အခန်း (၈၀)

ရဲဘော်တွေရဲ့ အဆိုအရ၊ လင်းရီက လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးအဖြစ် တတိယ ရှင်းကျန်း ပြည်နယ်ရဲ့ တပ်ရင်း ၄၀ မှာ နဂိုက တာဝန်ကျခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ တပ်ရင်း ၄၂ ကို ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရပြီး တပ်ရင်းမှူးအဖြစ် ရာထူးတစ်ဆင့်တိုးခဲ့သည်။

အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ပြောရရင်၊ ရာထူးတိုးတာက ပုံမှန်လူတွေအတွက်တော့ သေချာပေါက်ကောင်းတဲ့အရာပါပဲ။ ဒါပေမယ့်၊ ရှင်းကျန်းက စစ်သားတွေအတွက်ကတော့၊ ဒါက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တာ မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းပြချက်ကတော့ ရှင်းပါသည်။ ရှင်းကျန်းရဲ့ ဂိုဘီသဲကန္တာရထဲက ဘဝကတော့ တစ်ကယ် ခက်ခဲပါသည်။

အချက်အလက်အရ၊ လင်းရီရဲ့ တပ်ရင်း ၄၂ က အခက်ခဲဆုံးဖြစ်တဲ့ ဂိုဘီမှာ အခြေစိုက်ခဲ့သည်။ အလှမ်းဝေးရုံသာမက၊ လူနေကင်းမဲ့ပြီး နက်စောက်ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အဝါရောင် သဲကျွင်းကြီးတွေလဲ ရှိကြသည်။ အပြင်ဘက်က သဲကန္တာရဖြစ်သည်။ အနီးဆုံး Kashgar အိုအေစစ်ကတောင် ကီလိုမီတာ ထောင်ချီဝေးသည်။ နယ်ခံလူတွေ သောက်လေ့ရှိတဲ့ အယ်ကာလီဓါတ်ပါသော ရေကို သူသောက်ခဲ့ရသည်။

ဒီလိုနေရာမျိုးက အခြေချလို့ရပါသည်၊ ဒါကြောင့် မြေကိုရှင်းလင်းပြီး ရေထိန်းသိမ်းရေးစီမံချက်တွေ ဆောင်ရွက်ဖို့နဲ့ လမ်းတွေနဲ့ အိမ်တွေဆောက်ဖို့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ရေအရင်းအမြစ်မရှိရင်၊ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးရပါမည်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ၊ လမ်းတွေနဲ့ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ ကူးသန်းသွားလာရေးမရှိခဲ့ပေ။ ရှင်းကျန်း တပ်မကြီးက စစ်မြင်းတွေကိုသာ သုံးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သွားလာရေးပစ္စည်းတွေက နွားသိုးတွေနဲ့ မြည်းတွေသာ ရှိခဲ့ကြသည်။

လင်းယောင်က စိတ်ကောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ကုရှီအန်းက သူမကို စောစောမပြောခဲ့ပဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရှာနိုင်တဲ့စာတွေ အများကြီးရေးရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို မကျေမနပ်ပြောနေခဲ့ကာ သူမရဲ့ လက်တွေကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက နည်းနည်းအားနာသွားခဲ့သည်။ သူလဲ မနေ့ကမှ သူ့ရဲဘော်ဆီက ဆက်သွယ်ရေး ရခဲ့တာဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သတိတရရှိခဲ့ပေမယ့် သူအလုပ်ရှုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ မေ့သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်ကလဲ အလွန်ထောက်ထားညှာတာတတ်ပါသည်။ လူတိုင်းက သူမကို တောင်းပန်ခဲ့ကြပြီး ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် အရင်ကလို ပြန်လည်သင့်မြတ်ခဲ့ကြကာ အလွန်ချိုမြိန်နေခဲ့သည်။

ကလေးလေး ကုသို့သို့ရဲ့ တစ်လပြည့်ပွဲက အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နေ့လည်ပိုင်းမှာ၊ ဦးလေးကျန်းက အမူးပြေဟင်းရည်သောက်နေရင်း သူ့အဒေါ်နှစ်ယောက်ကို ဆူနေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ မြည်းလှည်းနဲ့ ကျေးလက်ကို ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဒီနေ့၊ ကလေးလေး တစ်လပြည့်တဲ့အခါ၊ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဦးလေးနှစ်ယောက်က သူ့ကို အနီရောင်ကြက်ဥ အလုံးနှစ်ဆယ်၊ ငရုတ်ချဉ်တစ်အိုး၊ အသားချောင်းတစ်ခြင်းနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အသားတွေပါတဲ့ အမဲခြေထောက်နှစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အသားတွေအများကြီး ပါပါသည်၊ ပြီးတော့ နှစ်ခုလုံး သေးသေး ကြီးကြီး နှစ်ကီလိုဂရမ်ကျော်မယ် ထင်ရပါသည်။

ဦးလေးကျန်း ထုတ်လိုက်တာနဲ့၊ ကုမန်ဆန်က အိပ်ယာထဲကနေ ကြောက်လန့်စွာ ထခုန်ခဲ့ပြီး ပြတင်းပေါက်တွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပိတ်ထားခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်ကလဲ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သူမသောက်နေတဲ့ ကြွေခွက်ကို လွှတ်ချမိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

" အစ်ကို၊ အမဲသားကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ? ရွာထဲက နွားကြီးကို သတ်ခဲ့တာလား? "

ဦးလေးကျန်းက တောင်တန်းတွေထဲမှာ အမဲလိုက်ထွက်ခဲ့ပြီး ကျွဲရိုင်းတစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့ကာ ကျွဲရိုင်းကိုသတ်ဖို့ သူ့အသက်တစ်ဝက်ကို စွန့်စားလိုက်သလားဆိုတာကို သိချင်နေရင်း ကုမန်ဆန်က ပိုလို့တောင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေခဲ့ပါသည်။

ဦးလေးကျန်းက ကံဆိုးနေခဲ့သည်။ ဘာမှတော့ မဟုတ်ပေ။ တပ်ဖွဲ့ထဲက နွားတွေကလဲ အဆင်ပြေပါသည်။ သူ့ကို သတ္တိတစ်ချို့ ငှားပေးရင်တောင်မှ၊ ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းက နွားတွေကို သူမသတ်ရဲပေ။ အနောက်ဘက်တောင်တန်းတွေပေါ်မှာ တစ်ခြားများများစားစားမရှိပေမယ့် ရစ်ငှက်တွေနဲ့ ယုန်တွေရှိကြသည်။ ကျွဲရိုင်းတွေကတော့ ထင်နေတဲ့ ချင်းဟိုင်တိဘက်ကုန်းပြင်မှာရှိသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်နဲ့ သူ့အမျိုးသားတို့ စိတ်ရှုပ်သွားကြပြီး ဦးလေးကျန်းကတော့ အပြုံးကြီးပြုံးနေခဲ့သည်။

" ‌မိုးရွာတဲ့နေ့တွေမှာ၊ သက်ကယ်မိုးတဲ‌မှာ ချည်ထားတဲ့ နွားတစ်ကောင် ဘေးအိမ်မှာ ရှိတယ်။ မိုးကအရမ်းသည်းခဲ့တော့ အဲ့ဒီနွားကြီး ရေနစ်သွားခဲ့တယ်။ နွားကြီးကလဲ အတော်အိုနေခဲ့ပါပြီ။ နွားကို ထွန်ယက်ခိုင်းလို့မရတော့ပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာမွေးလာပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ခံစားချက်တွေ ရှိလာခဲ့ကြတယ်။ ဘေးအိမ်က အိမ်သားတွေကလဲ သတ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြတယ်။ မမျှော်လင့်ပဲ၊ ရေနစ်သွားရှာတယ်။ ရေနစ်သွားရင် စွန့်ပစ်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ဘေးအိမ်က တပ်ဖွဲ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်က အမဲဖြတ်ပေးခဲ့ပြီး ကီလိုဂရမ် ၇၀၀ ကျော် အမဲသားတွေရခဲ့ကာ တစ်ဝက်ကို ကိုယ့်ရွာမှာ ရောင်းချခဲ့ပြီး တစ်ဝက်ကို တစ်ခြားရွာကို တင်ပို့ခဲ့တယ်။ ဒီနွားကြီးကို ရွာမှာ ကိုယ်တိုင်မွေးထားခဲ့ကြပြီး အထက်လူကြီးတွေက ထောက်ပံ့ပေးထားတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်အသားလက်မှတ်မှလဲ မလိုဘူး။ အမဲသားက ရှားတယ်။ ဒါက သို့သို့ လေးအတွက် တစ်လပြည့်ပွဲမဟုတ်ဘူး။ သို့သို့ အတွက် အမဲသားသွားဝယ်ရအောင်။ အနည်းဆုံးတော့ အမဲစွပ်ပြုတ်ချက်ပြီး ယောင်ယောင် အာဟာရပြည့်ပြည့်နဲ့ နို့ထွက်အောင် သောက်ဖို့ ပေးနိုင်တယ်လေ။ "

ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ၊ တောရွာဘက်ကတပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး အမဲသားရောင်းနေကြသည်။ ကျန်းကျားရွာက လူတွေအများကြီးနဲ့၊ ဘယ်လောက်လောက်များ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဝယ်လို့ရနိုင်မှာလဲ?

ကျန်းဆွေ့လန်မှာ ရှင်းလင်းတဲ့ အသိစိတ်ရှိခဲ့ပြီး ကုမန်ဆန်ကို ဆယ်ယွမ်ယူသွားပြီး မြည်းသားရေအိတ်ထဲကို တိတ်တဆိတ် ထည့်ယူခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့သည်။ ဦးလေးကျန်းနဲ့ တစ်ခြားသူတွေက ဒီကိစ္စနဲ့ပက်သက်ပြီး ဘာမှမသိခဲ့ကြပေ။

သူ့ကို‌ပြောပြဖို့ သူ့အမေကိုတောင် မမေးခဲ့ပဲ မီးဖိုချောင်ထဲက ဆန်အိုးကြီးရဲ့ ဝါးခြင်းတောင်းထဲမှာ ဖွက်ထားခဲ့တဲ့ အမဲသားက အိမ်မှာရှိနေခဲ့တာကြောင့် ကုရှီတုန်း အလွန်ပျော်နေခဲ့ပါသည်။ အိမ်ရှေ့ခြံက မစ်စ်ဝမ်က ဆောင်းဦးလေပြေမှာ အမဲသားနံ့ကို ရသွားပြီး စားဖို့ အိမ်ကို ရောက်လာခဲ့မှာကို သူကြောက်နေခဲ့ပါသည်။

မစ်စ်ဝမ်က အသက်ကြီးတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်‌ဦးဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ နှာခေါင်းက ခွေးထက်တောင် အနံ့ခံကောင်းပါသည်။ သူမက မည်သည့်ခြံဝင်းထဲက အသားကိုမဆို အနံ့ခံနိုင်သည်။

ဒီအချက်ကြောင့်၊ ကျန်းဆွေ့လန်က သူ့အမျိုးသားက တောရွာက သူတို့ရဲ့အိမ်အဟောင်းဆီကို အမဲသားယူလာခဲ့သည်။ အိမ်ထဲမှာ ရေနွေးတည်၊ အမဲရိုးတွေကို ဆေးကြော၊ အမဲသားကို အသားခြောက်လှန်းပြီး သိုးသွားတဲ့အထိ အမဲခြေထောက်တွေကို အပူချိန်နည်းနည်းနဲ့ချက်ထားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ရက်မှာ သိုးနေတဲ့အမဲရိုးစွပ်ပြုတ်ကို မြေအိုးထဲမှာထည့်ပြီး အဝတ်နဲ့ပတ်ကာ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိအောင် အိမ်ကိုပြန်ယူသွားခဲ့သည်။

ညနေခင်းမှာ၊ လင်းယောင်က သူမယောက္ခမရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ခဲ့ပြီး သုန်ဇီကို သွားတိုက်ဖို့၊ မျက်နှာသစ်ပြီး ခြေလက်ဆေးဖို့ ကြီးကြပ်ပေးခဲ့ကာ ကောင်စုတ်လေး သူ့အခန်းထဲမှာ အခန်းမီးပိတ်တာကိုကြည့်ပြီးမှ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့သည်။

ရေချိုးပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကုရှီအန်း အလွန်မွှေးကြိုင်နေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ကုသို့သို့ကို နို့တိုက်ပြီး ပုခတ်ထဲမှာ သိပ်ကာ စောင်လေးခြုံပေးထားခဲ့သည်။

သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလဲ သေချာဆေးကြောပြီး ကုရှီအန်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့သည်။ လင်မယားနှစ်ယောက် ခနလောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ်ပြောနေခဲ့ကြပြီး ခေါင်းစဉ်က ကုသို့သို့ ကနေ ကုရှီအန်းကို ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သုန်ဇီ၊ နောက်ပြီး သူမအစ်ကို လင်းရီ ဆီကို ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

" မနက်ဖြန်၊ စာတစ်စောင်ရေးပြီး ကျွန်မအစ်ကိုအတွက် အထုတ်တစ်ထုတ် ပြင်ထားမယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်မအစ်ကို လက်ခံရရှိအောင် သေချာပို့ပေးပါနော်။ "

" ကောင်းပြီ။ "

" ဟေး၊ ပြောရဦးမယ်၊ ကျွန်မအစ်ကိုက နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်‌ ရှိနေပြီ။ ဂိုဘီသဲကန္တာရက လူနေကင်းမဲ့ပြီး ပိတ်ဆို့ထားတာ။ အစ်ကို ကောင်းကောင်း အစားစားရရဲ့လားမသိဘူး။ ရှင်းကျန်း မှာ ရှာပေးနိုင်မယ့် တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိကောင်းရှိမှာပါ။ ကျွန်မ ယောင်းမကရော? "

လင်းယောင်က အကောင်းမြင်စွာ ပြောနေခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက သူ့ယောက်ဖရဲ့ အဆိပ်ပြင်းတဲ့ပါးစပ်နဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေက အရမ်းနိမ့်တယ်ဆိုတာကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ လက်ထောက် ဒါရိုက်တာကုက ဉာဏ်ရှိရှိပဲ စကားတော့ မပြောခဲ့ပေ။

လင်းယောင်က သူမရဲ့ အနာဂတ် " ယောင်းမ " အကြောင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက်တွေးတောနေခဲ့သည်။

" အစ်ကိုက တစ်ကယ် ယောင်္ကျားကောင်းပဲ။ စကားများများမပြောပေမယ့်၊ သူက အရပ်ရှည်ပြီး ကြည့်ကောင်းတယ်။ သူက တပ်ရင်းမှူးတစ်ယောက်လဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုအခြေအနေက မဆိုးပေ။ တစ်သက်လုံး လူပျိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ "

" ရှင်းကျန်း တပ်ခွဲ‌မှာ မိန်းမကောင်းလေးတွေလဲ အများကြီးရှိတယ်။ အမေကတော့ လူတွေက သူ့မိတ်ဖက်နဲ့သူ မွေးလာကြတာလို့ ပြောတယ်။ ဒါဆို ဘာလို့ ပြန်မပေးတာလဲ? "

လင်းယောင်က ကုရှီအန်းရဲ့ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးကို ပုတ်ကာ စနောက်ခဲ့သည်။

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက ခနလောက်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူနဲ့သူ့ဇနီးက ကောင်းကင်က နတ်ဖတ်တဲ့စုံတွဲပဲလို့ ပြောခဲ့သည်။ အရင်လက်ထပ်ပြီး နောက်မှ ချစ်သွားခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။

ယောက်ဖက သူ့ရဲ့ပြည့်စုံတဲ့တွဲဘက်ကို ရှာတွေ့ကောင်းရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။

ရှင်းကျန်းက ဂိုဘီသဲကန္တာရက မိုင်ပေါင်းထောင်ချီကျယ်ပြန့်သည်။

မည်းနက်နေတဲ့ လင်းရီက နေထိုင်ရာကနေ တွားသွားကာထွက်လာခဲ့သည်။ တပ်သားလေးက သူ့ကို အသီးအရွက်ပန်းကန်တစ်ဝက်စာ လာပေးခဲ့သည်။

ဒီစစ်သားလေးကလဲ ကံဆိုးခဲ့သည်။ သူက ဂိုဘီသဲကန္တာရကိုရောက်တာ နှစ်ဝက်ပဲရှိသေးသည်၊ ပြီးတော့ အာဟာရပြတ်‌လက်မှုကြောင့် ညဘက်မှာ အမြင်အာရုံအားနည်းခြင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ ညဘက်မှာ ကောင်းကောင်းမမြင်ရပေ။ စခန်းက သူ့ ညီအစ်ကိုတွေက သူ့ကို အထူးဂရုစိုက်ပေးခဲ့ကြပြီး သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပဲ စားခဲ့သည်။ တပ်သားလေးတွေအတွက် အစားအစာတွေချန်ထားပေးခဲ့ပြီး တပ်ရင်းမှူးလင်းရီကလဲ တပ်သားတွေအတွက် အာဟာရထောက်ပံ့ပေးဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားပေးခဲ့သည်။

ကံ‌မကောင်းစွာပဲ၊ ဂိုဘီသဲကန္တာရက အခြေအနေတွေက စစ်သားတွေ သန့်ရှင်းတဲ့ရေတောင် မသောက်နိုင်ပဲ အနပ်တိုင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပဲ စားနေရလောက်အောင် အလွန်ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းလှသည်။

လင်းရီရဲ့ တပ်ရင်း၄၂ က စစ်သားတစ်ဝက်လောက်က ကြွက်တွင်းလေးလိုသားရဲတွင်းထဲမှာ အိပ်ပျော်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ သားရဲတွင်းတွေက ဂျပန်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူတို့တူးထားခဲ့ကြတဲ့ မြေအောက်ကတုတ်ကျင်းတွေလိုပဲ ဖြစ်သည်။ ထောင့်မှန်စတုဂံပုံကျင်းကို လေးဖက်လေးတန်လုံးမှာ ရွှံ့တွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားခဲ့ကြသည်။ တန်းအချို့ကို ထိပ်မှာတင်ထားခဲ့ကြပြီး သစ်ကိုင်းခြောက်တွေနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ ဖျာနဲ့ အုပ်ထားခဲ့ကာ အပေါ်ပိုင်း ကောက်ရိုးတွေ၊ ရွှံ့တွေနဲ့ အုပ်ထားခဲ့ကြသည်။

ဂိုဘီသဲကန္တာရရဲ့ နေ့နဲ့ည အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုက ကြီးမားပြီး ညဘက်မှာ ပိတ်ဆို့မှုကလဲ သန်စွမ်းလွန်းလှသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ စစ်သားတွေနိုးလာတဲ့အခါ၊ သူတို့ခေါင်းပေါ်က ဖျာတွေက လေနဲ့သဲတွေကြောင့် အစအနရှာလို့မရအောင် လွင့်ထွက်ကုန်ကြသည်။

နေ့ဘက်မှာ လင်းရီက အပင်တွေစိုက်ခဲ့ပြီး သူ့လက်ပေါ်မှာ သွေးအရည်ကြည်ဖုတွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အပ်တစ်ချောင်းကိုယူပြီး မီးရှို့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူက သွေးအရည်ကြည်ဖုတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်သလိုဖောက်ပစ်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ကွေးပြီး ယွင်ရွှေကောင်တီကို မျှော်ကြည့်နေခဲ့သည်။

" လင်းရီ၊ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ? ထမင်းစားဖို့ လုပ်ပေးဦး။ "

စခန်းက နိုင်ငံရေးအရာရှိက ခြေလှမ်းကျဲကျဲလျှောက်လာခဲ့ပြီး၊ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ထားကာ လင်းရီကို ထိုးခဲ့သည်။ လင်းရီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ " ငါနဲ့ ပြဿနာရှိလို့လား? "

" အဲ့ဒါပဲ၊ ငါ့မှာ အိပ်ဖို့အချိန်မရှိရင်၊ ငါမင်းကို လာရှာမှာ။"

" ပြောစရာရှိရင်၊ မြန်မြန်ပြောလိုက်။ ပြောစရာရှိရင်၊ မြန်မြန်ပြောလိုက်လေ။ "

တပ်ရင်းစုရဲ့ နိုင်ငံရေးအရာရှိက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ပြုံးနေခဲ့သည်။

" မင်းက ကောင်းတဲ့လူပါ။ တစ်ခုပြောပြမယ်၊ မင်း အသက်မငယ်တော့ဘူး။ မကြာခင်၊ လူပျိုကြီးဖြစ်တော့မှာ။ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့၊ ငါ့ကောင်၊ ငါမင်းကို မလွမ်းနေချင်ဘူး။ ငါတို့အုပ်စုထဲမှာ မင်းကိုသဘောကျနေတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ မိန်းကလေးရဲ့ အခြေအနေတွေလဲ ကောင်းတယ်။ သူမရဲ့မိဘတွေကလဲ ငါတို့ ရှင်းကျန်း နယ်မြေရဲ့ ရဲဘော်တွေပဲ။ သူမက တပ်ရင်း ၄၂ မှာ တပ်စုခေါင်းဆောင်တွေအတွက် စာချုပ်စာတမ်းတွေ ရှာပေးရတာနဲ့ ရေနွေးတည်ပေးရတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအရာရှိအဖြစ် အလုပ်လုပ်တယ်။ ဒီကောင်မလေးက သိပ်တော့ ကြည့်လို့မကောင်းဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လဲ? မင်းအချိန်ရရင်၊ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေက မင်းအတွက် စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်။ "

တပ်ရင်းစုရဲ့ နိုင်ငံရေးအရာရှိက လက်ဖျောက်တီးလိုက်ပြီး သူအာခြောက်နေလို့ ခါးတဲ့ အယ်လာလီပါတဲ့ရေကို တစ်ငုံသောက်ရင်း ပြောခဲ့သည်။

သူဘာပဲပြောပြော၊ လင်းရီက တစ်ခွန်းတည်းပြောခဲ့သည်။

" ကျွန်တော်မအားဘူး၊ ကျွန်တော်သွားမှာမဟုတ်ဘူး။ "

ဒါက တပ်ရင်းစုရဲ့နိုင်ငံရေးအရာရှိကို ဆောင်းတွင်းမှာ နံရံပေါ်မှာချိတ်ဆွဲထားတဲ့ ငရုတ်သီးအနီတောင့်တွေစားထားသလို စိတ်ဆိုးသွားစေခဲ့သည်။ ငရုတ်သီးစားတဲ့လူတွေက ပါးစပ်ထဲမှာ ပူစပ်နေပြီး သူတို့နားတွေလဲ အငွေ့တွေထွက်နေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

" . . . "

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောမှာ၊ လင်းယောင်က နောက်ထပ် စာတစ်စောင်ရေးခဲ့ပြီး စောစောထပြီး အလုပ်သွားတော့မယ့် လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို ဒီစာကို ရှင်းကျန်း ကို ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက သူ့ဇနီးဆီက ချစ်စရာအနမ်းလေးတစ်ပွင့်ရခဲ့ပြီး ပျော်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ အလုပ်ကို သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်က အိမ်ကိုပြန်သွားပြီး ဖက်တီးလေးကို ကြည့်ခဲ့သည်။ ကလေးလေးက ပုခတ်ထဲမှာ ဝက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်လို အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က စောစောထကာ ရာသီဥတုကောင်းတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို အရယူပြီး ကလေးလေး ကုသို့သို့ သုံးထားတဲ့ ဒိုက်ပါတွေကို ရေနွေးပူထဲမှာ တစ်ခုချင်းပြုတ်ကာ လျှော်နေခဲ့ပြီး နေပူလှန်းထားခဲ့သည်။ သူမက အပ်နဲ့အပ်ချည်ကို ယူလိုက်ပြီး နူးညံ့တဲ့အဝတ်စတစ်ချို့ကို ချုပ်ဖို့ယူလိုက်ကာ အပြင်ဘက်ကို ထုတ်လာခဲ့သည်။ ခါးစည်းတစ်ခုကိုလဲ ချုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဖို့ မီးဖိုချောင်ထဲကို သွားခဲ့ပြီး ခေါက်ဆွဲအကြီးနှစ်ခွေကို ယူလိုက်ကာ ရေ‌နွေးတည်ထားခဲ့သည်။ ရေဆူလာတဲ့အခါ၊ ခေါက်ဆွဲတွေကို ထည့်လိုက်သည်။ ခေါက်ဆွဲတွေကျက်တဲ့အချိန်မှာ၊ ဆယ်လိုက်ပြီး ဟင်းအနှစ်တွေကို ခေါက်ဆွဲပေါ်ဆမ်းလိုက်သည်။ အမဲသားစွပ်ပြုတ်၊ ကြက်သွန်မြိတ်နဲ့ ဟင်းနုနွယ်ပင်၊ တစ်ယောက်ကို ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ကျွေးခဲ့ပြီး တစ်လုတ်စားလိုက်တာက သင့်ကို လျှာခလုတ်တိုက်စေမှာပါ။

အပြင်ဘက်မှာ မိုးကျနေခဲ့ပြီး၊ သုန်ဇီက မိုးကာဝတ်ထားတဲ့ မီးခိုးရောင် ယုန်လေးတစ်ကောင်လို အရှေ့ခြံထဲမှာ ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။

" သား မင်းနေကောင်းရဲ့လား? "

" အမေ၊ မစ်စ်ဝမ်က သူမရဲ့ သမီးကိုတွေ့ဖို့ ထွက်သွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခုထိပြန်မလာသေးဘူး။ တစ်ခုခုများဖြစ်နေလား မသိဘူး။ "

" ဟုတ်ပါပြီ၊ အမဲသားခေါက်ဆွဲ မြန်မြန်လာစားပါဦး။ "

" နွေးနေတုန်းပဲ။ "

ကုမန်ဆန်က ပြန်ဖြေခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ အမဲသားခေါက်ဆွဲပွဲကြီးလေးပွဲစာကို ယူလာပေးခဲ့သည်။ ခေါက်ဆွဲက စေးစေးလေးဖြစ်နေပြီး စားလို့ကောင်းပါသည်။

မနေ့ညတုန်းက ပေါက်စီတစ်ခုကို ကုရှီတုန်းက စားခဲ့ပြီး အခု သူ့ဗိုက်က လောဘနဲ့ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ ဒီကောင်လေးက အိမ်မှာရှိတဲ့ အမဲသားအကြောင်း စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူက တူကို ယူပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲကို ခေါက်ဆွဲတွေ ဆွဲသွင်းခဲ့သည်။ ပူလွန်းတော့ တစ်ရှူးရှူးမှုတ်နေခဲ့ရပြီး အသက်ရှူကြပ်ခဲ့သည်။ မစားပဲနေဖို့တော့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။

ကုမန်ဆန်ရဲ့ မျက်နှာမဲကြီးကို ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ထဲမှာ နှစ်ထားခဲ့ပြီး ပြန်မ မ နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းဆွေ့လန်က ပြောခဲ့သည်။ " အဖေနဲ့ သားကတော့ မကောင်းတာတွေ အကုန်တူတာပဲ။ " ကုရှီတုန်းက တစ်ခစ်ခစ်ရယ်နေခဲ့သည်။ သူ့မရီးလုပ်ပေးတဲ့ ခေါက်ဆွဲက အရသာရှိလှပါသည်။

မိသားစုလိုက် မနက်စာစားခဲ့ကြပြီး ကုမန်ဆန် က သံမဏိစက်ရုံကို အလုပ်မသွားခင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပလုတ်ကျင်းနေခဲ့သည်။ ဘေးအိမ်က သူဌေးမကြီးက လောင်ကုရဲ့ အိမ်ကို လာလည်ခဲ့ပြီး၊ သူမရဲ့မိဘအိမ်ကနေ saponins (ဆေးဖက်ဝင်အသီးတစ်မျိုး) ကို ယူလာပေးခဲ့သည်။

ဒီရက်တွေမှာ၊ မြို့ထဲမှာ အဝတ်လျှော်တဲ့အခါ၊ ကျေးလက်ဒေသက ကောက်လာတဲ့ saponins တွေကို အနှစ်အဖြစ် ချက်ထားခဲ့ပြီး၊ အမြှုပ်ထလာတဲ့အထိ အိုးထဲမှာ တည်ထားကာ အဝတ်လျှော်ဖို့အတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

လောင်ကုရဲ့ မိသားစုက saponins နဲ့ ဆပ်ပြာကို သုံးလေ့ရှိခဲ့သည်။ အဒေါ် တာ့ဖု က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရှန်းရှီက ပြန်လာခဲ့ပြီး သူမကလဲ သူမရဲ့မွေးရပ်မြေကနေ ရှာလကာရည်ပုလင်းတွေ အများကြီး ယူလာပေးခဲ့သည်။ ဦးလေး တာ့ဖုက သူကိုယ်တိုင် အရက်ချက်ခဲ့ပြီး လောင်ကုနဲ့လဲ တစ်ပုလင်းမျှပေးခဲ့ပါသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က အဝါရောင်မက်မွန်သီးတစ်ဘူး ပြန်ပေးခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ရှာလကာရည်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ ဒါက ဟင်းချက်ဖို့အတွက် ပြည့်စုံတဲ့ ချဉ်ပြီး နူးညံ့တဲ့အရသာရှိသည်။

ညနေခင်းမှာ၊ ကုရှီအန်းက ပြည်သူ့လုံ‌ခြုံရေးဌာနကနေ အိမ်ကိုပြန်လာတဲ့အခါ၊ မိသားစုက ညစာစားပွဲမှာ ထိုင်နေခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး စားပွဲပေါ်က အစားအစာတွေကလဲ ပူနွေးနေကြဆဲဖြစ်သည်။

အိမ်တံခါးက "ဘန်း"ကနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မစ်စ်ဝမ် က အရှေ့ခြံကနေ အော်နေခဲ့သည်။ " မီးလောင်နေတယ်၊ မီးလောင်နေတယ်။ ဘာလို့ ခေါင်းဆောင် အိမ်မှာ စားသောက်နေနိုင်သေးတာလဲ၊ မြန်မြန်ထွက်လာပြီး မီးငြိမ်းတော့လေ! "

ကုရှီအန်းက အခုမှကိုင်ထားတဲ့ တူတွေကိုချဖို့ ပြင်နေခဲ့သည်။ လင်းယောင်က အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ အပြင်မှာ အမှောင်အတိဖြစ်နေခဲ့ပြီး မီးလောင်တဲ့အရိပ်အယောင် မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ကျန်းဆွေ့လန်က သူမရဲ့သားကြီးကို တားကာ အဝတ်အစားထပ်ဝတ်ခဲ့သည်။ " စားနေရင်တောင်မှ၊ အနှောင့်အယှက်က ရှိသေးတာပဲ။ ဒီမိန်းမကြီး ဘာလုပ်နေတာလဲဆိုတာ အမေထွက်ကြည့်လိုက်မယ်။ "

ကုရှီအန်းက ခေါင်းညိမ့်ခဲ့ပြီး မိသားစုကလဲ အခန်းထဲမှာ ခနလောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ၊ ကျန်းဆွေ့လန်က လက်ထဲမှာ သွေးတွေအပြည့်နဲ့ အလောတကြီး ပြန်လာခဲ့သည်။