နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၊ ပေတစ်သောင်းတစ်ထောင်ရှိသောနတ်ဆိုးအရိပ်

လူတိုင်းကို သူ့ကိုစောင့်ကြပ်ပေးရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဆန်းကြယ်ရောင်ခြယ် ကျောက်တုံးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံပျံသန်းခြင်းသလင်းကျောက် တို့ကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။

ဝုန်း....!

အလျင်အမြန်ပင် သူ၏လက်ထဲက သန့်စင်သောယန်စစ်မှန်မီးတောက်က လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေသည်။

လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံးနှင့် အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးအတွက် တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်ခြင်းသည် မည်သည်ကို ဆိုလိုကြောင်း ကောင်းစွာသိပြီးဖြစ်သဖြင့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ အောက်နယ်ပယ်ရှိ တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်များအားလုံး မပျက်စီးဘဲ အထက်ပိုင်းနယ်မြေများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုကို တားဆီးခြင်းမရှိပါက အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကသည် ယနေ့ကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောလျှင် ချဲ့ကားခြင်းမဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာနှင့်ပင် အရာရာသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တက်ရောက်မှုစင်မြင့်ကို အပြည့်အဝပြုပြင်ပြီးသည်နှင့် ၎ င်းတို့ ၏ အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကပေါ်ရှိအရိပ်သည် လုံးဝပပျောက်သွားလိမ့်မည်။

"သေစမ်း!"

........

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောက၏ အတားအဆီးအပြင်ဘက်တွင် နေကဲ့သို့ တောက်ပကာ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် အောက်မှ လောကကြီးကို မှောင်မိုက်သော အမူအရာနှင့် ကြည့်ခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှတဆင့်၊ သူသည် လူတိုင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အောက်တွင် မြင်နိုင်ပုံ ရလေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးကို အဆုံးမရှိသော ဒေါသ နှင့် အလိုဆန္ဒများဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် ဤလောကကို သန့်စင်မွမ်းမံရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော်ယခုမူ...

ဤပုံကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် မထင်မှတ်ထားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း...

တချိန်တည်းမှာပင် အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အလိုဆန္ဒသည် အခြားဘက်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရပုံရသည်။

၎င်းသည် အတားအဆီး အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများ နှင့် ဘေးအန္တရာယ်များ အားလုံးကို ပပျောက်စေသော အစွမ်းထက်သည့်စွမ်းအင် များကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့လေသည်။

သို့ရာတွင် ၊ ဤ အချိန်အတွင်း ၊ နတ်ဆိုးချီ အနည်းငယ် သည် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အက်ကွဲမှုများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ ပြီး အနှစ်သာရကိုးပါးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်ကို လုပ်ရပေမည်။

.......

ဝုန်း....!

ထိုအချိန်တွင်။

အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတွင်။

ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် အဆုံးမရှိသော နတ်ဆိုးချီဖြင့် အပြည့်အဝဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့် မျက်နှာတစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မျက်နှာကို ကြည့်မိသောသူများသည် သူတို့၏ဝိညာဉ်များသည် ခဏအတွင်း၌ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

၎ င်းတို့ ၏ အစစ်အမှန်အနှစ်သာရနှင့် ဓမ္မ စွမ်းအားသည် ချက်ချင်းပင် စင်ကြယ်သော နတ်ဆိုးချီ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အရောင်အဝါဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရကာ မျက်လုံးများသည် လုံးဝမည်းသွားခဲ့သည်။

"ဘာ....?"

ရှန်းရူယန် နှင့်အခြားသူများသည် ကျန်းချန်ရွှမ်က တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကိုပြုပြင်နေသည်ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေရင်း ဤလောက၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ၎င်းတို့ ၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်နေချိန်တွင် သူတိုသည် ထိုကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ရှန်းရူယန်က ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ခိုင်မာစွာပြောလိုက်သည်။ “လူတိုင်းပဲ ၊ ဒါက ပြင်ပလောက,က သက်ရှိတွေရဲ့ နောက်ဆုံး ကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မယောက်ျားရဲ့ အလုပ်ကို ထိခိုက်စေလို့မရဘူး။”

ရှန်းရူယန် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်သခင်ရွှမ်းယန် နှင့် အခြားသူများက ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ယခုတွင် တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်ခြင်းထက် မည်သည့်အရာမှ အရေးမကြီးသည်ကို အားလုံးနားလည်ကြပါသည်။

တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်ရာတွင် အကယ်၍ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကကို ယူဆောင်လာမည့် ရလဒ်သည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည်မှာ သေချာပေါက်ဖြစ်သည်။

အလားတူပင်၊

အကယ်၍ ၎ င်းတို့သည် ဤအကျပ်အတည်းကို ခံနိုင်ပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တက်ရောက်ခြင်း စင်မြင့်ကို အောင်မြင်စွာပြုပြင်နိုင်ပါက ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်အတွက်အဆုံးမဲ့မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ကာ ဤဒုက္ခများအားလုံးသည် ယာယီသာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟိန်းသံများ!

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်တွင်ရှိသော ဧရာမ မျက်နှာကြီးသည် ကြမ်းတမ်းသော မြည်သံ တစ် ခု ကို ထွက်စေခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် မရေတွက်နိုင်သောလူ များစွာကို ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များးသည် ပြိုကွဲသွားကာ သွေးများက သူတို့၏ဒွါရာခုနစ်ပေါက်မှ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် နတ်ဆိုးမကောင်းဆိုးဝါးများအဖြစ်သို့ စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး ကျန်းချန်ရွှမ် နှင့် အခြားသူများရှိရာ တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်။

၎င်းသည် အစပင် ရှိပါသေးသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နဲ့အမျှ ကောင်းကင်တွင်ရှိသော ဧရာမမျက်နှာကြီး၏ အရောင်အဝါသည် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာသည် ချိုနှစ်ချောင်းပါရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ပုံ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး ၊ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးမီးတောက်ဖြင့် လွှမ်းမိုးနေကာ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးကွယ်နေပြီး၊ ပေတစ်ထောင်ထိ ရှည်လျားလေသည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာလပ်သည် ပုံပျက်စပြုလာပြီး ဆူညံသံများ ပြန့်နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး။"

"အန္တရာယ်ရှိတယ်။"

ကောင်းကင်သခင်ရွှမ်းယန်၊ ကောင်းကင်သခင်ရုန်ဟန်ကျီရှန်း နှင့်ကောင်းကင်သခင် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်အားလုံးတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အန္တရာယ်တစ်ခုကိုခံစားခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓမ္မစွမ်းအားသည် တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရပုံရပြီး ထိုအချိန်တွင် တုံ့ပြန်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါ။

ဝှစ်....!

နေရာလပ်က ပြိုကွဲသွားပြီး အနက်ရောင်နေရာလပ်သည်နောက်ယှက်ခံရပြီး လှည့်ပတ်နေကာ မရေတွက်နိုင်သည့် ဆူးထစ်များပါဝင်သော လက်သည်းများက ကျိုးပဲ့နေသောနေရာလပ်မှ ထွက်ပေါ်လာကြကာ ကျန်းချန်ရွှမ်အားဦးတည်၍ လာနေကြလေသည်။

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ!"

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့ထဲမှ ထိုအရာများသက်ရောက်မှုမရှိသော တစ်ဦးတည်းသော ရှန်းရူယန်သည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ၌ ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများနှင့် လျှပ်စီး တို့ဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းအရောင်အဝါများဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ရုတ်တရက် အဆုံးမဲ့အမှောင်ထုတိမ်တိုက်များ ကောင်းကင်တွင် စုပြုံလာခဲ့သည်။

ခွပ်...ခွပ်...ခွပ်

ခဏအကြာတွင် မရေတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်နတ်ဆိုးနှိမ်မိုးကြိုးများသည်သည် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများပေါ်သို့ ကျလာခဲ့သည်။

ဂျုန်း...

အနက်ရောင်လက်သည်းသည် ချက်ခြင်းပင် နတ်ဆိုးနှိမ်မိုးကြိုး၏ တားဆီးခြင်းအောက်တွင် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ အပေါ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပွင့်လာပြီး ပေတစ်သောင်းမြင့်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်ပုံကြီးသည် သူ့ဆီသို့ ကျလာခဲ့ပြီး သူနှင့် အောက်ခြေရှိ တက်ရောက်ခြင်းစင်မြင့်နှစ်ခုလုံးကို ချိုးဖျက်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

"ပြီးသွားပြီပေါ့။"

ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသော ယခုမှ အသိပြန်ဝင်လာသည့် ကောင်းကင်သခင်ရွှမ်းယန် နှင့် အခြားသူများသည် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သူတို့သည် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ရန်သူသည် ဤကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပါ။

အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံးနှင့် အတွင်းတွင် နေထိုင်သူများအားလုံးသည် သေရမည်မဟုတ်ပါလား?

ဤအတွေးသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ အစိမ်းရောင်နဂါးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလံသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရုတ်တရက်မြင့်တက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

အရောင်ငါးရောင်နှင့် တောက်ပနေသော ရောင်ခြည်စက်ဝန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံမြည်သွားခဲ့သည်။

မကောင်းဆိုးဝါးပုံရိပ်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ အရှေ့အစိမ်းရောင်နဂါးအလံပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားပြီး မထိုးဖောက်သွားနိုင်ဘဲ ၎င်း၏ အလင်းကိုပင် အနည်းငယ်မှိန်သွားစေခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ၏ဓာတ်ငါးပါးရောင်ခြည်စက်ဝန်းကို ထိခိုက်စေခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းကို ထိခိုက်စေခြင်းမရှိခဲ့ပါ။

"ပျောက်သွားစမ်း!"

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် ၊ အဖြူရောင်အရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး အရောင်ငါးရောင် ရှိသော ရောင်ခြည်ဖြင့် ဝန်းရံထားသော မိုးကြိုးသွားသည် မကောင်းဆိုးဝါးပုံသဏ္ဌာန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုပုံရိပ်ကို လွှင့်သွားစေခဲ့ပြီး မိုးကြိုးသွား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အပေါက်များကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့ပြီး နာကျင်စွာ ငိုကြွေးစေခဲ့သည်။

ဖြောက်...

သို့သော်လည်း မပြီးသေးသည်မှာ သေချာပါသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှန်းရူယန်သည် သူမ၏ လျှပ်စီးငါးပါးမသေမျိုးရန်နှိမ်ဓားနှင့် ပေါင်းစပ် လိုက်ပြီး ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်အား တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

***