စစ်မီးတောက်လောင်ခြင်း

အုပ်စုလိုက်ထွက်သွားပြီးနောက် ရှုဖယ်သည် ယီထျန်းယွမ်အား နှုတ်ဆက်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

“ယီညီအစ်ကို... မင်း သူ့ကို တော်တော်စိတ်ဝင်စားပုံပဲ...” ထျန်းလုံက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အင်း... သူ့ရဲ့စရိုက်က ကောင်းတယ်... ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး ဇွဲလည်း ရှိတယ်... ကျွန်တော့လက်အောက်မှာ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအဖြစ် ခေါ်ယူပြီး လူအုပ်စုတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ခိုင်းချင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောသည်။

“အိုး... ဒါဆို ယီညီအစ်ကိုမှာ အင်အားစုတစ်ခုလည်း ရှိတာပေါ့... ဘယ်လို အင်အားစုလဲ...” ထျန်းလုံက ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

“အသစ်ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ဂိုဏ်းအဆင့်အင်အားစုတစ်ခုပါ... လူအများစုက မသိကြတာမို့ ပြောလည်း အသုံးမဝင်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က သာမန်ပြုံးကာ ဖြေသည်။

“ဂိုဏ်းအဆင့်အင်အားစုလား... ဒီလို အင်အားစုမှာ ယီညီအစ်ကိုလို စွမ်းရည်ရှိသူရှိရင် စံအိမ်တော်အဆင့်ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ မကြာခင်ပဲ ဖြစ်လာမှာပါ...” ထျန်းလုံက ပြုံးကာ ပြောသည်။ “သူက ရှုမိသားစုရဲ့ တပည့်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်... ရှုမိသားစုက ကျွန်တော်တို့ ရန်မိသားစုကို ထောက်ခံတယ်... ချင်မိသားစုကတော့ ဘက်မလိုက်တဲ့သူတွေပဲ... ထပ်ပြီး သူ့ရဲ့စွမ်းအားကလည်း နည်းနည်းလိုအပ်နေသေးတာမို့ သူ့သမီးကို လက်ထပ်ပေးဖို့ မလိုလားတာလည်း သဘာဝပဲ...”

ထျန်းလုံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြန်မလာခဲ့သော်လည်း ယခင်က အမှတ်တရများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ကြီးမားသော မိသားစုများသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လုံးဝပျက်စီးသွားမည်မဟုတ်ပေ။

“အဲဒါ သဘာဝပဲ... အရင်ဆုံး သူ့ကို သွားခိုင်းလိုက်မယ်... ကျွန်တော်က နောက်မှ လိုက်သွားမယ်... အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့လက်အောက်က ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေနဲ့ သူ့ကို ကူညီပေးရမယ်... ထပ်ပြီး ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ လက်ထပ်ပေးဖို့ လုပ်ပေးရမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရယ်ကာ ပြောသည်။

“ဒါဆို ယီညီအစ်ကို... ကျွန်တော့အကူအညီ လိုအပ်လား...” ထျန်းလုံသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မိတ်ဆွေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ဤမျှထူးကဲသော စွမ်းအားရှိသူသည် မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆသည်။

“ဒါတော့ မလိုအပ်ပါဘူး... ဒီလောက်လေးကိုတောင် တစ်ပါးသူရဲ့ အကူအညီကို အားကိုးရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမှ ယုံကြည်အားကိုးလို့ မရတော့ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောသည်။ “အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ... မဟုတ်ရင် ကျိရို့က စိတ်ပူပြီး စောင့်နေရလိမ့်မယ်...”

“အင်း... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ... နဂါးဝန်ကြီးချုပ်... ဒင်းကို အကျိုးဆက်ခံစေရမယ်...” ထျန်းလုံ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုများ လှစ်ခနဲ လက်သွားသည်။

ယာယီတာဝန်တစ်ခုဖြစ်သော ‘ထျန်းလုံကို ကယ်ထုတ်ခြင်း’ သည် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် ၁၀ သန်း၊ ဆန်းကြယ်တန်ဖိုး ၅၀,၀၀၀ နှင့် ထျန်းလုံ၏ ချစ်ခင်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ ရရှိခဲ့သည်။ ဤဆုလာဘ်များက ယီထျန်းယွမ်အား အလွန်ကျေနပ်စေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းပြန်သွားကြပြီး အရာအားလုံး ပြောင်းလဲမသွားစေရန် မျှော်လင့်လျက်ရှိသည်။

ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာဘက်တွင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုများ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် နဂါးအဆင့် ၆ ညီအစ်ကိုများထံမှ သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာမရှိသဖြင့် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ဘက်တွင် အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သဘာဝအရ ဤမျှကြာရှည်နေရမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒင်းတို့ နဂါးအဆင့် ၆ ညီအစ်ကိုတွေ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့သွားပြီလား...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယခင်က ၎င်းက နဂါးအဆင့် ၆ ညီအစ်ကိုများကို စေလွှတ်ခဲ့စဉ် ရန်ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဝိုင်းအုံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်မို့ ထိုသူနှစ်ဦးကို မဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆထားသည်။

နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ဆက်လက်ခန့်မှန်းနေစဉ် အစောင့်တစ်ဦးသည် အပြင်မှ အလျင်အမြန်ဝင်ရောက်လာပြီး အလွန်အလျင်စလိုဖြစ်နေသည်။

“သတင်းပါ ဝန်ကြီးချုပ်...” အစောင့်သည် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ဘာကိစ္စလဲ...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်ပြီး တစ်ခုခုမမှန်ကန်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

“ထျန်းလုံဧကရာဇ်... သူ ပြန်ရောက်လာပါပြီ...” အစောင့်က ဤသတင်းကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်သော ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးအလား လွင့်ထွက်လာပြီး အစောင့်ကို လွင့်ထွက်သွားစေကာ သွေးတလုတ် အန်ထွက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ သတိလစ်သွားသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... ထျန်းလုံက စတုတ္ထတံခါးထဲကို ဝင်သွားပြီလို့ မပြောထားဘူးလား... အဲဒါက သေမယ့်လမ်းပဲ... ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေနိုင်ရတာလဲ...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် မှင်တက်မိပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒေါသထွက်မှုကမူ ပို၍ သိသာလှသည်။ မူလက စီစဉ်ထားသမျှ အရာအားလုံးသည် ချက်ချင်းပြိုလဲသွားသည့်နှယ် ခံစားရသည်။

“ဒင်းတို့ နဂါးအဆင့် ၆ ညီအစ်ကိုတွေ... မင်းတို့သေမသေဘူးဆိုရင်တောင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို သေအောင်လုပ်မယ်...”

နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေပြီး ဒေါသမီးလျှံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားကာ မည်မျှ အဖိုးတန်သည်ဖြစ်စေ ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်ဖြင့် အားလုံး ကွဲအက်ပျက်စီးသွားစေသည်။ ထူထဲသော နံရံတစ်ခုပင် ကွဲအက်ထွက်သွားသည်။ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ ဤအခန်းငယ်လေးသည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

အနီးအနားရှိ ဗိုလ်ချုပ်များသည် အလျင်အမြန် ရောက်လာကြပြီး နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ရှိရာ စာကြည့်ခန်းပြိုကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် စာကြည့်ခန်းပြိုကျသွားရတာလဲ။ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုခံရသည်လား။ သို့သော် မဖြစ်နိုင်ပေ။ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ ထူးကဲလှသဖြင့် မည်သူကမျှ တိုက်ခိုက်ရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ပြိုကျပျက်စီးနေသော စာကြည့်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး လူအားလုံးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “ကောင်းကင်ဘုံကတောင် ငါ့ကို ပြင်းထန်တဲ့နည်းလမ်းသုံးဖို့ အတင်းအကျပ်လုပ်နေပြီပဲ... အင်အားအားလုံးကို စုစည်းပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ...”

ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း တားမြစ်ပြောဆိုကြသည်။ “ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ရန်မိသားစုကို ထောက်ခံတဲ့ မိသားစုအားလုံးကို ဆန့်ကျင်တော်လှန်မှုဖြစ်စေရင် နှစ်ဖက်စလုံး ထိခိုက်နစ်နာမှာပါ...”

၎င်းတို့ဘက်တွင် အင်အားမနည်းသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အင်အားမနည်းပေ။ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားပါက ပြည်သူ့စိတ်နှလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ထိုမိသားစုများက ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။ မူလက ၎င်းတို့သည် မင်းသမီးကို တိတ်တဆိတ်ဖမ်းဆီးပြီး ထျန်းလုံကဲ့သို့ပင် ဆိုးရွားသော အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်သာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ထိုအခါတွင် တဘက်တွင် အင်အားမပြည့်စုံဘဲ ကျန်ရှိသော မိသားစုများကို အောင်နိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထျန်းလုံ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် အခက်အခဲများ သိသာစွာ တိုးမြင့်လာသည်။

“ထျန်းလုံကတောင် အသက်ရှင်ပြီး ပြန်ရောက်လာပြီ... ငါဒီလို မလုပ်ရင် အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေသေးလား...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

၎င်းတို့အားလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဤသတင်းကို ၎င်းတို့လည်း ယခုမှသိရှိရပြီး နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သိရှိပြီးနောက် ၎င်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ ဒေါသထွက်မှုမှာ သဘာဝကျသည်။ ၎င်းသည် ဧကရာဇ်ရာထူးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုလားတောင့်တခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခု ထျန်းလုံပြန်လာသည်ဟု ပြောလာသည်မှာ ၎င်းအား ထိုရာထူးကို မရရှိနိုင်ဟု ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တူသည်။

“ဒါပေမယ့်...”

“ဘာမှ ဒါပေမယ့်မရှိဘူး... ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းဆရာကြီးက ဒီကိုလာနေပြီ... သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ဘယ်အင်အားစုလာလာ အကုန်သေမှာပဲ... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နဂါးရတနာ ဆိုတာလည်း ဆရာကြီးရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆို ဖျက်ဆီးနိုင်တာပဲ...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်က အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းဆရာကြီးတောင် ဒီကိုလာနေပြီလား...”

၎င်းတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ယုံမင်အင်ပါယာနှင့် လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးရှိသည်ကို ၎င်းတို့ ကောင်းစွာသိရှိထားသော်လည်း ဤမျှလျင်မြန်စွာ ကိစ္စများကို အကြီးစားစစ်ပွဲအဖြစ် တွန်းပို့လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။ ထိုအခါ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ထိုအင်ပါယာသည် ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော အင်ပါယာတစ်ခုသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ မလိုလားသည့်အရာဖြစ်သည်။ အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သောနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရလိမ့်မည်။

“ဘာမှပြောစရာမရှိတော့ဘူး... အားလုံးပြင်ဆင်ပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို အပြည့်အဝ ထိုးဖောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်က ထပ်မံအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ...”

၎င်းတို့အားလုံး အော်ဟစ်ကာ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် စစ်တပ်များကို စုစည်းစတင်ပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဝင်ရောက်ပါဝင်မှုရှိပါက ၎င်းတို့ အနိုင်ရမည်မှာ သေချာသည်။

နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ဤကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တိမ်တစက်မျှမရှိသော ကြည်လင်သော အပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ဒီရာထူးမှာ ထိုင်ခွင့်မပေးချင်ဘူးဆိုရင်... ဒီကောင်းကင်ကြီးကို ငါဖျက်ဆီးပြီး အတင်းအကျပ် ထိုင်ပြမယ်...”

“ထျန်းလုံတူတော်... ငါတို့ တူဝရီးနှစ်ယောက်သား သေချာတွေ့ဆုံပြီး... ဒီရာထူးမှာ မင်းဆက်လက်ထိုင်နိုင်မလား... ဒါမှမဟုတ် ငါလာထိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လှစ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဧကရာဇ်ရာထူးက ငါ့အတွက်ပဲ... နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကလည်း ငါ့အတွက်ပဲ... ဘယ်သူမှ လုယူလို့မရဘူး... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နဂါးရတနာတောင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

စစ်မီး တောက်လောင်လာပြီဖြစ်သည်။

အခန်း ပြီးပါပြီ။