ဘယ်လက်လဲ...

ဤနေရာသည် ရန်မိသားစု၏ နယ်မြေဖြစ်သော်လည်း ထျန်းလုံသည် တစ်ကြိမ်မျှ ရောက်ဖူးခြင်း မရှိပေ။ အပြင်ဘက်ရှိ တံခါးလေးပေါက်သည် တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မဝင်နိုင်သည်ကို သိရှိထားသည်။ ထျန်းလုံသည် ပထမဆုံးအကြိမ်သာ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်မို့ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဘိုးဘေးများ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုရန် တားမြစ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ရန်ညီအစ်ကို... မင်းဒီကိုဝင်လာတုန်းက ဘာတွေခံစားရလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ဝင်လာတုန်းကလား... ငါ ဆွဲဆောင်တဲ့စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားရတယ်... အဲဒီစွမ်းအားက ငါ့ကို ဒီကိုဆွဲခေါ်လာသလိုပဲ...” ထျန်းလုံက ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။ “ပြီးတော့ ငါလည်း အဲဒီဆွဲဆောင်မှုနောက်ကို လိုက်သွားရင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့တာ...”

“ဟုတ်ပြီ...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားသည်။ “အပြင်မှာ အရိုးစုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်ဆိုတာ မှတ်မိသေးလား... ငါထင်တယ်... ဒါတွေအားလုံးဟာ ကောင်းကင်နဂါးအရိုးစုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ... မျိုးနွယ်သားတွေရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလိုက်လို့ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားရတာဖြစ်မယ်...”

“ဘာလို့အဲဒီလို ပြောရတာလဲ...” ထျန်းလုံက အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“အရင်တုန်းက ကောင်းကင်နဂါးဘိုးဘေးက ပြောဖူးတယ်မဟုတ်လား... သူ့ရဲ့ဆက်လက်ရှင်သန်မှုအတွက် မျိုးနွယ်သားတွေက အတင်းအကြပ် အသက်ဆက်ပေးရတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ရင်လည်း သူကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရဲ့မျိုးနွယ်သားတွေကို အဆမတန် စုပ်ယူလိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က အေး‌စက်စွာ ပြောသည်။

“ငါထင်တယ်... နတ်ဆိုးပြောင်းလဲသွားတာက ပိုပြီးဖြစ်နိုင်တယ်... ရန်ညီအစ်ကို... မင်း သတိမထားမိဘဲ ဒီကို ဆွဲဆောင်ခံရတာဟာ မင်းရဲ့ ကောင်းကင်နဂါးသွေးရိုးဗီဇကြောင့်ဖြစ်မယ်... ဒီကောင်းကင်နဂါးဘိုးဘေးက မင်းကို ဒီကိုခေါ်ဆောင်လာပြီး မင်းရဲ့သွေးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး သူ့အသက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြံစည်တာဖြစ်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ဤသို့ပြောလိုက်စဉ် ထျန်းလုံ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် နဂါးဝိုင်းဂူ၏ မူလပျက်စီးမှုသည် ကောင်းကင်နဂါးမျိုးနွယ်ကိုယ်တိုင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိမိတို့၏ ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါလား...။

“ဒါက တကယ်ကို အနည်းငယ် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်... ဒါပေမယ့် အမှန်တရားကို ငါတို့ မသိရှိခဲ့ဘူး... ငါသိတာကတော့ ဘိုးဘေးတွေက ဒီနေရာထဲကို မဝင်ဖို့ ပိတ်ပင်ထားတာပဲ... အပြင်ဘက်မှာ လှည့်လည်သွားလာလို့ရပေမယ့် အထဲကိုတော့ လုံးဝဝင်ခွင့်မရှိဘူး...” ထျန်းလုံက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“မင်းပြောတဲ့ ယူဆချက်နဲ့ ပေါင်းစပ်ကြည့်ရင်... တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်... ဘိုးဘေးတွေက ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ သိထားလို့ ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်မပြုခဲ့တာ... ကောင်းကင်နဂါးဘိုးဘေးရဲ့ စွမ်းအားဟာ ငါတို့ကို ဖိနှိပ်ထားတယ်... ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မနိမ့်ကျပေမယ့် ဒီစွမ်းအားက ငါတို့ကို ဖိထားတုန်းပဲ...”

ကောင်းကင်နဂါးဘိုးဘေးသည် မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သဖြင့် သွေးရိုးဗီဇအရ ပကတိသြဇာအာဏာရှိပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ဘုရင်နှင့်တူပြီး မည်သူကမျှ လွယ်ကူစွာ ဆန့်ကျင်ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် ထျန်းလုံသည် ကံကောင်းခြင်းကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဆွဲဆောင်ခံရရန် ကံကြမ္မာဖြစ်ပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနဂါးဝိုင်းရတနာမြေပုံသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိလှသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ အနည်းငယ် ပိုမိုသန်မာမနေပါက ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နဂါးဝိုင်းရတနာမြေပုံကို လိုက်နာလာခဲ့ပါက ၎င်း၏ အကျိုးဆက်သည် ထျန်းလုံကဲ့သို့ပင် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေပြီး သေဆုံးသည်အထိ ထွက်မရနိုင်ပေ။

အကယ်၍ အလွန်သန်မာသည့် ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးက ဝင်ရောက်လာပြီး ဤကောင်းကင်နဂါးအရိုးစုကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှသာ ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ထွက်ပေါက်ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမှန်တရားကို ၎င်းတို့ မသိရှိခဲ့ပေ။ ဤနေရာတွင် ရှင်းပြပေးမည့်သူမရှိသဖြင့် ထွက်သွားရုံသာရှိတော့သည်။ ထျန်းလုံက ထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့်အတူ လမ်းကြောင်းထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်တွင် လူအများစုသည် ရတနာများကို အောင်မြင်စွာ ရယူပြီး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အချို့သည် ဝမ်းသာအားရသော မျက်နှာထားဖြင့် ပေါ်ထွက်လာကြပြီး အချို့ကမူ ဝမ်းနည်းကြေကွဲသော မျက်နှာထားများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ လူတစ်ဦးစီ၏ မျက်နှာထားများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွဲပြားလျက်ရှိသည်။

ရှုဖယ်သည် ဝမ်းသာအားရသော မျက်နှာထားဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ ခန်းမထဲတွင် ယီထျန်းယွမ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“ယီအစ်ကိုကြီး ဘယ်တော့ထွက်လာမလဲမသိဘူး... ဒီတစ်ကြိမ် ရတနာတွေ အများကြီးရခဲ့တယ်... အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး...” ရှုဖယ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိန်းမရသော ဝမ်းမြှောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းရရှိခဲ့သော ရတနာများ၏ အဖိုးတန်မှုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

ဝမ်မန်လုံကမူ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဒေါသအမျက်ထွက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည် “သေစမ်း... နည်းနည်းလေးပဲ လွဲသွားတယ်...”

၎င်း၏ မျက်နှာထားမှာ မိမိလိုအပ်သော ရတနာကို မရရှိခဲ့သဖြင့် ဤမျှ ဒေါသထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ ရတနာများသည် မြင်သာထင်သာရှိသော်လည်း ရယူနိုင်ရန်မှာ မိမိ၏ စွမ်းအားပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

သို့သော် အန္တရာယ်ကား မရှိပေ။ ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်နဂါးအရိုးစုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်အထိ အသက်အန္တရာယ်မရှိပေ။

“ရှုဖယ်... မင်းဘယ်ရတနာတွေ ရခဲ့လဲ... ငါ့ကိုပြစမ်းပါဦး...” ဝမ်မန်လုံက စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေစဉ် ရှုဖယ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လျှောက်လှမ်းလာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာအခွင့်နဲ့လဲ...” ရှုဖယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အတွင်းမှ ထွက်လာသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် ရတနာများကို ထုတ်ပြသည့်သူ မရှိပေ။ ကြွယ်ဝမှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းသည် ဒုက္ခဖိတ်ခေါ်ရာရောက်ပြီး သူတစ်ပါးက မကောင်းသည့် အကြံဖြင့် လိုက်လံခိုးယူခံရပေမည်။

ဝမ်မန်လုံကမူ အာဏာသုံးကာ ထုတ်ပြရန် ပြောဆိုလာသည်။

“ဘာအခွင့်နဲ့လဲဆိုတော့... ငါဟာ ဝမ်မန်လုံဖြစ်လို့ပေါ့...” ဝမ်မန်လုံက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

“ထုတ်ပြမှာလား... မပြရင် မင်းကို ရိုက်ပြီး ရှုမိသားစုဆီ ပို့ပေးမယ်... အခုဆို ရှုမိသားစုက မင်းကို ပိုက်ဆံများစွာနဲ့ ရှာနေတာ... မင်းကို ပို့ပေးရင် ငါလည်း ဆုကြေးငွေရမှာ...”

“ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း လာစမ်းပါဦး...”

ဝမ်မန်လုံ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ရှုဖယ်က ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ရှည်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ရဲဝံ့စွာ ပြန်ပြောသည်။

“ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့လေ... မင်းတော့ သေချင်ပြီထင်တယ်...” ဝမ်မန်လုံက ဒေါသထွက်စရာ မရှိသဖြင့် လက်ကောက်ကို ဆုပ်နယ်ရင်း ရှုဖယ်ကို အနည်းငယ်ရိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“သေချင်နေတာက မင်းဖြစ်မယ်ထင်တယ်...” ထိုစဉ် အနောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်မန်လုံက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယီထျန်းယွမ်က ထျန်းလုံနှင့်အတူ အတွင်းမှ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထျန်းလုံကို လူအများစုက မမြင်ဖူးကြသဖြင့် ၎င်းကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ ဤသူသည် ယခင်က အဆင့်ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသူလား...။ သို့သော် ၎င်း၏ အငွေ့အသက်သည် လူအများထက် သာလွန်စွာ သန်မာသည်ကို ခံစားမိကြသည်။

“ယီအစ်ကိုကြီး... ထွက်လာပြီလား...” ရှုဖယ်က ဝမ်းသာအားရစွာ ပြောသည်။

“မင်းပဲပေါ့...” ဝမ်မန်လုံ၏ မျက်ဝန်းများ လက်သွားသည်။ “အတွင်းဆုံးကနေ ထွက်လာတာပဲ... ဘယ်ရတနာတွေ ရခဲ့လဲ... ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး...”

“မပြရင်ရော...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောသည်။

“မပြရင်ပေါ့... မင်းဆီမှာ ဘာကောင်းကောင်းပစ္စည်းတွေ ရှိလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင်လာပြီး ရှာကြည့်မယ်...” စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဝမ်မန်လုံက ခြေတစ်လှမ်းနင်းကာ ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ဖမ်းဆီးရန် လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။ ၎င်း၏ လက်ဖဝါးသည် နဂါးခြေသည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နဂါးစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်မန်လုံ၏ အင်အားစုသည် မဆိုးလှပေ။ နဂါးမျိုးနွယ်၏ သွေးစွမ်းအင်များကို ရှာဖွေစုပ်ယူထားသဖြင့် ဤမျှထူးကဲသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ ဝမ်မန်လုံ ပြေးဝင်လာချိန်တွင် ပိုမိုလျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ၎င်း၏ လက်ကောက်ကို ဆွဲဖမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပြင်းစွာ ပုတ်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ထိုအသံနှင့်အတူ ဝမ်မန်လုံတစ်ယောက် မူးမေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“ငါ့လက်... ငါ့လက်...”

ဝမ်မန်လုံက အော်ဟစ်ရင်း ယီထျန်းယွမ်ကို ရုန်းကန်ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ခြေထောက်ဖြင့် ဖိထားခြင်းကြောင့် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ပေ။

“မင်း... ဒီလူယုတ်မာ... ငါက ဘယ်သူမှန်း မင်းသိရဲ့လား...” ဝမ်မန်လုံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသည်။

“ဒီလက်နဲ့ ငါ့ဆီမှာ ရှိတာတွေကို လာရှာမလို့လား...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို အားပြင်းစွာ လှည့်ဆွဲလိုက်ရာ ကျယ်လောင်သည့် အသံတစ်ချို့ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်မန်လုံ၏ လက်မောင်းမှာ ထင်ရှားစွာ ကျိုးသွားတော့သည်။

ဝမ်မန်လုံ၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားရာတွင် ထန်သော ဤလှည့်ဆွဲမှုဖြင့်သာ ဖြေကြားလိုက်ခြင်းပင်။

အခန်း ၃၉၄ ပြီးပါပြီ။