အခန်း (၇၁)

ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ရဲဘော်တွေက တင်ပြချက် ရရှိခဲ့ပြီး ချက်ချင်း လျိုကျားဝါ ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းကို သွားခဲ့ကြသည်။

လျိုကျားဝါ ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းက အိမ်ခြေ ၂၀၀ လောက်ရှိတဲ့ ရွာကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ကျေးလက်ဒေသမှာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်း ဖြစ်ကြသည်။

လယ်သမားကြီးရဲ့ အရင်သားမက်က လျိုချန်းချွင်လို့ ခေါ်သည်။ သူ့မိသားစုထဲမှာ အစ်ကိုသုံးယောက်ရှိပြီး မိသားစုက လျိုကျားဝါမှာ ရန်သူမရှိပေ။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက သူ့အိမ်ကို အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ရောက်လာခဲ့တယ်လို့ ကြားခဲ့ရသည်။

ရွာထဲက ရွာသားတွေအားလုံး ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ လာခဲ့ကြသည်။

လျိုအိမ်က ခြံစည်းရိုးကာထားပြီး ကောင်းမွန်တဲ့အုတ်မြစ်နဲ့ ရွှံ့ဝင်းရှိကာ သက်ကယ်မိုးထားတဲ့ သာမန်အိမ်လေးတစ်လုံးဖြစ်သည်။ နံရံဘေးက စိုက်ခင်းတွေထဲမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ကျိုးတို့ကျဲတဲ စိုက်ပျိုးထားသည်။ ရာသီဥတုပူပြင်းပြီး စီမံခန့်ခွဲမှု မကောင်းတာကြောင့်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်တွေ ညိုးနေပြီး အရွက်တွေက ဝါပြီးညှိုးခြောက်နေသည်။ သူတို့က အဲ့ဒီခြံဝင်းထဲက အရာတွေနဲ့ ကွာခြားလှသည်။ လျိုမိသားစုကလဲ ပင်ပန်းဆင်းရဲပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိတဲ့ မိသားစုဖြစ်သည်။

လျိုမိသားစုရဲ့ ခြံထဲက သက်ကယ်မိုးထားတဲ့တဲနှစ်ခုမှာ၊ တစ်ခုကို ထင်းတွေနဲ့ ဖြည့်ထားပြီး နောက်တစ်ခုကို ကြက်တွေ၊ ဘဲတွေနဲ့ ငန်းတွေကို သပ်သပ်စီမွေးထားတဲ့ ခြံတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုသည်။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ရဲဘော်တွေက တရားဝင်စာချုပ် ထုတ်ပေးခဲ့ပြီး လျိုမိသားစုဆောက်ထားခဲ့တဲ့ သက်ကယ်မိုးတဲအသစ်အတွက် မြေကြီးထဲကို သုံးပေအနက် တူးခဲ့သည်။ မြေအောက်ထဲမှာ ဘာမှမရှိခဲ့ပေ။

လျိုမိသားစုရဲ့ မိန်းမကြီးက သုံးပေလောက် ခုန်လိုက်ပြီး ဘာမှားနေလဲဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမက သူမရဲ့လက်တွေကို တင်ပါးပေါ်တင်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " ကောင်းပြီ။ ငါတို့မိသားစုက အပြစ်ကင်းတယ်။ မင်းတို့ရဲအရာရှိတွေက လူကောင်းတွေကို လက်လွတ်စပယ်စွပ်စွဲကြတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ငါတို့ကို..... နှစ်သိမ့်ကြေးပေးရမယ်။ “

" ဟုတ်တယ်၊ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ပြည်သူတွေကို အနိုင်ကျင့်လို့မရဘူးလေ။ "

" ပိုက်ဆံမပေးပဲ ထွက်သွားဖို့‌ကို စဉ်းတောင်မစဉ်းစားနဲ့။"

လျိုမိသားစုရဲ့ ချွေးမတွေကလဲ လိုက်ပြောခဲ့ကြပြီး လျိုချန်းချွင်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကလဲ ပြစ်မှုသတင်းပေးတဲ့ အဖိုးအိုကိုတောင် တွန်းပို့ဖို့ လုပ်ခဲ့ကြသည်။

အဖိုးအိုရဲ့မိသားစုမှာလဲ သားလေးယောက်ရှိသည်။ လျိုမိသားစုရဲ့ ပါးစပ်ကြမ်းပြီး မျောက်ပါးနဲ့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က ကြောက်လန့်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ချိန်မှာ၊ သန်မာအားကောင်းတဲ့ ‌ယောကျ်ားသား လေးယောက်က ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုရဲ့ ခြံဝင်းထဲမှာ ဆူညံနေခဲ့ပေမယ့် လျိုချန်းချွင်က ဘေးနားမှာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာနဲ့ ရပ်နေခဲ့သည်။

ကလေးမွေးဖွားထားတာမကြာသေးတဲ့ မုဆိုးမတစ်ယောက်အတွက်ကတော့၊ မြို့ထဲက အမျိုးသမီးတွေက လောကကြီးကို မမြင်ဖူးကြဘူး၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့မျက်နှာကိုတောင် မပြဖူးဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို သူမသုံးခဲ့သည်။

သူ့သမီးပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အမှုကိစ္စက လျိုမိသားစုနဲ့ ဆက်နွှယ်နေခဲ့ပါတယ်ဆိုတာကို အဖိုးအိုက အလေးအနက်တင်ပြခဲ့ပါသည်။ ဒါကြောင့် ရွှီရှန်းချန်က ရွာထဲမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး တစ်အိမ်ဝင်တစ်အိမ်ထွက် လိုက်မေးဖို့ အရာရှိတွေများစွာကို ခေါ်လာခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက လျိုမိသားစုရဲ့ ခြံထဲမှာ လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့သည်။ လျိုမိသားစုက တစ်ခြားရဲဘော်တွေရှေ့မှာ ရိုင်းပြရဲခဲ့ကြပေမယ့် သူကို မြင်တဲ့အခါ သူတို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။

ဟာသပဲ။ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက ပထမဆုံးအကြည့်မှာတင် သွားရှုပ်ဖို့ မလွယ်ပေ။ လျိုမိသားစုရဲ့ တတိယသားက အငယ်တွေကို အနိုင်ကျင့်ချင်ခဲ့သည်။ သူက အဖိုးအိုရဲ့ မြေးမလေးကို ဆွဲထိုးဖို့ လုပ်ခဲ့သည်။ သူများတွေက လှုပ်တောင်မလှုပ်ရသေးပေ။

ကုရှီအန်းက လျိုမိသားစုရဲ့ တတိယသားကို ရှူးရှူးရှဲရှဲလုပ်ပြီး သူ့လက်သီးကို တားခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုက ခြံထဲကို အရာရှိတွေ အုပ်စုလိုက်ဝင်လာတာကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်ကာ အတူတကွ ရောထွေး‌နေခဲ့ကြသည်။

လျိုမိသားစုရဲ့ ခြံဝင်းက အသစ်ဆောက်ထားတဲ့ သက်ကယ်တဲနဲ့ အနောက်ခြံထဲမှာ လူအုပ်ကြီးနဲ့ အသစ်တူးထားတဲ့ မြေကျွင်းကြီးကလွဲပြီး ပျက်စီးနေခဲ့သည်။

၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်နဲ့ ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်တွေမှာ၊ ကျေးလက်ဒေသက အိမ်ခြေအကုန်လုံးနီးပါးမှာ ကောက်ပဲသီးနှံသိုလှောင်ဖို့ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုရှိခဲ့ကြသည်။

အနီရောင်မြေအောက်ခန်းက သွပ်မိုးတွေလို ချွန်ထက်သန်မာတဲ့ သစ်သားတွေနဲ့ မြေကြီးထဲကို အနက်ကြီးတူးထားသည်။ ဝင်ပေါက်က စတုရန်းအပေါက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြောင်းနှံကောက်ရိုးတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ခြံစည်းရိုးတစ်ခုကို တံခါးအဖြစ် အသုံးပြုထားခဲ့သည်။

မြေအောက်ခန်းကို အနက်ကြီးတူးထားခဲ့တာကြောင့်၊ ဆောင်းရာသီလတွေမှာတောင် အရမ်းနွေးထွေးပြီး ကန်စွန်းဥတွေ၊ မုန်လာထုပ်တွေနဲ့ အာလူးတွေ စတဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ သိုလှောင်ဖို့ လွယ်ကူသည်။

အခုက ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးတဲ့နှစ်ဖြစ်သည်၊ ဒါကြောင့် လျိုမိသားစုရဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ သဘာဝအလျောက် အစားအစာတွေ မရှိခဲ့ပေ။

ထူးဆန်းတာက တစ်ခြားသူတွေရဲ့ မြေအောက်‌ခန်းတွေက သီးနှံသိုလှောင်ဖို့ လုံလောက်အောင်ပဲ တူးခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ လျိုမိသားစုရဲ့ မြေအောက်ခန်းက ကြီးမားစွာနက်နက် တူးထားခဲ့သည်။ အဲ့ဒါကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ၊ မှောင်မိုက်ပြီးနက်ရှိုင်းတဲ့ ဂူအတွင်းက ပထမဆုံးအမြင်မှာ အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းခဲ့ပါသည်။

ပိုစဉ်းစားရခက်တဲ့အရာက လျိုမိသားစုရဲ့ မြေအောက်ခန်းထောင့်မှာ သစ်သားတိုင် စိုက်ထားတာတွေ များစွာ ရှိနေသည်။

အဖိုးကြီး လျိုပေးတဲ့ ရှင်းပြချက်က အိမ်မှာ သိမ်းထားတဲ့ သစ်သားကောင်းတွေဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့‌မြေးအကြီးဆုံး မင်္ဂလာဆောင်တဲ့အခါ ပရိဘောဂတွေလုပ်ပေးဖို့ စောင့်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ရွှီရှန်းချန်က စစနောက်နောက်ပြုံးခဲ့သည်။ " အိမ်က တစ်ကယ်ထူးဆန်းတာပဲ။ သစ်သားကောင်းတွေကို ကောင်းကောင်းထိန်းသိမ်းထားဖို့က အေးမြတဲ့နေရာမှာ ထားရမှာမဟုတ်ဘူးကို၊ ဒါပေမယ့် မြေအောက်ခန်းထဲမှာ သိမ်းထားတာပဲနော်။ ဆောင်းတွင်းမှာတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ‌နွေဦးနဲ့ နွေရာသီမှာ၊ မြေအောက်ခန်းက စိုထိုင်းနေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သစ်သားတွေ ဆွေးမြေ့သွားလိမ့်မယ်။ "

ရဲသားက ပြောခဲ့သည်။ " မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ထားရင်၊ ကြွက်တွေကို မကြောက်ဘူးလား။ "

အဖိုးကြီး လျိုက ချွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိမ့်ခဲ့သည်။ " ပြည်သူ့လုံ‌ခြုံရေးရဲဘော်တွေပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူတို့ကို နှစ်ရက်အတွင်း ပြောင်းရွှေ့တော့မှာပါ။"

အခန်းထဲမှာ မှတ်တမ်းတွေကို ကြည့်နေခဲ့တဲ့ ကုရှီအန်းက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ခဲ့ပြီး အသံနက်နဲ့ ပြောခဲ့သည်။ " မဟုတ်ဘူး၊ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးမယ်။ "

အဖိုးကြီး လျို ဒါကို ကြားတဲ့အခါ၊ သူ့ခြေထောက်တွေ ပျော့ခွေသွားခဲ့ပြီး ဒူးထောက်ကျတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လျိုမိသားစုဝင်တွေ အားလုံးကလဲ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့က တားဖို့ စဉ်းစားခဲ့ကြပေမယ့် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက လူငယ် ငါးယောက်၊ ခြောက်ယောက်လောက်က အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး မြေအောက်ခန်းထဲကို ကြိုးတွေချကာ တူရွင်းတွေနဲ့ ခုန်ချသွားခဲ့ကြပြီး စတင်တူးကြတော့သည်။

အဖိုးအိုရဲ့မိသားစုက မြေအောက်ခန်းဝင်ပေါက်ဘေးပတ်လည်မှာ ရှိနေခဲ့ကြသည်။ မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်ကြာပြီးနောက်မှာ၊ မြေအောက်ခန်းထဲကနေ အသံတစ်ခုထွက်လာခဲ့သည်။

" တွေ့ပြီ၊ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု၊ မိန်းကလေးအရိုးစုတစ်ခု အထဲမှာ ရှိတယ်။ "

ဒီစကားတွေထွက်လာခဲ့တာနဲ့၊ လျိုမိသားစုဝင်တစ်ယောက်ချင်းစီက ခရမ်းသီးတွေ ရေခဲရိုက်ထားသလို မလှုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ လျိုချန်းချွင်က ခြံပြင်ကို ခုန်ချ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့်၊ သူ့ကို အချိန်အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တဲ့ ရဲဘော်တွေက မြေပေါ်မှာ ဖိကပ်ထားခဲ့ကြသည်။

အမျိုးသမီးအရိုးစုကို အဝတ်ဖြူနဲ့ဖုံးကာ မြေအောက်ခန်းအပြင်ဘက်ကို သယ်ထုတ်လာခဲ့ကြသည်။ အဖိုးအိုက သူမရဲ့ ညာဘက်လက်မှာဝတ်ထားတဲ့ ကြေးနီလက်ကောက်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါမှာ၊ ချုံးပွဲချငိုခဲ့တော့သည်။

" သမီးလေး၊ နောက်ဆုံးတော့ ဖေဖေ သမီးကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ သမီးလေး၊ အဖေ့ကို ကြည့်ပါဦး။ "

" ညီမငယ်လေး။ "

" ဒေါ်လေး။ "

အဖိုးအိုတို့ မိသားစုက ငိုနေခဲ့ကြပြီး မိသားစုထဲက ညီအစ်ကိုလေးယောက်ကလဲ တိတ်တဆိတ် မျက်ရည်ကျနေခဲ့ကြသည်။ လျိုမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုက အဝေးကြီးမရောက်သေးတဲ့ လျိုချန်းချွင် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ " ခွေးမသား "

သူက လက်သီးဆုပ်ခဲ့ပြီး လျိုချန်းချွင်ကို မျက်နှာတစ်ခုလုံး နှာခေါင်းသွေးတွေနဲ့ဖြစ်စေတဲ့အထိ နှစ်ချက်ထိုးခဲ့သည်။

လျိုဇနီးက အော်ခဲ့သည်။ " လူကိုသတ်နေပါတယ်၊ လူကိုသတ်နေပါတယ်။ "

အဖိုးအိုမိသားစုရဲ့ ချွေးမကြီးက အပြေးလာပြီး သူမရဲ့ သွားတွေကို ကြိတ်ခဲ့သည်။ သူမ ဖိနပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထိုမိန်းမကို အနည်းငယ် ရိုက်ပေးခဲ့သည်။

" လူသတ်သမား‌က အော်ရဲသေးတယ်၊ နင်တို့က ငါ့ယောင်းမလေးကို သတ်ခဲ့ကြတာလေ၊ နင်တို့ သေဒဏ်ပေးခံရဖို့ စောင့်နေလိုက်တော့။ "

လျို ဇနီးက ရုတ်တစ်ရက် ငိုကြွေးနေတာကို ရပ်လိုက်သည်။ လျိုမိသားစုကို လက်ထိပ်ခတ်ပြီး ကောင်တီရဲစခန်းဆီကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

စစ်ကြောခန်းထဲမှာ၊ မိသားစုက သူတို့ကို မတရားစွပ်စွဲကြတာပါလို့ ပြောရင်း သူမကိုတောင် အပြစ်ရှာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ချွေးမပျောက်နေခဲ့တာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ၊ ဒါဆို ဘာလို့ အရိုးစုက သူတို့ရဲ့အိမ်ထဲမှာ ပေါ်လာရတာလဲ?

လျိုမိသားစုရဲ့ အဖိုးကြီးက ခိုင်မာစွာအပြောဆုံးပါပဲ။ သူ့ကိုဘာမေးမေး သူက ခေါင်းခါနေမှာပါ။

လျိုဇနီးက ရိုင်းစိုင်းခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ချွေးမကို လူရိုင်းတစ်ယောက်က သတ်ပြီး သူမတို့ရဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ လာဖွက်ထားခဲ့တာလို့ အခိုင်အမာပြောခဲ့သည်။

ကျန်တဲ့ လျိုမိသားစုဝင်တွေကလဲ တစ်ပုံစံတည်းပြောခဲ့ကြသည်။ ရွှီရှန်းချန်က ဒေါသတကြီး အံကြိတ်ခဲ့သည်။ ဒါက မိသားစုတွေ တိုင်ပင်ထားကြတဲ့ ဝန်ခံချက်တစ်ခုဆိုတာ သေချာပေါက်ပင်။

လျိုချန်းချွင်က စစ်မေးခန်းထဲမှာ ငိုကြွေးနေခဲ့သည် - " ကျွန်တော့်မိန်းမရဲ့ဘဝက ဒုက္ခရောက်‌နေတာပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်ပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက်အထိပဲ ကောင်းကောင်းနေထိုင်ခဲ့ရတာ။ ပြီးတော့ သူမမိဘတွေအိမ်ကို ပြန်သွားပြီး ပျောက်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မိသားစုက သူမကို လိုက်ရှာနေတာ နှစ်နှစ်ရှိခဲ့ပါပြီ။ ဘာလို့ သူမကို ကျွန်တော့်အိမ်မှာ မြှုပ်နှံထားရတာလဲ? ဘာလို့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာလဲ? ပြည်သူလုံခြုံရေးရဲဘော်၊ ဒါက တစ်ယောက်ယောက်က အကွက်ချစီစဉ်ထားတာ။ ဒါက လျိုမိသားစုကို တစ်ကယ် ထိခိုက်ပါတယ်။ ဘယ်သူက ကျွန်တော်တို့ကို အန္တရာယ်ပေးချင်နေတာလဲ! "

". . ."

ပြည်သူလုံခြုံရေးဌာနက ရဲဘော်တွေက ဒီလိုအရှက်မရှိတဲ့လူကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။ သူတို့လက်ထဲက သက်သေတွေက လျိုမိသားစုကို ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ဖို့ မလုံလောက်သေးပေ။

ကုရှီအန်းက ခဏတာ တွေးတောနေခဲ့ပြီးနောက် လျိုမိသားစုရဲ့ အချက်အလက်တွေကို နောက်တစ်ခေါက်ယူကြည့်ခဲ့သည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုအားအနည်းဆုံးဖြစ်တဲ့ လျိုမိသားစုရဲ့ အငယ်လေးက စပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကစားနည်းအကွက်တွေနဲ့ စစ်ကြည့်ခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုရဲ့ တတိယကလေးက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခုခံမှုကို ဖျက်လိုက်ပြီး အမှုကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ခွဲလောက်က၊ လျိုချန်းချွင်မှာ မုဆိုးမနဲ့ ပတ်သက်မှုရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက၊ သူတို့မှာ ဇနီးတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်နဲ့ ယောင်္ကျားတစ်ယောက် ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေက ကောင်းကောင်းနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့က ကွာရှင်းပြီး ပြန်လည်လက်ထပ်ကြဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ကြပေ။

အငြင်းပွားနေကြစဉ်မှာ၊ နစ်နာသူက သူတို့ရဲ့ဖောက်ပြန်မှုကို သိသွားတဲ့အခါ၊ နစ်နာသူက သူမရဲ့ခေါင်းကို နံရံနဲ့တိုက်ခဲ့ပြီး သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

အမှုဖြစ်ပွားတဲ့အချိန်မှာ ညနက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လျိုမိသားစုက ဆူညံသံတွေကို ကြားခဲ့ပြီး အပြင်ကိုထွက်ကြည့်ခဲ့ကြကာ သူတို့ရဲ့ချွေးမက မြေပေါ်မှာ မလှုပ်မယှက် လဲကျနေတာကို မြင်ခဲ့ရသည်။

အဖိုးကြီး လျိုက သူ့သားအတွက် အမှုကို ဖုံးပေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို မိသားစုက ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပြီး နစ်နာသူကို ဥယျာဉ်ထဲကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကာ မြှုပ်နှံခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အပြင်လောကကြီးကို နစ်နာသူက ဆွေမျိုးတွေဆီ အလည်သွားဖို့ မိဘအိမ်ကို ပြန်သွားခဲ့ပြီး ပျောက်သွားခဲ့တယ်လို့ လိမ်လည်ထားခဲ့ကြသည်။

ဒီမြှုပ်နှံခြင်းက တစ်နှစ်ခွဲလောက် ကြာရှည်ခံခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်လောက်အထိ၊ အနောက်ဘက်တောင်တန်းတွေမှာ လှေကားထစ်စိုက်ခင်းတွေ ဖွင့်လှစ်လိုက်တဲ့အခါ၊ မိသားစုက ဒီကိစ္စပေါ်သွားမှာကို ကြောက်လန့်နေခဲ့ကြသည်။ ဒါကြောင့် သူတို့က နစ်နာသူရဲ့ အရိုးတွေကို အိမ်မှာ ရွှေ့ထားလိုက်ကြသည်။

နစ်နာသူရဲ့ဖခင်က ပြစ်မှုကိုတင်ပြတာ မှားနေတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ပြစ်မှုရဲ့နောက်က အမှန်တရားက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

အမှုမှန် ပေါ်ပေါက်လာပြီဆိုတော့၊ လျိုမိသားစုက ဥပဒေအရ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မည်။

လန်းဆန်းလှပတဲ့ ဘဝလေးက ဆုံးပါးသွားပြီး ပြန်မလာနိုင်တော့တာကတော့ သနားစရာကောင်းလှသည်။

ရဲစခန်းက ဒီနေ့ အလုပ်နားကြသည်။ လူငယ်လေးတွေအားလုံး စိတ်ထဲလေးလံနေကြပြီး ကစားနေကြတာကို ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့စက်ဘီးတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တွန်းလှဲခဲ့ကြသည်။

ရွှီအဖေက ပြောခဲ့သည်။ " ဘာလို့ ဒီလိုတွေလုပ်နေကြတာလဲ။ ဒီလိုကိစ္စတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က နိုင်ငံနဲ့ ပြည်သူတွေကိုကာကွယ်ပြီး မတရားသူတွေကို တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ။ စိတ်ကို စုစည်းထားကြ၊ မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန်ကျ ရပ်ပြီး အပြစ်ပေးခံရဖို့ စောင့်နေလိုက်ကြ။ "

လူငယ်တွေအုပ်စုက တစ်ညီတစ်ညွှတ်တည်း ပြန်ဖြေခဲ့ကြသည်။ ပြီးတော့ ရွှီအဖေက သူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

ရွှီရှန်းချန်က သူ့ရဲ့ အမူအရာတွေကို စုစည်းပြီး လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုရဲ့ ပုခုံးကိုပုတ်ခဲ့သည်။ " လောင်ကု ပြုံးပါဦး၊ အရမ်းအေးစက်မနေပါနဲ့၊ တော်ကြာ အိမ်‌ပြန်ရောက်ရင် ယောင်ယောင် လန့်နေပါဦးမယ်။ "

" . . . "

ဧပြီလမှာ ကျေးလက်ဒေသရဲ့ညနေခင်းက နွေးထွေးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှာ မီးတိမ်လုံးကြီး လိမ့်လာပြီး ကျက်သရေရှိတဲ့ နေဝင်ချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို ကွယ်ထားသလိုဖြစ်နေသည်။ ကုရှီတုန်းက ညောင်ပင်ကြီးအောက်မှာ ရပ်ပြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ့အစ်ကိုရဲ့ ပုံရိပ်က လမ်းပေါ်မှာ ပေါ်လာတာနဲ့၊ ကောင်စုတ်လေးက အပြေးသွားခဲ့ပါသည်။

" အစ်ကိုကြီး၊ ပြန်လာပြီလား။ အစ်ကို အိမ်မှာမရှိတော့ မရီးက အစ်ကို့ကို အိမ်မှာ မျှော်နေတာ။ "

လွမ်းလွန်းလို့ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းရဲ့ နှလုံးသားလေး နူးညံ့သွားခဲ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " မင်းမရီး အခု ဘယ်မှာလဲ။ "

" အိမ်မှာ အိပ်ပျော်နေတယ်။ "

အိပ်နေတယ်?

သူ့ကိုလွမ်းပြီး စိတ်ပူနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကုရှီအန်း ခဏရပ်တန့်သွားပြီး စက်ဘီးလက်ကိုင်ကို တွန်းပြီး ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ထားခဲ့သည်။ သုန်ဇီက ခေါင်းကိုကုတ်ပြီး တစ်ခစ်ခစ်ရယ်ခဲ့သည်။ " ဟေး၊ ကျွန်တော့်မရီးက သူအစ်ကိုကြီးအကြောင်းကို အိပ်မက်ထဲမှာ စဉ်းစားနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ "

ကုရှီအန်း - " . . . "

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လက်ထောက် ဒါရိုက်တာကုက ပြန်လှည့်မကြည့်ပဲ တောင်ဘက်‌ဆောင်ကို မသွားပေ။ သူက လက်ဆေးပြီး အခန်းထဲကို တစ်ချက်ကြည့်ဖို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းပြီ၊ ညနေ‌ခင်း နေဝင်ဆည်းဆာက ခြံဝင်းထဲမှာ ပြည့်နေခဲ့သည်။ အိမ်ထဲက အိပ်ယာက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ နေလှမ်းထားခဲ့သည်။ နူးညံ့တဲ့အနံ့လေး ရှိနေခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ခေါင်းအုံးကို ပိုက်ကာ အသံတွေထွက်၍ အိပ်ပျော်နေခဲ့ပြီး လိမ္မော် ရောင်ကြောင်ကြီးကတော့ ကလေးမလေးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ တိုးဝှေ့ကာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ အိပ်ယာထဲက ဗိုက်ပူလေးက တက်လိုက်ကျလိုက်ပါပဲ။

တောရိုင်းပူဒီနာပင်တွေများစွာကို ခြံထဲမှာ ထပ်စိုက်ထားခဲ့သည်။ ပူဒီနာရွက်တွေက အလွန်အသုံးဝင်ပါသည်။ သူတို့ကို ခူးပြီး အခြောက်လှန်း ပြီးရင် ရေထဲမှာစိမ်ထားလိုက်ပါ။ အရည်ကို ညှစ်ထုတ်ပြီး အပူသက်သာစေဖို့နဲ့ ခြင်ကိုက်တာကို ကာကွယ်ဖို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ လိမ်းလို့ရသည်။

ကုရှီတုန်းက သူ့အစ်ကို လက်ဆေးနေတာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့မရီးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေအရ၊ ဇလုံထဲက ငါးကို ညွှန်ပြပြီး လက်ထောက် ဒါရိုက်တာကုကို အရိုးခြစ်တဲ့ကိရိယာ လှမ်းပေးခဲ့ကာ ငါးကို အမြန်သတ်ပြီး ငါးအသားတွေ ခြစ်ထုတ်ပြီး ငါးအသားလုံးလုပ်ဖို့ သူ့အစ်ကိုကို ပြောခဲ့သည်။

သူ့ကလေးမလေးက ပြောခဲ့တာဆိုတော့ ကုရှီအန်းက ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲ ဇလုံထဲက ငါးကို သတ်ပြီး အကြေးခွံတွေချွတ်ကာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ ဖယ်ထုတ်ကာ အစာအိမ်ထဲက အမဲတွေ ဖယ်ပစ်ပြီး လတ်ဆက်နူးညံ့တဲ့ ငါးအသားတွေကိုပဲ ခြစ်ယူလိုက်သည်။ ပန်းကန်လုံး‌ထဲမှာ ထည့်ပြီး ဘေးမှာ ချထားလိုက်သည်။

သုန်ဇီက သူ့လက်လေးနဲ့ ဓားအကြီးကို ကိုင်ပြီး သူ့အားတွေအကုန်သုံးပြီး ငါးကို ခုတ်နေခဲ့သည်။

လင်းယောင် နိုးလာတဲ့အခါ၊ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က ငါးကိုခုတ်ပြီး ကြက်သွန်နီ၊ ဂျင်းနဲ့ ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို လှီးပြီးနေကြပါပြီ။ အကုန်လုံးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူတို့လိုအပ်တာကတော့ အရှေ့ဘက်က လေလေးပါပဲ။

လင်းယောင်က ခါးစည်းဝတ်လိုက်ပြီး လက်ဆေးကာ ဗိုက်လုံးလုံးလေးနဲ့ မီးဖိုချောင်ထဲကို ဝင်လာခဲ့သည်။ သေချာတာပေါ့၊ တစ်ခြားသူတွေက ချက်တာပြုတ်တာတွေ အကုန်လုံးလုပ်ခဲ့ပြီး သူမကတော့ ငါးအသားလုံးတွေလုပ်ဖို့ တာဝန်ရှိခဲ့သည်။

ငါးအသားလုံးတွေက အသားလုံးတွေလုပ်ရတာနဲ့ ဆင်တူပါသည်။ ငါးအသားထဲကို ကြက်ဥ ၂ လုံး၊ ဆားတစ်ဇွန်းနဲ့ ဂျုံမှုန့်လက်တစ်ဆုတ်စာလောက် ထည့်ရသည်။ အစိမ်းရောင်နံနံပင်တွေက သူ့ရဲ့ အနံ့အရသာနဲ့ တစ်အိမ်လုံးကို ပြည့်နှက်စေတာကြောင့် အဖြူရောင်စွပ်ပြုတ်ထဲကို လက်တစ်ဆုတ်စာလောက် ဖြူးလိုက်ပါ။

မိသားစုသုံးယောက်က သူတို့နှာရည်ယိုလာတဲ့အထိ ထိုင်ကာစားလိုက်ကြသည်။

လင်းယောင်က ငါးစွပ်ပြုတ်ကို တစ်လုတ်သောက်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " အိမ်မှာ ငါးနှစ်ကောင်ရှိသေးတယ်။ မိဘတွေပြန်လာရင်၊ သူတို့ကို လုပ်ကျွေးဦးမယ်။ "

" ကောင်းတာပေါ့။ "

ကုရှီအန်းက ပန်းကန်ထဲက ငါးအသားလုံးတွေကို နှစ်လုတ်ထဲနဲ့ အပြီးသတ်ခဲ့သည်။ " ပြီးရင် ကိုယ် ပန်းကန်တွေ ဆေးလိုက်မယ်" ပြီးတော့ ခြံထဲက ငါးကန်ကို ရေလဲပေးဖို့ သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး သုန်ဇီကို ဖြည်းဖြည်းစားဖို့ ပြောခဲ့သည်။

ကောင်စုတ်လေးက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ပန်းကန်ထဲမှာ နှစ်ထားဖို့ ဆုတောင်းလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ သူခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ " ဟုတ်။ "

ညနေခင်း ကျန်းဆွေ့လန်နဲ့ သူ့အမျိုးသား အိမ်ကိုပြန်လာတဲ့အခါ၊ လင်းယောင်က သူမရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ထုတ်ပြပြီး ငါးအသားလုံးစွပ်ပြုတ်ကို တစ်ယောက်တစ်ပန်းကန်ဆီ တည်ခင်းဧည့်ခံခဲ့သည်။

လင်မယားနှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ချွေးမလေး ကျွေးတဲ့ ငါးအသားလုံးတွေကို စားပြီး ချီးကျူးလို့ မဆုံးခဲ့ပေ။

" အရသာရှိလိုက်တာ၊ နူးညံ့ပြီး ထုတ်ထုတ်လေးဖြစ်နေတာပဲ။ "

" အိုး၊ ဒီစွပ်ပြုတ်ကလဲ အရသာရှိလိုက်တာ၊ အဖိုးကြီး များများသောက်။ "

ဒီအချိန်မှာ လင်မယားနှစ်ယောက် မြို့ကို ပြန်သွားခဲ့ကြပြီး ရွှီအမေက သူမရဲ့ တူလေးကို ဝက်ခြေထောက်လေးခု ဝယ်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူမက အိမ်မှာ တစ်စုံသိမ်းထားခဲ့ပြီး တစ်စုံကို သူမရဲ့ဆွေမျိုးတွေကို ပေးကာ ယူထားပြီး လင်းယောင်အတွက် ဝက်ခြေထောက်စတူးနဲ့ ပဲပိစပ်ဟင်းရည် လုပ်ပေးဖို့ သိမ်းထားခိုင်းခဲ့သည်။

ကုချွင်မေက ဗိုက်ကြီးကြီးနဲ့ သူမရဲ့ကလေးလေးအတွက် အင်္ကျီလေးတွေ ချုပ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က အရောင်စုံအိပ်ယာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့သမီးကို ပိုက်ဆံရှိရင် သိမ်းထားဖို့ ပြောခဲ့သည်။ ဒီရက်တွေမှာ ခက်ခဲနေတာကြောင့် ရက်ရက်ရောရောမပေးပါနဲ့။ အနာဂတ်မှာ သုံးစွဲဖို့ ပိုက်ဆံတွေအများကြီး ရှိလာမှာပါ။

ကုချွင်မေက ကလေးဘဝတည်းက သူမအမေ နားပူနားဆာလုပ်တာကို အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။ " အမေ၊ ယောင်ယောင်က ကလေးအတွက် အဝတ်အစားတွေချုပ်ဖို့ အိမ်မှာမရှိဘူး။ "

ရဲဘော်ဆွေ့လန်က သူမမျက်လုံးတွေဖွင့်ပြီး အလိမ်အညာတွေ ပြောချင်ပေမယ့် ယောင်ယောင်လုပ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားလေးတွေကို စဉ်းစားလိုက်ရင်၊ သူမ သက်ပြင်းချပြီး စကားပြောတာ ရပ်လိုက်သည်။

ချွေးမတွေက အကုန်အတူတူပဲလေ၊ ငါဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။

ကုမိသားစုကြီးက သူ့တို့ဘာသာ ပျော်ရွှင်နေကြပေမယ့် လီအိုက်ဖုန်းက မိသားစုရဲ့ ကောက်ညှင်းထုပ်တွေကို ခိုးခဲ့တာကြောင့် မြို့ထဲမှာ စွင်းမိသားစုနဲ့ပြဿနာအကြီးအကျယ် တက်နေခဲ့သည်။

နဂါးလှေပွဲတော်က ချည်းကပ်လာပြီး စွင်းအဖေက စက်ရုံမှာ အလုပ်တွေကို ဦးဆောင်လုပ်ကိုင်နေတာနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ မီးသီးစက်ရုံက ဒီလကုန်ခါနီးလေ အလုပ်ပိုရှုပ်လာလေဖြစ်သည်။ စွင်းအဖေက ချာချာလည်နေသလိုပါပဲ။ စွင်းအဖေက မနက်ပိုင်းမှာ စက်ရုံရဲ့ လကုန်စာရင်းချုပ်အစည်းအဝေးကို ဦးဆောင်နေပြီး နေ့လည်ခင်းမှာ အလုပ်ရုံကို သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့ရသည်။

အိမ်မပြန်ခင် ည ကိုးနာရီအထိ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ အဖွားကြီးက ကောက်ညှင်းထုပ်စားရတာအရမ်းကြိုက်သည်။ သူမက အိမ်မှာ ကြက်ဥအနှစ်ကောက်ညှင်းထုပ်၊ အသားကောက်ညှင်းထုပ်၊နဲ့ ကောက်ညှင်းအချိုထုပ် စတာတွေနဲ့ ကောက်ညှင်းထုပ် ငါးခု၊ ခြောက်ခုလောက်လုပ်ထားခဲ့သည်။ နဂါးလှေပွဲတော်အတောအတွင်းမှာ တစ်မိသားစုလုံးအတွက် တစ်ယောက်တစ်ခုစီစားဖို့ သူမက သိမ်းထားချင်ခဲ့သည်။

ကိုယ်ဝန်ဆောင် လင်းဟုန်န အပါအဝင် စွင်းမိသားစုက မိသားစုခြောက်ယောက်ရှိသည်။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက် တစ်ခုက မှန်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အဖွားကြီးက မျှမျှတတလုပ်ထားခဲ့သည်။ အပြင်လူတွေက အိမ်ကိုလာပြီး ကောက်ညှင်းထုပ်တွေကို မြင်ကာ သူတို့မိသားစုရဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံက မမှန်ဘူးဆိုတာကို တင်ပြလိုက်မှာ သူမ ကြောက်နေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ကောက်ညှင်းထုပ်တွေကို အစား‌အသောက်သိမ်းတဲ့နေရာမှာ သိမ်းထားခဲ့ပြီး ပွဲတော်အတွင်းမှာ စားဖို့ စောင့်နေခဲ့သည်။

သူခိုးမ လီအိုက်ဖုန်းကို ကာကွယ်ဖို့ ခန့်မှန်းချက်တွေအားလုံး ကျရှုံးခဲ့တာကတော့ သနားစရာပါပဲ။

သူမက တစ်ခုလောက်စားရဖို့ပါပဲ။ ဒီသူခိုးက ရွာထဲကို ဝင်လာတဲ့ ဂျပန်ကျူးကျော်သူလိုပင်။

သူမက ဘယ်မြက်ပင်ကိုမှ ချန်မထားခဲ့ဘူး။ လီအိုက်ဖုန်းက ကောက်ညှင်းထုပ် ၆ခုလုံးကို သူမတစ်ယောက်တည်း စားပစ်ခဲ့သည်။

အလုပ်တွေမပြီးသေးခင် အိမ်ထဲကို အဖွားကြီးဝင်လာတာနဲ့၊ သူမက ကောက်ညှင်းထုပ်နဲ့ ကောက်ညှင်းရဲ့ အချိုရနံ့ကို ရခဲ့သည်။ သူမရဲ့ နှလုံး ပြုတ်ကျသလိုဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လက်ထဲမှာ သူမရဲ့အိတ်နဲ့ မီးဖိုချောင်ထဲကို အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

စားပြီးသွားတော့ လီအိုက်ဖုန်း ဗိုက်ပြည့်နေခဲ့ပြီး သူမက ဖိနပ်တွေကို ချွတ်ကာ စွင်းအိမ်တော်ရဲ့ အမည်းရောင်သားရေဆိုဖာပေါ်မှာ လေချဉ်တက်ရင်း လှဲနေခဲ့သည်။ သူမ အဖွားကြီးကို မြင်တဲ့အခါ၊ နှုတ်ဆက်ဖို့ မတ်တပ်တောင် ထရပ်ခဲ့ပါသည်။

" ဟေး၊ ခမည်းခမက်ပြန်လာပြီ။ အိမ်ကို သန့်ရှင်းနေရမယ်၊ အဝတ်တွေကို လျှော်ထားရမယ်။ ခမည်းခမတ် ဘာဖြစ်လို့လဲ။ "

အဖွားကြီးက သူမကို ကြည့်တောင်မကြည့်ပေ၊ မီးဖိုချောင်ထဲကို ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး သွေးရူးသွေးတန်း ဟိုရှာဒီရှာ လုပ်နေခဲ့သည်။ ပန်းကန်လေးထဲမှာ ကောက်ညှင်းထုပ်တွေမရှိတော့ဘူး၊ ကြောင်အိမ်ထဲမှာလဲ မရှိဘူး၊ မီးဖိုအောက်မှာလဲ မရှိဘူး၊ ထင်းပုံထဲမှာလဲ မရှိဘူး၊ မရှိတော့ဘူး၊ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။

သူမရဲ့ ကောက်ညှင်းထုပ်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ကြတာလဲ ? ! !

အဖွားကြီးက တစ်အိမ်လုံးကို အရူးတစ်ယောက်လို ရှာဖွေနေခဲ့သည်၊ လီအိုက်ဖုန်း က ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိတာကြောင့် သူမရဲ့ ဖိနပ်တွေကို ယူပြီး အနားကိုရောက်လာခဲ့သည်။

" ခမည်းခမက် ဘာတွေရှာနေတာလဲဟင်။ "

စွင်းအမေက လီအိုက်ဖုန်း ရဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲပြီး ပြောခဲ့သည်။ " ငါ့ကောက်ညှင်းထုပ်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ မြင်မိသေးလား။ "

အဖွားကြီးရဲ့မျက်လုံးတွေက မီးတောက်တော့မလို ခံစားရသည်။ လီအိုက်ဖုန်း ဘယ်လောက်ပဲ အရိပ်အကဲမသိပါ‌စေ ဒီအမျိုးသမီးလုပ်ထားတဲ့ ကောက်ညှင်းထုပ်တွေကို သူမ ခိုးစားလိုက်မိပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

လီအိုက်ဖုန်းက မျက်လုံးတွေကို လှိမ့်လိုက်ပြီး မသိသလိုဟန်ဆောင်ပြီး ဆင်ခြေတစ်ခုပြောဖို့ လုပ်နေခဲ့ပေမယ့် သူမ လေချဉ်တက်တဲ့အခါ အဖွားကြီးက ဖမ်းမိသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူသိမှာလဲ။

" ဟုတ်တယ် အဲ့တာနင်ပဲ။ ငါ့ကောက်ညှင်းထုပ်တွေအကုန်စားသွားတဲ့ သူခိုးမ! " စွင်းအမေက စိတ်တွေတိုနေပြီး လီအိုက်ဖုန်းရဲ့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။