ဆုလာဘ်နှစ်ဆရယူခြင်း

“ကောင်းကင်အမြန်နှုန်းနတ်ကျမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ပြေးသွားသော မင်းဆရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ ၎င်းတွင် ကောင်းကင်အမြန်နှုန်းနတ်ကျမ်းရှိနေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားအင်းဆရာတစ်ဦးသာ ရေးထွင်းနိုင်သော အရာဖြစ်ပြီး အမြန်နှုန်းကို ရုတ်တရက် အဆပြည့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ခဏတာသာ သက်ရောက်မှုရှိသော်လည်း ထွက်ပြေးရန်အတွက် လုံလောက်သည်။

သို့သော် ဤအရာတွင် အားနည်းချက်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ လူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးပါက အမြန်နှုန်းသည် ထက်ဝက်ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ များစွာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းဆရာသည် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို ထားခဲ့ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်နေပါက သူ၏ အသက်ပင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို ဂရုစိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

“ညီနဂါး... ငါ မင်းအတွက် နောက်မှ လက်စားချေပေးမယ်...” မင်းဆရာက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထွက်ပြေးမသွားမီ စကားတစ်ခွန်းကို ထားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် မဆိုးကြောင်း သိသာသည်။ သို့သော် ဤအကျပ်အတည်းအချိန်တွင် ဤသို့မလုပ်ဆောင်ပါက နှစ်ဦးစလုံး ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

မင်းဆရာ ဝေးကွာသွားပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ထိန်းချုပ်ထားသော ကောင်းကင်နဂါးကို ထိန်းထားသည့် နဂါးဆင့်ခေါ်အလံသည် အာရုံခံစွမ်းအင်ဆုံးရှုံးသွားပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားသည်။ အကျပ်အတည်းအချိန်တွင် မင်းဆရာသည် သူ၏ ရတနာကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ဘဲ ထွက်ပြေးရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ရသည်။

ဤအချိန်တွင် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် တွင်းကြီးထဲတွင် လှဲလျောင်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နတ်ဆိုးနဂါးအင်အားဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားရသည့်အပြင် နဂါးသတ်အဆိပ်ဖြင့်လည်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခံနေရသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးနေပြီး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် အာရုံမဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါရှုံးသွားပြီ... ငါရှုံးသွားပြီ...”

သူသည် လုံးဝပြီးပြည့်စုံစွာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားသော အကူအညီများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း အများစုမှာ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ထွက်ပြေးရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ဘဲ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုံးဝအာရုံမဲ့သွားခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဆင်းသက်လာပြီး နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားကာ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အရင်တော့ မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားထားပေမယ့် အခု မင်းကို ထျန်းအကို့လက်ထဲ လွှဲပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်...”

ဤအချိန်တွင် ထျန်းလုံနှင့် ရန်ကျိရို့တို့သည် ပျံသန်းလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးစွန်းထင်းနေသည်။ ၎င်းတို့၏ သွေးများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးများလား၊ ရန်သူဗိုလ်ချုပ်များ၏ သွေးများလားဟု မခွဲခြားနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ရန်သူဗိုလ်ချုပ်များစွာကို တရစပ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အနီးအနားကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာတွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးများဖြင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး နီရဲလျက်ရှိသည်။ တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့သော်လည်း ဝမ်းမြောက်မှုမျိုး မရှိခဲ့ဘဲ နစ်မွန်းဝမ်းနည်းမှုသာ ရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဤအလောင်းအများစုမှာ မူလကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ လူများဖြစ်ပြီး မုန်းတီးစရာဖြစ်သော်လည်း လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဓားစာခံရသူများသာ ဖြစ်သည်။

“နဂါးဝန်ကြီးချုပ်... ငါတို့က မင်းကို ဦးလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့ပေမယ့် မင်းက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့တယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး... ငါတို့ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို ဒီလောက်ထိ ထိခိုက်စေခဲ့တယ်...” ထျန်းလုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ... မင်းကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာရဲ့ မတရားသဖြင့် သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်အားလုံးကို သက်သာရာ ရစေမယ်...”

“ဟားဟား... မင်းတို့ကသာ အရမ်းမိုက်မဲခဲ့တာ... အဟွတ်... အဟွတ်... ငါ့ကို သတ်ပစ်စမ်း... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါရှုံးသွားတာပဲ... ဒါပေမယ့် ယုံမင်အင်ပါယာက မင်းတို့ကို လွှတ်မထားဘူး...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ချောင်းဆိုးနေပြီး သွေးများစွာ အန်နေသော်လည်း ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမှားက မင်းတို့ရဲ့ အင်အားကို မှန်မှန်ကန်ကန် အကဲမဖြတ်ခဲ့မိတာပဲ... ဒီလောက်ထိ အင်အားကြီးတဲ့ အကူအညီတစ်ယောက်ရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး... အဟွတ်... အဟွတ်... ငါရှုံးတာ လက်မခံနိုင်ဘူး... ဝေါ့...”

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သွေးအန်နေသည့်ကြားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယုံမင်အင်ပါယာတွင် သန်မာသူများစွာ ရှိသော်လည်း မင်းဆရာတစ်ဦးသာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့်အတွက် လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဖြိုခွင်းရန် မင်းဆရာတစ်ဦးသာ လုံလောက်ပြီဟု ယူဆထားခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ဆိုသူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရန်သူကို သိရုံသာမက ၎င်း၏ အင်အားကိုပါသိမှ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို လုံးဝမသိရှိခဲ့ပေ။ ဤမျှထိ ကောင်းကင်ယံကို ဆန့်ကျင်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုရှိမည်ဟု မည်သူထင်မြင်နိုင်မည်နည်း။ အရာအားလုံးကို တွက်ဆထားသော်လည်း တစ်နေရာတွင် လွဲချော်ခဲ့ပြီး ထိုတစ်နေရာကသာ လုံးဝရှုံးနိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

“စိတ်ချပါ... ယုံမင်ဧကရာဇ်က ငါတို့ကို မလွှတ်ထားရင်တောင် ငါလည်း သူ့ကို လွှတ်မထားဘူး...” ထျန်းလုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ထျန်းလုံက ကောင်းကင်ကို ကျိန်ဆိုတယ်... ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ လူတွေကို တွေ့ရင် အကြွင်းမဲ့သတ်ပစ်မယ်... ဘယ်လောက်ပဲလာလာ အကုန်သတ်မယ်... လက်နက်ချသူတွေကိုတောင် လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး... အားလုံးသေရမယ်...”

ထျန်းလုံသည် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ အာဏာစက်ထွန်းလင်းမှုသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး သစ္စာဖောက်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ ၎င်းတို့ကို လှည့်စားခဲ့သည်။ ဂရုတစိုက် စီစဉ်မှုပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုကို လုံးဝလိမ်လည်ယူဆောင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို အကျပ်အတည်းထဲသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည့်အပြင် ပြိုလဲပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ပြောသည့်အတိုင်း ၎င်းတို့သည် မိုက်မဲခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ ဤအချက်ကို ထျန်းလုံလက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့မှစ၍ သူသည် အင်အားကို အားဖြည့်ပြီး ယုံမင်အင်ပါယာကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား... ဘယ်လောက်လာလာသတ်မယ်တဲ့... တော်တော်ကြီးကျယ်တဲ့ စကားပဲ... အဟွတ်... အဟွတ်... ဝေါ့... ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ အင်အားက မင်းတို့စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေတယ်...” နဂါးဝန်ကြီးချုပ်သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အချိန်တွင် သူသည် လုံးဝလွတ်မြောက်သွားပြီး မိမိ၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

“ဝှစ်...”

ဓားရောင်တစ်ခုသည် အောက်သို့ ထိုးစိုက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ထျန်းလုံ၏ လက်ချက်ဖြစ်သည်။

“စိတ်ချပါ... ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်နေပါစေ... ငါ့ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ ရင်းပြီး ယုံမင်အင်ပါယာကို ချေမှုန်းပြစ်မယ်... နောက်ဆုံး စစ်သည်တစ်ယောက်ကျန်တဲ့အထိ ယုံမင်အင်ပါယာကို ခုခံတိုက်ခိုက်မယ်...” ထျန်းလုံ၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လျက်ရှိပြီး ဧကရာဇ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဘေးသို့ ဓားကို ဆွဲလိုက်ရာ ဓားသံထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ ဦးခေါင်းသည် လုံးဝပြတ်ထွက်သွားကာ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် မျက်လုံးမမှိတ်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“- နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးစီးပါပြီ... အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး သန်း ၆၄၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၅ သောင်း၊ အပြစ်တန်ဖိုး ၅၀၀၀ ရရှိပါသည်။ တိုက်ကွက်များဖြစ်သည့် ယုံမင်နတ်ဘုရားကျမ်း၊ ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဖဝါးတို့ကို ရရှိပါသည်။ ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇ (အဆင့်လေး)၊ ကောင်းကင်နဂါးချပ်ဝပ် (အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ကောင်းကင်နဂါးဓားနတ်ဘုရား (အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ကောင်းကင်နဂါးဖိနပ် (အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ယုံမင်ကောင်းကင်ကျမ်း (ရှားပါး)၊ ယုံမင်လမ်းကြောင်းပြမြေပုံ (ရှားပါး) တို့ကို ရရှိပါသည်...”

ရုတ်တရက် ပစ္စည်းများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများသည်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သို့သော် အဆင့်ကျော်လွန်တိုက်ခိုက်မှု ဆုလာဘ်မရရှိခဲ့ပေ။ စနစ်က နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သိပ်မပြင်းထန်ဟု ယူဆထားပုံရသည်။

ဤအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး စစ်သည်များအားလုံး ဤဘက်သို့ ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သည်တွေကို အကုန်ရှင်းပစ်စမ်း...” ထျန်းလုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ထွက်ပြေးကြစမ်း...”

ဤအချိန်တွင် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ စစ်သည်များသည် အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ လက်နက်ချလျှင် မသတ်ဟူသော စည်းမျဉ်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အကျိုးမသက်ရောက်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အရိုးထဲအထိ မုန်းတီးခံထားရပြီး အဓိကရန်သူများ မဟုတ်ဘဲ အသေခံရသူများသာ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝရှင်းပစ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ မတူညီသော လူမျိုးများကို အကြွင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဤဘက်မှ လူများစွာကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ခဏအတွင်း အော်ဟစ်သံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး အကြီးစားသတ်ဖြတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် ဤသတ်ဖြတ်မှုသည် သိပ်မကြာရှည်ခံခဲ့ပေ။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ စစ်သည်များအားလုံး ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီး ကျန်ရစ်သည်မှာ အလောင်းများသာဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

“- ‘အင်ပါယာမင်းသမီးကို နဂါးဝန်ကြီးချုပ်၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံကာကွယ်ရန် ကူညီပေးခြင်း’ မစ်ရှင်နှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးပြီးပါပြီ... ဆုလာဘ်အနေဖြင့် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး သန်း ၅၀၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သိန်း၊ အင်ပါယာ၏ နှစ်သက်မှုအဆင့် ၅၀ တိုးမြှင့်ရရှိပါသည်... နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် ဆုလာဘ်များ နှစ်ဆရရှိပါသည်...”

“- အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁ ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၂ သိန်း၊ အင်ပါယာ၏ နှစ်သက်မှုအဆင့် ၁၀၀ တိုးမြှင့်ရရှိပါသည်...”

ရုတ်တရက် ဆုလာဘ်အားလုံး နှစ်ဆဖြစ်သွားပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁ ဘီလီယံအထိ စုပုံလာသည်။ ယခုဆိုလျှင် အဆင့်တက်ရန် သန်းအနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့သည်။ ဤအဆင့်တက်နှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး လူအများကို မျက်လုံးပြူးမျက်လွှာပြူးဖြစ်စေသည်။ ဤသို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားပါက အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မခက်ခဲတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင်ပင် သူ၏ အင်အားသည် ကောင်းကင်ယံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။

အခန်း (၄၁၇) ပြီးပါပြီ။