အခန်း (၈၃)

ယနေ့ခေတ် သံများသည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံမှ ဆင်းသက်လာသော သံဟောင်းများဖြစ်ပြီး အတွင်းဘက်တွင် သံပြားတစ်ခုပါသော တြိဂံသံသေတ္တာပုံစံဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားပြီး အသုံးပြုရန်အတွက် ပျားလပို့မီးဖိုပေါ်တွင် အပူပေးရန်လိုအပ်ပါသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်ဟာ အိမ်ကြီးထဲမှာ အိပ်ယာနိုးလာတဲ့ ကုသို့သို့နဲ့ အတူ လမ်းလျှောက်လာရင်း သူ့ချွေးမကို အကြံဥာဏ်ပေးကာ ကြည့်ဖို့ရောက်လာသည်။

"ယောင်ယောင်၊ ဒီဟာက အရမ်းလေးတယ်။ အရင်ကဆို ငါတို့အိမ်မှာ ရေနွေးထည့်ထားတဲ့ ကြွေကရားကို မီးပူအဖြစ်သုံးတာ။ မီးပူတိုက်ရတာလည်းအတော်ကောင်းသား"

ကြွေကရားထဲမှာ ရေနွေးထည့်တယ်?

ပူပူနွေးနွေးကျိုထားတဲ့ ရေနွေးကို သုံးရတာလား?

လင်းယောင် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ဝါးကရားထဲက ထွက်လာတဲ့ ရေနွေးပူပူကိုကြည့်ကာ လက်တွေ့မကျတဲ့ စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် မိသားစုဝင် ၅ ယောက်လုံးအတွက် အဝတ်ကိုမီးပူတိုက်ရန် ကြွေကရားကို အသုံးပြုပါက လက်များပင်လောင်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဆွေ့လန်လည်း ဒါကိုတွေးပြီး မပြုံးမိပဲမနေနိုင်တော့ပေ။ "ဟုတ်တယ်။ ရေနွေးက အရမ်းပူတယ်။ ယောင်ယောင်ရဲ့လက်တွေက နူးညံ့နေတာ။ ဒါကြောင့် ကြွေကရားကို သုံးဖို့မလိုပါဘူး"

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ ငှက်ကလေးတွေ တေးဆိုနေပြီး လင်းယောင်က မနက်စာမစားရသေးပေ။ သူမသည် ကျောက်ခဲကဲ့သို့ လေးလံသော မီးပူကိုကိုင်ကာငိုချင်နေပြီး ကုသို့သို့ ဝတ်ထားသည့် အနှီးကို မီးပူတိုက်ပြီးရုံပင် ရှိသေးသည်။ သူမအဝတ်အစားတွေကို မီးပူတိုက်ချင်ပေမယ့် လက်တွေအရမ်းနာပြီး မမြှောက်နိုင်တော့ပေ။

အဝတ်အစားတွေကို မီးပူတိုက်တဲ့အခါ အဝတ်တွေကို မီးမလောင်အောင် အဝတ်စကို ရေအနည်းငယ်ဖြန်းရမယ်ဆိုတာကို သူမအဝတ်များကို မီးပူတိုက်ရမှသာသိ‌လေသည်။ ပူပြင်းတဲ့နေ့တွေမှာ အဝတ်တွေကို မီးပူတိုက်ပြီး ပြန့်‌နေအောင်လုပ်ရတော့ ချွေးများရွှဲနေတော့သည်။

ယခုဆောင်းဦးရာသီတွင် ကျန်းဆွေ့လန် သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်တွင် ပဲပျိုးပင်များ၊ စပါးပျိုးပင်များနှင့် သခွားပင်များကို နှုတ်ကာ အခြားအသီးအရွက် ၂ မျိုးထပ်စိုက်လေသည်။ တစ်မျိုးမှာ ဂေါ်ဖီများဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ မုန်လာဥနီဖြစ်သည်။ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ အာလူးတွေကို ဆောင်းရာသီမှာ စားကြသည်။ အိမ်မှာစိုက်ပျိုးထားတော့ စားရတာလွယ်ပေသည်။

မဟုတ်ရင် ဆောင်းရာသီမှာ အသီးအရွက်စားချင်ရင် မနက်စောစော ချန်‌ပေ့ကုန်စုံဆိုင်ကိုသွားပြီး ဝယ်ဖို့ တန်းစီနေရပေမည်။ အပင်တစ်ပင် သို့မဟုတ် နှစ်ပင်ဝယ်ပြီးနောက် ကုမိသားစုသည် ၎င်းကိုတစ်မိသားစုလုံးစားတော့ တစ်နပ်တည်းစားရသည်။

ကုရှီအန်း အလုပ်က ပြန်လာတာနဲ့ သူက ကျန်းဆွေ့လန်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းတွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရာမှာ ကူညီခဲ့သည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် အရိုင်းပင်တွေကို ဆွဲနှုတ်ပြီး‌နောက် ခုတ်ထစ်ကာဖွဲနု၊ရေနဲ့ရောပြီး ယုန်သိုက်ထဲသို့လောင်းချလိုက်သည်။ အသိုက်ထဲတွင် ယုန်လေးများက အရသာရှိစွာစားလေသည်။

အချိန်မှာ စောနေသေးသည်။ ကုရှီအန်းနှင့် သူ့မိခင်တို့သည် ဟင်းရွက်ခင်းထဲတွင် ပေါက်ပြားဖြင့်တူးရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး နောက်တစ်ယောက်က ခြံ၏ မြောက်ဘက်တွင် ဖွင့်ထားသော ယုန်သိုက်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အင်္ကျီလက်များကို ခေါက်တင်ထားလေသည်။

ကုရှီတုန်းသည် ခွေးခြေထိုင်ခုံကို ရွှေ့ကာ ခြံထဲတွင် မြေပဲခွာ‌နေလေသည်။

စောစောက ဦးလေးကျန်းက မြေပဲတွေ ပို့လိုက်သည်။ သူတို့က မြို့ထဲမှာ ကောင်းတဲ့အရာတွေဖြစ်သည်။ မြေပဲဆီကြိတ်ရုံသာမက အိုးထဲမှာကြော်စားလို့လည်းရသည်။

ကုရှီအန်းသည် ယုန်အသိုက်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် အခန်းထဲပြန်ဝင်ကာ ဘေစင်တွင် ဆေးကြောလိုက်သည်။ သူ့လက်ကို သုတ်ရန် မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို လိမ်လိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဇနီးသည်က ညှိုးငယ်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ အဝတ်အစားတွေကို မီးပူတိုက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လင်းယောင်က မနက်စာစားဖို့သွားပြီး အဝတ်အစားတွေကို သူပဲမီးပူတိုက်ပေးလိုက်သည်။

လင်းယောင်သည် ဗိုက်ဆာလွန်းသဖြင့် မီးပူကိုချက်ချင်းချကာ နာကျင်နေသောလက်ကို ခါယမ်း၍ မနက်စာစားရန် ထမင်းစားပွဲ၌ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဒီနေ့ မနက်စာကတော့ အိမ်တွင်အချဉ်စိမ်ထားသော မျှစ်ချဉ်၊ ပြောင်းဖူးပေါက်စီနဲ့ ပြောင်းဆန်ယာဂုတို့ပင်။ လင်းယောင်က နို့တိုက်နေတုန်းမို့ ကျန်းဆွေ့လန်က သူ့ကို ကြက်သွန်မြိတ်အကြီးနဲ့‌ ကြော်ထားသော ကြက်ဥကြော်တစ်ပန်းကန်ပေးလိုက်သည်။ ကြက်ဥကို ဝက်ဆီနဲ့ကြော်ပြီး ပါးစပ်ထဲထည့်စားတာနဲ့ နူးညံ့ပြီးမွှေးကြိုင်ကာ ကြက်သွန်မြိတ် လက်တစ်ဆုပ်စာကို အပေါ်မှဖြူးထားသေးသည်။

လင်းယောင် အလုတ်တိုင်း အရသာရှိစွာစားသည်။ သူမ မနေ့ညက အစာလျှော့စားပြီး မနက်စောစော အိပ်ရာထသောအခါတွင် အလုပ်ပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်ရပြန်သည်။ သူမရဲ့ အစာစားချင်စိတ်က ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေသည်။ သူမသည် အများအားဖြင့် အစားနည်းသော်လည်း ယနေ့တွင် ကြက်ဥမွှေကြော်ပန်းကန်အသေးတစ်ပန်းကန်နှင့် ပြောင်းဖူးပေါက်စီ ၂ ခုကိုစားခဲ့သည်။

သူမ ညစာစားပြီးနောက် ကုရှီအန်းလည်း မီးပူတိုက်ပြီးသွားသည်။ လင်းယောင် အလွန်အံ့သြသွားသည်။လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု၏ လက်ချက်အောက်တွင် ဗီရိုထဲမှ ထွက်လာသောအဝတ်ပုံကြီးသည် အတွန့်အခေါက်များမရှိဘဲ မီးပူတိုက်ပြီးသွားသည်။

မိသားစုတစ်စုလုံး အဝတ်အစားတွေလဲပြီး ကုသို့သို့ကိုချီကာယွင်ရွှေကောင်တီ ဓါတ်ပုံစတူဒီယိုသို့ သွားကြသည်။

အငတ်ဘေးပြီးသည့်နောက် ယွင်ရွှေကောင်တီသည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေဆဲဖြစ်သည်။

လမ်းနှစ်ဘက်စလုံးတွင် ကျောက်ခင်းထားသော ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံများနှင့် ပြည့်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လမ်းဘေးတွင် နှစ်ထပ် သုံးထပ်ရှိဈေးဆိုင်များရှိသည်။ လွတ်လပ်ရေးမရမီက သူတို့သည် နိုင်ငံကျော်လူကြီးမင်းများ၏ စျေးဆိုင်များဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါ အသွင်သစ်ဖြင့် ပြောင်းလဲလာကာ နိုင်ငံတော်ပိုင်စားသောက်ဆိုင်များ၊ ပစ္စည်းတင်သွင်းခြင်းနှင့် ဈေးကွက်ဖြန့်ချိရေး သမဝါယမတို့ဖြင့် ကောင်တီ၏ အဓိက လမ်းဖြစ်လာသည်။

ဤခေတ်တွင် ဓာတ်ပုံရိုက်ရာ၌ သစ်သားဘောင်ဖြင့် ထောက်ထားသော ရှေးဟောင်းကင်မရာကို အသုံးပြုသည်။ ကုမိသားစုသည် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိသည်။ ကုရှီအန်းသည် အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောကာ လင်းယောင် သည် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည်။ ငယ်ရွယ်သော စုံတွဲနှစ်ယောက် အတူတူ မတ်တပ်ရပ်နေပုံမှာ အလွန်ကြည့်ကောင်းပေသည်။ ကုရှီအန်းသည် အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောကာ သူ၏လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းအရုပ်လေးတစ်ရုပ်နှင့်တူ‌သော ကုသို့သို့ကို ချီထားပြီး မိသားစု ၃ ယောက်က အရင်ဓာတ်ပုံရိုက်ကြသည်။

ဓာတ်ပုံစတူဒီယို၏ ဆိုင်ရှင်သည် ကုသို့သို့ တစ်ယောက်တည်း၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံနှင့် ကုမိသားစုဝင်ခြောက်ဦး၏ မိသားစုပုံကို ရိုက်ပေးခဲ့သည်။ဆိုင်ရှင်သည် ဓာတ်ပုံကိုချီးကျူးပြီး ကုမန်ဆန်နှင့် ဆွေးနွေးလေသည်။

"အစ်ကို အစ်ကို့ရဲ့သားနဲ့ချွေးမက ဓာတ်ပုံမှာအရမ်းကြည့်ကောင်းတယ်။ ကျွန်‌တော်အစ်ကိုနဲ့ ဆွေးနွေးမလို့။ အခုဓာတ်ပုံတစ်ပုံက သုံးဆယ်ဆင့်ကျတယ်။ အစ်ကိုတို့မိသားစုကို ဆယ်ဆင့်လျှော့ပေးမယ်။ အစ်ကိုတို့မိသားစုဓာတ်ပုံကို ကျွန်တော်တို့ ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုရဲ့ဓါတ်ပုံ‌တွေပြထားတဲ့ဗီရိုမှာပေါ်မှာ ထားလို့အဆင်ပြေမလား"

ကုမန်ဆန်သည် ကုမိသားစု၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးမဟုတ်သောကြောင့် ကျန်းဆွေ့လန်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ပြုံးပြီး "ရပါတယ်ရှင် ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ဓာတ်ပုံစတူဒီယို၏ ဆိုင်ရှင်က ပြုံးပြီး လက်မထောင်ကာ "ကောင်းပြီ မရီး သဘောတူညီချက်တစ်ခုလုပ်ရအောင်။ အနာဂတ်မှာ မရီးဓာတ်ပုံစတူဒီယိုကနေ အကျိုးအမြတ်ရမယ်"

ကျန်းဆွေ့လန်က ကုသို့သို့ကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ချီပြီး သူမမျက်နှာမှာ မပြုံးပဲမနေနိုင်တော့ "ဒါက ကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ပဲ။ ငါ့မြေးလေးကို တစ်နှစ်မှာ ၂ ကြိမ် ၃ ကြိမ်လောက် ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ ပြောခံရတာ"

ကုရှီတုန်းသည် သူ့မိခင်၏ စကားကိုကြားထောင်ပြီးနောက် အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

သို့သို့လေးသည် တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ် ဒါမှမဟုတ် သုံးကြိမ် ဓာတ်ပုံရိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဦးလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့်လည်း သူ့အတွက် အကျိုးရှိနိုင်သည်။

အရင်တုန်းက ကျန်းဆွေ့လန်ဟာ ချွေတာခဲ့ရပြီး လောင်ကုမှာ ကလေးလေးတစ်ယောက် ရလာသည်။

တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ် ဓာတ်ပုံရိုက်ရမည်။

က​လေး​လေးရဲ့ ကလေးဘဝလေးက မကြာခင်ကုန်သွားမှာပင်။ ဒေါ်လာအနည်းငယ်ချွေတာဖို့အတွက် အမှတ်တရဓာတ်ပုံတောင် မချန်ထားခဲ့လို့မဖြစ်ပေ။

"အဲ့ဒါအမှန်ပဲ။"

ကုမန်ဆန်သည် ကုသို့သို့၏ လက်ဝဝကစ်ကစ်လေးကို ဝမ်းသာအားရကိုင်လိုက်ပြီး ကုသို့သို့သည် သူ၏ချစ်လှစွာသောအဘိုးကို သွားရည်ပူဖောင်းများမှုတ်ထုတ်ပြနေလေသည်။

ကုမန်ဆန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ပန်းတွေပွင့်သွားသည်။

ဓာတ်ပုံစတူဒီယို၏ပဆိုင်ရှင်က "ဒီမြေးလေးတစ်ယောက်ပဲရှိတာလား?"

"နောက်တစ်ယောက်ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော့်သမီးကလည်း မြေးလေးတစ်ယောက်မွေးထားတယ်။ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ပဲ"

"မိသားစုမှာ ကလေးများများ ရှိတာကောင်းတယ်။ ကလေးများများရှိရင် ပိုအသက်ဝင်တယ်။ နောက်နှစ်မှာ ကျွန်တော့်ချွေးမလည်း မြေးလေးမွေးတော့မှာ"

လင်းယောင်က သူ့ဘေးမှာ ရေသောက်နေသည်။

သူမသည် ကုရှီအန်းကို သူမဘေးသို့အမြန်ဆွဲလိုက်သည်။

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုသည် နက်မှောင်သော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားသည်။ အကြောင်းအရာပြောင်းဖို့ ပါးစပ်ကိုဖွင့်တော့မယ့်အချိန်မှာ ကလေးလေးကုသို့သို့က သူ့အဖွားရဲ့လက်ထဲတွင် ခြေထောက်ဝဝလေးများကို ကန်ကျောက်နေလေသည်။

ကုရှီတုန်းသည် ရုတ်တရက် အနံ့အသက်ဆိုးကိုရလိုက်သည်။

"အမေ၊ ဘာအနံ့လဲ? ဘာလို့အနံ့အရမ်းဆိုးနေတာလဲ?"

ကျန်းဆွေ့လန်က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ခြေထောက်ကိုပုတ်လိုက်သည်။ "ကလေးက ထပ်ပြီးအီးပါပြန်ပြီ။ မနက်က အပြင်ထွက်တုန်းကတင် ပါထားသေးတာ။ အခု သူ့အနှီးကိုလဲရမယ်။ အနှီးဘယ်မှာလဲ"

"ငါ့ဆီမှာရှိတယ်။ ငါ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ"

"မြန်မြန်ထုတ်ပါ။ ဆိုင်ရှင်ကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့"

"ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း အိမ်မှာမြေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ အဲ့‌တော့ကျင့်သားရနေပါပြီ"

မိသားစုသည် ကုသို့သို့၏ အနှီးများကို အမြန်ယူကာ လဲပေးပြီး ဓာတ်ပုံစတူဒီယို၏ ဆိုင်ရှင်ထံမှ ရေကိုတောင်းယူကာ ကလေးငယ်၏ တင်ပါးများကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုမှ ထွက်လာပြီးနောက် မိသားစုသည် သီးခြားလမ်းများဆီသို့ သွားကြသည်။ တစ်ယောက်က စတီးစက်ရုံကို သွားသည်။ နောက်တစ်ယောက်က နိုင်ငံတော်ပိုင် ဝက်မွေးမြူရေးခြံကို သွားခဲ့သည်။ သုန်ဇီ သည် သူ့မရီးလုပ်ပေးထားသည့် အိတ်ကိုသယ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကျောင်းသွားခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းသည် စက်ဘီးစီးပြီး ဇနီးနှင့်ကလေးကို ဝန်းထဲသို့ ဦးစွာပြန်ပို့ပြီးနောက် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနသို့ သွားခဲ့သည်။

စက်တင်ဘာလအစောပိုင်းတွင် ယွင်ရွှေကောင်တီ၌ နံနက်စောစော နေထွက်ခဲ့ပြီး အပူချိန်လည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ လင်းယောင်သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝဝကစ်ကစ်ကလေးလေးကို နေရောင်မှ ကာပေးကာ အလုပ်များနေသဖြင့် သူမကိုယ်သူမ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ မပြန်ခင်လမ်းမှာ ဆယ်မိနစ်လောက် နေရောင်အောက်မှာ စီးလာခဲ့ရသည်။ ခြံဝင်းထဲကို ရောက်တဲ့အခါ နဖူးမှာချွေးပေါက်လေးတွေ ထွက်လာပြီး မျက်နှာက နေရောင်ကြောင့် နည်းနည်းနီနေသည်။

မသွားခင်မှာ ကုရှီအန်းက သူ့မိန်းမကို ရေအေးဇလုံတစ်လုံးနဲ့ တဘက်တစ်ခုကို လင်းယောင်အားတဲ့အခါဆေးကြောပြီး အေးမြသွားအောင်လုပ်နိုင်ရန် ထားပေးခဲ့သည်။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနတွင် ဒီနေ့အလုပ်ရှုပ်နေလို့သာမဟုတ်ပါက လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက သူ့မိန်းမကို မျက်နှာဆေးပေးဖို့စောင့်နေမှာ သေချာပါသည်။

လင်းယောင်က သူစကားတွေအကြာကြီးပြောနေတော့ နားလည်ကြောင်းပြသရန် ကုသို့သို့၏ လက်ဝဝလေးကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ရှင်ဘာလို့ မသွားသေးတာလဲ။ မသွားရင် အလုပ်နောက်ကျလိမ့်မယ်နော်"

ကုရှီအန်းသည် သူ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများနှင့် စက်ဘီးကို လမ်းမပေါ်တွင် နင်းသွားလေသည်။

လင်းယောင်ကပြုံးပြီး ကုသို့သို့လေးကို ပွေ့ဖက်ကာ နမ်းလိုက်ပြီး ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ "သို့သို့လေးကလိမ္မာလိုက်တာနော်"

ကုသို့သို့သည် သူ့အမေနှင့် ဝူးဝူးဝါးဝါးစကားပြောနေစဉ် သူ့လက်များကို ကိုက်နေသည်။ လင်းယောင်သည် ဝဝကစ်ကစ်က‌လေးလေးကို ချော့ကာပုခက်ထဲထည့်ပြီး မျက်နှာကို ဆေးကြောကာ မျက်နှာလိမ်းခရင်မ်ကိုထုတ်ပြီး မျက်နှာပေါ် ဂရုတစိုက် လိမ်းလိုက်သည်။ သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မွှေးရနံ့ကို ကျေနပ်စွာ နမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်တွင်းရှိ သစ်သားပြတင်းပေါက်များ အားလုံးပွင့်နေပြီး အပြင်က လေတိုက်လိုက်သောအခါ နေရာအနှံ့ အေးသွားသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် လင်းယောင်သည် သူမ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ဝဝကစ်ကစ်ကလေးလေးနှင့်အတူ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်နေသည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင် မီးဖွားခွင့်ယူထားသည့် ကုချွင်မေသည် ရွှီထန်းယွမ်ကိုချီကာ သူမ၏မိဘအိမ်သို့လာခဲ့သည်။

ခြုံပြောရရင် အစ်ကိုကြီးထို့ထို့ရဲ့ ကောက်ညှင်းလုံးလေးက ကုသို့သို့ထက် တစ်လပိုကြီးပါသည်။ ရွှီထန်းယွမ်သည် အစ်ကိုကြီးဖြစ်ပြီး ကုသို့သို့မှာ ညီလေးဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ကုချွင်မေဟာ သူမရဲ့မီး‌နေချိန်အတွင်းမှာ နို့ထွက်နည်းတာကြောင့် ရွှီထန်းယွမ်ဟာ မိခင်နို့ကို သိပ်မသောက်ခဲ့ရတာကြောင့် သူကကုသို့သို့လောက်ဝဝကစ်ကစ်လေးဖြစ်မနေပေ။

ကုသို့သို့သည် တကယ်ကိုဝဝကစ်ကစ်လေးနှင့် လင်းယောင်၏ ဖြူစင်သောအသားအရေနှင့် နူးညံ့မှုကို အမွေဆက်ခံထားသည်။ သူသည် ကုရှီအန်းကဲ့သို့ ကြည့်ကောင်းသော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဝဝကစ်ကစ်ကလေးလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဝတာတောင် ချောသည်ပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကလေးလေးရွှီထန်းယွမ် သည် ယခုအခါ ဖြည့်စွက်စာအချို့ကို စားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ အာဟာရလည်းကောင်းမွန်လာပြီး သူကကောင်းကောင်းစား ကောင်းကောင်းအိပ်သည်။ သူလည်း ဝဝကစ်ကစ်လေးဖြစ်လာသည်။

ဝဝကစ်ကစ် ကလေးလေးနှစ်ယောက်သည် ခဏတာ ဘေးချင်းကပ်ထိုင်ကာ ဝူးဝူးဝါးဝါးဖြင့် စကားပြောနေကြသည်။ အရမ်းကိုအဖော်ရနေတော့သည်။

မိခင်နှစ်ယောက် နားရတာရှားသောကြောင့် တွေ့တုန်းနေ့တဓူဝကိစ္စများကို ပြောကြလေသည်။

ကုချွင်မေ မီးဖွားခွင့်မှာ တစ်လခွဲကျန်သေးသည်။ပစ္စည်းတင်သွင်းခြင်းနှင့်စျေးကွက်ဖြန့်ချိရေးသမဝါယမ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် သူမကိုဂရုစိုက်ပြီး ပိုသက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသောအထည်ကောင်တာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးသည်။ ၎င်းသည် သွားလို့ကောင်းသောနေရာဟု ပြောရပေမည်။

ကုချွင်မေ ဝန်းထဲကိုမရောက်တာ တစ်ပတ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ မိခင်ဖြစ်လာကတည်းက အိမ်မှာ နေ့ရောညပါ အလုပ်များနေခဲ့သည်။

ညီအစ်မနှစ်ယောက်သည် အသီးအရွက်ခြံထဲကိုသွားကာ ကြက်သွန်မြိတ်များခူးပြီး ကြက်ဥကိုအစာသွပ်ရနိလုပ်ကာ ပြန်တွေ့သည့်အနေနှင့် ဖက်ထုပ်များလုပ်စားရန်ပြင်လိုက်သည်။

ကုရှီအန်းက ခွေးခြေနှစ်လုံးကိုယူလာပြီး သူ့ညီမကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူလည်းဝင်ထိုင်လိုက်ကာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြောကြလေသည်။

ကုချွင်မေ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ယောင်ယောင် မြို့ထဲမှာစွင်းမိသားစု တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာကို ကြားလိုက်သေးလား?"