အခန်း (၈၄)

"အချိန်မဖြုန်းနဲ့ မြန်မြန်လုပ်"

တ်လန့်တကြား ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ သူ့ခြေထောက်များမှာ ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသည်။ ဤသို့ဖြင့် အလုပ်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိသောအခါ မှော်ဆရာ ဂယ်မန်က သူ့လက်ညှိုးကို ခါလိုက်သည်နှင့် ကုလားထိုင်တစ်လုံး ပျံဝဲလာကာ သူ၏တင်ပါးကို ထိုင်ခုံခံပေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန် ခေါင်းငုံ့၍ ဆုတောင်းလိုက်ရာ အလင်းကာရံအလွှာတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။ ဘလိတ်က ချက်ချင်းပင် နေရာ၌ တောင့်ခဲသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ အံ့သြနေသည်။

သူ၏ပါးစပ်သာ လှုပ်ရှားနေပြီး အသံတစ်သံမှ ထွက်မလာပေ။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းပင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ စိမ်းစိုသော စပျစ်နွယ်ပင်များက ကွေ့ကောက်တက်လာပြီး ဘလိတ်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ဘလိတ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး မျက်ရည်နှင့် နှာရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ရုန်းကန်နေသည်။

"ချောင်းဆိုးတာကို ထိန်း။ အသက်ဖြေးဖြေး ရှူ..." ဟု ဂါးရက်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အရာမရောက်ခဲ့ပေ။

လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများ ပိုမိုကျယ်လာပြီး မျက်ဖြူသားများ သွေးကြောများကြောင့် နီရဲလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဂါးရက်က နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ သူတို့ကို တားရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ပါမယ်"

"မင်းရူးနေပြီ မင်း မှော်ဆရာပဲ"

ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဂါးရက်က သူတို့ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရပါတယ် ဆရာ။ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ သူ့လောက် စိတ်မလှုပ်ရှားပါဘူး။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ပိုပြီး စိတ်အေးအေးထားလေ၊ ထိခိုက်မှု နည်းလေပဲ။ ပြီးတော့ ဆရာ့စပျစ်နွယ်ပင်တွေက ကျွန်တော့်ကို ဒဏ်ရာမပေးဘူး မဟုတ်လား"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း၏ မျက်နှာသည် မှောင်နေဆဲပင်။ ဂါးရက် ထပ်မံသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါက အလုပ်ဖြစ်မဖြစ်နဲ့ ဘာတွေ ဂရုစိုက်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်ဖို့လိုတယ်။ လာပါ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က ဆရာဝန်ပဲလေ"

"ဘာ"

"ကျွန်တော်က ဆရာဝန်ပါ"

ဂါးရက် ထပ်မံပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာသည်။ ကုသသူများသာ သိရှိပြီး ဆရာဝန်များကို မသိရှိသေးသည့် ဤကမ္ဘာတွင် သူ၏စကားကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် "ကျွန်တော် ဆရာဝန်ပါ" ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးထက် သူ၏ခံစားချက်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထင်ဟပ်နိုင်မည့် အခြားစကားလုံး မရှိနိုင်ပေ။

အတိတ်ကာလတွင် အသည်းရောင်အသားဝါ ကာကွယ်ဆေးများ ဖန်တီးစဉ်က ဂေါ်ရီလာများမရှိသဖြင့် ဝါရင့်ဆရာဝန်ကြီးများက သူတို့ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။

အချို့သည် သွေးပြန်ကြောထဲသို့ ပြွန်ထိုးသွင်းပြီး စွန့်စားခွဲစိတ်မှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အချို့ကလည်း ပိုလီယိုကာကွယ်ဆေးများကို သူတို့၏ သားသမီးများပေါ်တွင် စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် မှော်မေ့ဆေးကို သူကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်ခြင်းက အဘယ်အရာမျှ မှားယွင်းမှုမရှိနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် လေပြွန်ကြည့်မှန်ထိုးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သေချာဂရုစိုက်ပါက မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လည်ချောင်းကို ထိရင်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ပြတ်သားနေသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး၊ မှတ်ထားနော်၊ ကျွန်တော့်မေးစေ့အောက်ပိုင်းကနေ ရင်ဘတ်အထိပဲ ထုံအောင်လုပ်ပါ။ ဆရာ၊ ကျွန်တော့်လက်အမူအရာကို ကြည့်ပါ။ အောက်ကို ထိုးပြရင် ဆက်လုပ်၊ အပေါ်ကို ထိုးပြရင် ပြန်ထုတ်ပါ။ ကောင်းပါပြီ၊ လုပ်ဆောင်ကြစို့"

အဖြူရောင်အလင်း ပြေလျော့သွားသည်နှင့် ဘလိတ်က အခန်းထဲမှ အလန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသည်။ ခဏတာ ရပ်နားပြီးနောက် အလားတူ အဖြူရောင်အလင်းက ဂါးရက်အပေါ် ထပ်မံကျရောက်လာသည်။

မှော်မေ့ဆေး သက်ရောက်ပြီလား။

ဂါးရက်သည် သူ၏လည်ချောင်းကို စမ်းကြည့်ပြီး အားရပါးရ ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်။ ထုံပေပေဖြစ်နေပြီး အမှန်တကယ်ပင် နာကျင်မှုမရှိပေ။ ထုံဆေး ထိုးထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

မဆိုးပေ။ အဆိပ်အတောက်မရှိသလို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိပေ။

အသည်းနှင့် ကျောက်ကပ်ကိုလည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေဟု ထင်မိသည်။ နောက်ကျလျှင် ၎င်းကို သင်ယူ၍ ရမည်လား မသိသေးပေ...

ဂါးရက်၏ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြေလျော့သွားသည်။ စကားပြောလိုသော်လည်း သူ့လျှာက ထုံနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မေ့ဆေးပမာဏက အနည်းငယ်များနေပုံရသည်။ သူက ပြုံးရန် ကြိုးစားပြီး လက်မထောင်ပြကာ သူ၏နှာခေါင်းပေါက်ကို ထိုးပြလိုက်သည်။

လာ…

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး စိုးရိမ်တကြီးမျက်နှာဖြင့် ဂါးရက်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေဆဲပင်။

ဂါးရက် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ သူလက်ကိုမြှောက်ပြီး စပျစ်နွယ်ပင်များကို သူ၏နှာခေါင်းပေါက်ထဲသို့ လမ်းညွှန်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

စပျစ်နွယ်ပင်များက အလွန်ပါးလွှာသည်။ ဂါးရက်က အချင်း ၂ မီလီမီတာအောက် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။ အသစ်ထွက်စ စပျစ်နွယ်ပင်များနှင့် ဆင်တူသည်။ ဘေးမှ ကြည့်လျှင် သိပ်မကြီးလှဟု ထင်ရသော်လည်း ယခု သူ့၏ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဂါးရက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာသော်လည်း နောက်မှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

၎င်းသည် သူတို့ဆေးရုံ၌ အသုံးပြုသည့် လေပြွန်ကြည့်မှန်များထက် အများကြီး ပိုမိုပါးလွှာသည်။ သူတို့အသုံးပြုသည့် လူကြီးသုံး ဖိုက်ဘာမှန်ဘီလူး လေပြွန်ကြည့်မှန်၏ အပြင်အချင်းမှာ ၄.၈-၄.၉ မီလီမီတာ ရှိပြီး ၎င်းထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုထူသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝ၌ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ဆေးပညာရှင်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က အပြင်အချင်း ၂.၂ မီလီမီတာသာရှိသည့် နောက်ဆုံးပေါ် အလွန်ပါးလွှာသော လေပြွန်ကြည့်မှန် များအား ချီးကျူးသည်ကို သူကြားဖူးသည်။ လူနာများ နာကျင်မှု မရှိသလောက်ပင်ဟု ဆိုသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကမ္ဘာခြားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အခြားကမ္ဘာတွင် ခံစားခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းထက်ပင် ပိုမိုပါးလွှာသည်။

ဂါးရက်က သူ၏ကိုယ်ကို စိတ်မလှုပ်ရှားစေရန် နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားသည်။ စပျစ်နွယ်ပင်။ သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သူဘာမှ မခံစားရသလောက်ပင်။

လျှာအုံကို ကျော်သွားမှသာ ဂါးရက် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားရသည်။

"ဒါက ခက်ခဲတဲ့အချက်ပဲ" ဟု ဂါးရက် တွေးမိသည်။ အသံကြိုးကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းက လေပြွန်ကြည့်မှန်ထိုးခြင်း၏ ခက်ခဲသည့်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေကျပင်။ ၎င်းသည် အသက်ရှူနှုန်းကို တစ်ချက်ချင်း ရေတွက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှန်ကာ ရုတ်တရက် အောက်ဘက်သို့ ထိုးပြလိုက်သည်။

ပို၍ပင် မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။ အနည်းငယ် ကြပ်သလို ခံစားရပြီး ချောင်းဆိုးချင်လာသည်... စပျစ်နွယ်ပင်က ထူးထူးခြားခြား ပါးလွှာနေ၍သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝမှ ပုံမှန်လေပြွန်ကြည့်မှန်ကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် ဤအချိန်ခန့်တွင် အသက်ရှူကျပ်သည့် ခံစားမှုက ပြင်းထန်ပြီး လူနာတော်တော်များများ၏ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်၊ နှာရည်များ ရွှဲနေလောက်ပြီ...

စိတ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဂါးရက်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပြီး အသက်ရှူသွင်း၊ ရှူထုတ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ရှူသွင်းပြီး ပြန်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

မိနစ်ဝက်ခန့်ကြာသောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လာသည်။ သူလက်ညှိုးထိုးပြီး "ပြန်ထုတ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သူ၏မျက်လုံးထောင့်တွင် အစိမ်းရောင်အရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ လင်းသွားပြီး စပျစ်နွယ်ပင်က ပြဿနာမရှိဘဲ ပြန်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း သူ့ကို ပြေးထောက်ပေးလိုက်သည်။

"ဂါးရက် ဘယ်လိုလဲ"

"အဟွတ်…အဟွတ်..အဟွတ် ..."

ဂါးရက် ခါးကို ကုန်းပြီး ခဏလောက် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ ရပ်သွားသောအခါ သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ပြုံးရွှင်သည့် မျက်နှာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အဆင်ပြေသင့်ပါတယ်။ စပျစ်နွယ်ပင်က ပါးလွှာတော့ ကလေးလေးလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်ပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီး လည်ချောင်းထုံတာကို ပိုတိုးပေးပါ။ ဆရာ စပျစ်နွယ်ပင်က အသံကြိုးကို ကျော်ဖြတ်တဲ့အခါ…."

သူက သူ့လည်ချောင်းကို ထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်မှာ အတင်းအကြပ် မလုပ်ပါနဲ့။ လူရဲ့အသက်ရှူနှုန်းကို လိုက်နာပါ။ အသံကြိုးတွေ သဘာဝအတိုင်း ပွင့်လာတဲ့အခါ စပျစ်နွယ်ပင်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်စေပါ"

ပြင်ဆင်မှုများ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးစီးသွား၏။

ကလေးကို အတင်းအဓမ္မ မယူပြီး တုန်ယင်လျက် ကုလားထိုင်ပေါ် တင်လိုက်သည်။ မှော်ဆရာအဖိုးအိုက မသိစိတ်ကနေ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏လက်သီးကို ဆုပ်ကာ သူ့မြေးဘေး၌ ရပ်နေကာ သူ၏အသံက တုန်ယင်နေသည်။

"သူ အဆင်ပြေပါ့မလား... ဘာမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးမလား..."

"သူအဆင်ပြေမှာပါ။ ခင်ဗျား စိတ်အေးအေးထားပါ" ဟု အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းက မှော်ဆရာအဖိုးအို၏ လက်များကို ကိုင်ပြီး ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ဂါးရက်က သူ၏ဘေး၌ ခေါင်းငုံ့နေပြီး ထူးဆန်းနေပုံရသည်။ မှော်ဆရာအဖိုးအို သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သူ့အပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ပြောစရာရှိလား"

"ဘာမှမရှိဘူး..."

"တကယ်လား" ဟု မှော်ဆရာအဖိုးအို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဒါက အရေးကြီးတယ်။ ကျွန်တော့်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ။ ဘာမှ ဝှက်မထားနဲ့..."

ဂါးရက် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

မူလကတော့ မပြောချင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူပါးစပ်ကို မထိန်းနိုင်လိုက်ပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ လေပြွန်ကြည့်မှန်ထိုးခြင်းက ယေဘုယျအားဖြင့် ဘေးကင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လည်ချောင်းမှာ မသက်မသာဖြစ်တာနဲ့ ပျို့အန်တာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တချို့အခြေအနေတွေမှာတော့ အောက်ပါ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

၁။ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစဉ်ပြီးနောက် သွေးထွက်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော သွေးထွက်ခြင်းသည် အသက်ရှူကျပ်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

၂။ ပိုးဝင်ခြင်း။

၃။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ဖျားနာခြင်း။

၄။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ရှူးများ သို့မဟုတ် ကိုယ်အင်္ဂါများ ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း၊ လေအောင့်ခြင်း။

၅။ နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ မတော်တဆမှုများ။

၆။ အသံအိုး ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ပန်းနာရင်ကျပ်၊ လေပြွန်နှင့် လေပြွန်ခွဲများ ကျဉ်းခြင်းတို့ကြောင့် သွေးတွင်းအောက်ဆီဂျင်နည်းခြင်းနှင့် အသက်ရှူကျပ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

၇။ အစာရေမျိုပြန်တက်ခြင်းသို့မဟုတ် သွေးတွင်းအောက်ဆီဂျင်နည်းခြင်းတို့ကြောင့် သေဆုံးခြင်း။

၈။ မေ့ဆေးဓာတ်မတည့်ခြင်း (ဒါကိုတော့ ပစ်ထားလိုက်ပါ၊ နတ်ဘုရားမှော်ပညာ မေ့ဆေးက ဓာတ်မတည့်တာ မရှိဘူး)။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွေထဲက တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ တက်တက်ကြွကြွ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသွားမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ကုသမှုစွမ်းရည်တွေနဲ့ လူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်"

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို မှော်ပညာမျိုး သုံးလိုက်တာလဲ"

ဂါးရက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှော်ဆရာအဖိုးအိုကလည်း ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် အများကြီး ဖြစ်ရတာလဲ"

သူသည် သူ့မြေးလေးအတွက် စိုးရိမ်နေသဖြင့် ကောင်လေးကို စနောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မှော်ပညာတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သုံးစွဲလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်ကတော့ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်အလက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခုထွက်လာပြီး တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းသည်များသာ ဖြစ်နေသည်။

အန်းကျောက်လေးတစ်ခု ရရှိခြင်းနှင့်ပင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ရတာလဲ။