အခန်း (၁၀၈)

ဒီစစ်ဆေးရေးအသင်းက စွင်းကျားလျန်နဲ့ ရှန်းဟောင်ကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ၊ အိပ်ယာထဲမှာ အိပ်နေတဲ့ လင်းဟုန်နက ဗိုက်ပေါ်မှာလက်တင်ထားရင်း အိပ်မက်ဆိုးကနေ ရုတ်တစ်ရက် လန့်နိုးလာခဲ့သည်။

ဆောင်ဦးညအမှောင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ဘေးကအိပ်ယာနေရာက လွတ်လပ်နေခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ အိပ်မနေခဲ့ပေ။ အဲ့ဒီကောင်စုတ် စွင်းကျားလျန်က ညဘက်တွေမှာ အိမ်ပြန်မအိပ်တာ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်လောက် ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူမဗိုက်ထဲက ကလေးက တစ်လရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လင်းဟုန်နက အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ပြီး မွေးတဲ့အချိန်ထိသာ သည်းခံပြီး စောင့်နေလိုက်ပါတော့သည်။ ဒုတိယကိုယ်ဝန်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ အဲ့ဒီကလေးစုတ်ကိုပါ စောင့်ရှောက်ရပါတော့သည်!

လင်းဟုန်နက ထပြီး သန့်စင်ခန်းကို သွားခဲ့သည်။ တစ်လသားအရွယ် သန္ဓေသားလေးက သူမရဲ့ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကို ဖိထားခဲ့သည်။ သူမက ညဘက်မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထခဲ့ရသည်။ သူမက သန့်စင်ခန်းက ပြန်လာခဲ့ပြီး ရေအေးအေးလေးတစ်ခွက် သောက်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်ခြံဝင်းထဲမှာ ကျီးကန်းတွေက အော်ဟစ်နေခဲ့ကြသည်။

လင်းဟုန်နက မျက်မှောင်ကျုံ့ခဲ့သည်။ ညသန်းခေါင်ကြီးမှာ၊ ကျီးကန်းတွေက ခြံထဲမှာ ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ဒါက ကောင်းတဲ့လက္ခဏာတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ရှေးဆိုရိုးစကားအရ၊ ညကြီးသန်းခေါင်မှာ ကျီးကန်းတွေ အော်နေကြတာက ဘေးဒုက္ခကျရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုကံဆိုးတာများ ဖြစ်နေတာလား?

လင်းဟုန်န အဖြေမရှာ‌နိုင်ခင်မှာပဲ၊ စွင်းအိမ်တော်ရဲ့ တံခါးကို ဘန်းကနဲ ရိုက်ခဲ့ပြီး တံခါးကိုရိုက်လိုက်တဲ့အသံက ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

" ဒါရိုက်တာစွင်း၊ ဒါရိုက်တာစွင်း၊ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ၊ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ! "

" ဒါရိုက်တာ စွင်း၊ အိမ်မှာရှိလား? "

ခနကြာပြီးနောက်မှာ၊ ဘေးအိမ်က အသက်ကြီးကြီးလင်မယားနှစ်ယောက်က တံခါးရိုက်သံကြောင့် နိုးလာခဲ့ကြသည်။

" အဖိုးကြီး စွင်း၊ အပြင်မှာ ဘယ်သူအော်နေတာလဲ? "

" မသိဘူး၊ အပြင်ထွက်ကြည့်ရအောင်။ "

စွင်းအဖေက မီးလုံးစက်ရုံမှာ စက်ပစ္စည်းပျက်သွားတယ်လို့ ထင်နေခဲ့သည်။

စက်ရုံက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုခေါ်ဖို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက အဝတ်အစား အမြန်လဲလိုက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ စွင်းအမေက နောက်ကလိုက်လာခဲ့ပြီး စက်ရုံက အလုပ်သမားတွေက အသိတရားနည်းကြတယ်ဆိုပြီး အပြစ်တင်နေခဲ့သည်။ ညဘက်ကြီး ခေါင်းဆောင်ရဲ့အိမ်မှာ ဆူဆူညံညံတွေလုပ်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " အနာဂတ်မှာတော့ သေချာကြည့်‌ရတော့မှာပဲ။ "

စွင်းအဖေက စွင်းအမေကို လုံလုံခြုံခြုံနေဖို့ ပြောခဲ့သည်။ ဘယ်အရင်စက်ရုံဒါရိုက်တာတွေက ဒီလို လိုက်လာပေးဖူးလို့လဲ? လွတ်လပ်ရေးကာလမှာ၊ ပထမဆုံးစက်ရုံဒါရိုက်တာက စက်ရုံမှာတောင် နေခဲ့၊ စားခဲ့သည်။ သူက နေ့ဘက်မှာ ပန်းချီတွေဆွဲခဲ့ပြီး ညဘက်မှာ ဓါးကိုင်ခဲ့သည်။ ကာကွယ်ရေးဌာနက ရဲဘော်တွေနဲ့ အတူ တောပုန်းတွေကို တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဒီနေ့တွေ့ရတဲ့ မီးလုံးစက်ရုံကို တည်ထောင်ခဲ့ကြတဲ့ အရင်မျိုးဆက်တွေရဲ့ အလုပ်ကြိုးစားမှုဖြစ်ကြပါသည်။

အဖွားကြီးက စိတ်မရှည်စွာ ပြောခဲ့သည်။ " နှမ်းစေ့တွေနဲ့ လူးတွေ အကြောင်း ဘာပြောနေတာလဲ? ဘာလို့ တံခါးကို မဖွင့်တာလဲ! "

ပါးစပ်ရှိတာကို ကြွားမလို့လား? စွင်းအဖေက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တရုတ်စစ်သည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ရင်း အိမ်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။

စွင်းအိမ်တော်ရဲ့ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့၊ အလုပ်အဝတ်အစားတွေနဲ့ အမောတကောဖြစ်နေတဲ့ လူငယ်လေးနှစ်ယောက်က ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

" ဒါရိုက်တာစွင်း၊ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ။ ဒါရိုက်တာစွင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်ကြည့်ပါဦး! "

" ဘာလဲ၊ ငါ့သား ဘာဖြစ်လို့လဲ? "

သူမရဲ့ အဖိုးတန်သားလေး တစ်ခုခုဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အမေဖြစ်သူက ကြားလိုက်တာနဲ့၊ သူမက ချက်ချင်း မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူလျော်နဲ့ ပြေးလာခဲ့သည်။ သူမနဲ့ မဆိုင်တဲ့ မောက်မာတဲ့သဘောထားမျိုး မရှိခဲ့တော့ပေ။

" ဒါရိုက်တာစွင်း၊ သူက ... "

" ငါ့သားလေး ဘာဖြစ်တာလဲ? အ နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမစားရသေးလို့လား? ပြောစမ်းပါ! မပြောရင်၊ မင်းကို ငါဘာလုပ်မလဲ ကြည့်နေလိုက်! "

အဖွားကြီးက အရမ်းဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

လူငယ်လေးနှစ်ယောက်က အချင်းချင်းကြည့်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ယောက်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး အော်ပြောခဲ့သည်။ " ဒါရိုက်တာစွင်းက အပြင်မှာ လက်တွဲဖော်ရှာနေခဲ့တာပါ။ တည်းခိုခန်းထဲကို စစ်ဆေးဖို့ဝင်သွားတဲ့အချိန်မှာ၊ လူရမ်းကားအဖြစ် အမှုဖွင့်ခံရတယ်။ စစ်ဆေးရေးအသင်းက သူ့ကို ဖမ်းထားတယ်။ အလုပ်ကြမ်းလုပ်ဖို့ လယ်ထဲကို စေလွှတ်မယ်လို့လဲ ပြောတယ်။ "

အဖွား - " !!! "

မြေကြီးပေါ်ကို မိုးကြိုးပစ်လိုက်သလိုပါပဲ၊ ပေါက်ကွဲမှုက အဖွားကို အကြာကြီး တုန့်ပြန်မှုမပေးနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

စွင်းအဖေက ကမ္ဘာကြီး ချာချာလည်သွားသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ့ရင်ဘက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ ချုံးပွဲချငိုခဲ့သည်။ " ငါတို့မိသားစုအတွက် ကံဆိုးတာပဲ။ ငါတို့မိသားစုအတွက် ကံဆိုးပြီ။ ဘာလို့ မိသားစုကို အရှက်ခွဲတဲ့ ဒီလိုမကောင်းဆိုးဝါးမျိုးက ငါတို့စွင်းမိသားစုမှာ ရှိနေရတာလဲ? "

အဖွားကြီးက မြေပေါ်ကို လဲကျသွားပြီး မှင်သက်မိသွားခဲ့ပြီး အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ " ငါ့သားလေး! " ဆက်ပြီး လက်မခံနိုင်တော့ဘဲ၊ သူမက မျက်ဖြူလန်ကာ သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

လူငယ်လေးနှစ်ယောက်က အထိတ်ထိတ်အပြာပြာ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ တစ်ယောက်က မျက်လုံးတွေအသက်မဲ့ပြီး လဲကျတော့မလိုဖြစ်နေတဲ့ အဖေဖြစ်သူကို ထိန်းပေးထားခဲ့သည်။ တစ်ခြားတစ်ယောက်က အကူအညီတောင်းဖို့ အပြင်ဘက်ကို အလောတကြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ အခန်းထဲက ဖြူဖပ်ဖြူလျော်ဖြစ်နေတဲ့ ကိုယ်ဝန်သည် လင်းဟုန်နကို သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

" ... "

*

ဆောင်းဦးနေဝင်ချိန်မှာ အပြည့်အဝတော့ နေမဝင်သေးပေ။ ပြီးတော့ ပိုးကောင်လေးတွေရဲ့အသံကို လမ်းကြားဘေးနှစ်ဖက်လုံးကနေ ကြားနေရသည်။

လင်းယောင်က ကွေ့ဟွားဟူးထုန်က ပြန်လာခဲ့ပြီး ဟောိသွန်းသီးကိတ်မုန့်လုပ်ဖို့ မနားပဲ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့သည်။

ဦးလေးကျန်းတို့ မိသားစုက ပို့ပေးလိုက်တဲ့ ခြင်းတစ်ဝက်စာ ဟော်သွန်းသီးတွေက ၃/၄ ကီလိုဂရမ်လောက် အလေးချိန်ရှိကာ နီရဲပြီး အသားပြည့်သည်။ ဟောသွန်းသီးတွေကို ဆားရေနဲ့ဆေး၊ ထိပ်ပိုင်းကို ဓါးနဲ့လှီး၊ တစ်ဝက်ဖြတ်ပြီး အစေ့တွေကို ဖယ်လိုက်သည်။ အသီးအညှာတွေကိုလဲ ဖယ်ထားခဲ့သည်၊ ဟောသွန်းသီးတွေကို အတုံးအသေးလေးတွေ လှီးထားခဲ့ပြီး အိုးထဲမှာ ပေါင်းခဲ့သည်။

ပေါင်းထားတဲ့ ဟောသွန်းသီးတွေကို ပန်းကန်လုံးကြီးထဲကိုထည့်၊ ဇွန်းအကြီးနဲ့ ဟောသွန်းသီးအနှစ်ဖြစ်အောင် ကြိတ်‌ခြေလိုက်ပြီး ကော်မှုန်နဲ့ သကြားဖြူကို သင့်တော်သလောက်ထည့်ကာ သေချာမွှေလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ပန်းကန်လုံးထဲက ဟောသွန်းသီး ကိတ်မုန့်အနှစ်တွေကို အိုးထဲကို ထည့်လိုက်ပြီး ဆယ်မိနစ်လောက် ပေါင်းထားလိုက်သည်။ အိုးထဲမှာ အဖြူရောင်ရေငွေ့တွေထွက်လာတာကို စောင့်ပြီး အပူချိန်ကို လျော့ကာ ငါးမိနစ်လောက် မီးအေးအေးနဲ့ နှပ်ထားခဲ့သည်။ ဟောသွန်းကိတ်မုန့်က ရဲရဲလေးဖြစ်လာတဲ့အခါ၊ အိုးထဲက ထုတ်လို့ရပြီဖြစ်ပါသည်။ တစ်ဇွန်းခပ်စားလိုက်ရင်၊ နူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်နေပါလိမ့်မည်။

လင်းယောင်က အိမ်မှာရှိတဲ့အသီးဘူးကို ယူလိုက်ပြီး ပြုတ်ကာ ပိုးသတ်ခဲ့သည်။ ဟောသွန်းကိတ်မုန့် သုံးကီလိုဂရမ်ကို ဖန်ပုလင်းထဲမှာ ထည့်ခဲ့သည်။ သူမက ခြင်းတောင်းထဲကို ထည့်ပြီး ကုချွင်မေဆီကို ပို့ပေးမလို့ ပြင်နေခဲ့သည်။

သူမ အပြင်မထွက်ခင်မှာ၊ ကုရှီ‌တုန်းက သူ့နောက်ကို ခွေးလိုက်နေသလို၊ ခေါင်းချွေးတွေထွက်ပြီး လက်ထဲမှာ လျှော်ကြိုးနဲ့ချည်ထားတဲ့ စာကလေးတစ်သိုက်ကို ကိုင်ကာ အိမ်ထဲကို ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ကောင်စုတ်လေး တံခါးကနေ ဝင်လာတာနဲ့၊ တစ်ခုခုစားဖို့ မီးဖိုချောင်ထဲကို ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ စားချိန်တောင် မရောက်သေးတာကြောင့် မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဘာမှစားစရာရှိမှာမဟုတ်ပေ။

ကုရှီတုန်းက အမြန်ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ " မရီး၊ အိမ်မှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပေါင်းထားတဲ့ ပေါက်စီတွေရှိတယ်လေ၊ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုလောက် ကျွေးပါဦး။ "

လင်းယောင်က သူမလုပ်လက်စအလုပ်ကို ရပ်လိုက်ပြီး သူမလက်တွေကို ရှေ့ခါးစည်းဖုံးနဲ့ သုတ်ကာ ခေါက်ဆွဲတွေ ခပ်ဖို့ ဘူသီးခြောက်ကို ယူလိုက်သည်။

" ပေါက်စီတွေ ကုန်နေတယ်။ အာလူးခေါက်ဆွဲ တစ်ပန်းကန်လုပ်ပေးမယ်လေ။ "

" ဟုတ်ကဲ့၊ မရီးလုပ်ပေးတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စားမယ်။ "

ကောင်စုတ်လေးက အစားမရွေးပေ။

လင်းယောင်က ပြုံးခဲ့သည်။ ကြက်သွန်မြိတ်လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကို လှီးပြီး အသားလှီးထားတာတွေကို အဲ့ဒီအပေါ်မှာ တင်ထားကာ အိုးထဲမှာ ဝက်ဆီနဲ့ မီးအေးအေးနဲ့ပေါင်းလိုက်သည်။ ပြောင်းဂျုံကို ပန်းကန်အသေးတစ်ခုစာလောက် ခပ်လိုက်ပြီး ဂျုံဖြူနဲ့ ရောကာ အာလူးခေါက်ဆွဲတစ်အိုး ချက်ခဲ့သည်။

အာလူးခေါက်ဆွဲကို ဝက်ဆီနဲ့ ချက်ခဲ့ပြီး အဆီအနှစ်၊ အနံ့အရသာနဲ့ ပြည့်ဝနေခဲ့သည်။

ကုရှီတုန်းက ပန်းကန်ကို ကိုင်ပြီး ဘာမှမကျန်အောင် အငမ်းမရစားခဲ့သည်။သူက မတင်းတိမ်နိုင်တဲ့ အတွေးတွေနဲ့ နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။

" အနံ့က အရမ်းမွှေးတယ်၊ မရီး၊ ခြင်းတောင်းထဲက ဘာတွေလဲ? "

" မင်းရဲ့ အစ်မနှစ်အတွက် ဟော်သွန်းကိတ်မုန့်လုပ်ထားတာ။ ကလေးလေး ကိုယ်ဝန်နဲ့ ဘာမှမစားနိုင်ဘူးလေ။ အစာစားချင်စိတ်ဖြစ်အောင်လို့ သူက ဟော်သွန်းကိတ်မုန့် စားချင်တာ။ "

ကုရှီတုန်းက ပြောခဲ့သည်။ " အိုး " ပြီးတော့ စားပြီးတဲ့နောက်မှာ ခုံတန်းပေါ်ကနေ ထခုန်ခဲ့သည်။

" မရီး၊ အလုပ်ရှုပ်နေတာပဲ၊ ကျွန်တော် အစ်မဆီကို သွားပို့ပေးမယ်။ "

" ဟုတ်ပြီ၊ လမ်းမှာ ဂရုစိုက်ဦး။ "

" ဟေး၊ မရီး၊ ကျွန်တော်ဖမ်းလာတဲ့ စာကလေးတွေကို ညကျ ကြော်စားလို့ရလား? "

လင်းယောင်က အရယ်မရပ်နိုင်တော့ပေ။ ဒီကောင်စုတ်လေးက စာကလေးကြော်ကို တရုတ်ပြည်နောက်ဆုံးမင်းလိုပဲ လောဘကြီးခဲ့တာကြောင့်၊ သူမက လက်ပြခဲ့ပြီး သဘောတူခဲ့ပါသည်။

ကုရှီတုန်းက ဟော်သွန်းကိတ်မုန့်ခြင်းကို သယ်ပြီး တံခါးကနေ လမ်းလျှောက်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ပိုးမွှားဆိုးလေးမျိုးကို အမြစ်ဖြတ်မယ့် ဟောင်ဟောင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက အောက်တိုဘာလအထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

ရာသီဥတုက ပိုအေးလာတာနဲ့အမျှ၊ ပိုးမွှားလေးမျိုးထဲက ခြင်တွေနဲ့ ယင်တွေက ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ကြွက်တွေက ပုန်းနေကြကာ ဖမ်းဆီးဖို့ ခက်ခဲနေခဲ့ပြီး တယ်လီဖုန်းတိုင်ပေါ်က ငတုံးစာကလေးတွေကို လွှတ်ထားခဲ့သည်။

တစ်ခြားပိုးမွှားတွေကို အမြစ်ဖြတ်ပြီးတဲ့အခါ၊ စာကလေးတွေက လူတွေရဲ့ရှင်းလင်းမှုပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နေ့ဘက်မှာ၊ အသင်းဝင်တွေက ဖမ်းဆီးဖို့ သေနတ်တွေနဲ့ ပိုက်ကွန်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး စာကလေးတွေကို လိုက်ဖမ်းခဲ့ကြသည်။ ညဘက်မှာ၊ လူကြီးတွေက မီးတိုင်တွေနဲ့ ဓာတ်မီးတွေကို ကိုင်ထားခဲ့ကြပြီး အိမ်က ကလေးတွေက သံပုံးတွေနဲ့ ဘေစင်တွေကို ခေါက်ခဲ့ကြသည်။ " ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း "။ သစ်ပင်အောက်မှာ ထု‌ရိုက်နေကြတော့၊ တစ်ချို့စာကလေးတွေက ကြောက်လန့်ပြီး သူတို့အသိုက်ထဲကနေ ပြုတ်ကျလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဒီလိုပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ကလေးတွေက ကောက်ယူကြပြီး ကြိုးနဲ့ချည်ကာ ဖျက်ပိုးထိန်းချုပ်ရေးရုံးကို ပိုက်ဆံနဲ့ အလဲအလှယ် လုပ်ခဲ့ကြသည်။ စာကလေးတစ်ကောင်ကို နှစ်ပြားကျသင့်ပြီး ငတုံးစာကလေးကတော့ ကံမကောင်းရှာသူ ဖြစ်သည်။

ဒီရက်တွေမှာ ရာသီဥတုက အေးလာပြီး ကောင်တီစစ်တပ်အဖွဲ့က လေ့ကျင့်ရေးတွေ ပြန်စနေခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ လင်းယောင်က လှေကားထစ်ဆင်းရင်းနဲ့ မတော်တဆ သူမရဲ့ခြေထောက်အဆစ်လွဲသွားခဲ့သည်။ ဒါက ဟန်ဆောင်ခြင်းအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးမှာ သူမ ‌ပါဝင်စရာမလိုတော့ပေ။

လင်းယောင်က အိမ်မှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ နေ့တိုင်း အရသာရှိတာတွေ ချက်ကျွေးခဲ့သည်။ မနေ့ညက၊ အမွှေးစေ့တွေ၊ မှိုတွေ၊ ခရမ်းချဉ်သီးတွေ၊ ကြက်ဥနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ နှမ်းဆီအနည်းငယ်နဲ့ ရှာလကာရည်ပါတဲ့ ခရမ်းချဉ်သီးခေါက်ဆွဲချက်ကို စားခဲ့သည်။ ကြက်သွန်ဖြူချဉ်ဟင်းက အနံ့မွှေးမွှေးနဲ့ အရသာရှိလှသည်။

ကုရှီအန်းက တစ်ထိုင်တည်း ခေါက်ဆွဲပွဲကြီး နှစ်ပန်းကန်စားခဲ့သည်။ ကုသို့သို့ မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ကလေးပန်းကန်လုံးလေးကို ကြည့်ပြီး သူ့အဖေရဲ့ ပန်းကန်လုံးကြီးကို ကြည့်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ညဘက်မှာ သူ့ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေကို သူ့အမေကို တိတ်တဆိတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။

" မာမား ပါပါးက ဒီလိုပန်းကန်အကြီးကြီးနဲ့ စားတာ။ အလိုလေး၊ ဖိုးဖိုးက ပါပါးကို ထပ်ပြီးကျွေးနိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။ "

စားသောက်ပြီးလို့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ပန်းကန်ဆေးနေခဲ့တဲ့ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု - " ... "

အိပ်ယာမဝင်ခင်မှာ၊ ကုသို့သို့က နို့တစ်ဘူးသောက်ခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ကလေးလေး လေချဉ်တက်နေတာကို မြင်ခဲ့ပြီး မနက်ဖြန် အိပ်ယာတွေ စိုနေမလားတွေးရင်း လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို မကျေမနပ်ပြောနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ၊ ‌ထင်တဲ့အတိုင်း ကလေးလေးရဲ့ တင်ပါးက စိုနေခဲ့သည်။

" တစ်ကယ်ကို အိပ်ယာကို စိုအောင်လုပ်မိတာပဲ။ "

လင်းယောင်က ဝမ်းနည်းသွားခဲ့သည်။

ညဘက်မှာ ကလေးလေးကို ရေများများသောက်ခိုင်းလို့ မဖြစ်တဲ့ပုံပါပဲ။

ကုရှီအန်းက အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့သည်။ " ကလေးလေးက အိပ်ယာထဲမှာ ဆီးသွားခဲ့တာလား? "

" အင်း"

လင်းယောင်က စောင်လေးကို ကိုင်ခဲ့သည်။ အဝါရောင်အရေတွေနဲ့ စိုနေခဲ့သည်။ ကလေးလေးက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေနိုင်သေးပါသည်။

အားကျပါတယ်!

ကုရှီအန်းက မီးဖိုချောင်ထဲကို သွားပြီး ရေနွေးဘူးနဲ့ သစ်သားဇလုံတစ်ခု ယူလာခဲ့သည်။ တစ်ယောက်က ရေ‌စပ်ပြီး တစ်ယောက်က ကလေးလေးကို ချီထားခဲ့သည်။ သူတို့က ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ပြီး ကလေးလေးရဲ့ တင်ပါးကို ဆေးကြောပေးခဲ့သည်။

တဘတ်နဲ့ပတ်ပေးထားတဲ့ ကလေးလေးက ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။

စိုနေတဲ့ စောင်နဲ့ ညစ်ပတ်နေတဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဆပ်ပြာရည်ထဲမှာ စိမ်လိုက်ပြီး ပွတ်တိုက်ကာ ရေညှစ်ပြီး နေပူလှန်းထားခဲ့သည်။ နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့၊ ၆ နာရီထိုးတော့မည်ဖြစ်တာကြောင့် မနက်စာပြင်ဆင်ရပါသည်။

ဒီမနက် အလောတကြီးဖြစ်နေခဲ့ပြီး ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ လင်းယောင်က ရိုးရှင်းတဲ့မနက်စာဖြစ်တဲ့ ပေါက်စီကိုသာ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က၊ အိမ်မှာ ပြောင်းဖူးနဲ့ ပေါက်စီတစ်အိုး ပေါင်းခဲ့ပြီး မနက်စာအတွက် စားဖို့ ကွက်တိကျန်နေသေးသည်။

ပေါက်စီတွေကို ပါးပါးလေးတွေ လှီးလိုက်သည်။ ကြက်ဥကို ပန်းကန်ထဲမှာ ခေါက်လိုက်သည်။ ခနအကြာမှာ ဆားရည်နည်းနည်းလေး ထည့်သည်။ ဒါက ချောကျိကျိဖြစ်နေတာကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ပေါက်စီအချပ်တွေကို ကြက်ဥသုတ်လိုက်သည်။ ဒယ်ပြားထဲကို ဝက်ဆီလောင်းထည့်ပြီး အပူပေးလိုက်သည်။ ပေါက်စီအချပ်လေးတွေကို ထည့်ကြော်လိုက်သည်။

နှစ်ဘက်လုံး ရွှေညိုရောင်သန်းသည်အထိ မီးအေးအေးနဲ့ မုန့်ပေါင်းတွေကို ကြော်လိုက်တော့ ကြွပ်ကြွပ်ရွရွလေး ဖြစ်နေပါသည်။ ပြီးနောက် သူမက ကြက်သွန်မြိတ်နဲ့ ကြက်ဥကို တစ်ပန်းကန်စာ ကြော်ခဲ့ပြီး အရသာရှိတဲ့ ဝက်ပေါင်ခြောက်ဆန်ပြုတ်ကို ပြုတ်ခဲ့သည်။

ဘေးအိမ်က ကလေးကို အားကျမှုကြောင့် ငိုစေနိုင်တဲ့အထိ အမွှေးရနံ့နဲ့ ပြည့်စုံနေခဲ့သည်။

နောက်တာပါ။ ဘေးအိမ်က ကလေးက ဗိုက်ဆာလို့ ငိုတာမဟုတ်ပေ။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကလေးကတော့ ဗိုက်ဆာနေခဲ့သည်။

ညစာစားပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက ပုံမှန်အတိုင်း သုန်ဇီကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ အငယ်လေးကတော့ အိပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယောင်က အိမ်မှာ စက်ချုပ်ပြီး ဖာထေးနေခဲ့သည်။ ရဲဘော်ဆွေ့လန်က သူမရှေ့ကနေ နည်းလမ်းပြပေးခဲ့သည်။ အိမ်က စောင်တွေက ပြဲလုနီးပါးဖြစ်နေကြပြီး ပြီးဖို့ စောင်အသေးလေးတွေတစ်ချို့ ကျန်နေသေးသည်။

စောင်ကိုဖွင့်ရတာ သူမရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ အပ်ချုပ်စွမ်းရည်က သူမယောင်းမလောက် ခေတ်မမီ‌ခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ သူမက သင်ယူဖို့ လုံ့လဝီရိယရှိပြီး စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ပါသည်။ သူမယောက္ခမကြီးရဲ့ သင်ပြမှုကြောင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အခါ၊ နဂိုက မညီညာတဲ့ချုပ်ရိုးတွေက ပိုသပ်ရပ်လာပြီး ပိုလှပလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးချုပ်ရိုးတစ်ချက် အပြီးသတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ လင်းယောင်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး အကြောဆန့်ကာ သူမရဲ့ ခြေကျင်းဝတ်ကို အသာလေး လှုပ်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူမရဲ့ခြေထောက်က အရမ်းမနာတော့ပေ၊ ပြီးတော့ မကြာခင် ပိုကောင်းလာတော့မယ့်ပုံပါပဲ။

တစ်ကယ် မလွယ်ပေ။ ဒီစောင် ၅/၆ ‌ထည်ကို နေ့ရော ညပါ ချုပ်ဖို့ တစ်ပတ်ကျော်တောင် ကြာခဲ့ပါသည်။

စောင်တွေကို ခေါက်လိုက်ပြီး ဗီဒိုထဲမှာ သိမ်းထားခဲ့သည်။

ပိုအေးလာတဲ့အချိန်မှ ထုတ်ပြီး သုံးကြမည်ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ကုမန်ဆန်ရဲ့ ၅၅ နှစ်ပြည့်မွေးနေ့ ရောက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ ကုမန်ဆန်ရဲ့ မွေးနေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကျန်းဆွေ့လန်ရဲ့ မွေးနေ့ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်ရဲ့မွေးနေ့က တိုက်ဆိုင်နေသည်။

မနှစ်က၊ အခြေအနေတွေ သိပ်မကောင်းတာကြောင့်၊ လင်မယားနှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့မွေးနေ့အတွက် သက်ရှည်ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကိုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စားခဲ့ကြပြီး ပြီးသွားခဲ့ကြရသည်။

ဒီနှစ်မှာတော့ မွေးနေ့ကောင်းကောင်းလေး လုပ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ညနေခင်းမှာ ကုရှီအန်းက အလုပ်ဆင်းလာခဲ့ပြီး လက်ဆေးကာ အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့သည်။ သူက သူ့ဇနီးရဲ့မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့နေပြီး စိုးရိမ်နေပုံပေါက်နေတာကို မြင်ခဲ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " ဘာဖြစ်လို့လဲ? "

" ပြောပါဦး၊ အမေတို့ကို ဘာလက်ဆောင်ပေးကြမလဲ? "

အဲ့လိုပြောရတာက၊ အိမ်မှာ ပစ္စည်းကောင်း များများစားစား သိပ်မရှိကြလို့ဖြစ်သည်။

ဒီမေးခွန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊ ကုရှီအန်းက သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ စားပွဲကို နှစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်

မိဘတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ့ဇနီးရဲ့စကားတွေကို စဉ်းစားရင်း၊ သူက နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးလိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

" အဖေက သောက်ရတာ ကြိုက်တယ်။ အိမ်မှာ Mao-tai တစ်ပုလင်းရှိတယ်။ အဖေ့ကို ပေးလိုက်မယ်လေ။ အမေကတော့... " စားပွဲပေါ်ကို တစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။ " အမေက အလှကြိုက်တဲ့ အမျိုးသမီးလေ။ မင်းစက်ချုပ်တတ်တယ်မလား? "

" အင်း အိမ်မှာ ဟန်ကျိုးပိုးသားနဲ့ နက်ပြာရောင်အထည်စ‌တစ်ချို့တော့ရှိတယ်။ မိဘတွေအတွက် အဲ့ဒါနဲ့အဝတ်အစားချုပ်ပေးဖို့ အဆင်ပြေပါ့မလား? "

လင်းယောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လက်သွားပြီး ကုရှီအန်းကို ပြုံးပြခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ် အဲ့ဒါပဲ! "

လင်းယောင်က အဝတ်တွေ ချုပ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ စွင်းကျားလျန်ရဲ့ အမှုစီရင်ချက် ထွက်လာခဲ့သည်။