← Chapters

တံခါးပွင့်ပြီ

Vol. 55 Ch. 896

တံခါးပွင့်ပြီ

Vol. 55 Ch. 896

“ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် တွေကို အရင်တား။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။” ခီရက်ဇ်ဆာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခီရက်ဇ်ဆာ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ တစ်ဖနီက သူတို့နောက်တွင် ရှိနေသည်။ ယခုမှာ တံခါးဖွင့်ရန် နောက်ဆုံးအချိန် ရောက်နေလေပြီ။ “သော့” က ခြေသလုံး အိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး တံခါး မပွင့်ဘူးဆိုရင် စေတန်အဖွဲ့ နှင့် ဆာရီရယ်အဖွဲ့ နှစ်ခုလုံးက တာဝန် မပြီးမြောက်နိုင်ဘဲ သေခြင်းတရားကသာ သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေလိမ့်မည်။

ထိုအခြေအနေတွင် ချန်လွေ့၊ အန်ကွစ် နှင့် ခီရက်ဇ်ဆာ တို့အားလုံးက သူတို့၏ ယခင်က မကျေနပ်မှုများကို ယာယီ ခဏရပ်နားပြီး လမ်းကြောင်း ၃ခုခွဲကာ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များကို ပိတ်ဆိုရန် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တော့သည်။

သူတို့က ခုခံနိုင်ရုံသာ ရှိပြီး ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အန်ကွစ် ဘေးတွင် ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းလောက ပုံရိပ်သည် ပို၍ ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်။ သူ၏ ပျက်စီးနေသော [ယုံကြည်မှုချပ်ကာ] သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည်၍ စုစည်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပခုံးသံချပ်နှင့် ရင်ဘတ်သံချပ်သာ စုစည်းမိသောကြောင့် စွမ်းအားတိုးပွားမှု သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

[အစစ်အမှန် အနီရောင် ကွယ်ပျောက်ခြင်း] ကို ခုခံခဲ့ရခြင်းက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

အန်ကွစ်၏ ရေခဲစွမ်းအားသည် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များကို များစွာ တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ၎င်းတို့ကို စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများ၏ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အတားအဆီးများစွာကို ဖန်တီးကာ ရှေ့ရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ခီရက်ဇ်ဆာက မိစ္ဆာမျက်ဆံ၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို အခြေခံအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မွေးရာပါ စွမ်းအားသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သူသည် မယ်ဒူဆာပုံစံတွင် ရှိနေသောကြောင့် [ကျောက်ဖြစ်ခြင်း]၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ သေစေနိုင်စွမ်းမှာ အန်ကွစ်ထက် များစွာသာလွန်သည်။ သူ ကြည့်လိုက်သည့် နေရာတိုင်းတွင် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ ခဲတောင့်သွားကြသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် များပင် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျောက်ဖြစ်သွားသော အရှိန်မှာ များစွာနှေးကွေးသည်။ ထို့အပြင် ကျောက်ဖြစ် ပြီးနောက် ကွဲသွားလျှင် ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်စုစည်းမိ သွားမည်ဖြစ်သည်။

တိုင်းပြည်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များမှာ ကွဲပြားသည်။ တိုင်းပြည် အဆင့်သည် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ် ပြန်လည် မွေးဖွားနိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အဆင့်သည် တိုက်ရိုက် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျက်စီးသွားသည်။ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အဆင့်သည် ပြင်ပရှိ “သာမန်လောက”၌ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း ဤနေရာရှိ ပိရမစ်၏ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို စွန့်ပစ်ခံရနိုင်သော “အမြောက်စာ” ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချန်လွေ့ သည် အမျက်ဘုရင်ချပ်ကာနှင့် ကြယ်ကြွေ တမန်ဓားတို့ကို ကိုင်စွဲ ဝတ်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ [ဓူဝံကြယ် အသွင်ပြောင်းခြင်း]၏ ချပ်ကာသည် စွမ်းအင်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး တကယ့်သံချပ်ကာနှင့် ပေါင်းစည်းနိုင်ကာ အပြင်ဘက်တွင် ကြယ်နီချပ်ကာကဲ့သို့ပင် မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။ အမျက်ဘုရင် ချပ်ကာ၏ စွမ်းအားကို လက်ရှိ ကြယ်နီချပ်ကာတွင် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်စားမှု အတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။ ကြယ်ကြွေတမန်ဓားသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဓားစွမ်းအား အလွှာလိုက် ထုတ်လွှတ်ကာ ဝင်လာသော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် များကို ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံများမှာ အတော်လေး ကြွယ်ဝသည်။ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များသည် ထပ်နေသော ဧရာမ ဓားချီစွမ်းအင်များနှင့် နူးညံ့သော ရေလှိုင်းအောက်တွင် ဆုတ်ဖြဲခံရကာ ပျက်စီးသွားသည်။

ထို၃ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပြသခဲ့သော်လည်း ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် ပင်လယ်ကို ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ထိုကဲ့သို့ သေစေနိုင်စွမ်းသည် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်၏ မုန်းတီးမှုနှင့် ဒေါသကို ထိရောက်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်သင့် သော်လည်း လက်ရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် ပင်လယ်သည် ထို၃ဦးကို လျစ်လျူရှုကာ တစ်ဖနီ၏ ဦးတည်ရာသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

အန်ကွစ်၏ ရေခဲပုံဆောင်ခဲ အတားအဆီးသည် ၁ မိနစ်ပင် မပြည့်ခင်မှာပင် လုံးဝပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

ခီရက်ဇ်ဆာ၏ [ကျောက်ဖြစ်တိုင်းပြည်] သည် အလွန် ထိရောက်သော်လည်း အဆုံးမရှိသော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များကြောင့် လုံးဝ ကျောက်ဖြစ်အောင် မပြုလုပ် နိုင်ခဲ့ပေ။ ထူးခြားသော ခွန်အားရှိသည့် အစွမ်းထက်သော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များသည် အပြင်ဘက် ကျောက်ဖြစ်နေသော အလွှာကိုပင် ချိုးဖျက်ကာ ဆက်လက် ရှေ့ဆက်သွားနေသည်။

ချန်လွေ့ဘက်မှ အခြေအနေမှာ ပိုဆိုးသည်။ ထူထပ်သော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် ပင်လယ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ [ထပ်နေသောဓားချီစွမ်းအင်] ၏ ထိခိုက်မှုသည် ပိုမိုကြီးမား သော်လည်း အဆက်မပြတ် ဝင်လာသော ရန်သူများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ရှင်းလင်းလိုက်သော ခြေသလုံး အိမ်တိုင် ဝိညာဉ် များသည် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်လာသည်။ မူလက အထိရောက်ဆုံးဖြစ်သော [လှိုင်းတွန့် ဓားချီစွမ်းအင်] ပင် အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။ [လှိုင်းတွန့်ဓားချီစွမ်းအင်] သည် အင်အားနည်းနည်းဖြင့် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ပမာဏသည် “သန်းပေါင်းများစွာ” ဟူသည့် လက်မခံနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ သဘာဝ အတိုင်း မလုံလောက်တော့ပေ။

ချေမှုန်းခံခဲ့ရသော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် များစွာက ဥပဒေသ အပိုင်းအစများ ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ထို၃ဦး အနက် မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို မကောက်ယူရဲခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်နေရင်း နောက်ဆုတ်နေကြပြီး ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ စီးကြောင်းကို နှေးကွေးအောင်သာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဖနီ နှင့် တစ်ကီလိုမီတာပင် မဝေးတော့ပေ။

တစ်ဖနီ၏ သင်္ကေတ တစ်ဝက်ကျော် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာသော တွန်းကန်အားသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသော်လည်း အသက်အငွေ့အသက် ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာကာ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များကို ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာစေသည်။ ချန်လွေ့ နှင့် ကျန်နှစ်ဦးအပေါ် ဖိအားသည်လည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့သည်။

ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်နှင့် တစ်ဖနီ အကြား အကွာအဝေးသည် လျင်မြန်စွာ တိုတောင်းလာသည်။ မီတာ ၉၀၀၊ မီတာ ၈၀၀... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီတာ ၅၀၀ အောက်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

“ဝေါင်း.....” ချန်လွေ့ နှင့် ခီရက်ဇ်ဆာ တို့သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့၏ အာရုံခံစားမှု အားလုံးနီးပါးသည် ဟိန်းသံစွမ်းအားကြောင့် အသုံးမဝင် တော့ပေ။

အန်ကွစ်သည် မဟာနတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းသည် ရုတ်တရက် နှစ်ဆကြီးထွားလာကာ အထူး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ပုံစံဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုင်းပြည်သည် ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းလောကမှ ကြီးမားသော ရေခဲ သလင်းကျောက် ခေါင်းကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခုနက ဟိန်းသံပြုခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုဟိန်းသံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယုံကြည်မှု စွမ်းအား ပါဝင်သည်။ နေရာလွတ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ဗုံးများစွာ တစ်ချိန်တည်းတွင် ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ရှေ့မှ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် ပင်လယ်၏ လှိုင်းလုံးတွင် ကြီးမားသော ဟာကွက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး ဧရိယာအတွင်းရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များအားလုံး အပိုင်းအစများဖြစ်ကာ ပျက်စီးသွားသည်။ ဟိန်းသံသည် အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိနေပြီး ဟာကွက်သည် ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဟာကွက်၏ အစွန်းရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်လှိုင်းလုံးသည် အားလုံး နောက်ပြန် လှိမ့်ဝင်သွား၏။

ထိုအရာက အန်ကွစ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆုံးသတ် တိုက်ကွက်၊ [နတ်ဘုရားဟိန်းသံ အခွဲ] ပင်။

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အနေဖြင့် အန်ကွစ် သည် သူ၏ကြီးမားသော ခွန်အားကို နောက်ဆုံးတွင် ပြသခဲ့သည်။ ထိုအရာက သူလိုချင်‌သောအရာ မဟုတ်သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ ဖုံးကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဟိန်းသံက တဖြည်းဖြည်း အားနည်း သွားခဲ့ရာ အန်ကွစ်၏ အသက်ရှူသံကလည်း အလျင်အမြန် အားနည်းလာခဲ့သည်။

ခီရက်ဇ်ဆာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြက်ခြေခတ် အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းများစွာရှိပြီး နေရာလွတ်ကို မျက်နှာပန်း များစွာအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။ ထိုအနက်ရောင် ပိုးမျှင်များသည် သူ၏ဆံပင်များ၊ သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် မရေမတွက်နိုင်သော အဆိပ်ရှိသော မြွေများဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်၏ တိုင်းပြည် များသည် အားလုံးသည် တကယ့် အစစ်အမှန် ပုံရိပ်များဖြစ်သည်။ အန်ကွစ်၏ တိုင်းပြည် သည် ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းမြေဖြစ်ပြီး ခီရက်ဇ်ဆာ၏ တိုင်းပြည် သည် မယ်ဒူဆာ၏ မြွေဆံပင်များ ဖြစ်သည်။

မြွေများဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော နေရာလွတ်လေးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အဆိပ်များ ရှိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအဆိပ်များသည် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များအပေါ် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ၊ သို့သော် နေရာလွတ်လေးများ၏ မျက်နှာပန်း၏ စွမ်းအားသည် ထိုမျှ မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်များအားလုံး စုပ်ယူခံရ၏။

ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားပြီး ထိုနေရာလွတ် မျက်နှာပန်းများ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းပွလာခဲ့သည်။ ခီရက်ဇ်ဆာ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး နေရာလွတ် မျက်နှာစာများ ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားသည်။ မျက်နှာပန်းများစွာ တစ်ချိန်တည်း ပေါက်ကွဲခြင်း၏ စွမ်းအားသည် (၁)နှင့် (၁) ပေါင်းသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းခြင်းမရှိဘဲ အထူးထပ်ညွှန်း နည်းလမ်းဖြင့် အဆပေါင်း များစွာ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်။ ထိုဘက်ရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် ပင်လယ်သည် မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးတစ်စုံဖြင့် တစ်ဝက်ဆီ ဆုတ်ဖြဲခံရပုံရသည်။ ခီရက်ဇ်ဆာ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ [ကျောက်ဖြစ်ခြင်း] မဟုတ်ဘဲ “ပေါက်ကွဲ” စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားမျိုးက သူ့ကို ဗက်ဇယ်နာ၏ ထောင်ချောက်မှ လွတ်မြောက်စေခဲ့ပြီး သူ နောက်မှပြန်လာကာ ဗက်ဇယ်လာကို လှည့်စားရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သည်။ ယခု အန္တရာယ် များသော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အစွမ်းကုန် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

ချန်လွေ့ဘက်ကလည်း ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုအကွာအဝေးတွင် [ဓူဝံကြယ်မုန်တိုင်း] က အလုပ် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ခုတည်းသော ကြီးကြီးမားမား တိုက်ခိုက်မှုမှာ [မီးသင့်နဂါးဟိန်းသံ]သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အသက်သွင်းရန် မလုပ်ခင်မှာပင် အကြံတစ်ခု ရသွားကာ မြွေပုံစံကွက် တံဆိပ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖိခြေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် ရှေ့ရှိ နေရာလွတ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပေါက်တစ်ခုပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာမှာ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လောကနှင့် တသားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ထုတ်လွှတ်နေ၏။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်၏ အငွေ့ အသက်သာ ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သဘောတရားသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သော အန်ကွစ်ပင် ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

စေတန်....

အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားယောင်များထဲမှ တစ်ဦး။ ပို၍တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့် ကိုယ်ပွား ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွား ပေါ်လာသည်နှင့် သူသည် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ၏ ဝန်းရံခံလိုက်ရသည်။ သူသည် မည်သည့် နည်းလမ်းကိုမျှ အသက်သွင်းပုံ မရသော်လည်း သူ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ အမှန်တကယ်ပင် ရပ်တန့်သွား၏။ အချိန်စွမ်းအား.....

ချန်လွေ့သည် ရင်းနှီးသော ဥပဒေသစွမ်းအားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။ စေတန်မှာ ငါ့လိုမျိုး တူညီပြီးတော့ ထူးခြားတဲ့ အချိန်ဥပဒေသ ရှိနေတယ်။

စေတန်၏ လက်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် နောက်ဆုတ် သွားကြသည်။ ချန်လွေ့သည် ထို”နောက်ဆုတ်ခြင်း”မှာ တွန်းထုတ်ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်၏ နောက်ပြန်စီးဆင်းမှု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ “နောက်ဆုတ်” နေစဉ်တွင် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ လျင်မြန်စွာ အားနည်းလာပြီး ပိန်ပါးလာသည်။ “မူလအခြေအနေ”သို့ “နောက်ဆုတ်” ရောက်ရှိချိန်တွင် ၎င်းတို့က လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေသည်။

အချိန်ဥပဒေသကို ဒီလိုမျိုးလည်း သုံးလို့ ရတာပဲကိုး။ ချန်လွေ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အချိန်ဥပဒေသသည် “ရပ်တန့်ခြင်း” အဖြစ်သာ ရှိနေသေးသည်။ စီးဆင်းမှုနှုန်းကို ပြောင်းလဲရန် လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ စေတန်ကဲ့သို့ အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်ရန် မဆိုထားဘိ။ ၎င်းက သေစေနိုင်သော ထိခိုက်မှုပင် ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

စေတန် ပတ်ပတ်လည်ရှိ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် အားလုံး ထိုတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ စေတန်သည် အခြား နှစ်ဘက်ရှိ အန်ကွစ် နှင့် ခီရက်ဇ်ဆာ တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးသင်္ကေတကို ဆွဲနေသော တစ်ဖနီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံး များတွင် သံသယ အရိပ်အမြွက်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ ကိုယ်ပွား မပေါ်လာခင် နေရာလွတ် ပိုင်းခြားခံရချိန်တွင် ချန်လွေ့ သည် [တိတ်တဆိတ်] ကို အသက်သွင်းကာ တစ်ဖနီ အနီးတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

စေတန်၏ ကိုယ်ပွားသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း၏ စွမ်းအားသာ ရှိသည်။ စူပါစနစ်၏ [တိတ်တဆိတ်] သည် အလွန် အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် ချန်လွေ့သည် [ဓူဝံကြယ်အသွင်ပြောင်းခြင်း] အခြေအနေတွင် ရှိနေသေးသောကြောင့် စေတန်သည် ထူးဆန်းမှုကို ခံစားမိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချန်လွေ့၏ ခြေရာလက်ရာကို ရှာမတွေ့သေးပေ။

“ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တဲ့ တံဆိပ်က...” စေတန် တစ်ခုခုကို ပြန်မှတ်မိသွားပုံရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။ “အဲဒီကောင်လည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား။ ဧကန္တ... သူ မသေခင်ကများ...”

စေတန် အကြာကြီး စဉ်းစားရန် မစောင့်ဘဲ ခြေသလုံး အိမ်တိုင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်က ထပ်မံ၍ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ စေတန် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လက်များကို လှုပ်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် သေးငယ်သော လှိုင်းလုံးများစွာ ပေါ်လာသည်။ ထိုလှိုင်းလုံးမျိုးသည် သာမန်ပုံရသော်လည်း အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုအားရှိသည်။ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များသည် ကွဲကြေကာ အမှုန့် ဖြစ်သွားကြ၏။

ချန်လွေ့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါ၊ ယခင်ဘဝမှ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ရှင်များရှိ “ကြိမ်နှုန်းမြင့် လက်နက်များ”ဟူသော သဘောတရားက သူ၏ စိတ်ထဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ စေတန်ရဲ့ နည်းလမ်းက ကြိမ်နှုန်းမြင့် တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ လေးနက်တဲ့ သဘောနဲ့ အတိအကျ တူနေတယ်။ ခုနက အချိန်ဥပဒေသကတောင် စေတန်ရဲ့ တကယ့် စွမ်းအား ထိပ်ဖျားလေးပဲ ဖြစ်လောက်တယ်။

အန်ကွစ်သည် ချန်လွေ့ဘက်တွင် မည်သည့် အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို စစ်ဆေးနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း စေတန် ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိပြီး ပို၍ သတိထား လိုက်သည်။ ခီရက်ဇ်ဆာ လည်း တစ်နည်းတစ်ဖုံး ခန့်မှန်းမိပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။

အစွမ်းထက်သော်လည်း စေတန်သည် နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်း ကိုယ်ပွားတစ်ဦးသာဖြစ်ရာ ထိုခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အသက်အငွေ့အသက်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး အဝေးမှ ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မပြောနှင့်၊ နတ်ဘုရား-ယောင် အဆင့်သည်ပင် ထိုကဲ့သို့ ဝိုင်းရံခံရမှုတွင် ကျဆုံးသွားနိုင်သည်။

စေတန်သည် တစ်ဖနီကို နောက်လှည့်ကြည့်ကာ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက်ပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအားတစ်ခု လွှမ်းခြုံလာ၏။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုက တစ်ဖနီကို ထိခိုက်စေရန် မဟုတ်ဘဲ ကူညီရန် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖနီ၏ အဖြူအမည်း မျက်လုံးများ တောက်ပ လာခဲ့သည်။ သင်္ကေတများ ရေးဆွဲခြင်း အရှိန်သည် ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပြီး အသက်အငွေ့အသက်၏ ပြင်းအားသည်လည်း နှစ်ဆ တိုးလာသည်။

ထိုကဲ့သို့ပြောင်းလဲမှုသည် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် အုပ်စုကို ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ စေတန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် နောက်ဆုတ် လာကြသည်။ အန်ကွစ် နှင့် ခီရက်ဇ်ဆာ အတွက် ခုခံရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာသည်။ ထိုနှစ်ဘက်မှ ဖောက်ထွက်လာသော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဝိညာဉ် အုပ်စုသည် တစ်ဖနီနှင့် မီတာ၅၀ပင် မဝေးတော့ပေ။

ချန်လွေ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ခြေသလုံး အိမ်တိုင် ဝိညာဉ်များကို ခုခံရန် ပေါ်လာတော့မည့် အချိန်တွင် တစ်ဖနီ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဥပဒေသ ခရမ်းရောင်မြူများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ နောက်ဆုံး သင်္ကေတ ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နေရာလွတ်ထဲတွင် “တံခါး”တစ်ချပ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာလေသည်။

နောက်ဆုံးပန်းတိုင် ဖြစ်သော ဖရိုဖရဲဘုံသို့ သွားမည့် တံခါးက နောက်ဆုံး ပွင့်လာတော့သည်။

All Chapters