အစိမ်းရောင်နှံကောင်

လော့ယွင်တောင်တန်း၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော သစ်တောထူထပ်သည့် ဒေသတစ်ခုတွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးတို့က ဂရုတစိုက် သွားလာနေကြသည်။

ငါးရက်လုံးလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုသုံးဦး၏ ရရှိမှုများမှာ နည်းပါးလှသည်။

ပထမအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲငါးကောင်နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်ကောင်သာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်းမှတ်နှစ်ရာပင် မပြည့်သေးပေ။

ထိုသုံးဦးသား သူတို့ဘေးရှိ သစ်ပင်ခက်များပေါ်တွင် နားနေကြပြီး သစ်တောထူထပ်ရာ နက်နဲသော အတွင်းပိုင်းကို အတွေးများစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။

“ထျန်းမင် ဒီလိုတော့ မဖြစ်ဘူး။ အပြင်ဘက်နယ်နိမိတ်မှာ နတ်ဆိုးသားရဲ အရေအတွက်က တကယ်ကို နည်းနေပြီ။ အများစုက အစောပိုင်းအဆင့်တွေပဲ၊ အလယ်အလတ်အဆင့်ကတော့ မရှိသလောက်ပဲ၊ နောက်ဆုံးအဆင့်တွေဆို ဝေးရော” ဟု လင်းရှင်းယွီက ပြောပြီး ကျန်နှစ်ဦးကို တွေးတောမှုများမှ လက်တွေ့ဘဝဆီ ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ် ဒီအတိုင်းဆိုရင် သိပ်များများ ရမှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်” လင်းရှင်းယွီ၏ စကားကို လင်းထျန်းဖုန်းက သဘောတူခဲ့သည်။

များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် နတ်ဆိုးသားရဲရှာဖွေရေးအဖွဲ့များ မကြာခဏ လေ့ကျင့်လေ့ရှိသည့် အပြင်ဘက်နယ်နိမိတ်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲ အရေအတွက် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်များကို ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့ရသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားပါက တိုးတက်မှု နှေးကွေးလိမ့်မည်။

သူတို့သည် သုံးဦးပါ အဖွဲ့ငယ်လေးဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ စုစုပေါင်းခွန်အားမှာ မနည်းပေ။ အတွင်းပိုင်းဧရိယာတွင် မျိုးနွယ်စုကြီးများကို မလှုံ့ဆော်သရွေ့ အန္တရာယ်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“ဦးလေး၊ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် အတွင်းပိုင်းကို ဝင်ချင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ” ဟု လင်းထျန်းမင်က မေးခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းယွီနှင့် အဖွဲ့သားများ နားလည်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးသားရဲများကို အပြင်ဘက်တွင် အမဲလိုက်ခြင်းက ဘေးကင်းနိုင်သော်လည်း မဟာပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာ ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်တစ်ခု ရရှိလိုပါက အန္တရာယ်များကိုရယူမိမည်မှာ ရှောင်လွှဲလို့မရပေ။

“ကျွန်တော် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”

“ကျွန်တော်လည်း မရှိပါဘူး”

လင်းရှင်းယွီနှင့် အဖွဲ့သားများ၏ အတည်ပြုချက်ရရှိသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ထပ်မံ၍ စကားမပြောတော့ပေ။ သူသည် ထိုနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းကြောင်းပြောင်း၍ တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် တိတ်ဆိတ်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်း၌ ထိုသုံးဦးတို့ ပေါ်လာကြသည်။

လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ချိုင့်ဝှမ်းသည် မကျယ်လှဘဲ ကျန်းရာနှင့်ချီမျှသာ ရှည်လျားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သစ်တောများစွာရှိပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်ပန်းပင်များက အားလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

“ထျန်းမင် တစ်ခုခု ရှာတွေ့ပြီလား” ဟု လင်းရှင်းယွီက လင်းထျန်းမင်ရှေ့ဆက်မသွားဘဲ သူ့ရှေ့မှ ချိုင့်ဝှမ်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦး တွေဝေနေစဉ် သတ္တဝါအချို့၏ စူးရှသော အော်သံများက သုံးဦးစလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် နတ်ဆိုးပိုးကောင်လေးဆယ်ကျော်ခန့် ထိုသုံးဦးကို တိုက်ခိုက်လာရာ ဖုန်မှုန့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ နတ်ဆိုးပိုးကောင်များ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါ အစိမ်းရောင်နှံကောင်တွေပဲ!”

စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် အစိမ်းရောင်နှံကောင်များ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး ထိုအဖွဲ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဝန်းရံထားခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့အပေါ် သတိထားနေပုံရသည်။

လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေပြီး သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော နတ်ဆိုးပိုးကောင်များကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုနေသည်။

အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော အစိမ်းရောင်နှံကောင် လေးဆယ်ကျော်ကျော် ရှိသည်။ အကြီးဆုံးကောင်များမှာ ကျန်းတစ်ဝက်နီးပါး အရွယ်အစားရှိပြီး သူတို့၏ ခြေထောက်များတွင် ထူထဲပြီး ချွန်ထက်သော ဆူးများဖြင့် ပြည့်နေကာ အထူးပင် ခြိမ်းခြောက်နေပုံရသည်။

နတ်ဆိုးပိုးကောင်များထဲတွင် အကြီးဆုံး ငါးကောင်မှာ ပထမအဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင်ရှိပြီး ကျန်ကောင်များမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့မဟုတ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ရပ်တန့်နေစဉ်တွင် လင်းထျန်းမင်က လျင်မြန်စွာ စတင်စဉ်းစားလိုက်သည်။

လော့ယွင်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် အမဲလိုက်ရန် အထူးသင့်လျော်သော နတ်ဆိုးသားရဲမျိုးနွယ်စုကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ အင်အားနည်းလွန်းသောကြောင့် အကျိုးအမြတ်မရရှိခြင်း သို့မဟုတ် အင်အားကြီးလွန်းသောကြောင့် အလွယ်တကူ မလှုံ့ဆော်ဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအစိမ်းရောင်နှံကောင်မျိုးနွယ်စုသည် အားမနည်းဘဲ အန္တရာယ်များလည်း ရှိသော်လည်း သူတို့နှင့် ရှားရှားပါးပါး တန်းတူပြိုင်ဖက်ပင်။

မုဆိုးလိုက်သည့် ကာလ၏ တစ်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ သူတို့တွင် အချိန်ဖြုန်းရန် မရှိတော့ပေ။

“ဦးလေး၊ အစ်ကိုကြီး လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ဆင်ကြတော့” လင်းထျန်းမင်က ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နည်းဗျူဟာများ ချမှတ်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

“ဦးလေး၊ ဦးလေးနဲ့ အစ်ကိုကြီးက နောက်ဆုံးအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်စီကို ကိုင်တွယ်ပါ။ ကျွန်တော်က ကျန်တဲ့ကောင်တွေကို ထိန်းထားပေးပါ့မယ်။ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ပါ။ နောက်ဆုံးအဆင့် နတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်ကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လာကူညီပါ”

“သဘောတူတယ်”

လင်းရှင်းယွီနှင့် အခြားတစ်ဦးက ပြန်ဖြေကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို တစ်ခုစီ ထုတ်ယူကာ သူတို့၏ ပစ်မှတ်များကို ရွေးချယ်ပြီး အစိမ်းရောင်နှံကောင်များဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ထိုနှစ်ဦး လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

သူ၏ မြေနတ်ဆိုးဓားဆယ်ရှစ်လက်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားများက အလင်းတန်းများအဖြစ် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး နတ်ဆိုးပိုးကောင်များ ထွက်ပြေးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဓားအစီအရင်ကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

သူသည် မြေနတ်ဆိုးဓား နောက်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ဓားချီအများအပြားကို အစိမ်းရောင်နှံကောင်များဆီသို့ ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများ စတင်လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ အစိမ်းရောင်နှံကောင်များက ထိုင်ပြီး သေခြင်းကို မစောင့်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးအဆင့် အစိမ်းရောင်နှံကောင် နှစ်ကောင်သည် သူ့တို့၏ ခြေလက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင်လေဓား များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းထျန်းမင်၏ ဓားချီနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

“ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း…”

သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဓားများနှင့် ဓားချီတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲကာ ကြီးမားသော လေလှိုင်းလုံးကြီးကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ အစွန်းများတွင် အစောပိုင်းအဆင့် အစိမ်းရောင်နှံကောင် အချို့ အချိန်မီ မရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ဘဲ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကြောင့် မှောက်သွားကာ ချိုင့်ဝှမ်းနံရံများသို့ ရိုက်မိပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

လင်းထျန်းမင်၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်မှုပင်လျှင် ယခုအခါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အစောပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများကိုပင် မခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ထိတ်လန့်ကာ သတိမေ့သွားခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်ဖက်တွင် လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးစီသည် နောက်ဆုံးအဆင့် အစိမ်းရောင်နှံကောင် တစ်ကောင်စီနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသည်။

အစိမ်းရောင်နှံကောင်များသည် သိပ်မမြန်ဆန်သည့်အပြင် သူတို့ ထုတ်လွှတ်သော လေဓားများကို သတိထားရုံဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ မခက်ခဲပေ။ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်စီနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရာ သူတို့အပေါ် သိသာထင်ရှားသည့် ဖိအားမရှိခဲ့ပေ။

ထိုနှစ်ဦးသည် ဓားချီအများအပြားကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဓားအလင်းရောင်များ လင်းလက်လျက် အစိမ်းရောင်နှံကောင်များအား တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် နောက်ဆုတ်စေခဲ့ရာ သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ အချိန်မရွေး ဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စပင်။

ထိုနှစ်ဦး အသာစီးရနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခွဲတော့ဘဲ သူ၏ရှေ့မှ နတ်ဆိုးပိုးကောင်များအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူ မသိလိုက်ခင်မှာပင် လင်းထျန်းမင်သည် တိုက်ခိုက်မှု ဒဏ်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။

အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့်နတ်ဆိုးပိုးကောင်အများစု သေဆုံးခဲ့ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် အထက်ဆယ်ကောင်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့အများစုမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်လည်း အပေါ်ယံဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စည်းမျဉ်းနှစ်မျိုးကျင့်ကြံမှုကြောင့် သူ၏ ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားနှင့် ပြန်လည်သက်သာနိုင်သည့် စွမ်းရည်များကို အားကိုး၍ ဒဏ်ရာများ မပြင်းထန်ခဲ့ဘဲ နှစ်ရက်နားရုံဖြင့် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်သည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးတို့သည် သူတို့၏ နတ်ဆိုးပိုးကောင်များကို တစ်ကောင်စီ ရှင်းလင်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ တိုက်ပွဲအုပ်စုသို့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦး ပါဝင်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းထျန်းမင်အပေါ် ဖိအားများ ရုတ်တရက် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

သုံးဦးသား မတူညီသော ဦးတည်ချက်သုံးမျိုးမှ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဆယ်ကောင်ခန့်သည် အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ ထွက်ပြေးရန် စတင်စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ဓားအစီအရင်ကို တည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်ရာ အစိမ်းရောင်နှံကောင်များ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ့လက်ချောင်းများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဓားအစီအရင်ကို အသက်သွင်းရန် စည်းမျဉ်းအမိန့်အများအပြားကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ရာ ကျန်ရှိနေသော အစိမ်းရောင်နှံကောင်များအားလုံးကို ကိုက်တစ်ရာအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။

ဓားအစီအရင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဓားချီပမာဏများစွာကို ခံစားမိသောအခါ အစိမ်းရောင်နှံကောင်များသည် ဓားအစီအရင် နယ်ပယ်မှ ထွက်ပြေးရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လုံးဝမနားဘဲ ဓားအစီအရင်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ အတွင်းရှိ နေရာလွတ်ကို ကျဉ်းမြောင်းစေခဲ့သည်။

နေရာလွတ် တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းလာသည်နှင့်အမျှ ဓားအစီအရင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော အော်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် နောက်ဆုံး အစိမ်း-အနီရောင်နှံကောင်သည် ဓားချီဖြင့် အပစ်ခံရပြီး အသက်မပါဘဲ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသောအခါ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးပိုးကောင်များအားလုံး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ဓားအစီအရင်ကို ဖျက်သိမ်းကာ မြေနတ်ဆိုးဓားများအားလုံးကို ပြန်လည်စုဆောင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ ဟွေးယွမ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။

လင်းရှင်းယွီနှင့် လင်းထျန်းဖုန်းတို့သည် စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ လင်းထျန်းမင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေစဉ် သူတို့က တိုက်ပွဲနယ်မြေကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်အကြာတွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထက်ဝက်နီးပါး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာအသားအရေလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုနီမြန်းလာခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြိုင်ပွဲအတွက် ပေးထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းများအားလုံးကို မှတ်သားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းများကို လျင်မြန်စွာ ခွဲစိတ်ပြီး အသုံးဝင်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားကာ သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များတွင် ထည့်သွင်းခဲ့ကြသည်။