အခန်း (၁၇)

ကျန်းဆွေ့လန် သူမသား၏ အပြုအမူကြောင့် ဆွံ့အသွားပြီး အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ကုရှီအန်းကို မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် ရိုက်တော့သည်။ "ခွေးသား မင်းအမေ စိတ်ဆိုးအောင်လို့ ဘာမှမပြောပြနဲ့!"

ကိုးနာရီထိုးနေပြီဖြစ်ကာ ကျန်းဆွေ့လန်သည် စောစောအိပ်ရာဝင်လေ့ရှိသည်။ သူမ၏ မျက်ခွံများ မှေးလာပြီး ကျန်သော ပြောင်းဖူးမှုန့်ကို သူမဆက်ပြီးဆန်ခါချချင်သေးသည်။

ကုရှီအန်းက ၎င်းကိုယူသွားပြီး သူ့အမေကိုစောစောအနားယူခိုင်းသည်။

ကျန်းဆွေ့လန် သူမ၏ အရပ်မြင့်မြင့် ဖြောင့်ဖြောင့်စင်းစင်းနှင့်သားကိုကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင်နူးညံ့ကာ ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူမ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ကာပြောသည်။ "ကောင်းပြီ သားလေးကို ကောင်းချီးပေးထားတာ အမေတကယ်ပျော်တယ်။ အမေ့ မွေးရပ်မြေကို မပြန်ဖြစ်တာအတော်ကြာပြီ။ ရာသီဥတုကောင်းလာတဲ့အခါ မင်းအဖွားဆီသွားလည်ရမယ်"

ကျန်းဆွေ့လန်၏ ဇာတိမိသားစုရှိရာ ကျန်းကျားကျွမ်ကို ယခုအခါ ဟုန်ချီထုတ်လုပ်ရေးအသင်းဟု အမည်ပြောင်းထားလေသည်။ အဘိုးကျန်းသည် အသက်ငါးဆယ်ကျော်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ အဖွားကျန်းမှာ တော့ သန်မာသောခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။

သူမသည် အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် မျက်စိလည်းမြင်သည် နားလည်းကြားသေးသည်။ ခြေထောက်များကလည်း အသက်တစ်ရှိုက်အတွင်းတွင် သုံးမိုင်မှငါးမိုင်အထိ လမ်းလျှောက်နိုင်လေသည်။ သူတို့ရှေ့တွင်အဘွားမှာ ပန်းထိုးထားသည်များကို ရွာဈေး၌ရောင်းဖို့ ဝါးခြင်းတောင်းသေးသေးလေးကို ကိုင်ထားသည်။

ကုရှီအန်းတို့ မောင်နှမသုံးယောက် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နွေရာသီအားလပ်ရက်များကို ကျေးလက်တောရွာလေးတွင် ကုန်ဆုံးကြသည်။ အဖွားကျန်းသည် ကလေးသုံးယောက်စားရန် အရသာရှိသော အစားအစာများဖြစ်သည့် မြေပဲ၊ ပေါင်မုန့်များ၊ ကိတ်မုန့်များ၊ ပြောင်းဖူးများနှင့် ဥများကို လယ်ထဲမှ ယူလာလေသည်။

ကုရှီအန်းသည်လည်း ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်သားအရွယ်တုန်းက အကျင့်မကောင်းသော ကောင်စုတ်လေးဖြစ်ခဲ့ပြီး ဦးလေးကျန်း၏ ပြောင်းခင်းများကိုမကြာခဏ ဒုက္ခပေးလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့တင်ပါးကို ခဏခဏအဆော်ခံခဲ့ရသည်။

သူ့ကလေးဘဝတုန်းက စိတ်ဝင်စားဖွယ်အရာတွေကို ပြန်အမှတ်ရရင်း ကုရှီအန်း၏ အမူအရာမဲ့မျက်နှာချောချောမှာ ပြုံးနေခဲ့သည်။

သားအမိများ စကားစမြည် ပြောခဲ့ကြသည်။

အပြင်ဖက်တွင် တိမ်မည်းများက ချဉ်းကပ်လာကာ မိုးခြိမ်းသံများ မြည်ဟိန်းလာပြီး မိုးစက်များ တဖွဲဖွဲကျလာကာ ကန့်လန့်ကာပါးပါးလေးတစ်ခုနှယ်ပင်။

ကျန်းဆွေ့လန် မခံနိုင်တော့သည့်အတွက် သူမခါးကိုနှိပ်ကာ အနားယူရန် ပြန်သွားတော့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် မြို့ကြီးများ၌ လျှပ်စစ်မီးရရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယွင်ရွှေကောင်တီကဲ့သို့ ကောင်တီအသေးလေးတစ်ခုတွင် ကောင်တီ ပါတီကော်မတီဝန်း၊ အဓိကစက်ရုံများ၊ ကျန်းမာရေးစင်တာများ၏ မိသားစုများ နေထိုင်သော အဆောက်အဦးများနှင့် လမ်းဘေးရှိ အများသုံးအဆောက်အဦးများသာ လျှပ်စစ်မီးရရှိသည်။ ခြံဝန်းများမှာတော့ ယာယီတွင်လျှပ်စစ်မီးမရရှိပေ။ မီးအိမ်များမှာ ရေနံဆီမီးအိမ်များသာ ဖြစ်သည်။ ချမ်းသာသည့်သူများကတော့ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းကြသည်။

ကုမိသားစုသည်လည်း လင်းယောင်၏ အခန်းထဲတွင် ဖယောင်းတိုင်များ ထွန်းပေးထားလေသည်။

လင်းယောင်၏ ဒဏ်ရာမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောအခါ ကျန်းဆွေ့လန်သည် သူမအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ညဖက်သုံးရန် ဖယောင်းတိုင်တစ်ထုပ်ဝယ်လာပေးသည်။

အခုတော့ သူမနဖူးပေါ်မှဒဏ်ရာ ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်ကာ ပန်းရောင် အမာရွတ်လေးပဲ ကျန်တော့သည်။ လင်းယောင် ရှုဟန်ခရင်မ်အား နေ့တိုင်းနဖူးကိုလိမ်းသည်။ အမာရွတ် မရှိလောက်တော့ပေ။

လင်းယောင်သည် ကောင်းမွန်သောဘဝ၌ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး ညဖက်တွင် လျှပ်စစ်မီးမရရှိသည့်အတွက် သူမစိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖယောင်းတိုင်များကို မီးခိုးထွက်သော ရေနံဆီမီးခွက်များဖြင့် အစားထိုးရန် သူမ မပျော်ရွှင်ပေ။

အိမ်တွင်ဝယ်ထားသည့် ဖယောင်းတိုင်တွေ အကုန်ကုန်သွားတော့ သူမနေရာလွတ်ထဲ၌ အများကြီးရှိသေးသည်။ သူမတစ်နေ့လျှင် တစ်ချောင်းထုတ်၍ အိမ်၌ မီးထွန်းကာ ဖယောင်းတိုင်တိုလေးသာကျန်သည်။

ကုမိသားစုကလည်း အရမ်းဂရုမစိုက်ပေ။

အရင်တုန်းက လင်းယောင် ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြင့် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ခြင်ထောင်အောက်မှာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ယ​နေ့ကဲ့သို့ပင်​ ​ဘေးခန်းမှနာရီ​ဟောင်းသည်​ ဆယ့်​နှစ်​ကြိမ်​တိုင်​တတိုင် မြည်သွားသည်​။ သူမသည် ခြင်ထောင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ လူးလွန့်နေကာ အိပ်မပျော်ပေ။

သူမ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် တွေးမိနေသည်မှာရုပ်ရှင်ကြည့်တုန်းက ကုရှီအန်းကို မတော်တဆ နမ်းလိုက်မိသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်သည် ။

ကုရှီအန်း၏ နှုတ်ခမ်းပါးပါးတွေကို ကြည့်လို့ မဖြစ်ပေ။ သူသည်အေးစက်ပြီး သူစိမ်းများနှင့် ခပ်ကင်းကင်းနေတတ်လေသည်။ နမ်းလိုက်တုန်းက သူ့နှုတ်ခမ်းများမှာ အတော်လေး နူးညံ့လေသည်။ ကိုက်လိုက်လျှင် ဘယ်လိုနေမည်မသိပေ...

တော်တော့!

လင်းယောင် သူမ၏ ပူနွေးနေသောမျက်နှာကို အုပ်လိုက်ကာ အိပ်ယာပေါ်တွင် ညတစ်ဝက်စာလောက် လူးလိမ့်နေပြီးနောက်မှ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နောက်နေ့ နိုးလာတော့ မနက်သုံးနာရီ ထိုးနေပေပြီ။

နံနက်ခင်းလေညင်းသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ ဝါးတောကို တိုက်ခတ်သွားသည်။ မိုးရွာပြီးနောက် စိုစွတ်သော လေညင်းလေးတိုက်ခတ်ကာ ဝါးရွက်များလှုပ်ခါသွားပြီး အေးမြမှုကိုသယ်ဆောင်လာလေသည်။

လင်းယောင် သူမခေါင်းကိုခြင်ထောင်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြူထုတ်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူမ မနက်ခြောက်နာရီဝန်းကျင်မှာ အိပ်ရာကနိုးလာပြီး အပြင်မှာ ရွာသွန်းနေသည့်မိုးသံမှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

သူမ မနေ့ညက ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ပဲ မနက်စာစားရန် မထချင်တော့သဖြင့် ပြန်အိပ်ရန် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

ကုရှီအန်း နံနက်စောစောတွင် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနသို့ အလုပ်လုပ်ရန်သွားခဲ့သည်။ ယွင်ရွှေကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနသည် ယခင်ကကောင်တီလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ်အခါတွင် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနအပြင် ကောင်တီ၌ လက်နက်ကိုင်ဌာနတစ်ခုရှိပြီး အဓိက ရပ်ကွက်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူ့စစ်များရှိသည်။

ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနတွင် ရဲအရာရှိ ၂၀ ကျော်ရှိပြီး သူတို့အချိန်ဇယားမှာ ကောင်တီဝန်ထမ်းများ၏ အချိန်ဇယား အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့နေ့စဥ်သုံးဆိုင်းဆင်းရပြီး သုံးဦးအဖွဲ့မှာ မြို့ပြဧရိယာအတွင်း ကင်းလှည့်ကာ အများပြည်သူများ သာယာဝပြောစေရန် ဆောင်ရွက်ကြရသည်။

ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနသည် လမ်းဟောင်းပေါ်တွင်ရှိသည်။ အရှေ့ဖက်တွင် စာတိုက်နှင့် ဌာနပိုင်စတိုး၊အနောက်ဖက်တွင် ကောင်တီပါတီကော်မတီဝန်းနှင့် သုံးလေးလမ်းအကွာတွင် စတီးစက်ရုံရှိသည်။

ယခင်က ယွင်ရွှေကောင်တီ၏လုံခြုံရေးမှာကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနမှ ရဲအရာရှိများသည် ၎င်းတို့၏ အလုပ်များသော အချိန်ဇယားများကြားမှ အချိန်အနည်းငယ် အနားယူနိုင်သေးသည်။ ကင်းလှည့်ပြီးသည့် ရေသောက်ပြီး အနားယူရန် ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်သွားကြပေမည်။

ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လုယက်မှု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနရှိ အကြီးတန်းဒါရိုက်တာမှ ရုံးတွင်းစာရွက်စာတန်းများစီသည့် အငယ်တန်း ရဲအရာရှိများအထိ အကုန်အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ကောင်တီကော်မတီသည် သုံးရက်တစ်ကြိမ် အစည်းအဝေးကျင်းပပြီး ဒါရိုက်တာသည် ပြီးဆုံးသည်အထိ မတက်ရောက်နိုင်လောက်အောင်ပင် အလုပ်များနေလေသည်။

ကုရှီအန်းရောက်ရှိလာသည်က ဒါရိုက်တာကို အလွန်ပင်ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

သူသည် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်တွင် စစ်တပ်ထဲဝင်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ကာ ရန်သူများကို သတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဂုဏ်ထူးများကို ဓား၊ သေနတ်များဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မနေ့က ကုရှီအန်းဌာနသို့ လာပြီး သတင်းပို့သည်။ သူသည် စစ်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ပင်။ ဒါရိုက်တာဟောင်းမှာ သူ့ကိုမြင်တော့မထိန်းနိုင်ပဲ စိတ်ထဲ၌ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ အကြီးအကဲသည် စူးရှသောအမြင်ရှိပြီး ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနသို့ လာရောက်စေရန် ပျိုးပင်ကောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့လေသည်။

နောင်တွင်သူသည် ပို၍သက်တောင့်သက်သာနေရပေလိမ့်မည်။

အသက်ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော ဒါရိုက်တာကြီးမှာ တစ်နေကုန် ရုံးခန်းထဲတွင် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် အလုပ်မှ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းပင် ပြန်သွားတော့သည်။

အမှုကိုစုံစမ်းရန်အတွက် ဤရက်ပိုင်းတွင် ဒါရိုက်တာကြီးမှာ ကောင်းကောင်းမစားနိုင် ကောင်းကောင်းမသောက်နိုင်ပဲ အစာအိမ်အောင့်တာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဗိုလ်မှူးကြီး အဖေရွှီကိုပါ ပြန်ပေးဆွဲခဲ့သည်။ အဖေရွှီသည် ယခင်က စစ်တပ်ထဲတွင် ခြေထောက်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး မိုးရွာသောနေ့များတွင် နာကာ လမ်းလျှောက်ဖို့ခက်လေသည်။

အမှုကိုစုံစမ်းဖော်ထုတ်ရန်အတွက် လူကြီးနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားပေးနှစ်သိမ့်ကြသည်။ကုရှီအန်း ရောက်လာမှသာ ထိုလူနာ ၂ ယောက်မှာ ကျန်းမာရေးစင်တာသို့ တိုက်ရိုက်သွားပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း လှဲနေနိုင်တော့သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်စောစောတွင် ကုရှီအန်း ရောက်လာတော့ ဒါရိုက်တာရုံးခန်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေလေသည်။ ဗိုလ်မှူးကြီး 'ရဲ' ကို ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ပေ။လူငယ်တစ်စုသည် ကော်ရစ်တာတွင် သူ့အားစိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်နေကြသည်။

အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ ဒါရိုက်တာနှင့် ဗိုလ်မှူးကြီးတို့မှာ ပြေးလေပြီဖြစ်သောကြောင့် ကုရှီအန်းသည် ခေါင်းဆောင်နေရာကို ယူလိုက်ရုံမှလွဲ၍ မရှိတော့ပေ။

ကုရှီအန်းနှင့် လူငယ်တစ်စုသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခဏတာစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့်ကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီး ဓားပြတိုက်ခံရမှုနှင့် ပတ်သက်သည့်အမှုတွဲကို တောင်းတော့သည်။

သူ့ဘေးနားရှိရွှီရှန်းချန်သည် မျက်စိလျင်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စာရွက်အထပ်လိုက်ကြီးကို ချက်ချင်းပေးလိုက်သည်။ " လောင်ကု ဓားပြတိုက်တဲ့အမှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဖိုင်တွေအားလုံးဒီမှာပါ"

စားပွဲပေါ်က စာရွက်စာတန်းအပုံကြီးမှာ မီတာဝက်မျှမြင့်လေသည်။

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု ရှိနေသောကြောင့် ဌာနရှိ အခြားရဲအရာရှိများလည်း အားရှိသွားတော့သည်။ လက်ထောက် ဒါရိုက်တာကု၏ စီစဉ်ချက်များအရ သူတို့လုပ်စရာရှိတာကိုလုပ်နိုင်လေသည်။

ရုံးခန်းထဲတွင် ကုရှီအန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အာရုံစူးစိုက်နေပြီး ဖိုင်များ သူ့လက်ထဲ၌ ပျံဝဲနေလေသည်။

လမ်းတွင်ရွှီရှန်းချန်သည် သူ၏နောင်တော်မည့်ယောက်ဖအား တွေးတွေးဆဆနှင့် ရေယူလာပေးခဲ့သည်။

ကုရှီအန်း တစ်ငုံတောင်မသောက်ပဲ မေးလိုက်သည်။ "ကျူးလွန်ခံရသူ တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းက မိုးရွာနေခဲ့တာလား?"

"မှန်တယ် မဟုတ်ဘူးလား? အခင်းဖြစ်တဲ့နေ့မှာ မိုးက သည်းသည်းမည်းမည်းရွာပြီး မွန်းလွဲပိုင်း ထပ်ရွာပြန်တယ်။ အပြင်မှာအုံ့မှိုင်းနေတာ။ ကျူးလွန်ခံရသူမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတော့ ဝေးဝေးလမ်းမလျှောက်နိုင်တဲ့အတွက် ဖြတ်လမ်းကပြန်လိုက်တာ။ ကံကောင်းထောက်မလို့ အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာနားမှာ ကားမှတ်တိုင် တစ်ခုရှိတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးက သတ္တိရှိရှိ ထီးနဲ့အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိုက်ပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီးတော့ အကူအညီတောင်းထွက်ပြေးခဲ့တယ်။ လမ်းဘေးမှာရှိတဲ့ ဘတ်စ်ကားဒရိုင်ဘာက ကယ်ခဲ့ပြီးတော့ တရားမျှတမှုအတွက် သတ္တိရှိရှိ လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေရှိတယ်။ကားပေါ်ကခရီးသည် အမျိုးသားက ဓားပြကို လိုက်ခဲ့ပေမယ့် ဓားပြက ဒီလမ်းအကြောင်း အရမ်းသိနေတဲ့လူလို့မထင်ထားမိဘူး။ ခဏကြာတော့ ပျောက်သွားရော"

လုယက်မှုဖြစ်ပွားပြီးနောက် ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက အမြန်စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး အခင်းဖြစ်ပွားသည့်လမ်းကြားကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို နည်းပညာဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းတွေက စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း အသုံးဝင်သည့် တွေ့ရှိချက် အနည်းအကျဥ်းမျှသာရှိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာနေခဲ့ပြီး မှုခင်းဖြစ်ပွားချိန်တွင် တတိယလူမရှိခဲ့ပေ။ သည်းထန်စွာရွာ သောမိုးက အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ သဲလွန်စများကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ထို့အပြင်ဓားပြသည် ပေါ်တင်ပင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း အလွန်သတိကြီးစွာ ပြုမူခဲ့လေသည်။ ဓားပြသည် အရပ်ရှည်ပြီးပိန်ကာ လက်တွင်အသားမာများရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဓားပြတိုက်ခံရသည့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးက မှတ်မိလေသည်။ သူသည် ရိုင်းစိုင်းစွာပြောဆိုပြီး အလွန်ပင်သန်မာသည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကာယအားဖြင့် လုပ်သောသူဖြစ်ပုံရသည်။

ဒါရိုက်တာကြီးက အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးများ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မှန်းဆခဲ့သည်။ အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးသာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ပါက ငွေအနည်းငယ်သာရှိသည့်အချိန်အစား ငွေအမြောက်အမြား ရှိချိန်တွင်သာ လုယက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ဗိုလ်မှူးကြီးက ပြောခဲ့သည်။

ဓားပြတိုက်ခံရသော ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးသည် အပေါ်ယံတွင် စွဲမက်ဖွယ်သော်လည်း အမှန်တကယ်၌ သူမသည် ငွေကြေးများစွာ သုံးဖြုန်းလေ့ရှိသည်။ ခင်ပွန်းသည်က ခြံဝန်းကြီးထဲမှ ယောက်ျားဆိုတာအမှန်ပင်။ အခုခေတ်၌ ခြံဝန်းကြီးတွေမှာ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်တွေလောက် မမိုက်ပေ။

အစားအသောက် ကန့်သတ်ချက်များရှိပြီး ၎င်းတို့၏လစာမှာ တစ်လလျှင် ယွမ်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ဖြစ်သည်။ စားသောက်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်မှုများမရှိတော့ပေ။ အခင်းဖြစ်ပွားသည့်နေ့တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီး၌ သားမွေးလက်မှတ်အနည်းငယ်နှင့် အသားလက်မှတ်တစ်စောင်သာ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲတွင်ရှိလေသည်။

ပိုက်ဆံအနည်းငယ်သာရှိသော တစ်စုံတစ်ဦးကို လုယက်ရန်မှာ ထိုအသိသည် လူမိုက် သို့တည်းမဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းနေသူသာဖြစ်ရပေမည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာနှင့် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနမှ နည်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီး၏ ဖော်ပြချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ဓားပြတိုက်သူ၏ ပုံတူကို ပုံဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှီရှန်းချန်က အဲဒါကိုဆွဲထုတ်ပြီး ကုရှီအန်းကို ပြလိုက်သည်။

ကုရှီအန်းသည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်ချောင်းများကို အကြိမ်အနည်းငယ်ခေါက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက တစ်နေရာတည်းကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဓားပြ၏ညာလက်တွင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း မရှိပေ။

*

ယနေ့ ကောင်းကင်သည် အုံ့မှိုင်းနေပြီး မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ခြံတွင်းရှိ ပန်းများနှင့် အပင်များမှာ နွမ်းနေတော့သည်။

ကုမိသားစုသည် အလုပ်လုပ်သင့်သည့်အချိန်တွင် အလုပ်လုပ်ပြီး ပျင်းရိသင့်သည့်အချိန်တွင် ပျင်းရိသည်။

ကုရှီတုန်း နိုးလာသောအခါ အိမ်တွင် ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပေ။ မီးဖိုချောင်သို့ သွားကြည့်လိုက်တော့ ဗီရိုထဲတွင်မနက်စာ ရှိမနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်စုတ်လေးကအနံ့ခံပြီး အရှေ့ဆောင်ဆီလှည့်သွားတော့သည်။ အရှေ့ဆောင်ရှိ သစ်သားတံခါးနှစ်ချပ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ထားသည်။ သူတံခါးကိုထုလိုက်ပြီး "မရီး ထပြီး မနက်စာသွားစားကြမယ်လေ!"

မြန်မြန်ထပြီး စားစရာယူဖို့ ကျွန်တော့နောက်ကနေ ကန်တင်းကိုလိုက်ခဲ့!

ဒီနေ့ ကန်တင်းတွင်လုပ်ထားသော ခေါက်ဆွဲများမှာ ဝါးလို့ကောင်းပြီးနူးညံ့ကာ ချဉ်စပ်အရသာဖြစ်သည်။ လင်းယောင် ထိုသည်ကို စားရတာကြိုက်လေသည်။

သူမနှင့် ဆန့်ကျင်ဖက်တွင် ကုရှီတုန်းသည် တူကိုကိုင်ပြီး သူမကိုကြည့်ကာရံဖန်ရံခါ ရယ်နေလေသည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေးကတော့ မစားပဲ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

လင်းယောင် ဒေါသတကြီး ဆူတော့သည်။ ကုရှီတုန်း ခေါင်းလေးကျုံ့သွားပြီး တိုးတိုးပြောသည်။ "မရီးက အရမ်းတက်ကြွနေတာပဲ။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ကျွန်တော့် အစ်ကိုကြီး အောင်မြင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ​သူ့အသက်က နှစ်ဆယ့်ကိုးရှိနေပြီ။ ဘုရားဖြစ်မယ့်အုတ်နီခဲ"

ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို ထွေးမိလုနီးပါးဖြစ်သွားသော လင်းယောင် - "!!!"