အခန်း (၆၄)

လင်းယောင်က သူမရဲ့ ရင်ဘက်ကို ဖိကာ၊ အိမ်ကို အမြန်ပြေးသွားပြီး ချိုချဉ်ဘူးကို ယူကာ သူမ ပါးစပ်ထဲကို ဆီးသီးချိုချဉ်တွေ အပြည့်ထည့်လိုက်သည်။ ချိုပြီး ချဉ်တဲ့ ဆီးသီးတွေက သူမ ပါးစပ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အသက်ရှူကြပ်ပြီး အဆင်မပြေတဲ့ ခံစားချက်ကို မြိုသိပ်လိုက်ရသည်။

ယွင်ရွှေ ကောင်တီရဲ့ မြူကျတဲ့ရာသီမှာ၊ ဆီးသီးတွေ မှည့်ကြသည်။ ကျန်းကျားဆွင်ရဲ့ အနောက်ဘက်တောင်တန်းတွေမှာ အစိမ်းရောင်ဆီးသီးတွေ၊ အနက်ရောင်ဆီးသီးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဆီးသီးတောအုပ်တစ်ခုရှိသည်။ အပင်ပေါ်က လတ်ဆတ်တဲ့ဆီးသီးတွေမှာ အဆီကိုချေဖျက်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကောင်းတဲ့ အက်ဆစ်ဓာတ်တွေ ပါဝင်သည်။

ဒါက အဆာပြေစေတဲ့ အသီးတစ်မျိုးလဲ ဖြစ်သည်။ ရွာထဲကလူတွေက အစားအသောက်ရဖို့ အလုပ်လုပ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြပြီး လောဘကြီးတဲ့ ကလေးတွေကသာ ဒီအသီးတွေကို သွားကောက်ကြမှာ ဖြစ်သည်။

အရင်နွေရာသီတုန်းက၊ အဖွားကျန်းက အစားအသောက် ပျက်နေခဲ့သည်။ အဖွားက ဆီးသီးချိုချဉ်ကလွဲပြီး ဘာကိုမှ မစားချင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမယ့် ကောင်တီထဲမှာ ရောင်းစရာ ဘာမျှမရှိခဲ့ပေ။ အဖွားကျန်းက အစာငတ်ခံ ဆန္ဒပြတော့မယ်ဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတော့၊ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဦးလေးနှစ်ယောက်က ပူနေတဲ့အိုးပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်တွေလို စိုးရိမ်ကြောင့်ကြနေခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ဒါကို သိနေခဲ့ပြီး ခြင်းတောင်းအကြီးနဲ့ကောက်ခဲ့ဖို့ သူမသားကြီးကို ကျေးလက်ဒေသဆီ ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်ဆီးသီးတွေကို ရေထဲမှာ စိမ်ထားရင်း အမေ့အတွက် ဘယ်လိုဆီးသီးချိုချဉ်မျိုး လုပ်ပေးရမလဲဆိုတာကို သူမ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဒီအကြံက ကောင်းပါသည်၊ ဒါပေမယ့် ရဲဘော်ဆွေ့လန် လုပ်မှာမဟုတ်ပေ။

လင်းယောင်က သူမရဲ့ တစ်ဘဝလုံး အဖွားလင်း အကြိမ်ကြိမ် ဒီလိုလုပ်နေတာကို မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ အစိမ်းရောင်ဆီးသီးတွေရဲ့ အညှာကိုဖြုတ်ပြီး ဆယ်မိနစ်လောက် ဆားကြမ်းနဲ့ ပွတ်ပေးရသည်။ ဒါက ဆီးသီးစိမ်းတွေရဲ့ အချဉ်ဓာတ်နဲ့ အခါးဓာတ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။

ရေသန့်ထဲမှာ တစ်ညစိမ်ထားပြီး နောက်တစ်ရက်မှာ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ထားရသည်။ ဇကောထဲမှာ သဘာဝအလျောက် အခြောက်ခံ၊ ရေနွေးနဲ့ဆေးကြောသန့်စင်ထားတဲ့ ဘူးကိုယူပြီး ဘူးထဲမှာ သကြားဖြူတစ်လွှာ၊ ဆီးသီးစိမ်းတစ်လွှာ ထည့်ကာ နောက်ဆုံးမှာ သကြားဖြူတစ်လွှာအုပ်ပြီး အပေါ်ကနေ ဆားကြမ်းလက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ဖြူး၊ အဖုံးကိုပိတ်ပြီး ဆယ်ရက်လောက်စောင့်ပါ။ နောက်ရက်မှာ ဆီးချိုချဉ်တွေ အဆင်သင့်ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။

ချိုချဉ်တွေကို ဘာလို့ဆီးသီးချိုချဉ်လို့ခေါ်ရတာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းအရင်းက သူတို့မှာ သကြားဖြူပမာဏ အများကြီး ပါဝင်လို့ဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာ သကြားရဖို့ ခက်ခဲသည်။ မြို့ထဲက အလုပ်သမားတွေမှာတောင် တစ်လကို အထောက်အပံ့နည်းနည်းပဲရပြီး သူတို့သောက်ဖို့ သကြားရည်‌လုပ်ဖို့တောင် မလောက်ငခဲ့ပေ။

ကျန်းဆွေ့လန်က အိမ်က ချိုချဉ်လက်မှတ်တွေအကုန်ယူသွားပြီး သူမရဲ့ အဒေါ်၊ သူဌေးမကြီးကို အနည်းငယ်ယူပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ လင်းယောင်က နေရာလွတ်ထဲကနေ လုံလောက်တဲ့ သကြားပမာဏကို တိတ်တဆိတ် အနည်းငယ်ယူခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ဆီးသီးချိုချဉ် ၃ဘူး လုပ်ခဲ့ပြီး အဖွားကျန်းက သူမဘာသာ နှစ်ဘူး စားလိုက်သည်။ အများကြီးစားပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ အဖွားက မပျော်တော့ပေ။

ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ တစ်ဘူးကို အိမ်မှာ သိမ်းထားခဲ့ပြီး စားချင်တဲ့သူ စားနိုင်သည်။

ကောင်စုတ်လေး သုန်ဇီကလွဲလို့ လင်း‌ယောင်က အရင်ကလောက် အစားအသောက်တွေကို သိပ်မကြိုက်တော့ပေ။ အခုတလော ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ မသိတော့ပေ။ သူမ အစားစားချင်စိတ် ပျောက်နေခဲ့ပြီး ချဉ်တာတွေ ချိုတာတွေကိုပဲ စားချင်နေသည်။

အခု ကြက်ခြံထဲက အနံ့အသက်တွေကြောင့် မစားနိုင်ဖြစ်နေတာ ထင်သည်။

ကုမိသားစုအိမ်ဟောင်းရဲ့ ကြက်ခြံက ယုန်အသိုက်ရဲ့ ဘေးမှာ ရှိသည်။ ကြက်တွေနဲ့ ယုန်တွေရဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို ကုရှီအန်းက သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်လုပ် မဟုတ်ရင် သုန်ဇီက သန့်ရှင်းရသည်။ လင်းယောင်က တစ်ခါတစ်လေ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်လောက် ဝင်လုပ်ပေမယ့် ကျန်းဆွေ့လန်ရဲ့ အခန်းက အညစ်အကြေးတွေနဲ့ ပြည့်သွားခဲ့သည်။ သူပြောခဲ့တာက အရေထူတဲ့ လင်းယောင်ကိုတောင် ရှက်သွားစေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ဒီကိစ္စကို အတည်မယူခဲ့ပေ။

ကျန်းဆွေ့လန်က အဲ့ဒီမှာ ပြောင်းဖူးစေ့တွေကို ကြိတ်နေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ချွေးမလေး ဒီရက်ပိုင်းမှာ အော့အန်ပြီး နေလို့မကောင်းတာကို မြင်လိုက်ရတော့၊ သူမ ကုမန်ဆန်နဲ့ စကားမပြောပဲ မနေနိုင်ခဲ့တော့ပေ။

" အဖိုးကြီး၊ ကျွန်မတို့ ယောင်ယောင်လေး ရနေပြီထင်လား။ "

နေ့လည်ပိုင်းမှာ ကုမန်ဆန်က သူ့သားကြီးကို ယုန်ဖမ်းဖို့ တောင်ပေါ်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။ သူကလေးတုန်းက၊ သူ့မိသားစုက ဆင်းရဲခဲ့သည်၊ ဒါကြောင့် ယုန်တွေဖမ်းဖို့ တောင်တက်ခဲ့ရပြီး ငါးနဲ့ ကမာတွေဖမ်းဖို့ မြစ်ထဲကို ဆင်းခဲ့ရသည်။ အခုတော့ သူအသက်ကြီးနေပြီ၊ ယုန်ဖမ်းတဲ့အရည်အချင်းတွေနဲ့လဲ ရင်းနှီးနေတုန်းပဲ ဖြစ်သည်။

ယုန်တစ်ကောင်ကို ကောက်ရိုးကြိုးတွေနဲ့ချည်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ယောက် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ဆောင်းတွင်းတစ်တွင်းလုံး စားသောက်ထားပြီးနောက်မှာ၊ ယုန်က အလွန်ကို အသားပြည့်လှသည်။ ဒီလိုယုန်မျိုးက ရှစ်ပေါင်ကနေ ကိုးပေါင်အထိ ရှိနိုင်သည်။

တောယုန်တွေ အလွန်ဆိုးနေတာကြောင့် သူတို့အများစုကို လှောင်အိမ်ထဲမှာထားလို့ မရခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် သူတို့ တစ်ရက်ကို ယုန်တစ်ကောင် သတ်စားခဲ့ကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ၊ ကုမန်ဆန်က ယုန်ကိုသတ်နေခဲ့ပြီး၊ အရေခွံနွှာကာ အတွင်းကလီစာတွေဖယ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ အဖွားအိုပြောစကားကို သူအာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။သူက ပြုံးနေခဲ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။

" ဘာလဲ။ ယုန်တွေက အကုန်အထီးတွေပါ။ ယုန်ထီးတွေက ကိုယ်ဝန်မဆောင်နိုင်ဘူးလေ။ "

ကျန်းဆွေ့လန်က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို လှန်လိုက်သည်။ အဖိုးကြီးကို သူမ ဘာမှပြန်မပြောခဲ့တော့ပါ။ သူမရဲ့အတွေးတွေအကုန် ယုန်သားဆီမှာ မြောသွားခဲ့ပြီ။

ကုရှီအန်းက အိမ်ကို စက်ဘီးတစ်စီး ယူလာခဲ့ပြီး ကောက်ရိုးပုံနားမှာ ထားခဲ့သည်။ လိပ်တင်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီစတွေမှာ ရွှံ့တွေအပြည့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကလေးမလေးက သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနေရတာကို ကြိုက်သည်။ အိမ်က အိုးတွေပေါ်ကို အခင်းတွေခင်းကာ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် နေလှမ်းလေ့ရှိသည်။ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ အိမ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ကန်ထုတ်ခံရမှာ သေချာသည်။

အိမ်အိုကြီးထဲက မီးဖိုချောင်က မြေမီးဖိုပေါ်မှာ သံအိုးကြီးတင်ထားခဲ့ပြီး မီးအေးအေးနဲ့ မီးဖိုတည်ထားခဲ့သည်။ ဆောင်းရာသီမှာ၊ ရေနွေးများများ ရှိဖို့လိုသည်။ ဘယ်သူပဲ ရေလိုလို၊ ယူပြီး သုံးရုံပါပဲ၊ ပြီးတော့ ပြန်ဖြည့်ပေးခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။

ကုရှီအန်းက သူ့ရဲ့လက်တွေကို ဆေးပြီး၊ သံရေနွေးအိုးထဲကို ရေဖြည့်ကာ၊ မီးဖိုထဲကို ထင်းခြောက်နှစ်ချောင်းထည့်လိုက်ပြီး တည်ထားခဲ့သည်။ သူ့မိဘတွေကို နှုတ်ဆက်စကားပြောပြီး ရေနွေး‌နဲ့ ထင်းတွေကိုယူကာ အိမ်မှာ အလုပ်ကို အပြီးသတ်ခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ်လောက် လုပ်ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ၊ ထင်းနောက်တစ်စီးယူလာပြီး မိဘတွေအတွက် နောက်တစ်ခေါက် မီးမွှေးပေးခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က သူမရဲ့သားကြီး ဟိုဟိုဒီဒီအလုပ်ရှုပ်နေတာကို မြင်ခဲ့ပြီး သူမရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘေးအခန်းမှာ သူမရဲ့သားငယ် ခုန်ပေါက်နေတဲ့အသံကို ကြားတဲ့အခါ၊ သူမက ကုရှီအန်းကို အနားယူဖို့ မမေ့အောင် မှာကြားခဲ့သည်။

အမေက ဒါကိုပြောလိုက်တဲ့အခါ၊ ကုရှီအန်းက ခေါင်းကိုသာ ငြိမ့်ပြခဲ့ပြီး သူ့မိဘအိမ်က မြေမီးဖိုကို မီးမွှေးလို့မပြီးခင်အထိ အလုပ်ကို မရပ်ခဲ့ပေ။ နှင်းတွေကို ခြံအပြင်မှာ ရှင်း‌လင်းနေခဲ့ပြီး အလုပ်ကနေ ခေါင်းမူးလာခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ပြောခဲ့သည်။ " ဒီသားက ခေါင်းမာတာပဲ။ အနာဂတ်မှာ မင်းဖခင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာရင်၊ မင်းရဲ့သားကို လိုက်မလုပ်စေနဲ့နော် "

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ကုမန်ဆန်ရဲ့ နားတွေက အလွန်အားကောင်းခဲ့သည်။

အဖွားအိုပြောတာကို သူကြားလိုက်တဲ့အခါ၊ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေလက်သွားပြီး အနားကိုလာကာ မေးလိုက်သည်။ " ဆွေ့လန်၊ ငါတို့တွေ အဖိုး၊အဖွား ဖြစ်တော့မှာလား။ "

ကျန်းဆွေ့လန် - " ဉာဏ်ကောင်းစမ်းပါ ရှင်ရယ်။ "

*

စောစောက အပြင်ဘက်မှာ နှင်းကျနေတာ ရပ်သွားခဲ့ပေမယ့်၊ ညနေခင်းမှာတော့ မြောက်လေ တိုက်ခတ်လာပြီး၊ နှင်းတွေ ကျလာခဲ့ပြန်သည်။ အိမ်‌အဟောင်းရဲ့တံခါးက ကောက်ရိုးလိုက်ကာ အလေးကြီးကို ဖြန့်ချထားခဲ့ပေမယ့်၊ ခြံဝင်းထဲက လေအေးတွေကိုတော့ မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။

အိမ်မကြီးထဲမှာ အနီရောင်ပြောင်းသည်အထိ မြေမီးဖိုကို မီးမွှေးထားခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ရေနွေးတစ်အိုးကို ကိုင်ထားခဲ့ပြီး မှို့ဖျာပေါ်မှာ လှဲရင်း စာအုပ်ဖတ်နေခဲ့သည်။

သူမရှေ့က ကောင်စုတ်လေးကတော့ အခန်းထဲမှာ ပတ်ပြေးနေတုန်းဖြစ်သည်။

သူ့အစ်ကိုကြီးက မြို့ထဲကနေ တုတ်ချိုချဉ်အနည်းငယ် ဝယ်လာပေးခဲ့သည်။ အနီရောင်တုတ်ချိုချဉ်တွေကို ရခဲ့ပြီးတာနဲ့၊ ကောင်စုတ်လေးက ပျော်ရွှင်စွာ ယူပြီး လိမ္မော်ရောင် ကြောင်လေးနောက်ကို လိုက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ခွေးကောင်လေး ထွက်သွားတာနဲ့၊ လင်းယောင်က သူမလက်ထဲက မုန့်ကို ချထားလိုက်ပြီး ရေဘဝဲလေးလို လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုရဲ့ လက်မောင်းပေါ်မှာ မှီနေခဲ့သည်။ ဒီလူကြီးက သန်မာပြီး ဆောင်းရာသီက မီးဖိုတစ်ခုနဲ့ တူသည်။ သကြားရည်တွေ စမ်းထားသလိုဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဖက်ရတာထက် သက်တောင့်သက်သာရှိပါသည်။

လင်းယောင်က ချဉ်တဲ့အစားအစာတွေ စားရတာ ကြိုက်သည်။ သူမက တုတ်ချိုချဉ်အကြည်လေးတွေကို သူမ ကိုင်ထားခဲ့သည်။ တစ်ခုကို သူမစားလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခုကို ကုရှီအန်းအား ပေးခဲ့သည်။ ဒီခေတ်မှာ အသီးတွေကို သကြားတွေနဲ့ အုပ်ထားပြီး ချိုချိုချဉ်ချဉ်အရသာ ရှိသည်။

လင်းယောင်ရဲ့ အစားစားချင်စိတ် ပြန်ပေါ်လာပြီး အများစုကို စားပစ်ခဲ့သည်။ သူမ ကျေနပ်နေခဲ့ပြီး ကုရှီအန်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ သူမဗိုက်ပေါ်ကို လက်တင်ရင်း လှဲနေခဲ့ပြီး သူမနှုတ်ခမ်းကို သပ်နေခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက အပြုံးလေးနဲ့ ပြောခဲ့သည်။ " အရသာရှိတဲ့ပုံပဲ။ မနက်ဖြန် ထပ်ဝယ်ခဲ့မယ်နော်။ "

လင်းယောင်က လေးနက်စွာပြောခဲ့သည်။ " အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တစ်ပတ်တစ်ခါလောက်ပဲ ချိုချဉ်စားရအာင်။ အရမ်းချိုလွန်းတယ်။ တစ်နေကုန်စားနေရင်၊ ဝလာလိမ့်မယ်။ "

ကုရှီအန်းရဲ့ လည်ဇလုပ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ အခုလဲ သူမ မပိန်ပေ၊ မျက်နှာလဲ ပြည့်လာတယ်လို့ ပြောချင်ပေမယ့် အရင်တုန်းက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်တဲ့အတွက်၊ ကလေးမလေးက သူ့ကို အိပ်ယာပေါ်က ဆွဲချပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ရက်တော်တော်များများလောက် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ဒါက ဝမ်းနည်းစရာတွေ့အကြုံပါပဲ၊ ဒါကြောင့် ဉာဏ်ရှိရှိပြောခဲ့ရသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ၊ နှစ်သစ်ကူးလဲပြီးသွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားခဲ့ကြတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေက အိမ်မှာ စားစရာမရှိခဲ့ကြပေ။ ပြီးတော့ အိတ်တွေ၊အထုတ်တွေနဲ့ အစားအစာတောင်းခံဖို့ ပြေးလွှားနေခဲ့ကြရသည်။ အမျိုးမျိုးသော ဘာသာတရားရေစီးကြောင်းတွေနဲ့ ရောယှက်နေတဲ့ ခိုလှုံသူတစ်ခေတ်ထလာခဲ့ပြန်သည်။ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့တဲ့ ယွင်ရွှေ ကောင်တီဟာ နောက်တစ်ခေါက် ဆူညံလာခဲ့ပြန်ပါသည်။

နေ့တိုင်း ကောင်တီထဲမှာ ဒုက္ခသည်တွေ သွားလိုက်ပြန်လိုက် လုပ်နေကြပြီး ကောင်တီထဲက ဘတ်စ်ကားရုံကလဲ အလွန်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေခဲ့သည်။ အသေးအဖွဲ့ ခိုးမှုတွေ အဖြစ်များခဲ့သည်။ ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမားမရှိခဲ့ပေမယ့်လဲ၊ မဖြစ်ခင်မှာ ကြိုတင်ကာကွယ်ထားတာ ပိုကောင်းသည်။

ကောင်တီအကြီးအကဲတွေက မြွေကိုက်ခံရပြီးနောက် ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ကြိုးတွေကို ကြောက်နေခဲ့ကြသည်။ မနှစ်က Laba ပွဲတော်မှာ လုယက်မှုဖြစ်စဉ်က လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လက်ဆတ်နေကြတုန်းပင်။

နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ရင်၊ အကြီးအကဲတွေကို ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲရုံတင်မဟုတ်ပဲ ကောင်တီထဲက ပြည်သူတွေနဲ့လဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ကောင်တီအုပ်ချုပ်ရေးအသင်းက အလုပ်တွေကို ပြန်စီစဉ်ခဲ့သည်။ တစ်ရက်မှာ၊ ခေါင်းဆောင်က ဘတ်စ်ကားရုံကနေ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာန၊ လက်နက်ကိုင်ဌာနနဲ့ ပြည်သူ့စစ်တပ်တို့ကလဲ လှည့်ကင်းတွေ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ကြသည်။

ကုရှီအန်းရဲ့ အလုပ်သွား၊ အလုပ်ပြန်အချိန်က အရမ်းကြာလွန်းတာကြောင့် သူ့မိသားစုအတွက် သူ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ အလုပ်လဲ နောက်ကျခဲ့ပါသည်။ ဒါ့အပြင်၊ ဒါရိုက်တာဟောင်းက ဌာနမှာ အခန်းနဲ့ ဘုတ်အဖွဲ့လဲ ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်၊ ပြီးတော့ လူငယ်တွေက တစ်ချို့ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို မကြောက်ကြတော့ပေ။

ပထမဆုံးလပြည့်ရဲ့ ၁၂ ရက်မြောက်ကစပြီး၊ ကုရှီအန်းက ရုံးခန်းထဲမှာ နေထိုင်စားသောက်ခဲ့သည်။ ကျန်းဆွေ့လန်က ဒါကို သိနေခဲ့ပြီး သူမရဲ့သားအတွက် အစားအသောက်တွေ ကူညီပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ အခု မြို့ထဲမှာ ကောင်းတာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ၊ ပြီးတော့ ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် မဝယ်နိုင်တော့ပေ။

" အခု အပြင်မှာ မအေးချမ်းတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ မွေးရပ်မြေမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် တိတ်တဆိတ်နေနိုင်တယ်။ သုန်ဇီ အိမ်မှာ လိမ်လိမ်မာမာ နေနော်၊ ပြီးတော့ မြို့ထဲမှာ လျှောက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ "

အမေ စကားပြောနေတဲ့အချိန်မှာ၊ ကုရှီတုန်းက သဘာဝအလျောက် နားထောင်ချင်ခဲ့ပါသည်။

ယနေ့ခေတ်၊ မြို့ထဲမှာ အရာရာဟာဒီလိုပါပဲ၊ ပြီးတော့ အစားအသောက်တွေကလဲ ကျေးလက်ဒေသကလောက် မကောင်းကြတော့ပေ။ ကျန်းဆွေ့လန်က အဝတ်စကို ယူလာခဲ့ပြီး နွားနို့တစ်ဘူးကို အဝတ်စထဲ ထည့်ကာ ယုန်သားခြောက်ကို ကောက်ရိုးစက္ကူနဲ့ပတ်ထားခဲ့သည်။

တစ်ချို့ ဝက်ပေါင်ခြောက်တွေနဲ့ တစ်ခြားပစ္စည်းတွေကိုလဲ သူမနဲ့အတူ ယူလာခဲ့သည်။ သူမရဲ့သားက တစ်ယောက်တည်း မစားနိုင်လောက်ဘူးလို့ သူမထင်နေခဲ့သည်။ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ရင်းနှီးဖို့အတွက် တစ်ချို့တစ်လေပေးခဲ့ရသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ကျန်နေတဲ့ ဝက်သားတွေကို ခုတ်ထစ်ပြီး အသားအစာသွတ်လုပ်ကာ၊ မုန်လာထုတ်အစာသွပ်ကိုထပ်ထည့်ပြီး၊ ပေါက်စီအကြီးကြီးနှစ်ခုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ခုစီက ဖြူဖွေးဖောင်းကားနေခဲ့ပြီး ခဲထားတဲ့ဟာတွေက မာနေခဲ့ကာ သူမရဲ့သားကြီး ယူသွားဖို့အတွက် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ စားသောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ နောက်ထပ် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက်စားလို့ရတဲ့ ကြက်သွန်မြိတ်ပန်ကိတ်တွေ လုပ်ပေးခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက နှစ်ရက်၊ သုံးရက်တစ်ခါ အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ပြီး၊ ကျန်တာတွေကို နောက်တစ်ခေါက်မှ ယူသွားခဲ့သည်။

လင်းယောင် အိပ်ငိုက်နေခဲ့ပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်ဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်တွေကို ခေါက်ဖို့ အားတွေပြန်ထိန်းထားလိုက်သည်။ ကျိုင်းကောင် ဆပ်ပြာအနံ့‌ ထွက်နေတဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့ ဘောင်းဘီတွေကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ခေါက်ထားခဲ့ပြီး ထောင့်တိုင်းက လေးထောင့်ကျကျလေးဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ ထပ်ပြီး အော့အန်နေခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ မိသားစုကြီးက ဘာကိုမှ နားမလည်ကြသေးတဲ့အချိန်မှာ၊ ကုမန်ဆန်က ရိုးရာသမား‌တော်ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ သမားတော်က သွေးခုန်နှုန်းစမ်းသပ်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်ဖြူတွေ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ " ကောင်းတယ် "

သူ့စကားက ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။

သမားတော်က သူ့ရဲ့မုတ်ဆိတ်ဖြူကို ကိုင်ကာ ပြောခဲ့သည်။ " ဒါက တစ်လထက်ပိုနေပြီဖြစ်တဲ့ ပျော်စရာသွေးခုန်နှုန်းလေးပါ။ "

ကောင်းပြီ၊ အခုတော့ ကုမိသားစုတစ်ခုလုံး နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်သွားတဲ့အထိ ပျော်နေခဲ့သည်။ " ကောင်းပြီ၊ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ကုမိသားစုကြီးလဲ ကလေးတစ်ယောက် ရတော့မယ်။ ဆရာ ကျွန်မတို့ ယောင်ယောင် အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဒီကလေးက အားနည်းတယ်၊ ပြီးတော့ ကလေးမွေးဖွားဖို့ အခက်အခဲရှိလိမ့်မယ်။ "

တရုတ်ဆေးဆရာကြီးက အလွန်အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ ဒီခေတ်မှာ၊ ရွာက ချွေးမတွေက ကလေးရှိကြပြီး မိသားစုထဲက လူကြီးတွေက သူတို့ရဲ့မြေး၊မြေးမတွေကိုပဲ ဂရုစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ချွေးမတွေ နေမကောင်းဖြစ်ရင်တောင် မစောင့်ရှောက်ကြပေ။

ကုမန်ဆန်ကလဲ အလွန်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ သူက စကားအများကြီး မပြောတတ်ပေ။ သူက ဆရာဝန်ကို ပြန်ပို့ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူထွက်သွားခဲ့ပြီး ရွာထဲက လက်သမားကို ရှာဖို့သွားခဲ့သည်။ သစ်သားကောင်းကောင်း နှစ်ခုလောက်ဝယ်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့မြေးလေး အိပ်ဖို့ သစ်သားပုခက်လေးတစ်ခု လုပ်ပေးခဲ့သည်။

လင်းယောင်က အခန်းထဲမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ သူမ အရမ်းကံကောင်းပုံပေါ်ပါသည်။ အများအားဖြင့်၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေရတဲ့မိခင်တွေက ဗိုက်ထဲက ကလေးကြောင့် ဘာကိုပဲစားစား ပြန်အန်လေ့ရှိသည်။

သူမ ပထမဆုံးကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက ပျို့တာအန်တာကလွဲလို့၊ လင်းယောင်က အခုတော့ အရသာရှိတာတွေ စားလာပြီး တစ်နေကုန်နီးပါး အိပ်နေတတ်သည်။

ဆေးဆရာက သူမရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ဖို့ အိမ်ကိုရောက်လာပေမယ့် သူမက အိမ်ထဲမှာ အိပ်နေတုန်းဖြစ်သည်။

လင်းယောင်က သူမကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို လက်ခံခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်‌စုတ်လေးက သူပြောလိုက်တာနဲ့ ရောက်လာတော့မှာ။

မကြာခင် မိခင်ဖြစ်တော့မယ့် လင်းယောင်က အိမ်မှာ အိပ်ပျော်တာမြန်သည်။ ကုရှီအန်း အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီး သတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာ၊ သူ တစ်ချက်ကြောင်သွားခဲ့သည်။ သူဌေးက အိမ်အနောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားခဲ့ပြီး အထဲကိုရောက်တဲ့အခါ၊ ကလေးမလေးကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

အေးအေးချမ်းချမ်း အိပ်ပျော်နေတဲ့ မျက်နှာလေးက သူ့နှလုံးသားကို နူးညံ့စေခဲ့သည်။ အံဆင့်ဗီရိုပေါ်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖယောင်းတိုင်မီးအရောင်က အိပ်ပျော်နေတဲ့ လူသားလေးကို နူးညံ့ပြီး အေးချမ်းစေသည်။

ကုရှီအန်းက အိပ်ယာပေါ်ကို ဂရုတစိုက် တက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ငြင်သာစွာ ဖက်ထားလိုက်ကာ သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ကလေးမလေးရဲ့ မွှေးပျံ့တဲ့ဆံပင်ရှည်တွေထဲမှာ နှစ်ထားလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ရယ်မောခဲ့သည်။