အခန်း (၁၁၈)

တစ်ကယ်တော့၊ အဖိုးလီကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိခဲ့ရင်တောင်၊ လီအိုက်ဖုန်းတစ်ယောက်တည်းက ဝမ်မိသားစုကြီးရဲ့ ပြဿနာတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ပေ။

လင်းဟုန်ဝူတို့ သားအဖက အိမ်မှာမရှိခဲ့ကြပေ။ လီအိုက်ဖုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ "မကောင်းတဲ့သူတွေ" လို့ ခေါ်နိုင်တဲ့ ဝမ်ရှန်းပေါင်နဲ့ သူ့မိန်းမအပေါ်ရန်လိုနေပါစေ၊ သူမ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ရရှိမှာမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ လင်းရိ မထွက်သွားခင်မှာ၊ သူက စစ်တုရင် ကစားပွဲကြီးတစ်ခုကို ကစားခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့အကူအညီနဲ့၊ ဝမ်ဟုန်ဟွားက လင်းမိသားစုရဲ့ ကစားပွဲကနေ အောင်မြင်စွာလွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ အလုပ်တစ်ခုရရှိခဲ့သည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့်၊ ဝမ်ဟုန်ဟွားကလဲ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းတဲ့ "စွမ်းဆောင်ရည်" ကို အသုံးပြုပြီး လင်းဟုန်ဝူတို့ သားအဖကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ လင်းဟုန်န အတွက်တော့၊ သူမဘဝက လင်းရိရဲ့ ကြားဝင်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိရင် ပိုပြီးလွယ်ကူလာမှာ မဟုတ်ပေ။ တစ်ကယ်တော့ စွင်းကျားလျန်သည် "ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်" ကြောင့် လယ်ထဲမှ စောစော ပြန်‌ရောက်လာခဲ့သည်!

ဒါက သူမဘဝရဲ့ ဒုတိယနွေရာသီမှာ ပြန်လည်စတင်ဖို့လုပ်နေတဲ့ လင်းဟုန်နရဲ့ အစီအစဉ်ကို အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ငယ်ရွယ်ပြီး အလားလာရှိတဲ့ မြို့တော်ဝန်လက်‌ထောက်တစ်ယောက်က မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။ လင်းဟုန်နနဲ့ မြို့တော်ဝန်လက်ထောက်တို့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံမှုမှာ၊ သူမက ရဲ့ကျန်းကျွင်းဟာ တီဗွီထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ တစ်ယောက်ဆိုတာကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ မကြည့်ပါနဲ့။ ရဲ့ကျန်းကျွင်းသည် အခု မြို့တော်ဝန်လက်ထောက်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဒီလူက အမြော်အမြင်ကြီးပြီး ဖြောင့်ဖြူးတဲ့ အနာဂတ်လမ်းရှိသည်၊ နောက်ဆုံးမှာ စီရင်စုက ရာထူးအမြင့်ပိုင်းအုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်!

အရေးကြီးဆုံးအချက်က ရဲ့ကျန်းကျွင်းဟာ တည်ကြည်တဲ့အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့စိတ်ခံစားချက်အစုံကို နှစ်မြှုပ်ထားကာ တာဝန်ယူစိတ်ရှိတဲ့သူလဲ ဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက သူ့ရဲ့ဇနီးဟာ သာမန်ကျေးတောသူလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမက ရဲ့ကျန်းကျွင်းအတွက် ရဲ့မိသားစုက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ သတို့သမီးငယ်လေးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမက စာမတတ်ဘူးလို့ ပြောကြသည်။ စာလုံးတစ်ချို့ကိုတောင် မသိပေမယ့် ရဲ့ကျန်းကျွင်းက သူ့တစ်ဘဝလုံး သူမနဲ့အတူ ရှိနေပေးခဲ့ပြီး သူအသက်ကြီးလာတာတောင် သူ့စိတ်က မပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ။

လင်းဟုန်နက ဒီလိုကြည့်ကောင်းတဲ့အမျိုးသားကောင်းနဲ့ တွေ့ဆုံတဲ့အခါ၊ သူမ နှလုံးသားက သဘာဝ‌အလျှောက် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

လင်းဟုန်နက လှပပြီး လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ သူမကိုယ်သူမ ဂုဏ်ယူနေခဲ့ပေမယ့်၊ အသုံးမဝင်တာကို စွင်းမိသားစုက မြင်ခဲ့သည်။ စွင်းမိသားစုက ကောင်းမြတ်တဲ့နေရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။ သူမက ကလေးနှစ်ယောက်မွေးထားပေမယ့်လဲ အသားဖြူပြီး ပိန်သွယ်ပါသည်။ တတ်နိုင်သလောက်မြန်မြန် အိမ်ကောင်းကောင်း ရှာနိုင်ချင်ခဲ့ပါသည်။

ရဲ့ကျန်းကျွင်းက သူ့ရဲ့ဇနီးကို အတိတ်ဘဝမှာတုန်းက မထားခဲ့တာဟာ သူ့ရဲ့တာဝန်ယူစိတ်ကြောင့်ပဲလို့ သူမ ခံစားနေရသည်။ ကမ္ဘာပေါ်က ယောကျ်ားတွေအားလုံး ကံကောင်းကြသည်။

လင်းဟုန်နက ရုပ်အသွင်အပြင်မှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်မိန်းကလေးအဖြစ်ပဲ ထင်ရတဲ့ ရဲ့ကျန်းကျွင်းရဲ့သတို့သမီးငယ်လေးကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းနေခဲ့သည်။ သူမက လှပတဲ့အမျိုးသမီးတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ၊ ပြီးတော့ ကိုးကွယ်ယဉ်ကျေးမှု မရှိခဲ့ပေ။ သူမက သူမအမျိုးသား၊ ကလေးတွေနဲ့ လျှောက်သွားလေ့ရှိပြီး အဝတ်လျှော်၊ ချက်ပြုတ်၊ သန့်ရှင်းရေးတွေ လုပ်လေ့ရှိသည်။ အားလပ်ချိန်ရတဲ့အခါ၊ သီးသန့်ကျောင်းကို သွားသည်။ ယောင်းမက အရမ်းသဘောကောင်းပြီး သူမရဲ့တိုးတက်လာတဲ့အခြေ‌အနေနဲ့ စာဖတ်ရတာ ကြိုက်နှစ်သက်မှုအတွက် သတို့သမီးငယ်လေးကို ဂုဏ်ယူနေသည်။

ရဲ့ကျန်းကျွင်းက သူ့ရဲ့သတို့သမီးငယ်လေးကို ကြင်နာခဲ့ပါသည်။ သူက သူမရဲ့လစဉ်အသုံးစရိတ်ကို ပေးခဲ့ပြီး အိမ်မှာ အဝတ်လျှော်တာ၊ ချက်ပြုတ်တာတွေကို ကူညီပေးခဲ့သည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ၊ လင်းဟုန်နက သူတို့အကြောင်းပြောပြီး ရယ်မောနေခဲ့ပေမယ့် သူမက ဒီလိုယောင်္ကျားကောင်းကို ဘယ်လိုလုယူရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်!

လင်းဟုန်နက ရဲ့ကျန်းကျွင်းကို တိုက်ခိုက်တော့မလို့လုပ်တုန်း၊ စွင်းကျားလျန်က လယ်ထဲက ပြန်လာခဲ့သည်။

အဖွားကြီးက အရမ်းပျော်ရွှင်နေခဲ့တာကြောင့်၊ လမ်းပေါ်မှာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့တဲ့ လင်းဟုန်နဆီကို ညကျရင် ကောင်းကောင်းဝတ်စားပြီး စွင်းမိသားစုရဲ့ချွေးမအဖြစ် တာဝန်ကျေဖို့ ပြောထားတဲ့စာတစ်စောင်ကို အမြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

အဲ့ဒီအချိန်၊ ရုံးမှာ ဘယ်သူမှမရှိခဲ့တာကြောင့်၊ လင်းဟုန်နက သူမရဲ့ကြွေခွက်ကို နေရာမှာ ချခဲ့သည်။ အဲ့ဒီနေ့မှာ သူမမျက်နှာက ရုပ်ဆိုးနေခဲ့သည်။

*

ဆောင်းတွင်းအစောပိုင်းမှာ လေထန်ပြီး မိုးရွာကာ အေးစက်နေခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ အထည်စက်ရုံမှာ ကြော်ငြာအသစ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ စက်ရုံရဲ့ ရုံးထဲမှာ ထိုင်နေတဲ့သူတွေက ရုံးထဲမှာ ဆက်ပြီးနေလို့မရတော့ပေ။ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို တုန့်ပြန်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်သမားတွေရဲ့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေအဖြစ် အလုပ်ရုံကို သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။

စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေအရ၊ လင်းယောင်နဲ့ တစ်ခြားသူတွေက အလုပ်ရုံမှာ တစ်ပတ်ကို သုံးရက် အလုပ်လုပ်ကြရမည်ဖြစ်သည်။

အထည်စက်ရုံမှာ အလုပ်ရုံကြီး ၃ ခုနဲ့ အလုပ်ရုံလေး ၅ ခုရှိသည်၊ တစ်ခုချင်းစီမှာ လေမှုတ်သန့်ရှင်းရေး၊ ကတ်ပြားရိုက်ခြင်း၊ ပုံဆွဲခြင်းနဲ့ တိုင်းတာခြင်း စတဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်ယူမှုတွေ ရှိကြသည်။

ဆောင်းရာသီရောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး စက်ရုံက အမျိုးသမီး အလုပ်သမားတွေက အလုပ်ကိုအမီှလုပ်ဖို့ အရမ်းအလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

လင်းယောင်နဲ့ ကျိုးရှောင်ရွှယ်တို့ကို အုပ်စုတစ်ခုတည်းမှာ တာဝန်ချပေးခဲ့သည်။ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်က ရိုးရှင်းတဲ့အလုပ်တာဝန်တွေကို အသီးသီးတာဝန်ယူခဲ့ကြသည်။ သူတို့က မနက်ခင်းမှာ ချည်ငင်တာကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး နေ့လည်ခင်းမှာ အနာပါတဲ့အထည်စတွေကို ရွေးထုတ်ပြီး စက်ရုံအလုပ်သမားတွေက ဒုတိယအလုပ်ရုံကိုပို့ပေးမယ့် ကားအသေးလေးပေါ်ကို တင်ပေးခဲ့ကြသည်။

ဒုတိယအလုပ်ရုံက အလုပ်တွေက ကုန်တင်၊ကုန်ချလိုမျိုး ပင်ပန်းခက်ခဲပြီး လေးလံတဲ့အလုပ်တွေ ဖြစ်ကြသည်။ အလုပ်လုပ်ကြတဲ့ အလုပ်သမားတွေကလဲ အကုန်လုံး ထွားကြိုင်းသန်မာကြတဲ့လူတွေပဲဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး အလုပ်သမားတွေကတောင် သန်မာတဲ့ အမျိုးသမီးလို ဟန်ဆောင်ကြသည်။

လင်းယောင်နဲ့ ကျိုးရှောင်ရွှယ်တို့ရဲ့ ‌ပိန်သွယ်တဲ့ ခြေလက်တွေကို ကြည့်ရင်း၊ အလုပ်သမားတွေက အထူးဂရုစိုက်ပေးခဲ့ကြသည်။

လင်းယောင်က အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုလဲ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

ကျေးလက်ဒေသက အဖွားအိုက ဆရာဝန်ပြဖို့ မြို့ကို လာခဲ့သည်။ သူမက ကျန်းမာရေးစင်တာရဲ့ ဆေးဖိုးဝါးခတွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်လို့ တိုင်တန်းခဲ့သည်။ သူမက ကျန်းမာရေးစင်တာဟာ ပြည်သူတွေကို ငွေညှစ်နေတယ်လို့ တိုင်ကြားခဲ့သည်။ သူမက ပိုက်ဆံတောင်းဖို့လာတဲ့ သူနာပြုလေး‌ကို ကုတ်ခြစ်ခဲ့သည်။ သူမက လူမြင်ကွင်းမှာ သူမရဲ့အဝတ်အစားတွေကို တစ်ခြမ်းဖြဲပစ်ခဲ့သည်။ အဖြူရောင်ပုခုံးသားလေးတွေနဲ့ ရင်သားတွေက ဒီခေတ်မှာ မသင့်တော်ဘူးလို့ ယူဆခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် သူနာပြုလေးက စေ့စပ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဒီကိစ္စဖြစ်ပြီးတာနဲ့၊ သူနာပြုလေးကို မြင်တဲ့အမြင်တွေက ပျက်စီးကုန်ပြီး မင်္ဂလာပွဲက မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူနာပြုလေးက မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့တာကြောင့်၊ သူမက မြို့တော်အဆောက်အဦး အဟောင်းကနေ ခုန်ချခဲ့ပြီး ခြေထောက်မှာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ မိသားစုက ကျေးလက်ဒေသက အဖွားအိုကို ရှာဖို့ ကျန်းမာရေးစင်တာကို သွားခဲ့ကြသည်။

အဖွားအိုက ပြဿနာတက်တဲ့အခါ အရမ်းမာနကြီးနေခဲ့သည်။ တစ်ခုခုဖြစ်လာတဲ့အခါ၊ သူမက မြေကြီးပေါ်ကို လှဲချပြီး သေဟန်ဆောင်နေလိမ့်မည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို ထိတိုင်း၊ သူမက အော်ဟစ်ပြီး ခေါင်းကိုက်တဲ့ပုံ လုပ်ပြပါလိမ့်မည်။

သူနာပြုလေးနဲ့ သူမရဲ့မိသားစုက ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲ တိုက်ခိုက်ကြရတော့သည်။ ဒါပေမယ့် ကျေးလက်ဒေသက အဖွားအိုရဲ့ သားက ပြန်ပြီး သူတို့ဆီက ဆေးဖို့ဝါးခတွေ တောင်းခဲ့သည်။

သူနာပြုလေးရဲ့မိသားစုက တိုက်ရိုက် ရဲခေါ်ခဲ့ကြသည်။

ကောင်တီပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနက ကျန်းမာရေးစင်တာနဲ့ မဝေးပေ။ ရဲသားတွေက အဖွားအိုနဲ့ သူမရဲ့သားကို ကျေးလက်ဒေသကနေ ရဲဌာနဆီကို ပြန်ခေါ်သွားကြသည်။ ကောင်တီရဲ့ တစ်ခြားနေရာက ကျောင်းသားအုပ်စုတစ်စုကလဲ မြို့တောင်ဘက်က နိုင်ငံ‌တော်ပိုင်တည်းခိုခန်းကို ထမင်းစားဖို့ သွားခဲ့ကြပြီး စားပွဲထိုးကိုတောင် ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသည်။ ပြီးနောက် စိတ်တိုနေကြတဲ့လူတွေက သူတို့ကို ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနဆီကို ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်...

ကျန်းဆွေ့လန်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်က အိမ်မှာ သူတို့ရဲ့မြေးတွေကို စောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ကျပြီး မိသားစုက ညနေခင်းအထိ ထမင်းကောင်းကောင်း မစားနိုင်ကြပေ။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်တုန်းက၊ ကလေးမလေး ယွမ်ယွမ်က လင်းယောင်နဲ့ အတူအိပ်ဖို့ အတင်းပူဆာနေခဲ့သည်။ သို့သို့နဲ့ ယွမ်ယွမ်တို့ မောင်နှမနှစ်ယောက်က ကုရှီအန်းနောက်ကို လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့က အရမ်းစိတ်ဆိုးနေကြပြီး ဆောင်းရာသီမှာတောင် အအေးဒဏ်ကို မကြောက်ကြပေ။ လှပပြီး ချောမွေ့တဲ့ အသားအရေရှိတဲ့ လင်းယောင်နဲ့မတူပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အသားအရေက ဖြူရုံတင်မကပဲ အေးမြပြီး နူးညံ့နေပါသည်။

ယွမ်ယွမ်က ပထမတုန်းကတော့ သူမအဖေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေပေမယ့် နောက်ပိုင်းတော့လဲ သူ့ကို သဘောမကျတော့ပေ။ အဖေနဲ့ သမီးတို့က ပူအိုက်လာသလို ခံသားခဲ့ကြပြီး ကလေးမလေးက အလိုအလျောက် လင်းယောင်ရဲ့ လက်မောင်းကို သူမရဲ့ လက်ဖောင်းလေးတွေနဲ့ ဖက်ထားရင်း သူမရဲ့အမေဘက်ကို လှိမ့်သွားခဲ့သည်။ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါသည်။

ကုရှီအန်းကလဲ သူ့ဇနီးရဲ့ခါးလေးကို ဖက်ပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

လင်းယောင်က အဲ့ဒီညမှာ အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။ သူမနဲ့ သူမသမီးလေးကို ဆန်ဖက်ထုပ်နှစ်ခုမှာ ထုပ်ထားခဲ့ပြီး မီးဖိုကြီးပေါ်မှာ ထပ်ခါထပ်ခါ အကင်ခံခဲ့ရတယ်လို့ သူမက အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။ သူတို့က ချွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေခဲ့ကြသည်။ သူမက အပူဒဏ်ကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။ သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ၊ အပြင်မှာ မှောင်မဲနေခဲ့သည်။ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နေထွက်ချိန်တောင် မရောက်သေးပေ။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်တော့၊ ကလေးမလေးက အောက်ကို ရောက်နေခဲ့သည်။ သို့သို့က သူ့ အခန်းထဲမှာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ လင်းယောင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူခဲ့ပြီး သူမဘေးမှာ မီးဖိုလိုပူနေတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ကြီးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ကာ အိပ်ယာရဲ့တစ်ခြားတစ်ဖက်မှာ ကလေးမလေးကို ဖက်ပြီး အိပ်ခဲ့သည်။

အခုလေးတင် သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ နွေးထွေးပြီး နူးညံ့တဲ့ သူမကိုဖက်ထားခဲ့တဲ့ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကု - " ... "

နောက်တစ်နေ့မှာ၊ မိသားစုက ထပြီး လက်လုပ်ခေါက်ဆွဲကို စားခဲ့ကြသည်။ အပြင်မှာ မှောင်ပြီး အေးနေခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ နှင်းကျတော့မည့်ပုံပေါ်ခဲ့သည်။

ကုမန်ဆန်က ဂေါ်ပြားနှစ်ခုနဲ့ ရောက်လာခဲ့ပြီး ကုရှီအန်းကို တစ်ခုလှမ်းပေးခဲ့သည်။ အမျိုးသားနှစ်ယောက်က တွန်းလှည်းကို တွန်းပြီး နှင်းမုန်တိုင်းမကျခင် ကျောက်မီးသွေးနှစ်လှည်းဝယ်ဖို့ ကျောက်မီးသွေးတွင်းကို သွားခဲ့ကြသည်။

သူမရဲ့အဖေနဲ့ အဖိုးက ကျောက်မီးသွေးသွားဝယ်ကြမယ်ဆိုတာကို ယွမ်ယွမ် ကြားတော့၊ သူမက ခြေထောက်သေးသေးလေးတွေနဲ့ ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူမရဲ့ရင်ဘက်လေးကို ပုတ်ကာ သူမက အရမ်းသန်မာပြီး သူမအဖိုးနဲ့ အဖေကို ကူညီနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ပြုံးခဲ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။ " ကလေးပဲ ရှိသေးတာလေ၊ မသွားပါနဲ့၊ ဖွားဖွားကို ကူညီပေးလေနော်။ အိမ်မှာနေပြီး ဖွားဖွားနဲ့ စာအုပ်လေးတွေ ဖတ်ရအောင်။ "

ယွမ်ယွမ်က မျက်နှာဖောင်းလေးနဲ့ အလေးအနက်ပြောခဲ့သည်။ " ပါပါးနဲ့ ဖိုးဖိုးကို ရေတိုက်ဖို့ ကူညီပေးမှာ! "

ကုရှီအန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးတွေ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။

ကုမန်ဆန် စိတ်ထဲထိရှသွားခဲ့သည်။ " မြေးမလေးက ကြင်နာတတ်တာပဲ။ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဖိုးဖိုးက မပင်ပန်းပါဘူး။ ကိုကို သို့သို့နဲ့ အိမ်မှာ ဖိုးဖိုးတို့ကို စောင့်နေနော်၊ ဟုတ်ပြီလား? "

ကုရှီအန်းကလဲ သူ့သမီးလေးအပေါ် အလွန်အမင်း နူးညံ့လှသည်။ သူမက ကလေးမလေးကို ထိန်းပြီး ပြောခဲ့သည်။ " ဒီနေ့ အပြင်မှာ အေးတယ်။ နောက်တစ်ခေါက်မှ တူတူသွားကြမယ်လေ၊ နော်? "

ကလေးမလေးရဲ့မျက်နှာက လေတိုက်တာကြောင့် သူမရဲ့မျက်နှာလေး ကိုက်ခဲသွားခဲ့ပြီး ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်လေးလဲ တုန်ယင်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ လက်ခံစွာနဲ့ ခေါင်းညိမ့်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပြီ၊ နောက်တစ်ခေါက်မှ သွားကြမယ်နော်။

ကုရှီအန်း သက်ပြင်းချခဲ့ပြီး ကောင်တီစစ်တပ်ကို လေ့ကျင့်ပေးတာထက် သူ့သမီးလေးကို ထိန်းရမယ့်အကြောင်းကို စိတ်ပူနေမိခဲ့သည်။

အိမ်က ယောက်ျားသားတွေက အထုတ်အပိုးတွေပြင်ပြီး လှည်းနဲ့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ကုသို့သို့က ဝါးခြင်းအသေးလေးကို သယ်လာခဲ့သည်။ မထွက်ခင်မှာ၊ သူက သူ့ညီမလေးကို မယုံကြည်စွာ မေးခဲ့သည်။ " ညီမလေး၊ အရမ်းဘက်လိုက်တာပဲ။ ကိုကိုက အလုပ်ကြိုးစားနေတာကို၊ ကိုကို ဘယ်တုန်းက အပျင်းကြီးမိလို့လဲ? "

ကလေးမလေးက ကုသို့သို့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ခဲ့သည်။ " အဲ့ဒါထူးဆန်းတယ်။ ဒီကိုကိုကတော့၊ အသားစားနေတဲ့အချိန်ပဲ ဝီရိယရှိတာပါနော်၊ သိရဲ့လား?"

" ... "

အိမ်ထဲက ယောင်္ကျားသားတွေ အကုန်ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး လောင်ကုတို့အိမ်မှာ အကုန်လုံးက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ‌သူမ ခြေထောက်တွေကို ထုခဲ့သည်၊ ခြံထဲမှာ သက်တောင့်သက်သာမရှိပဲ ထိုင်နေခဲ့ပြီး ခနလောက် လေညှင်းခံနေခဲ့သည်။ သူမမြေးလေးက ဖင်လေးထောင်ပြီး စာအုပ်လေးဖတ်နေတာကို သူမက ကြည့်နေခဲ့ပြီး ခြံထဲက ပန်းတွေနဲ့ အပင်တွေကို ကြည့်နေခဲ့သည်၊ သူမက ရုတ်တစ်ရက် အသက်ရလာတာကို ခံစားမိခဲ့သည်။ အရမ်းတိတ်ဆိတ်နေပါသည်။ အိမ်မှာ အဖိုးကြီးနဲ့ ကောင်စုတ်လေးတွေ မရှိတာ ကောင်းပါသည်။ အရမ်းတိတ်ဆိတ်လှသည်။

လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်နေခဲ့ရတဲ့ ကုမန်ဆန်တို့ - " ... "

ကျန်းဆွေ့လန်က လုံလုံလောက်လောက် အနားယူခဲ့ပြီး အပြင်မှာ ရာသီဥတုက တစ်ကယ်ဆိုးဝါးနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတာကြောင့်၊ သူမက တံစက်မြိတ်အောက်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ ခရမ်းသီးတွေကို အမြန်လှီးဖြတ်ပြီး နေလှန်းထားခဲ့သည်။ သူမက ပဲသီးနဲ့ အသားကို ကြော်စားခဲ့သည်။ သခွားသီးတွေကိုလဲ အေးအေးလေး စားလို့ရသည်။ အချဉ်တည်ထားတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကလဲ ကြွပ်ရွတဲ့ အရသာရှိပေမယ့် ရှင်းကျန်းကနေ လင်းရိဝယ်လာခဲ့တဲ့ သခွားမွှေးသီးက လှီးဖို့ အနည်းငယ် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သူမ မလှီးနိုင်ခဲ့ပေ။ မစားရတာ နှမျောစရာကောင်းနေပါလိမ့်မည်။ အကုန်လုံးစားဖို့အတွက် ဖြစ်သည်။

လင်းယောင်က သခွားမွှေးသီးကို စည်သွပ်ဘူးနဲ့ သွပ်ထားဖို့ အကြံပေးခဲ့သည်။ အိမ်က ကလေးနှစ်ယောက်က အသီးစားရတာ ကြိုက်ကြပေမယ့်၊ ဆောင်းရာသီမှာတော့ လတ်ဆတ်တဲ့အသီးတွေကို မစားနိုင်ကြပေ။ သူတို့က ဒီသခွားမွှေးသီးတွေကို သိမ်းထားလို့ မရခဲ့တာကြောင့်၊ အသီးစည်သွပ်ဘူးအဖြစ် ပြုလုပ်ထားခဲ့ပါသည်။ စည်သွပ်ဘူးနဲ့သိမ်းထားပြီး တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ စားကြပါသည်။

ကျန်းဆွေ့လန်က ချက်ချင်းလှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ယောက္ခမနဲ့ ချွေးမလေးတို့က သူတို့ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း လုပ်ခဲ့ကြသည်။

နေ့လည်ခင်း လေးနာရီဝန်းကျင်လောက်မှာ၊ ကုမိသားစုရဲ့ လူကြီးနဲ့ လူငယ်တွေက နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ဝယ်ခဲ့တဲ့ ကျောက်မီးသွေးလှည်းကို တွန်းရင်း ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ လူတိုင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အနံ့ထွက်ပြီး စိုရွှဲနေခဲ့ကြသည်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေက ရွှံ့တွေပေနေခဲ့ကြသည်။

ကုသို့သို့က သူ့ညီမလေးကို ဖက်နမ်းချင်ခဲ့သေးတာကြောင့်၊ ယွမ်ယွမ်က လင်းယောင်ဆီကို ပြေးသွားခဲ့ပြီး တိုင်ခဲ့သည်။ " မာမား၊ ကိုကို့ခြေထောက်တွေက စေးကပ်နေတာပဲ၊ ရေမြန်မြန်ချိုးပေးလိုက်ပါဦး! "

လင်းယောင်က သခင်ကြီးတို့ ရေချိုးဖို့ ရေတစ်ဇလုံကြီး ပြင်ထားပေးပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ကုမန်ဆန်က သူ့ကိုယ်သူ ဆေးကြောခဲ့သည်။ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာကုက ပုခုံးပေါ်ကို တဘတ်တင်ပြီး လက်ထဲမှာ အမွှေးဆပ်ပြာခဲကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။ ကုသို့သို့က ဗိုက်တင်းနေဆဲပဲ ဖြစ်သည်။ သူက ခြံထဲမှာ ဘာမှမပြော၊ ရေလဲမချိုးပဲ ယုတ္တိရှိအောင်ပြောပြီး ပတ်ပြေးနေခဲ့ပေမယ့် ယောက်ျားလေးတွေက အနံ့အသက်ကောင်းဖို့ မညစ်ပတ်ဖို့ပဲ လိုပါသည်! သန့်ရှင်းရေးက မိန်းကလေးတွေ လုပ်တဲ့အရာသာ ဖြစ်သည်။

ဖောင်းနေတဲ့ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့၊ လင်းယောင်က ကြက်မွှေးကို ကိုင်ပြီး လေထဲမှာ ရိုက်ပြခဲ့သည်။ " ‌ညစ်ပတ်ကောင်လေး၊ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းညစ်ပတ်နေတာ။ ရေလာမချိုးရင်၊ သန်းတွေ ပေါလိမ့်မယ်! "

နောက်ဆုံးမှာ၊ လှုပ်ရှားခဲ့ရတာကတော့ အဖေဖြစ်သူပဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောင်စုတ်လေးကို ရေချိုးပေးခဲ့သည်။

ကုရှီအန်းက ရေခပ်ဖို့ ခြံထဲကို ဆင်းသွားခဲ့ပြီး သူ့အိမ်ရဲ့ တံခါးချက်ပေါ်မှာ အလုပ်အတွက် ကျေးလက်ဒေသကလူတွေသုံးကြတဲ့ သံဓါးနဲ့ လုပ်ထားသလိုမျိုး ဓားရာတစ်ချို့ကို တွေ့ခဲ့သည်။ လင်းယောင်ကလဲ အနောက်တံတိုင်းရဲ့ အောက်ခြေနားမှာ ရှိနေခဲ့သည်။ လမ်းကြားထောင့်ကို သွားတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခြေရာကိုလဲ တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်က ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့မှာ၊ အိမ်နီးချင်းအသစ်တွေက ကုမိသားစုရဲ့ ဘေးခြံကို ပြောင်းလာခဲ့ကြသည်။