အခန်း (၁၁၀)

မစ္စစ်ကျုံးပျောက်နေတာလား။

လင်းယောင်သည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး နောက်ပိုင်း မျိုးဆက်များ၏ လူပျောက်သော ကိစ္စအားလုံးကို တွေးတောနေမိတော့သည်။

ကုရှီအန်း၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများက ပြုံးသွားသည်။ "လျှောက်ခန့်မှန်းမနေနဲ့။ မစ္စစ်ကျုံးက ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ သူက တစ်ယောက်ယောက်ကို နာကျင်စေပြီး ကျေးလက်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားတာ"

လင်းယောင်က ပြောလိုက်သည်။ "တစ်စုံတစ်ယောက်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ပြီး ကျေးလက်ဘက်ကို ပြေးသွားတာလား"

ကုရှီအန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့မိန်းမကို စကားစပြောလိုက်သည်။

မစ္စစ်ကျုံးသည် အိမ်တွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြီးစိုးလာခဲ့ပြီး သားနှင့်ချွေးမတို့ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည်။

ဆောင်းဝင်ခါနီးပြီ။ မစ္စကျုံးဟာ ​​အိမ်မှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိတာကြောင့် ကျောက်မီးသွေးတွင်းကို အသက်ကြီးသူများနှင့်အတူ အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ကျောက်မီးသွေးခဲတွေကို ကောက်ဖို့ တောင်းတွေနဲ့ သွားကြသည်။

“မီးသွေးအူတိုင်များ” ဟုခေါ်သော ကျောက်မီးသွေးများသည် မီးသွေးဖုတ်သောအခါ လုံးဝ မလောင်ကျွမ်းရသေးသော မီးသွေးများဖြစ်သည်။ ပြာများကို ဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး မလောင်ကျွမ်းရသေးသော ကျောက်မီးသွေးကို အပြင်သို့ စွန့်ပစ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ကောင်တီဝင်းအတွင်းရှိ အဘိုးကြီးနှင့် အဘွားကြီးတို့သည် လက်တွင် ချည်လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ကာ ဝါးခြင်းတောင်းများနှင့် သံချောင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြာပုံမှ ကျောက်မီးသွေးတုံးများကို ဆွဲထုတ်နေကြသည်။

သာမန်လူများ၏ အိမ်များတွင် တစ်လလျှင် ကျောက်မီးသွေးတံဆိပ်ခေါင်း အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ဝင်းကြီးများတွင် နေထိုင်သူအများစုမှာ မိသားစုများရှိသည်။ အိမ်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် အမျိုးသမီးများသည် ထမင်း ၂ နပ်စာ ချက်ပြုတ်နိုင်သည့် ကျောက်မီးသွေးကို တောင်းကြီးဖြင့် သွားကောက်လေ့ရှိသည်။

ယခုခေတ်တွင် ကျောက်မီးသွေးအူတိုင်များ ကောက်ရာတွင် စည်းကမ်းများကို သိထားရမည်။ ကျောက်မီးသွေးအူတိုင်များကို ကောက်ယူရန်အတွက် "လွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်" ရှိသည်။ ကျောက်မီးသွေး ကောက်သည့် အဘိုးကြီး အဘွားကြီးတွေမှာ သူတို့ရဲ့ “သီးသန့် ကျောက်မီးသွေးပုံ” တွေ ရှိကြသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ကျောက်မီးသွေးပုံများမှ ကောက်ယူနိုင်သည်။

မစ္စစ်ကျုံးသည် ခြံဝင်းထဲတွင် နှစ်အတော်ကြာနေခဲ့ပြီး သူမသည် များများစား၊ များများလုလေ့ရှိသည်။ တခြားသူတွေရဲ့ နယ်မြေမှာ သူကကျူးကျော်တတ်ပြီး သဘောကောင်းတဲ့ အဘိုးကြီး အဘွားကြီးနဲ့ တွေ့ရင်‌တော့ အဆင်ပြေပါသည်။

မစ္စစ်ကျုံးသည် အစောပိုင်းက သူများအိမ်မှ ချွေးမငယ်တစ်ဦးနှင့် စကားများရန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ချွေးမငယ်က အရမ်းသန်မာသည်။ သူမက မစ္စကျုံး၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမကို ပြန်ရိုက်လိုက်ပြီး မစ္စစ်ကျုံး၏ မျက်နှာကို တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

"အဘွားကြီး ရှင်ကလာပြီးလှည့်စားနေတာ။ အဲ့လို အရည်အချင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

အခြား အဘိုးကြီး အဘွားကြီးတွေက သူတို့ကို အမြန်တားကြသည်။ "အိုး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ ပြောစရာရှိရင် စကားနဲ့ပဲ ပြောပါ!"

မစ္စစ်ကျုံးသည် "နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြား" ပြီး အဘိုးကြီး အဘွားကြီးများကလည်း သူမ၏ အကျင့်ကို သိကြသည်။

ရိုက်ပြီးနောက် ချွေးမငယ်က စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူမ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကျောက်မီးသွေးတောင်းကို ကောက်ယူကာ ထွက်သွားချင်သည်။ မစ္စစ်ကျုံးက ခုန်ထပြီး ကျိန်ဆဲကာ ကျောက်မီးသွေးတစ်တုံးကို ကောက်ယူ၍ ချွေးမငယ်၏ ခေါင်းကို ပစ်လိုက်သည်။

ချွေးမငယ်မှာ ခေါင်းနောက်ကို ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသည်။ အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လူသေတစ်ယောက်လို မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ရှိနေသူအားလုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကာ ထိုချွေးမငယ်ကို ဆေးရုံသို့ အမြန်ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

မစ္စစ်ကျုံးသည် လူအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် သွေးစွန်းနေသော ကျောက်မီးသွေးကို မြေမြှုပ်လိုက်သည်။ သူမက ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်သွားကာ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အနည်းငယ်ကို ထုပ်ပိုးကာ အိတ်ကိုပြင်၍ လူအာရုံစိုက်ခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ကျေးလက်ရှိ သူ့သမီးအိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

မစ္စစ်ကျုံးသည် ရက်အတော်ကြာအောင် အိမ်ပြန်မလာသောကြောင့် ကျုံးမိသားစု၏ သားဖြစ်သူ စိတ်ပူလာသည်။ ကောင်တီအတွင်းရော အပြင်မှာပါ အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် မတွေ့ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ နောက်တစ်နေ့မှာ ငိုယိုနေတဲ့ မစ္စစ်ကျုံးကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပါသည်။

ခေါင်းနောက်ဘက်ကိုထိသွားတဲ့ ချွေးမကလေးက အရမ်းကံကောင်းသည်။ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ အရေပြား အနည်းငယ် ပြဲသွားခဲ့သည်။ သူမကို ဆေးရုံပို့ခဲ့ရပြီး ၂ ချက်ချုပ်ခဲ့ရပေမယ့် ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပေ။

မစ္စစ်ကျုံးက ဘာမှ မပြင်းထန်ဘူးလို့ တွေးပြီး လန်းဆန်းတဲ့ ခံစားချက်နဲ့ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။

ကျုံးမိသားစုသည် ချွေးမငယ်၏ မိသားစုကို ယွမ်ငါးဆယ် ပေးလိုက်ရပြီး မိသားစုနှစ်စု ပြန်လည်သင့်မြတ်ခဲ့သည်။

"..."

........

လင်းယောင်သည် ကျုံးမိသားစု၏ အတင်းအဖျင်းကို နားထောင်ပြီး ခဏမျှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နောက်ကျနေတာကိုမြင်တော့ ညစာပြင်ဖို့လုပ်သည်။

မိသားစု ခြောက်ယောက်လုံး စားဖို့ လင်းယောင်က လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို ဝယ်ထားတဲ့ မှိုတစ်ခြင်းကို ဆေးခိုင်းသည်။ သူမက ခေါက်ဆွဲကို ထုတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဆွေ့လန်ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့သားအကြီးဆုံးရဲ့ စစ်ဝတ်စုံကိုထုတ်ကာ ခြံထဲမှာ ထားလိုက်သည်။

အခန်းထဲကို လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ကုသို့သို့သည် သူ့အဖေ၏ အစိမ်းရောင် စစ်ဝတ်စုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ တောက်လာသည်။သူက အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ ခုံတန်းရှည်လေးတစ်လုံးကို ရွှေ့ပြီး သူ့မျက်လုံးကြီးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် အစိမ်းရောင် ယူနီဖောင်းကို ထားခဲ့ရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

ခြံထဲက ရေတွင်းမှာရှိနေတဲ့ ကုမန်ဆန်က သူ့မြေးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်။

"သို့သို့လေး စစ်ယူနီဖောင်း ဝတ်ကြည့်ချင်လို့လား"

ကုသို့သို့က မေးလေးထောက်ကာ “အင်း” လို့ပြောပြီး လက်ဝှေ့ထိုးပြလိုက်တော့ မိသားစုတစ်ခုလုံး ရယ်မောခဲ့ကြသည်။

လင်းယောင်သည် လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဖေတူသား"

ကုသို့သို့သည် လက်ဝှေ့ထိုးပြပြီးနောက် ဇက်ကြိုးမှ လွတ်လာသော မြည်းရိုင်းလေး ကုရှီတုန်းနှင့် သွား‌ဆော့ခဲ့သည်။ ဦးလေးနှင့်တူလေးတို့သည် တာ့ဟေးနှင့်အာ့ဟေးတို့ကိုခေါ်ကာ လမ်းကြားအဝင်ဝသို့ အော်ဟစ်ပြီးပြေးသွားကြသည်။

လင်းယောင်က သူ့ကို နောက်ကနေ လိုက်မဖမ်းနိုင်တော့တာကြောင့် လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို စောဒက တက်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မနက်ကမှ အဝတ်လဲထားတာ။ ရှင့်သားပြန်လာရင် ညစ်ပတ်လာမှာ သေချာတယ်"

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက တိတ်တဆိတ် နားထောင်သည်။ သူ့မိန်းမက သူ့သားအကြောင်း ညည်းညူနေတာကို သူ့မှာ နားထောင်ရုံသာတတ်နိုင်သည်။ ညနေစောင်းတော့ ကောင်စုတ်လေးနှစ်ကောင် ပြန်ရောက်တော့ ညစ်ပတ်နေကြသည်။

အဖေဖြစ်သူမှာ ကလေးလေး၏ အဝတ်အစားများကိုသာ လဲပေးကာ ရေချိုးပေးခဲ့ရသည်။

လောင်ကုတို့ မိသားစုသည် ညစာအတွက် အသားနှင့် မှိုကြော်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ရောကာစားကြသည်။ မိသားစုက တောင်ပေါ်မှ မှိုများကို အရသာရှိရှိ စားသုံးကြသည်။ မှိုကြော်ပန်းကန်တစ်ဝက်လောက်က မိသားစုထဲက ကောင်စုတ်လေးနှစ်ကောင်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ရောက်သွားသည်။

ညစာစားပြီးနောက် လင်းယောင်နှင့် လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုတို့သည် ကွေ့ဟွားဟူးထုန်သို့ လမ်းလျှောက်သွားကြသည်။

လောင်ရွှီရဲ့အိမ်ဝင်းထဲမှာ ကုချွင်မေဟာ ဗိုက်ဖောင်းဖောင်းနဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာထိုင်ပြီး သိုးမွှေးဆွယ်တာအင်္ကျီကိုထိုးနေကာ ရွှီရှန်းချန်ကတော့ ကင်းသမားလို အနားမှာ ထိုင်စောင့်နေခဲ့ပါသည်။

ခြံ၌ရှိသော သလဲသီးများသည် အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် လေးလံနေ၏။ လင်းယောင်သည် ကောင်းသည့်အသီးများကို ရွေးယူပြီး သတင်းစာရွက်နှင့် ထုပ်ကာ ကုချွင်မေထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ကုချွင်မေက အဲဒါကိုဖွင့်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အထဲမှာ သလဲသီးတွေ အကုန်လုံး နီရဲနေသည်။ သလဲသီးများကို ခွဲထားကာ ချိုချဉ်အရသာရှိသော အနီရောင်အစေ့များပေါ်နေသည်။

ညီအစ်မနှစ်ယောက်သည် သလဲသီးများကို အတူတူစားရင်း စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။ မစ္စကျုံးထပ်ပြီး ပြဿနာရှာလိုက်ကာ အပြင်မှာ ဆူညံသံတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အိုး၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

"ကျုံးမိသားစုက အဘွားကြီးက မကောင်းဆိုးဝါးလုပ်နေပြန်ပြီ! ကျုံးမိသားစုထဲက ကလေးမလေး မူးလဲပြီး ဆေးခန်းကို ပို့လိုက်ရတယ်။ ဆရာဝန်က သူ့ကို စစ်ဆေးလိုက်တော့ ယောင်ယောင့်လိုပဲ။ အာဟာရချို့တဲ့လို့ သွေးအားနည်းတာတဲ့။ ဘာသကြားဆိုလဲပေးလိုက်ရတယ်"

“ ဂလူးကို့စ်လား”

"ဟုတ်တယ် အဲဒါ ဂလူးကို့စ်။ ဂလူးကို့စ်။ ဆရာဝန်က ရှောင်ယာ့ကို ဂလူးကို့စ် နှစ်ရက်ဆက်တိုက်ပေးလိုက်တော့ ရှောင်ယာ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးက တော်တော်ကို သက်သာလာတယ်။ မစ္စစ်ကျုံးက ဘယ်ကမှန်းမသိ ထွက်လာပြီး ပိုက်ဆံမကုန်အောင် ဆရာဝန်ကို ‌ ဆေးထပ်မပေးခိုင်းဘူး။ သူက သူ့ချွေးမကိုတောင် ပါးရိုက်လိုက်တာ။ သူ့ချွေးမက သည်းမခံနိုင်တော့ သူ့ကိုခုန်အုပ်ပြီး မစ္စစ်ကျုံးနှင့် ရန်ဖြစ်ကြရော”

"ဒီအဘွားကြီးကတော့လေ။ အဲ့ဒါအပြစ်ကြီးပဲ!"

ဒါကိုကြားတော့ ရွှီအမေ ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

လမ်းကြားရှိ အမျိုးသမီးများက ဒေါသထွက်နေကြသည်။ တစ်ချို့သူတွေက အိမ်မှာ သားသမီးတွေရှိလို့ သွားချင်ပေမယ့် မသွားနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ကာ စားစရာတစ်ထုပ်၊ ပေါင်မုန့်နှစ်အိတ်နှင့် သကြားညို အနည်းငယ်တို့ကို ထုပ်ပိုးပြီး နာမကျန်းဖြစ်နေသော ကလေးမလေးထံသို့ ယူသွားခိုင်းလိုက်သည်။

မစ္စစ်ကျုံး အဲဒီလို ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်အောင်လုပ်တဲ့အခါ ကုရှီအန်းနဲ့ အစ်ကိုကြီးထို့ထို့တို့ အိမ်မှာမနေနိုင်တော့ပေ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက အသေးအမွှားကိစ္စဆိုရင် ဒေသန္တရကကိုင်တွယ်ကာ ကြီးကြီးမားမားဖြစ်ရင် ရဲဌာနကကိုင်တွယ်သည်။

ကုရှီအန်းနဲ့ အစ်ကိုကြီးထို့ထို့ မောပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ညနေစောင်းမှ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ညဘက်တွင် အချိန်ပိုအလုပ်ဆင်းပြီးနောက် ညသန်းခေါင်အဆာပြေ စားဖို့လိုသည်။ လင်းယောင်သည် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို အမြန်ပြင်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား ပန်းကန်ကြီးနှစ်လုံး ဆက်တိုက်စားကြသည်။

"ဘာလို့ပြန်တာ နောက်ကျနေတာလဲ"

ကျန်းဆွေ့လန်သည် ပန်းသီးတစ်ပန်းကန်လှီးကာ ယူလာခဲ့သည်။

အစာစားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ခွန်အားများရှိလာကာ စိတ်အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာပြီး နှစ်ယောက်သား စကားစမြည်ပြောကြသည်။

“ မစ္စစ်ကျုံးကို‌ ပြောမနေနဲ့။ သူ့သားကလည်း ကောင်းတဲ့ကောင်မဟုတ်ဘူး။ လူတွေအများကြီးရှေ့မှာ သူက လူကိုရိုက်ရဲတယ်။ ကျန်းမာရေးဌာနက ဆရာဝန်ကသာ သူ့ကို မတားခဲ့ရင် သူက ရှောင်ယာ့ကိုရိုက်တော့မှာ!"

ရွှီရှန်းချန်သည် ပန်းသီးကို ကိုက်လိုက်ပြီး အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ရှောင်ယာ့ကိုရိုက်မလို့?"

"မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုံးမိသားစုရဲ့သားက များသောအားဖြင့် ရိုးရိုးသားသားပုံပါ။ ဒါပေမယ့် သူ့က ဒီလိုလူမှန်း ငါမမျှော်လင့်ထားမိဘူး"

အစ်ကိုကြီးထို့ထို့က ဒေါသတကြီး ညည်းပြီး ကျန်းဆွေ့လန်ကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "သူက ဆရာဝန်ကိုတောင် ရိုက်ချင်သေးတာ။ ကုရှီအန်းက သူ့ကို မြေပြင်ပေါ် လှဲချလိုက်လို့သာ မထနိုင်တော့တာ။ မစ္စစ်ကျုံးကလည်း ဒုက္ခပေးချင်နေသေးတာ။ စတီးစက်ရုံကအတွင်းရေးမှုးချန်းက ကျုံးမိသားစုရဲ့သားကို အလုပ်ရုံကပြောင်းပြီး လမ်းမှာအမှိုက်လှည်းရမယ်ပြောတယ်။ မဟုတ်ရင် လယ်လုပ်ဖို့ သူ့မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားရမယ်တဲ့။ မစ္စကျုံးက အရမ်းလန့်သွားပြီး ချက်ချင်း တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်တာ"

" သူ့ကို လယ်​လုပ်​ဖို့ သူ့​မွေးရပ်​မြေကို ပြန်လွှတ်လို့ရပါ့မလား"

လင်းယောင်သည် နိုးလာသော ကုသို့သို့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ကုရှီတုန်းနဲ့ ကစားပြီးနောက် ကောင်လေးက အိပ်ပျော်သွားသည်။ ညစာတောင် သိပ်မစားတော့ သူ့အတွက် ကြက်ဥပူတင်းတစ်ပန်းကန် လုပ်ထားလိုက်သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်သည် သူ့သမက်နှင့် စကားစမြည်ပြောနေသဖြင့် ကောင်လေးက ညည်းတွားကာ နိုးလာသည်။ လင်းယောင်ကလည်း အတင်းအဖျင်းကို နားထောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်သောကြောင့် လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက သူ့သားကို ပွေ့ဖက်ကာ ကြက်ဥပူတင်းကို တစ်လုတ်ချင်းကျွေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလွယ်မှာလဲ? ကျုံးမိသားစုရဲ့ အဘိုးကြီးက ကိုရီးယားစစ်မြေပြင်မှာ စစ်ရေးအရ အမြတ်ထုတ်ခဲ့တာ။ စက်ရုံမှာရှိတဲ့ ကျုံးမိသားစုရဲ့ အဘိုးကြီးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ကြီးကြီးမားမား အမှားမကျူးလွန်ဘူးဆိုရင်တော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အတွင်းရေးမှုးချန်း ဒေါသထွက်ရင်တော့ လမ်းပေါ်မှာ အမှိုက်လှည်းဖို့ပြောကောင်းပြောနိုင်တယ်”

ကျန်းဆွေ့လန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ အမျိုးသမီးတွေအတွက် တရားမမျှတလွန်းဟု ဆိုပါသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်က မိန်းမကိုရိုက်ရင်တော့ မိန်းမတွေက သည်းခံနေရမည်။ သို့သော် မိန်းမက ပြန်ရိုက်ရင်တော့ ထိုမိန်းမက မကောင်းတဲ့မိန်းမပင်။ သူ့ကလေးတွေဟာလည်း နာမည်ကောင်းမရကြတော့ပေ။

ကိုယ့်ကိုနစ်မြှုပ်စေနိုင်ပေမယ့် အမျိုးသမီးတွေကတော့ ကိုယ့်သားသမီးအတွက် ဆက်သည်းခံကြရသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က စကားစမြည်ပြောရန် အိမ်သို့ ရောက်လာသော အဒေါ်တာ့ဖု၏ ဒေါသကိုလည်း နှိုးဆွလိုက်သည်။

“ ပြီးတော့ ဒီဘဝမှာ ကျွန်မတို့ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ကြရတယ်။ အိမ်မှာ အိမ်မှုကိစ္စ အားလုံးကိုလုပ်ရတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုတဲ့အခါ အိမ်အလုပ် လုပ်ရတယ်။ ယောက္ခမတွေ ယောင်းမတွေကိုလည်း ပြုစုရတယ်။ ကလေးမွေးတဲ့အခါလည်း ယောက်ျားလေးဆိုရင်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မိန်းကလေးဆိုရင်တော့ အရှုံးသမားကို မွေးလိုက်တာပဲ။ ပြီးတော့ ကလေးတွေထပ်မွေးရမှာ။ သားယောက်ျားလေး မမွေးနိုင်ရင် မင်းက ဥမဥတဲ့ ကြက်မလိုပဲ”