ဇာတ်လမ်းပိုင်းအန်နီမေးရှင်း ပြင်ဆင်ခြင်း
Vol. 7 Ch. 98
ဟမ်းစတားသုံးကောင်သည် စုဝေးကာ နီးကပ်လာသော ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်နေကြသည်။
ရှားလော့ခ်သည် သူတို့ရှိရာနေရာသို့ လျှောက်သွားကာ ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင်တင်ကာ မာနာစွမ်းအင်ကို မှော်အက္ခရာသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
အဖြူရောင်အရောင်အဝါသည် အထွတ်အထိပ်သို့မရောက်မီ တုန်ခါနေသည်။ မှော်အက္ခရာရှိသော မြေပြင်သည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။
မှော်အက္ခရာတည်နေရာသည် ဆက်တိုက်ကျုံ့ဝင်သွားသော အုတ်ပုံကြီးတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေါင်လိုက်ဆင်းသွားသော လခြမ်းပုံဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရှားလော့ခ်သည် ဝင်ပေါက်တွင်ရပ်ကာ ကိုယ်ကိုင်းပြီး ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏အမှောင်ထုထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင်သည် ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ စကားပြောလိုက်ကြသည်။
“ဒါကဘာလဲ။ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းက ဘာလို့ ဒေါင်လိုက်ဆင်းသွားရတာလဲ။”
“ငါမသိဘူး။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုမှာ ဒီလိုအရာမျိုးကို ငါပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ။”
“အတွင်းထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ခုခုရှိနေတယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။”
ရှားလော့ခ်သည် သူတို့ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ဘာလုပ်ဖို့ရည်ရွယ်ထားသလဲ။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင်သည် တပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။ “အရှင့်ရဲ့တည်နေရာကို သတင်းပြန်ပို့မယ်။”
“ပွမ်၊ ပွမ်၊ ပွမ်။”
ရှားလော့ခ်သည် သူတို့၏ခေါင်းနောက်စေ့များကို သူ၏လက်ဆစ်များဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။
“ငါဘယ်သူလဲ။”
“ငါဘယ်ကလာတာလဲ။”
“ထမင်းစားချိန်လား။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားသည်။
ရှားလော့ခ်သည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသော ဟမ်းစတားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူသည် ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။”
...
“ဖယ်ရီမလေး။ ဒီနေ့ ငါ့ကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ စိုက်ပျိုးတာ သင်ပေးလို့ ရမလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့အတွက် ကုသရေးလိမ်းဆေးတချို့ ဖော်စပ်ပေးပါလား။”
ချပ်ဝတ်၊ သံခမောက်၊ ခြေကာချပ်ဝတ်၊ သတ္တုဖိနပ်၊ ဒိုင်းရှည်၊ တူငယ်တစ်လက်နှင့် သတ္တုလက်ချောင်းအကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂိုဘလင်တစ်ကောင်သည် ပန်းခင်းထဲသို့ ပြေးဝင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမှာ ဂနိုင်သားပင် ဖြစ်သည်။
“ခွပ်— ပတွီ။”
ပန်းခင်းထဲမှ တံတွေးတစ်စက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂနိုင်သား၏သံခမောက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဖယ်ရီမလေးသည် မြေဆီလွှာနှင့် အမြစ်များဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အိပ်ရာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ ဤမျှသေးငယ်သောကိုယ်လုံးဖြင့် ဤမျှအကွာအဝေးသို့ တံတွေးထွေးနိုင်သည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
“နတ်ဆိုးတွေ။ နင်တို့အားလုံးကို ငါကျိန်ဆဲတယ်။ နတ်ဆိုးတွေ။”
ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ကို ကျုံ့လိုက်သည်။
ဖုန်မှုန့်များပေကျံနေသော ဂိုဘလင်၊ မိုးလက်ဖက်ရည်သည် ဘေးတွင် ရွှံ့စေးဖြင့်ရောထားသော ပင့်ကူသားကို စားသုံးနေသည်။ သူမသည် ဖယ်ရီမလေးကိုကြည့်ပြီး ဖုန်မှုန့်များပေကျံနေသော ဂနိုင်သားထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။
သူမသည် ရွှံ့စေးဖြင့်ရောထားသော ပင့်ကူသားကို လျင်မြန်စွာစားသုံးပြီးနောက် ဘေးရှိကျောက်ခွက်ထဲမှ မြေအောက်ရေကို သောက်သုံးလိုက်သည်။
မိုးလက်ဖက်ရည်နောက်တွင် အပင်များ၊ ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များ သုံးတန်းစီလျက်ရှိနေသည်။ အခြားအမည်မသိသော၊ ပုံပျက်ပန်းပျက်အရာများလည်း ရှိနေသည်။
၎င်းတို့အားလုံးမှာ အပင်ပေါက်များ ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့မှာ အခြားဂိမ်းမာများက ပင်ပန်းကြီးစွာ စုဆောင်းထားသော မျိုးစေ့များနှင့် အပင်များဖြစ်ပြီး ကြေးဒင်္ဂါးများဖြင့် မိုးလက်ဖက်ရည်ထံသို့ ရောင်းချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ခွေးခေါင်းလူသားတို့၏ လိုဏ်ဂူကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် မျိုးစေ့အမြောက်အများကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးမဝင်သောကြောင့် မိုးလက်ဖက်ရည်ထံသို့ ရောင်းချခဲ့ကြသည်။
ဂိမ်းမာများသည် မိုးလက်ဖက်ရည်၏ စိုက်ပျိုးမှုကို ဒန်ဂျင်အမြုတေတွင် စိစစ်ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ကို ရောင်းချနိုင်ခြင်း၊ ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကုသရေးလိမ်းဆေးများအဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊မရှိကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့ကို အမှိုက်သရိုက်များ သို့မဟုတ် မုဖာဆာ၏မီးဖိုချောင်တွင် အသုံးပြုရန် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များအဖြစ် စိစစ်သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
ဂိမ်းတွင် ဘဝအရသာခံဂိမ်းမာအလုပ်ကို သတ်မှတ်မထားသောကြောင့် ဂိမ်းမာများသည် မိုးလက်ဖက်ရည်နှင့်အတူ အပင်များစိုက်ပျိုးရန် စိတ်မဝင်စားကြပေ။ အနာဂတ်စိုက်ပျိုးရေးသင်တန်းဆရာဖြစ်လာမည့် ဖယ်ရီမလေးမှာမူ လူတိုင်းကို တံတွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။
ဂိမ်းမာများအတွက်မူ မြေအောက်လောကတစ်ခုလုံးသည် အပင်များထက် ကယ်တင်ရန် ပို၍လိုအပ်နေသည်။
ဂိမ်းကို လွန်ခဲ့သောဆယ်ရက်ခန့်က အပ်ဒိတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ဘီတာစမ်းသပ်မှုကို နှစ်လကြာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများသည် ဂိမ်းအကြောင်းအရာအသစ်များ အပ်ဒိတ်လုပ်ရန် ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူများကို တိုက်တွန်းရန် ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
ဂိုဘလင်အနည်းငယ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်တွင် အော်ဟစ်နေကြသည်။
“သေစမ်း။ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေက အကြောင်းအရာတွေကို လျှို့ဝှက်ပြီး ထပ်အပ်ဒိတ်လုပ်ပြန်ပြီ။”
“အဲဒါက ဘယ်လိုမာနာပုံစံကွက်မျိုးလဲ။”
အခြားဂိမ်းမာများသည် အော်သံများကိုကြားပြီးနောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်တွင် လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာကြသည်။
ဂိုဘလင်များစုဝေးမှုမှ တဝီဝီမြည်သံများနှင့် စကားပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။ လျှို့ဝှက်အပ်ဒိတ်တွေ ထပ်လုပ်ပြန်ပြီလား။”
“အပေါ်ယံပဲ ဖြစ်နိုင်မလား။”
“ဘယ်သူစမ်းသပ်ကြည့်မှာလဲ။”
“ငါစမ်းကြည့်မယ်။ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးလား။”
“ဒါကို ရှားလီက မနေ့ညက လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။ မနေ့ညက ငါအုတ်ခဲတွေသယ်နေတုန်း ရှားလီက နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ထဲကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဝင်ထွက်သွားတာကို ငါတွေ့လိုက်တယ်။”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ညသန်းခေါင်ယံမှာ ဇာတ်လမ်းအဆက်တွေရှိတာလား။ ရှားလီရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကိုကြည့်ပါဦး၊ သူက ဒီလိုဂရပ်ဖီတီမျိုးကို ဖန်တီးပါ့မလား။”
“ငါတို့ဒန်ဂျင်အရှင်က ဒီလောက်မရင့်ကျက်ဘူးလို့ ငါမထင်ဘူး။”
ဂိမ်းမာများသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်တွင် စုဝေးစကားပြောနေကြစဉ် ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ကွန်ပျူတာတွင် အပ်ဒိတ်အသစ်များအတွက် ကြေညာချက်တစ်ခုကို တည်းဖြတ်နေသည်။
“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင်က မှော်အက္ခရာပစ္စည်းတွေအတွက် ပိုက်ဆံတွေအကုန်သုံးပြီး မှော်အက္ခရာ နေရာရွှေ့ပြောင်းပုံစံကွက်ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ပြဿနာကို အရှင်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် မှော်အက္ခရာမာနာပုံစံကွက်မှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်။ အဓိကတစ်ခုကတော့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ယူနစ်ကို မှော်အက္ခရာ နေရာရွှေ့ပြောင်းပုံစံကွက်သုံးပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းလို့ မရဘူး။” ဘရုက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကနေ ရတနာတွေကို အရှင် ဘယ်လိုပြန်ယူမှာလဲ။ မှော်ပစ္စည်းတွေက တန်ဖိုးအရှိဆုံး မဟုတ်ဘူးလား။ အရှင်ပြန်မယူနိုင်ဘဲ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကလူတွေက အပျက်အစီးနယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရသွားရင် အရှင်က သူတို့နဲ့ ရတနာတွေကို ခွဲဝေယူမှာလား။”
“ခွဲဝေယူမယ်ဟုတ်လား။ ငါဒီလောက်အများကြီးလုပ်ခဲ့တာ။ ငါဘယ်ခွဲဝေယူမှာလဲ။” ရှားလော့ခ်သည် ခေါင်းခါရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက အလုပ်သမားတွေကို အပျက်အစီးနယ်မြေဆီကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လွယ်ကူအောင်လုပ်ဖို့ပဲ။”
“အရှင်ရှားလော့ခ်က ဂိမ်းမာတွေကို ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေထဲ ဝင်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။ အရှင့်ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့အစေခံတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂိမ်းမာတွေရဲ့ ကမောက်ကမနဲ့ မဆင်မခြင်ပြုမူမှုတွေကြောင့် ထောင်ချောက်တွေထိမိပြီး ပြဿနာတွေဖြစ်လာရင် ဂိမ်းမာတွေက ဒါကို ဂိမ်းတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားကြမှာဖြစ်ပြီး အရှင်ရှားလော့ခ်က သူတို့ကို အပြစ်ပေးလို့ မရသလို အတင်းအကျပ်လည်း ခိုင်းလို့မရဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သတိပေးရပါလိမ့်မယ်။”
“ငါဘာလို့ သူတို့ကို အပြစ်ပေးရမှာလဲ၊ အတင်းအကျပ်ခိုင်းရမှာလဲ။ ငါက သူတို့ကို ငါ့ချစ်သူတွေလိုပဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်မြတ်နိုးတယ်။ ဂိမ်းမာတွေ ဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းလဲ ကြည့်ပါဦး။ အန္တရာယ်အရှိဆုံးအခြေအနေမှာတောင် သူတို့က ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနိုင်ကြတယ်။ သူတို့ကြောင့်ပဲ ငါက မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့မှော်ကျောက်တုံးတွေ ရရှိခဲ့တာလေ။” ရှားလော့ခ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြန့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါမစ်ရှင်တွေဖန်တီး၊ ဆုလာဘ်တွေထပ်ထည့်၊ မိုက်တဲ့ဇာတ်လမ်းတချို့ စဉ်းစားပြီး သူတို့အတွက် သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ပုံရိပ်တွေ ဖန်တီးပေးရင် သူတို့က ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို စိန်ခေါ်ဖို့ ဆန္ဒရှိလာကြမှာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနိုင်ငံတော်က ကောင်းကင်တမန်တွေကိုတောင် စိန်ခေါ်ကြလိမ့်မယ်။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေအတွက် သူတို့ကို ငါ့ရဲ့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသမားတွေအဖြစ် ခန့်အပ်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"
“ထောင်ချောက်တွေ ထိမိတာ၊ မလိုအပ်တဲ့ပြဿနာတွေ ဖန်တီးတာနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ ငါတစ်ယောက်တည်း စွန့်စားသွားရင် ဒါတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်တယ်။ ဂိုဘလင်တွေက အပျက်အစီးနယ်မြေထဲဝင်သွားရင် အများဆုံးတော့ သေဆုံးသွားကြရုံပါပဲ။ သူတို့က အရမ်းအားနည်းတဲ့အတွက် ထောင်ချောက်တွေထိမိတာ၊ မွန်းစတားတွေကို သတိပေးမိတာနဲ့ ပြဿနာတွေဖန်တီးနိုင်ခြေက နည်းပါးပါတယ်။”
ဘရုက လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။ “အရှင်ပြောချင်တာက အပျက်အစီးနယ်မြေထဲမှာ မွန်းစတားတွေရှိတယ်လို့လား။ အရှင်ဝင်သွားရင် သူတို့ကို သတိပေးမိမှာလား။”
“အဲဒီလိုပြောလို့ရတယ်။ ဒါက ငါနဲ့ဂိမ်းမာတွေအတွက် အပျက်အစီးနယ်မြေကနေ ရတနာတွေကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်ယူနိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ။ ဂိမ်းမာတွေက သူတို့ရဲ့ဂိမ်းကစားမှုအတွေ့အကြုံကို တိုးမြှင့်နိုင်ပြီး ငါက ငါ့ဒန်ဂျင်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင်လုပ်ရင်း ပျော်ရွှင်နိုင်ကြတယ်။ ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပဲမလား။”
ရှားလော့ခ်သည် ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ “မှော်အက္ခရာမာနာပုံစံကွက်ကနေ မှော်ပစ္စည်းတွေ နေရာရွှေ့ပြောင်းလို့မရတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကိုတော့ မှော်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။”
“အရှင်ရှားလော့ခ်က ပြဿနာတွေကို ကြိုတင်စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှင်ရှားလော့ခ်က နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ဘာလို့မရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။ ဈေးနှုန်းက ပိုသက်သာမှာမဟုတ်ဘူးလား။” ဘရုက မေးလိုက်သည်။
“ဈေးနှုန်းက ပိုသက်သာနိုင်ပေမယ့် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်က အလွယ်တကူ ထောက်လှမ်းမိနိုင်တယ်။ ငါ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တစ်ခု မတည်ဆောက်တတ်ဘူး၊ ကျွမ်းကျင်တဲ့အလုပ်သမားတွေလည်း လိုအပ်တယ်။ ဒါ့အပြင် မှော်အက္ခရာမာနာပုံစံကွက်မှာ တခြားအသုံးဝင်မှုတွေလည်း ရှိသေးတယ်။”
ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေမှာ ငါက ဂိမ်းမာတွေအတွက် ပြန်လည်ရှင်သန်ရေးနေရာတစ်ခု တည်ဆောက်နေတယ်။ ဒန်ဂျင်ထဲမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ရေးသတ်မှတ်ချက်က ဒန်ဂျင်အမြုတေရဲ့ ဖြာထွက်မှုအချင်းဝက်အတွင်းမှာ ရှိနေမှာပဲ။ ဒန်ဂျင်အမြုတေကို ငါဘယ်လောက်ပဲ အဆင့်မြှင့်တင်ပါစေ၊ ဖြာထွက်မှုအချင်းဝက်ကို ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေအထိ လွှမ်းခြုံနိုင်အောင် တိုးချဲ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မှော်အက္ခရာမာနာပုံစံကွက်ကသာ ဒါကိုလုပ်နိုင်တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ခေတ်မမီ၊ အဆင်မပြေဘဲ ဈေးကြီးတဲ့နည်းပညာက နည်းပညာအသစ်တွေထက် ပိုပြီးထိရောက်နိုင်တယ်။”
“ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ပိုပြီးစေ့စပ်သေချာပါတယ်။”
ဘရုတွင် အခြားမေးခွန်းများမရှိတော့ပေ။
ရှားလော့ခ်သည် အပ်ဒိတ်၏အကြောင်းအရာများကို ရေးသားပြီးစီးပြီးနောက် ထရပ်ကာ ကိုယ်လက်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဇာတ်လမ်းပိုင်းအန်နီမေးရှင်းနဲ့ ဇာတ်လမ်းအသစ်တစ်ခု စတင်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ။”