အခန်း (၁၁၁)

အဒေါ်တာ့ဖုက ဖြောင့်မတ်တဲ့ဒေါသတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့သည်။ သူမတို့မိသားစုမှာ သမီးနှစ်ယောက်သာ ရှိခဲ့ပြီး သူမဘဝမှာ သားယောင်္ကျားလေး မရှိခဲ့ဖူးပေ။ အသည်းကွဲခဲ့တာကြောင့်လို့ သူမပြောခဲ့ပေမယ့် ဒါက အတော်လေးကို လွန်ခဲ့ပါသည်။

မုန်းစရာကောင်းတဲ့ အဒေါ်ကြီးကျုံးကို မြင်ရတာဟာ ငယ်ငယ်တုန်းက ယောက္ခမကြီးကြောင့် ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒေါသတရားတွေကို ပြန်သတိရစေသည်။

အဒေါ်တာ့ဖုရဲ့ မွေးရပ်မြေက ကျေးလက်ဒေသဘက်မှာ ဖြစ်သည်။ ဦးလေးတာ့ဖုနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ ပထမနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ၊ ဦးလေးတာ့ဖုက မြို့မှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး သူမက ‌ကျေးလက်ဒေသက မွေးရပ်မြေမှာ လယ်မြေဧကပေါင်းများစွာကို လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။

တစ်နှစ်လုံးမှာ လင်မယားနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တွေ့ရခဲသည်။ အဒေါ်တာ့ဖုရဲ့ ဗိုက်ထဲက ကလေးက မလှုပ်ပေ။ သူမရဲ့ယောက္ခမကြီးက မိသားစုရဲ့ အစားအသောက်ကို ဖြုန်းတီးမိခဲ့လို့ သူမကို အိမ်မှာ ဆူဆဲခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်လေ သူမကိုယ်သူမ မြစ်ထဲကို ခုန်ချပြီး သေလိုက်ချင်လောက်အောင်တောင်မှ သူမရဲ့စကားလုံးတွေက မနှစ်မြို့စရာဖြစ်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့၊ သူမရဲ့ အစ်ကိုရင်းတွေက သူမအမျိုးသားရဲ့မိသားစုမှာ သူတို့ရဲ့ ညီမလေး ခံစားနေရတယ်ဆိုတာကို သိခဲ့ကြပြီး ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ တစ်နှစ်ကြာတဲ့အခါ၊ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ ဦးလေးတာ့ဖုက မွေးရပ်မြေကို ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမရဲ့မိသားစုက အစ်ကိုကြီးတွေက သူမကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ကြသည်။ ဦးလေးတာ့ဖုကလဲ သူ့ဇနီးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ အဒေါ်တာ့ဖုက ဒုက္ခပင်လယ်ကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမအမျိုးသားနဲ့ ယွင်ရွှေကောင်တီကို လိုက်လာခဲ့သည်။

" အိုး၊ ရှင်လဲ အများကြီး ခံစားခဲ့ရတာပဲ။ "

" ဒါက ရေးကြီးခွင်ကျယ်မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ? ဘယ်နှစ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့အမျိုးသမီးတွေက အမြဲတမ်း ပိုခံစားခဲ့ကြရတာပဲ။ "

အဒေါ်ကြီးနှစ်ယောက်က တစ်ညလုံး ကံမကောင်းပြီး အကျင့်စာရိတ္တပျက်ပြားတဲ့ လူ့ပတ်ဝန်းကျင်အဟောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ရှာခဲ့ကြသည်။ အာခြောက်လာတဲ့အခါမှ စကားပြောတာရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့အိမ်‌ကို ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက အကူအညီပေးခဲ့တဲ့အခါ၊ကျုံးမိသားစုရဲ့ အဒေါ်ကြီးက သူ့ချွေးမကို သကြားဓာတ်သွင်းဖို့အတွက် ပေးဆောင်ဖို့ စိတ်မပါခဲ့ပေ။

ရှောင်ယာ့ရဲ့ ဘဝက အရမ်းကြမ်းတမ်းခဲ့သည်။ အစာရေစာရှားပါးလာတဲ့အခါ၊ မစ်စ်ကျုံးက အရမ်းဆာလောင်နေခဲ့သည်။ သူမက သွေးအားနည်းပြီး အာဟာရချို့တဲ့တာကို အပြင်းအထန်ခံစားခဲ့ရသည်။ ရက်အနည်းငယ်လောက် သကြားဓာတ်သွင်းလိုက်တာက အလုံးစုံတော့ မကူညီပေးနိုင်ပေ။ သူမကိုယ်သူမ ဂရုမစိုက်ခဲ့ရင်၊ သူမ ပျက်စီးသွားပါလိမ့်မည်။

ကောင်တီကျန်းမာရေးစင်တာက ဆရာဝန်က ဆေးညွှန်းပေးခဲ့ပြီး သံဓာတ်အားတိုးဆေး၊ ငါးကြီးဆီ နဲ့ ကယ်လ်ဆီယမ်ဆေးပြားတွေတင်ပဲ လတိုင်းမှာ ယွမ်အမြောက်အများကျသင့်သည်၊ အနာဂတ်မှာ ရှောင်ယာ့ကောင်းကောင်းအနားယူဖို့နဲ့ ပင်ပင်ပန်းပန်းမလုပ်ဖို့ အသာထားပါဦး။

မစ်စ်ကျုံးအတွက် ရှောင်ယာ့ကို တိုက်ဖို့ လတိုင်း ပိုက်ဆံအများအပြားသုံးစွဲရတာက သူမနှလုံးသားကို ဆုတ်ဖြဲနေသလိုပင်။

မစ်စ်ကျုံးက သူမရဲ့အသက်အရွယ်ကို အသုံးချပြီး သူမရဲ့ချွေးမနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

အမေနဲ့ သားက ချွေးမကို သတိလစ်တဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ၊ အဒေါ်ကြီးကျုံးက ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနရဲ့တံခါးဝမှာ အော်ဟစ်ရင်း လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

ကျုံးမိသားစုရဲ့သားက သူ့လက်မှာ လက်ထိပ်နဲ့ မျက်နှာမဲ့ထားခဲ့ပြီး တုန်လှုပ်စွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။ " ရဲသား‌ကြီး၊ ဒါက တစ်ကယ်ကို အထင်လွဲစရာပါပဲ။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ရိုက်တောင်မရိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် နှစ်ချက်ပဲ ထိုးခဲ့တာ... "

ကျုံးမိသားစုရဲ့သားပြောလိုက်တဲ့စကားက ရဲမေတွေကို အရမ်းဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး သူတို့လက်ထဲက စာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ "ဘန်း"ကနဲနေအောင် ပစ်ချခဲ့ကြသည်။

"ကျုံးအာ့ကျူ! မင်းအခု ဥပဒေချိုးဖောက်လိုက်တာကို သိလား? မင်းတို့ သားအမိက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒဏ်ရာရစေမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြတာ! ဥပဒေအရ၊ မင်းတို့ကို သုံးနှစ်ထက်မပိုတဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ထောင်ဒဏ်ကျသင့်လိမ့်မယ်။ အခြေအနေတွေက ပြင်းထန်လာပြီး၊ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်ရင်၊ သုံးနှစ်ထက်မနည်း၊ ဆယ်နှစ်ထက်မပိုတဲ့ ထောင်ဒဏ်အထိ ကျသင့်လိမ့်မယ်! "

တစ်ခြားရဲမေတွေကလဲ ရေခဲတမျှ အေးစက်ခဲ့ကြသည်။

"မစ်စ်ကျုံးလျို့! ကျုံးအာ့ကျူ! မင်းတို့အမှုကို အမှန်အတိုင်း ပြောကြစမ်း၊ ရူးချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဥပဒေရဲ့အပြစ်ပေးခြင်းကနေ ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားနဲ့! "

ရဲမေတွေက ကျုံးအာ့ကျူကို ကြောက်လွန်းလို့ ဘောင်းဘီထဲ ဆီးထွက်ကျတဲ့အထိ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆူဆဲခဲ့ကြသည်။

စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်းက ဆီးနံ့တွေနဲ့ ပြည့်သွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးတွေက အရမ်းရွံလွန်းလို့ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။

ရွှီရှန်းချန်က ပြောခဲ့သည်။ " ဆိုးလိုက်တဲ့ ကံ " ထို့နောက် အရင်ဆုံးကျုံးအာ့ကျူကို စိုနေတဲ့ဘောင်းဘီတွေကို လဲပေးဖို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

မစ်စ်ကျုံးက စစ်မေးခန်းထဲမှာ ဆော့ကစားချင်ခဲ့သေးသည်။ သူမက ရဲမေရဲ့မျက်မှန်ကို သူမရဲ့တံတောင်ဆစ်နဲ့ ချိုးနိုင်တဲ့အထိ သန်မာခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက မစ်စ်ကျုံးကို မျက်နှာသေနဲ့ စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။

" မင်းတို့ ဝန်ခံရင်၊ မင်းတို့ကို သက်ညှာပေးမယ်၊ မင်းတို့ ခုခံရင်၊ မင်းတို့ကို တင်းကြပ်ရလိမ့်မယ်။ မစ်စ်ကျုံးလျို့က အသက်ကြီးပြီး ထိခိုက်လွယ်တယ်၊ ပြီးတော့ မတ်တပ်မရပ်နိုင်ဘူး။ ရဲဘော်တွေက ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ "

ဘေးက ရဲဘော်တွေက လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်နေခဲ့တာနဲ့၊ မစ်စ်ကျုံးက ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြင်းထန်တယ်ဆိုတာကို သိနေခဲ့ပြီး ကုရှီအန်းရဲ့ အေးစက်တဲ့မျက်လုံးတွေကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သူမက မြေကြီးပေါ်က အမြန်ထရပ်ခဲ့သည်၊ " ငါ မတ်တပ်ရပ်နေပြီ၊ နင်တို့ကောင်တွေ။ အမြန် ငရုတ်ကောင်းရေ ယူလာခဲ့။ "

လက်ထဲမှာ ငရုတ်ကောင်းရေ ကိုင်ထားတဲ့ ရဲဘော်က အရမ်းစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက အချိန်မဖြုန်းပဲ မစ်စ်ကျုံးကို တိုက်ရိုက် စစ်မေးခဲ့သည်။

ဒီရက်တွေမှာ၊ ကောင်တီမြို့ထဲမှာတောင်၊ သူတို့ရဲ့ချွေးမတွေကို ‌နောက်ပြောင်ဖို့ အဒေါ်ကြီးတွေ လုပ်ကြတဲ့ အရာတွေ များစွာရှိကြသည်။ သူတို့ ဘယ်လောက်များများပဲ လုပ်လုပ်၊ မစ်စ်ကျုံးက သူမရဲ့ချွေးမရှောင်ယာ့ကို သတ်မိတော့မယ်အထိ အရှက်မရှိခဲ့ပေ။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ရဲမေတွေအများစုက မိသားစုကောင်းတွေက လာကြတာဖြစ်သည်၊ သူတို့ရဲ့ မိဘတွေက ‌ပညာတတ်ကြပြီး မှန်ကန်တဲ့မိသားစုနဲ့ အိမ်ထောင်ကျခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေကို ကြားပဲကြားဖူးကြတာဖြစ်ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့‌မှာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့က ဒီ ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့မိန်းမကြီးကို ထင်မြင်ချက်ကောင်းမပေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ကျုံးမိသားစုရဲ့ ချွေးမလေးက ဆေးရုံမှာ လတစ်ဝက်လောက် လှဲနေခဲ့ရသည်။ သူမရဲ့‌ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က ကျိုးသွားခဲ့ပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်မှာ ဒဏ်ရာတွေရတဲ့အထိ အရိုက်ခံခဲ့ရပါသည်။ သူမရဲ့မိဘတွေက သူတို့သမီးလေးကို ကြည့်ဖို့လာခဲ့ကြပြီး မျက်ရည်ကျလောက်အောင် ဒေါသထွက်ခဲ့ကြရသည်။ ပြီးတော့ကျုံးမိသားစုက သားအမိတွေ ‌ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရတာကို ကြည့်ဖို့ အံကြိတ်ထားခဲ့ကြသည်။

ယွင်ရွှေကောင်တီမှာ ပထမဆုံးနှင်းကျခဲ့တဲ့ရက်မှာ၊ ကျုံးမိသားစုနဲ့ သူတို့သားရဲ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမှုကို စီရင်ချက်ချမှတ်ခဲ့သည်။

မစ်စ်ကျုံးက တစ်နှစ်ခွဲ ပြစ်ဒဏ်ကျသင့်ခဲ့ပြီး ကျုံးအာ့ကျူက သုံးနှစ်ပြစ်ဒဏ်ကျသင့်ခဲ့သည်။ အမေနဲ့သားက တစ်ယောက်လက်ကို တစ်ယောက်ကိုင်ပြီး တရားရုံးထဲမှာ ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။ မစ်စ်ကျုံးက မဝင်ချင်တာကြောင့် ခြေထောက်ကို ဆောင့်ခဲ့သည်။ ထောင်ထဲကိုပို့ပြီး ရဲဘော်တွေက ထိရောက်စွာ အရေးယူခဲ့သည်။

ကျုံးမိသားစုရဲ့ သားအမိနှစ်ယောက်က အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။ ကျုံးအာ့ကျူရဲ့ စတီးစက်ရုံက အလုပ်ကိုကျုံးမိသားစုရဲ့ ချွေးမဆီ လွှဲပေးခဲ့သည်။ ကျုံးမိသားစုရဲ့ချွေးမက အလုပ်ကို လွှဲယူခဲ့ပြီး လတိုင်း ပိုက်ဆံရှာနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းကလဲ တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီး သက်သာတဲ့စပါးသီးနှံတွေကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယလမှာ သူမက ထောင်ထဲမှာရှိနေတဲ့ ကျုံးအာ့ကျူကို ကွာရှင်းခဲ့သည်၊ သူမကိုယ်သူမ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ကောင်တီကို သူတို့ကလေးသုံးယောက်နဲ့ သူမရဲ့မိဘတွေကိုခေါ်သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ရှောင်ယာ့ဆီကို ခဏခဏအလည်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ယာ့ကို ကောင်းကောင်းကျွေးမွေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

နဂိုက ကျိုးတိုးကျဲတဲနဲ့ အဝါရောင်သန်းနေတဲ့ ဆံပင်နဲ့ မိန်းကလေးက လူတွေကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ ပန်းဆီရောင်မျက်နှာလေး ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဆယ့်နှစ်ကြိမ်မြောက်လပြည့်မှာ နှင်းတွေကျနေပြီး နှစ်သစ်ကူးလဲ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

နှစ်သစ်ကူး ကျရောက်လာတာနဲ့၊ ကောင်တီရဲ့ နှစ်သစ်ကူးအငွေ့အသက်က အလွန်အားကောင်းလာသည်။ အိမ်တိုင်းက နွေဦးပွဲတော်ကဗျာတွေ ကပ်ထားကြပြီး မီးအိမ်တွေ ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။

နောက်ဆုံးမှာ၊ ကျေးလက်ဒေသက မြို့ပေါ်နဲ့ ကွာခြားသည်။ ဒီနှစ်၊ ယွင်ရွှေကောင်တီရဲ့ ကောင်တီပြဇာတ်ရုံက ဇာတ်ကားကောင်းတွေကို တင်ဆက်ခဲ့ပြီး ပြဇာတ်ရုံက နေ့တိုင်း ရုံပြည့်ပါသည်။

ဦးလေးကျန်းက မုန်လာဥနဲ့ မုန်လာထုပ် နှစ်ခြင်းပို့ဖို့ မြို့ကို သွားခဲ့ပြီး ကုမိသားစုကြီးနဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားကြည့်ဖို့လဲ သွားခဲ့တာဖြစ်သည်။

ဦးလေးကျန်းက ရုပ်ရှင်ရုံနေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာ အရမ်းအသက်ရှူကြပ်ခဲ့တာကြောင့် ရုပ်ရှင်အပြီးထိ ကြည့်ခဲပြီး ပိုက်တစ်ချောင်းနဲ့ အိုးကို စုတ်ပြီး ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ရဲဘော်ဆွေ့လန်က သူ့ကို ဘာလို့ထွက်ပြေးသွားတာလဲလို့ မေးခဲ့သည်။

ဦးလေးကျန်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောခဲ့သည်။

" ဘာလို့ ရုပ်ရှင်ကို မြို့ထဲမှာ မကြည့်တာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ ကျေးလက်ဒေသက ပြပွဲကြီးတွေကို မကြည့်တာလဲ? နေရာက အရမ်းကျယ်ပြီး တစ်ရွာလုံးတောင် လူမအုံပဲ အတူတူကြည့်လို့ရတာပဲကို။ အရမ်းကျယ်ပြီး လင်းလင်းချင်းချင်းလဲ ရှိသေးတယ်။ "

ဦးလေးကျန်းပြောတာ မှန်ပါသည်။ ကောင်တီမှာ ရုပ်ရှင်ရုံတွေနဲ့ ပြဇာတ်ရုံတွေ ရှိပါသည်။ ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်ရင်၊ လက်မှတ်ဝယ်ပြီး ဝင်သွားရုံပါပဲ။

ကျေးလက်ဒေသမှာ ဘာရှိလို့လဲ? မြေပြင်ပေါ်မှာပဲ ထိုင်ကြရတာဖြစ်သည်။ ပွဲတော်တွေနဲ့ နှစ်သစ်ကူးကာလတွေမှာဆို၊ ရွာက နဂါးနဲ့ ခြင်္သေ့အကတွေ၊ အော်ပရာအဆိုတော်တွေနဲ့ ချင်အော်ပရာအဆိုတွေက မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖျော်ဖြေကြသည်။ ရွာက ရုပ်ရှင်ကန့်လန့်ကာက ခြွင်းချက်မရှိပေ။ ညဘက်မှာ၊ ညောင်ပင်ကြီးနှစ်ပင်၊ ကျယ်ပြန့်ပြီး လင်းတဲ့ အဖြူရောင်လိုက်ကာ၊ ရုပ်ရှင်ပြစက်အပေါ်က အဖြူရောင်မီးလုံးနဲ့ အုပ်စုလိုက် အတူတကွ ကြည့်ရှုကြတဲ့ လုအုပ်ကြီးက ဒီခေတ်မှာတော့ ကျေးလက်ဒေသက အသက်အဝင်ဆုံး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ရွာရဲ့ အသံချဲ့စက်က လျှပ်စစ်အသံတွေ တတီတီမြည်တာ‌တွေ လျော့သွားတိုင်း ရွာကို အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ ချွေးမလေးတွေက ဆန်ဆေးရင်း၊ အသီးအရွက်တွေ ချက်ပြုတ်ရင်း အကုန်လုံး ပြုံးမိသွားကြသည်။ အကြီး‌ဆုံး မိန်းကလေးက သူမတန်ဖိုးထားရတဲ့ ပန်းထိုးအင်္ကျီလေးကို ဗီဒိုထဲက ထုတ်လိုက်ပြီး မဝတ်ပဲနေဖို့ သည်းမခံနိုင်ပေ၊ ပြီးတော့ မှန်ရှေ့မှာ ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ကျပြီးသူအများစုက ကိုယ့်မိတ်ဖက်နဲ့ကိုယ် မိတ်ဆက်ကြပေမယ့်လည်း၊ အခု လူ့ပတ်ဝန်းကျင်က တိုးတက်လာခဲ့သည်။ မိန်းကလေးငယ်လေးတွေကလဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချစ်ခင်ခွင့်ရချင်ခဲ့ကြပြီး လက်တွဲဖော်ရှာချင်ခဲ့ကြသည်။

ဒီနှစ်ရဲ့ ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်လိုပါပဲ၊ ကောင်တီရုပ်ရှင်ရုံက "ရဲရင့်သော သားသမီးများ" ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကားအသစ် ပြသခဲ့သည်။ ကောင်တီမှာ ထုတ်လွှင့်ခဲ့ပြီး ကျေးလက်ဒေသမှာလဲ ပြသခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ၊ "ပစ်လိုက်စမ်းပါ။" ဆိုပြီး သရုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ လူငယ်လေး ဝမ်ချန်က မျက်ခုံးထူပြီး ကြီးမားတဲ့ မျက်ဝန်းတွေ ရှိသည်။ ပြီးတော့ ရဲရင့်တဲ့ လျို့ရှစ်လုံက ကျေးလက်ဒေသက မိန်းမပျိုအများစုအတွက် လက်တွဲ‌ဖော်ရှာဖို့ စံပြပုံစံဖြစ်လာခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကြင်ဖက်တွေ့ဖို့ အိမ်ကိုရောက်လာတဲ့အခါ၊ မိသားစုက ခြေထောက် ၃၆ ချောင်းအတွက် တက်နိုင်ရဲ့လားလို့ မေးလေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

"ခြေထောက် ၃၆ ချောင်း" ဆိုတာက ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်တွေမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ မင်္ဂလာပွဲစံနှုန်းဖြစ်သည်။ အိမ်အသစ်က ပရိဘောဂတွေမှာ နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်တစ်လုံး၊ ခြေ ‌၈ ချောင်းပါ စားပွဲတစ်လုံး၊ ထိုင်ခုံ ၄ လုံး၊ ဗီဒိုအကြီးတစ်ခု၊ စာရေးခုံတစ်လုံးနဲ့ ကြောင်အိမ်တစ်လုံး ပါဝင်သည်။ ဒါက ကျေးလက်ဒေသက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ထိမ်းမြားဖို့အတွက် စံပြပစ္စည်းတွေပဲ ဖြစ်သည်။ ပင်ကိုအားဖြင့်၊ စံနှုန်းက စံနှုန်းပါပဲ။ ပြည်နယ်က ကျွေးတဲ့ လစာနဲ့ မြို့မှာနေထိုင်တဲ့မိသားစုတွေက လွဲလို့၊ မိသားစုအများစုက မတတ်နိုင်ကြပေ။

အထူးသဖြင့် တစ်မိသားစုလုံးစားသောက်ဖို့ မလုံလောက်တဲ့အတွက် ခက်ခဲနေကြတဲ့ ကျေးလက်ဒေသတွေမှာ၊ ပရိဘောဂပစ္စည်းတွေဝယ်ဖို့ ဘယ်က ပိုက်ဆံလုံ‌လုံလောက်လောက် ရှိမှာလဲ?

ဒါကြောင့် ကျေးလက်ဒေသက လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း စံနှုန်းကို ၃၆ ကနေ ၂၄ အထိ လျော့ချထားခဲ့ကြသည်။ ထိမ်းမြားခြင်းအတွက် နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်တစ်လုံး၊ ခြေ ၈ ချောင်းပါစားပွဲနဲ့ ထိုင်ခုံ နှစ်လုံး၊ အံဆွဲသေတ္တာတစ်လုံး၊ အဝတ်လျှော်ဇလုံတစ်လုံး၊ ထွေးခံတစ်လုံးနဲ့ သံရေနွေးဓာတ်ဘူးတစ်ဘူးတို့က လုံလောက်သည်။ အခု မိန်းကလေးတွေက တိုက်ရိုက်မေးခဲ့ကြသည်။ " တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပါဝင်ပြီး ဝမ်ချန်လို သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လား? "

ဒါက လူငယ်တွေကို စိတ်ရှုပ်စေခဲ့သည်။ သူတို့က ဒီတိုင်း သာမန်လူငယ်လေးတွေပဲ ဖြစ်ကြပြီး စစ်ထဲကို မဝင်နိုင်ကြပေ။ လူငယ်တွေက ညည်းညူခဲ့ကြပြီး အချိန်အကြာကြီး စကားမပြောနိုင်ခဲ့ကြပေ။ မိန်းကလေးတွေက ဒီကိစ္စကြောင့် မျက်နှာတွေ မဲကျသွားခဲ့ကြသည်။ ရယ်စရာကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့ကြသည်။

ဦးလေးကျန်းက ကျေးလက်ဒေသဘက်ကို မြည်းလှည်းနဲ့ မောင်းပြန်သွားခဲ့သည်။ ခြံထဲမှာ ဖိနပ်အခံတွေ လိုက်ကောက်နေတဲ့ ကျန်းဆွေ့လန်က သူမရဲ့ချွေးမလေးကို အရင်တုန်းက ရွာအကြောင်း ပြောပြရင်း အပ်နဲ့ ဖိနပ်အခံတွေကို အပ်ချည်ကြိုးနဲ့ သီနေခဲ့သည်။

ဒီဆောင်းက အလွန်အမင်းအေးစက်ပြီး ခြောက်သွေ့လှသည်။ ကောင်တီက ကလေးတွေက အအေးမိခဲ့ကြပြီး ဆောင်းလေအေးကြောင့် ချောင်းဆိုးခဲ့ကြသည်။ ပြီးတော့ ကကုရှီအန်းနဲ့ကုသို့သို့တို့လဲ အဖျားပိုးဝင်ခဲ့ကြသည်။

ဆေးသောက်ခြင်းနဲ့ ဆေးထိုးခြင်းအပြင်၊ လင်းယောင်က ကလေးတွေ သောက်ဖို့ သကြားခဲနဲ့ နှင်းသစ်တော်သီးတွေကိုလဲ ကြိုချက်ပေးခဲ့သည်။

တစ်ညကို တစ်ခွက်ပဲ သောက်ရမယ်၊ အကုန်မသောက်လိုက်နဲ့နော်။

တစ်ပတ်လောက် သောက်ပြီးနောက်မှာ၊ တူဝရီးနှစ်ယောက်ရဲ့ ချောင်းဆိုးတဲ့လက္ခဏာတွေက အတော်လေး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်မှာ မြောက်လေက ပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး ကုရှီအန်းက စူးရှချောမောတဲ့ မျက်နှာကို ဖော်ထားကာ စစ်ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားပြီး ခြေလှမ်းကျဲကျဲနဲ့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ကန်စွန်းဥနဲ့ ပေါင်းထားတဲ့ သစ်ချသီး တစ်ပန်းကန်ကို မီးဖိုထဲမှာ ကြော်ထားခဲ့ပြီး သူမရဲ့မျက်နှာက နီမြန်းနေခဲ့သည်။ ဟုတ်သည်၊ ရှီအန်းကို စောင့်ရှောက်ပြီး တံခါးဝကနေ ဝင်လာတဲ့ သူ့ကို ပြောခဲ့သည်။

" အိမ်ပြန်ရောက်ပြီလား? "

" အင်း "

" ငါးစွပ်ပြုတ်က အိုးထဲမှာ ပူနေတုန်းပဲ။ နွေးသွားအောင် တစ်ပန်းကန်လောက် သောက်လိုက်ဦး။ "

လင်းယောင်က သူမကိုယ်တိုင် ဘာမှလုပ်မှာမဟုတ်ပေ။ အားလုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ သူမက ငါးစွပ်ပြုတ်ချက်ခဲ့ပြီး စွပ်ပြုတ်ကိုမွှေဖို့က လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုရဲ့ အလုပ်ဖြစ်သည်။

ကုရှီအန်းက ပြုံးခဲ့ပြီး သူ့လက်တွေနဲ့ အိုးအဖုံးကို မခဲ့သည်။ အဖြူရောင်ငါးစွပ်ပြုတ်ထဲမှာ ငါးအသားလွှာတွေ ရှိခဲ့သည်။ ငါးစွပ်ပြုတ်ကို အစိမ်းရောင်နံနံပင်တွေ ခတ်ထားခဲ့သည်။ အေးတဲ့နေ့မှာ၊ ပူပူနွေးနွေးတစ်ပန်းကန်သောက်ရတာလောက် ပိုကောင်းတာမရှိတော့ပေ။ မွှေးပျံ့ပြီး အရသာရှိတဲ့ ငါးစွပ်ပြုတ်က ပိုလို့တောင် သက်တောင့်သက်သာရှိလှပါသည်။

ကုရှီအန်းက အလျင်အမြန် ငါးစွပ်ပြုတ်နှစ်ပန်းကန်ကို ခပ်လိုက်သည်၊ သူနဲ့ လင်းယောင်အတွက် ဖြစ်သည်။

လင်းယောင်က တခမ်းတနားမရှိပဲ သူမရဲ့ငါးစွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကြီးကို ကောင်းကောင်းစားသောက်ခဲ့သည်။

" သို့သို့ရော? "

" သုန်ဇီရဲ့အခန်းမှာ ရှိတယ်။ "

ကုရှီအန်းက စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ကြောင်ကြီးအတွက် ဟင်းခတ်မှုန့်မပါတဲ့ ငါးအသားလုံးတစ်ပန်းကန်စာ ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ သူအိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ၊ ကုရှီအန်းက သူ့ကို ကုတ်ပေးနေတာကို ရပ်လိုက်ရင်တောင် ကြောင်ကြီးက ‌တစ်ညှောင်ညှောင်အော်နေခဲ့သည်။

စားပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကြောင်ကြီးက အော်ခဲ့ပြီး လင်းယောင်ရဲ့ ခြေထောက်ကို ပွတ်ဖို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ လင်းယောင်က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ကြောင်ကြီးကို ချီလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဗိုက်ဖောင်းလေးကို ပွတ်ပေးခဲ့သည်။ ကြောင်ကြီးကလဲ သူကလေးတုန်းကလိုမျိုး သူမကို ဖက်ပြီး နမ်းချင်ခဲ့သည်။

လင်းယောင်က မျက်နှာတည်သွားခဲ့ပြီး ဒီကျက်သရေရှိတဲ့အလုပ်ကို လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို လက်လွှဲပေးခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက အလွယ်တကူပဲ ကြောင်ကြီးကို ချီလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် မြှောက်ပေးခဲ့ကာ ကြောင်ကြီးကို သက်သက်သာသာရှိစေတဲ့ ကြောင်ကြီး ရဲ့ မေးစေ့ကို ပွတ်ပေးခဲ့သည်။

ကုမိသားစုရဲ့ အိမ်တော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ပြီး နွေဦးရောက်တဲ့အခါ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒါက ဒီနှစ်ဟာ မိသားစုက ခြံဝင်းထဲမှာ ဖြတ်သန်းမယ့် နောက်ဆုံးနှစ်သစ်ကူးကာလဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်သည်။

တစ်မိသားစုလုံးက လက်လျော့ဖို့ နည်းနည်းတွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြပေမယ့်၊ လင်းယောင်နဲ့ ကုသို့သို့တို့ သားအမိနှစ်ယောက်က နှလုံးသားမရှိခဲ့ကြပေ။

ကုရှီအန်းက သုန်ဇီအခန်းကိုသွားပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေခဲ့တဲ့ သူ့သားဖက်တီးလေးကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။ သူက ကလေးလေးကို အိပ်ခိုင်းဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့သည်။

လင်းယောင်က အိမ်ထဲမှာ လှော်ထားတဲ့ သစ်ချသီးချိုချဉ်တွေ စားနေခဲ့သည်။ သူတို့ကွဲသွားတာနဲ့ အိုးထဲက ထွက်လာတဲ့ သစ်ချသီးတွေကို ခွဲခဲ့သည်။ သစ်ချသီးတွေရဲ့ ရနံ့က သူမနှာခေါင်းမှာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သူမရဲ့ပါးစပ်က ခေါက်ဆွဲအချိုနဲ့ ပြည့်နေခဲ့သည်။

လင်းယောင်ရဲ့ ပလုတ်ပလောင်းဖြစ်နေမှုက ကုသို့သို့ကို ချက်ချင်းနိုးလာစေခဲ့သည်။

ကောင်းပြီ၊ လင်းယောင်က ပန်းကန်ပေါ်ကသစ်ချသီးတွေကို သူမရဲ့သားလေးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေတာကို မြင်ခဲ့ပြီး ကလေးလေးကို သူမရင်ခွင်ထဲမှာ ချီထားခဲ့သည်။ သားအမိနှစ်ယောက်က တစ်ကြိမ်မှာ တစ်လုတ်နဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စားသောက်ခဲ့ကြသည်။

ညနေ ဆယ်နာရီမှာ၊ ကုသို့သို့ကို သူ့အဖေက ချီထားခဲ့ပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကို ဆေးပေးကာ သူ့ရဲ့သွားလေးတွေကို တိုက်ပေးခဲ့ပြီး ကုတင်အသေးလေးပေါ်မှာ သိပ်ခဲ့သည်။

ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းတဲ့ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက အိပ်ယာပြင်ခဲ့ပြီး ခြေထောက်ဆေးဖို့ ရေယူလာကာ တစ်လစာ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးကို လှမ်းပေးခဲ့သည်။

လင်းယောင်က သက်တောင့်သက်သာရှိစွာနဲ့ သူမရဲ့ခြေထောက်ကို ရေစိမ်ထားခဲ့ပြီး ကုရှီအန်းက ခြေထောက်ဆေးပြီးနောက် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမက လောဘကြီးတဲ့ ရှဉ့်လေးလို လစာကို သိမ်းခဲ့သည်။ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးတွေ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ခြေထောက်ကို ဆေးပြီး သူမဘာသာ သွားတိုက်နေခဲ့သည်။ အိပ်ယာဝင်သွားတာနဲ့၊ လင်းယောင်က ချက်ချင်း သူ့ရဲ့လက်မောင်းတွေထဲကို တိုးဝှေ့နေခဲ့သည်၊ သူမရဲ့ချိုသာတဲ့စကားလုံးလေးတွေက ပဲလုံးလေးတွေလို ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။ " အိုး၊ ငါတို့ရဲ့ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက အရမ်းနူးညံ့ပြီး နားလည်ပေးတတ်တာပဲ၊ သူ့ကို ဆုချသင့်တယ်။ "

" ဘယ်လိုဆုချမှာလဲ ? "ကုရှီအန်းက ပြုံးခဲ့သည်။

" အနမ်းတစ်ပွင့်ဆိုရင်ရော? "လင်းယောင်က ပြုံးခဲ့သည်။

" နည်းနည်း မနည်းနေဘူးလား? "

" နှစ်ကြိမ်ဆိုရင်ရော? "

ထောက်ပံ့ကြေးအတွက်၊ လင်းယောင်က အနမ်းနှစ်ပွင့်ပေးဖို့ လက်ဦးမှုရယူခဲ့သည်။

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက နောက်ထပ်နည်းနည်းလောက် ထပ်နမ်းပေးသင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

လင်းယောင်က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်သည်၊ မကြားသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့ပြီး စောင်ကို ပိုက်ကာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက ပြုံးပြီး မီးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အခန်းက မှောင်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တစ်ရက် အော်သံတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။

" အကျင့်မကောင်းတဲ့လူကြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ? "

" အကြွေးတောင်းနေတာ။ "

" .... "

*

၁၂ ကြိမ်မြောက် လပြည့်ရဲ့ ၂၉ ရက်မြောက်နေ့မှာ၊ လမ်းထဲက အိမ်ခြေတိုင်းမှာ အသားဆီနံ့တွေ မွှေးပျံ့နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဒါက အိမ်က ကလေးတွေကို လောဘကြီးစေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သွေးရူးသွေးတန်းလျှောက်ပြေးနေတာကို ရပ်တန့်စေခဲ့ပြီး သူတို့လက်ချောင်းလေးတွေကို ပါးစပ်ထဲမှာထည့်ကာ သွားရည်ကျစေခဲ့ပြီး အရသာရှိတဲ့အစားအစာကို စောင့်မျှော်နေစေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က နေ့လည် ၄ နာရီမှာ အလုပ်ဆင်းခဲ့သည်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးက နီးကပ်လာပြီး၊ စက်ရုံက အချိန်ပိုအလုပ်လုပ်ခဲ့ကာ ထုတ်လုပ်ရေးရက်တွေ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရုံးကရဲဘော်တွေပဲ နှစ်စဉ်ပိတ်ရက်ကို စောင့်မျှော်နေကြတာ မဟုတ်ပဲ၊ အလုပ်ရုံက အလုပ်သမားတွေကလဲ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာမရှိခဲ့တာကြောင့်၊ စောစောပြန်ခဲ့သည်။

ကလေးများနေ့မှာ၊ အစိုးရက နှစ်တိုင်း ကောက်ပဲသီးနှံတွေကို အချိန်တစ်ခုထိ ပြန်လည်ရောင်းချပေးခဲ့ပြီး အလုပ်မလုပ်နိုင်တဲ့လူတွေနဲ့ နှစ်သစ်ကူးဆင်နွှဲဖို့ နေထိုင်မှုအခက်အခဲရှိတဲ့လူတွေကို ဝယ်ယူဖို့လက်မှတ်တွေ ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ဒီနှစ်ကတော့၊ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ အများကြီး ပြန်လည်ရောင်းချပေးခဲ့သည်။ မြို့ထဲမှာတင် မဟုတ်ပဲ၊ ကျေးလက်ဒေသမှာပါဆိုတော့၊ နှစ်ကောင်းတစ်နှစ် ရရှိနိုင်ခဲ့ကြသည်။

၁၂ ကြိမ်မြောက် လပြည့်ရဲ့ ၂၃ ရက် ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကွေ့ဟွားဟူးထုန်ဝင်ပေါက်က ချွေးမလေးက တိုဟူးကြိတ်၊ ဝက်သားဝယ်ပြီး နှစ်သစ်ကူးပစ္စည်းအသစ်တွေ ဝယ်တာနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

လောင်ကုတို့ မိသားစုလေးယောက်က မြို့ကဝယ်လာတဲ့ ပေါင်မုန့်ကို စားနေကြသည်။ အဲ့ဒီအကြောင်းပြောပြရင်၊ တစ်ခြားသူတွေရဲ့ မျက်လုံးက အားကျမှုနဲ့ ပေါက်ထွက်လာကြပါလိမ့်မည်။ ဒါက နှစ်ယောက်အလုပ်လုပ်တဲ့ မိသားစုထက်တောင် ပိုလှပပါသေးသည်!

အိမ်မှာ ထမင်းလေးပန်းကန် ရှိပြီး၊ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအတွက် မီးရှူးမီးပန်းတွေ၊ ချိုချဉ်တွေ၊ မုန့်တွေ၊ အထည်စတွေ၊ ထမင်း၊ ခေါက်ဆွဲ၊ ဆီ၊ ကြက်ဥတွေ၊ အသားငါး၊ စတာတွေ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယောင်က ဘာမှစိတ်ပူစရာမရှိခဲ့ပေ၊ ပြီးတော့ သူမနဲ့ ရဲဘော်ဆွေ့လန်တို့က အိမ်မှာ နှစ်သစ်ကူး‌ ပေါက်စီတွေနဲ့ ပန်းလိပ်တွေကို အေးအေးဆေးဆေး ပေါင်းထားခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကာလတွေမှာ၊ ယွင်ရွှေကောင်တီက အိမ်ခြေတိုင်းက ပျော်ရွှင်ခြင်းနဲ့ ‌ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖော်ဆောင်တဲ့ အဖြူရောင် ပန်းလိပ်လေးတွေတစ်အိုးကို ပေါင်းခဲ့ကြလိမ့်မည်။

လင်းယောင်က ပဲလိပ်ပေါက်စီကို ဘယ်လိုပေါင်းရမလဲဆိုတာ နဂိုကတည်းက သိခဲ့သည်။ အဲ့ဒီမနက်စောစောမှာ၊ သူမက ခေါက်ဆွဲလုပ်ပြီး ဂျုံလုံးဖြစ်အောင် နယ်ထားခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ မိသားစုက ပဲလိပ်ပေါက်စီကို စတင်ပေါင်းခဲ့ကြသည်။

သေချာတာပေါ့၊ အိမ်က ကုရှီတုန်းနဲ့ ကုသို့သို့တို့ နှစ်ယောက်က လူများအောင်လုပ်ဖို့ပဲ ရှိနေကြတာလေ။

အရင်နှစ်တွေတုန်းက၊ ပန်းလိပ်ပေါင်းလုပ်ဖို့ အဓိက တွန်းအားက ကျန်းဆွေ့လန်နဲ့ လင်းယောင်တို့ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဒီနှစ်မှာတော့၊ လူပိုအနေနဲ့ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုရှိပြီး ပြာယာခတ်တဲ့ ကုမန်ဆန်ကိုတော့ လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပါသည်။

ကုရှီအန်းက ပန်းလိပ်တွေ မပေါင်းခဲ့ဖူးပေမယ့်လည်း၊ အရမ်းတွေးခေါ်တတ်ပြီး တစ်ခါသင်ရုံနဲ့ လိုက်လုပ်တတ်ပါသည်။

လင်းယောင်က တစ်ခါပဲ ပြပေးခဲ့ပြီး သူ လုပ်တတ်သွားခဲ့သည်။

ဂျုံနယ်၊ ဂျုံလုံးလေးတွေ လုံး၊ ပန်းနဲ့တူအောင် တစ်ဖက်တည်းကိုပဲ ခေါက်၊ ရေဆေးထားတဲ့ အနီရောင် စွံပလွန်သီးတွေကို အလှဆင်ဖို့အတွက် ပန်းပွင့်ပေါ်မှာတင်ခဲ့သည်။

ပျော်ရွှင်လှပတဲ့ ပန်းလိပ်လေးတွေက အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပါပြီ။ ကျန်းဆွေ့လန်တို့ မိသားစုက သူတို့ကို ပန်းလိပ်လေးတွေလို့ ခေါ်ကြသည်။

သူ့ဇနီးလေးလုပ်တဲ့ သေးငယ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ပန်းလိပ်တွေနဲ့ယှဉ်ရင်၊ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုရဲ့ ပန်းလိပ်ပေါင်းတွေက အများကြီး ပိုကြီးပါသည်။ သူတို့ကို ပေါင်းအိုးထဲမှာ ထည့်ပြီး တစ်လွှာချင်းစီမှာ နှစ်ခုပဲ ထည့်လို့ ဆန့်ခဲ့ပါသည်။ ဆောင်းရာသီမှာ၊ မိသားစုက ချက်ပြုတ်ဖို့နဲ့ ပေါင်းဖို့ မြေမီးဖိုတွေကိုပဲ သုံးနေကြဆဲဖြစ်သည်။ မုန့်ပေါင်းတွေက အနံ့အရသာနဲ့ ပြည့်စုံပြီး နူးညံ့လှသည်၊ ထမင်းချက်နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ကို ဆန်မုန့်ချပ်တွေနဲ့လဲ စားနိုင်ပါသည်။

ကြွပ်ရွတဲ့ ဆန်မုန့်ချပ်တွေက အနံအရသာရှိကြသည်။

ပန်းလိပ်တွေကို တည်ခင်းခဲ့ပြီး အိမ်က ကုသို့သို့တို့ တူဝရီးလုပ်ထားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပန်းလိပ်လေးတွေကလဲ အဲ့ဒီအထဲမှာ ပါဝင်နေခဲ့ပါသည်။

တစ်မိသားစုလုံး အတူတူမီးမွှေးခဲ့ကြပြီး ပေါင်းအိုးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြရင်း တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန် အိုးထဲကနေ မုန့်ပေါင်းလေးတွေ ထွက်လာဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်ကျော်ကြာတဲ့အခါမှာ၊ အိုးထဲက ပန်းလိပ်လေးတွေက ပူပူနွေးနွေးနဲ့ ပေါင်းလို့ ပြီးစီးခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က လက်ဆေးခဲ့ပြီး လက်ချောင်းတွေကို ရေထဲမှာ နှစ်ကာ ပေါင်းအိုးထဲက ပန်းလိပ်တွေကို အမြန် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝါးခြင်းအဝိုင်းထဲကို ထည့်ထားခဲ့သည်။ အောက်မှာ အဝတ်စတစ်ခုခံထားခဲ့ပြီး ပေါင်းထားတဲ့ ဂျုံအနံ့က ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကုရှီတုန်းနဲ့ ကုသို့သို့တို့ တူဝရီးနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ဘေးမှာ တစ်ယောက် ကပ်နေခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ပန်းလိပ်လေးကို မျက်လုံးလေးတွေ ပြူးကာ ရှာနေခဲ့ကြသည်။

ကုသို့သို့မှာ ခြေတိုတိုလေးတွေ ရှိပြီး ခုန်ပေါက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

" မာမား ဖွားဖွား၊ ဒီယုန်လေးက သားဟာနော်။ "

ကုရှီအန်းက သူ့လက်တွေနဲ့ ဖက်တီးလေးကို ပုခုံးပေါ်မှာ တင်ပေးထားခဲ့သည်။ ကုသို့သို့ရဲ့ မျက်နှာဖောင်းလေးက ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပါသည်။ လင်းယောင်က ယုန်ပုံအလိပ်လေးကို တူနဲ့ ညှပ်ပြီး သူ့သားလေးကို ပေးခဲ့သည်၊ " ပေါင်းထားပေးတယ်၊ သား ဘာသာ စားလိုက်နော်။ "

" ဟုတ် "

ကုသို့သို့က လက်ဆေးခဲ့ပြီး ယုန်ပုံအလိပ်လေးကို ကိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ စားခဲ့သည်။

၁၂ ကြိမ်မြောက် လပြည့်ရဲ့ ၂၉ ရက်မြောက်နေ့မှာ၊ ကုချွင်မေက ကိုယ်ဝန်ကြီးနဲ့ ပြုံးပျော်ကာ ခြံဝင်းဆီကို ရောက်လာခဲ့သည်။ ရွှီရှန်းချန်က ရှေ့ပြေးလိုက် နောက်ပြေးလိုက်လုပ်နေခဲ့ပြီး သူ့မိန်းမအတွက် ရေနဲ့ အစားအသောက်တွေ သယ်လာပေးခဲ့သည်။

သူမရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကိုစစ်ဆေးဖို့ ကောင်တီက တရုတ်ဆေးနဲ့ ပြဖို့ လာခဲ့တာလို့ ကုချွင်မေက ပြောပြခဲ့ပြီး တရုတ်ဆေးက သူမရဲ့ကလေးဟာ မိန်းကလေးဖြစ်ဖို့များတယ်လို့ ပြောပြခဲ့သည်။

ဒါကိုကြားတဲ့အခါ၊ တစ်မိသားစုလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ကြသည်၊ ဒါပေမယ့် မိသားစုမှာ မိန်းကလေးနည်းနေသေးသည်။

နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့ရဲ့ နေ့လည်နှစ်နာရီမှာ၊ လောင်ကုတို့ မိသားစုက နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့ ညစာအတွက် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲက လင်ဗန်းက အသားလုံးထုတ်နဲ့ ပြည့်နေခဲ့ပြီး အိုးအကြီးကို မြေမီးဖိုပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့သည်။ အိုးထဲက ဆီက မွှေးပျံ့နေခဲ့သည်။ ကျန်းဆွေ့လန်က ဘေးမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူမရဲ့တူနဲ့ ကောက်ညှင်းမှုန့်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အသားလုံးထုတ်တွေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်ထားခဲ့သည်။ အိုးထဲကို ထည့်လိုက်သည်၊ တရှဲရှဲမြည်လာခဲ့ပြီး ရွှေရောင်သန်းကာ ကြွပ်ရွလာခဲ့သည်၊ အရသာရှိတဲ့အသားလုံးကြော်တွေက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အိုးထဲက ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

အသားလုံးကြော်တွေရဲ့အနံ့က ပေါက်ထွက်လာတာကြောင့်၊ မိသားစုထဲက ကလေးနှစ်ယောက်က ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ ခြံထဲကို ပြေးသွားခဲ့ကြပြီး မီးဖိုချောင်တံခါးဝမှာ စားဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ စောင့်နေခဲ့ကြသည်။

လင်းယောင်က ကလေးတွေ အသားလုံးတွေကို မြည်းကြည့်ဖို့ ပန်းကန်လေးထဲမှာ ထည့်ပေးခဲ့သည်။ အခုမှ အိုးထဲက ထွက်လာတဲ့ အသားလုံးတွေက အရမ်းမွှေးပျံ့နေခဲ့ပေမယ့် စားဖို့ အရမ်းပူနေခဲ့သည်။ အရမ်းပူနေလို့ ကုရှီတုန်းက အော်ဟစ်ခဲ့ပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲကို တတ်နိုင်သလောက်များများ ထည့်ခဲ့သည်။ ကုသို့သို့က ဇွန်းအသေးလေးကို ကိုင်ပြီး သူ့နောက်ကနေ တရှူးရှူးမှုတ်နေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ရယ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့က ဘာမှလုပ်စရာမရှိလို့ လောင်ကုတို့အိမ်ကို နှစ်သစ်ကူးအသုံးအဆောင်တွေ ပို့ပေးဖို့ သွားရမယ်လို့ ဒီကလေးနှစ်ကောင်ကို ပြောခဲ့သည်၊ လမ်းမှာ အစ်ကိုကြီးထို့ထို့က စားသောက်နေခဲ့ပြီး အသားလုံးပန်းကန်နဲ့ ထွက်လာခဲ့သည်။

" ... "

ကျန်းဆွေ့လန် အသားလုံးကြော်ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ၊ သူမက အိမ်ကကိစ္စတွေအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ သူမက အချိန်အကြာကြီး အလုပ်လုပ်ထားတဲ့အတွက် နည်းနည်းပင်ပန်းနေခဲ့ပါသည်၊ ဒါကြောင့် သူမက အနားယူဖို့ အိမ်ကို ပြန်သွားခဲ့သည်။

အိုးထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ဆီတွေကို စွန့်ပစ်လို့မဖြစ်တာကြောင့်၊ လင်းယောင်က ငါးနဲ့ ကြာခွက်တစ်အိုး ကြော်ခဲ့သည်။ ငါးနဲ့ ကြာခွက်က ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေ ဖြစ်သည်။

အစားအသောက် ကြော်လှော်တာတွေ ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ မိသားစုက ဖက်ထုပ်တွေလုပ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ အသီးအရွက်မပါပဲ အသားတွေပဲ အစာသွပ်ထားတဲ့ ဖက်ထုပ်တွေကို စားကြရမှာ ဖြစ်သည်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကို ဆင်နွှဲရင်၊ သဘာဝအလျောက် အသားဖက်ထုပ်ကောင်းကောင်းလေး စာချင်ကြပါသည်။

ကုရှီတုန်းက ပိုက်ဆံရှာရတာကြိုက်ပြီး တစ်နှစ်လောက်စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းအဟောင်းတွေကို ရောင်းချခဲ့သည်။ သူက သွားတိုက်ဆေးဘူး ဝါးခြင်းတစ်ခြင်းအပြည့်၊ ပုလင်းအဖုံးတွေ၊ လမ်းပေါ်က ကောက်ထားတဲ့ သံချောင်းတွေ စတာတွေကို စုထားခဲ့သည်။ ဒီရက်တွေမှာ၊ သွားတိုက်ဆေးဘူးတွေကို အလူမီနီယမ်နဲ့ ပြုလုပ်ထားကြပြီး ဒီထွေလီကာလီလေးတွေကို တစ်ဒေါ်လာ၊ ငါးဆယ်ဆင့်နဲ့ ရောင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

မိသားစုက တစ်နေ့လုံး အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြပြီး ညနေ ခြောက်နာရီမှာ၊ လောင်ကုတို့ရဲ့ ညစာ စားပွဲက အရသာရှိလှတဲ့ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါသည်။

ညမှောင်လာပြီဖြစ်ပြီး အိမ်ရဲ့ တံခါးတွေပေါ်မှာ ကဗျာတွေ ကပ်ထားကာ အနီရောင်စကားလုံး "ဖူ" ကို ခြံဝင်းရဲ့ တံခါးမကြီးမှာ ကပ်ထားခဲ့သည်။ လမ်းကြားက ပြာယာခပ်နေခဲ့ကြပြီး လူတွေအများကြီးက မီးရှူးမီးပန်းတွေကို လွှတ်တင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

အိမ်က ကောင်စုတ်လေးနှစ်ယောက်က ဒါကို ကြားခဲ့ကြပြီး အိမ်ထဲကို အမြန်ပြေးဝင်ကာ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအတွက် သူတို့ဝယ်ထားခဲ့တဲ့ နှစ်ပေရှည်တဲ့ မီးပန်းကို ယူလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အိမ်မှာရှိတဲ့ ဝါးလုံးအသေး‌မှာ ချည်ထားခဲ့ကြသည်။ ကုမန်ဆန်ရဲ့ မီးခြစ်လေးကို ယူပြီး ခြစ်လိုက်သည်၊ " ဘွန်း " ကနဲ၊ မီးရှူးမီးပန်းတစ်စည်းက ခြံဝင်းအပေါ်က ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် အချိန်တွေ ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီး ၁၉၆၆ ခုနှစ်ရဲ့ နွေဦးအစောပိုင်းက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ရောက်လာခဲ့ပါသည်။