လက်နက်မချသူများအား သတ်ပစ်မည်

ပြင်းထန်လွန်းသော ဓားရောင်သည် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ခုတ်ထစ်လိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ခွဲလိုက်ပြီ။

ဤသည်မှာ မင်းဆရာက အင်အားအကုန်ထုတ်သုံးကာ ထပ်ကာထပ်ကာအားဖြည့်ပြီး တိုက်ခိုက်စွမ်းအား ၈၄ သန်းအထိ ရရှိထားသည့် ထိုးစစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နတ်ဘုရားလက်နက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး နတ်ဘုရားအင်းများကိုပါ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်ထားသည့်အတွက် အားနည်းနိုင်ပါမည်လား။

“ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်း...”

ယီထျန်းယွမ်တွင် ရှောင်တိမ်းရန် အကြံအစည်မရှိချေ။ နဂါးလက်သည်းဖြင့် ဆက်လက်ဖိချလိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင်အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ ဝါးမျိုရန် စီးဆင်းသွားသည်။ သို့သော် မင်းဆရာထုတ်လွှတ်လိုက်သော အင်အားမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ ဝါးမျိုနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်စွမ်းအင်များက ဆက်လက် ဖြတ်ထိုးလာခဲ့သည်။

“ချွမ်း....”

အဆုံးတွင် နှစ်ဖက်စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ထိတွေ့တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လွန်းသော ဓားရောင်သည် ယီထျန်းယွမ်ဖိချထားသော နဂါးလက်သည်းကို တိုက်မိသွားပြီး သတ္တုအချင်းချင်း ထိမှန်သံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် နားထဲတွင် စူးရှစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲတွင် ထိုးစူးနာကျင်မှုကို ခံစားမိသည်။ ဤဓားရောင်သည် သူ၏ ခုခံအားကို ဖြတ်ထိုးတော့မည့်အလား။ သို့သော် သူသည် ဆက်လက် ဖိချထားပြီး ထိုဓားရောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ဤအင်အားသည် သူ၏ လက်ရှိအင်အားထက် အနည်းငယ် သာလွန်နေသည်။ သူ၏ ခုခံအားမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်သော်လည်း ဤဓားရောင်ကို အလွယ်တကူ ဖိချထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူသည် သွေးရိုးဗီဇစွမ်းအင်ကို မီးလှုံ့လိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ကြည်လင်သော အသံတစ်သံ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“- စားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အထွဋ်အထိပ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိပြီး ဖြစ်ပါသည်...”

ဤအချိန်တွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး ၇၈ သန်းမှ ၈၅ သန်းအထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားသည်။ အဆင့်တစ်ဆင့်သာ တိုးတက်လာသော်လည်း တိုက်ခိုက်စွမ်းအား ၈၅ သန်း အထိ တိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်ကိုးမှ အထွဋ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရာ တိုက်ခိုက်စွမ်းအား ၇၅ သန်း တိုးမြှင့်လာခဲ့ပြီး ရူးသွပ်စွမ်းအင်ရှစ်ဆမုဒ်အောက်တွင် ၎င်းသည် သန်း ၆၀ အထိ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခင်တိုက်ခိုက်စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ၈၅ သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး မင်းဆရာ၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းအင်ကို လုံးဝအပြီးသတ် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

“ဖျက်ဆီးပစ်စမ်း...”

“ဘုန်း...”

ယီထျန်းယွမ်၏ နဂါးလက်သည်းသည် အင်အားပြင်းစွာ ဆုပ်ညှစ်လိုက်ရာ ထိုဓားရောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြယ်ရောင်အစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပျံ့လွင့်သွားသည်။ သို့သော် ဤအင်အားကို ထိန်းထားနိုင်သည့်အချိန်အတွင်း မင်းဆရာသည် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အနားသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်လွန်းသော ထိုးစစ်တစ်ခုကို ဤသို့ပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်သည်။ နဂါးလက်သည်းပေါ်တွင် အနည်းငယ် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လက်သည်းတစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ နတ်ဆိုးနဂါးဝတ်စုံ၏ ခုခံအား နှစ်ဆပြည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟာသမဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တက်လာပြီးနောက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပို၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မမြှင့်တက်ခဲ့လျှင်၊ နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇများကို အားဖြည့်မထားခဲ့လျှင်၊ ဤနှစ်ဆပြည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် သိသာထင်ရှားသော အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ခုခံအားသည် တစ်မှတ်သာရှိလျှင် နှစ်ဆပြည့်ဖြစ်လာသည်ဆိုလျှင်လည်း နှစ်ဆမှတ်သာ ဖြစ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တက်မှုကြောင့် များစွာသက်ဆိုင်သည်။ အကယ်၍ ယခင်ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်ကျခဲ့လျှင် အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

“မင်းဆရာပီသပါပေတယ်... ဒီအင်အားပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ခုနစ် သို့မဟုတ် ရှစ်အထက်နဲ့တောင် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးသို့လှည့်ကာ မင်းဆရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှင်တက်မိ သွားသည်။

အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်မှုသည် နည်းစနစ်မျိုးစုံကို အသုံးပြုပြီး အင်အားထပ်ကာထပ်ကာမြှင့်တင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်စွမ်းအား သန်း ၁၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသည်ဟု ယူဆထားလျှင်တောင် အားလုံးထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ သန်း ၅၀၀၀ သို့မဟုတ် ၆၀၀၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် နတ်လက်နက်များစွာကို အသုံးပြုလိုက်လျှင် တိုက်ခိုက်စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်မည်မဟုတ်ပါလား။

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှင်တက်မိနေသော်လည်း မင်းဆရာသည်လည်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ မထူးခြားပေ။ နှစ်ဦးသားထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ အင်အားများသည် အစွန်းအစွန်သည်ကို ပြသလိုက်သည်။

“ဒီအင်အားက အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်... ဒီဘီလူးကြီးက ဘယ်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာလဲ...” မင်းဆရာ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားပြီး ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခု သတိရသွားသည်။ “မြေနဂါးတွေ ဒီလောက်များတယ်ဆိုတော့... နဂါးဗိုလ်ချုပ်တို့၊ လေဗိုလ်ချုပ်တို့ကိုတောင် သူသတ်ခဲ့တာများလား...”

ဘေးတွင်ရှိသော နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ မျက်နှာသည် အောက်သို့ မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်ကို သူသိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့် အင်အားကြီးသူများ အသတ်ခံရခြင်းသည် ဤရှေ့ရှိ အင်အားကြီးသူ၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခုအခါ ထိုအင်အားကြီးသူသည် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာဘက်တွင် ရပ်တည်နေပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက ထိုသူကို အကူအညီပေးရန် စေလွှတ်ထားဖွယ်ရှိသည်။

“မထင်မှတ်ဘဲ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှာ ဒီလို အင်အားကြီးမားတဲ့ ဝှက်ဖဲတစ်ခု ရှိနေတယ်ပေါ့... ဒါက ငါတို့ရဲ့ အမှားပဲ...” မင်းဆရာ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားသည်။

“အားလုံး ဆုတ်ခွာကြစမ်း...”

မင်းဆရာတွင် ရွေးချယ်စရာမရှိချေ။ ဆုတ်ခွာရန်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်မှာ အဆိပ်ဒဏ်ခံထားရပြီး တိုက်ခိုက်စွမ်းအားမှာ မင်းဆရာနှင့် ထပ်တူဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဟု ဆိုလိုသည်။ ထပ်တူရလဒ်သည် တိုက်ခိုက်သူများအတွက် ရှုံးနိမ့်မှုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်တွင် ဧရာမနဂါးနှင့် ကောင်းကင်နဂါးရတနာများ ရှိနေသည့်အခါ မည်သို့ဆက်လက်ကစားနိုင်မည်နည်း။

ဆုတ်ခွာခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

အမိန့်ပေးသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် စစ်သည်များအားလုံး လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး နောက်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ခြေထောက်တစ်ချောင်းပိုရှိလျှင်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပြေးနိုင်မည်ဟူသော အလျှင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ၎င်းတို့က ဖနောင့်နှင့်တင်ပါး တသားတည်းကျအောင် ပြန်ပြေးကြချိန်တွင် ဤဘက်သို့ ထိုးဖောက်ထွက်လာသော စစ်သည်များသည် မျက်လုံးများ သွေးနီရဲလျက် နောက်မှ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ကြသည်။

“လက်နက်တွေ ချပြီး ထိုင်နေတဲ့သူတွေကို မသတ်ဘူး... လက်နက်မချသူတွေကို သတ်ပစ်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် မလိုအပ်ကြောင်း လက်နက်ချလျှင် အသက်ရှင်ခွင့်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။ လက်နက်မချသူများကို သတ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤနဂါးဟိန်းသံအောက်တွင် စစ်သည်များစွာ၏ ခြေထောက်များ အားယို့သွားကာ ဒူးထောက်လျက် လက်နက်များကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ကြပြီး ထွက်ပြေးရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် သေဆုံးလိုခြင်း မရှိသဖြင့် လက်နက်ချလျှင် အနည်းဆုံး အသက်ရှင်ခွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ လက်နက်မချပါက သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် စစ်သည်အများအပြား ဒူးထောက်လျက် ထွက်ပြေးခြင်းမပြုတော့ဘဲ တပ်တစ်တပ်လုံး ပြိုကျသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားလုံးများသည် ပြည့်စုံသော အာဏာစက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူအများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို ၎င်းတို့အားလုံး တွေ့မြင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူပြောသည့် စကားများသည် လူအများကို ထိတ်လန့်စေပြီး နောက်ဆုံးစကားများကို မည်သူမျှ သံသယဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤစကားများကို အော်ဟစ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ်လုံးကို လှည့်ကာ လျင်မြန်စွာ လိုက်လံထိုးဖောက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်တယ်လို့ ငါပြောမိလို့လား...”

၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လွှတ်ပေးထားခြင်းသည် ကျားကို တောင်ပေါ်သို့ လွှတ်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပြုနိုင်ပါမည်လား...။ သူ၏ ကိုယ်လုံးကို လှည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လိုက်လံထိုးဖောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် မင်းဆရာထက် အနည်းငယ် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ အဓိကအကြောင်းမှာ ဖီးနစ်အတောင်ပံများ၏ အမြန်နှုန်း နှစ်ဆမြှင့်တင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လိုက်မီနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဆိုးနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော်လည်း ဖီးနစ်အတောင်ပံများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် လုံးဝမထိခိုက်ချေ။

ချက်ချင်းဆိုသလို ၎င်းတို့၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပါးစပ်ဟကာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို ရှေ့သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“သုံးချေစမ်း...”

မင်းဆရာ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဖဝါးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ အင်အားထက် များစွာ သာလွန်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ထိုဧရာမလက်ဖဝါးသည် အားနည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ ဖြတ်ထိုးခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးထံသို့ တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး “ဘုန်း” ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အရိပ်သည် တွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် မင်းဆရာပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် နတ်ဆိုးနဂါးစွမ်းအင်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး မည်းမှောင်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လက်ဖျားလှစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် နတ်ဘုရားအင်းကျမ်းတစ်ခုကို မီးရှို့ထားပုံရသည်။

ထို့နောက် သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် ရုတ်တရက် အဆပြည့်မြင့်တက်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဘေးဒုက္ခကြီးဆိုက်ရောက်လာသောအခါ ကိုယ်စီကိုယ်ငှ ထွက်ပြေးကြပြီး မင်းဆရာသည် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်စွမ်းမရှိသဖြင့် ကိုယ်တိုင်သာ ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အခန်း (၄၁၆) ပြီးပါပြီ။