ကောင်းကင်ဘုံမှဆုလာဘ်၊ ဝိညာဉ်ရတနာနိုးထခြင်း

ဝုန်း.!

ခဏအကြာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် မိုးကြိုးပစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချွန်ထက်သော ဓားအလင်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးပုံသဏ္ဌာန်၏ နဖူးအား ချက်ချင်း ထိုးဖောက် သွားသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရက်စက်သော အနက်ရောင်နတ်ဆိုးချီ စီးဆင်းမှုများကို စတင် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး အရွယ်အစားမှာ အလျင်အမြန် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

.......

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်နေသောကျန်းချန်ရွှမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြုပြင်သော မန္တာန်ကို ထည့်သွင်းခဲ့လေသည်။

ကျီ!

ဆန်းကြယ်ရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးနှင့် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်းသလင်းကျောက် နှစ်ခုစလုံးသည် တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်သို့ ပေါင်းစည်းလိုက်သည်နှင့် ယခင်က အသက်မဲ့နေသောစင်မြင့်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက်ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။

အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် တုန်လှုပ်နေပုံရပေသည်။

ဝိညာဉ် အလင်းစက်ဝန်းများသည် မြင့်တက်လာကာ စကြဝဠာအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်အချို့က အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အကြားရှိ ဝိညာဉ်ချီ၏ သိပ်သည်းမှုသည် ယခုအချိန်တွင် နှစ်ဆ တိုးလာသည်။

ဂလောင်....

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခင်က လှုပ်ရှားရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သော ကျန်းချန်ရွှမ်က ဓားအလင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။

၎င်းသည်သူ၏ အဆင့် ၆ သန့်စင်သောယန်စစ်မှန်ရတနာ ၊ နတ်ဆိုးခုတ်ဝိညာဉ်ဓားဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ဓားအလင်းကို ရင်ဆိုင်ရင်း နတ်ဆိုးအရိပ်သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား ထိုဓားအလင်းမှ ချက်ချင်းကွဲသွားစေခဲ့သည်။

ဝှစ်....!

တစ်ခဏအတွင်းတွင် အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်ချီသည် အရာရာကို လွှမ်းခြုံပြီး လိမ့်တက်လာခဲ့သည်။

မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ရောင်စုံကြာပွင့်များ ပွင့်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်၊ ကောင်းကင်သခင် ရွှမ်းယန်နှင့်အခြားသူများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကသည် အားရကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆူပွက်နေပုံရသည်ကို သိသာစွာ ခံစားနိုင်ပေသည်။

ခွမ်း....ခွမ်း....

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုများသည်ပင် တဖြည်းဖြည်း မရပ်တန့်နေတော့သည့် လက္ခဏာများ ပြလာခဲ့သည်။

.......

အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောက၏ အပြင်ဘက်။

အောက်တွင်ရှိသည့် လောကကြီးက ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ထိုပုံရိပ်သည် နေရောင်က ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိရောင်ခြည်များ ထုတ်လွတ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲ ငါမင်းကို မတွေ့စေနဲ့။ မဟုတ်ရင် မင်းနောင်တတွေ ရသွားအောင် ငါသေချာလုပ်ပေးမယ်။ "

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ထိုပုံရိပ်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ အလင်းနှင့် အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်တွင် ထိုဒေသ၌ ပြင်းထန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအာရုံများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အမှုန်မဲ့အောက်နယ်ပယ်။ ဒါက တကယ်ပဲ အမှုန်မဲ့အောက်နယ်ပယ်ပဲ။"

"အဲဒါမှန်ပါတယ်။ ဒီလောက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီနေရာဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်နဲ့ ပြန်လည်ချိတ်ဆက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။”

........

အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတွင်။

ယခုပြုပြင်ထားသော တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းချန်ရွှမ် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေ၊ ရှန်းရူယန် သို့မဟုတ် အခြားလူများဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်နိုင်ရန်ခက်ခဲနေသည်။

တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းသည် ပိုမိုတောက်ပသော အနာဂတ်က သေချာနေကာ အထက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကြောင်း သူတို့နားလည်ကြပါသည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင်ပင် တစ်ချိန်က အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့ခဲ့သော အရိပ်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ကြပေသည်။

ဆိုလိုနေသည်မှာ သူတို့၏ လောကအားလွမ်းမိုးနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသော တည်ရှိမှုက လက်လျှော့လိုက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ကျီ!

ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် အဆုံးမဲ့သန့်စင်သော ချီသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အဆုံးမရှိသော တောက်ပမှုသည် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းသည် ကောင်းကင်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး နောက်ဆုံး၌ ကြီးမားပြီး သေးငယ်သော ရွှေရောင်အလင်းနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန် တို့ဆီသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ကျီ! ကျီ!

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်ရှန်းရူယန် တို့ ၏ နောက်တွင် အသင့်အတင့်ရှိသောရွှေရောင်အလင်းနှစ်ခုသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသူတိုင်း အားကျရုံမှတပါး မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်ရှန်းရူယန်တို့က တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်ပြီး နတ်ဆိုးအရိပ်ကို အနိုင်ယူပြီးသည့်နောက် လောကထံမှ ဆုလာဘ်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပါ။

၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ၎ င်းတို့ ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မည်သည့်အခါမျှ မရရှိနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကုသိုလ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပေါ် မှာရှိသော ရှားပါးသည့်ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရကာ ကာကွယ်ခြင်းခံရပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုချောမွေ့စေသည်။

၎င်းကိုပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် ကပ်ဘေးများစွာကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ကောင်းသော ကံကြမ္မာကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

၎င်းကိုပိုင်ဆိုင်သူအား အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုး သို့ ပြင်ပမှ အတိဒုက္ခများ မသက်ရောက်နိုင်ပါ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိရှိခဲ့လျှင်ပင် ကုသိုလ်၏ အကာအကွယ်အောက်၌ သူတို့သည် အကျိုးဆက်မျိုးစုံကို ခံစားရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခြားသော အကျိုးကျေးဇူးများစွာလည်း ရှိပါသေးသည်။

ဥပမာ ကျင့်ကြံမှု မြှင့်တင်ခြင်း ၊ ဆေးပြားများ သန့်စင်ခြင်း ၊ ရတနာများကို သန့်စင်ခြင်း ၊ အစီအရင်များ နေရာချခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် မလုပ်နိုင်ဟု တွေးလို့ရသည့်အရာတစ်ခုမှ မရှိပါ။

အကယ်၍ ရှိခဲ့လျှင်၊ အကြောင်းအရင်းမှာ သင်၌ လုံလောက်သော ကုသိုလ်မရှိ၍ဖြစ်သည်။

အမှန်မှာ၊

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်ရှန်းရူယန်တို့ ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကြိုးပမ်းမှုမှ သိသာထင်ရှားသော အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါ။

ထိုနေရာတွင် အသေးနှင့် အကြီး ရွှေရောင်ကုသိုလ် နှစ်ခုရှိသော်လည်း၊

သူရရှိသော ပမာဏသည် ဒါဇင်နှင့် ချီသော ရွှေရောင်ကြာပွင့် များ ဟုပြောနိုင်သည်။

ရှန်းရူယန် ၏ သေးငယ်သောတစ်ခုသည်ပင် ရွှေရောင်ကြာပွင့် ဆယ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်နှင့် ညီမျှပြီး ကျန်းချန်ရွှမ် ၏ ကြီးမားသောတစ်ခုသည် ပိုမိုများပြားပေသည်။

ဤ အရည်အသွေးများသည် သူတို့၏ အနာဂတ်ကျင့်ကြံရေးတွင် မလိုအပ်သော ဒုက္ခများစွာကို ရှောင်ရှားရန် ကူညီပေးနိုင်ပြီး သူတို့၏ လမ်းကြောင်း ကို ချောမွေ့စေနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဇနီးမောင်နှံသည် ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါသည်။

........

လအနည်းငယ်အကြာတွင်။

ကျန်း မိသားစု။

မှော်ဝင်တိုင်တောင်ထိပ်တွင်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ သီးသန့်ဂူထဲ၌ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဆန်းကြယ်လျို့ဝှက်ညနယ်ပယ်မှ ရရှိခဲ့သော အမြစ်ဖြတ်ဓား ၏ ဝိညာဉ်ကို နိုးထလာစေရန် ရွှေကုသိုလ်ကြာပွင့် ကို အသုံးပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပြန်လည်ရယူရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော ဓား၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် တစ်နေ့တွင် နိုးထလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည်သူ့ကိုယ်သူနှင့် ကျန်းချန်ရွှမ်မှ ထုတ်လွှတ်သော ဂုဏ်သတ္တိ ၏ မှေးမှိန်သော အရောင်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ပို၍ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မင်းက...! ကုသိုလ်လား?"

အကယ် ၍ မှားယွင်းမှုမရှိခဲ့ပါက သူ့အား ကုသိုလ်ဖြင့် နှိုးခဲ့သူသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူသာ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား?

ဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းခြင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက? ကုသိုလ်နဲ့လား?

ဒါက ဘယ်လို ဟာသမျိုးလဲ?

၎င်းသည် သာမန်ဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းခြင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၌ ရှိနိုင်ပါသလား?

ယခင်က ဆရာသခင်၌ပင် ဤကဲ့သို့ ကုသိုလ်မျိုး မရရှိခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

ဗလာနယ်ပြန်အဆင့်ကျင့်ကြံသူအတော်များများ၌ပင် ဤကဲ့သို့ ဆုလာဘ်မျိုးကို ရရှိရန် ခက်ခဲပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းကျင့်ကြံသူတစ်ခု၌ တကယ်ပင် ကုသိုလ်ကို ပိုင်ဆိုင် ထားလေသည်။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းပေသည်။...

ထိုအချိန်တွင် အမြစ်ဖြတ်ဓား၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့လေသည်။

"ဘာကြောင့်လဲ? စီနီယာ၊ ကြည့်ရတာ ကျွန်တော့်မှာ ကုသိုလ်ရှိတယ်ဆိုတာကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေပုံပဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ့ရှေ့မှ ကျိုးပဲ့နေသော ဝိညာဉ် ရတနာဓားကို ကြည့်လိုက်ပြီး မပြုံးပဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျင့်ကြံသူ၏ ဓမ္မရတနာသည် ဝိညာဉ်ရတနာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်း၏ အသိဉာဏ်နှင့် ဉာဏ်ပညာသည် အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမည်ကို ကောင်းစွာသိပေသည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာတည်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ရတနာအချို့သည် ဗလာနယ်ပြန်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားထပ် ကျော်လွန်သော ဉာဏ်ပညာနှင့်အတွေ့အကြုံကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအမြစ်ဖြတ်ဓား ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ယခု သူပြောနေသည့်အရာကို သေချာနားလည်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်ပေသည်။

***