ဝင်ပေါက်
Vol. 7 Ch. 97
“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်။”
“ကျွန်တော်တို့ ဒါကိုကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်းဓားပြ ရှေးဟောင်းသုတေသနအသင်းက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေရဲ့တံခါးကို ပထမဆုံးဖွင့်လှစ်သူတွေ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။”
“ငါ၊ အမှောင်ခွာ၊ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။”
“ဒါက သိပ်ပြီးဒုက္ခများတာမဟုတ်ပါဘူး။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို ဖွင့်ဖို့ ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ မာနာစွမ်းအင်ပဲ လိုအပ်တာပါ။”
...
လိုက်ပါလာသော ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များသည် အကြံဉာဏ်များပေးကာ သူတို့၏ ရှေးဟောင်းသုတေသနလုပ်ငန်းများကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ လူတိုင်းသည် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ရှားလော့ခ်တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ရပ်နေသည်။
စီနီယာသားရဲကောင်သည် သူခေါ်ယူထားသော ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရ၍ ကျေနပ်နေသည်။ အေးအေးဆေးဆေးရပ်နေသော ရှားလော့ခ်ကိုမြင်သောအခါ သူသည် ရှားလော့ခ်ကို သတိပေးချင်သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပေ။
ကံကောင်းစွာပင် ၎င်းမှာ နေရာတွင်လေ့လာကြည့်ရှုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အသေးစိတ် ရှေးဟောင်းသုတေသနလုပ်ငန်းများကိုမူ တူးဖော်ရေးအဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ စတင်မည်ဖြစ်သည်။
စီနီယာသားရဲကောင်သည် ရှားလော့ခ်နောက်တွင်ရပ်ကာ သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်နီတစ်ခွက်ကို ထုတ်ယူပြီး မျက်လုံးများ မှေးမှိတ်ထားလိုက်သည်။
...
“ဒီည ငါလုပ်စရာအိမ်စာတွေ တော်တော်များများရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအော့ဖ်လိုင်းဆင်းတော့မယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့မစ်ရှင်တွေ ဆက်လုပ်ကြမယ်။ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်ဖို့လိုအပ်တဲ့ အဆင့်တွေနားကို ငါရောက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။”
“ဒါဆို နင် ကြိုးစားရတော့မယ်။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဂိမ်းမာတော်တော်များများက ဒုတိယဘီတာ မကြာခင်စတင်တော့မယ်လို့ မှန်းဆနေကြတယ်။ ပစ္စည်းကိရိယာတချို့ကို စုဆောင်းထားပြီး ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာတွေကို ရောင်းချကြရအောင်လေ။ ငါတို့ပိုက်ဆံအများကြီးရမှာဖြစ်လို့ ငါတို့အိမ်ကို ပိုပြီးကြည့်ကောင်းအောင် ပရိဘောဂတချို့ ဝယ်ကြတာပေါ့။”
“ငါနားလည်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါလူသစ်လေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းနှစ်ခု တက်လိုက်မယ်။ ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။”
“ငါလည်း အော့ဖ်လိုင်းဆင်းတော့မယ်။ ဝီချက်မှာ စကားပြောကြအောင်လေ။”
“ကောင်းပြီ၊ ဝီချက်မှာတွေ့တာပေါ့။”
ဂိုဘလင်တစ်ကောင်သည် သူ၏လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော ရဲဘော်ရဲဘက်အား ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် လက်ချင်းတွဲကာ လူနေဧရိယာများသို့ အတူတကွ သွားကြသည်။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် သင်္ချိုင်းခန်းမဝင်ပေါက်တွင်ရှိနေပြီး ထွက်ခွာသွားသော ဂိုဘလင်နှစ်ဦးကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် သူ၏မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏လေ့လာတွေ့ရှိချက်များကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
“၁၈: ဂိုဘလင်တွေပြောနေတဲ့ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေက ဝိညာဉ်ကောလိပ် ဘွဲ့နှင်းသဘင်စာမေးပွဲဖြစ်တယ်ဆိုတာ ငါအတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။ သူတို့က ဒါကို ဖျော်ဖြေရေးပုံစံတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူကြတယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်နဲ့ ဝိညာဉ်ကောလိပ်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းနေဘူး။
၁၉: ဒီဂိုဘလင်တွေက သာမန်ဂိုဘလင်တွေမဟုတ်ဘူး။ မျိုးပွားဖို့အတွက် သူတို့က အချစ်ဆိုတဲ့ အယူအဆတွေ ပေါက်ဖွားလာကြတယ်။ ငါက တကယ့်ဂိုဘလင်စုံတွဲတွေကို မတွေ့ဖူးသေးဘူး။ ငါဆက်ပြီး လေ့လာကြည့်ရှုသွားမယ်။”
ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် လှုပ်ရှားတက်ကြွနေသော ဂိုဘလင်အရေအတွက် နည်းပါးသွားသည်။ သူတို့အများစုသည် ဆောက်လုပ်ဆဲဖြစ်သော သူတို့၏ လူနေဧရိယာများသို့ ပြန်သွားကြသည်။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ထိုနေရာသို့ ယခင်က လည်ပတ်ဖူးသည်။ အဆောက်အအုံမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တည်ဆောက်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ နံရံပေါ်ရှိ ပုံစံကြမ်းများအရ ၎င်းမှာ မြေအောက်ထပ် နှစ်ထပ်ပါသော သုံးထပ်မြင့်အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြေညီထပ်မှာမူ မပြီးသေးပေ။
ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်၏ တံခါးပွင့်လာပြီး အနက်ရောင်လေကာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ သပ်ရပ်စွာဝတ်စားထားသော ရှားလော့ခ် ထွက်လာသည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ရှားလော့ခ်သည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း အပြင်သို့ထွက်သွားနေခဲ့သည်။ သူသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် ဒန်ဂျင်၌မနေဘဲ သန်းခေါင်ယံတွင်ပင် အပြင်သို့ထွက်သွားတတ်သည်။
ရှားလော့ခ်သည် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို အဝေးမှကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မှော်အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားသည်နှင့်အတူ ရှားလော့ခ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ဒန်ဂျင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏မှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် ရေးမှတ်လိုက်သည်။
“၂၀: အရှင်ရှားလော့ခ် ရည်းစားတွေ့နေပုံရတယ်။”
...
ဗလာကျင်းနေသော တူးဖော်ရေးနေရာတွင် မှော်ရှာဖွေရေးမီးလုံးအနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေသည်။
စည်ကားလှသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းသည် ယခုအခါ ဗလာကျင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ဘီးတယ်လ်မွန်များမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော မြင်ကွင်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဆုံးနှင့် တူနေသည်။
ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၈၅ တူးဖော်ရေးနေရာ ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က တူးဖော်ရေးအဖွဲ့ ရွှေ့ပြောင်းထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အတူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ရှေးဟောင်းသုတေသနအဖွဲ့သည် တူးဖော်ရေးနေရာကို လွှဲပြောင်းယူခဲ့သည်။
ဆူညံသောနေ့ခင်းဘက်နှင့်စာလျှင် ညအချိန်သည် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုအလယ်တွင် မှော်ရှာဖွေရေးမီးလုံးများကို ပိတ်လိုက်ရာ အမှောင်ထုသည် နေရာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
တွင်းအောက်ခြေရှိ အဖြူရောင်မှော်အက္ခရာတစ်ခုတည်းသာ အမှောင်ထဲတွင် မှိန်ဖျော့သောအရောင်အဝါကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။
မှော်အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီးနောက် ရှားလော့ခ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်မှ ထွက်လာသည်။
ရှားလော့ခ်သည် မှိန်ဖျော့စွာတောက်ပနေသော တွင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အလင်းရောင်ရှေ့တွင်ရပ်နေသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ရှားလော့ခ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှားလော့ခ် နီးကပ်လာသောအခါ ထိုသတ္တဝါသည် သူ၏လက်များကို အဝတ်အစားထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံနှင့်အတူ သူသည် သူ၏အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကြီးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင် ဟမ်းစတားသုံးကောင် အဆင့်ဆင့်ထပ်လျက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
အလယ်မှ ဟမ်းစတားသည် သစ်သီးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
အပေါ်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားသည် သူ၏ညာဘက်သို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး အလယ်မှဟမ်းစတားက နောက်မှလိုက်ပါလာသည်။ ဟမ်းစတားသုံးကောင်သည် တန်းစီလျက်ပုံစံဖြစ်သွားသည်။
သူတို့သည် ညာမှဘယ်သို့ တစ်ဆက်တည်း စကားပြောလိုက်ကြသည်။
“အရှင်ရှားလော့ခ်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ဘာလို့ရှိနေတာလဲ။”
“ငါတို့နောက်ဆုံးတော့ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာတွေ့ပြီ။”
“အရှင်ရှားလော့ခ်က ငါတို့ကို ဒီလိုအရာတွေ ဘာလို့လုပ်ခိုင်းတာလဲ။”
“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင့်ရဲ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ငါတို့က နေရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ။”
“ငါတို့က သူတို့ရဲ့အစားအစာနဲ့ အဖျော်ယမကာတွေထဲကို ဝမ်းလျှောပိုးတီကောင်တွေ ထည့်လိုက်တယ်။”
“သေစေနိုင်တဲ့ပမာဏ။”
ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတား စကားဆုံးသွားစဉ် အခြားဟမ်းစတားနှစ်ကောင်က သူ့ကို ကြည့်နေသည်။
ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားသည် မြေဆီလွှာတစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ “ပါးစပ်ဖွင့်။”
ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားသည် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားက မြေဆီလွှာကို ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတား၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝါးစားလိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်အတွင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်သည် ပုံမှန်အတိုင်း အတက်အကျဖြစ်နေသည်။
ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားသည် ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။”
သစ်သီးကိုင်ဆောင်ထားသော ဟမ်းစတားသည် သူ၏အိပ်ပျော်နေသော အဖော်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်ပြီးနောက် တည်ကြည်သောညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားကို မေးခွန်းထုတ်သလို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အိပ်စက်ပိုးတီကောင်တွေလား။ ငါတို့က ဝမ်းလျှောပိုးတီကောင်တွေသုံးပြီး သူတို့ကို ဝမ်းလျှောပြီး မေ့မြောသွားအောင် လုပ်ဖို့စီစဉ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းက ဘာလို့ အိပ်စက်ပိုးတီကောင်တွေ သုံးရတာလဲ။ ဒါက ငါတို့အစီအစဉ်အတိုင်း မဟုတ်ဘူး။”
ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ ဟမ်းစတားက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝမ်းလျှောပိုးတီကောင်တွေသုံးရင် နေရာက နံစော်နေမှာမို့လို့။ မင်းက သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးမှာလား။”
“အိပ်စက်ပိုးတီကောင်တွေသုံးရင်လည်း နံစော်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ဟမ်းစတားနှစ်ကောင် ရန်ဖြစ်လုဆဲဆဲတွင် ရှားလော့ခ်သည် သူတို့၏အငြင်းအခုံကို ဖြတ်တောက်ရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်။
“ငါတို့မှာ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်။ ငါတို့ရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့အချိန်ကို မဖြုန်းတီးနဲ့။”
ဟမ်းစတားနှစ်ကောင်သည် သူတို့၏အငြင်းအခုံကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှားလော့ခ်၏ပခုံးများပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။
ရှားလော့ခ်သည် ကိုယ်ကိုင်းကာ အိပ်ပျော်နေသော ဟမ်းစတားကို သူ၏လက်မောင်းကြားတွင် ထည့်ထားလိုက်သည်။
သူသည် တွင်းအစွန်းသို့ လျှောက်သွားကာ မဆိုင်းမတွဘဲ နက်ရှိုင်းသောတွင်းထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။
တဝေါဝေါတိုက်ခတ်နေသော လေသည် ရှားလော့ခ်၏အဝတ်အစားများကို ဆူညံစွာ လှုပ်ခတ်စေသည်။ ဟမ်းစတားနှစ်ကောင်သည် သူ၏ကော်လံကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူတို့၏အမွေးထူသောမျက်နှာများသည် တဝေါဝေါတိုက်ခတ်နေသော လေကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပျဉ်ခင်းလမ်းများနှင့် နံရံများသည် နောက်ခံထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဆင်းသက်စဉ် အဆက်မပြတ်သော အရိပ်များအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ရှားလော့ခ်သည် မီတာရာပေါင်းများစွာ ပြုတ်ကျပြီး မြေပြင်နှင့်ထိခါနီးတွင် သူ၏အတောင်ပံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်သည်။ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့်လေစီးကြောင်းသည် ကျယ်လောင်သော “ဟူး—။” ဟူသော အသံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။
ဖုန်မှုန့်များသည် လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားပြီး ရှားလော့ခ်ပတ်လည် မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် လေပွေမုန်တိုင်းများကဲ့သို့ ဝေ့ဝဲနေသည်။
ရှားလော့ခ်သည် မြေပြင်အထက်တွင် ပျံဝဲနေပုံရသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မဆင်းသက်မီ ဟန်ချက်ထိန်းညှိလိုက်သည်။ သူ၏လေကာဝတ်စုံသည် တဖြည်းဖြည်း မြေပြင်သို့ ထိတွေ့သွားသည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူ၏တောက်ပသော သားရေဖိနပ်များသည် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် မပေကျံခဲ့ပေ။
ထွက်ပေါ်လာသော အတောင်ပံများကို ခေါက်သိမ်းကာ သူ၏ကျောနောက်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။
ဝေ့ဝဲနေသော ဖုန်မှုန့်များသည် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။
ဟမ်းစတားနှစ်ကောင်သည် မှော်အက္ခရာပါရှိသော သန့်ရှင်းသောမြေပြင်ပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏တံတွေးစွန်းထင်းနေသော လက်ဖဝါးများဖြင့် သူတို့၏ရှုပ်ပွနေသော အမွေးများကို သပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်နေကြသည်။
ရှားလော့ခ်၏ဆံပင်မှာမူ မထိခိုက်ပေ။ သူသည် ဟမ်းစတားနှစ်ကောင် အမွေးများသပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးစီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူ၏လက်မောင်းကြားမှ ဟမ်းစတားကို သူတို့ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ဆုပ်ထားသော လက်သီးများဖြင့် အိပ်ပျော်နေသော ဟမ်းစတား၏ပါးပြင်များကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ကြပြီး သူ့ကို အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“နိုးတော့။ ထမင်းစားချိန်ရောက်ပြီ။”
“ထမင်းစားချိန်။ ထမင်းစားချိန်။”
အိပ်ပျော်နေသော ဟမ်းစတားသည် ရိုက်နှက်နိုးထခံရသည်၊ သို့မဟုတ် အော်ဟစ်နိုးထခံရသည်ဟု ဆိုရမည်။ သူသည် သူ၏ဖောင်းကားနေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေသည်။
“ထမင်းစားချိန်လား။”
ရှားလော့ခ်သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို မြှောက်ကာ သူ၏နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဟမ်းစတားများကို ထားခဲ့ကာ မှော်အက္ခရာ၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ သူသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး သူ၏မာနာစွမ်းအင်ကို မှော်အက္ခရာသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
သူသည် မှော်အက္ခရာ၏ ထောင့်ရှစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏မာနာစွမ်းအင်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
မှော်အက္ခရာမှ အဖြူရောင်အရောင်အဝါ ထုတ်လွှင့်လာပြီး ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို မျက်စိကျိန်းသွားစေသည်။
ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများသည် လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားပြီး လေထဲတွင် ဝဲနေသည်။
အရောင်အဝါ မှိန်ဖျော့သွားပြီးနောက် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ အလင်းတန်းသည် မျက်စိအတွက် ပို၍နူးညံ့ဖျော့တော့လာသည်။
ရှားလော့ခ်သည် ဟမ်းစတားသုံးကောင်ထံသို့ လျှောက်သွားကာ ကိုယ်ကိုင်းပြီး သူတို့၏အမွေးထူသော ခေါင်းနောက်စေ့များကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့အလှည့်ပဲ။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားကာ လမ်းသုံးသွယ်ခွဲ၍ သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ နမ်းရှုံ့ကာ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ရှာဖွေနေကြသည်။
ရိုက်နှက်မှုကြောင့် မျက်နှာဖောင်းကားနေသော ဟမ်းစတားသည် ရှားလော့ခ်အား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဒီမှာ။ ဒါက ဝင်ပေါက်ပဲ။”