနောက် လင်းရှီလုက နောက်ဆုံးတွင် စတင်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

“တတိယညီ၊ နဝမညီ၊ အချိန်နောက်ကျနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်ခွာရပါတော့မယ်၊ မျိုးနွယ်စုအတွင်းက ကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်ပေးပါ”

“အင်း အရာရာတိုင်းမှာ သတိထား မဆင်မခြင် မလုပ်မိစေနဲ့”

စကားပြောပြီးနောက် လင်းရှီခန်းသည် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှီလုအား ပေးအပ်ရင်း သူ့ကို တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဆယ်ပွေ့ကျော်ကြာပြီးနောက် လင်းရှီလုက အကြိမ်ကြိမ် ကတိပေးပြီးမှသာ လင်းရှီခန်းသည် သက်ပြင်းချကာ လင်းရှီလုနှင့် အဖွဲ့သားများကို ကာကွယ်ရေးမျိုးနွယ်စုဖွဲ့စည်းမှု အပြင်ဘက်အထိ ကိုယ်တိုင်လိုက်ပို့ခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန်အတွင်း မျိုးနွယ်စုဝင်အများအပြားသည် ဖွဲ့စည်းပုံ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။

သူ့ရှေ့မှ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီလု၏ ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ယခုခွဲခွာခြင်းသည် နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ခြင်း ဖြစ်လာမလားဟု ခန့်မှန်းရခက်ခဲလှသည်။

“ရှီလု သွားကြစို့”

လင်းရှီခန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ လိုအပ်သော ညွှန်ကြားချက်များအားလုံးကို ပေးပြီးပြီဖြစ်၍ ထွက်ခွာရန် အချိန်ကျပြီဖြစ်သည်။

မျက်လုံးအနည်းငယ် နီရဲလျက် လင်းရှီလုသည် လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများလိုက်ပါလျက် မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ မျှော်စင်တစ်ခုသို့ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီးနောက် ကာကွယ်ရေးမျိုးနွယ်စုဖွဲ့စည်းပုံ၏ အလင်းဖန်သားပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုဖွဲ့စည်းပုံအပြင်ဘက်၌။

လင်းရှီလုသည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်အိတ်မှ ပျံသန်းဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူ၍ သူ၏ရှေ့တွင် မြှောက်ထားလိုက်သည်။

စည်းမျဉ်းအမိန့်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် စိမ်းဝါရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် ကျန်းသုံးခုခန့် ရှည်လျားလာခဲ့သည်။ လင်းရှီလုသည် ဓားပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ လင်းရှင်းယွီနှင့် လင်းထျန်းဖုန်းတို့က နောက်မှလိုက်ပါခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်ပျံသန်းသွားပြီး မြောက်ဘက်ရှိ လော့ယွင်စျေးသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လင်းရှီလု ဓားစီးပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ လင်းရှီခန်းသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ရပ်ကြည့်နေဆဲပင်။

နာရီဝက်ခန့် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းရှီကုန်း၏ သတိပေးမှုကြောင့်သာ သူသတိပြန်ဝင်လာပြီး သက်ပြင်းချကာ လင်းရှီဟွာဘက်သို့လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကာကွယ်ရေးမျိုးနွယ်စုဖွဲ့စည်းပုံကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းပြီးပြီလား”

“အသက်သွင်းပြီးပါပြီ”

လင်းရှီဟွာက ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေပြီးနောက် လင်းမိသားစု၏ ကာကွယ်ရေးအခြေအနေကို တင်ပြခဲ့သည်။

လင်းမိသားစု စစ်ပြင်ဆင်ရေးအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှစ၍ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေကို နေ့စဉ် လူအုပ်စုလိုက် လှည့်ကင်းလှည့်ခဲ့ကြသည်။ ကာကွယ်ရေးမျိုးနွယ်စုဖွဲ့စည်းပုံ၏ နယ်ပယ်ကိုပင် သိသိသာသာ လျှော့ချခဲ့ပြီး ဝါးစိမ်းတောင်ထိပ်နှင့် သာမန်လူများနေထိုင်ရာ မြို့ငယ်လေးကိုသာ အကျုံးဝင်ခဲ့သည်။

နယ်ပယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဖွဲ့စည်းမှုများအားလုံး အသက်သွင်းထားသောကြောင့် ဖွဲ့စည်းပုံ၏ ကာကွယ်ရေးနှင့် ထိုးစစ်စွမ်းအားသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်လုံးသုံးစွဲမှုမှာ အလွန်များပြားသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်သွားပါက လင်းမိသားစုသည် ထိန်းထားနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ခြောက်လသာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှီဟွာ၏ စီစဉ်မှုများကို ကြားပြီးနောက် လင်းရှီခန်းက အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။

ကျန်မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဖျက်သိမ်းပြီးနောက် လင်းရှီခန်းနှင့် လင်းရှီဟွာတို့သည် စစ်ဆေးရန် ကျန်ရှိနေသေးသည့်အရာများ မရှိစေရန်အတွက် မျိုးနွယ်စုနယ်မြေကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် အတူတကွ စစ်ဆေးခဲ့ပြီးနောက် ချင်းကျူတောင်ထိပ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

ရွှေချိုတောင်၊ ကျင်းမိသားစုမျိုးနွယ်စုနယ်မြေ။

ကျန်းတစ်ထောင်မြင့်သော တောင်ထိပ်အောက်တွင် မြစ်များစွာသည် တောင်ခြေရင်း၌ ပေါင်းဆုံကာ ကြီးမားသော ရေတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ကြည့်ရှုရန် အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

တောင်ထိပ်ရှိ နန်းဆောင်တစ်ခုအတွင်းတွင် ကျင်းကျိယင်းသည် ခန်းမကြီး၏ ထိုင်ခုံမြင့်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူတစ်ဦးနှင့်အတူ ထိုင်နေသည်။

ကျင်းမိသားစုမှ အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် အောက်ဘက်တွင် ထိုင်လျက် ကျင်းကျိယင်းနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော သက်ကြီးပိုင်းလူကြီး၏ စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်နေကြသည်။

ကျင်းကျိယင်းသည် ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်လုံးကို မြှောက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံသောက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော သက်ကြီးပိုင်းလူကြီးနှင့် အေးအေးဆေးဆေး စကားစတင်ပြောဆိုခဲ့ပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

“တာအိုပညာရှင်ကျွမ်း မင်းကို အပ်နှင်းထားတဲ့ တာဝန်အပေါ် မင်းယုံကြည်မှုရှိလား”

ကျင်းကျိယင်း၏ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကျွမ်းအမည်ရှိ သက်ကြီးပိုင်းလူကြီးသည် ထူးခြားသောအမူအရာတစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

“တခြားမိသားစုတွေရဲ့ ကာကွယ်ရေးမျိုးနွယ်စုဖွဲ့စည်းပုံတွေကို ကျွန်တော် လုံးဝထိုးဖောက်နိုင်တယ်လို့ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လင်းမိသားစုရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက အဆင့်မနိမ့်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သိပ်ယုံကြည်မှုမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တာအိုကျင်းသာ အင်အားအပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အားနည်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာတာနဲ့ ကျွန်တော်က အဲဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်။ ဖွဲ့စည်းပုံကို ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းရှိပါတယ်”

ကျွမ်းကျင့်ရှင်း၏ အာမခံချက်ကို ကြားသောအခါ ကျင်းကျိယင်းက ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသခဲ့သည်။

လော့ယွင်တောင်တန်းသည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာနီးပါး ငြိမ်းချမ်းခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော အဓိကမိသားစု လေးခုကို တစ်ခါတည်း မျိုချပစ်ရန် သူသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြံစည်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အချိန်တန်ပြီဖြစ်၍ လှုပ်ရှားရန် အချိန်ကျရောက်ပြီဖြစ်သည်။

သူ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အခြားအဓိကမိသားစု လေးခုကို အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်အောင် လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ စွန်းမိသားစုနှင့် လင်းမိသားစုတို့၏ ရတနာများကို ရယူနိုင်ခဲ့ပါက ရွှေနဂါးအူတိုင်နယ်မြေသို့ ထိုးဖောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် ရရှိနိုင်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျင်းကျိယင်းက ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားခဲ့သည်။

“အင်း တာအိုပညာရှင်ကျွမ်းပါဝင်လာတာနဲ့ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ အောင်မြင်မှာ သေချာပါတယ်”

“ဒါက စပေါ်ငွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ပါ။ ကိစ္စပြီးသွားရင် ကျန်ရှိတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်လုံး တွေကို ကျင်းမိသားစုက ပေးပါလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားကျေနပ်အောင် ပေးပါမယ်”

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျင်းကျိယင်းသည် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ကျွမ်းကျင့်ရှင်းအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျိယင်း၏ လက်မှ သိုလှောင်အိတ်ကိုယူပြီး ၎င်း၏အတွင်းရှိ အရာများကို သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျွမ်းကျင့်ရှင်းသည် ကျေနပ်သော အပြုံးကို ပြသခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

“စိတ်ချပါ တာအိုရောင်းရင်းကျင်း ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါမယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်အရ အောင်မြင်ပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော်က စွန်းမိသားစုနဲ့ လင်းမိသားစုရဲ့ စုဆောင်းမှုတွေကို ကန့်သတ်ချက်မရှိ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရမယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ပေးအပ်ရမယ်။ တာအိုရောင်းရင်းကျင်း သူ့စကားကို မဖောက်ပြန်ပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

မဟုတ်ရင်တော့…”

ကျင်းကျိယင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ် တာအိုပညာရှင်ကျွမ်း တာဝန်ကျေပွန်ရင် ကျင်းမိသားစုက စကားမဖောက်ပြန်ပါဘူး”

“အင်း”

နှစ်ဦးသား သဘောတူညီမှု ရရှိသည်နှင့် ကျင်းကျိယင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျိဆွန် လော့ယွင်စျေးပွဲတော် ပြိုင်ပွဲရက်က နီးလာပြီ။ မင်းနဲ့ ချောင်ကျုံးက လူငယ်မျိုးဆက်တွေကို ခေါ်သွားပါ။ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ။ အဲဒီ လင်းမျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်လေးက ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်၊ သူ့ကို သေချာပေါက် ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။ သူလွတ်မြောက်သွားရင် အနာဂတ်အတွက် မပြတ်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“နားလည်ပါပြီ!”

ကျင်းကျိဆွန်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြန်ဖြေပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လော့ယွင်စျေးရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စည်းချက်ညီညီ ရှူသွင်းရှူထုတ် လုပ်ဆောင်နေ၏။