← Chapters

အရေးကြီးသောမေးခွန်းတစ်ခု

Vol. 7 Ch. 103

အရေးကြီးသောမေးခွန်းတစ်ခု

Vol. 7 Ch. 103

အရိုးစုကောင်တစ်ကောင်သည် “ကချား၊ ကချား” အသံများဖြင့် မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်အောက်ရှိ ဝင်္ကပါထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူ၏ရှေ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် အရိုးကျောပိုးအိတ်များကို ရှေ့နှင့်နောက်တွင် လွယ်ထားသော ဂိုဘလင်တစ်အုပ်စု ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ဆူညံစွာ စကားပြောဆိုနေကြပြီး အရေးတကြီးဖြစ်နေသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

သူတို့သည် သာမန်ဂိုဘလင်များနှင့် မတူကြ။ သူတို့၏ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်စာလုံးများ ရှိနေသည်။

ဂိုဘလင်များသည် နောက်မှလိုက်ပါလာသော အရိုးစုကောင်ကို သတိပြုမိကြသည်။

“ဘာလို့ အရိုးစုကောင်က ငါတို့ကို လိုက်နေသေးတာလဲ။”

“အဲဒါ ဂိမ်းချို့ယွင်းချက်တစ်ခုလား။”

“ငါတို့ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ လိုက်ဖမ်းလို့ သူ ထောင်ချောက်တစ်ခုခုကို နင်းမိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲဒါဆို ကပ်ဆိုက်သွားလိမ့်မယ်။”

“သတိထားကြ၊ ရှေ့မှာ ထောင်ချောက်ရှိတယ်။ အလယ်ကနေ လျှောက်ကြ၊ ဘေးနှစ်ဖက်နဲ့ အရမ်းနီးကပ် မသွားကြနဲ့။”

ဂိုဘလင်များသည် ရှေ့သို့ဆက်လက်ချီတက်နေပြီး အရိုးစုစစ်သည်တော်က နောက်မှလိုက်ပါနေသည်။

အရိုးစုစစ်သည်တော်ကို ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက အရိုးစုစစ်သည်တော်ကို ဂိုဘလင်များနောက်သို့ လိုက်ခိုင်းရသည့် အကြောင်းရင်းရှိသည်။

သူတို့သည် ဝင်္ကပါကို မြေပုံထုတ်ရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေခြင်းကို မည်သို့အသုံးပြုကြသည်ကို သူသိလိုသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော ဂိုဘလင်များက ဝင်္ကပါထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ရန် အဝတ်အစားများ ချွတ်ပစ်သည်ကို မြင်တွေ့ရ၍ အံ့ဩမိသည်။ အကယ်၍ ဂိုဘလင်များသည် သူတို့၏အလောင်းများကို ပြန်လည်အသက်မသွင်းနိုင်ပါက သူတို့ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားကြခြင်းလော။ သို့မဟုတ် ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူတို့၏ဝိညာဉ်များသည် ဝိညာဉ်လောကသို့ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်နိုင်လေသလော။

ဤအပြုအမူက ဂိုဘလင်များ၏ ထာဝရတိုင်းပြည်နှင့် အရှင်ရှားလော့ခ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ရှင်းပြထားသည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် သူတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကြောင့် စိတ်ထိခိုက်မိသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ဝင်္ကပါကို မြေပုံထုတ်ရန်အတွက် အရိုးစုစစ်သည်တော်များကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော် ဝင်္ကပါထဲတွင် သေဆုံးသွားသော ထိုဂိုဘလင်များ သူတို့၏ အလောင်းများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန်အတွက် ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာနိုင်ခြင်း မရှိပါက သူတို့သည် ဝင်္ကပါအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို သူတို့၏အဖော်များထံသို့ မည်သို့ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည်နည်း။

ပြီးတော့ သူတို့သည် ထွက်ပေါက်အစစ်ကို အတော်လေးလျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ပင်လျှင် သူ့ကိုယ်သူ သံသယဝင်မိသည်။

ငါ တကယ်ပဲ လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။

မယုံနိုင်စရာဖြစ်သော်လည်း ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တွင် ရှင်းပြချက်နှစ်ခု ရှိသည်။

နံပါတ်တစ်: ဤဂိုဘလင်များသည် အားလုံးရူးသွပ်နေကြပြီး သူတို့တွင် ဦးခေါင်းခွံအတွင်းပိုင်း ဗလာဖြစ်မှုနှင့် အုပ်စုလိုက်အမြင်မှားယွင်းမှုရောဂါ ရှိနေသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်မားသည်ဟု တွေးထင်မိသော်လည်း ထိန်းချုပ်ထားသော အရိုးစုစစ်သည်တော်များကို အသုံးပြု၍ ဂိုဘလင်များနောက်သို့ လိုက်ပါကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အမှန်တရားတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် – ဂိုဘလင်များသည် ထောင်ချောက်အားလုံးကို ရှောင်ရှားသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။

နံပါတ်နှစ်: သူတို့ပြောဆိုခဲ့သော ဖိုရမ်သည် သာမန်စုရပ်နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ပျားများ၏အသိစိတ်ကဲ့သို့ သူတို့၏အသိစိတ်များအတွက် စုရပ်နေရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

မယုံနိုင်စရာဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဂိုဘလင်များသည် လွတ်လပ်သောအတွေးအခေါ်များနှင့် အသိစိတ်များရှိနိုင်ပြီး သူတို့၏အသိစိတ်များကို ဖိုရမ်တည်နေရာတွင် စုစည်းနိုင်မည်ဆိုပါက ဂိုဘလင်များ သေဆုံးသွားသော်လည်း သူတို့သည် သတင်းအချက်အလက်များကို ဖိုရမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်… အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဖိုရမ်ဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်လား။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် သူဖြေဆိုနိုင်ခြင်းမရှိသော မေးခွန်းများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ထိုမေးခွန်းများကို တွေးတောနေစဉ် ဂိုဘလင်များသည် ဝင်္ကပါမှ ထွက်ခွာသွားပြီး နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လေးထောင့်ကျကျ ခန်းမဆောင်တစ်ခု။

“ငါတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ဖန်တီးကြစို့။ စူးစမ်းရှာဖွေဖို့ အလျင်မလိုကြနဲ့။ ငါတို့ ဝီချက်မှာ ဆွေးနွေးထားကြတယ်၊ ငါတို့ လုယူပစ္စည်းတွေရဖို့ အလျင်မလိုဘူး။ ငါတို့က လူအင်အားနည်းတယ်၊ ပြီးတော့ အဖွဲ့တွင်းရန်ပွဲတွေ ဖြစ်ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ဒီဂိမ်းက ခက်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ နေရာသစ်မှာ ရောက်နေတာ။ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြစို့။ ငါတို့ သေသွားရင် ငါတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။” နံရံမီးအိမ်များကို ဖြုတ်ယူရာတွင် စိတ်အားအထက်သန်ဆုံးဖြစ်သော ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် လက်နှစ်ဖက်ခါးထောက်လျက် ရှေ့ထွက်ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဂိုဘလင်များသည် လူစုခွဲသွားပြီး သူတို့ယူဆောင်လာသော ကျောက်တုံးများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ကာကွယ်ရေးများ တည်ဆောက်ကြသည် – အရာဝတ္ထုအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖန်တီးထားသော စက်ဝိုင်းပုံနံရံတစ်ခု။

စက်ဝိုင်းပုံနံရံသည် အမှန်တကယ်ကာကွယ်မှုတန်ဖိုး မရှိသော်လည်း ဂိုဘလင်များကို လုံခြုံမှုခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းသည်။

ဂိုဘလင်အချို့သည် ကျောက်တုံးများနှင့် ဖြုတ်ယူထားသော ကြမ်းခင်းပြားများကို သယ်ဆောင်နေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် စက်ဝိုင်းပုံနံရံကို အားဖြည့်ရန် ၎င်းတို့ကို ထပ်ဆင့်တင်လိုက်ကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် အရိုးစုစစ်သည်တော်တစ်ဦးကို သတိပြုမိသောအခါ ဂိုဘလင်အချို့သည် သူတို့၏အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့၏ဓားများကို ယူဆောင်ပြီး ငြိမ်နေသော အရိုးစုစစ်သည်တော်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

…

မာနာပုံစံကွက် လင်းလက်သွားသည်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ရှားလော့ခ်သည် ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ အတွက် သူ၏ရှေးဟောင်းသုတေသနလုပ်ငန်းကို ယခုပင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ သူ၏အလုပ်မှာ ရိုးရှင်းသည်၊ အလုပ်သမားများက မှော်အက္ခရာတံခါးကို ဖွင့်ခြင်းမှ တားဆီးရန်ဖြစ်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာရန်အပြုတွင် ကိုယ်လုံးတီးဂိမ်းမာတစ်ဦးသည် အရိုးလှည်းတစ်စီးကို မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက်ထဲသို့ တွန်းဝင်လာသည်။ သူက ယခုပင်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ရှားလော့ခ်နှင့် တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“ဂိမ်းအမ်ပီစီတွေက သူတို့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ အဲဒီလောက် မဆင်မခြင်နိုင်ဘူးလား။” ဂိမ်းမာက ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်ပြီး ရှားလော့ခ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ခေါင်းမော့ကာ သူ၏ဒန်ဂျင်ကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်… အမှိုက်ပုံလား။

ဖယောင်းတိုင်ခုံများ၊ ကျောက်တုံးအုတ်ခဲများ၊ အမည်မသိသတ္တုအပိုင်းအစများ၊ သံချေးတက်နေသော လက်နက်များ၊ ချပ်ဝတ်များ၊ အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့်အရိုးစုဘောင်များနှင့် ဘီလူးကြီးအရိုးစုဘောင်တစ်ခုပင် ပစ်တင်ထားသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ “ဘရု၊ မင်း ရတနာရှာဖွေရေးမစ်ရှင်တွေ မပေးခဲ့ဘူးလား။ ဂိမ်းမာတွေကို အမှိုက်တွေက ဒင်္ဂါးတွေနဲ့ လဲလှယ်လို့မရဘူးဆိုတာ သတိမပေးခဲ့ဘူးလား။”

“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော် မစ်ရှင်တွေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။ ပစ္စည်းတွေကို စိစစ်တဲ့အခါ ကျွန်တော် သူတို့ကို ‘မီးခိုးရောင်ပစ္စည်း’ နဲ့ ‘အမ်ပီစီတွေတောင် မလိုချင်တဲ့၊ အရှင်ရှားလော့ခ် မကြိုက်တဲ့ အမှိုက်’ လို့ တံဆိပ်တပ်ခဲ့ပါတယ်။ အကျိုးမရှိခဲ့ပါဘူး။” ဘရုက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဘလင်တွေက ဒီပစ္စည်းတွေကို ဖြုတ်ယူပြီး မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက်ကနေတစ်ဆင့် ထာဝရတိုင်းပြည်ကို သယ်ယူပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ နည်းပညာဟောင်းတွေက တစ်ခါတစ်ရံ ဒုက္ခပေးတတ်တယ်။ သူ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပိတ်ပစ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ပစ်ထည့်လိုက်တဲ့ ဘယ်အရာမဆို ဒီကို ပို့ဆောင်ခံရလိမ့်မယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။”

“ထားလိုက်တော့၊ အမှိုက်တွေကို နောက်မှရှင်းမယ်။ သူတို့ ရတနာတစ်ခုခု တွေ့ရှိခဲ့လား။” ရှားလော့ခ်က ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

“မှော်ပစ္စည်းတွေကို မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက်ကနေတစ်ဆင့် သယ်ယူပို့ဆောင်လို့ မရခဲ့ဘူး။ သူတို့က မှော်ပစ္စည်းတွေကို ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ ခန်းမဆောင်မှာ သိုလှောင်ထားတယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော် အရှင့်ကို တင်ပြရမယ့် ပိုအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ရှိပါသေးတယ်။”

ဘရုသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် “ဘယ်ဂိမ်းမာမှ မှော်ပစ္စည်းတွေကို ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ဒင်္ဂါးတွေနဲ့ မလဲလှယ်ခဲ့ကြဘူး။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ပိုပြီးပြောပြစမ်း။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အဲဒီမှော်ပစ္စည်းတွေကို ‘ဂုဏ်သတင်းရမှတ်တွေနဲ့ ဒင်္ဂါးတွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်သည်၊ အရှင်ရှားလော့ခ် အလွန်စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်’ လို့ တံဆိပ်တပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ပစ္စည်းအကြောင်း ဖော်ပြချက် ဘာတစ်ခုမှ မပေးခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ပစ္စည်းတွေကို လဲလှယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြဘူး။”

ဘရုက “ဒါက ကိုင်တွယ်ရခက်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ ရက်အနည်းငယ် စောင့်ရုံပါပဲ။ ဂိုဘလင်တွေက မှော်ပစ္စည်းတွေကို အသုံးမပြုနိုင်ဘူးဆိုတာ သိရှိသွားတဲ့အခါ သူတို့ လဲလှယ်ကြပါလိမ့်မယ်။ နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ် – သူတို့က အိပ်စက်နေတဲ့ ဒန်ဂျင်အမြုတေတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်၊ အဲဒါကို မျိုချလိုက်ရင် ကျွန်တော် အဆင့်တက်နိုင်တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်းဆိုလိုတာက…” ရှားလော့ခ် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏အနက်ရောင်လေကာအင်္ကျီကို သေတ္တာပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ၎င်းတို့ကို စားပွဲပေါ်တွင် ကြက်ခြေခတ်တင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ပြုံးရိပ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ “ငါ့ရဲ့ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဂိုဘလင်လေးတွေက ငါ့ကို မှော်ကျောက်တုံးပေါင်း ၂၀,၀၀၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှာဖွေပေးခဲ့တာလား။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“တိတိကျကျပြောရရင်တော့ သူတို့ မှော်ကျောက်တုံးပေါင်း ၂၀,၀၀၀,၀၀၀ တန်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က လတ်တလောတော့ ဒန်ဂျင်အမြုတေကို လာပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြဘူး။” ဘရုက ပြောလိုက်သည်။

“အခြေအနေအသေးစိတ်အတွက် ဖိုရမ်ကို ကြည့်ရှုဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်။”

နေရာသစ်ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် တရားဝင်ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်သည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။

ဖိုရမ်တွင် နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်များကို ဆွေးနွေးနေသော နာမည်ကြီးဂိမ်းမာတစ်ဦးသာ ရှိနေသည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ပိုစ့်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

[တိုက်ရိုက်မှတ်တမ်းတင်ခြင်း—ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ (ဒုတိယဘီတာမတိုင်မီ ရတနာများပြည့်နှက်နေသော ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ)]

All Chapters