မဟာပြိုင်ပွဲ စတင်ခြင်း

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ စာတစ်ခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာရာ လပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သော လင်းထျန်းမင်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

ခြောက်လတာကာလပတ်လုံး လင်းထျန်းမင်သည် မိသားစုမှ ပေးသော ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို စားသုံးရင်း တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အကြိမ်ကြိမ်သောက်သုံးပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိညာဉ်သစ်သီးများ၏ အာနိသင်မကျဆင်းခဲ့ပါက ဆေးဝါးများ၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ထပ်မံ၍ တိုးတက်မှုများပင် ရရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအိမ်များအတွင်း စူးရှသောအလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေမှာလည်း အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်စိမ်းဘူးခွံများနှင့် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများ ကို သပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် မတ်တပ်ရပ်၍ လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ လင်းရှီလုသည် လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် လင်းရှင်းယွီတို့ လိုက်ပါလျက် စျေးသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး လင်းရှင်းကျီနှင့် အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြသည်။

လင်းထျန်းမင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့ကို လက်ဝှေ့ယမ်း ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ အရိုအသေပြု၍

“ထျန်းမင်က ဘိုးဘိုးဆယ့်ငါးနဲ့ ကျွန်တော်တို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲအားလုံးကို အရိုအသေပြုပါတယ်”

“ထျန်းမင် ဒီဘက်လာထိုင်ပါ”

“ဟုတ်ကဲ့”

လင်းထျန်းမင် ထိုင်ပြီးနောက် လင်းထျန်းဖုန်းကို နှုတ်ဆက်သည်။

ခြောက်လတာ မတွေ့ရသည်မှာ လင်းထျန်းဖုန်းသည်လည်း သိသိသာသာ တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ နီးကပ်လာနေပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကဲ့သို့ စူးရှပြတ်သားကာ အထူးပင် ထင်ရှားသည်။

သူနှင့်မတူဘဲ လင်းထျန်းမင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုငြိမ်သက်ပြီး သန်မာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်တူသည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းရှီလုက လော့ယွင်စျေးပွဲတော်ပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ထပ်မံပြောပြခဲ့သည်။

အခြားသူများက အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးသော်လည်း ဂရုတစိုက် နားထောင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

ဘာပဲပြောပြော လင်းရှီလု၏ ပြိုင်ပွဲနှင့်ပတ်သက်သော ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံများက အခြားသူများ ပြောပြသည်နှင့် လုံးဝကွာခြားသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် လော့ယွင်စျေးပွဲတော်ပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများ၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ နယ်ပယ်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ ခွန်အားတို့ကို မိတ်ဆက်ပြီးစီးခဲ့သည်။

လင်းရှီလု၏ ဂရုတစိုက် မိတ်ဆက်ပေးမှုနှင့် မျှဝေထားသော အတွေ့အကြုံများကြောင့် လင်းထျန်းမင်နှင့် အဖွဲ့သားများ များစွာ သင်ယူခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းရှီလုသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူတို့အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ဒီစာအုပ်မှာ ကျန်တဲ့ အဓိကမိသားစုလေးစုက လူတွေအကြောင်း ထောက်လှမ်းရေးသတင်းတွေ ပါပါတယ်။ အရေးကြီးဆုံး လူဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ပါပါတယ်။ လုံးဝအတိအကျ မမှန်နိုင်ပေမယ့် ကိုးကားလို့ရပါတယ်။ စွန်းမိသားစုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေဖြစ်ပေမယ့် ပေါ့ဆလို့ မရပါဘူး။ အကြီးစားစစ်ပွဲ မဖြစ်သေးသရွေ့ သူတို့က ပြိုင်ဘက်တွေပဲ၊ ဒါကြောင့် သတိထားပြီး ဆောင်ရွက်ပါ”

“ဟုတ်ကဲ့”

စာအုပ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် တစ်ဦးချင်းစီသည် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုစီသို့ ဝင်ရောက်ကာ တရားထိုင်နေကြပြီး လော့ယွင်စျေးပွဲတော် ပြိုင်ပွဲ စတင်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူ၏ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်သည် စာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဂရုတစိုက် လေ့လာဖတ်ရှုခဲ့သည်။

ကျင်းကျိယင်း၊ ကျင်းချောင်ကျုံး၊ ကျင်းချီရှန် ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းမင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျင်းချီရှန်သည် ကျင်းမိသားစုမှ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်နှစ်မျိုးကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး အသက်နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းကြီးအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ပြိုင်ပွဲအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသူဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ဖိအားအနည်းငယ်မျှ မခံစားရပေ။

“ဟူး…”

နောက်ကျိကျိလေကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ကျန်လူပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မိတ်ဆက်မှုများကို ထပ်မံလေ့လာစတင်ခဲ့သည်။

စွန်းတိန်ရှင်း၊ စွန်းရွှေချင်း၊ လော်ချန်ကျင့်၊ ဝူယင်ပေါင် စသည်ဖြင့် အဓိကမိသားစုတစ်ခုချင်းစီမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမည်စာရင်းကို တစ်ဦးချင်းစီ ဖတ်ရှုမှတ်သားခဲ့သည်။

တစ်လသာ ကျန်တော့သည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်နိုင်လေ၊ သူပိုမိုဘေးကင်းလေ ဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် လင်းထျန်းမင်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။

လော့ယွင်တောင်တန်း၏ မြောက်ဘက်နယ်နိမိတ်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်း၊ ကျင်းမိသားစုနယ်မြေအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခု၌ လင်းရှင်းရုံသည် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းရှိ ကျောက်ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေသည်။

“လော့ယွင်စျေးပွဲတော် ပြိုင်ပွဲအတွက် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အချိန်တန်ပြီ။ ငါတို့ ထွက်ခွာသင့်ပြီ”

ထိုသို့ပြောပြီး လင်းရှင်းရုံသည် စာနှစ်စောင်ကို ပေးပို့လိုက်သည်။

မကြာမီတွင် လင်းရှင်းချီနှင့် လင်းထျန်းဟုန်တို့ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

အသက်ချင်းနီးစပ်သော်လည်း မျိုးဆက်မတူသော ထိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း သူက လေးနက်စွာ ပြောခဲ့သည်-

“ရှင်းချီ ငါ တစ်လကျော်လောက် ခရီးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ ဂူအိမ်ကနေ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထွက်ခွာခွင့်မရှိဘူး။ အရေးပေါ်အခြေအနေ ဖြစ်လာရင် မင်းတို့ လူငယ်တွေကို ချန်ချွမ်စျေးကို ခေါ်သွားပြီး အကြီးအကဲယဲ ကို သွားရှာပါ”

“တကယ်လို့ တကယ့် နောက်ဆုံးအခြေအနေရောက်လို့ ချန်ချွမ်စျေးကို တကယ်သွားရမယ်ဆိုရင် ဒီသိုလှောင်အိတ်ကို အကြီးအကဲ ယဲကို ပေးအပ်လိုက်ပါ။ သူ ဒါကို မြင်ပြီးရင် မင်းတို့ကို ခဏတာ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်”

စကားပြောပြီးနောက် လင်းရှင်းရုံသည် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှင်းချီအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

လင်းရှင်းချီသည် ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ကို ယူပြီး ပြောခဲ့သည်။

“စိတ်ချပါ အစ်ကို ကျွန်တော် လူငယ်တွေကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ အစ်ကို့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး”

ထိုတုံ့ပြန်မှုအတွက် ကျေနပ်စွာဖြင့် လင်းရှင်းရုံသည် သူတို့ကို လျှို့ဝှက်ခန်းသို့ ပြန်လည်ကျင့်ကြံစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

နှစ်ဦးသား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းရှင်းရုံသည် ဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မလိုမလားဟန်ဖြင့် တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

ဤသို့ဖြင့် အချိန်က လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကြည်လင်သော မနက်ခင်းတစ်ခုတွင် လင်းထျန်းမင်သည် လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများနှင့် စုဝေးကာ လင်းရှီလုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် လင်းရှီလု ထွက်လာကာ လူတိုင်းရှေ့တွင် ရပ်၍ အကြိမ်ကြိမ် သေချာကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျေနပ်စွာဖြင့် သူသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

“ထွက်ခွာကြ”

လင်းရှီလုက ဦးဆောင်သွားပြီး လင်းထျန်းမင်နှင့် အဖွဲ့သားများက နောက်မှ တရိုတသေ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။

ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လေးဦးသား လမ်းမများအတိုင်း ဖြတ်သန်းသွားကာ လော့ယွင်စျေး

၏ ဝင်ပေါက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

လော့ယွင်စျေးပွဲတော်၏ မဟာပြိုင်ပွဲနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူများ စီးဆင်းမှု သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲကြည့်ရှုခြင်းကို နှစ်သက်သော ကျင့်ကြံသူများစွာသည် စျေးဧရိယာမှ ထွက်ခွာကာ လော့ယွင်တောင်တန်းအစွန်အဖျားတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီလုနှင့် အဖွဲ့သားများ စျေးဝင်ပေါက်မှ ထွက်ခွာလာသောအခါ သူတို့၏ ပျံသန်းဓားများ

ကို ခေါ်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိခဲ့သည်။

“ဒါ လင်းမိသားစုက အကြီးအကဲလင်းပဲ”

ချီလေ့ကျင့်သူအချို့က အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံသူအများအပြား၏ အကြည့်များသည် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်းရှီလုက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ တည့်တည့် အနောက်ဘက်သို့ သွားပြီး မကြာမီပင် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တစ်နာရီကြာ လျင်မြန်စွာ ခရီးသွားပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် ကျယ်ပြောလှသော ကွမ်းမာအိုလွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျန်းရာနှင့်ချီမြင့်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်လျက် လင်းထျန်းမင်သည် အောက်ဘက်ရှိ စုဝေးရာနေရာကို လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့သည်။

တောင်က သိပ်မမြင့်လှဘဲ ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်ပေါ်တွင် သိသိသာသာ ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်း၏ထိပ်တွင် ဧကတစ်ရာနီးပါးကျယ်သော ကုန်းပြင်မြင့်တစ်ခုသည် သဘာဝအတိုင်း ကစားကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တောင်အောက်ဘက်တွင် ချီသန့်စင်သူ တစ်ရာကျော်ခန့် ပျော်ပွဲစားထွက်ရန် စုဝေးနေကြပြီဖြစ်သည်။

ကုန်းပြင်မြင့်ပေါ်တွင် လော့မိသားစုနှင့် ဝူမိသားစုတို့သည် စောစောစီးစီး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူအချို့လည်း စင်မြင့်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

သူ၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ရင်ပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် လော့နှင့် ဝူမိသားစုများကို ဦးဆောင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် လင်းရှီလုအား ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

လင်းရှီလုက နှုတ်ဆက်ခြင်းတိုင်းကို တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ရက်ရောပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံ ရသည်။

မကြာမီတွင် ကောင်းကင်ယံမှ ဓားစီးပျံသန်းခြင်းဖြင့် လူလေးဦး ရောက်ရှိလာပြီး လင်းမိသားစုဝင်များနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။ အဖွဲ့၏ခေါင်းဆောင်မှာ ယခင်က မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဝါးစိမ်းတောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည့် စွန်းတိန်ဖုန်းဖြစ်သည်။

သူ မဆင်းသက်မီကပင် စွန်းတိန်ဖုန်း၏ ရွှင်မြူးသော ရယ်သံကို ကြားနေရသည်။

“ဟားဟား ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေ တာအိုပညာရှင်တွေက ကျွန်တော့်ထက် အရင်ရောက်နှင့်နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်မိဘူး။ အားလုံးကို အရိုအသေပြုပါတယ်”

လင်းရှီလုနှင့် အခြား အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူများက ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြပြီး အလွန်ပင် ဖော်ရွေကြသည်။

နှုတ်ဆက်စကား ဖလှယ်ပြီးနောက် သူတို့သည် အများကြီး ထပ်မပြောတော့ဘဲ တစ်ဦးချင်းစီ ဘေးဘက်တွင် ထိုင်ကာ သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခဲ့ကြသည်။

စွန်းမိသားစု ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ မိသားစုကြီးငါးစုအနက် လေးစု ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကျင်းမိသားစုသာ ပေါ်မလာသေးပေ။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ပျော်ပွဲစားရန် လာရောက်ကြည့်ရှုသူ ကျင့်ကြံသူဦးရေမှာ နှစ်ရာကျော်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လူအုပ်၏ ဆူညံသံများကြားမှ ကျင့်ကြံသူအချို့က ကောင်းကင်ယံသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကျင်းမိသားစု ရောက်လာပြီ၊ ဦးဆောင်တာက အကြီးအကဲ ကျင်းကျိဆွန်ပဲ”

ထိုသူ၏ အာမေဍိတ်သံကို ကြားသောအခါ ကျင့်ကြံသူအများအပြား ကောင်းကင်ယံသို့ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် တောင့်တမှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျင်းကျိဆွန်သည် လင်းမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ငြိမ်သက်သော အမူအရာဖြင့် ဆင်းသက်လာကာ လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်သည်။

လုံးဝရန်ဖြစ်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် လင်းရှီလုနှင့် စွန်းတိန်ဖုန်းတို့သည်လည်း ထူးခြားသော အမူအရာ မပြကြဘဲ ပြုံးလျက် အရိုအသေပြုခဲ့ကြသော်လည်း စိတ်အားထက်သန်မှု သိပ်မရှိပေ။

ကျင်းကျိဆွန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်မှန်းဆထားသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ကြားမှ မပြောပလောက်သော သဘောတူညီချက်သည် ကြည့်ရှုသူများကို ထူးဆန်းစေခဲ့သည်။

အားလုံးရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ မိသားစုကြီးငါးစုမှ အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူများက မတူညီသော အရောင်အသွေးရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်စီကို ထုတ်ယူပြီး လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ရာ သူတို့၏ အနေအထားများက ကျပန်းပြောင်းလဲသွားသည်။

အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးသည် လေထဲမှတစ်ဆင့် လက်လှမ်းမီကာ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်စီကို ပြန်လည်ရယူခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီလုက စိမ်းပြာရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်ကို ဖမ်းမိခဲ့သည်။ ထိုဓားသည် သစ်သားဂုဏ်သတ္တိရှိသော ပြင်းထန်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အတော်ပင် ထူးခြားသည်။

လင်းရှီလု၏ ပြောကြားချက်အရ ဤမတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိငါးမျိုးရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီက မိသားစုကြီးငါးစု၏ တောင်းဆိုချက်အရ တတိယအဆင့် လက်မှုပညာရှင်တစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဆင့်မှာ ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆင့်သာရှိပြီး ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်း

ထက်ပင် အားနည်းသော်လည်း သူတို့တွင် အထူးရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိသည်။ သူတို့သည် ထူးခြားသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့နိုင်သည်။ ကြီးမားသော ပြိုင်ပွဲတိုင်းပြီးနောက် မိသားစုကြီးငါးစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများကို ပြန်လည်ခွဲဝေသောအခါ ယခင်အကြိမ်က ရရှိခဲ့သည့် ဓားကို ပြန်လည်ယူဆောင်ခွင့်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ရာအတွင်း တစ်ဦးတည်းက ဓားတစ်လက်တည်းကို နှစ်ကြိမ်ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို လင်းထျန်းမင်အား ပေးအပ်ပြီးနောက် ကျန်မိသားစုများကလည်း သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများကို သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုမှ ငယ်ရွယ်သော အဖွဲ့ဝင်များအား ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကျင်းကျိဆွန်က ပြောခဲ့သည်။

“တာအိုပညာရှင်တို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတွေ ဖြန့်ဝေပြီးပြီဆိုတော့ စတင်ကြမလား”

လင်းရှီလုနှင့် အခြားသူများက ကန့်ကွက်မှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းကျိဆွန်က ဆက်လက်ပြောခဲ့သည်။

“လော့ယွင်စျေးပွဲတော်ရဲ့ မဟာပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းတွေကို ထပ်ပြောဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေက အသိပေးပြီးသားပါ။ ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းကံကြမ္မာအတိုင်း ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ တစ်လကြာရင် ဒီမှာ ပြန်စုကြပြီး ရမှတ်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်”

စကားပြောပြီးနောက် ကျင်းကျိဆွန်သည် သူ၏နောက်မှ ကျင်းချီရှန်အား ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

“သွားတော့”

ကျင်းကျိဆွန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအသင်း သုံးဦးတို့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အရိုအသေပြုကာ ချက်ချင်းပင် ဓားစီးပျံသန်းပြီး အနောက်ဘက်တောင်တန်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။

ကျင်းမိသားစုဝင်များ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားမိသားစုများလည်း မကြာမြင့်စွာ မနေတော့ဘဲ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အကြီးအကဲများက ညွှန်ကြားချက်အနည်းငယ်ပေးပြီး တစ်ဦးချင်းစီ ဦးတည်ရာတစ်ခုစီသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လင်းရှီလုလည်း နောက်ထပ်မစောင့်တော့ဘဲ လင်းထျန်းမင်အား စကားအနည်းငယ် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပြုပြီး သူတို့၏ ပျံသန်းဓားပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အနောက်ဘက်တောင်တန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။