လင်းရှီလု ပိတ်မိခြင်း (၂)

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် အလင်းကာရံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပလက်ဖောင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ သဲများနှင့် ကျောက်တုံးများ ပျံဝဲနေပြီး ဓားချီများက ပလက်ဖောင်းအတွင်း နေရာအနှံ့ လှည့်လည်နေသည်။

လူအချို့၏ ဒုတိယလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းရှိ ဓားချီများက အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားရာ ကျင်းကျစ်ဆွန် လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

ခဏတာအတွင်း လင်းရှီလုနှင့် အဖွဲ့သားများ၏ မျက်နှာများ သေမတတ် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

“တာအိုဆရာကျွမ်း အောင်မြင်ပြီ”

ဖွဲ့စည်းမှု အသက်ဝင်လာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ကျင်းကျစ်ဆွန်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင့်ရှင်းက ဆွဲခေါ်သွားကာ ဖွဲ့စည်းမှု၏ နယ်ပယ်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဖွဲ့စည်းမှုမှ ထွက်လာသည်နှင့် ကျင်းကျစ်ဆွန်သည် ဒဏ်ရာကုသဆေးလုံး တစ်လုံးကို ချက်ချင်း သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက် ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းရှိ လူအချို့ကို သတိကြီးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“တာအိုဆရာကျွမ်း ဒီဖွဲ့စည်းမှုက အခြေခံတည်ထောင်ခြင်းအဆင့် ငါးလွှာ ကျင့်ကြံသူများ လေးဦးကို ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်လား”

ကျင်းကျစ်ဆွန်၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျွမ်းကျင့်ရှင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အခြေခံတည်ထောင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ သူတို့ လေးဦးတင်မကဘူး၊ နောက်ထပ် အနည်းငယ် ပိုလာရင်တောင် တိုက်ခိုက်ပြီး ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဖို့ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ဒုတိယအဆင့် အစီအရင်ဆရာဖြစ်နေမှပဲ ဒါမှမဟုတ် အပြင်က အစီအရင်ဆရာတစ်ယောက်က ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဖို့ တစ်လလောက် အချိန်ယူလေ့လာမှပဲ ဖြစ်နိုင်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မှပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် လုံးဝ ထိုးဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ အတွင်းမှာရှိတဲ့ ဓားချီတွေက ဘယ်ပုံစံမှမရှိဘဲ အဆက်မပြတ် လှည့်လည်နေမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေရလိမ့်မယ်။ ဓားချီတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်နိုင်ရင်တောင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်သွားတာနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သေဆုံးသွားမှာပဲ”

သူတို့ မသေဆုံးရင်တောင် သူတို့ ထွက်လာချိန်မှာ သူတို့မိသားစုတွေ ပျက်စီးသွားလောက်ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီခရီးရဲ့ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မီခဲ့ပြီဖြစ်လို့ အခုတော့ သူတို့မိသားစုရဲ့ အဓိကတပ်ဖွဲ့နဲ့ ပြန်ပေါင်းပြီး ဆက်သွားလို့ရပြီ။

ကျွမ်းကျင့်ရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းကျစ်ဆွန် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျင်းကျီယင်းက သူ့ကို ဒီလို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံတာ အံ့သြစရာမရှိဘူး။ သူ ကျွမ်းကျင့်ရှင်းကို ပိုပြီး လေးစားမှု ပြသမိသည်။

ကျင့်ကြံမှုကမ္ဘာတွင် ဆေးဆရာများထက်ပင် အစီအရင်ဆရာများက ပိုရှားပါးကြောင်း သိရှိသင့်သည်။ ဒုတိယအဆင့်အထက်ရှိသူများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသည်။ ဝေနိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းတို့ကို မြင်တွေ့ရခဲပြီး လော့ယွန်တောင်တန်းအတွင်းတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ မတွေ့ရသေးပေ။ သူတို့ကို ကယ်ဆယ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာနိုင်ခြေမှာ လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။

ကျင်းကျစ်ဆွန် အံ့အားသင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျွမ်းကျင့်ရှင်း အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူမိပြီး ကျင်းကျစ်ဆွန်အား ပြောလိုက်သည်။

“တာအိုဆရာကျင်း သွားကြစို့။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး မိသားစုလေးစုရဲ့ နယ်မြေတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှင်းလင်းကြစို့။ ငါ ရှာနေတဲ့ ပစ္စည်းကို တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

မိသားစုလေးစုရဲ့ နယ်မြေတွေကို လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ဘဏ္ဍာပစ္စည်း တွေ အများကြီး ရရှိဖို့ စဉ်းစားရင်း နှစ်ဦးစလုံး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“ကောင်းပြီ အခုပဲ ထွက်ပြီး အစ်ကိုကြီးနဲ့ သွားတွေ့ကြစို့”

ကျွမ်းကျင့်ရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းကျစ်ဆွန်က မငြင်းဝံ့တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

တောင်အောက်တွင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများကို ကြည့်ရင်း ကျင်းကျစ်ဆွန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို စျေးကိုသွားတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိသားစုကြီးလေးခုကို သတင်းပို့တာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ရင် ကျင်းမိသားစုရဲ့ ရန်သူအဖြစ် ကြေညာတာပဲ။ ငါတို့ သိလိုက်တာနဲ့ လုံးဝ သနားညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး”

“မလုပ်ဝံ့ပါဘူး မလုပ်ဝံ့ပါဘူး…”

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေကြပြီး သဘောတူကြောင်း အလျင်အမြန် ပြောဆိုကြကာ များစွာသောသူတို့က ချော့မော့ပြောဆိုနေကြသည်။

ကျင်းကျစ်ဆွန်နှင့် အခြားသူတို့သည် သူတို့အား ထပ်မံဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဓားပျံစီးနင်းခြင်းဖြင့် အရှေ့ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားရာ မကြာမီ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ဦးစလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တောင်ခြေတွင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော ချီသန့်စင်သူ ကျင့်ကြံသူများက နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ကျင်းကျစ်ဆွန်က သူတို့အား ဒုက္ခမပေးခဲ့ပေ။ သူသည် ဤအရေးမပါသော လူများကို ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ အကယ်၍ လူသတ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက သူတို့တွင် ခုခံရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

မကြာမီ တောင်ခြေရှိ ချီသန့်စင်သူ ကျင့်ကြံသူများက ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းရှိ လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ဓားချီအမြောက်အများက အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး လင်းရှီလုနှင့် အဖွဲ့သားများအား သူတို့၏ ရှောင်တိမ်းမှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် တွန်းအားပေးကာ အတွင်းတွင် ရူးသွပ်စွာ ရွေ့လျားနေကြသည်။

ဓားချီ ထိမှန်ပါက သေဆုံးခြင်း မရှိလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်တိမ်းနေရင်း လင်းရှီလုသည် ဓားချီတိုက်ခိုက်မှု အများအပြားကို ဖွဲ့စည်းမှု၏ အလင်းကာရံဆီသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဓားချီဖြစ်စေ၊ ဒြပ်ငါးပါးပညာ၏ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးသည် အလင်းကာရံဖြင့် စုပ်ယူခံရပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေ။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် လင်းရှီလုသည် အခြားသူများကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကာ စမ်းကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေတို့ လူတစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအားက လုံးဝ အသုံးမဝင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အင်အားစုစည်းပြီး အတူတကွ တိုက်ခိုက်သင့်ပါတယ်။ နေရာတစ်ခုတည်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနိုင်ပါတယ်”

“ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုပဲ စဉ်းစားမိတယ်”

စွန်းတိမ်ဖုန်းသည်လည်း ဖွဲ့စည်းမှု၏ ခက်ခဲမှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူခဲ့သည်။

ကျန်အနည်းငယ်ကလည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိသဖြင့် အင်အားစုစည်းကာ နေရာတစ်ခုတည်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ အလင်းကာရံသည် သိသိသာသာ တုန်ခါသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားပြီး နေရာအများအပြား ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိသေးဘဲ ဖွဲ့စည်းမှုက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က လျင်မြန်စွာ ကုန်ခန်းလာသည်။ မကြာမီပင် သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သက်ရှိထင်ရှားရှိခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော ချီသန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူလေးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေလင်း ဒီလို တိုက်ခိုက်နေတာ အချည်းနှီးပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အနည်းငယ်နဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဓားချီတိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်ဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ ချန်ထားပြီး ကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်တာ ပိုကောင်းပါတယ်”

စွန်းတိမ်ဖုန်း၏ စကားများက ကျန်သူများအား လက်တွေ့အခြေအနေကို လက်ခံရန် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပြီး ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ချွေတာကာ ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း လှုပ်ရှားသွားလာခဲ့ကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းရှိ ဓားချီ၏ အရှိန်က မမြန်ဆန်သဖြင့် သူတို့ကို ရှောင်ရန် မခက်ခဲပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုမှာလည်း မမြန်ဆန်ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းသည် တတိယအဆင့် ဖွဲ့စည်းမှုဖြစ်ပါက သူတို့တွင် လုံးဝ ရှောင်ရန် အခွင့်အရေးရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ရက်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဟွေးယွမ်ဆေးလုံးကို အားကိုးကာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခဲ့ရာ သူတို့က အနည်းငယ် ပိုကြာကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ဟွေးယွမ်ဆေးလုံးများက အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသက်ကယ်ကူပစ္စည်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်လခွဲ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဝူမိသားစုမှ ဝူယင်ချုံးသည် ဆေးဝါးများ ကုန်ခမ်းပြီး မခံနိုင်တော့သဖြင့် ဓားချီဖြင့် အရင်ဆုံး ထိမှန်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

နာမည်ကျော် အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကုန်ခန်းပြီး သေဆုံးရခြင်းမှာ ပြောမပြနိုင်သော သရော်စာတစ်ပုဒ်ပင်။

လင်းရှီလုနှင့် စွန်းတိမ်ဖုန်းတို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ဆေးဝါးများ ပိုများသဖြင့် နောက်ထပ် တစ်လခွဲမျှ ပြဿနာမရှိဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းက အစွမ်းကုန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး လော့မိသားစုမှ အခြေခံတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူများက ပြိုလဲလုနီးပါးပင်။ အကယ်၍ ကယ်ဆယ်ရေး မရောက်လာပါက သူတို့သည် ဝူယင်ချုံး၏ ခြေရာနင်းမိမည်မှာ သေချာသည်။

ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းတွင် သက်ရှိထင်ရှားရှိနေသေးသော လူသုံးဦးက အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

…

လော့ယွန်တောင်တန်းအတွင်း ကြီးမားသော တိုက်ပွဲချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌။

တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် လင်းထျန်းမင်က တင်းတင်းမှိတ်ထားသော သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော လေကို ရှူထုတ်လိုက်သည်။

လေးရက်တာ ကုသမှုခံယူပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ ဒဏ်ရာများ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သက်သာလာခဲ့သည်။

ဆေးဝါးများနှင့် သူ၏ အစွမ်းထက်သော မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်း အကူအညီဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းရှိ သွေးထွက်နေသော အပေါက်က ကျက်သွားခဲ့ပြီး အမာရွတ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်မျှ စွမ်းအင်မသုံးစွဲပါက သူ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာမည်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

သူ့ဖခင်သာသူ့နောက်ကနေ လိုက်မလိုက်လာခဲ့ပါက အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အချိန်မီရောက်မလာခဲ့လျှင် သူတို့သုံးဦးစလုံး ထိုနေရာမှာ သေဆုံးသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

လေးရက်ကြာ တရားထိုင်ပြီး ဒဏ်ရာများ သက်သာလာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ ဒဏ်ရာများ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကျက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသည့်နေ့ဖြစ်ပြီး သူတို့ ထပ်မံ ထွက်ခွာရမည့် အချိန်ပင်။

မကြာမီပင် လင်းရှင်းရုံက လူတိုင်းကို စုဝေးစေခဲ့ပြီး စွန်းမိသားစုမှ နှစ်ဦးလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်၏ ဒဏ်ရာများက ခရီးသွားလာမှုကို မနှောင့်ယှက်တော့ကြောင်း သေချာသွားသောအခါ သူတို့သည် လော့ယွန်တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်ဒေသများဆီသို့ ထပ်မံ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

တစ်ရက်အကြာတွင် လင်းရှင်းရုံက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး အတွင်းပိုင်းဒေသမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်က ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ၏ ပျံသန်းမှု အခွင့်အရေးကို ယူကာ သူတို့သည် ဤအချိန်ကို ခဏတာ အနားယူရန်ပင် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့၏ အရှိန်က သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသည့်နေ့၌ သူတို့သည် စတင်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ခန့်တွင် ပြိုင်ပွဲကြည့်ရန် လာခဲ့ကြသည့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြာမြင့်စွာကပင် ထွက်ခွာသွားကြပြီး စည်ကားသော တောင်ခြေက ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဝေးကွာလှမ်းလှမ်းမှ ပလက်ဖောင်းပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မမျှော်လင့်သည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ သိသာနေသောကြောင့်ပင်။ အရှိန်မြှင့်၍ သူတို့သည် ပလက်ဖောင်းရှိ တောင်ခြေရင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်က ဖွဲ့စည်းမှုကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့လာပြီး မှန်းဆပြီးနောက် ၎င်းက အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့် ဖွဲ့စည်းမှုဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ စီစဉ်မှုပညာရှင် မဟုတ်ကြသည့်အတွက် မည်သို့သော ဖွဲ့စည်းမှုမျိုးဖြစ်သည် သို့မဟုတ် မည်သို့ ဖျက်ဆီးရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“အဖေ ဆယ့်ငါးကြိမ်မြောက် အဘိုးနဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ တခြားသူတွေကို ကယ်ဆယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိသေးလား”

လင်းထျန်းမင်၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လင်းရှင်းရုံလည်း ကူကယ်ရာမဲ့ ခံစားခဲ့ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင်က စီစဉ်မှုပညာရှင် မဟုတ်သည့်အတွက် မည်သို့သော ဖွဲ့စည်းမှုအမျိုးအစားလဲဆိုသည်ကိုပင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ မည်သို့ စဖျက်ရမည်ဆိုသည်မှာ ဝေးရော။

အချည်းနှီး ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့သည် အတိုက်ရိုက်ဆုံး နည်းလမ်းကိုသာ ကြိုးစားကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ထိုးဖောက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတစ်နည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ပြတ်သားသော လင်းရှင်းရုံက ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အစွမ်းကုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဖွဲ့စည်းမှုက နည်းနည်းလေးမျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ အဖွဲ့သားများသည် ပူးပေါင်းပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အလားတူ မည်သည့်အရာမျှ မရခဲ့ပေ။

အဖွဲ့သည် ဖွဲ့စည်းမှုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး နေရာများ ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ဖွဲ့စည်းမှုက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြခဲ့ပေ။ လင်းရှီလုနှင့် အခြားသူများ၏ ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းရှိ အခြေအနေများ ဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှင်းရုံ ပိုမိုစိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်က ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ ရွေးချယ်စရာများကို အချိန်အကြာကြီး လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

“ရောင်စုံမျက်လုံး”

လင်းထျန်းမင် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ရောင်စုံမျက်လုံးကို သတိရသွားခဲ့သည်။

“ရောင်စုံမျက်လုံးမှာ စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်များနှင့် အတားအဆီးများကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။ အဆင့်မြင့် ဖွဲ့စည်းမှုများအပေါ် သက်ရောက်မှုများ မသေချာသော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ဖွဲ့စည်းမှုအတွက်တော့ ပြဿနာ မဖြစ်သင့်ဘူး”

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်က သူ၏ ရောင်စုံမျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ဖွဲ့စည်းမှု၏ တောက်ပနေသော မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။