← Chapters

အင်တာနက်ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်ခြင်း

Vol. 7 Ch. 95

အင်တာနက်ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်ခြင်း

Vol. 7 Ch. 95

ရှားလော့ခ်သည် စာကို မစစ်ဆေးခဲ့ပေ။ သူသည် “ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ လစဉ်ထုတ်ပြန်ချက်” ကို ယူကာ ထိုင်ချလိုက်ရင်း သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ငါ ဘယ်သတင်းစာကိုမှ မှာယူထားတယ်လို့ မမှတ်မိပါဘူး…”

သတင်းစာသည် ကြီးမားလှသည်။ အရွယ်အစားမှာ ဖြန့်လိုက်လျှင် စာမျက်နှာလေးမျက်နှာနှင့် ညီမျှသည်။ စာမျက်နှာတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းစီးများ ရှိကြသည်။

“ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နံပါတ် ၆၆၆ အရောင်းပွဲတော်၊ ဆိုင်လျှော့ဈေး ၉.၉၉%၊ ပြန်မလာတော့မယ့် အရောင်းပွဲတော်၊ နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါကြုံရခဲတဲ့ အခွင့်အရေး။”

“ဆိုးသွမ်းတဲ့ကလေးတွေ ဆေးလိပ်သောက်တာ၊ သွေးအန်တာ၊ ကျောင်းပြေးတာနဲ့ ပုန်ကန်တာတွေအတွက် စိတ်ညစ်နေသလား။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကလေးဆုံးမစက်အကြောင်း ပိုမိုလေ့လာလိုက်ပါ။ ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းနဲ့တင် စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ နောက်ထပ်ကလေးတစ်ယောက် ရနိုင်ပါပြီ။”

“အတုအပပစ္စည်းတွေ ရောင်းတယ်၊ အတုအပပစ္စည်းတွေ ရောင်းတယ်။ ကျွန်တော်က အတုအပပစ္စည်းတွေ ရောင်းတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်ဈေးသက်သာပါတယ်။”

ရှားလော့ခ်သည် ဆောင်းပါးများကို ဂရုတစိုက်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ သူဝယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာသော်လည်း ဆိုင်များ၏ ဆက်သွယ်ရန်လိပ်စာကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

“ကြော်ငြာများခေါ်ယူခြင်း။”

အရှင်ရှားလော့ခ် စိတ်မဝင်စားသော ကြော်ငြာများသည် ရှေ့ဖုံးနှင့် နောက်ဖုံးစာမျက်နှာများ၏ ၉၅% ကို နေရာယူထားသည်။

အလယ်စာမျက်နှာများ၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်တွင် လက်တွေ့ကျသော သတင်းအနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

“ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သည် ကြိုဆိုပွဲအခမ်းအနားအတွက် သတ္တိရှိသော ဖျော်ဖြေရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ယူနေပြီး ကောင်းမွန်သောလစာကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။”

“သတ္တိရှိသော ဂနိုမ်းတစ်ဦးသည် ရေထဲသို့ပြုတ်ကျသွားသော ရေသူမသုံးဦးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ရေသူမများကို ဆယ်ရက်ကြာ ကယ်တင်ရန်ကြိုးစားပြီးနောက် နှစ်ဦးမှာ ရေဓာတ်ခမ်းခြောက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သည် ထိုဂနိုမ်းအား သတ္တိရှိမှုအတွက် ဆုတံဆိပ်တစ်ခု ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။”

“အရေးပေါ်။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၈၅ တူးဖော်ရေးနေရာတွင် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။”

ရှားလော့ခ်သည် ခေါင်းစီးကို စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်ရှုပြီး အကြောင်းအရာများကို ဂရုတစိုက်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

“ယမန်နေ့ညနှောင်းပိုင်း သတင်းစာထုတ်လုပ်နေစဉ် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၈၅ တူးဖော်ရေးနေရာတွင် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

တရားဝင်သတင်းရင်းမြစ်များအရ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၈၅ တူးဖော်ရေးနေရာသည် မူလက အော့ခ်မျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းမြေတစ်ခုဖြစ်သည်။ တူးဖော်မှုကြောင့် ရှေးဟောင်းအရိုးစုကောင် အများအပြားသည် တူးဖော်မှုကို တားဆီးရန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ နှောင့်ယှက်ခံရသော ရှေးဟောင်းအရိုးစုကောင်များသည် တူးဖော်ရေးအဖွဲ့အား အိမ်ထောင်စုတစ်စုလျှင် မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ လျော်ကြေးပေးရန် ညှိနှိုင်းခဲ့ကြသည်။ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး တူးဖော်ရေးအဖွဲ့အား ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအတွက် တရားစွဲဆိုပိုင်ခွင့်ကို လက်ဝယ်ထားရှိသည်။

ပညာရှင်များက ဤသည်မှာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော လိမ်လည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထောက်ပြကြသည်။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ လာရောက်လည်ပတ်နေသော ဝိညာဉ်ကောလိပ် ပညာရေးဌာန ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အင်တာဗျူးကို လက်ခံရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရသည်။

ဘေကွန်: ဘာလဲ။ မင်းတို့က ငါ့ကို အင်တာဗျူးလုပ်နေတာလား။ ငါငြင်းလို့ရမလား။ မရဘူးလား။ မင်းတို့က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ငါသိတယ်၊ ငါ့နာမည်ကို ဖျောက်ထားလိုက်။

ဘာ.ဆင်ဆာထိန်းချုပ်.ကွန်: ချောင်းဟန့်သံ၊ ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့အမြင်အရ ရှေးဟောင်းအရိုးစုတွေ သူတို့ရဲ့သင်္ချိုင်းကနေ ထွက်လာနိုင်ခြေက အရမ်းနည်းပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မပြောပြနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုတစ်ခု ရှိနိုင်ပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့၏အင်တာဗျူးကို လက်ခံပေးတဲ့အတွက် ဘာ.ဆင်ဆာထိန်းချုပ်.ကွန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အတိုင်း သတင်းအပ်ဒိတ်တွေကို ကျွန်ုပ်တို့ သတင်းပို့ပါမယ်။”

ရှားလော့ခ်သည် သတင်းစာကိုချကာ စာကို ဆုတ်ဖြဲဖွင့်လိုက်သည်။

“ထာဝရတိုင်းပြည် ဒန်ဂျင်အရှင် ရှားလော့ခ်ထံသို့—ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးဌာန”

“လေးစားရပါသော အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးဌာန၊ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၈၅ စူးစမ်းရှာဖွေရေးကော်မတီသို့ သုံးရက်အတွင်း လာရောက်ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ အော့ခ်ထံသို့ သတင်းပို့ပါ။

ကျေးဇူးတင်ပါသည်—ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးဌာန။”

ရှားလော့ခ်သည် စာကို သိမ်းဆည်းလိုက်စဉ် ဘရုက ပြောလိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၈၅ မှာ အကြီးအကျယ်ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခု ရှိပုံရတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။”

“ဘယ်သူသိမှာလဲ။ တရားဝင်အစီရင်ခံစာအရတော့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုရဲ့ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းမြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုတစ်ခုလိုပဲ။” ရှားလော့ခ်သည် သူ၏သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သောက်သုံးရင်း ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ သူစိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိပေ။

“ဒီလောကဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားလောကဖြစ်ဖြစ်၊ ကုန်သည်တွေရဲ့စကားကို ယုံလို့မရဘူး။ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဒီအချက်ကို အရှင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားရမယ်။” ဘရုက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“စာချုပ်ရှိရင် သူတို့ကို ယုံလို့ရတယ်။” ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာတို့၏ ပိုစ့်များကို လျှောက်ဖတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဆယ်ဗားနပ်စ်၏ [အင်တာနက်ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်ခြင်းလား။ ဘာဖြစ်တာလဲ။] ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ပိုစ့်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

အခြားဂိမ်းမာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကလည်း အလားတူပြဿနာကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သဘောတူညီစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

“ဘရု၊ မင်းရဲ့ဆင့်ခေါ်မှုက မတည်ငြိမ်ဘူးလား။” ရှားလော့ခ်က ဘရုကို မေးလိုက်သည်။

“ခဏစောင့်ပါ အရှင်ရှားလော့ခ်။ ကျွန်တော် ဆာဗာရဲ့ ဒေတာမှတ်တမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်ပါရစေ။” ဘရုသည် ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဆာဗာရဲ့မှတ်တမ်းအရ ဂိမ်းမာ ဆယ်ဗားနပ်စ်နဲ့ တခြားချိတ်ဆက်မှုပြတ်တောက်သွားတဲ့ ဂိမ်းမာတွေက ဝိညာဉ်မာနာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအော်ဟစ်သံရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတာပါ။ သာမန်ဂိုဘလင်တွေ သူတို့ရဲ့ မာနာခုခံမှုနဲ့ဆိုရင် ဒီတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ရူးသွပ်သွားကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂိမ်းမာတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ဒီလောကမှာ မရှိတဲ့အတွက် တိုက်ခိုက်မှုရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုက အင်တာနက်ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်သွားမှာပါ။ သူတို့က ဂိမ်းထဲကို ပြန်ဝင်လိုက်ရုံနဲ့ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ သူတို့သေဆုံးမှာမဟုတ်သလို ဘာထိခိုက်မှုမှလည်း ရရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ရဲ့ သုတေသနကို ရပ်တန့်လိုက်ဖို့ ကျွန်တော်အကြံပြုလိုပါတယ်။”

ရှားလော့ခ်သည် ထရပ်ကာ သူ၏ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

“ဒီ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကတော့…”

...

အမှောင်ခန်းတစ်ခုထဲတွင် ဆယ်ဗားနပ်စ်ဟူသော အမည်ပါသည့် အစိမ်းရောင်အသားအရေနှင့် ဂိုဘလင်တစ်ကောင်သည် ချောမွေ့သော ကျောက်သားမျက်နှာပြင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ ထိုဂိုဘလင်သည် မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး အိပ်ပျော်နေပုံရသည်။

လစ်ခ်ျတစ်ဦးသည် ဘေးတွင် မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဂရုတစိုက် မှတ်စုများရေးသားနေသည်။

“စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအော်ဟစ်သံ တိုက်ခိုက်မှု နံပါတ် ၂၁ ကို အတည်ပြုသည်။

စမ်းသပ်မှု နံပါတ် ၄၁၊ “ဆယ်ဗားနပ်စ်” ဟူသော ထူးဆန်းသည့်စာလုံးများပါသည့် ဂိုဘလင်။ ယခင်ဂိုဘလင်ကဲ့သို့ပင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအော်ဟစ်သံ တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် သူမသည် ရူးသွပ်သည့်လက္ခဏာများ မပြခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူမသည် အိပ်ပျော်သွားသည်။ (မှတ်ချက်: ဂိုဘလင်များတွင် အများအားဖြင့်တွေ့ရသော သိမြင်မှုဆိုင်ရာချို့ယွင်းချက်သည် သုတေသနရလဒ်၏ ရလဒ်ကို မထိခိုက်စေပါ)

အောက်ပါကောက်ချက်များကို ချမှတ်သည်။

၁: ဤဂိုဘလင်များသည် အရိုးစုစစ်သားများကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်များမရှိပေ။ သူတို့၏အခွံများသာ ဤလောကတွင် တည်ရှိသည်။

ယခင်သတ္တဝါပြုပြင်မွမ်းမံရေးစမ်းသပ်မှုများနှင့် သူတို့၏အလွန်ရှုပ်ထွေးသော လူမှုဆက်ဆံရေး အပြုအမူများနှင့် ဉာဏ်ရည်တို့အရ သူတို့တစ်ဦးစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများရှိကြသည်။ သူတို့သည် ထိန်းချုပ်ခံထားရခြင်း မရှိဘဲ ထိန်းချုပ်ခံရနိုင်ခြေ နည်းပါးသည်။

အကြီးမြတ်ဆုံး အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးသည်ပင် စိတ်အမျိုးမျိုးရှိသော ဂိုဘလင်ရုပ်သေးတစ်ရာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

၂: သူတို့သည် ဝိညာဉ်မာနာစွမ်းအင်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး ထိခိုက်မှု မရှိစေရန် အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုရှိသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအော်ဟစ်သံသည် ဂိုဘလင်များအပေါ် အိပ်စက်ပိုးတီကောင်များ အလွန်အကျွံစားသုံးမိသည့် အာနိသင်ကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အနာဂတ်အတွက် အရေးကြီးသော သုတေသနခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်မာနာစွမ်းအင်၏ အဆင့်မြင့်သဘောတရားများသည် မာနာစွမ်းအင်တွင် တော်လှန်သောပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ပြိုကွဲစေနိုင်သည်။

၃: ဤဂိုဘလင်များနှင့် အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဝိညာဉ်စာချုပ်များ ချုပ်ဆိုထားသည်။ သူတို့၏ဝိညာဉ်များသည် နတ်ဆိုးနှင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ကျွန်ုပ်၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအော်ဟစ်သံသည် သူတို့အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

အိပ်ပျော်သွားသည့် အာနိသင်ကိုမူ ကျွန်ုပ်ရှင်းပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

၄: ရှားလော့ခ်သည် ဝိညာဉ်မာနာစွမ်းအင်ကို ချေဖျက်နိုင်သော သို့မဟုတ် ၎င်း၏အာနိသင်ကို လျှော့ချနိုင်သော ဧရိယာအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည့် မာနာစွမ်းအင်တစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဤသည်ကို ကျွန်ုပ်အတည်မပြုနိုင်သော်လည်း ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးရရှိပါက ကျွန်ုပ်၏ယူဆချက်ကို စမ်းသပ်ရန် အဝေးတစ်နေရာတွင် အလားတူစမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်လိုပါသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ခွင့်ပြုချက်ရရှိရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေမည်။

၅: ကျွန်ုပ်သည် လူသစ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်။”

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် သူ၏သုတေသနမှတ်စုများကို ရေးသားပြီးစီးကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် ဆယ်ဗားနပ်စ်ကို လေ့လာကြည့်ရှုပြီး သူမနိုးထလာရန် အချိန်မည်မျှကြာသည်၊ ထို့ပြင် သူမသည် ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားမည်လော ဆိုသည်တို့ကို မှတ်တမ်းတင်နေသည်။

ရှားလော့ခ်က သူ့အား နှစ်ရက်သာ အချိန်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူ၏သုတေသနကာလသည် ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသည်။

သူသည် ဂိုဘလင်များကို သတ်ဖြတ်ရန် နည်းလမ်းနှစ်ဆယ်ကို ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် သူတို့ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေကာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေ့လာခဲ့သည်။

ခြွင်းချက်မရှိ ဂိုဘလင်အားလုံး အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ့အား အလောင်းကို မီးရှို့ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

သူသည် သူတို့ကို မီးဖြင့်သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာများကို ပြာကျသည်အထိ မီးရှို့ခြင်း သို့မဟုတ် အလောင်းများကို လုံးဝဖျက်ဆီးခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှားလော့ခ်၏အဆိုအရ ထိုသည်မှာ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆန့်ကျင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသုတေသနပြုလေလေ ဂိုဘလင်များအတွက် မေးခွန်းများ ပို၍များပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူပြင်ဆင်ထားသော မှတ်တမ်းစာအုပ်မှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ဆယ်ဗားနပ်စ်ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ သူနှစ်ရက်တာ ပြုလုပ်ခဲ့သော စမ်းသပ်မှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေသည်။ ရှားလော့ခ်သည် ဝင်ပေါက်တွင် စမ်းသပ်မှုများအတွက် တန်းစီနေသော ဂိုဘလင်များကို တွန်းဖယ်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဆယ်ဗားနပ်စ်ထံသို့ လျှောက်သွားကာ သူမကို ကျောက်ပြားပေါ်မှ ဆွဲယူလိုက်သည်။ ခဏတာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် သူမကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး တံခါးပိတ်လိုက်သည်။

ဂိမ်းမာများသည် စိတ်ပျက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မစ်ရှင်အချိန် ကုန်သွားပြီ။ ငါလည်း မှော်နက်ပြုပြင်မွမ်းမံမှုကို လိုချင်တယ်။”

“ညံ့ဖျင်းတဲ့ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေ။ ဒီမစ်ရှင်အတွက် အချိန်သတ်မှတ်ချက် မရှိဘူးဆို၊ ဘာလို့အချိန်ပြည့်သွားရတာလဲ။”

“အာ။ ငါမနေ့က တန်းစီခဲ့သင့်တယ်။”

ရှားလော့ခ်သည် ဂိုဘလင်တို့၏ မြည်တွန်တောက်တီးသံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူသည် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား ပြောလိုက်သည်။ “နှစ်ရက်တာ သုတေသနအချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ မင်းသုတေသနက အကျိုးရှိမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ ခွေးခေါင်းလူသားဥတွေကို ပြုပြင်မွမ်းမံတာကို ဆက်လုပ်လိုက်ပါ။ ငါ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့အစီအစဉ်တစ်ခုရှိတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ခွေးခေါင်းလူသားတွေကို ပိုပြီးချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုပြင်မွမ်းမံလိုက်ပါ။ အဲ၊ ချစ်စရာကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မင်းနားလည်ရဲ့လား။”

“ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။”

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ထရပ်ကာ ရှားလော့ခ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် လှည့်ကာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား ပြောလိုက်သည်။ “စကားမစပ်၊ မင်းက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတွေကို အရင်က သုတေသနလုပ်ဖူးသလား။”

“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့သုတေသနခေါင်းစဉ်တွေထဲက တစ်ခုပါ။ ဒီခေါင်းစဉ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ငါးနှစ်ဆက်တိုက် သုတေသနစာတမ်းတွေ ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။ မြောက်ပိုင်းမြေအောက်လောက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ နံပါတ် ၁၊ နံပါတ် ၅ နဲ့ နံပါတ် ၁၈ တွေကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီး သုတေသနလုပ်ဖို့ ကျွန်တော်သွားခဲ့ဖူးပါတယ်။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ပြောသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်။ မကြာခင်မှာ မင်းအတွက် အဲ့ဒါနဲ့ဆက်စပ်တဲ့အလုပ်တစ်ခု ငါ့မှာရှိလိမ့်မယ်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလိုက်။” ရှားလော့ခ်က ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် သင်္ချိုင်းခန်းမထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ မစ်ရှင်များကို ဆုံးရှုံးသွားသော ဂိမ်းမာများသည် ရှားလော့ခ်နောက်သို့ ခဏတာ လိုက်ပါသွားကြသည်။ အကျိုးမရှိကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် သူတို့သည် မစ်ရှင်အသစ်များရရှိရန် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ထံသို့ ပြန်ပြေးလာကြသည်။

သူတို့မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ဦးခေါင်းခွံမျက်နှာပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters