ချက်ချင်းချမ်းသာခြင်း

Vol. 9 Ch. 124

မကြာမီပင် လင်းယန်သည် ပေရှုနန်ပေးသော သူ၏လက်ထောက်ဝတ်စုံနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူညီသည့် လက်ထောက်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးစီးခဲ့သည်။

“ဒါရိုက်တာကျောက် မစ္စလင်းကို အိမ်ကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ပို့ပေးပါ့မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့”

ပေရှုနန်က ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ဟုန်လင်းက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် “ဒုက္ခပေးမိရင် တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဒူဒူသည် လင်းယန် ပေရှုနန်နောက်မှ အလျှင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မလင်း လင်းယန်ရဲ့ စကားကို ယုံလား။ ပေရှုနန်က တကယ်ပဲ သူမရဲ့ ဝေးတဲ့ဆွေမျိုးလား။ လင်းယန်က သူ့ကို အမြဲသဘောကျနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ရဲ့ WeChat ပုံနဲ့ နာမည်က ပေရှုနန်နဲ့ ပတ်သက်နေတာတောင် ကျွန်မမှတ်မိသေးတယ်”

ကျောက်ဟုန်လင်းက ခေါင်းခါလျက် “ငါလည်း သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ချစ်ရေးချစ်ရာ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး”

လင်းယန်သည် ပေရှုနန်ကို တကယ်ပင် နှစ်သက်ခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်သည်။ သို့သော် သုတို့၏ ပြုမူပုံများကို ကြည့်လျှင် မည်သည့် သံသယဖြစ်ဖွယ် ခံစားချက်မျှ ပါဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒူဒူက ပြန်မဖြေမီ အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်တော့ လင်းယန်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူက အကူအညီပေးတာလောက်ပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်...”

ပေရှုနန်သည် လင်းယန်နှင့် နောက်ထပ် ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးကို မြေအောက်ကားပါကင်သို့ ဦးတည်သည့် ထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ပရိသတ်အများအပြားက သူတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ပရိသတ်များက ပေရှုနန်ကို အဝေးမှ မြင်လိုက်သည်နှင့် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသည့် လင်းယန်သည် ပေရှုနန်နောက်မှ လျှောက်သွားရင်း တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

လူကြီးလူကောင်းပီသစွာ ပေရှုနန်သည် လင်းယန်အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးရန် အလိုလို ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက ယခုအခါ သူ၏လက်ထောက်အသွင် ဆောင်နေသည်ဖြစ်ရာ ထိုသို့ပြုမူ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

လင်းယန်သည် သတိရှိစွာဖြင့် အမြန်ပြေးပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကားကိုပတ်ကာ အခြားတံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကိုယ်ရံတော်က သူတို့နောက်မှ ကားထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

“အစ်ကို ကျွန်တော် သူမကို ခေါ်လာပြီ” ဟု ကားထဲရောက်သောအခါ ပေရှုနန်က တိုးတိုးလေး ပြောဆိုသည်။

ပေယွီချန်က ပြန်လည်ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူက နောက်ခန်းတွင် ထိုင်နေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းများ အပုံလိုက်ရှိပြီး သူက ဝတ်စုံအပြည့်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကားထဲတွင် မီးရောင် မှိန်မှိန်လေးသာ ရှိနေသောကြောင့် သူ၏မျက်နှာတစ်ခြမ်းကိုသာ မှိန်မှိန်ပြပြ မြင်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည်ပင်လျှင် သူမ၏နှလုံးသားကို ရူးသွပ်စွာ ခုန်စေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာက မည်သည့်ထောင့်မှ ကြည့်ကြည့် ပြည့်စုံနေခဲ့သည်။

ပေယွီချန်သည် ပုဂ္ဂလိကအနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားချိန်နှင့် မတူဘဲ ဝတ်စုံအပြည့်ဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ကြည့်ကောင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် မကြာမီကပင် ပွဲတစ်ခုသို့ တက်ရောက်ခဲ့ပုံရသည်။ သူ၏ရှပ်အင်္ကျီနှင့် လည်စည်းက လုံးဝအပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေသည်။ ကျောက်မျက်ရတနာများ စီခြယ်ထားသည့် သူ၏ Buccellati လက်ကောက်ဝတ်ကြယ်သီးများက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့် မထင်မရှားပုံရသော်လည်း သူတို့၏စျေးနှုန်းမှာမူ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေလောက်သည်။ Lotos မျက်မှန်တစ်လက်က သူ၏မျက်နှာကို ဝိုင်းရံထားပြီး သူ၏ အဖြူရောင်ရှပ်င်္အကျီအား လည်ပင်းအထိ ဂရုတစိုက် ကြယ်သီးတပ်ထားသည်။

လင်းယန် ပေယွီချန်ကို ဤကဲ့သို့ ဝတ်စုံမျိုးဖြင့် မြင်ဖူးသည်မှာ ဤပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏နှလုံးသား ခုန်ရပ်သွားမလို ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ မှုန်ဝါးဝါးဓာတ်ပုံတစ်ပုံက အမျိုးသမီးများကို ရူးသွပ်စေအောင် အဘယ်ကြောင့် လုပ်နိုင်သည်ကို ရှင်းပြနေခြင်းပင်။ ယခု ဤလူသားသည် တကယ်ပင် သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင် အသက်ဝင်ပြီး တကယ်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကားထဲတွင် ကျယ်ဝန်းသောကြောင့် ပေရှုနန်က ဆန့်ကျင်ဘက်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လင်းယန်က ပေယွီချန်ဘေးတွင်သာ ထိုင်၍ရတော့သည်။ သူမသည် မှန်ဘောင်ဘေးတွင် ကပ်ပြီး ထိုင်လိုက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် နောက်တစ်ယောက်စာ နေရာလွတ် ချန်ထားလိုက်သည်။

“မစ္စတာပေ…” ဟု လင်းယန်က နုံ့နုံ့နှိမ့်ချချဖြင့် သတိထားပြီး နှုတ်ဆက်သည်။

ပေယွီချန်က ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏မျက်မှန်နောက်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မျက်လုံးများက သူမ၏မျက်လုံးများနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံမိသည်။

“မစ္စလင်း”

သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး စွဲဆောင်မှုရှိသည့်အသံက ချယ်လိုကဲ့သို့ပင် ပိတ်လှောင်ထားသည့်နေရာတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ လင်းယန်က သူ၏ တရားဝင်ပြောဆိုပုံကြောင့် သူမ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားသည်ဟု ထူးဆန်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟုတ်ဘူး….

သူမသည် ရုပ်ရည်ကို စွဲလမ်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်မည်ဟု သစ္စာဆိုထားသည်။ သူမသည် ပိုက်ဆံရှာပြီး ချက်ချင်းချမ်းသာဖို့သာ အာရုံစိုက်ရမည်ပင်။

“ဗုဒ္ဓဘုရားရှင် သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ရဖို့ ခရီးကြွချီစဉ်မှာ ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ ဘဝသံသရာကနေ လွတ်မြောက်အောင် လမ်းပြခံခဲ့ရတယ်။ ဗောဓိပင်အောက်မှာ ထိုင်ပြီး တရားထိုင်ခြင်းမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မွေ့လျော်ခဲ့တယ်။ အဖြစ်မှန်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ပုံသဏ္ဍာန်က မရှိဘူး။ ကွက်လပ်ဆိုတာ အာရုံခံစားမှု ကမ္ဘာပဲ...”