အခန်း (၈၁)

ကျန်းဆွေ့လန်ရဲ့လက်တွေမှာ သွေးတွေပေနေခဲ့သည်။ ကုမန်ဆန်ကလဲ " အမေကြီး၊ ဒဏ်ရာရသွားတာလား " လို့ ပြောခဲ့သည်။ မိသားစုက အရမ်းစိုးရိမ်နေခဲ့ကြပြီး သူတို့က သူမကို ကျန်းမာရေးစင်တာကို ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က " အာ့ " လို့အော်ခဲ့ပြီး ကုမန်ဆန်ရဲ့ လက်မောင်းကို လိမ်ထားခဲ့ကာ ကုမန်ဆန်ကို နာကျင်စေခဲ့သည်။

လင်းယောင်ကလဲ စိုးရိမ်တကြီးပြောခဲ့သည်။ " အမေ၊ လက်မှာ ဒဏ်ရာရနေရင်၊ ကျန်းမာရေးစင်တာကို မြန်မြန်သွားကြရအောင်။ "

အပြင်မှာ၊ ကုရှီအန်းက သူ့စက်ဘီးကိုတွန်းကာ သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကုရှီတုန်းက ထမင်းနှစ်လုတ်လောက် စားသွားပြီး သူ့နောက်ကို ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ရယ်ချင်နေခဲ့ပြီး သူမနှလုံးသားထဲမှာ နွေးထွေးသွားခဲ့သည်။ သူမက လက်တွေကို ဆန့်ပြခဲ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " ဘာလဲ၊ ဒါငါ့သွေးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အရှေ့ခြံက ဝမ်ရှန်းဆိုင် ရဲ့ ဇနီးဆီက သွေးတွေပါ။ "

ကုမိသားစုက လူတိုင်းကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

" ဝမ်ရှန်းဆိုင် ရဲ့ ဇနီး?၊ သူမက ဘာဖြစ်လို့လဲ? "

ကျန်းဆွေ့လန်က သက်ပြင်းချခဲ့သည်။ " ဝမ်ရှန်းဆိုင်ရဲ့ ဇနီးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာ။ ဒီနေ့ ဝမ်ရှန်းဆိုင်က ညဆိုင်းအလုပ်ဆင်းနေခဲ့တယ်။ တစ်နည်းနည်းနဲ့၊ ယောက္ခမနဲ့ ချွေးမက စကားများခဲ့ကြတယ်။ မစ်စ်ဝမ်က သူမရဲ့ ချွေးမကို တွန်းလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝမ်ရှန်းဆိုင်ရဲ့ ဇနီးက မြေပေါ်ကို လဲကျသွားခဲ့တယ်။ သူမ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ၊ ပြီးတော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ သွေးတွေအများကြီး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အဲ့တာကို မစ်စ်ဝမ်က လန့်သွားပြီး မီးလောင်နေပါတယ်ဆိုပြီး အော်နေခဲ့တာ။ သူမက အဲ့လိုအော်ပြီး။ သူမ ချွေးမကို ဆေးရုံပို့ချင်ခဲ့တာ။ ငါ တစ်ချက်သွားကြည့်လိုက်တော့၊ ဝမ်ရှန်းဆိုင်ရဲ့ ဇနီးက သူမကို ကြည့်နေခဲ့တယ်။ ကြည့်ရတာ၊ သူမ သားလျှောသွားတဲ့ပုံပဲ။ "

ကုမိသားစုကြီးက ပြောစရာပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ဒီ မစ်စ် ဝမ်က တစ်ကယ် ထူးဆန်းပါသည်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီခေါ်ချင်ရင်၊ အမှန်အတိုင်းပြောလိုက်ပေါ့။ ရိုးရိုးသားသားပြောရမယ်ဆိုရင်၊ အားလုံးက ခြံဝင်းတစ်ဝင်းထဲမှာ အတူတူနေကြတဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေပါပဲ။ ရှေးစကားအတိုင်းဆိုရရင်၊ အဝေးက ဆွေမျိုးတွေက အိမ်နီးနားချင်းတွေလောက် မကောင်းကြပေ။ ဝမ် မိသားစုက တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။ သူတို့ကို မကူညီပေးနိုင်ဘူးလား?

ကုရှီအန်းက သူ့အင်္ကျီလက်တွေကို ခေါက်တင်လိုက်ပြီး ဘေးအိမ်ကို တွန်းလှည်းငှားဖို့အတွက် တိတ်တဆိတ် သွားခဲ့သည်။ ဘေးအိမ်က ဦးလေးတာ့ဖုနဲ့ သူ့မိန်းမကလဲ စကားများနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကလဲ ဝမ်ရှန်းဆိုင်ရဲ့ ချွေးမက သူမရဲ့ယောက္ခမကြီးကြောင့် သားလျှောသွားခဲ့တယ်ဆိုတာ သိထားခဲ့ကြသည်။

ဦးလေးတာ့ဖုက အဝတ်အစားလဲလိုက်ပြီး ကူညီဖို့ သွားခဲ့သည်။ အဒေါ်တာ့ဖုက သူမရဲ့ပေါင်ကို စိတ်တိုစွာ ရိုက်လိုက်သည်။ " မစ်စ်ဝမ် ကြီးက တစ်ကယ် အလကားပါ။ သူမလို အသက်အရွယ်ကြီးမှာ မကောင်းတဲ့ကိစ္စတွေအကုန်လုပ်နေတာပဲ။ "

လင်းယောင် အခုလေးတင်ပဲ သူမက အရှေ့ခြံကိုသွားပြီး တစ်ချက်သွားကြည့်လာခဲ့သည်။ လီကောယာက သူမဗိုက်ကို နာကျင်မှုနဲ့ ကိုင်ထားပြီး သူမရဲ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့လာပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲနေခဲ့တုန်းဖြစ်သည်။

ခြံထဲက လူတွေအားလုံးက လီကောယာကို အထင်သေးလေ့ရှိကြသည်။ ဒါပေမယ့် အခု သူမနာကျင်စွာနဲ့ ချွေးတွေထွက်နေခဲ့ပြီး၊ သူမရဲ့ဆံပင်တွေ မျက်နှာမှာ ကပ်နေခဲ့ကာ သူမရဲ့ဗိုက်ကိုကိုင်ပြီး မြေပေါ်မှာ လူးလိမ့်နေတာကို သူတို့ မြင်ခဲ့ကြရပြီးတော့ သူတို့ သူမကို မကူညီပဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

အဒေါ်တာ့ဖုက ရေတစ်ဇလုံ ခပ်ခဲ့သည်။ လင်းယောင်က တဘတ်ကို ရေညှစ်လိုက်ပြီး လီကောယာ ရဲ့ မျက်နှာကို သုတ်ပေးခဲ့သည်။ လီကောယာရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ကလေးရှိနေခဲ့ပြီး နောက်ထပ် သွေးတွေထွက်နေခဲ့သည်။ သူတို့က အလွယ်တကူ မလှုပ်ရဲခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ကုရှီအန်းနဲ့ တစ်ခြားသူတွေကိုပဲ စောင့်နေနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သွားပြီး လှည်းကို တွန်းလာခဲ့သည်။

ဝမ်မိသားစုက ယောင်္ကျားလေးနှစ်ယောက်က အနားမှာ ငိုနေခဲ့ကြပြီး အလွန်ကြောက်နေခဲ့ကြသည်။

လင်းယောင်က ကလေးနှစ်ယောက်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားခဲ့ပြီး ချိုချဉ်တစ်ယောက်တစ်လုံးစီ ကျွေးခဲ့သည်။ ကလေးနှစ်ယောက်က လက်ထဲမှာ ချိုချဉ်တွေ ကိုင်ထားခဲ့ပြီး လောင်ကုရဲ့ အိမ်ကို သုန်ဇီနောက်က ငိုရင်း လိုက်သွားခဲ့သည်။

မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လီကောယာက ဒီလိုသွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို သူမရဲ့ကလေးတွေကို မမြင်စေချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမက အားနည်းစွာနဲ့ လင်းယောင်ကို ကျေးဇူးတင်နေခဲ့ပါသည်။

လင်းယောင်က သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူမမျက်နှာကို သုတ်လိုက်သည်။

လီကောယာက သူမ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ မသိခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေကို မြင်ခဲ့ရသည်။

ချွေးမတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝက အပ်ချည်ကြိုးကို ချိတ်ထားသလိုပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် မစ်စ်ဝမ်က ဂရုတောင်မစိုက်ပေ။ သူမက " လီကောယာ ဟာ ဟန်ဆောင်ကောင်းနေခဲ့ပြီး ဝမ် မိသားစုထဲမှာ ကလေးမမွေးရသေးတဲ့ အမျိုးသမီးမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဝက်မကြီးက ဝက်ကလေးတွေမွေးသလို ချောချောမွေ့မွေ့ပဲ သူမလဲ ကလေးသုံးယောက်မွေးထားခဲ့ပြီး တစ်ချက်တွန်းလိုက်ရုံနဲ့ သားလျှောသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း၊ ဟန်ဆောင်နေတာဖြစ်ကြောင်း " ဆဲဆိုနေပြီး မကောင်းတာတွေ ပြောနေခဲ့သည်။

သူ့သားပြန်လာတဲ့အခါ၊ ဒီမသက်မသာဖြစ်စေတဲ့ ယောက္ခမကြီးကြောင့် ကွာရှင်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဒေါ်လေးစွင်းက နားတောင်မထောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ မစ်စ်ဝမ်ကို ဆက်မပြောဖို့နဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

မစ်စ်ဝမ်က မျက်လုံးနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မရဲ့မျက်ခုံးကိုပင့်ကာ ပြောခဲ့သည်။ " ဝမ် မိသားစုရဲ့ ချွေးမကို ငါဆူချင်တဲ့အချိန် ဆူလို့ရတယ်။ ရှင့်အသက်အရွယ်မှာ၊ ရှင်လို အဖွားကြီးက သူများတွေရဲ့ကိစ္စမှာ ဝင်ရှုပ်ရင်း အလုပ်လာရှုပ်နေတာပဲ။ "

ဒါက လေးနက်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ မစ်စ်ဝမ်က နကျီအိမ်ကို တုတ်နဲ့မွှေလိုက်သည်။ ဦးလေးနဲ့‌ အဒေါ်ကျန်းက ဒီခြံဝင်းထဲမှာ အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်ကြသည်။ နောက်ဆုံး၊ အဒေါ်ကျန်းက မစ်စ်ဝမ်ထက် ဆယ်နှစ်တောင် ကြီးပါသေးသည်။

မစ်စ်ဝမ် က အသက်ငါးဆယ်ထဲမှာသာ ရှိသေးပြီး အဒေါ်ကျန်းက အသက်ခြောက်ဆယ်ထဲမှာ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မစ်စ်ဝမ်က အဒေါ်ကျန်းရဲ့ ရှေ့မှာ အထက်စီးဆန်ပုံပြရဲခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် အဒေါ်ကျန်းက သူမကို အပိုအနေနဲ့ ဖယ်ထားနိုင်တာက အံ့ဩစရာဖြစ်သည်။

မစ်စ်ဝမ်က အဲ့ဒီမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး မစ်စ်စွင်းက သူမလက်ထဲက တုတ်ကောက်ကို ခပ်မိုက်မိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မစ်စ်ဝမ် ကို ဖဝါးနဲ့တင်ပါး တစ်ထပ်တည်းကျအောင် ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့သည်။

မစ်စ်ဝမ် က ခြံဝင်းထဲမှာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ ကုရှီအန်းနဲ့ ဦးလေးတာ့ဖုက ဘက်စ်ကားကို တားနေခဲ့သည်။ သူမကို ဘယ်သူမှ အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

တစ်ယောက်ယောက်က လီကောယာကို ကူညီပြီး ကောက်ရိုးစောင်နဲ့ဖုန်းကာ လှည်းပေါ်ကို တင်ပေးခဲ့သည်။ ဒီကိစ္စအကြောင်းကို ဝမ်ရှန်းဆိုင်ဆီ စာပို့ခဲ့ပါသည်။ သူက အသက်ရှူရပ်လောက်အောင် အမောတကောပြေးလာခဲ့သည်။ သူက သူ့ဇနီးရဲ့ ဖြူဖျော့နေတဲ့ မျက်နှာကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သူ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ သူ့အမေအတွက် အရှက်ရခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ အရိုက်ခံနေရတဲ့ မစ်စ် ဝမ်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အုပ်စုလိုက် ကျန်းမာရေးစင်တာကို အမြန်သွားခဲ့ကြသည်။

ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ မစ်စ်ဝမ်က သူမချွေးမနဲ့ ဘာလို့ စကားများ ရန်ဖြစ်ရတာလဲဆိုတာ ရှင်းပါသည်။ လီကောယာ က နောက်ထပ် ကိုယ်ဝန်ရနေသည်။ ဒါက ဝမ်မိသားစုကြီးရဲ့ တတိယမြောက်‌ကလေးဖြစ်သည်။ မစ်စ်ဝမ် မှာ မြေးနှစ်ယောက် ရှိထားပြီဖြစ်သည်။ ဒီကလေးက ယောင်္ကျားလေးလား၊ မိန်းကလေးလားဆိုတာ သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမ ဂရုစိုက်တာက သူမသားရဲ့ အပြုအမူတွေကိုပါပဲ!

လီကောယာ ကိုယ်ဝန်ရလာတာနဲ့၊ ဝမ်ရှန်းဆိုင်က သူမအပေါ် အလွန်အမင်းကြင်နာနေခဲ့သည်။ သူက သူမကို အိမ်မှာ အလုပ်မလုပ်ခိုင်းခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ သူမဘာစားစား၊ ဘာသောက်သောက်၊ သူမကို ပြုစုပေးခဲ့သည်။ ဒါကို ထောက်ထားညှာတာမှုနဲ့ အကူအညီတောင်းခြင်းလို့ ခေါ်ပါသည်။

မစ်စ်ဝမ် က သူမသားနဲ့ ချွေးမတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကောင်းမွန်ခိုင်မြဲလာတာကို တွေ့ခဲ့ရပြီး သူမစိတ်ထဲမှာ အကြပ်အတည်းတွေနဲ့ပြည့်နှက်လာသလို ခံစားခဲ့ရသည်။

နှစ်တွေကြာလာတဲ့အခါ၊ သူမသားရဲ့ရိုသေသိတတ်မှုကြောင့်၊ မစ်စ်ဝမ်က ဝမ်မိသားစုမှာ အာဏာရလာနိုင်ခဲ့သည်။

လီကောယာ က သူမသားကို ဆွဲထားပြီး လီကောယာက ကျေးကျွန်တစ်ဦးဖြစ်လာရင်၊ မိသားစုထဲက မစ်စ်ဝမ် ရဲ့နေရာက ဆက်လက်တည်ရှိနေမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့်၊ မစ်စ် ဝမ်က လီကောယာ ကို ပိုကြည့်လေလေ၊ သူမ ပိုပြီးမကျေနပ် ဖြစ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဒီညမှာ၊ လီကောယာ က သူမကို ခြေထောက်ဆေးပေးဖို့ ရေတစ်ဇလုံယူလာခဲ့ပြီး မစ်စ်ဝမ်က သူမအတွက် ရေတစ်ဇလုံယူလာခဲ့ဖို့ သူမချွေးမကို ခိုင်းခဲ့တာဖြစ်သည်။

လီကောယာက သူမကို မရိုက်ခဲ့ပေ၊ ဒါကြောင့် မစ်စ်ဝမ် က တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့တာဖြစ်သည်။ ယောက္ခမနဲ့ ချွေးမတို့ စတင်စကားများခဲ့ကြပြီး သူတို့ ရန်ဖြစ်‌ကြတော့မည်။ မစ်စ်ဝမ် က သူမလက်ကို တွန်းလိုက်ပြီး လီကောယာ ရဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းက တံခါးဘောင်နဲ့ တိုက်မိသွားခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာပါပဲ...

လမ်းကြားဝင်ပေါက်က အဒေါ်ကြီးတွေက လီကောယာ ရဲ့ ကိုယ်ဝန်ဟာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ ၈၀% ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ကြသည်။

ဝမ်မိသားစုက အဖွားကြီးက အရမ်းညစ်ပတ်ပြီး သူမမြေးကိုတောင် သွားခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ လူတိုင်းက မစ်စ်ဝမ် ကို သဘောမကျကြတဲ့အချိန်မှာ၊ သူတို့က လီကောယာ ကိုလဲ ကရုဏာဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က အိမ်မှာ ကုသို့သို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေခဲ့သည်။ ဖက်တီးလေး နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ သူ့မေမေက သူ့ကိုချီဖို့လာတာကို မမြင်ခဲ့ရပေ။ သူက ညည်းညူနေခဲ့ပြီး ဒေါသထွက်လာတော့သည်။

လင်းယောင်က လက်ဆေးပြီး ဝင်လာခဲ့သည်။ ကလေးလေးက ချက်ချင်း သူ့ရဲ့လက်ဖောင်းဖောင်းလေးတွေကို ဝှေ့ယမ်းခဲ့ပြီး သူ့အမေကို ချီခိုင်းနေခဲ့သည်။ ပါးစပ်ဟပြီး ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်နေတဲ့ ကောင်စုတ်လေးကို မကြည့်ပါနဲ့။

တစ်ကယ်တော့၊ သူက ဉာဏ်ကောင်းသည်။ မိုးခြိမ်းနေတာပဲဖြစ်ပြီး မိုးရွာတာ မပါပေ။ အမေတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ သူ့ကိုချီလိုက်ပြီးနောက်မှာ၊ ကုသို့သို့ က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ နို့စို့နေခဲ့သည်။

ညလယ်မှာ ကုရှီအန်း ပြန်လာတဲ့အခါ၊ လင်းယောင်က လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုအတွက် အစားအသောက်တွေ နွှေးပေးခဲ့ပြီး လတ်ဆက်ပြီး နူးညံ့တဲ့ ကြက်ဥမွှေကြော်ကို အစာပြေစားရအောင် ကြော်ပေးခဲ့သည်။ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် စကားပြောနေခဲ့ကြသည်။

အရှေ့ခြံက ဝမ်ရှန်းဆိုင် က ဝမ်းနည်းနေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ခ‌ဏကြာပြီးနောက်၊ ဝမ် အိမ်တော်ထဲမှာ ကမ္ဘာမြေတုန်လောက်တဲ့ ရန်ဖြစ်စကားများခြင်း စတင်လာခဲ့ပြီး မစ်စ်ဝမ်က ငိုယိုကာ ဆဲဆိုနေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က စပ်စုစွာနဲ့ ပြတင်းပေါက်ဘေးမှာ လှဲနေခဲ့ပြီး ကုရှီတုန်းက အမြန်ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ ပြီးနောက် လူကြီး၊ လူငယ် အကုန်လုံး သူတို့‌ရဲ့ခေါင်းလေးတွေ စူထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ကုရှီအန်းက သူ့ရဲ့မျက်ခုံးတွေကိုပင့်လိုက်ပြီး သုန်ဇီကို ဆွဲခေါ်သွားကာ သူ့အခန်းထဲကို ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

လင်းယောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လာခဲ့ပြီး လက်ထောက်ဒါရိုက်တာ စားနေတာကိုကြည့်ဖို့ အမိန့်နာခံစွာနဲ့ စားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်ခဲ့သည်။

လင်းယောင်က အခုလေးတင်ပဲ ကလေးလေးကို နို့တိုက်လာခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူမက သူမကိုယ်တိုင်ချုပ်ထားတဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီအပါးလေးကိုသာ ဝတ်ထားခဲ့သည်။

လက်ဖဝါးစာလောက် မျက်နှာလေးကို ဖော်ကာ သူမရဲ့ပိတုန်းရောင်ဆံပင်တွေကို ခေါင်းပေါ်မှာ လျော့ရဲရဲစည်းကာ ချည်နှောင်ထားခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူမက သူ့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

လီကောယာ ဘယ်လိုနေသေးလဲဆိုတာ‌ကို သူ့ဇနီး မေးချင်နေမှန်း သိနေခဲ့တာကြောင့် ကုရှီအန်း စိတ်သက်သာရာရခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းမှာ၊ လင်းယောင်က လီကောယာဟာ အမွှာကိုယ်ဝန်လွယ်ထားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ သိသွားခဲ့သည်။ အခုတော့ ပိုကောင်းသွားခဲ့ပါပြီ။ မစ်စ်ဝမ်က သူမရဲ့ မြေးနှစ်ယောက်ကို နှင်ထုတ်လိုက်မိတာပဲ။

လီကောယာကလဲ ဒီကိစ္စကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး အနာဂတ်မှာ ကလေးမရနိုင်တော့ပေ။

သူမ ပြန်လာတဲ့အခါ၊ လီကောယာက ငိုတာ၊ ပြဿနာရှာတာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။ မစ်စ်ဝမ် နဲ့ ခွဲနေရဖို့ကိုသာ သူမ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန်းဆိုင် သဘောမတူဘူးဆိုရင်၊ သူမရဲ့သားနှစ်ယောက်နဲ့ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း နေပါလိမ့်မည်။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့၊ မစ်စ်ဝမ် က ပေါက်ကွဲတော့သည်။ သူမက မြေကြီးပေါ်ကို ထိုင်ချလိုက်ပြီး လူးလှိမ့်နေခဲ့သည်။ " အား၊ ငါ့ဘဝကြီးက သနားစရာပဲ! အိမ်ကနေ ဒီအဖွားကြီးကို ကန်ထုတ်ချင်လို့ ငါ့ချွေးမက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာ။ ဘုရားက မျက်ကွယ်ပြုထားတာပဲ. . . "

လူတိုင်းက ပွက်လောရိုက်နေတာကို ကြားတဲ့အခါ၊ တစ်ချို့က အပျော်ကြည့်ဖို့ထွက်လာခဲ့ကြပြီး တစ်ချို့က မစ်စ် ဝမ်ကို အထင်သေးခဲ့ကြကာ လက်ညိုးထိုးနေခဲ့ကြပေမယ့် ဘယ်သူကမှ သူမဘက်က ရပ်တည်မပေးခဲ့ပေ။

" အဖွားကြီးဝမ်က တစ်ကယ် အလကားပါပဲ။ သူမ မြေးနှစ်ယောက်ကိုလဲ ဆုံးရှုံးရပြီးပြီ၊ ဒါကို သူမက ငိုဖို့ တတ်နိုင်သေးတယ်! "

" အဲ့တာ မမှန်ဘူးလား? ဒါက အပြစ်ကျူးလွန်တာပဲ။ "

" အဖွားကြီး ဝမ်ကို မဖမ်းကြဘူးလား? "

" သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖမ်းနိုင်မှာလဲ? ဒါက မတော်တဆဖြစ်သွားတာ၊ ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်တာမဟုတ်ဘူး။ "

" မဟုတ်ဘူး၊ တမင်တကာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ "

"ဝမ်ရှန်းဆိုင်က ရဲကို မခေါ်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူက မစ်စ်ဝမ် ကို သူ့အမေလို ဆက်ဆံနေတုန်းပဲ။ မစ်စ်ဝမ် သာ တစ်ခုခုလုပ်ရင်၊ သူမ မကြာခင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ "

" . . . "

လူတိုင်းက ဒီအကြောင်းပြောနေခဲ့ကြပေမယ့်၊ မစ်စ်ဝမ် က ရေးကြီးခွင်ကျယ်မလုပ်ရဲခဲ့ပေ။ ကောင်တီအဖွဲ့ရဲ့ ဒါရိုက်တာကောက ပြန်ပြေလည်အောင်လုပ်ပေးဖို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး သူမ မရိုးမသားလုပ်ခဲ့ရင်၊ ရဲကိုခေါ်ဖို့ မစ်စ် ဝမ်ကို ဒုတိယအကြိမ် သတိပေးခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန်းဆိုင် နဲ့ သူ့မိသားစုကတော့ ခြံဝင်းကြီးထဲမှာ မနေနိုင်ကြတော့ပဲ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးမှာ၊ မစ်စ်ဝမ်က သက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ပိုးပြီး နောက်ထပ်ခြံဝင်းထဲက အိမ်ကို တစ်ယောက်တည်း ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။ ဝမ်ရှန်းဆိုင် က သူမရဲ့ တစ်လစာနေထိုင်စရိတ်ကို ပေးခဲ့ပြီး ဝမ်မိသားစုက ခွဲနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ခြံဝင်းထဲက ပြဿနာမကြီး မစ်စ်ဝမ် မရှိတော့၊ လူတိုင်း ပြန်လည်လန်းဆန်းလာခဲ့ကြသည်။

လင်းယောင်လဲ အိမ်မှာ အရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချက်ပြုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းထဲက သူမအိမ်နီးချင်းက အရသာရှိတာတွေ ချက်ပြုတ်နေရင်၊ သူမက လျှာသပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ တံခါးပေါက်ဝမှာတင် လာစားပစ်ခဲ့တဲ့အထိ မစ်စ်ဝမ်က အရှက်မရှိပေ။

ဒီရက်တွေမှာ၊ လူတိုင်းက စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်နေကြသည်။ တစ်ခုခုစားဖို့ရှိရင်၊ ကလေးတွေရော၊ လူကြီးတွေအတွက်ပါ ဖြစ်သည်။

မစ်စ်ဝမ် အတွက်တော့ စားဖို့ ဘာမှမရှိခဲ့ပေ။

အစောတုန်းက၊ မီးဖွားပြီးကာလမှာ သူမရဲ့ချွေးမလေး အာဟာရပြည့်စေဖို့အတွက်၊ ကျန်းဆွေ့လန်က အိမ်မှာ ကြက်ဥနို့ပေါင်းတစ်ပန်းကန် ချက်ပေးခဲ့သည်။

မစ်စ်ဝမ်က အနံ့ရတဲ့အခါ လောင်ကုရဲ့ အိမ်တံခါးဝမှာ အရှက်မရှိ ရပ်နေခဲ့ပြီး ထွက်သွားဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းမှာ၊ ကုရှီအန်း ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဒီလူကြီးမှာ အေးစက်တဲ့မျက်နှာတဲ့ အနက်ရောင်မျက်ဝန်းတစ်စုံရှိသည်။ သူ့ပုံစံက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလို့ မစ်စ်ဝမ် က လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ပူလောင်တဲ့ ဩဂုတ်လကတော့ လျှပ်တစ်ပြက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

စက်တင်ဘာလမှာ၊ ဆောင်းဦးလေက ရုတ်တစ်ရက် တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး ယွင်ရွှေ ကောင်တီရဲ့အမျိုးသားဝက်ခြံထဲကို ဝက်ပေါက်လေးတစ်သိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ရဲဘော် ကျန်းဆွေ့လန်က ရာထူးထပ်ရထားခဲ့ပါသည်။ သူမက နေ့ဘက်မှာ ဝက်လေးတွေကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ဝက်ခြံကိုသွားရပြီး ညဘက်မှာ သို့သို့ ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဖက်တီးလေးက ထွားလာပြီး ဝတုတ်လာတာကို မြင်ရတော့၊ လင်းယောင်က ရုတ်တစ်ရက် စိတ်သက်သာရာရပြီး တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ သူမရဲ့ယောက္ခမကြီး ပြောသလို ဝက်ပေါက်လေးတွေကို မွေးရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

လင်းယောင်ရဲ့ အထည်အလိပ်စက်ရုံကလဲ အလုပ်တွေပြန်စကြဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်တွေမှာ၊ မြို့ထဲက အမျိုးသမီးအလုပ်သမားတွေက မီးဖွားခွင့် ၅၆ ရက် ရကြသည်။ လင်းယောင်ရဲ့ ခွင့်ရက်တွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ၊ ကုသို့သို့ က လေးလသားအရွယ်သာ ရှိသေးသည်။ ကလေးက ငယ်သေးတဲ့အရွယ်ဖြစ်ပြီး တစ်မိသားစုလုံးက အလုပ်လုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ကလေးတစ်ယောက်တည်း အိမ်မှာ ထားခဲ့လို့ မရပေ။

လင်းယောင်က ကုရှီအန်းနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး နေ့ဘက်မှာ ကုသို့သို့ အတွက် နို့ကို ပုလင်းထဲမှာ ထည့်ပေးထားခဲ့ပြီး ကလေးကို သံမဏိစက်ရုံရဲ့ ‌ကလေးထိန်းဌာနကို ပို့ထားခဲ့သည်။

ဒီရက်ပိုင်း၊ သံမဏိစက်ရုံက ကလေးထိန်းဌာနမှာ၊ နှစ်နှစ်ကျော်တဲ့ ကလေးတွေနဲ့ လသားအရွယ်ကလေးလေးတွေကို ထိန်းပေးဖို့ သီးသန့်ဝန်ထမ်းရှိပြီး ဝန်ဆောင်မှုကလဲ အတော်လေးကောင်းပါသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က သဘောမတူခဲ့ပေ။ သံမဏိစက်ရုံရဲ့ နေ့ကလေးထိန်းဌာနက အမျိုးသမီးတွေက သူတို့ရဲ့အလုပ်မှာ အသေးစိတ် ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့ရဲ့ လက်ကြမ်းခြေကြမ်းတွေကို မပြောနဲ့ဦး၊ ဆောင်းရာသီအလယ်မှာ ပို့ထားခဲ့တဲ့ တစ်ချို့ကလေးလေးတွေရဲ့ ထုံးထားပေးတဲ့ အင်္ကျီလက်တွေတောင် အလွန်ညစ်ပတ်နေခဲ့ပါသည်။

လင်းယောင် ခေါင်းကိုက်လာခဲ့သည်။ ကလေးထိန်းဌာနကို မပို့ရင်၊ သူမ ဘယ်ကိုသွားနိုင်မှာလဲ?

ကျန်းဆွေ့လန်က ပြုံးပြီး ကုရှီအန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြခဲ့သည်။

" သူက အဖေမဟုတ်ဘူးလား? "

လင်းယောင် - ? ? ?