အနီရောင်ပုလဲ

“မင်း ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ရှိတယ်ပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်က အံ့သြသလို မေးလိုက်သည်။

“အေး... ငါ့မှာ ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ရှိတယ်။ အတိအကျပြောရရင် တစ်ပင်ရှိတယ်... ဒီကို ငါနဲ့လိုက်ခဲ့၊ အမှန်တကယ်ပဲ၊ သေချာတယ်...” ဤ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ယောက်ျားသည် အနည်းငယ် ယုတ်ညံ့သည့်ပုံစံရှိပြီး ယုံကြည်ရခက်သည့်ပုံပေါက်နေသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က သူနှင့်အတူ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လိမ်သူဖြစ်နေသည်ပင်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့လိမ်လည်မည်ကို သိချင်သည့်စိတ်က သူ့အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုလူလိမ်က သူ့ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်တစ်ပင်ကို အလျင်စလို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုမြက်ပင်အတွင်း၌ အနီရောင်ပုလဲလေးတစ်လုံးကို ညှပ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ထိုပုလဲကို မြင်လိုက်သည်နှင့် လျင်မြန်စွာ ယူလိုက်ပြီး ဘေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က ဖျတ်လတ်သူ ဖြစ်ရာ ထိုအနီရောင်ပုလဲလေးကို လှမ်းဖမ်းလိုက်နိုင်သည်။

“ဟာ... ဟုတ်လား၊ ကျောက်တုံးတစ်တုံး ညှပ်လာမယ်မထင်ထားဘူး... ဒါကို စိတ်ဝင်စားလား...” ထိုလူလိမ်က အံ့သြသလို မေးလိုက်သည်။

“အနည်းငယ်တော့ စိတ်ဝင်စားတယ်... ဒီကျောက်တုံးကို ဘယ်ကရလာတာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က အနီရောင်ပုလဲကို ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒီဟာလား... ဟမ်... ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို ခူးတဲ့အခါ အတူပါလာတာနေမယ်...” ထိုလူလိမ်က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဘယ်ကလဲဆိုတာ သိချင်လား...”

“အဲဒါတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါထက် ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို ဘယ်မှာတွေ့တာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ခပ်တည်တည်ဖြင့် ထိုပုလဲကို ဘေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။ ထိုပုလဲသည် မည်သူမျှ လိုချင်ပုံမပေါ်သော လှပသော အနီရောင်ကျောက်တုံးတစ်လုံးအလား မြေပေါ်သို့ လွင့်ကျသွားသည်။

ထိုလူလိမ်က စိတ်ပျက်သွားသည့်ပုံစံဖြင့် မျက်နှာပေါက်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီး ရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “သိချင်ရင် နောက်မှ ငါခေါ်သွားပေးမယ်... ဒါပေမယ့် ဒီဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို ဝယ်မှာလား... ဈေးကတော့ သိပ်မများပါဘူး၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်သန်းနှစ်သိန်းပေးရုံပဲ...”

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အရာသည် ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်အစစ်ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အတုမဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သိပ်မရင့်မှည်းသေးဘဲ ခူးယူထားသဖြင့် အာနိသင်မှာ များစွာ လျော့နည်းနေသည်။ ဤသည်မှာ ရတနာတစ်ခုကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ရင့်မှည်းသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပါက အခြားသူများက ခူးယူသွားနိုင်သည်ဖြစ်ရာ အချိန်များစွာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

“ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးသိန်း၊ ဒါ ငါပေးနိုင်တဲ့ဈေးနှုန်းပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ဒီမြက်ကို ကောင်းကင်နဂါးရတနာစံအိမ်မှာ ရောင်းဖို့ ကြံထားတာမဟုတ်လား... အဲဒီလိုနေရာတွေက ပေးတဲ့ဈေးက အရမ်းနည်းတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် သုံးသိန်းလောက်ပဲ ပေးမယ်။ ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်က ရှားပါးပေမယ့် အဲဒီလောက်ဈေးမြင့်စရာမလိုဘူး... ငါးသိန်းထဲက နှစ်သိန်းက မင်းအတွက် ခရီးစရိတ်အနေနဲ့ ထည့်ပေးထားတာ...”

ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်သည် ရှားပါးသည်မှန်သော်လည်း ဈေးကွက်တွင် ဝယ်လိုအားမများပေ။ ၎င်း၏အာနိသင်မှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး ထိုမျှလောက် ဈေးမြင့်မားစွာ ရောင်းချရန်မှာ မည်သူမဆို ဝယ်ယူလိုစိတ်မရှိပေ။

“ဒီသခင်ကြီးကတော့ ပစ္စည်းကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူပဲ... ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ၊ ငါးသိန်းဆိုရင် ငါးသိန်းပဲ...” ထိုလူလိမ်က သွားကိုကြိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။ မူလက ဈေးကြီးကြီးနှင့် လိမ်ရောင်းရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ဆုံတွေ့မိသည်ဖြစ်ရာ အစီအစဉ်မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ငါးသိန်းဆိုရင် ငါးသိန်းပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးသိန်းကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ဤမျှလောက် ပမာဏမှာ သူ့အတွက် သာမန်ငွေကြေးသာ ဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမားသူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ မနည်းမနောပင်။

အကယ်၍ ငါးသိန်းမဟုတ်ဘဲ ငါးသန်းဖြစ်နေသည်ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတတ်နိုင်သည်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် ငွေကြေးများစွာရှိသည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် လိမ်လည်ခံရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ မဟုတ်ပါက မည်မျှပင် ငွေကြေးပေါများနေစေကာမူ တစ်နေ့တွင် ကုန်ခမ်းသွားနိုင်သည်သာ။

“ဟီး... သခင်ကြီးကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...” ထိုလူလိမ်က ရယ်ကာ ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို ယီထျန်းယွမ်ထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးသိန်းရရှိခြင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်ကျေနပ်စရာကောင်းသည့် ပမာဏဖြစ်သည်။

“သခင်ကြီး... ဒီကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ အခု လမ်းပြပေးပါ့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က မြက်ပင်ကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုသူက လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ငွေကြေးရရှိပြီးနောက်၊ သူ၏အပြုအမူမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အမှန်ပင် ငွေရှိလျှင် သခင်ကြီးဖြစ်သည်ဟူသော စကားအတိုင်းပင်။

ထိုလူလိမ်က နောက်လှည့်သွားသည့်အခါ၊ ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို မြေပေါ်သို့ လှမ်းလိုက်ရာ မြေပေါ်ရှိ အနီရောင်ပုလဲလေးသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မည်သူမျှ သတိမထားမိစေရန် ၎င်းကို ပစ္စည်းအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ထိုလူလိမ်က သူ့ကို ဧကရာဇ်မြို့တော်အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။ သူ၏လှမ်းသွားမှုမှာ ဖြည်းညင်းလှပြီး မည်သည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကိရိယာမျှ မရှိသဖြင့် အလွန်ဆင်းရဲသည့်ပုံပေါ်သည်။

“မင်းပြောတဲ့ နေရာက ဘယ်လောက်ဝေးလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က မျက်ခုံးတွန့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ဤမျှ ဖြည်းညင်းစွာ သွားရသည်ကို သူ မလိုလားပေ။

“ဟိုမှာ... သုံးဆယ်မိုင်အကွာမှာ မြစ်ကမ်းဘေးတစ်နေရာမှာ... တစ်ဝက်လောက်လျှောက်ရင် ရောက်မှာ...” ထိုသူက ဖြည်းညင်းစွာ ဖြေသည်။

ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် သူညွှန်ပြသော ဦးတည်ရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထိုလူလိမ်မှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်သွားမတတ်ဖြစ်သွားသည်။

“အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အင်အားကြီးသူ...” ထိုလူလိမ်မှာ မျက်နှာဖြူဖတ်ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်နေသည်။ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် ဒုတိယသို့မဟုတ် တတိယအဆင့်သာရှိသဖြင့် အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး... ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောရင်ပဲ ရပြီ... တစ်ချက်လောက် လိမ်လိုက်ရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့...” ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မကျေနပ်သလို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်...” ထိုသူက ထစ်ထစ်အအ ဖြေလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် သူ၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် မြစ်တစ်စင်းဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုလူလိမ်ကို မြေပေါ်သို့ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သောအခါ သူမှာ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

“ဒီ... ဒီနေရာပဲ... ကျွန်တော် ဒီကလမ်းဖြတ်သွားရင်း ရေထဲမှာ တစ်ခုခုရှိတာကို တွေ့လို့ ဆင်းကြည့်တာ... အဲဒီမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရတာ...” ထိုသူက မြစ်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က မြစ်ထဲသို့ အကြည့်တစ်ချက်ပို့လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သေးငယ်သည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ ထိုနေရာ၌ တူးဖော်ထားသည့် အရိပ်အယောင်များရှိနေပြီး သေးငယ်သော တွင်းတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ရွှံ့မြေများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းမသွားသေးပေ။

“အင်း... ကောင်းပြီ၊ မင်း သွားလို့ရပြီ...” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ သခင်ကြီး... ကျေးဇူးပါ...” ထိုလူလိမ်သည် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ထွက်သွားသည်။ တစ်လှမ်းမျှ နှောင့်နှေးမနေရဲဘဲ၊ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို သတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

ဤသို့သော လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတွင်၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကွာခြားမှုမှာ များစွာရှိသဖြင့် အကယ်၍ သတ်ဖြတ်ခံရပါက ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးသိန်းမှာ အသုံးမဝင်တော့သည်သာမက အသက်ပင် ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသူ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ယီထျန်းယွမ်က အနီရောင်ပုလဲကို ပြန်ထုတ်ယူကာ မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းရင်း စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲပဲ... ဒီလိုသေးငယ်တဲ့ မြစ်ထဲမှာ ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို သိပေမယ့် ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲကိုတော့ မသိဘူး... ဒါကတော့ ငါ့အတွက် သာဓကပဲ...”

သူကိုင်ထားသော အနီရောင်ပုလဲသည် လှပသော ကျောက်တုံးမဟုတ်ဘဲ၊ ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲဖြစ်သည်။ ပြောရလျှင်၊ ဤအရာသည် ဖီးနစ်ငှက်မွေးဖွားသည့်အခါမှသာ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အနီးအနားတွင် ဖီးနစ်ဥတစ်လုံး ရှိနိုင်သည်ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ပင်ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်သည် နတ်ဘုရားသတ္တဝါအဆင့်ဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို သူ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဧကရာဇ်မြို့တော်နှင့် သိပ်မဝေးသဖြင့်၊ အချိန်ရှိရင် ဤဖီးနစ်ဥကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားသတ္တဝါကို အိမ်မွေးသတ္တဝါအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းသည် အကျိုးများစွာရှိသည်ဖြစ်ရာ မည်မျှပင် များပြားနေစေကာမူ သူ များသည်ဟု မထင်ပေ။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းသွားရင်း၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဆုံးထိ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး မြစ်အောက်ခြေကို စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သည်။ မည်သည့်အသေးစိတ်အချက်ကိုမျှ လွှတ်မထားဘဲ စစ်ဆေးသည်။ မြစ်အောက်ခြေတွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အခြားတစ်စုံတစ်ရာရှိမရှိကို သူ သိချင်သည်။

သူ၏ခန့်မှန်းချက်အရ၊ ဤဧရိယာတွင် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင် ရှင်သန်နေဖွယ်ရှိသည်။ အကယ်၍ မကြာသေးမီကမွေးဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက၊ ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲသည် မည်သို့မျှ လွင့်ထွက်လာနိုင်မည်နည်း။

ရှင်သန်နေသော ဖီးနစ်တစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ အစဉ်လွှမ်းမိုးနိုင်ပါက၊ ၎င်းမှရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ထူးကဲလှပေသည်။ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ပါက၊ ၎င်းသည် စီးနင်းရန်သာမက စစ်မြေပြင်တွင် အောင်နိုင်မှုများကို ယူဆောင်လာနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားသတ္တဝါ၏ စွမ်းအားသည် မူလကပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ တူညီသော ကျင့်စဉ်အဆင့်တွင်၊ နတ်ဘုရားသတ္တဝါ၏ စွမ်းအားသည် လူသားများကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်နေပါက၊ ၎င်းကို ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး နောင်တွင် ဂိုဏ်း၏ သူတော်စဉ်သတ္တဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

အခန်း (၄၀၀) ပြီးပါပြီ။