နဂါးဆင်းသက်အလံ
Vol. 28 Ch. 410
လူအားလုံး ရှင်းပြချက်များထဲတွင် နစ်မွန်းနေချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အာဏာရှင်ဆန်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ဤအာဏာရှင်ဆန်သော စွမ်းအားသည် လူအများကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။
သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် အမှန်ပင် မမှားချေ။ ရန်သူများသည် ၎င်းတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့်စကားပြောဆိုမှုမျှ အသုံးမဝင်တော့ချေ။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ မင်းဆရာပင်လျှင် ဘေးတွင်ရှိနေပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ပြီး ထွက်သွားရုံသာလား။ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် လက်မလျှော့လိုကြသလို ရန်သူများကလည်း ထွက်ခွာသွားရန် မလိုလားကြချေ။ ထို့ကြောင့် စကားများစွာ မပြောတော့ဘဲ တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြသည်။
“ဒီကောင်လေးက ဘယ်ကလာတာလဲ…” မင်းဆရာသည် မျက်ခုံးများကို တွန့်လျက် နှလုံးသားထဲမှ စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတွင် ဤမျှအင်အားကြီးသူ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှိလာခဲ့သနည်း။
သူ လွှတ်ထုတ်လိုက်သော အလံများသည် မည်သို့မျှမဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်း အစွမ်းသတ္တိ မလုံလောက်ခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့လည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခင်က ကာကွယ်မှုသည် သိသာထင်ရှားစွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုစွမ်းအားသည် နည်းနည်းပိုအားကောင်းလာခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ ကာကွယ်ရေးအကာအရံကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကာကွယ်ပြီးနောက်တွင်ပင် စွမ်းအားတစ်ခုသည် လေးဘက်လေးတန်သို့ လှိုင်းထနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများကိုမူ ပြောရန်ပင် မလိုချေ။ ဤစွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတွင် ဤမျှအင်အားကြီးသူ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှိလာခဲ့သနည်း။
“မသိဘူး… ဒီကောင်လေးက ရိုးရှင်းတဲ့သူမဟုတ်ဘူး… သူ့ကို ဖယ်ရှားနိုင်ရင် အရင်ဖယ်ရှားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ…” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် မျက်နှာထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ပြူထွက်လာသည်။ “ကျူးကျော်သူများ သေရမယ်တဲ့… မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ ထိုးစစ်ကို တန်ပြန်နိုင်မလားကြည့်ကြစို့… အားလုံး ထိုးစစ်ဆင်ကြ…”
“ကျား…”
လူအုပ်ကြီးသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမြို့တော်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ထျန်းလုံက စကားများစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုသည် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ချေ။ အထူးသဖြင့် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ လူများသည် သနားကရုဏာပြမှု တစိုးတစိမျှပင် မရှိချေ။
၎င်းတို့အတွက် ဤသည်မှာ နယ်မြေသစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အောင်မြင်မှုများရရှိရန် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မှုသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ မြားတစ်စင်းအောက်တွင် စစ်ပွဲကြီးသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်မှု မရှိတော့ချေ။ မြို့ထဲရှိ ဗိုလ်ချုပ်များသည် စစ်တိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယုံမင်အင်ပါယာ၏ လူများကို ရင်ဆိုင်သောအခါ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။
“အစက ငါတို့ သူတို့နဲ့ ဘာမှပြောချင်စိတ်မရှိဘူး… ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်စိတ်ဓာတ်ကို ယိမ်းယိုင်အောင်လုပ်ချင်တာဆိုတော့ တန်ပြန်ပြောဆိုဖို့ လိုတယ်…” ထျန်းလုံက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ငါတို့စစ်တပ်စိတ်ဓာတ်ကို ယိမ်းယိုင်မှာကို မကြောက်ရင် အစောကြီးကတည်းက ထိုးစစ်ဆင်သွားပြီးသားပဲ… သစ္စာဖောက်တွေ၊ ရန်သူတွေနဲ့ ဘာလုပ်မလဲ…”
“တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ… သူတို့ရဲ့ ထိုးစစ်ကို တန်ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြ… ငါတို့ အလျင်စလို ထွက်သွားစရာ မလိုဘူး…” ထျန်းလုံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မြားသမားတပ်ဖွဲ့၊ ပြင်ဆင်ထားကြ… အရင်ဆုံး သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်ချလိုက်ကြ…”
“ဟုတ်ကဲ့…”
မြားသမားတပ်ဖွဲ့များသည် ချက်ချင်း မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်တည်လိုက်ကြပြီး အောက်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရှည်လျားသော လေးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုးစစ်ဆင်လာသော စစ်တပ်များကို ချိန်ရွယ်လျက် လေးကြိုးများကို ဆွဲတင်းထားကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။
“ပစ်…”
“ရှီးရှီးရှီး…”
သောင်းနှင့်ချီသော မြားများ ကောင်းကင်ထဲတွင် ထူထပ်သော မြားမိုးများအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့ဘက်သို့ ထိုးဖောက်ကျဆင်းလာသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ထိုးစစ်ဆင်နေသော ဗိုလ်ချုပ်များသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လှုပ်ယမ်းကာ တန်ပြန်ကာကွယ်လိုက်ပြီး မြားမိုးများစွာကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မြားများစွာသည် ကျဆင်းလာပြီး ထိုးစစ်ဆင်လာသော စစ်သားများကို ထိုးဖောက်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
မြေပြင်သည် ချက်ချင်း သွေးစွန်းထင်းကာ နီရဲသွားပြီး သွေးနံ့များသည် ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖြည့်စွမ်းလာသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းများကို မထိတ်လန့်စေခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ စစ်တိုက်လိုစိတ်ကို ပို၍ပင် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။
“ညီမလေး၊ ငါတို့ အရင်ထွက်မယ်…”
ထျန်းလုံ၏ မျက်ဝန်းများသည် လက်သွားပြီး လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားသည် တုန်ခါလာပြီး မြေပြင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားတစ်ခု လှိုင်းထနေသည်။ ထို့နောက် မြေအောက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မီတာ ၂၀ မှ ၃၀ ရှည်လျားသော ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သည် ထိုအလင်းတန်းမှ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာကာ ထိုးစစ်ဆင်လာသော စစ်တပ်များဆီသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ချက်ချင်း ခုန်ဝင်လာသည်။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နဂါးရတနာ၏ အာနိသင်ဖြစ်ပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြီးမားသော ကောင်းကင်နဂါးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း အပေါ်ရှိ ဖျော့ဖျော့အဝါရောင် နဂါးအတောင်များသည် အလွန်စစ်မှန်ပုံပေါ်သည်။ ကောင်းကင်ထဲတွင် တစ်ချက်ဟစ်အော်လိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူများဆီသို့ ထိုးစစ်ဆင်လာသည်။
ဤကောင်းကင်နဂါးသည် စွမ်းအားမနည်းလှချေ။ အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် ၇ အဆင့်ရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း အဓိကအချက်မှာ ၎င်းသည် မသေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးရတနာ၏ စွမ်းအင်မကုန်ဆုံးသရွေ့၊ အကာအရံကြီးမပြိုကျသရွေ့၊ ဤကောင်းကင်နဂါးသည် ထာဝရမသေနိုင်ချေ။ မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို မကြောက်ရွံ့ချေ။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နဂါးရတနာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အမြဲတစေ တည်ရှိနေပြီး မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျှ ထိရောက်မှုမရှိချေ။ ဤသည်မှာ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေရန် မည်သို့မလုပ်နိုင်မည်နည်း။
“အား…”
ထို့နောက် နောက်ထပ်ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သည် အလင်းတန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤကောင်းကင်နဂါးသည် ယခင်တစ်ကောင်ထက် သိသာထင်ရှားစွာ သေးငယ်ပြီး မီတာ ၂၀ ကျော်သာရှိပြီး ယခင်တစ်ကောင်ထက် အများကြီး သေးငယ်သည်။ ၎င်းသည် ထျန်းလုံက ဆင့်ခေါ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရန်ကျရှီးရို့က ဆင့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကွဲပြားသော စွမ်းအားရှိသူများက ဆင့်ခေါ်ထားသော ကောင်းကင်နဂါးများသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် အရွယ်အစားတွင် ကွဲပြားသည်။
လူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သာ ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နဂါးရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ များများရှိလေလေ၊ ပိုမိုအကျိုးရှိလေလေဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ရန်သူစစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော နဂါးလက်သည်းများကို လှုပ်ယမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဤနဂါးလက်သည်းများဖြင့် တစ်ချက်ရိုက်ချလိုက်ရာ စစ်သားများစွာ သေဆုံးသွားသည်။ ဤကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်တည်းဖြင့်ပင် စစ်သားများစွာကို တန်ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။
“ကောင်းကင်နဂါး… မြန်မြန်၊ မြန်မြန်ထွက်ပြေးကြ…”
“ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဘာမှထိရောက်မှုမရှိဘူး… သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်တာတောင် ဒဏ်ရာတစ်ခုမှ မရှိဘူး…”
“ကယ်ပါ… ကယ်ပါဦး…”
ဤစစ်သားများသည် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းနေကြပြီး ထိတ်လန့်ကာ ချပ်ဝတ်များကို စွန့်ပစ်လျက် ဆက်လက်ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်တော့ချေ။ နယ်မြေနှစ်ခုရှိ စစ်သားများသည် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး အနီးသို့ မကပ်ရဲကြတော့ချေ။
“အငယ်စားနဂါးနှစ်ကောင်လေးနဲ့ ဒီလို ဖြစ်စရာမလိုဘူး…”
မင်းဆရာသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ဝဲလည်နေသော အလံများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်သွားပြီး အလင်းကွင်းများအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဝိုင်းထားလိုက်သည်။ ချက်ချင်း ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားလိုက်သည်။ ဤကောင်းကင်နဂါးသည် မည်သို့ပင် ထိုးဖောက်ရန်ကြိုးစားစေကာမူ ဤအလင်းကွင်းထောင်ချောက်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ချေ။ ထို့အပြင် ဤအလင်းကွင်းသည် ပို၍တင်းကျပ်လာပြီး ရုန်းကန်နိုင်သည့် နယ်ပယ်သည် ပို၍သေးငယ်လာကာ အတွင်းထဲတွင် အော်ဟစ်သံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ် အလံနှစ်ချောင်းသည် ဘေးသို့ ပျံထွက်သွားပြီး နောက်ထပ်ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝရုန်းကန်ထွက်မလွတ်နိုင်ချေ။
ခဏအတွင်း ကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ထောင်ချောက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ထွက်လာနိုင်ခြင်းမရှိချေ။ ဤကောင်းကင်နဂါးများသည် မသေနိုင်သော်လည်း ထောင်ချောက်ထဲတွင် ပိတ်မိနိုင်ခြင်းမှ မလွတ်ကင်းချေ။ ဤကောင်းကင်နဂါးများ လုံးဝပြိုကျမသွားသရွေ့ ၎င်းတို့သည် နောက်ထပ်ကောင်းကင်နဂါးများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။
၎င်းသည် ကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်ကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားပြီး ရန်သူကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ အင်ပါယာမြို့တော်ထဲရှိ လူအများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။
မသေနိုင်သည်ဟု သမုတ်ထားသော ကောင်းကင်နဂါးများသည် ဤသို့ပင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။ ဤသို့ဆက်လက်သွားပါက ကျန်ရှိသည်မှာ ဤအကာအရံကို ဖြတ်ကျော်ရန်ဖြစ်ပြီး အကာအရံကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လျှင် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ စစ်တပ်ကြီး၏ ထိုးစစ်ဖြစ်သည်။
“ဒီကလေးနှစ်ယောက်က ငါတို့ကို သာမာန်လူတွေလို့ ထင်နေတာလား… ဒီလို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထိုးစစ်ဆင်လာရုံနဲ့ ပြီးမယ်လို့ ထင်နေတာလား…” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ကို ငါ သေချာဂရုစိုက်ပေးမယ်… ဒီစွမ်းအားက မင်းတို့အပိုင်မဟုတ်တော့ဘူး… ငါ့အပိုင်ဖြစ်လာမယ်…”
“ဒါက နဂါးဆင်းသက်အလံပဲ… နဂါးကို ဖိနှိပ်ဖို့ အထူးပြုလုပ်ထားတာ… မင်းဆရာက တကယ်ပဲ အဆင်သင့်ပြင်ဆင်လာခဲ့တာပဲ…” ထျန်းလုံ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး ၎င်းတို့ဆင့်ခေါ်ထားသော ကောင်းကင်နဂါးများသည် ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ မူလက ဤဘက်တွင် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်မှု ရရှိခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။
“ဘေးမှာ ဝဲလည်နေတဲ့ နဂါးဆင်းသက်အလံတွေက ဒီလောက် အာနိသင်ကြီးမားနိုင်မယ်လို့… အခုတော့ ငါ နားလည်ပြီ…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူက နဂါးဘယ်နှစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်…”
ထို့နောက် သူ၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး မီတာ ၅၀ မှ ၆၀ ရှည်လျားသော ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သည် ထိုအလင်းတန်းမှ အော်ဟစ်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အာဏာရှင်ဆန်သော ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအားသည် လေးဘက်လေးတန်သို့ ဖိအားပေးလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် ၁ အဆင့် ကျင့်စဉ်။
လူအားလုံး ချက်ချင်းပင် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ နောက်ထပ် ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်ရှိသေးသလား။
အခန်း (၄၁၀) ပြီးပါပြီ။