အခန်း (၆၇)

လက်ထောက် ဒါရိုက်တာကုက မီးဖွားပြီးနောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခွင့်ကိစ္စကို မလုပ်ချင်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ရဲ့နာမည်ကို ပြောင်းလိုက်တဲ့ လူက သူ့ရဲ့ တစ်သက်လုံးစာဘိုးဘေးဘီဘင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထားလိုက်ပါ၊ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေက သူ့အပေါ် တင်းကျပ်တဲ့စည်းမျဉ်းတွေထားခဲ့ရင်တောင်မှ၊ သူက ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဦးမှာဖြစ်သည်။

စာအုပ်တွေက ဘယ်ဘက်ခြမ်းနဲ့ ညာဘက်ခြမ်းမှာရှိခဲ့ပြီး လင်းယောင်ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ နောက်ထပ်တစ်အုပ် ရှိနေခဲ့သည်။ ဒီစာအုပ်တွေက လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုရဲ့ အဖိုးတန်လေးတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့မိသားစုကတောင်မှ အလွယ်တကူ ထိတွေ့ခွင့် မရခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့်၊ ဒီအချိန်မှာတော့၊ ‌အဝတ်စုတ်တွေလို စွန့်ပစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

စာအုပ်တွေကသာ အသက်ရှိလျှင် ခုန်ပြီးတော့ ကုကို " နှလုံးသားမရှိတဲ့ လူကြီး " လို့ ဆူလိမ့်မည်။

နွေဦးက မတ်လမှာ ကမ္ဘာမြေကို ပြန်လာခဲ့ပြီး ရာသီဥတုကလဲ နွေးထွေးလာတာနဲ့အမျှ၊ လင်းယောင်ရဲ့ ပျို့အန်ခြင်း လက္ခဏာတွေ ပြန်စလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အခု သူမက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရတာဆိုတော့၊ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် ရေမချိုးလိုက်ရင်၊ သူမ တစ်ခုခု လိုနေသလို အမြဲခံစားနေခဲ့ရသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်ကလဲ သူမကို တုန်နေအောင် ချစ်သည်။ သူမတို့အိမ်ထဲမှာ အပူပေးမီးဖိုက အခုထိ ရှိနေသေးပေမယ့် နေ့တိုင်း သူမကို ရေမချိုးပေးခဲ့ပေ။ သူမ မြို့ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တုန်းမှာ၊ စက်ရုံက ‌သူမကို လတိုင်း ရေချိုးခွင့်လက်မှတ်တွေ ပေးခဲ့တာကြောင့် သူမ ရေချိုးချင်ရင်၊ ရေချိုးခန်းကို သွားလို့ရခဲ့ပါသည်။

အခုရက်ပိုင်း အေးချမ်းတဲ့ ကျေးလက်ဒေသဘက်မှာတော့၊ ရေချိုးဖို့ အရမ်းအဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့နေရာမျိုးမရှိပေ။ ဒါပေမယ့် ဒါက မခက်ခဲပေ။ အိမ်မှာ ရေချိုးကန်ရှိပါသည်။ မီးဖိုထဲက အိုးအကြီးကြီးထဲမှာ ရေနွေးတစ်အိုးတည်ပြီး ယောင်ယောင်ရဲ့ အိမ်ကို ယူလာခဲ့သည်။ အိမ်ထဲမှာ ရေချိုးဖို့ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ သူမ ရေချိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ထွက်လာတာကတော့ ထင်းအပိုတွေ ဖြုန်းတီးမှုပါပဲ။

လင်းယောင်က သူမကိုယ်သူမ သန့်စင်ပြီး အနံ့မွှေးအောင်လုပ်ထားခဲ့သည်။ သူမဗိုက်ပေါ်မှာ အကြောပြတ်ရာတွေ မဖြစ်အောင်လို့၊ နေ့တိုင်း သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကို အလှဆီတွေ လိမ်းခဲ့သည်။ သူမရဲ့အသားအရေက စိုပြေပြီး တို့ဟူးတုံးလေးလို အိစက်နေကာ သူမကိုယ်သူမဖက်ထားဖို့ ကောင်းတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

အခန်းထဲက ဖယောင်းတိုင်တွေက တောက်တောက်ပပ လင်းနေခဲ့ပြီး ‌ညအလယ်မှာ တောင်တန်းတွေပေါ်က ကြောင်ရိုင်းတွေ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ အစားအစာတွေခိုးဖို့ ဖျံနီတွေ ထွက်လာခဲ့တာ ဖြစ်မည်။ အိမ်မှာမွေးထားတဲ့ ကြက်တွေ ကြောက်နေခဲ့ပြီး အသိုက်ထဲမှာ အတောင်တွေခတ်ကာ တွန်မြည်နေခဲ့ကြသည်။

ကြောင်လေးက ကြက်ခြံပေါ်ကို ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ခါးကို ကွေးကာ အပြင်ကို အမောတကောကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။ အမည်းရောင်အရိပ်တစ်ခုက ခြံစည်းရိုးကိုကျော်ကာ "ဖြတ်"ကနဲ ပြေးသွားခဲ့သည်။

အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ လင်းဟုန်ဝူက စိတ်ထဲကနေဆဲလိုက်သည်။ ကုမိသားစုမှာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးကြောင်တစ်ကောင်မွေးထားရတာလဲ။

သူ ကလေးဘဝတုန်းက၊ သူ့ကို ကြောင်တစ်ကောင်က ကုတ်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူကြောင်တွေကို ကြောက်သွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် လိမ္မော်ရောင်ကြောင်တွေကိုပေါ့။

သူ့ကိုကုတ်ခြစ်ခဲ့တဲ့ကြောင်က လိမ္မော်ရောင်ကြောင်တစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

အခန်းထဲမှာ၊ ကုရှီအန်းက သူ့ရဲ့မျက်ဝန်းနက်နက်တွေကိုဖွင့်ပြီး အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ လင်းယောင် ညည်းတွားရင်း ထလာပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းရဲ့ မျက်နှာ နူးညံ့သွားပြီး သူမကို ဖက်ထားခဲ့သည်။

" ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ကိုယ် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။ သန့်စင်ခန်းသွားချင်တာလား။ "

လင်း‌ယောင် ဗိုက်ထဲမှာ ကလေးလေးရှိနေကတည်းက၊ နေထွက်ချိန်အထိ တစ်ညလုံး အိပ်လို့မရခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ တစ်ညမှာ တစ်ခါ၊ နှစ်ခါလောက် ထရတော့သည်။ ဒါတွေအားလုံးက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမှားကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကုရှီအန်းက အလွန်ဝမ်းနည်းသွားခဲ့ပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမနဲ့လိုက်မယ်လို့ နားပူနားဆာလုပ်နေခဲ့သည်။

ဒီလူကြီး ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိုက်ကပ်နေရတာလဲဆိုတာ လင်းယောင်သိချင်နေခဲ့သည်။ သူတို့က လက်ထပ်ထားတာကြာပြီးဖြစ်ပြီး မကြာခင်မှာ ကလေးတစ်ယောက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထားလိုက်ပါ၊ မေ့လိုက်၊ သူလိုက်ချင်ရင် လိုက်လို့ရပါတယ်။

ကုကျားအောင်က တောင်တန်းတွေရဲ့ညပိုင်းက အေးမြပြီး တရှပ်ရှပ်မြည်နေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ မြူတွေက ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ညအိပ်ဝတ်စုံအပါးလေးကို ဝတ်ထားခဲ့သည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့၊ တောင်ပေါ်လေအေးက အိမ်ထဲကို ဝင်ရောက်တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ ကုရှီအန်းက ချက်ချင်း ဂွမ်းအနွေးအပေါ်ဝတ်ကို ယူလိုက်ပြီး လင်းယောင်ကို ပိုးကောင်လေးလို ပတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းယောင် သန့်စင်ခန်းထဲက ထွက်လာတာနဲ့၊ လက်ဆေးကန်ပေါ်မှာ လက်သုတ်ပုဝါတစ်ထည်နဲ့ ဘေးမှာ အမွှေးနံ့တွေ ထားပေးထားပြီး သူမလက်ဆေးဖို့ ရေနွေးနွေးလေး ပြင်ထားပေးခဲ့သည်။ သူမကို ပြုစုပေးနေတာကို သူမ ဘယ်လို မကျေမနပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လင်းယောင်က လက်ဆေးခဲ့ပြီး အလှဆီလိမ်းခဲ့ကာ အပြုစုခံနေရတာ သက်တောင့်သက်သာရှိတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ကုရှီအန်းက သူမကို ဂွမ်းအနွေးထည်နဲ့ လာပတ်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ သူမကို ချီခေါ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်တွေက နွေးထွေးပြီး သန်မာနေခဲ့ကာ သက်တောင်သက်သာရှိတယ်လို့ ခံစားရစေပါသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ၊ လင်းယောင် ဖြည်းဖြည်းချင်း အိပ်ငိုက်လာပြီး နောက်တစ်ခေါက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင် နိုးလာခဲ့တဲ့အချိန်မှာ၊ အိပ်ယာထိပ်က စောင်ခေါက်လေးကလွဲလို့ အိပ်ယာဘေးမှာ ဘာမှရှိမနေခဲ့ပေ။

ကလေးအဖေဖြစ်သူက အိမ်ကို တည်းခိုခန်းအဖြစ် ပြောင်းလိုက်ပြီး တစ်ညလုံး အိပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

တစ်ကယ်တော့၊ ဒါက မကျေနပ်စရာအကြောင်းမရှိပေ။ လူတွေက အလုပ်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေရင်တောင်၊ အပြင်ဘက်မှာ လျှောက်မဆော့နေကြပေ။ အထူးသဖြင့် တပ်ထဲမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး ပြန်လာတဲ့ ရဲဝန်ထမ်းယောင်္ကျားသားတွေက ခရိုင်ထဲမှာ အလုပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှိနေပါသည်။

ရွှီရှန်းချန်ရဲ့ စကားတွေထဲမှာ၊ သူတို့အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ၊ ရေတောင်မသောက်နိုင်ဘူး။ ရဲတွေလိုပဲ ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော်က အမှန်တစ်ကယ် ပြည်သူတွေအတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကြပါသည်။ ဒါက တာဝန်ယူမှုနဲ့ တာဝန်သိစိတ်ဖြစ်သည်။ လင်းယောင်ရဲ့ ခံစားချက်က ကိုယ်ပိုင်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ခံစားချက်တွေအကြောင်း စဉ်းစားပြီးနောက်မှာ၊ စိတ်ဓာတ်မကျတော့ပေ။

ခြံထဲမှာ၊ ကျန်းဆွေ့လန်က ခုံတန်းအသေးပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ကြိုးကျစ်နေခဲ့သည်။ အိပ်ယာခင်းတွေ၊ စောင်တွေ၊ ဆွယ်တာတွေ၊ စတာတွေနဲ့ကို ခြံတစ်ခုလုံးအပြည့် အခြောက်လှမ်းထားခဲ့ကြသည်။ တောင်ပေါ်သားတွေက အလုပ်ကို ပေါက်ပြားတွေသယ်ပြီး လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဖြတ်သွားပြီးနောက်၊ သူတို့ နောက်ကိုလှည့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို အနောက်တိုင်းမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

အမလေး၊ ကုမိသားစုကြီးက အရမ်းချမ်းသာတာပဲ။ ရွာထဲက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အိမ်မှာ အထည်ကြမ်းအိပ်ယာခင်းနှစ်ခုပဲ ရှိခဲ့ပေမယ့် ဒါက မြို့ထဲက လူတွေနဲ့ ကွာခြားနေပါသည်။ ရွာထဲက ခြေထောက်သေးသေးလေးတွေနဲ့ အမျိုးသမီးကြီးတွေက ကြည့်ဖို့လာခဲ့ကြပြီး သိချင်နေခဲ့ကြသည်။ ပြီးတော့ တစ်ချို့က စကားပြောဖို့ မြင်းနဲ့တောင် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ထဲမှာ Sophora ပန်းသည်က အတက်ကြွဆုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမတို့မိသားစုက အကြီးဆုံးသမီးက တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ယောကျ်ားလေးက သူမကို ကောက်ပဲသီးနှံ ၅၀ ကီလိုဂရမ်နဲ့ တင်တောင်းငွေ ဆယ်ယွမ်ပေးခဲ့သည်။ ကျေးလက်ဒေသမှာ၊ ဒီလက်ဆောင်တွေကို သူမတက်နိုင်ခဲ့ရင်၊ သူမရဲ့မိသားစုက အခြေအနေ သိပ်မဆိုးလောက်ပေ။

Sophora ပန်းသည်ကလဲ သူမရဲ့ သမီးအတွက် ခန်းဝင်ပစ္စည်းကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ပေးချင်ခဲ့သည်၊ ဒါပေမယ့် တောင်ပေါ်ကလူတွေက ဒီအကြောင်း သိပ်မသိခဲ့ကြပေ၊ ဒါကြောင့် သူမနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ တစ်ယောက်မှ ရှာလို့မတွေ့ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးမှာ၊ မြို့ထဲက ကုမိသားစုကြီး ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ မြို့ထဲကလူတွေက လောကကြီးကို မြင်ဖူးကြပြီး ကျေးလက်ဒေသက လူတွေထက် ပိုသိကြသည်။ ဒါကြောင့် Sophora ပန်းသည်က အဲ့ဒါကို လေ့လာဖို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Sophora ပန်းသည်က သူမရဲ့သမီးအတွက် သုံးပေါင်လေးတဲ့ စောင်တစ်ထည်၊ ကောက်ရိုးဖျာ၊ ကြွေဘေစင်၊ ဆပ်ပြာတစ်ခဲ နဲ့ အဝတ်စတစ်ထည်ကို ပြင်ဆင်ပေးချင်ခဲ့သည်။ ဒီလို ခန်းဝင်ပစ္စည်းတွေက မနည်းပေ။

တစ်ခုခုလိုနေသလို ခံစားရသောကြောင့် ကျန်းဆွေ့လန်က မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ပုံးတွေ မပါသေးဘူးဆိုတာကို ပါးနပ်စွာသတိပေးခဲ့သည်။

ပန်းသည်က ပစ္စည်းတွေဝယ်ဖို့ အိမ်ကို အမြန်ပြန်သွားခဲ့သည်။ မနက်ခင်းမှာ၊ အိမ်က ဆူညံနေခဲ့ပြီး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမေကလဲ အလည်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဒီဆရာကတော်က သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ သူမက အသက် ၈၈ နှစ်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးလဲ မမှုန်သေး၊ သူမရဲ့ နားတွေလဲ မလေးသေးပဲ နေ့တိုင်း အိမ်မှာ သူမလုပ်ချင်တာတွေ လုပ်နေခဲ့ပါသည်။

သူမရဲ့မိသားစုက သူမလုပ်ချင်တာ လုပ်ခွင့်မပေးခဲ့လို့၊ အမေအိုက စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲဖြစ်သည်။ သူမ ငယ်ငယ်တုန်းက၊ အနီရောင်တပ်မ‌တော်အတွက် ဖိနပ်တွေဝယ်ပေးခဲ့ပြီး ညပေါင်း နှစ်ဆယ်စာလောက် ဝယ်ထားပေးခဲ့သည်။ အနီရောင်တပ်မတော်က စစ်သားတွေက ဂျပန်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ သူမဝယ်ပေးခဲ့တဲ့ အဝတ်ဖိနပ်တွေကို စီးခဲ့ကြသည်၊ ပြီးတော့ သူမလဲ အသက်ကြီးရင့်လာခဲ့သည်။ စည်းကမ်းတွေက အသုံးမဝင်‌ကြတော့ဘူးလား။

ခေါင်းဆောင်က တိတ်တိတ်ပဲ နေခဲ့တော့သည်။

သူ ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။ ဒီဘဝမှာ သူ့အမေက အရာအားလုံးမှာ ဆရာပဲ။

တောင်ပေါ်က အမျိုးသမီးကြီးတွေအားလုံး သူတို့ရဲ့ သားသမီးမြေးမြစ်တွေကို ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားခွင့်ပြုခဲ့ပေမယ့် ခေါင်းဆောင်ရဲ့အိမ်က အမျိုးသမီးကြီးကတော့ အဲ့လိုမလုပ်ခဲ့ပေ။ အမေအိုရဲ့ ဖခင်က ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းက ပွင့်လင်းတဲ့ ဆရာ‌တစ်‌ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ 1911 တော်လှန်ရေးပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ နိုင်ငံတော်အစိုးရက ခြေဖဝါးချည်နှောင်ခြင်း ရိုးရာဆိုးကို ဖျက်သိမ်းဖို့ အမိန့်ချခဲ့သည်။

လူ့ပတ်ဝန်းကျင်အဟောင်းက ဘယ်သူက လိုက်နာမှာလဲ။ အမေအိုရဲ့ ဖခင်က လိုက်နာခဲ့သည်။ အမေအိုက သူမရဲ့ဘဝမှာ ထပ်ပြီး ခြေဖဝါးချည်နှောင်ခြင်းမခံရတော့ပဲ ချောချောမွေ့မွေ့ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရသည်။ သူမ ဘာနာကျင်မှုကိုမှ မခံစားခဲ့ရပေ။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ကလေးတွေကိုလဲ မခံစားစေချင်ပေ။ ပါတီအတွင်းရေးမှူးရဲ့ သမီးနဲ့ မြေးတို့က ကောင်းချီးခံစားရစေဖို့ သူမလိုပဲ လိုက်နာခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က အမေအိုကို ပြန်လိုက်ပို့ခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ လင်းယောင်က အိမ်ထဲက ထွက်လာခဲ့ပြီး ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "အမေ၊ မနက်ခင်းအစောကြီးမှာ ဒီလောက်အဝတ်တွေ အများကြီးကို ဘယ်သူ လျှော်သွားတာလဲဟင်။ "

ကျန်းဆွေ့လန်က ပြုံးကာပြောခဲ့သည်။ " သူဌေးမင်းကြီးက မနက်စောစောထပြီး အဝတ်တွေလျှော်သွားတာလေ၊ ဒါ‌ပေမယ့် ဒီအမေစကားကို နားမထောင်ဘူး။ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနမှာ တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် အဝတ်လျှော်ပြီးတော့ သူထွက်သွားခဲ့တာ။ ဒီမှာ၊ အိမ်ထဲမှာ သမီးဖို့ အမေ အမဲသားခြောက်နည်းနည်း ချန်ထားတယ်။ သွားစားချေဦး။ "

လင်းယောင်က စားပွဲပေါ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ခဲ့သည်။ သေချာပေါက်၊ အဲ့ဒီမှာ အထုတ်တစ်ထုတ် ရှိနေခဲ့သည်။ အထဲမှာ ဆီခံစက္ကူအိတ်ရှိခဲ့ပြီး နှင်းအလှဆီ နှစ်ဘူးလဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ကြည့်ရတာ ကုရှီအန်းက သူ့အမေနဲ့ ဇနီးအတွက် ပြင်ဆင်သွားပုံပေါ်သည်။

လင်းယောင်က ဆီခံစက္ကူအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ အထဲမှာ လက်ချောင်းလောက်ရှိတဲ့ အမဲသားခြောက်တွေ ရှိနေခဲ့သည်။ ဒါကို မီးသွေးနဲ့ကင်ပြီး အခြောက်ခံထားတာဖြစ်သည်။ သူမရဲ့ လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားခဲ့ပြီး မှန်းဆကြည့်ခဲ့သည်။ တစ်ကီလိုထက်တောင် ပိုလိမ့်မယ်လို့ သူမ ခံစားနေရသည်။ သူမ လောဘကြီးခဲ့ပြီး အမဲသားခြောက်စားချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

တစ်ကယ်တော့၊ အဲ့ဒါက ဒီတိုင်းပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်၊ သူမရဲ့ နေရာလွတ်ထဲမှာ အမဲသားခြောက် ရှိပါသည်၊ ဒါပေမယ့် အဲ့တာက အရသာအစစ်မရတဲ့ လေစုပ်ပြီးပိတ်ထားတဲ့ အထုတ်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

ကုရှီအန်းက စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ အပြင်မှာ အသားရဖို့ ဘယ်လောက်ခက်လိုက်သလဲ။

ဒီဟာကိုရဖို့ ဒီလူကြီး အဆက်အသွယ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် သုံးခဲ့လဲ မသိဘူး။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှာ မနက်ခင်းအ‌လင်းရောင်လေး တစ်ဖျပ်ဖျပ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လင်းယောင်က သူမနှလုံးသားထဲမှာ ချိုမြိန်နေခဲ့သည်။

" ဒီအရူးကြီးကတော့၊ မစားရလဲ ဘာမှမဖြစ်တာကို "

လင်းယောင်က အဝတ်အိတ်ကို ကျန်းဆွေ့လန်ဆီ ယူသွားခဲ့သည်။ ကျန်းဆွေ့လန်က ယူကြည့်ခဲ့သည်၊ အိုး၊ အထဲမှာ အမဲသားခြောက်တွေနဲ့ ခရင်မ်ဘူး တစ်ချို့ ရှိနေခဲ့သည်။ ဒါက သေချာပေါက် မြို့ထဲကနေ သူမသားကြီး ဝယ်လာခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမည်။

" အမေ၊ အမေ့မှာ လိမ်းစရာကုန်သွားပြီမလား။ အိမ်မှာ လိမ်းဖို့ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ "

သုန်ဇီက ဂေါ်ပြားအသေးကိုယူပြီး သူ့ခါးမှာ ချိတ်ကာ ယုန်အသိုက်ထဲကို မြေ‌ဩဇာတွေ ကော်ထည့်ဖို့ သွားခဲ့သည်။ သူ တစ်ခုခုကိုလဲ ပစ်ထည့်ခဲ့ပါသေးသည်။

" ဘာကိုလိမ်းရမှာလဲ။ အမေတို့က လူကြီးတွေပါ။ ယောင်ယောင်၊ သမီးရဲ့မျက်နှာက နူးညံ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မကြာခဏ လိမ်းပေးတာက အသားအရေအတွက် ကောင်းတယ်။ "

လင်းယောင်က အခန်းထဲမှာ ချိုချဉ်တွေ စားနေခဲ့သည်။ ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါ၊ သူမက အမြန် လက်ရမ်းပြခဲ့သည်။

" တော်ပါပြီ၊ အမေ။ အိမ်မှာ ဘူးကြီးတစ်ဘူးရှိသေးတယ်။ သုံးလို့ မကုန်သေးဘူး။ "

တစ်ကယ်တော့၊ သူမ မသုံးနိုင်တာမဟုတ်ပေ၊ ဒီဘက်ခေတ်မှာ၊ ခရင်မ်ကို သံဘူးတွေနဲ့ ထုတ်ပိုးကြသည်။ ခဲပတ်စကို ဖောက်လိုက်တဲ့အခါ၊ ဒါက ခရင်မ်ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ ပျစ်ပြီးတော့ ဖွင့်ဖို့ ခက်သည်။ အသားအရေ စိုပြေစေပါသည်၊ ဒါပေမယ့် အဆီပြန်လွယ်သည်။

လင်းယောင်က အများကြီး မသုံးခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ ကျန်းဆွေ့လန်က ရယ်မောခဲ့သည်။

" ဟုတ်ပါပြီ။ တစ်ဘူး သိမ်းထားလိုက်မယ်။ ယောင်ယောင် မသုံးတဲ့ ကျန်တဲ့တစ်ဘူးကို ချွင်မေကို ပေးလို့ရတာပဲ။ "

ဒါက အကြံကောင်းပဲ၊ လင်းယောင်က လက်ခုပ်တီးနေခဲ့သည်။ "ရဲဘော်ဆွေ့လန် ဉာဏ်ပညာကြီးမားလှပါတယ် "

ကုရှီတုန်းက ထပ်ပြောခဲ့သည်။ " ရဲဘော်ဆွေ့လန်ဉာဏ်ပညာကြီးမားလှပါတယ် "

ကြီးတဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ ငယ်တဲ့ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့၊ အဖိုးတန်ရတနာနှစ်ပါးက ကျန်းဆွေ့လန်ကို ပျော်ရွှင်‌မှုနဲ့ ပြုံးရွှင်စေခဲ့သည်။

ကုမန်ဆန်က အနောက်ဘက်တောင်တန်းတွေမှာ မြက်ရိတ်တာကနေ ပြန်လာခဲ့ပြီး ယုန်အသိုက်ထဲကို တစ်ချောက်ချောက်လုပ်ကာ ယုန်မကြီး မြေတွေတူးထားသေးလား စစ်ဆေးကြည့်ပြီး မျက်လှည့်ပြကွက်လိုပဲ၊ သူ့နောက်က ခြင်းတောင်းထဲကနေ ငှက်ဥတစ်ချို့နဲ့ တရုတ်သစ်သား ထင်းတစ်စီးကို ထုတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးမှာ၊ မီးခိုးရောင်-အညိုရောင်စပ် ရစ်ငှက်ဝဝလေးတစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

တစ်မိသားစုလုံး ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။

" အဖိုးကြီး၊ ရစ်ငှက်က ဘယ်ကပါလာတာလဲ။ "

" အဖေ၊ သူ့ကို ဖမ်းလာခဲ့တာလား။ "

ကုရှီတုန်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကြယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ့အဖေက တစ်ကယ် အင်အားကြီးတာပဲ။ တောင်ပေါ်က ရစ်ငှက်တွေက ခက်ထန်ကြသည်။ သူတို့က ပျံပြီး လူတွေကို သူတို့ရဲ့ အတောင်ပံတွေနဲ့ ရိုက်ခတ်ရဲကြသည်။ မြို့သားအများစုက သူတို့ကို တုံးအစွာပဲ ကြည့်နေနိုင်ကြသည်။

ကုမန်ဆန် က တောင်ပေါ်လမ်း‌မှာ အမြန်လမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး အလွန်ရေဆာနေခဲ့သည်။ သူ့မိသားစုက သူ့ကို ရေနွေးတစ်ပန်းကန် ယူလာပေးခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူက အပူလောင်မှာ မကြောက်ခဲ့ပေ။ ရေနွေးတစ်ပန်ကန်လုံးကို နွားအိုကြီး ရေသောက်သလို သောက်ပစ်ခဲ့သည်။

" ငါ့မှာ ဒါကိုလုပ်ဖို့အရည်အချင်းမရှိဘူး။ ဒီနေ့၊ ကံကောင်းလို့၊ ဒီရစ်ငှက်က တစ်ခြားတစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ထားတာ။ သူ့ရဲ့အတောင်တွေ ကျိုးပြီး မပျံနိုင်ခဲ့ဘူး။ မြစ်ကမ်းပါးပေါ်က ကျူပင်တွေထဲမှာ ဝပ်နေခဲ့တာ။ ငါက ဖမ်းပြီးယူလာခဲ့တာ။ "

လင်းယောင်က ခေါင်းကိုငုံ့ကြည့်ပြီး ရစ်ငှက်ရဲ့ ရှည်လျားလှပတဲ့ အမြီးမှာ အမွှေးတော်တော်များများ မရှိတော့တာကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ဒါက သူနဲ့တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ ရစ်ငှက်က ဘယ်လောက်တောင် ကြီးလဲဆိုတာကို ပြပြီး စိတ်ဒုက္ခရောက်နေပုံပေါ်ပါသည်။

ဘာတွေပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့၊ တံခါးပေါက်က ရစ်ငှက်တွေက အလကားမဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်ရက်မှာ၊ ကျန်းဦးလေးရဲ့ အကြီးဆုံးမြေးက ရက်တစ်ရာပြည့်အနေနဲ့ ဝိုင်ပါတီ ကျင်းပခဲ့သည်။ ကုမန်ဆန် က ကံမကောင်းတဲ့ ရစ်ငှက်ကိုသတ်၊ လှီးဖြတ်ပြီး ခေါင်မိုးအောက်မှာ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သည်။ အဲ့ဒီလှပတဲ့ အမြီးကိုတော့ သံကွင်းနဲ့ ပတ်ထားခဲ့ပြီး မီးဖိုပေါ်မှာ ကင်ခဲ့သည်။ အမွှေးတွေကိုတော့ ကြက်တောင် လုပ်ခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်က ကလေးတွေရဲ့ အခြေခံဘဝက မြို့ထဲက ကလေးတွေထက်တော့ ပိုကောင်းပါသည်။ ပြီးတော့ အစားအသောက်တွေကလဲ မြို့ထဲက ကလေးတွေရဲ့ အစားအသောက်ထက်တော့ မညံ့ပေ။

နွေရာသီမှာ ကလေးတွေက ငါးဖမ်းဖို့ မြစ်ထဲကို သွားကြသည်၊ ဆောင်းဦးမှာ ကန်စွန်းဥတွေနဲ့ အာလူးတွေကို မီးဖုတ်ကြသည်။ ဆောင်းတွင်းမှာ နှင်းလူသားလုပ်ကြပြီး နှင်းတွေထဲမှာ လူးလှိမ့်နေကြသည်။ ပြီးတော့ သူတို့လဲ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။

မတ်လအဆုံးမှာ၊ မြစ်ကမ်းပါးက ရေခဲတွေ အရည်ပျော်လာပြီး၊ ငါးမျှားရတာ ပိုလွယ်ကူလာသည်။ ကုမိသားစုရဲ့ စိုက်ခင်းထဲက ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ထားတာတွေလဲ စတင်အညှောင့်ပေါက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ပဲသီးအပင်ပေါက်တွေကလဲ နံရံကို တွယ်တက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြသည်။ ညနေခင်းမှာ ကုရှီအန်း ပြန်လာခဲ့သည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ပျိုးစင်လေးလုပ်ဖို့ ဝါးတွေခုတ်ပြီး ပဲအပင်ပေါက်လေးတွေကို ဆွဲတင်ပေးထားခဲ့သည်။ လာစမ်းပါ၊ ဒီလူကြီးမှာ OCD ရှိလားဆိုတာတောင် သိချင်မိသည်။ ပဲစေ့တွေကို ရေပြင်ညီနဲ့ ဒေါင်လိုက် အတန်းလိုက်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ပေတံနဲ့တိုင်းပြီး ဆွဲထားသလိုမျိုး စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။

လင်းယောင်ဗိုက်ထဲက ကလေးလေးက သုံးလကျော်လာခဲ့ပြီ။ ဆိုရိုးစကားအရ၊ မတ်လမှာ မင်းကိုယ်ဝန်ရှိနေတာကို မပြရင်၊ ဧပြီလမှာ ဖုံးထားလို့ မရတော့ဘူး။ ဒါက ရွာထဲက လူတွေအကုန် သူတို့ ကိုယ်ဝန်ရခဲ့ကြတဲ့ အချိန်ကိုက်ပဲ။

လင်းယောင်ကလဲ ပိန်ပြီး ခါးသွယ်သည်။ ကိုယ်ကျပ်ဆွယ်တာကိုသာ သူမ မဝတ်ထားရင်၊ ဘေးကနေ အနည်းငယ် ကောက်နေတဲ့ လှိုင်းလေးကိုသာ မြင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ ချွေးမက ဒီကိုယ်ဝန်‌လွယ်ဖို့အတွက် အာဟာရ မပြည့်ဝဘူးလို့ ကျန်းဆွေ့လန်က ပြောခဲ့ပေမယ့် လင်းယောင်ကို အသားစွပ်ပြုတ်ကျွေးဖို့ အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ အသားပြုတ်ရည်လို့ သူမကြားလိုက်တာနဲ့ လင်းယောင် ပျို့အန်ချင်စိတ်ဖြစ်လာသည်။

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု အိမ်ကိုပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ၊ သူမရဲ့ မိခင်မေတ္တာအတွက် ဖိအားတွေရှိကြောင်းကိုလဲ သူ ဝေမျှနားထောင်ပေးနိုင်သည်။ ညနေခင်းမှာ၊ ကျန်းဆွေ့လန်က ခါတိုင်းလိုပဲ ငါးကြင်းစွတ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန် ချက်ပေးခဲ့ပြီး စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို ယူကာ လင်းယောင်ဆီကို သွားခဲ့သည်။

" ယောင်ယောင် ငါးကြင်းစွပ်ပြုတ်က အာဟာရပြည့်စေတယ်၊ ပူတုန်းသောက်လိုက်နော်။ "

ရဲဘော်ဆွေ့လန်က အလွန်ကြင်နာတတ်ပါသည်။

လင်းယောင်ကလဲ နာခံစွာနဲ့ ခေါင်းငြိမ့်ခဲ့ပါသည်။

ချစ်စရာအမေနဲ့ သမီး မြင်ကွင်းလေးပါပဲလား။ ကျန်းဆွေ့လန် ထွက်သွားတာနဲ့၊ ပါးတွေဖောင်းနေအောင် ငါးစွပ်ပြုတ်ကို သောက်နေခဲ့တဲ့ လင်းယောင်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ အစားစားချင်စိတ် ရှိမနေခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါးစွပ်ပြုတ် တစ်ငုံ၊နှစ်ငုံလောက်သောက်ပြီး သူမ ဗိုက်ပြည့်သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ငါးစွပ်ပြုတ်ကို စွန့်ပစ်လို့မဖြစ်တာကြောင့် လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို ခေါ်ပြီး၊ သူ့ရှေ့ကို ငါးစွပ်ပြုတ်ပန်းကန် တိုးပေးလိုက်သည်။

" ရှင့်အမေ လုပ်ပေးထားတဲ့ ငါးစွပ်ပြုတ်ကို ဆက်မသောက်နိုင်တော့ဘူး။ ရှင် ဒီရက်တွေမှာ အလုပ်ကြိုးစားထားတာမလို့၊ ကျန်းမာရေးအတွက် အားပြန်ဖြည့်ဖို့ သောက်လိုက်ပါနော်။ "

ကုရှီအန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွေ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ ဒီကလေးမလေးက အကွက်တွေ လာပြနေရုံပါပဲ။ မဟုတ်ရင်၊ ဒီဆင်ခြေကိုကြားရတာက လူတွေကို သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေမှာပေါ့။

သူ ဗိုက်ဆာနေခဲ့ပြီး သုံး လေးလုတ်လောက်နဲ့ ငါးစွပ်ပြုတ်ကို သောက်ခဲ့လိုက်သည်။

လိမ္မော်ရောင်ကြောင်ကြီးက အော်ပြီး လင်းယောင်ရဲ့ ခြေထောက်ကို ကလေးလေးလိုပဲ လာပွတ်နေခဲ့သည်။ သူကလဲ သူကလေးတုန်းကလိုပဲ သခင်မလေးချီတာခံချင်နေပြီး ပွတ်သပ်ပြီး နမ်းတာကို လိုချင်နေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာနဲ့ ကြည့်လိုက်ကာ၊ " လိမ္မော်ရောင်ကောင်ကြီး၊ နင်က ကြောင်ပေါက်စလေး မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ နင် ဘယ်လောက်ဝနေလဲ ကြည့်ပါဦး။ နင်က ငါတို့ရဲ့ ကလေးလေးလိုပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ငါ နင့်ကို မချီနိုင်ဘူးလေ။ "

ဖက်တာတွေ ‌နမ်းတာတွေ မရှိတော့ဘူး။

အိမ်က သဝန်တိုနေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘေးကနေ ကြည့်နေသည်။

ကြောင်ဝါကြီးကို နည်းနည်းပဲ နမ်းခဲ့ပေမယ့်၊ သူမ နမ်းချင်သလောက် သူ့ကို နမ်းလို့ရပါသည်။

ကြောင်ကြီးက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အော်နေခဲ့ပေမယ့် သခင်နဲ့တော့ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူက စိတ်တိုစွာနဲ့ စားပွဲပေါ်ကို ခုန်တက်ကာ စားပွဲပေါ်က စစ်ဘက်‌ဆိုင်ရာစာအုပ်တွေကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့အမြီးလေးကိုနှံ့ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ကုရှီအန်းကို မကျေမနပ်ပြောခဲ့သည်။ " ကြောင်လေးကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လို့ ရှင့်ကို အပြစ်ပေးမယ်။ ရှင် သူ့ကို ဒီည ရေချိုးပေးရမယ်နော်။ "

မတရားမှုကို ခံစားလိုက်ရသော လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု - ". . . "

နောက်တစ်နေ့၊ ကုရှီအန်းရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ ကြောင်ကုတ်ရာတွေ ပြည့်နေခဲ့သည်၊ ဒါပေမယ့် သူက သူ့ဇနီးကိုခေါ်ကာ စစ်ဆေးဖို့အတွက် ကျန်းမာရေးစင်တာကို သွားခဲ့သည်။

သည်ခေတ်မှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင် မိခင်တွေအများစုက ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးဖို့ မသွားခဲ့ကြပေ။

လင်းယောင်က သူမဗိုက်ထဲက ကလေးကို ဘာမှမဖြစ်စေချင်ခဲ့ပေ၊ ဒါကြောင့် ကောင်တီကျန်းမာရေး‌စင်တာကို တစ်လတစ်ကြိမ် သွားခဲ့သည်။

ကောင်တီကျန်းမာရေးစင်တာက ဆရာဝန်ကြီးက တည်ငြိမ်နူးညံ့စွာနဲ့ အခြေအနေတွေကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ နားကျပ်ကိုယူပြီး စမ်းသပ်နားထောင်ကြည့်ခဲ့သည်။

ဆရာဝန်ကြီးက ပြုံးကာ ပြောခဲ့သည်။ " သန္ဓေသားရဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်း အရမ်းကောင်းတယ်။ သန်မာတယ်။ ကျန်းမာ‌တဲ့ ကလေးလေးအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ "

ဒီစကားတွေ ထွက်လာတာနဲ့၊ မိဘအသစ်လေးတွေ ပြုံးနိုင်ကြတော့သည်။

*

စွင်းမိသားစုထဲမှာ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စွင်းအဖေ လဲကျပြီးကတည်းက၊ မိသားစုက ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်နေခဲ့ရသည်။

စွင်းအဖေ ဒီတစ်ချိန်မှာ အရမ်းထိသွားခဲ့ပြီး ကောင်တီကျန်းမာရေးစင်တာက အိပ်ယာထဲမှာ လှဲနေခဲ့ရတုန်းဖြစ်ကာ အိပ်ယာထဲက မထနိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းဟုန်နက သနားညှာတာဖို့ တောင်းပန်ခဲ့ပေမယ့်၊ စွင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့တောင် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတဲ့ အရှုံးသမားတွေ ဖြစ်ကြသည်။ မြေးမလေးက ခေါက်ဆွဲအလွတ်တစ်ပန်းကန်ကို ထိတောင်မထိနိုင်ခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ စွင်းမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသမီးကလဲ မိဘအိမ်ကို ပြန်ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။

သူမရဲ့ ယောကျ်ားက သူမအပေါ် ဖောက်ပြန်နေတဲ့ပုံကို စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ၊ သူမ နှလုံးကွဲမတက် ငိုခဲ့ရသည်။ အိမ်မှာ ဆဲဆိုနေခဲ့ပြီး အချိန်နဲ့အမျှ မြေပေါ်မှာ လူးလိမ့်နေခဲ့သည်။ ကြည့်ဖို့ အလွန်ရုပ်ဆိုးလှပါသည်။

စွင်းအမေကလဲ သူမနောက်မှာ လှဲရင်း မျက်ရည်တွေကို သုတ်နေခဲ့သည်။ စွင်းမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသမီးက ဒါကိုကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမကို ဖျောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့ပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံးက သူမကို လျစ်လျူရှူထားခဲ့ပြီး ငိုနေတဲ့မျက်နှာတွေနဲ့ အံကြိတ်ပြီး ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

စွင်းကျားလျန်အတွက်ကတော့၊ သူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ စွင်းမိသားစုက မြို့ထဲမှာ အရှက်ကွဲခဲ့ပြီး ဒါက စွင်းကျားလျန်အတွက် အိမ်ပြန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

စွင်းအဖေက ကျန်းမာရေးစင်တာမှာ လှဲနေခဲ့ရသည်။ လင်းဟုန်နက သွားလိုက်ပြန်လိုက်နဲ့၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သုတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ အစာနဲ့ ဆေးတွေ ယူလာပေးခဲ့သည်။ သူမက သူ့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ပါသည်။

ဒါကိုမြင်တော့၊ စွင်းအဖေက သူချွေးမကောင်းတစ်ယောက် ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲလို့ ပိုပြီး ခံစားလာခဲ့ရသည်။ သူမရဲ့ နောက်ခံနဲ့ အတိတ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ပါစေ၊ လင်းဟုန်နက အခု သူ့ကိုပျော်အောင်လုပ်ပေးပြီး ကောင်းကောင်းနေထိုင်နေခဲ့သည်။

လင်းဟုန်နက အိမ်မှာ အလုပ်မလုပ်ဖို့ ဆင်ခြေပေးခဲ့ပြီး စွင်းမိသားစုမှာလဲ စာချုပ်စာတန်းမရှိခဲ့ပေ။ စွင်းအမေက အချိန်အတော်ကြာ မျက်ရည်တွေကျနေခဲ့ပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးတွေ ရဲနေခဲ့ကာ သူမ ညစာသွားစားချင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့်၊ လင်းဟုန်နက သူမသားနဲ့ ဆေးရုံမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး အဖွားကြီးက သူမရဲ့သမီးကြီးကို ချက်ပြုတ်ခွင့်မပေးလောက်ဘူးဆိုတာကို သူမ မေ့နေခဲ့သည်။

စွင်းမိသားစုရဲ့ သမီးကြီးက မျက်ရည်ပေါက်ပေါက်ကျကာ အရမ်းငိုနေခဲ့ပြီး သူမစကားပြောတဲ့အခါ ရှိုက်သံပါနေခဲ့သည်။ " အမေ၊ သမီးမှာ ယောကျ်ားမရှိတော့ဘူး။ ဒါကို ဘာလို့ စားသောက်နေရဦးမှာလဲ "

စွင်းအမေက အလွန်စိတ်ဆိုးသွားပြီး သူမကို ဆူခဲ့သည်။ " အသုံးမကျတာတွေ ပြောနေတာ။ ငါတို့စွင်းမိသားစုမှာ ဘယ်လိုဂုဏ်သတင်းတွေ ရှိလာမလဲ။ စွင်းမိသားစုရဲ့သမီးက ယောကျ်ားတစ်ယောက်အတွက် သေအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် ဆိုတာလား။ ဘယ်လိုစကားတွေ ပြောနေရတာလဲ။ "

စွင်းမိသားစုရဲ့ သမီးကြီးက ပိုလို့တောင် ငိုခဲ့ပါသည်။ " သမီး ဘာလုပ်သင့်လဲ။ လက်ထက်ဖို့ နောက်ထပ် ယောကျ်ားတစ်ယောက် ရှာလို့ရနိုင်လား "

အဖွားကြီးက သူမကို တားလိုက်သည်။တံခါးဘောင်ပေါ်ကို ဖိထားခဲ့ပြီး အသက်ရှူလို့မရအောင် သူမရဲ့ရင်ဘက်ကို အကြာကြီးဖိထားခဲ့သည်။

အရင်က ဟန်ဆောင်ခဲ့ဖူးပေမယ့် အခုတော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတဲ့ သမီးကို သေသည်အထိ တစ်ကယ်စိတ်ဆိုးချင်ခဲ့ပါသည်။

စွင်းမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသမီးက စည်းကမ်းရှိသည်။ သူမက အိမ်ကို ပြေးလာခဲ့ပြီး၊ တံခါးတွေပိတ်ကာ လျို့ဝှက်စွာ တံခါးအက်ကြောင်းကနေ ချောင်းကြည့်ပြီး လေ့လာနေခဲ့သည်။

အဖွားကြီးက သူမသမီးအပေါ်မှာ မမှီခိုနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် ခေါက်ဆွဲတွေ ချက်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးမှာ ခေါက်ဆွဲတွေ ရလာခဲ့ပြီး ပန်းကန်နဲ့ စားတော့မလို့ပြင်နေခဲ့သည်။ စွင်းမိသားစုရဲ့ သမီးကြီးက ပြေးလာခဲ့ပြီး၊ သူမရဲ့လက်ကိုဆေးရင်း အော်နေခဲ့ကာ ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ဆွဲယူပြီး စားလိုက်သည်။

ဒါက သူမရဲ့သမီး အိမ်ထောင်ပြုပြီး တစ်ခြားမိသားစုတွေကို ပြဿနာတက်စေခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုပါသည်။ လင်းဟုန်နကသာ ဒီလိုဆိုးဝါးတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆိုရင်၊ သူမသေချာပေါက် ကွာရှင်းပြီး သူမ ကြိုက်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ယူလိုက်မည်ဖြစ်သည်!