ဝမ်းမြောက်ပွဲတော်

ထျန်းလုံး၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ထျန်းလုံးသည် ဧကရာဇ်ရာထူးကို ဤမျှ မနှစ်သက်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လူအများစုသည် ဤရာထူးကို တက်လှမ်းလိုကြသော်လည်း သူသည် ဤရာထူးတွင် ဆက်လက်မနေလိုဘဲ ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်လည်စူးစမ်းလိုသည်။ အပြင်ဘက်ကမ္ဘာကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် ပို၍စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် လွတ်လပ်မှုမရှိဘဲ အမြဲတမ်း စီမံအုပ်ချုပ်နေရသဖြင့် မည်သည့်လွတ်လပ်မှုမျိုးမှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါကတော့... ကျွန်တော်က လိုက်လျောနိုင်ဖို့ ခက်ခဲမယ်ထင်တယ်... တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုရာထူးတွေကို သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး... ဒီထက်ဆိုရင် ရန်ကျိရို့ကို လုပ်ခိုင်းတာ ပိုကောင်းမယ်... သူက နတ်သမီးအဖြစ် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို ပြီးပြည့်စုံအောင် စီမံအုပ်ချုပ်နိုင်မှာပါ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤတာဝန်ကို ရန်ကျိရို့ထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

“အို့... ငါ နည်းနည်းမေ့သွားတယ်... ငါ့ညီမလေးလည်း ရှိသေးတာပဲ...” ထျန်းလုံး၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ... ငါ သူ့ကို သွားပြောလိုက်မယ်... သူမရဲ့ လက်ရှိဂုဏ်သတင်းနဲ့ဆိုရင် နတ်သမီးဖြစ်လာဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး... အရင်ဆုံး သူမကို နတ်သမီးအဖြစ် တင်မြှောက်ပြီး နန်းတက်အုပ်ချုပ်ခိုင်းမယ်... အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားရင် ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားပြီး နေရာအနှံ့ လှည့်လည်ခရီးထွက်နိုင်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အားနည်းစွာ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဤသည်ကား ဧကရာဇ်တစ်ပါးရှိရမည့် ပုံစံမျိုးလား။ ယခင်က သူပြောခဲ့သည့် စကားများမှာ အင်အားလုံလောက်သူရှိပါက ဧကရာဇ်ရာထူးကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤလူသည် တကယ်တမ်း ဤရာထူးကို လုံးဝမလိုချင်ခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထျန်းမိသားစုက တည်ဆောက်ထားသော အင်ပါယာကို ဤသို့ဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြုန်းတီးလွန်းလှသည်။

“ထျန်းအစ်ကို... ဒီလိုလုပ်တာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား...” ယီထျန်းယွမ်သည် အားနည်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာမပြေတာမှ မရှိပါဘူး... ငါက အမြဲတမ်း ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်လည်ပြီး စွန့်စားခန်းပြည့်တဲ့ နေရာတွေကို စူးစမ်းရတာ ကြိုက်တာ... ဒါမှ ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုသန်မာလာအောင် လုပ်နိုင်မှာ...” ထျန်းလုံးက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ လိုက်စားတာက အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ သိုင်းပညာကမ္ဘာပဲ... အာဏာကမ္ဘာမဟုတ်ဘူး... ယီညီငယ်လို ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားရှိရင် ဘယ်အာဏာမဆို မင်းရှေ့မှာ အလကားပဲ...”

သူတို့လိုချင်သည်မှာ ဤသို့သော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။ မည်သည့် မသမာသော အကြံအစည်မျိုးမဆို သူ့ရှေ့တွင် အလဟဿဖြစ်ပြီး သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသမျှကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ တစ်ချက်ဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်ပါက နှစ်ချက်ထပ်ထိုးပြီး ဖြေရှင်းလိုက်ရုံပင်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ရန်ကျိရို့ကို ဒုက္ခပေးမိပြီပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်သည် အားနည်းစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူ ရှီရွှေယွမ်ကို ပိုမိုသတိရလာသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမသည်လည်း သူ့အား ပိုမိုလုံခြုံစေရန်အတွက် အင်အားစုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။

“ဒါက သူမကို ဒုက္ခပေးမိတာတော့ ဟုတ်တယ်... သူမက မလုပ်ချင်ရင်လည်း မလုပ်ခိုင်းပါဘူး... ဧကရာဇ်ရာထူးဆိုတာ ဘာများထူးဆန်းလဲ...” ထျန်းလုံးက ပခုံးတွန့်ကာ ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ မိဘများဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါက လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့သာ ပြန်ဖြေနိုင်ခဲ့သည်။

“အင်း... ငါ အရင်ဆုံး ညီမလေးကို သွားပြောလိုက်ဦးမယ်...” ထျန်းလုံးက ပြုံးကာ ရန်ကျိရို့ကို ရှာရန် လှည့်ထွက်သွားချိန်တွင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်သားပဲ... မင်းနဲ့အတူရှိခဲ့တဲ့ ရှုဖယ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေး... သူက ချင်မိသားစုဆီ ပြေးသွားတယ်ထင်တယ်... ဒီခေတ်က လူငယ်တွေကတော့ တကယ့်ကို စွမ်းအားပြည့်နေတာပဲ... စစ်မြေပြင်မှာ သူက အတော်လေး ရဲရင့်တယ်... တိုက်ပွဲပြီးတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားတာ... မင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်သွားတယ်လို့ ထင်ရတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ခဏတွေးတောလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း ရှုဖယ်သည် တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေမည့်အစား ရှေ့တန်းမှ ရန်သူများကို ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အလွန်သတ္တိရှိရှိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်ဝေးကွာရာမှ ရှုဖယ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် ရှုဖယ်သည် သူ့ထံသို့ လာရောက်မတွေ့ဘဲ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထျန်းလုံးပြောသည့်အတိုင်း ရှုဖယ်သည် သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်ကြဉ်သွားဖွယ်ရှိသည်။

“ဒီကောင်လေးက နည်းနည်းတော့ အတွေးလွန်နေပြီထင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။

“လွန်နေတာမဟုတ်ဘူး... မင်းနဲ့ သူနဲ့က ရာထူးရောအင်အားရော ကွာဟမှုက ကြီးလွန်းတော့ သူက မင်းကို ဘာမှအကူအညီမပေးနိုင်ဘူးလို့ ခံစားရပြီး မင်းနားကို မကပ်ရဲတော့တာ... ဒါက ရိုသေကြောက်ရွံ့တဲ့ စိတ်ပေါ့...” ထျန်းလုံးက သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “သူကတော့ တကယ်ကို မဆိုးဘူး... စစ်တပ်သေးသေးလေးတစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ... ယီညီငယ်ရဲ့ အမြင်ရှိတာကတော့ မမှားဘူးပဲ...”

ပြောပြီးသည်နှင့် ထျန်းလုံးသည် ထွက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်မနေတော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် တဖျတ်ဖျတ်တောက်လာပြီး ထျန်းယွမ်အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားရန် အချိန်တန်ပြီဟု တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုမတိုင်မီ ရှုဖယ်ကို ရှာပြီး အတူခေါ်သွားရန် လိုအပ်သည်။

“ချင်မိသားစုဆီကိုလား... ဒါဆို စားသောက်ပွဲဖြစ်နေပြီပေါ့... ကျွန်တော်လည်း သွားကြည့်ရဦးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

တိုက်ပွဲကြီးပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ ဆုံးရှုံးမှုမှာ မများပေ။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးသည် ယခင်အတိုင်း ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေသည်။ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင်ပင် ဝမ်းမြောက်ပွဲများ ကျင်းပလျက်ရှိသည်။

ချင်မိသားစု၏ အခြေအနေမှာလည်း ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်သည် ချင်မိသားစု၏ ပင်မတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အစောင့်များပင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ထိုသူသည် ချင်မိသားစုဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ချင်ရွှေ... ငါ မင်းကို လာခေါ်တာ...”

သူ၏ အော်သံသည် အလွန်ကျယ်လောင်လှပြီး ချင်မိသားစုတစ်ခုလုံး ကြားလောက်သည်အထိ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူအများအပြားသည် အတွင်းမှ ထွက်လာကြပြီး ရှုဖယ်ကို တံခါးဝတွင် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာများတွင် ဒေါသအရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဒီကောင်လေး... မင်း အခုထိ မလျှော့သေးဘူးလား... ငါတို့သခင်ကြီးက ပြောပြီးသားပဲ... သခင်မလေးကို မင်းနဲ့ လက်ထပ်ပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူမကို ဖူမိသားစုရဲ့ သခင်လေးနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားလေ...” ချင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ထွက်လာပြီး ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကိုယ့်နေရာကိုယ်သိပါ... မင်းက ရှုမိသားစုရဲ့ သခင်လေးမဟုတ်ရင် မင်းကို ငါတို့ ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီးသား...”

“ချင်ရွှေ... ငါ မင်းကို လာခေါ်တာ...” ရှုဖယ်သည် ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေး... မင်း အပြစ်ပေးခံရမှ သိမယ်ထင်တယ်... မင်းအရိုက်ခံချင်နေတာလား...” ချင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲသည် တံခါးဝမှ ဒေါသတကြီး ထွက်လာပြီး ရှုဖယ်ကို ရိုက်နှက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အတွင်းမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ... ခဏရပ်လိုက်ပါ...” ထိုအချိန်တွင် ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး အတွင်းမှ ထွက်လာသည်။ သူမသည် အလွန်လှပသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ကြည့်လေ ပိုမိုနှစ်သက်ဖွယ်ရာ ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။

“ရွှေလေး...” ရှုဖယ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြည့်ဝမ်းသာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဖယ်အစ်ကို...” ချင်ရွှေ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာသော်လည်း စိုးရိမ်မှုက ပိုမိုထင်ရှားသည်။ “ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ...”

“ရွှေလေး... ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး... ချင်မိသားစုက မင်းကို ဖူမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်ရင် ငါ အချိန်မမီတော့ဘူး...” ရှုဖယ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်... မင်းကို ငါ လက်ထပ်ယူနိုင်မှာ...”

“တကယ်လား...” ချင်ရွှေ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းမြည့်ဝမ်းသာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ နှလုံးသားသည် တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာသည်။

“ရယ်စရာပဲ... မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်းနဲ့ ငါတို့သခင်မလေးကို လက်ထပ်ယူမှာလဲ...” ဒုတိယအကြီးအကဲက ပြောင်လှောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“စွမ်းရည်လည်း မရှိ၊ ရာထူးအာဏာလည်း မရှိ... ရှုမိသားစုထဲမှာတောင် မင်းရဲ့ ရာထူးက အောက်ခြေနားကပဲ... အခု ငါမေးမယ်... မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်းရှိလဲ...”

“ဒီရတနာနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်...” ထိုအချိန်တွင် ရှုဖယ်သည် ကျောက်စိမ်းပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လူအားလုံးက ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ၎င်းသည် အောက်အဆင့်သန့်စင်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်ထူးခြားသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဒီ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပုလဲဆိုတဲ့ အောက်အဆင့်သန့်စင်ရတနာကို ကျင့်စဉ်အတွက် သုံးရင် နယ်ပယ်အဆင့် နှစ်ဆမြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်... ဒါကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်သုံးဖို့ သိမ်းထားခဲ့ပြီး တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်လာတဲ့အခါ လာပြီး ရွှေလေးကို လက်ထပ်ယူမယ်လို့ စဉ်းစားထားခဲ့တာ... အခု ကျွန်တော် ဒီရတနာကို လက်ဆောင်အဖြစ် သုံးပြီး ရွှေလေးကို လက်ထပ်ယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”

နယ်ပယ်အဆင့်နှစ်ဆ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဤသန့်စင်ရတနာသည် အလွန်ထူးခြားလှပြီး လူအများစုတွင် မရှိပေ။ ၎င်းသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်မှသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ရတနာဖြစ်သည်ဖြစ်ရာ လူအများကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

“စိတ်ဝင်စားတယ်... ဒီကောင်လေးက ကံကောင်းထောက်မပြီး ဒီလိုရတနာကို ရထားတာပဲ...” ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်မလာဘဲ ရှုဖယ်သည် ချင်ရွှေကို မည်သို့အနိုင်ယူမည်ကို ကြည့်ရှုလိုသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချစ်ကြည်နှစ်သက်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော အကူအညီပေးရန် တန်ဖိုးရှိသည်။ အကယ်၍ အတင်းအကြပ်ဖိအားပေးမှုဖြစ်ခဲ့ပါက ယီထျန်းယွမ်သည် ရှုဖယ်ကို မည်မျှပင် သဘောကျသည်ဖြစ်စေ အကူအညီပေးရန် ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ ရှုဖယ်သည် သူမျှော်လင့်ထားသည့် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ လိုအပ်သည့်အခါတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြင့် အကူအညီပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ဖူမိသားစုဆိုသည်မှာ ထိုအခါတွင် ဘေးဖယ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရှုဖယ်၏ စွမ်းရည်ကို ပိုမိုကြည့်ရှုလိုသည်။

အခန်း (၄၁၉) ပြီးပါပြီ။