ရင်းနှီးသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

“ငါ့သားလေးကို မင်းထံသို့ လွှဲအပ်လိုက်ပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂရုစိုက်ပေးပါ...”

မီးဖီးနစ်ပင်သည် ပြာမှုန်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားပြီး ဝိညာဉ်သည် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မှိန်ဖျော့ဖျော့အရိပ်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်လုနီးနီးဖြစ်နေချိန်တွင် အိပ်မောကျနေသော ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် ရုတ်တရက် နိုးထလာပြီး ၎င်းကို ကာကွယ်ပေးနေသော မီးဖီးနစ်ပင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အရွက်များကင်းမဲ့သွားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ဤနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။

အလွန်အားနည်းနေသဖြင့်၊ ၎င်း၏သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် ယိမ်းယိုင်လှုပ်ရှားသွားပြီး မြေပေါ်သို့ လဲကျလုနီးနီးဖြစ်သွားသည်။

“ဂီး...ဂီး...”

၎င်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာသည်။ ၎င်းသည် မီးဖီးနစ်ပင်အပေါ် မကြံ့မခိုင်သည့် ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းသည် ဤမီးဖီးနစ်ပင်သည် ၎င်း၏မိခင်၏ ပြောင်းလဲသွားသော ပုံစံဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ မီးဖီးနစ်ပင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ကာကွယ်ပေးနေသော မိခင်သည် ထွက်ခွာသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

“သားလေးရေ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...” ၎င်းသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်ပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသော အရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤမီးဖီးနစ်ငှက်သည် မည်သို့သေဆုံးသွားပြီး ဤနေရာတွင် ရောက်ရှိလာသည်ကို သူမသိရပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပုံပေါ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဖီးနစ်ငှက်လေးကို လက်နှင့် ဆွဲယူလိုက်သည်။ သို့သော် ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် သတိပြုလာပြီး ၎င်း၏ချွန်ထက်သော နှုတ်သီးဖြင့် သူ့ဆီသို့ ထိုးဆိတ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရန်လိုမှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ တာအိုမီးလျှံကို လှုပ်ရှားစေသည်။ ဖီးနစ်ငှက်လေးအား ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်ပေးနိုင်သော မီးတောက်များသည် သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စီးဆင်းလာသည်။

ဖီးနစ်မီးတောက်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏တာအိုမီးလျှံသည် ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်များကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ဖီးနစ်ငှက်လေးအား စိတ်အေးချမ်းမှုပေးနိုင်သည်။

ဤပူပြင်းသော အပူချိန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိုစွတ်သော မြေပြင်ကို ခြောက်သွေ့စေသည်။ သို့သော် ဖီးနစ်ငှက်လေးအပေါ်တွင် မည်သည့်အာနိသင်မျှ မရှိပေ။ အဓိကအကြောင်းမှာ သူသည် မီးတောက်၏အာနိသင်အားလုံးကို မထုတ်လွှတ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဖီးနစ်ငှက်ဖြစ်သည်ပင်ဖြစ်စေ ဤမီးတောက်ဖြင့် ကင်သကဲ့သို့ လောင်မြိုက်သွားနိုင်သည်။

တာအိုမီးလျှံ၏ အင်အားသည် အလွန်ပြင်းထန်လွန်းပြီး ဖီးနစ်ငှက်လေး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ကျသဖြင့် ဤမီးတောက်အင်အားကို မခံနိုင်ပေ။

“မင်းအပေါ် ငါ့မှာ ရန်လိုမှုမရှိဘူး။ မင်းရဲ့မိခင်က ငါ့ကို မင်းကို ဂရုစိုက်ဖို့ လွှဲအပ်ခဲ့တယ်။ ဒါက မင်းမိခင်က ငါ့ဆီမှာ ထားခဲ့တဲ့အရာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားရသောအခါ ၎င်း၏သတိပြုမှုကို လျှော့ချလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ၎င်းကို လက်ဖြင့် ဆွဲယူကာ ဖီးနစ်ငှက်လေး၏ ချောမွတ်သော အမွှေးအတောင်များပေါ်တွင် နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးသည်။ သေးငယ်သော ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် အလွန်လှပပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။

ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဤသက်သာစေသော ခံစားမှုကို နှစ်သက်စွာ ခံစားနေသည်။ ၎င်းသည် မွေးဖွားပြီး မကြာသေးမီကပင်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် အထီးကျန်နေသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဆေးပြားအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်သန်စွမ်းဆေးပြားများဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဖီးနစ်ငှက်လေးထံ ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဆေးရနံ့ကို ရရှိသောအခါ၊ စိတ်အားထက်သန်လာပြီး သကြားလုံးများကဲ့သို့ ဆက်တိုက်စားသုံးလိုက်သည်။ ဆေးပြားများကို စားသုံးပြီးနောက် ၎င်းသည် ချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန်လာသည်။

ဤဆေးပြားများသည် အဖိုးတန်ဆေးပြားများမဟုတ်ဘဲ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါဝင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်သန်စွမ်းဆေးပြားများသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖီးနစ်ငှက်လေးအတွက် လုံလောက်ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းလိုအပ်သည်မှာ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယီထျန်းယွမ်၏ ဆေးပြားများသည် အကုန်လုံး စားသုံးခံလိုက်ရသည်။ ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် မပြည့်မဝသလို သူ့ကို ကြည့်နေပြီး ဆေးပြားထပ်ပေးရန် မျှော်လင့်နေသည်။

“မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အရမ်းနိမ့်နေတယ်။ နောက်တစ်ခါ အဆင့်မြင့်ခန္ဓာကိုယ်သန်စွမ်းဆေးပြားတွေ ချက်ပေးမယ်။ အရမ်းအဆင့်မြင့်တဲ့ ဆေးပြားတွေကို မင်းစားရင် မခံနိုင်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားသတ္တဝါဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ ၎င်း၏သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်မျှစားသုံးသည်ဖြစ်စေ မပြည့်ဝပေ။ ဤဆေးပြားအနည်းငယ်သည် ၎င်း၏သွားကြားထဲတွင်ပင် မလုံလောက်ပေ။

သို့သော် ၎င်း၏ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်နိမ့်ကျပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန်စွမ်းနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့မဟုတ် ၈ သာရှိသည်။ မွေးဖွားပြီးချိန်တွင် ဤအဆင့်ရှိခြင်းသည် နတ်ဘုရားသတ္တဝါဖြစ်သည့်အတိုင်း ထူးခြားသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားသတ္တဝါဖြစ်သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ အဆင့်မြင့်ဆေးပြားများကို မခံနိုင်ပေ။ အဆင့်မြင့်ဆေးပြားများသည် ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် “ဂီး...ဂီး...” ဟူသော အသံထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးကို ခေါင်းဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ရင်းနှီးသည့် အပြုအမူဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သိသာစွာ ရင်းနှီးမှုရရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ရင်းနှီးသော မီးတောက်နှင့် ဆေးပြားများဖြင့် ကျွေးမွေးမှုကြောင့် ၎င်း၏ရင်းနှီးမှုတန်ဖိုးသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ဖီးနစ်ငှက်လေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သားလေး မင်းကို တစ်နေရာမှာ ထားခဲ့မယ် အဲဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေရမယ်နော်...”

ထို့နောက် သူသည် ဖီးနစ်ငှက်လေးကို ၎င်း၏ အိမ်မွေးသတ္တဝါသိုလှောင်ရာနေရာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ၎င်းကို အပြင်တွင် ထားထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာနေရာထဲတွင်သာ ထားရမည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အပြင်တွင် မထင်မှတ်ဘဲ လှည့်လည်သွားလာခွင့်ပေးထားပါက နောက်နေ့ထိစောင့်စရာမလိုဘဲ ထိုနေ့တွင်ပင် သေဆုံးနိုင်သည့် ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏မကောင်းမှုတန်ဖိုးသည် ယခင်ကတည်းက အလွန်မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ ရန်ငြှိုးဖွဲ့မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ သူသည် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း ယခုအခါ ကိစ္စများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ဒုက္ခများကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ထွက်ခွာရမည့်အချိန်ရောက်ပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသည့်အရာမရှိသလို ရတနာများလည်း မရှိပေ။ ဖီးနစ်ငှက်၏ အရိုးများသည် မီးဖီးနစ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် တန်ဖိုးရှိသော အရာများ မရှိတော့ပေ။

သူထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် နားထဲတွင် “ဒုန်း ဒုန်း” ဟူသော အသံများ ကြားလိုက်ရပြီး ထို့နောက် “ဘုန်း...” ဟူသော အသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဘေးဘက်ရှိ ကျောက်တုံးများစွာ ပြိုကျလာပြီး ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဒီကြီးမားတဲ့ နတ်ရုပ်ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီ။ အနည်းငယ် ယိုယွင်းနေတာမရှိရင် ဖျက်ဆီးဖို့ တကယ်ခက်ခဲမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာက တကယ့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ ဒီထဲမှာ ဘယ်လိုရတနာတွေ ရှိမလဲ မသိဘူး...”

“ရတနာတွေ ရှိမှာပဲ။ ငါ အပြင်မှာ ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီထဲမှာ ဖီးနစ်တစ်ကောင် ရှိနိုင်တယ်...”

ထို့နောက် လူရိပ်များစွာသည် အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဤနေရာတွင်းသို့ ကြည့်ရှုလာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့အားလုံး အံ့သြသွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ရင်းနှီးသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဆင်းသက်လာသော လူများထဲတွင် တစ်ဦးမှာ ယခင်က နဂါးလှိုဏ်ဂူတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ရှူးကျန်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းကို တွေ့ဆုံရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“မင်းပဲ...” ရှူးကျန်းသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် အချိန်အကြာကြီး တူးဖော်ပြီးနောက် ဆင်းသက်လာချိန်တွင် ရတနာတစ်ခုမျှ မတွေ့ရဘဲ ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက ဖီးနစ်ငှက်လေးသည် ၎င်းတို့လက်ထဲသို့ ဖမ်းဆီးခံရမည်ဖြစ်သည်။ မီးဖီးနစ်ပင်ကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏အင်အားမလုံလောက်ပါက အကူအညီခေါ်ယူလိုက်ရုံဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ယခင်စကားများမှ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

“မင်းနဲ့ တွေ့တာ အတော်ကြာပြီနော်။ ဘယ်လိုလဲ၊ နဂါးလှိုဏ်ဂူကို မသွားတော့ဘူးလား?” ယီထျန်းယွမ်က မသိမသာ ပြုံးလိုက်သည်။

ရှူးကျန်းအပြင်၊ အင်အားမနည်းသော ကျင့်စဉ်သမားနှစ်ဦးပါရှိပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် တစ်ဦးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိသော အင်အားကြီးသူဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အုပ်စုထဲတွင် အမြင့်ဆုံး ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ဖီးနစ်အဖော်ပုလဲကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ချက်ချင်း ရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဖီးနစ်ငှက်လေးတစ်ကောင်ကို ရရှိနိုင်ခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖြစ်ပြီး အကူအညီပေးရန် စိတ်အားထက်သန်မှုရှိသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဗလာကျင်းနေပြီး မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။

“မင်းသူ့ကို သိလား...” လျော့ယွင်ကွမ်းက ၎င်း၏အကြည့်များကို တင်းမာစွာ ထားလိုက်ပြီး ရှူးကျန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“သိတာပေါ့... သူ့ကို ပြာမှုန်ဖြစ်သွားရင်တောင် ငါမှတ်မိနေမှာပါ...” ရှူးကျန်းက သွားများကို ကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “သူက ငါပြောဖူးတဲ့ အဲဒီလူယုတ်မာပဲ။ ငါနဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေကို ရိုက်နှက်ခဲ့တယ်။ လျော့အကို့ရဲ့ညီလေးရဲ့ခြေထောက်ကို သူကပဲ ရိုက်ချိုးခဲ့တာ...”

“ဘာ... ငါ့ညီလေးရဲ့ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးခဲ့တာ သူပေါ့...” လျော့ယွင်ကွမ်း၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လွန်းသည်အထိ ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဒီကိစ္စပြီးရင် မင်းကို သွားရှာပြီး အကြွေးတွေ ရှင်းမယ်လို့ စဉ်းစားထားတာ။ အခုတော့ မင်း ကိုယ်တိုင်လာပြီး တံခါးခေါက်လာတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပခုံးကို တွန့်လိုက်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရင်းနှီးသူများဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၀၃) ပြီးပါပြီ။