အခန်း (၁၁၆)

လင်းတာ့ကော်က ရွာထဲက မြည်းလှည်းအဟောင်းကို မောင်းခဲ့သည်။ လင်းဟုန်ဝူက ခုန်တက်ခဲ့ပြီး သားအဖနှစ်ယောက် မြို့ထဲက ဒေသန္တရအဖွဲ့ဆီကို အမြန်မောင်းသွားခဲ့ကြသည်။

လီအိုက်ဖုန်းက ရွာထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လိုက်ရှာနေခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ၊ ဝမ်ဟုန်ဟွားက သူမ "ကျေးဇူးရှင်" ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဒေသန္တရအဖွဲ့ကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ အဖွဲ့ကို ရောက်တာနဲ့၊ ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးကို နှပ်ချေးတွေ၊ မျက်ရည်တွေနဲ့ တိုင်ကြားရင်း ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးရဲ့ ရှေ့မှာ ထိုင်နေခဲ့ပြီး လင်းဟုန်ဝူကို တစ်ပြားမှမပေးပဲ ထားခဲ့သည်။ တော်လှန်ရေးလူထုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို အပိုင်စီးပြီး၊ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီးကြား ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်စီးမှုက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် လင်းဟုန်ဝူက ကောင်တီခေါင်းဆောင်တွေကို သူတို့ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ပြောဆိုနေတဲ့အခါ၊ ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးအပါအဝင် ရဲဘော်တွေ အားလုံး မပျော်ရွှင်တဲ့ပုံစံပေါ်နေခဲ့ကြသည်။

ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးက အရမ်းဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ သူက နဂိုကတည်းက ဝမ်ဟုန်ဟွားကို မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးချင်ခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ လမ်းဒါရိုက်တာ လင်းဟုန်နနဲ့ စွင်းမိသားစုတို့ကြောင့် ပြဿနာကြီးကို အသေးအဖြစ် ပြောင်းခဲ့ကြသည်။

မမျှော်လင့်စွာနဲ့၊ ဒီနှလုံးသားမရှိတဲ့ ကောင်စုတ် လင်းဟုန်ဝူက သူ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေအတိုင်း မနေနိုင်ပေမယ့် သားကို မွေးပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို ဆူခဲ့ပါသည်!

ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာပါပဲ!

လင်းဟုန်ဝူတို့ သားအဖ ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးက ဒေါသတကြီးနဲ့ အံကြိတ်ခဲ့ပြီး တစ်ခြားရဲဘော်တွေကလဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်နှာတွေ မဲကျသွားခဲ့ကြသည်။ လင်းဟုန်ဝူက ဝမ်ဟုန်ဟွားမြေကြီးပေါ်မှာ ထိုင်နေတာကို မြင်ခဲ့ပြီး သူ့နှလုံးသားက နှလုံးခုန်သံ တစ်ချက်ကျော်သွားခဲ့သည်။ လင်းတာ့ကော်က ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဖိုင်တွဲကို ယူသွားချင်ခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲက ဆေးလိပ်တွေကို ရဲဘော်က တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လွှဲပေးခဲ့သည်။

ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးက အရမ်းဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ နေ့အလင်းရောင်ထဲမှာ လူတွေအများကြီးနဲ့၊ လင်းတာ့ကော်က ဆေးလိပ်လှမ်းပေးဖို့ သူ့ဆီကို ရောက်လာခဲ့သည်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? သူတို့က လူတွေကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချခွင့်မပေးဘူးဆိုတာကို အပြင်လူတွေကို ပြချင်ကြတာလား? သူတို့နဲ့ တူတူပဲလား?

လင်းတာ့ကော်က သေနတ်ပြောင်းဝကို ထိခဲ့ပြီး ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးက သားအဖနှစ်ယောက်ကို ဆူခဲ့သည်။

" လင်းဟုန်ဝူ! မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထုတ်လုပ်ရေးခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာလဲ! လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်တုန်းက၊ ရွာသား‌‌အတော်များများက မင်းရဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုကို အလွဲသုံးစားလုပ်မှုနဲ့ အယူသည်းတဲ့အကြံဉာဏ်တွေ ဖြန့်ဝေခြင်းတွေကို ကောင်တီရုံးမှာ လာတိုင်ကြားကြတယ်! မင်းရဲ့ဇနီးကလဲ မင်းတို့က အမျိုးသမီးတွေကို အနိုင်ကျင့်တာတွေ၊ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီးကြား ဆက်ဆံရေး ရှုပ်ထွေးကြတာတွေကို ကောင်တီရုံးဆီမှာ လာတိုင်ပြန်တယ်! တော်လှန်ရေး! ဒီအရှုပ်အထွေးက ပြောစရာတစ်ခုခုဖြစ်လာရင်၊ ငါတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရလိမ့်မယ်! အခု ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းက မင်းရဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ရပ်နားမယ်! ကောင်တီရုံးက စစ်ဆေးပြီးတဲ့အထိ စောင့်နေ! "

ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးရဲ့ ပြောစကားက လင်းဟုန်ဝူကို ချွေးစေးပြန်စေခဲ့သည်။ ကောင်တီခေါင်းဆောင်တွေရော သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို အားလုံးသိနေကြပြီလား?

လင်းတာ့ကော်က သူ့သားအတွက် အော်တော့သည်။

" ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ အတွင်းရေးမှူး? ကျွန်တော်တို့ ဟုန်ဝူမိသားစုက စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။ အဲ့ဒီ သောင်းကျန်းသူတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့။ "

" လာပါ၊ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်လောက် သောက်လိုက်။ "

" မင်း ဘာပဲ သောက်သောက်၊ တော်လှန်ရေးလူထုရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို စုံစမ်းရမှာပဲ! မင်းတို့သားအဖနှစ်ယောက် မမြို့ထဲက 'အလုပ်သမားနဲ့ ထုတ်လုပ်ရေးတို့က ဂုဏ်ကျက်သရေဖြစ်ပြီး ယောင်္ကျားလေးဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ်၊ အမျိုးသမီးတွေလဲ သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်!’ ဆိုတဲ့ ဝါဒဖြန့်ဆောင်ပုဒ်တွေကို ကြည့်လိုက်။ "

လင်းဟုန်ဝူတို့ သားအဖကို လူတိုင်းရဲ့ရှေ့မှာ မြေးတွေလို လေ့ကျင့်ပေးခံခဲ့ပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ အံကြိတ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဒါကိုသာ သိခဲ့ရင်၊ အရူးမ ဝမ်ဟုန်ဟွားကို အစောကြီးကတည်းက ကြွက်သတ်ဆေး တိုက်ခဲ့သင့်ပါသည်!

တစ်ကယ်တော့၊ ကောင်တီအတွင်းရေးမှူးက ဒီရွှံ့ရေထဲကို မဆင်းချင်ခဲ့ပေမယ့်၊ လင်းဟုန်ဝူက ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဒါကသာ ကောင်တီမှာ ပြဿနာဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ တစ်ခြားကောင်တီရုံးတွေက လှောင်ပြောင်ကြလိမ့်မည်၊ ပြီးတော့ ဒီလူကို ဆုံးရှုံးဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းဟုန်နက သတင်းတွေကြားတဲ့အခါ၊ အရမ်းနောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လင်းဟုန်ဝူကို သူ့ရဲ့ထုတ်လုပ်ရေး အသင်းရာထူးကနေ ဖြုတ်ချလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစွာနဲ့ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့သည်။

လင်းဟုန်နက ကြားဝင်တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့ပေမယ့် ပယ်ချခံခဲ့ရသည်။

ဝမ်ဟုန်ဟွားက လင်းမိသားစုဆီကို မပြန်ခဲ့ပေ။ အဲ့ဒီအစား၊ သူမ "ကျေးဇူးရှင်" ရဲ့စီစဉ်မှုအောက်မှာ၊ မြို့ထဲက အစားအသောက်စက်ရုံမှာ တစ်လကို ၅၅ ယွမ် ၂၀ ပြားနဲ့ ယာယီအလုပ်သမားအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူမက သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံကို ရှာခဲ့ပြီး သုံးခဲ့သည်...

လင်းမိသားစုက ဝမ်ဟုန်ဟွားကို ရှာဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ကောင်တီရုံးက လင်းဟုန်ဝူရဲ့ တရားမဝင်ပစ္စည်းတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရင် ကိစ္စမရှိပေ။ ပြည်သူတွေကို တရားမျှတမှုမပေးရင်၊ မှန်ကန်ကြောင်းမပြသနိုင်ပဲ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်။

လင်းတာ့ကော်ကို ရွာစစ်တပ်က ကောင်တီရုံးကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။ လင်းဟုန်ဝူက တစ်ခုခုမှားနေတာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ထိတ်လန့်သွားတဲ့ လီအိုက်ဖုန်းက သူမအိမ်ကို ပြန်သွားတာနဲ့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး အားလျော့စွာနဲ့ ညည်းတွားခဲ့သည်။

လင်းဟုန်ဝူက နဂိုတုန်းက တောင်တန်းတွေထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့သည်။ သူ့ခေါင်းကိုအုပ်၊ ရိုက်နှက်ပြီး သူ့မေးရိုးတွေကို ချိုးခဲ့တာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ? သွားရည်တများများကျပြီး အလွန်နာကျင်နေခဲ့သည်။ သူက ဗလုံးဗထွေးပြောနေခဲ့ရပြီး စကားတစ်လုံးတောင် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို ရွာထဲက လမ်းဟောင်းပေါ်မှာ ပစ်ထားခဲ့သည်။ ရွာထဲမှာ ရှေ့ပြေးစစ်သားတွေက သူ့ကို တွေ့ခဲ့ပြီး ကောင်တီရုံးကို တိုက်ရိုက် သတင်းပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆၊ ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်ရဲ့ အကြိုနေ့မှာ၊ နိုင်ငံတစ်ဝန်းက ကျောင်းသားတွေက လူထုလှုပ်ရှားမှုကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ ဧည့်ခံဌာနတွေကို နိုင်ငံတစ်ဝန်းမှာ ထူထောင်ခဲ့ကြသည်။ အတန်းခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ဆရာ/မ တွေ ဦးဆောင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေက နေရာတိုင်းကို "တော်လှန်ရေးလုပ်ဖို့" ရထားစီးသွားခဲ့ကြသည်။

အစား‌အသောက်နဲ့ ရထားစီးခွင့်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အခမဲ့ဖြစ်ခဲ့သည်။ဟုတ်သည်၊ တော်လှန်ရေးဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ စားကြသောက်ကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေ များစွာရှိကြသည်။ သူတို့လိုချင်တာ မရရင်၊ ဆောင်ပုဒ်တွေ အော်ကြပြီး လူတွေရဲ့အိမ်တွေကို ဖောက်ထွင်းဖို့ သွားကြသည်။ ဒါက ပြည်သူတွေကို ညည်းညူစေခဲ့ကြပေမယ့် သူတို့ မငြင်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ပထမဆုံး ကျောင်းသားတစ်ချို့က ရွှီအိမ်တော်ကို ခိုးဝင်ချင်ခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့၊ ရွှီအဖေက အိမ်မှာ ရှိနေခဲ့ပြီး ရွှီရှန်းချန်က သေနတ်တစ်လက်နဲ့ အပြေးပြန်လာခဲ့တာကြောင့် အဲ့ဒီကျောင်း‌သားတွေကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။

လင်းယောင်က ဒါကိုကြားပြီးနောက်မှာ မျက်မှောင်ကြုပ်ခဲ့သည်။ " ဒါကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြဘူးလား? "

ကုချွင်မေက ခေါင်းခါပြသည်။

" ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ? အခု အပြင်မှာ ဒါမျိုးပဲ။ တစ်မိသားစုလုံး ဘေးကင်းနေရင် ကောင်းတာပဲပေါ့။ "

" ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒီအကြောင်း ထပ်ပြီး မပြောကြစို့၊ သလဲသီး စားဦး။ "

လင်းယောင်က ကုချွင်မေကို တလည်းသီးအကြီးကြီးတစ်လုံး လှမ်းပေးခဲ့သည်။ " အစ်မအစ်ကိုက ပြောတယ်၊ ဆောင်းလယ်ပွဲတော်မှာ သလဲသီးမရှိပဲ မနေနိုင်ဘူးတဲ့။ "

ကုချွင်မေက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိမ့်ခဲ့သည်။ " ဟုတ်တယ်၊ ယောင်ယောင်က သလဲသီးစားရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုလို့ စားရအောင် အစ်ကိုက သလဲသီးပင်တစ်ချို့ကို ခြံဝင်းထဲကို ရွှေ့ပေးခဲ့တာ။ သစ်ကိုင်းတွေက အစိမ်းရောင်ထီးလေး ဖွင့်ထားသလိုပဲ စိမ်းလန်းစိုပြေနေကြပြီး ဆောင်းဦးအစောပိုင်း နေရောင်ကို လုံးဝကာထားခဲ့ကာ သစ်ပင်အောက်မှာ ထိုင်ရတာက အရိပ်အပြည့်ရတယ်။ “

ကျန်းဆွေ့လန်နဲ့ သူမအမျိုးသားတို့က ဘာမှလုပ်စရာမရှိရင် သလဲသီးပင်အောက်မှာ ထိုင်ရင်း လေညှင်းခံရတာ ကြိုက်ကြသည်။

ဒါကို လင်းယောင် မြင်တဲ့အခါ၊ သူမက ကျန်းမိသားစု စွန့်ပစ်ထားတဲ့ သစ်သားခုံတန်းအဟောင်းကို ရွှေ့ပြီး သစ်တော်သီးပင်အောက်မှာ ထားပေးဖို့ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမက အိမ်က ဖျာကို ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်တွေနဲ့ မီးရှို့ခဲ့သည်။ ခြင်တွေက အနားကို မလာရဲခဲ့ကြပေ။ သစ်သားခုံတန်းပေါ်မှာ အေးမြပြီး လန်းဆန်းသည်။ သို့သို့နဲ့ ယွမ်ယွမ်က ဘာမှလုပ်စရာမရှိရင် ခြေဗလာနဲ့ သွားသည်။ သစ်သားခုံတန်းပေါ်မှာ စာအုပ်လေးတွေဖတ်၊ ဆော့ကစားကြပြီး သူတို့ပင်ပန်းလာရင် တစ်ရေးအိပ်ကြသည်။ အေးမြလှပါသည်။ အိပ်ဖို့ အိမ်ထဲကို မသွားချင်တော့ပေ။

ကျန်းဆွေ့လန်က သစ်သားခုံတန်းပေါ်မှာ ဆော့ဖို့ ယွမ်ယွမ်ကို ကျောပိုးထားရင်း ဧည့်ခန်းထဲမှာ စောင်တွေကို ချုပ်နေခဲ့သည်။ အနက်ရောင်အာ့ဟေးက တက်ကြွတဲ့အမူအရာနဲ့ တတွတ်တွတ်ပြောရင်း၊ ခြံထဲမှာ ပတ်ပြေးနေခဲ့သည်။

ဒီရက်ပိုင်းမှာ၊ ကျောင်းက အချိန်နဲ့မဟုတ်တော့ပေ၊ ပြီးတော့ သို့သို့ရဲ့ ဆံပင်က ဖြူကောင်လေးလိုပဲ ဆံပင်ရှည်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ကြည့်ရတာ သဘောမကျဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူမရဲ့မြေးလေးကို မေးဖို့ ခေါ်ခဲ့သည်။ ဒီကောင်စုတ်လေးကလဲ ရေချိုးရ၊ အိပ်ရတာ အဆင်မပြေလောက်အောင် ဆံပင်က အရမ်းရှည်နေတယ်လို့ ခံစားနေခဲ့ရသည်။

" လွယ်ပါတယ်။ အိမ်မှာ ကတ်ကြေးရှိတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် သို့သို့အတွက် သုံးလို့ရတယ်။ "

ကျန်းဆွေ့လန်က အိမ်ထဲက ခေါင်းရိတ်စက်ကို ယူလာခဲ့ပြီး သို့သို့ကို ခေါင်းရိတ်ဖို့ ပေးခဲ့သည်။ ကောင်တီမှာ ခေါင်းတစ်ခါရိတ်ဖို့အတွက် နှစ်ဆင့်ကျသင့်သည်။ ဒီ နှစ်ဆင့်က ကောင်တီမှာရှိတဲ့ သာမန်လူတန်းစားတွေအတွက် နည်းတဲ့ပိုက်ဆံမဟုတ်ပေ။ အပြင်မှာ အရမ်းဖရိုဖရဲဖြစ်နေခဲ့တာကြောင့် အဖွားအိုက သူမမြေးလေးကို အိမ်မှာပဲ ခေါင်းရိတ်ပေးခဲ့သည်။

တရုတ်ပြည် ပြန်လည်ထူထောင်စဉ်ကာလမှာ၊ အဖွားကျန်းဆွေ့လန်က ဆံပင်ညှပ်ဆရာဖြစ်ခဲ့ပြီး လူတွေကို ဆံပင်ညှပ်ပေးရင်း နေထိုင်စားသောက်ခဲ့သည်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာတဲ့အခါ မိသားစုရဲ့ စားဝတ်နေရေးကို လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန် အိမ်ထောင်မကျခင်တုန်းက၊ သူမကို အဖိုးအိုက ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီး သူမဆံပင်ကို ပင့်တင်ထားတဲ့ ဆံညှပ်လေးက သူမရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းဖြစ်လာခဲ့သည်။

အတိတ်မှာတုန်းက၊ အိမ်မှာ ကလေးတွေ ဆံပင်ရှည်လာရင်၊ အဖွားအိုက ညှပ်ပေးခဲ့ပြီး ဒီအချိန်မှာလဲ ချွင်းချက်မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းဆွေ့လန်က ဆံပင်ညှပ်ပေးခဲ့ပြီး သူမမြေးလေး ထန်းယွမ်ကလဲ အဲ့ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာကြောင့် သူ့ကိုရှာဖို့ အဖွားအိုက ရောက်လာခဲ့သည်။ စာရွက်အပြဲတွေက ကောင်လေးနှစ်ယောက်ရဲ့ဘေးမှာ ဝန်းရံနေခဲ့သည်။ သူတို့က ကတ်ကြေးနဲ့ ပုံစံတစ်ချို့ဖော်နေခဲ့ပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်ပြီး‌တဲ့နောက်မှာ၊ နူးညံ့တဲ့ကတုံးလေး နှစ်ခုက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ထွက်လာခဲ့သည်။

" မာမား ဘယ်လိုနေလဲ? အဆင်ပြေရဲ့လား? "

ကုသို့သို့က သူ့ကိုယ်သူ မှန်ထဲမှာ အကြိမ်ကြိမ်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ့အရမ်း ခေတ်ဆန်တယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

ရွှီထန်းယွမ်က သူ့မျက်နှာလေးကို ကိုင်ပြီး ခေါင်းလေးကို လှုပ်ကာ အရမ်းလှပနေခဲ့ပြီး ပိုလို့တောင် ပျော်နေပါသေးသည်။

မီးလုံးအသေးလေးလိုပါပဲ။

သေချာ‌တာပေါ့၊ အဖွားအိုက အရမ်းတွေးခေါ်တတ်ခဲ့ပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

အခု၊ မိသားစုထဲက ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က ကတုံးလေးတွေ ဖြစ်နေကြပြီး ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံး ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ အတူတူရပ်နေခဲ့ကြသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အခါ၊ ကောင်တီအတွင်းရေးမှူး ကျူးကျန်းဟွာက ကျေးလက်ဒေသကို သွားပြီး တာ့ရှီရွာက ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းဆီကို ရောက်လာခဲ့သည်။ ရွာထဲက ကတုံးလေးတွေက ဓါးခုတ်ကောင်လေးတွေလို ခုန်ပေါက်နေကြတာကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။

မနက်ခင်း ၁၀ နာရီခွဲမှာ၊ လင်းရိက သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်လက်က အိတ်ကြီးတစ်လုံးကို ဆွဲပြီး ညာဘက်လက်မှာ အိတ်အသေးတစ်လုံးကို သယ်လာခဲ့သည်။ ခရီးရှည်ထွက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကုမိသားစုရဲ့ ခြံဝင်းထဲကို ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကုရှီအန်းနဲ့ အစ်ကိုကြီးထို့ထို့တို့က လမ်းကြားဝင်ပေါက်မှာ စောင့်နေခဲ့ကြသည်။

အစ်ကိုကြီးထို့ထို့က လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး လင်းရိကို ဖွဖွထိုးလိုက်သည်။

" နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။ "

" လမ်းမှာ ကြာနေလို့ပါ။ "

လင်းရိက လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုကို မပြုံးလို့ ကုရှီအန်းကို မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးခဲ့သည်။

လင်းရိက ကုမိသားစုကြီးဆီကနေ နွေးထွေးပျူငှာမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်တွေအကြာကြီး မတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဒီဆွေမျိုးကို လင်းယောင်က တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ၊ အကြောင်းတစ်ချို့ကြောင့်၊ မောင်နှမနှစ်ယောက်လုံး မျက်လုံးတွေ နီရဲနေခဲ့ကြသည်။

ယွမ်ယွမ်နဲ့ သို့သို့က ခေါင်းလေးတွေကို မော့ပြီး လင်းရိကို စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ ကြည့်ရင်း လက်လေးတွေ တွဲထားခဲ့ကြသည်။

ပုခုံးကျယ်ကျယ်၊ ခြေတံရှည်ရှည်နဲ့ ၁.၈ မီတာကျော် အရပ်ရှည်တဲ့ လင်းရိက ကလေးနှစ်ယောက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်နှုတ်ဆက်ဖို့ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချခဲ့သည်။

" ယွမ်ယွမ် သို့သို့ ဦးဦးကိုသိကြလား? "

" သိပါတယ်! "

သို့သို့က အသံကျယ်သည်။

" မင်္ဂလာပါ၊ ဦးဦး! "

" မင်္ဂလာပါ၊ ဦးဦး! "

" ယွမ်ယွမ်၊ သို့သို့၊ ကလေးတို့က ဦးဦးကို မှတ်မိကြတယ်လား? "

" ဟုတ်၊ မေမေ က ဓာတ်ပုံတွေ ပြတယ်။ "

" ဦးဦးက နံရံပေါ်မှာ။ "

ယွမ်ယွမ်က သူမရဲ့ ဖောင်းနေတဲ့ လက်‌ချောင်းလေးတွေကို ဆန့်ထုတ်ပြီး နံရံပေါ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြခဲ့သည်။

လင်းရိက ခရီးဆောင်အိတ်ကို အမြန် မြေကြီးပေါ် ချကာ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ချီလိုက်ပြီး ပန်းပွင့်လေးလို ပြုံးနေခဲ့သည်။ " ဟုတ်တယ်၊ ဦးဦးက နံရံပေါ်မှာ။ "

လင်းရိက ၁၉၅၈ ပုံစံ စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်။ သူက အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်ရှိသည်။ ချောမောပြီး အေးစက်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကုနဲ့ မတူပဲ၊ ဒီအမျိုးသားက အရမ်းစကားများပါသည်။ သူ့မိသားစုကို မြင်လိုက်တာနဲ့၊ စကားပြောတာ မရပ်နိုင်တော့ပေ။ သူက ကုမန်ဆန်ကို သန်မာတာကြောင့် ချီးမွမ်းနေသည်။ ရဲဘော်ဆွေ့လန်ကို ငယ်ရွယ်ပြီး အသားအရည်ကောင်းကြောင်း မြှောက်ပင့်ပြောဆိုသည်။

" ဒီကတုံးလေး သို့သို့က မိုက်လိုက်တာ၊ ကိုရင်လေးတစ်ပါးလိုပဲ။ "

" ယွမ်ယွမ်က ကြည့်ကောင်းတယ်၊ ဘာကိုမှ မကြောက်တတ်ဘူးပဲ။ ယွမ်ယွမ်က ဝဖောင်းဖောင်းလေးလို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ? ဦးဦးက လက်စားချေပေးမယ်! "

လင်းရိရဲ့ ဟာသဉာဏ်က အဖိုး၊အဖွားနဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ပြုံးစေခဲ့သည်။

ယွမ်ယွမ်က တစ်နေ့လုံး မအိပ်ရသေးပေ။ သူမဦးလေးရဲ့ စကားတွေက ခနလောက်နားထောင်နေပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ သူမက ကုရှီအန်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက ဖက်ထုပ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲမှာ ချီထားခဲ့သည်။ ရွှီရှန်းချန်က ဘုန်းကြီးနဲ့ တူနေတဲ့ ကုရှီအန်းကို စိတ်ဝင်တစ်စားနဲ့ ကြည့်နေခဲ့ပြီး ရယ်နေခဲ့သည်။ " လောင်ကု၊ ငါတို့ ညီအစ်ကိုသုံးယောက် အတူတူကျောင်းသွားခဲ့တုန်းက၊ ဒီကောင် လင်းရိ မင်းယောက်ဖဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူးမလား? "

လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ဖြေခဲ့သည်။

" အင်း "

သူ တော်တော်လေး အားကိုးရာမဲ့နေတယ်ဆိုတာ သိသာပါသည်။

လင်းယောင်က ပြုံးပြီး သူမအမျိုးသားရဲ့ ရင်ခွင်ထဲက သမီးလေးကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိမ့်ပြခဲ့သည်။ " ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်က အနာဂတ်မှာ စကားများတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ဖြစ်လာမလားလို့ တွေးမိတယ်။ "

ကုရှီအန်းက ရယ်ခဲ့သည်။ " အကြီးလေးကတော့ မဖြစ်‌နိုင်ဘူး၊ အငယ်လေးကတော့... "

သူက တမင်တကာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲက သမီးလေးကို ဖက်ကာ သူ့ဇနီးကို ကြည့်ခဲ့သည်။ " မင်း အမေနဲ့ တူမယ်ဆိုရင်၊ အနာဂတ်မှာ မင်းက oriole ငှက်လေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ "

လင်းယောင် - " .......... "

ဒီလူကြီး၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ?

ယုံချင်ယုံ၊ မယုံချင်နေ၊ ရှင်ကတော့ ညကျ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိပ်ရလိမ့်မယ်?

ဇနီးလေးက မျက်နှာလွှဲပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ " oriole ငှက်လေးကို အကြိုက်ဆုံးပဲလေ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ oriole ငှက်လေးရဲ့ အမေဖြစ်ရမှာကိုလဲ သဘောကျတယ်။ "

နွေးထွေးတဲ့ ဆောင်းဦးနေရောင်က သူမ ခင်ပွန်းရဲ့ မျက်နှာကို နူးညံ့စွာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့သည်။