လက်ဗလာဖြင့် ဓားကိုဖမ်း

“ဂီး...”

မြေနဂါးအုပ်စုနှင့် အနီရောင်၊ အနက်ရောင် ဧရာမနဂါးနှစ်ကောင်ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ အထူးသဖြင့် မြေနဂါးအုပ်စုသည် သုံးဆယ်ကျော်အရေအတွက်ရှိပြီး တောင်ကြီး အလုံး ၃၀ ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ဖိအားပေးတိုက်ခိုက်လာသည်။ ဤအင်အားကြီးမားမှုသည် စိတ်ဝိညာဉ် အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မတိုက်ခိုက်နိုင်ချေ။

ဤမြေနဂါးအုပ်စုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မင်းဆရာ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

“နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မြေနဂါးတပ်ရင်းကို သူက အနိုင်ယူလိုက်ပြီလား... ဒီလို သားရဲထိန်းသူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြေနဂါးဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ချိန်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ...”

ဤတွေ့ဆုံလက်ဆောင်သည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး အားလုံးမှာ ဧရာမနဂါးများဖြစ်သဖြင့် နောက်ကွယ်မှ စစ်သားများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားကြသည်။ ထျန်းလုံတို့ပင်လျှင် ဤမျှသော နဂါးအုပ်စုကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ဤမျှအရေအတွက်များစွာကို တစ်ချိန်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

ဤမြေနဂါးများအောက်တွင် ရှေ့သို့ထိုးဖောက်လာသော စစ်တပ်များသည် နဂါးများ၏ လက်သည်းတစ်ချက်၊ အမြီးတစ်ချက်အတွင်းမှာပင် အားလုံး လွင့်ထွက်သူထွက်၊ ဒဏ်ရာရသူရ၊ သေဆုံးသူသေဆုံးနှင့် ကဆင့်ကလျား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

“-စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်အဆင့် စစ်သားကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ၉၃,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၆၅၀၊ အပြစ်မှတ် ၅၀ ရရှိခဲ့သည်။ သိုင်းပညာ...”

“-စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်အဆင့် စစ်သားကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံ...”

...

အကြီးအကျယ် အရေအတွက်များပြားသော သာမန်စစ်သားများသည် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ရှေ့ဆုံးသို့ ရောက်လာသူများမှာ များသောအားဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သူများဖြစ်ကာ အရေအတွက်လည်း အများဆုံးဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများမှာ အနောက်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ဤမြေနဂါးအုပ်စုကို မည်သူမျှ အနီးမကပ်ရဲကြချေ။

“ယီအစ်ကို၊ မင်းက သားရဲထိန်းသူလား...” ရန်ကျိရို့သည် အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အင်း၊ ဒီလိုလည်း ပြောလို့ရတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီနဂါးတွေနဲ့တင်တော့ သူတို့ကို သိပ်ကြာကြာ မတားနိုင်ဘူး။ ငါတို့ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ ထွက်သွားရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမြေနဂါးများနှင့် ဧရာမနဂါးနှစ်ကောင်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ထိန်းထားနိုင်မည်ဟု မထင်ထားချေ။ မင်းဆရာတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်လျှင် ဤမြေနဂါးများသည် မင်းဆရာတို့အတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်လို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

အခြားသူများသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို မင်းသားအဖြစ် ဆန့်ကျင်ခဲ့သူများသည် ယခုအခါ အတွင်းစိတ်တွင် တုန်လှုပ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က မင်းသားအဖြစ် မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤစစ်ပွဲပြီးနောက် မင်းသားရာထူးကို သေချာပေါက် ရယူနိုင်လိမ့်မည်။

ဤစွမ်းအားနှင့် ဤစစ်ရေးအောင်မြင်မှုများသည် မင်းသားရာထူးအတွက် လုံလောက်စွာ ထိုက်တန်ပြီဖြစ်သည်။

“သားရဲထိန်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ရုံမက၊ ဧရာမနဂါးတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတယ်၊ ကောင်းကင်နဂါးရတနာကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ထျန်းမိသားစုမှာ ဒီလိုသန်မာတဲ့သူ ဘယ်လိုလုပ်ရှိနိုင်မှာလဲ။ ထျန်းမိသားစုက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သူတစ်ယောက်လား...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် အောက်မှ မြေနဂါးအုပ်စုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ အထောက်အထားကိုသာ ပိုမိုစိတ်ဝင်စားနေသည်။ ကောင်းကင်နဂါးရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသောကိစ္စမဟုတ်ပေ။

“ဒါကို မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် စဉ်းစားလို့ရတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲမှ ရေခဲမန္တာန်မြားကို ဆွဲထုတ်ကာ ၎င်းတို့အား ပစ်မှတ်ထား၍ ရူးသွပ်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မြားရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် ရန်သူစစ်တပ်များသည် ဖိအားပေးခံရပြီး အများအပြား နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ၎င်း၏ တစ်ဦးတည်းသော စွမ်းအားဖြင့်ပင် စစ်တပ်အများစုကို ရပ်တန့်စေပြီး ရှေ့သို့ မနီးကပ်ရဲကြချေ။

“သတ်...”

ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်လျက် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အိမ်တော်ခေါင်းဆောင်များအားလုံး ထွက်သွားကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အနှစ်သာရအဆင့်ရှိရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဤအချိန်သည် တကယ့်တိုက်ပွဲ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်ဖြစ်ပြီး စစ်မီးတောက်များ အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

၎င်းတို့သည် အကာအကွယ်ဒိုင်းထဲတွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကြည့်နေမည်မဟုတ်ဘဲ အပြင်သို့ထွက်ကာ ရန်သူများကို ပြတ်ပြတ်သားသား မောင်းထုတ်ရန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

“မပြောဘူးပေါ့။ မင်းဘယ်သူဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့က မင်းရဲ့သေမင်းနေ့ပဲ...” နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် အေးစက်စွာ တချက်ကြည့်ပေးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ကောင်းကင်နဂါးအရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဂါး....”

ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ လက်ထဲမှ အော်ဟစ်လျက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြန်ပြေးလာသည်။ မြေပြင်သည် ဤအတွက် တုန်ခါသွားပြီး ဤကောင်းကင်နဂါးဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာများသည် အက်ကွဲပြီး အနည်းငယ်ပင် နိမ့်ကျသွားသည်။ ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပွတ်တိုက်သွားသလို၊ နက်ရှိုင်းသော တူးမြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကွက်၏ စွမ်းအားသည် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား သန်း ၄၀ ကျော်ရှိပြီး အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်ထားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ထဲမှ ရှည်လျားသော ဓားကို ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ဓားထဲမှ တောက်ပသော ဓားရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်လာသည်။

လူနှစ်ဦးက တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အန္တရာယ်ရှိသူဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ယီထျန်းယွမ်ကို ဦးစွာ သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယီထျန်းယွမ်သည် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ကျန်သူများမှာ အကာအကွယ်ဒိုင်းထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထျန်းလုံတို့သည် ကူညီရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ မလိုက်မီနိုင်ချေ။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထက် အနည်းငယ်နိမ့်ကျသည်။ ယခင်က ထျန်းလုံသည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထက် သာလွန်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းထက် နိမ့်ကျနေပြီဖြစ်သည်။

“သေစမ်း...”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး လက်ထဲမှ အင်အားကို အများဆုံး ထုတ်လွှတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ကွက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ကြံရွယ်ထားသည်။

လူအများက ယီထျန်းယွမ်သေဆုံးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် ၎င်းသည် လက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ လက်နက်ဖြင့် မတားဆီးဘဲ လက်ဗလာဖြင့်သာ ဖမ်းယူလိုက်ခြင်းပင်။

“ဒန်...”

ချွန်ထက်သော အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများက ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ၎င်း၏ လက်ကို ဖြတ်တောက်မထားဘဲ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းကို လက်ဖြင့် ဖမ်းထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ အင်အားကြီးမားသော ဓားတစ်ချက်သည် တစ်စက်မျှပင် မဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းကို လက်ထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

“မင်းရဲ့အဆင့်က သိပ်ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်။ ဖုန်းဗိုလ်ချုပ်တောင် ငါ့ကို ဒဏ်ရာမရအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းကတော့ အဆင့်တစ်ဆင့်လောက် နိမ့်နေသေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် အတင်းဆွဲယူခံရပြီး သူပြန်လွှတ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေချိန်တွင် အရာအားလုံးမှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှည့်ပတ်လိုက်ကာ ကောင်းကင်နဂါးဟစ်အော်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို နောက်ကျောတည့်တည့်ထိမှန်ခံရပြီး ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုကြောင့် သူသည် ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသွေးပန်းထွက်မှုကို ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့ရင်ဘတ်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို လေထဲတွင် ဆွဲထားလိုက်သည်။

ဤဓားသည် နဂါးဗိုလ်ချုပ် ပိုင်ဆိုင်သော ဓားဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ယူထားပြီဖြစ်သည်။

“အင်အားက သိပ်အားနည်းတယ်။ နောက်ဘဝမှာ ပိုပြီး လေ့ကျင့်သင့်တယ်။ ပြီးတော့ သစ္စာဖောက်မလုပ်နဲ့တော့ ကြားလား...”

“ဟုန်း...”

ထို့နောက် မငြိမ်းနိုင်သော မီးတောက်များသည် လောင်ကျွမ်းလာပြီး နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ရူးသွပ်သော မီးတောက်များသည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ချက်ချင်း မီးဖုတ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်၏ ရုပ်အလောင်းသည် လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသောအခါ အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပြီး မီးဖုတ်ခံရသဖြင့် အစိတ်အပိုင်းများ ပြိုကွဲသွားသည်။

“-နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ၃၆ သန်းရရှိခဲ့သည်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၅,၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၁,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။ သိုင်းပညာ နတ်ဆိုးဓားဖြတ်နည်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ပစ္စည်း နဂါးနတ်ဘုရားသွေးကြော (အဆင့်လေး)၊ နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ရရှိခဲ့သည်”

ပေါက်ကွဲထွက်သော အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံမြှင့်တင်မှုအောက်တွင်၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၃၀ သန်းကျော်သော အတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤအရာသည် အလွန်အေးမြသော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းသည်။ နောက်ထပ် အနည်းငယ်ထပ်သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်။ သို့သော် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူများသည် သာမန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူသုံးဦးရှိပြီး ယခု တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“နှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်ကို တိုက်တာ သိပ်မမျှတဘူးမဟုတ်လား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၄၁၂) ပြီးပါပြီ။