တစ်ယောက်တည်းကိုပင် သောင်းချီသော ရန်သူများ မဖြတ်နိုင်

လူအားလုံးက ကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်သာ ဆင့်ခေါ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြပြီး တတိယမြောက် ကောင်းကင်နဂါးပေါ်ထွက်လာသောအခါ ရန်သူစစ်တပ်ရော မိမိဘက်သားများပါ ပြင်းထန်စွာ မင်တက်မိသွားကြသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်ထပ် ဆင့်ခေါ်နိုင်သေးတာလဲ... လူတစ်ဦးချင်းစီဟာ ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သာ ဆင့်ခေါ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးသုံးကောင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်တာလဲ...”

“အား....”

ကြီးမားလှသော ကောင်းကင်နဂါးသည် အရှည်ရော စွမ်းအားရောမှာ ထျန်းလုံတို့ ဆင့်ခေါ်ထားသော ကောင်းကင်နဂါးများထက် အဆမတန် သာလွန်နေပြီး ရန်သူစစ်တပ်ဘက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ အောက်သို့ ပေါက်ကွဲတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းတန်း ရောက်ရှိရာ နေရာများသည် ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ရန်သူစစ်သားများစွာသည် လွင့်ထွက်သွားကာ အော်ဟစ်ညည်းညူနေကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့် ဗိုလ်ချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂.၃ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၉,၃၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၁၅၀ ရရှိခဲ့သည်။ သိုင်းပညာ နဂါးဖြတ်တိုက်ကွက်၊ ပျံသန်းခြေကန်နည်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ပစ္စည်း ပြန်လည်ကုစားဆေးလုံး၊ ဝိညာဉ်ဖျက်ဆေးလုံးကို ရရှိခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုအဆင့် ဗိုလ်ချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၃.၁ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၂,၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၄၅၀ ရရှိခဲ့သည်။ သိုင်းပညာ ကျားဘုန်းခြောက်ဆွဲ၊ နဂါးဝိညာဉ်ဆုံးဖြတ်နည်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ပစ္စည်း နဂါးကျောက်စိမ်းချပ်ဝတ်၊ ကောင်းကင်နယ်ပယ်ဓားကို ရရှိခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့် ဗိုလ်ချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂.၄ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၉,၄၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၂၀၀ ရရှိခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်နဂါးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးလျက်ရှိပြီး ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယီထျန်းယွမ်သည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးနှယ် ဖြစ်နေ၏။ မည်မျှပင် ရန်သူများ ရောက်လာစေကာမူ၊ ၎င်းတို့ကို ကြောက်လန့်သည်အထိ သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုမစတင်မီ ယီထျန်းယွမ်သည် အတွေ့အကြုံမြှင့်ကဒ်များအားလုံးကို တစ်ချိန်တည်းဖွင့်လိုက်ပြီး မရှိလျှင်ပင် ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူအသုံးပြုလိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံမြှင့်ကဒ် ၃၀ ဆ၊ ၂၀ ဆ၊ ၁၀ ဆ နှင့် ၅ ဆ တို့ကို စုစည်းအသုံးပြုလိုက်ရာ စုစုပေါင်း ၆၅ ဆ အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၆၅ ဆ အောက်တွင် ၎င်း၏ ဆန်းကြယ်မှုအတွေ့အကြုံမုဒ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း ၇၃ ဆ အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သာမန် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့် ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးမှပင် ၎င်းအား ၂ သန်းကျော်သော အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများ ပေးအပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆန်းကြယ်မှတ်အတွက်လည်း သုံးဆမြှင့်ကဒ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အပြစ်မှတ်အတွက်လည်း နှစ်ဆမြှင့်ကဒ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပြီး ရန်သူများစွာကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို အသုံးမပြုလျှင် မိုက်မဲသူတစ်ဦးနှယ်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ဆန်းကြယ်မှတ်များကို မည်မျှပင် သုံးစွဲစေကာမူ၊ ၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူရန် သုံးစွဲခဲ့ပြီး အကြောင်းမူကား ထိုစွမ်းအင်များသည် မကြာမီ ပြန်လည်ရရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် သေဆုံးသွားလျှင်သာ ထိုအရာများ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

“ဘာ... နောက်ထပ် ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင် ရှိသေးတယ်ပေါ့...”

မင်းဆရာ အပါအဝင် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ထိုနဂါး၏ ခံ့ညားထည်ဝါမှုသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ ထိုနဂါးကို ဆင့်ခေါ်သူသည် ထျန်းလုံလည်း မဟုတ်၊ ရန်ကျိရို့လည်း မဟုတ်ဘဲ အမည်မသိသော ထိုလူငယ်လေးဖြစ်နေသည်။

ထျန်းလုံဘက်မှ လူများလည်း မင်တက်မိသွားကြပြီး ဤမျှ ခံ့ညားထည်ဝါသော ကောင်းကင်နဂါးကို ၎င်းတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနဂါးသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ပုံပေါက်နေသည်။

“အိုကောင်းကင်နတ်ဘုရား... ဒါ ယီသခင်လေးဆင့်ခေါ်ထားတာလား... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် သန်မာပြီး ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်နဂါးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်ဆိုတော့...”

“ယီသခင်လေးက တကယ်ကို နက်နဲလှတယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာလဲ...”

“ဒါပေမယ့် ဘာပဲပြောပြော ယီသခင်လေးရှိနေတာကြောင့် ငါတို့မှာ အားသာချက်ကြီးကြီး ရှိလာပြီ...”

ဤဘက်တွင် စိတ်ဓာတ်များသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားသည်။ ကောင်းကင်နဂါးသည် ၎င်းတို့၏ အုပ်ထိန်းသူ နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်နဂါးများ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများသည် တစ်ဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားလာသည်။

“ရွှီး ရွှီး ရွှီး...”

မြားသမားတပ်ဖွဲ့သည် ထပ်မံ၍ လေးမြားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နဂါး၏ စွမ်းအားသည် အားနည်းသည်မဟုတ်သော်လည်း ဝိုင်းထားသော ရန်သူများသည် စစ်သားအနည်းငယ်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် စစ်သားများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

“ဒိန် ဒိန် ဒိန်...”

ရန်သူများ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုဒိုင်းကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမဆို အကာအကွယ်ဒိုင်းအပြင်ဘက်တွင် ဟန့်တားခံရသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတွင်းပိုင်းမှ စစ်သားများသည် အပြင်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ကွာခြားချက်ပင်ဖြစ်သည်။

အကာအကွယ်ဒိုင်းအတွင်းမှ စစ်သားများသည် လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း အပြင်ဘက်မှ စစ်သားများသည် ဒိုင်းကိုသာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုလျှင် ဦးစွာ အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် အကာအကွယ်ဒိုင်းသည်လည်း အချိန်ကြာရှည် မခံနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် စစ်သားအများအပြားသည် အပြင်သို့ ထွက်ကာ ရန်သူစစ်သားများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာရရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အားပြတ်လပ်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာကာ အနားယူကြသည်။

ဤမျှသော ခံတပ်သည် စစ်ပွဲအား စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုဖြင့် ဆင်နွှဲရာတွင် ပြီးပြည့်စုံလှသည်။

“သေစမ်း...”

ဤအချိန်တွင် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ရှည်လျားသော ဓားကို လွှဲကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားသည် အာကာသပင်လျှင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော ကောင်းကင်နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခါးမှ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ ထိုကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်လျက်ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်နဂါးသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီးနောက် အလင်းအစက်များစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် လွင့်မျောသွားပြီး မကြာမီ ပြန်လည်စုစည်းကာ ကြီးမားသော ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလာသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားရော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရောမှာ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိချေ။

“အား...”

ကောင်းကင်နဂါးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သူများဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲတိုက်ခိုက်လိုက်ရာ စစ်သားတစ်အုပ်လုံး သေဆုံးသွားရသည်။

မသေနိုင်ပေ။

ကောင်းကင်နဂါးသည် လုံးဝသေဆုံးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ မင်းဆရာကဲ့သို့ ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လျှင်သာ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြတ်တောက်သည်ဖြစ်စ မကြာမီ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီး ပျံသန်းလာမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားလျှင် ထိုစွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသလို ဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

“မင်းဆရာ...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် မျက်နှာမည်းမှောင်လျက် မင်းဆရာအား ဤကောင်းကင်နဂါးကို ထိန်းချုပ်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

မင်းဆရာ၏ မျက်နှာလည်း မည်းမှောင်နေပြီး ၎င်းယူဆောင်လာသော နဂါးနှိမ်နင်းအလံများသည် ကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ဤနဂါးကို ထိန်းချုပ်လိုလျှင် ကျန်နှစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ယီထျန်းယွမ်၏ ဤနဂါးသည် အလွန်အမင်း ခံ့ညားထည်ဝါလှပြီး အလံ နှစ်သုံးချောင်းဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီနဂါးကို အရင်ထိန်းချုပ်မယ်...” မင်းဆရာသည် သွားများကို ကြိတ်ချလိုက်ပြီး နဂါးနှိမ်နင်းအလံများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ “မင်း လူတွေကို အဲ့ဒီနဂါးနှစ်ကောင်ကို ဟန့်တားဖို့ လွှတ်လိုက်... ဒီနဂါးတစ်ကောင်ကို ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်...”

မင်းဆရာသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျန်နဂါးနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော နဂါးနှိမ်နင်းအလံများသည် ချက်ချင်း ပျံသန်းလာပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ကောင်းကင်နဂါးကို ဝိုင်းထားလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလင်းကွင်းများစွာသည် ထိုနဂါးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးကြား စွမ်းအားကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး ဤနဂါးကို ဖိနှိပ်ရာတွင် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိချေ။ သို့သော်လည်း ပြဿနာမှာ ဤကောင်းကင်နဂါးများသည် သေဆုံးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မည်မျှ သာလွန်သည်ဖြစ်စေ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်သည်ဖြစ်စေ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းလာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသတ်ဖြတ်မှုသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

အခြားကောင်းကင်နဂါးနှစ်ကောင်သည် အလင်းကွင်းများမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်သွားသော်လည်း မကြာမီ အခြားကျင့်စဉ်သမားများက ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်ခံရလျက် သေးငယ်သော ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ယီညီလေး... အခုတော့ ငါတို့ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ရတော့မယ့်အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်...” ထျန်းလုံသည် မျက်နှာထားတင်းမာလျက် တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးများသည် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရာတွင်သာ အသုံးဝင်ပြီး ဤရန်သူများကို မောင်းထုတ်ရန်မှာ လက်တွေ့မကျပေ။

“အင်း... ဒါပေမယ့် သူတို့အတွက် လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ငါပြင်ဆင်ထားသေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပျံသန်းထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီနဂါးနှိမ်နင်းအလံက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ပုံရတယ်... ဒါပေမယ့် မင်းတို့ ဘယ်လောက်ထိ ထိန်းချုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ကြည့်ဦးမယ်...”

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြေနဂါးသုံးဆယ်ကျော် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ အော်ဟစ်လျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် ဧရာမနဂါးနှစ်ကောင်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ နဂါးအုပ်စုတစ်စုလုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“သူက သားရဲထိန်းသူလား...” ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားပြီး ထိုနဂါးအုပ်စုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။

ဤမျှသော နဂါးများက ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာသောအခါ ၎င်းတို့အား ဖြစ်ပေါ်စေသော ပျက်စီးမှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုဧရာမနဂါးနှစ်ကောင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုအဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်အဆင့်ရှိပြီး ၎င်းတို့မှလွဲ၍ အခြားကျင့်စဉ်သမားအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ် တစ်ယောက်တည်းကိုပင် သောင်းချီသော ရန်သူများ မဖြတ်နိုင်သည့် အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၁၁) ပြီးပါပြီ။