ဇိုလာ၏ အသိအကျွမ်းဟောင်း

“လူသားလောကရဲ့ နေရောင်ခြည်က အသားကျလာတော့ တကယ့် သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ။” ဆရာသခင် အဆိပ်နဂါးက မိစ္ဆာထောင်ခြောက်သင်္ဘော ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ မှီရင်း ဝိုင်တစ်ခွက်ကို အေးဆေးစွာ သောက်နေသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ချွဲကျိကောင်ကလည်း ဝိုင်ပုလင်းကို ကိုင်မြှောက်ရင်း ခေါင်းတညိတ်ညိတ် လုပ်နေ၏။

ဇိုလာနှင့် ခရိုဘဲလက်စ်တို့ နှစ်ဦးကမူ သင်္ဘော၏ နောက်ဖက်စွန်းတွင် ရပ်လျက် ဝေးကွာသော အရှေ့ ပင်လယ်ပြင်မှ မုန်တိုင်းထန်သော လေလှိုင်းများကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားစမြည် ပြောဆို နေကြသည်။

ခရိုဘဲလက်စ်သည် လူသားလောကသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်ရာ ဇိုလာအား လမ်းပြအဖြစ် အားကိုးနေမိသည်။

ဇိုလာသည် မူလက လူသားလောကမှ လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် အလင်းဒြပ်စင်များ ပြည့်နေသော လောကနှင့် မစိမ်းလှပေ။ သို့သော် သူသည် နတ်ဆိုးဘုံတွင် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀၀ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် လူသားလောကရှိ အရာအားလုံးက သူအတွက် စိမ်းသက်နေခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များအတွင်း၌ပင် သူသည် မုန်တိုင်းပင်လယ်နယ်မြေသို့ တစ်ခါမျှ ရောက်ဖူးခြင်း မရှိသေးပေ။

နဂါးမိန်းမလှနှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးသည် အမြဲပင် ကောင်းမွန်နေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခင်ပွန်းများလည်း သေရေးရှင်ရေး ရင်ဆိုင်ဖက် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသည်။ ဇိုလာသည် တစ်ခါတစ်ရံ အကျင့်အရ တွေဝေနေတတ်သော်လည်း အမျိုးသမီးများကြား၊ အထူးသဖြင့် ရင်းနှီးသော အသိ အကျွမ်းများ ကြားတွင် ပြောစရာ စကားလုံးများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းလေ့မရှိပေ။

“အမျိုးသမီးသုံးဦး စုဝေးလျှင် ပြဇာတ်တစ်ပွဲဖြစ်၏” ဟူသော စကားပုံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့နှင့်အတူ မရှိနေသော “တိုင်” တစ်ခု ရှိနေသည်။ အစ်ဇဘယ်လာသည် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံရေး မကောင်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ အစ်ဇဘယ်လာ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းမှာ ခရိုဘဲလက်စ်ဖြစ်ပြီး ဇိုလာနှင့်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများတွင် မပါဝင်ဘဲ ချန်လွေ့ ဘေးနားတွင်သာ ကိုယ်ကို မှီတွယ်နေလေသည်။

အင်အားကြီးမားသော နဂါးများနှင့် မတူဘဲ၊ အမှောင်ဒြပ်စင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသားကျနေသော နတ်ဆိုးများသည် အလင်းဒြပ်စင်များ ပြည့်နှက်နေသော နေရောင်ခြည်နှင့် အသားကျရန် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် ချန်လွေ့သည်လည်း မိစ္ဆာမျက်ဆံ၏ စွမ်းအားကို ဘယ်ဖီဂေါ တော်ဝင်မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ရတနာ “မိစ္ဆာမျက်ရည်ပြာ”နှင့် ပေါင်းစပ်၍ အစ်ဇဘယ်လာ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်မှ အမှောင်ဒြပ်စင် အငွေ့အသက်များကို လုံးဝပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အစ်ဇဘယ်လာ၏ နတ်ဆိုးသရုပ်ကို လုံးဝ ထိထိရောက်ရောက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“မိစ္ဆာမျက်ရည်ပြာ”သည် အရိပ်လေပြေ ဘွတ်ဖိနပ် ပြီးလျှင် ဘယ်ဖီဂေါ တော်ဝင်မိသားစု၏ ပထမဆုံး ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ ၎င်းသည် စိတ်စွမ်းအင်ကို အချိန်တိုအတွင်း သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်များကိုပါ ကာကွယ်ပေးနိုင် သဖြင့် အခြားသူများအား စွမ်းအား အစစ်အမှန်ကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်စေရန် တားဆီးပေးသည်။ ထို့ပြင် မိစ္ဆာမျက်လုံး၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကိုလည်း များစွာ တိုးမြှင့်ပေးပြီး ပုံမှန်နတ်ဆိုး၏ သန္ဓေပြောင်းလဲမှုကို တွန်းအားပေးသည်။ သို့သော် ထိုပြောင်းလဲသွားသော စွမ်းအားသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများစွာ ရှိပြီး လက်ခံသူ၏ သက်တမ်းကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေမည်ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ မိစ္ဆာသစ်သီးထက်ပင် အဆပေါင်း များစွာ နည်းပါးသည်။

ထိုအရာက ရွိုက်စ်မှ ချန်လွေ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော ရတနာဖြစ်ပြီး တချိန်က ရွိုက်စ်မိသားစု၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်၏ အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ အစ်ဇဘယ်လာအတွက် “မိစ္ဆာမျက်ရည်ပြာ” ၏ အရေးအကြီးဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်မှာ သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ကာကွယ်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ချန်လွေ့၏ ပြုပြင် ပြောင်းလဲမှုနှင့် မိစ္ဆာမျက်ဆံ စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် “မိစ္ဆာမျက်ရည်ပြာ”၏ အငွေ့အသက် ကာကွယ်မှုက ပိုမိုမြင့်မား လာခဲ့သည်။ အထူး အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုဖုံးကွယ်မှုကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ပေ။

“ရင်းနီ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“အင်း…” အစ်ဇဘယ်လာက သူ့ပခုံးပေါ် ခေါင်းလေးကို ပေါ့ပါးစွာ တင်လိုက်သည်။ “အများကြီး သက်သာလာပါပြီ။ တကယ်တော့ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တင် မဟုတ်ပါဘူး… စိတ်ထဲမှာပါ နည်းနည်းလေး စိုးရိမ်နေမိတာ။”

ချန်လွေ့က အစ်ဇဘယ်လာ၏ ဆံနွယ်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ “‘သူ့’ကို ပြန်တွေ့ရမှာ ကြောက်လို့လား။”

“နည်းနည်းတော့ ကြောက်တယ်။ အဲဒီလူကို မုန်းတာက ပိုတယ်။” အစ်ဇဘယ်လာက ခါးခါးသီးသီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ ကျွန်မ အမုန်းဆုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပါပဲ။”

“ဒါတွေက အတိတ်က ကိစ္စတွေပါ။ ကြောက်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မုန်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။” ချန်လွေ့က သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးရင်း လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ဒီကိစ္စကို စွဲလမ်းနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဘာကိုပဲ ရင်ဆိုင်ရပါစေ၊ ကိုယ် အမြဲတမ်း မင်းနဲ့အတူ ရှိနေမှာပါ။”

ချန်လွေ့သည် “အရိပ်လေပြေဘွတ်ဖိနပ်” အကြောင်းကို မပြောခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ဖိုက်သွန် နှင့်အတူ သိဒ္ဓိအလင်းတောင်သို့ သွားသည့်အခါ ၎င်းကို ရအောင်ယူရန် ကြိုးစားရမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

“အခု ကျွန်မ အရမ်း ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။” အစ်ဇဘယ်လာသည် သူ၏ နှလုံးသား တည်ငြိမ်သွားသည်ကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် ချန်လွေ့ထံ ပိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာပြီး သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ထိုလက်များကို တစ်သက်တာလုံး ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင် ခြင်းသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ရှေ့တွင် မုန်တိုင်းကျွန်းကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သဲလူသားများက မိစ္ဆာထောင်ခြောက် သင်္ဘောကို ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းနှင် လာခဲ့ကြသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်…

“ဒါက လေဒြပ်စင်ဘုရင်ရှိတဲ့ မုန်တိုင်းကျွန်းလား။” ဇိုလာသည် စူးစမ်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ “အသေအချာပဲ။ လေဒြပ်စင် အငွေ့အသက်က အတော်လေး အားကောင်းတယ်။ ဒီမှာ လေဒြပ်စင်မှော်ပညာကို အသက်သွင်းမယ်ဆိုရင် စွမ်းအားက နှစ်ဆတိုးလာလိမ့်မယ်။”

လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင် နတ်မိမယ်နဂါးသည် ချန်လွေ့၏ လက်ကို ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အစ်ဇဘယ်လာ နှင့် ခရိုဘဲလက်စ်တို့ကလည်း ဘေးချင်းယှဉ်လျက် စကား တပြောပြောနှင့် ရယ်မောနေကြသည်။ ဆရာသခင် အဆိပ်နဂါးမှာမူ “အမှန်တကယ် ခန့်ညားသော” ဆရာသခင် ကိုသာ သယ်ဆောင် သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်လွေ့သည် အစ်ဇဘယ်လာ ထိုသို့တမင်တကာ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ မိစ္ဆာထောင်ခြောက် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရွက်လွှင့်နေစဉ် မဒမ်-ဒေါ်လေးသည် သူ့ကို အချိန်အများစု “သိမ်းပိုက်” ထားခဲ့သည်။ နတ်မိမယ်နဂါးနှင့် ဘက်တီတို့သည် ဘေးနားတွင် စကားတပြောပြောဖြင့် ရင်းနှီးစွာ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ထိုဘက်သို့ ကြည့်လာတတ်သည်ဖြစ်ရာ သူသည် တစ်ခုခု ခံစားနေရ သည်ကို ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။ ယခုအခါ မဒမ်-ဒေါ်လေးသည် နတ်မိမယ်နဂါးအား သူ့ကို “သီးသန့်” ပိုင်ဆိုင်စေလိုခြင်းဖြစ်ရာ ဇိုလာ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပိုမိုမျှတသွားခဲ့သည်။

ရင်းနီသည် ထက်မြက်ရုံသာမက စာနာထောက်ထား တတ်သူ ဖြစ်ရာ လူအများအား အလွန်ဂရုစိုက်တတ်သည်ဟု ခံစားရစေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူသည် မောင်းမဆောင်အား ပိုမို သဟဇာတဖြစ်အောင် ဖန်တီးပေး နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မစ်-လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေး၏ စွမ်းအားကို အထင်မသေးသင့်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ဖန်တီးလိုပါက သူ၏ သေစေနိုင်သော စွမ်းအားသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကဝေမလေးထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပေမည်။

“ကောင်းကင်မှာ ပျံနေတာတွေက မိုးကြိုးငှက်တွေလား။” အစ်ဇဘယ်လာသည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးငှက် ဒါဇင်ခန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒိုဒို၊ သူတို့က နင်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ပုံပဲ။”

ချွဲကျိကောင်က အောင်နိုင်သူအလား ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ မဒမ် အစ်ဇဘယ်လာ၊ ဒိုဒိုက—တကယ်ကို—ခန့်ညားတယ်။”

“မင်းဖင်ကြီးကို ခန့်ညားတာလား။ ကြက်သွန်နီကောင်!” ချန်လွေ့က 😦 ဟူသော အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ ဒိုဒို၏ ထူးဆန်းသော ရုပ်သွင်ကို အသာထား၊ ထိုကိစ္စသည် သူ့ရုပ်ရည်နှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။ မိုးကြိုးငှက်များသည် ဥသူခိုးနှင့် “ရင်းနှီး” နေခြင်းမှာ သေချာသည်။

ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် [ကြယ်ဂိတ်] ကို စမ်းသပ်စဉ်က သူသည် ဒိုဒိုအား မုန်တိုင်းတွင် နှစ်ရက်ထားခဲ့သည်။ ဒိုဒိုသည် မိုးကြိုးငှက်ဥများ အားလုံးနီးပါးကို ခိုးယူခဲ့သဖြင့် မုန်တိုင်း ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးငှက်များအားလုံး ဒေါသထွက်၍ အစုလိုက် အပြုံလိုက် သောင်းကြမ်းခဲ့ကြသည်။ ချန်လွေ့ ရောက်ရှိလာ သောအခါ သနားစရာ မိုးကြိုးငှက်ဥများက သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ချွဲကျိကောင်သည် သူ့သခင်အတွက် အရသာရှိသော ငှက်ဥဟင်းချက်ရန် သိမ်းထားခြင်း မရှိပါက အားလုံးကို စားပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်လွေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှင်ကျန်ရစ်သော မိုးကြိုးငှက်ဥများကို မိုးကြိုးငှက်များထံ ပြန်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဥသူခိုး၏ အနံ့အသက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် မိုးကြိုးငှက်များက သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးနှင့် ကင်းလှည့်မှုကို သဘာဝအတိုင်း တိုးမြှင့်ကြတော့သည်။

ပါ့ဂ်လီအိုသည် မိုးကြိုးငှက်များ၏ ဆူညံသံကို မကြိုက်သောကြောင့် နဂါးအငွေ့အသက် အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တိုင်းပြည်အဆင့် နဂါး အငွေ့အသက်သည် မသေးလှပေ။ ထို့ကြောင့် ကြောက်လန့် တကြား ဖြစ်သွားသော မိုးကြိုးငှက်များသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ခဏအကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရှေ့ဘက် မြေနိမ့်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ချန်လွေ့၏ ဝိညာဉ် အမှတ်အသား အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် တိုင်တန်များ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

“သခင်…” လေးလံသော ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး အိုးရှင်းနက်စ်၏ ထူးခြားသော နှေးကွေးသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဇိုလာသည် ထူးခြားမှုကို သိသိသာသာ ခံစားမိသည်။ “ဒီတိုက်တန်တွေက နတ်ဆိုးဘုံက တိုက်တန်တွေထက် ပိုပြီး အားကောင်းတဲ့ပုံပဲ။ သူတို့မှာ ပိုပြီး ကြည်လင်တဲ့ စိတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ရှိတယ်။”

“အိုးရှင်းနက်စ်၊ ဒါတွေက ငါ့ဇနီးတွေဖြစ်တဲ့ ဇိုလာနဲ့ အစ်ဇဘယ်လာပါ။ ဒါက ငါ့အစ်ကို ပါ့ဂ်လီအိုနဲ့ သူ့ဇနီး ခရိုဘဲလက်စ်… တိုက်တန်တွေက ငါ့ကို လေးစားသလို သူတို့ကိုလည်း လေးစားနာခံရမယ်။” ချန်လွေ့က လူအုပ်ကို တိုက်တန်များနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ဒိုဒိုက ပြီးခဲ့သည့် တစ်ခေါက်ကတည်းက ထိုနေရာသို့ ရောက်ဖူးပြီးဖြစ်ရာ မိတ်ဆက်ပေးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“သခင်ရဲ့ အမိန့်ဟာ တိုက်တန်တွေရဲ့ ဆန္ဒပါ။” အိုးရှင်းနက်စ်က ခေါင်းငုံ့ပြီး လေးလေးစားစား ပြောလိုက်သည်။ “သခင်ကို သတင်းပို့စရာ တစ်ခုရှိပါတယ်။ မနေ့က နဂါးတောင်ကငြားက နဂါးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ မုန်တိုင်းကျွန်းကို ရောက်လာပြီး မှော်ဂိမ်းရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် စမ်းသပ်ချက်ကို စတင်ခဲ့ပါတယ်။”

ချန်လွေ့သည် အိုးရှင်းနက်စ်၏ နှေးကွေးသော အစီရင်ခံစာကို စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ခဲ့သည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုသည် သူနှင့် ဇိုလာ၏ ဖခင် ဖြစ်သော နတ်သူငယ်ဘုရင် စပန်တို့ ပူးပေါင်းဖန်တီးခဲ့သော လက်ရာမြောက် ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဓိက အကြောင်းအရာမှာ မှော်ဂိမ်း “အနှိုင်းမဲ့စစ်သည်”၏ မြေအောက်သင်္ချိုင်းခန်းငယ် တစ်ခု ပါဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မှော်စက်ဝိုင်းထောင်ချောက် စမ်းသပ်မှုများနှင့် တိုင်တန်များနှင့် တကယ့် တိုက်ခိုက် စမ်းသပ်မှုများလည်း ပါဝင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုသည် မှော်ဂိမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ နဂါးများနှင့် နဂါးစီးနင်းသူများပါ အလွန်စိတ်ဝင်စားမှု ပြသခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ချန်လွေ့သည် နဂါးတောင်ကြားနှင့် မုန်တိုင်းကျွန်းအကြားရှိ မုန်းတီးမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ယောက္ခမ မဒမ်-မာရီယာ၏ ကြားဝင်ဖြန်ဖြေမှုဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံးသည် မိတ်ဖက်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ နဂါးများသည် စမ်းသပ်မှုများအတွက် မုန်တိုင်းကျွန်းသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လာရောက်ခဲ့ကြပြီး တုံ့ပြန်မှုများမှာလည်း ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝါရင့်အကြီးအကဲများ ဦးဆောင်သော အထူးအဖွဲ့ စမ်းသပ်မှုဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်သူအားလုံးသည် နဂါးတောင်ကြားတွင် ထူးချွန်သော စွမ်းအား သို့မဟုတ် အလားအလာရှိသော နဂါးများ ဖြစ်ကြသည်။

“လက်ရွေးစင်တွေလား။” ပါ့ဂ်လီအိုက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါတို့လို အရည်အချင်းမရှိတဲ့ လူတွေကို သက်သေပြဖို့ အချိန်ကျပြီပဲ။”

“ခင်ဗျားက အရမ်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေသလိုပဲ။ မနာလို ပြီးတော့ မုန်းတီးမှုတွေ ပြည့်နေတဲ့ ဘဲခေါင်း နဂါး။” ချန်လွေ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဇိုလာကို ဖက်လိုက်သည်။ “သွားကြည့်ရအောင်။ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀၀က မင်းရဲ့ အသိအကျွမ်းကို တွေ့ရမလား မသိဘူး။”

“ဘဲခေါင်းနဂါး ဟုတ်လား။ မင်းတစ်မိသားစုလုံးကမှ…” ပါ့ဂ်လီအို စကားမဆုံးခင် နတ်မိမယ်နဂါးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူလုံးဝ အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသော “ရင်းနှီးသော လေ့ကျင့်မှု” ကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်ပြီးနောက် ဆရာသခင် အဆိပ်နဂါးသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး စကားမပြောတော့ပေ။

စမ်းသပ်နယ်မြေသည် အလယ်တွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေနိမ့်ပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အမှန် တကယ်၌ ၎င်းသည် မှော်စက်ဝိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော “မှော်ဂိမ်းဆာဗာ” အသေးစားလေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပါဝင်သူများသည် အထူးခေါင်းစွပ်များကို ဝတ်ဆင်၍ ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်ပြီး မြေအောက်သင်္ချိုင်းခန်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သူများသည် အဝင်ဝတွင် ပြန်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ မြေအောက်သင်္ချိုင်းခန်းကို မပြီးမြောက်နိုင်သူများသည် အပြင်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင် ခံရမည် ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် စိတ်ဝိညာဉ် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ထိခိုက်မှုပင် ခံစားရနိုင်သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအချိန်က ဗဟိုအသက် သလင်းကျောက်မရှိခြင်းကြောင့် ဂိမ်းဆာဗာ၏ ထိန်းချုပ်မှုများနှင့် ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ထုတ်လွှင့်မှုများ မှာလည်း အလွန်ပင် ချို့ယွင်းနေခဲ့သည်။ ချန်လွေ့သည် ပျောက်ဆုံးနယ်မြေမှ မြောက်များလှစွာသော ယွမ်သလင်းကျောက် များကို ရရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ မှော်ဂိမ်းများအတွက် သီးသန့် အဓိက ထိန်းချုပ် သလင်းကျောက် တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သိုလှောင်ဂိုဒေါင်တွင် သိမ်းဆည်းထား၏။

ထိုကဲ့သို့သော ချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေသော်လည်း နဂါးစမ်းသပ်သူများသည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်ကြပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနည်းလမ်းသည် ယခင်က သေဆုံးမှုများ မကြာခဏ ပါဝင်တတ်သော အန္တရာယ်ရှိသည့် စမ်းသပ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ဘေးကင်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ပြင် မှော်စက်ဝိုင်းသည် စောင့်ရှောက်သူတစ်ဦးအားလည်း စမ်းသပ်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုသည်။ စောင့်ရှောက်သူသည် အာရုံခံခေါင်းစွပ်ကို ဝတ်ဆင်မည်ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်တွေ့ရှိပါက ဂိမ်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား စွမ်းအင်ကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်ခြင်းဖြင့် မတော်တဆမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မြေနိမ့်ပိုင်းအပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး မြောက်များစွာ ရပ်လျက်ရှိကြသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ နဂါးများအားလုံးသည် လူ့ပုံစံကို အသုံးပြုထားကြခြင်းပင်။ ခေါင်းဆောင်မှာ မျက်နှာပိန်ပိန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပိန်ပိန် ရှိပြီး နှုတ်ခမ်းမွေးပါသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုလူ၏ ဘေးတွင် လေဒြပ်စင်ဘုရင် ဆက်သ်သိုင်း ရှိနေပြီး သူတို့ စကားပြောနေကြသည်။

ချန်လွေ့နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် နဂါးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ နဂါးအများအပြား အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ဧရာမနဂါးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော တိုင်တန်များက ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး ထိုလူအား ဦးညွှတ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

“မင်းရောက်လာပြီပဲ။” ဆက်သ်တိုင်း သည် သူတို့ထံ ပျံသန်းလာသည်။ ဒြပ်စင်ဘုရင်၏ အမြင်တွင်မူ နတ်ဆိုးများနှင့် လူသားများကြားတွင် မည်သည့်ကွာခြားမှုမျှ မရှိပေ။ ပြီးခဲ့သောတစ်ခေါက်က ချန်လွေ့၏ အကူအညီဖြင့် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် မတည်ငြိမ်မှုနှင့် နာမည်ကြီးသော လေဒြပ်စင်ကောင်များပင် သူ၏ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ဆက်သ်တိုင်းက သူတို့ နှစ်ဦးကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ “ဒါက နဂါးတောင်ကြားရဲ့ ဝါရင့်အကြီးအကဲ ဆာ-ပီလင်ပါ။ ဒီတစ်ခေါက် နဂါးတောင်ကြား စမ်းသပ်မှုရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။ စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်တဲ့ နဂါးတွေကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့သူက အကြီးအကဲ ဂွေရိုအက်စ်ပါ။ ဒါကတော့ စမ်းသပ်နယ်မြေကို ဖန်တီးသူ ဆာ-ရစ်ချက်ပါ။”

“ဆာ-ပီလင် ကိုး။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။” ချန်လွေ့သည် “ပီလင်” ဆိုသည့် နာမည်ကို တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသလိုလို ရှိသော်လည်း ခဏတာ ပြန်သတိမရ နိုင်သေးပေ။ သူသည် ယဉ်ကျေးစွာ အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

[သရုပ်ခွဲမျက်လုံးတွင်]တွင် ပီလင်က နဂါးပြာတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာ SS+၊ တိုင်းပြည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဖော်ပြထားသည်။ မိစ္ဆာမျက်ဆံမှ ခံစားရသော ဒြပ်စင်အငွေ့အသက်အရ ထိုသူမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် လေဒြပ်စင်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ပီလင်သည် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အဆင့် အငွေ့အသက် လောက်သာ ရှိပုံရသော ချန်လွေ့အား ကြည့်ပြီး မာနကြီးသော အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ “မင်းက မာရီယာနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ရစ်ချက်လား။”

ထိုသို့သော သဘောထားကြောင့် ချန်လွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ် သွားပြီး မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာသည်။

ပီလင်၏ အကြည့်သည် သူ့ကို ဖက်ထားသော မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံ ရောက်သွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့် သွားသည်။ သူ၏ အကြည့် ပို၍ပင် အံ့သြလာခဲ့သည်။

ပီလင် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ့ဘေးနားမှ တုန်လှုပ် နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဇို… ဇိုလာ...”

ထိုအသံသည် ဆံပင်တိုတို၊ လှပသော ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် သေးသွယ်သော်လည်း ရင်သားအနည်းငယ် ပြားသောကြောင့် ဒွိလိင်အလှနှင့် ထူးခြားသော အလှရှိသည့် နဂါးမတစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအလှပဂေး၏ မျက်နှာသည် အကြောက်ဆုံးအရာကို မြင်လိုက်ရသလိုမျိုး ထိတ်လန့်နေပြီး မျက်လုံးများလည်း တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အသွင်အပြင်သည် သူကို သနားစရာ ဖြစ်နေစေခဲ့သည်။

ချန်လွေ့ ခဏတာ ကြောင်သွား၏။ သူ ဇိုလာ၏ အသိအကျွမ်းနှင့် တကယ်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ခဲ့ပေ။ ဇိုလာသည် ထိုစဉ်က ထိုအလှပဂေးအား ထိုမျှ ထိတ်လန့်သွားအောင် မည်သည့်အရာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း မသိနိုင်ပေ။

“ဟွန်း!” ဇိုလာသည် သူ၏ မျက်မှန်ကို တင်လိုက်ရင်း မထေမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။ “ခါရူ၊ နင်က ဒီအတိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ဘယ်တော့မှ တကယ့်ယောက်ျား တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာလဲ။”

“ယောက်ျား ဟုတ်လား။” ချန်လွေ့၊ ပါ့ဂ်လီအို၊ အစ်ဇဘယ်လာနှင့် ခရိုဘဲလက်စ်တို့သည် တပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

“အတော်လေး ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ၊ သူက ကောင်လေး ဖြစ်ရမယ်....” ချန်လွေ့၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့၏ အရင်ဘဝမှ “နာမည်ကြီးစကား” ကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည်။

လက်ရှိ လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက်ကို 😦 ဖြင့်သာ ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။

“အဲဒီ ခွေးကောင်နဲ့ မာရီယာရဲ့ သမီးက တကယ်…” ပီလင် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လွေ့ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ပီလင်၊ ခါရူ။ ဟုတ်တယ်။ ဇိုလာက အဲဒီတုန်းက ဒီခါရူဆိုတဲ့သူဆီကနေ ထွက်ပြေးခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ပီလင်က ခါရူရဲ့ အဖေပဲ။

ငါတို့က ဒီလိုမျိုး အသိအကျွမ်းနဲ့မှ ဆုံတွေ့ ခဲ့ရတယ်။ ပိုပြီးတော့ တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့ “ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ ရန်သူတွေ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရတာ” မျို‌းပေါ့။

ဇိုလာသည် မာရီယာက မိမိအား ခါရူနှင့် ပေးစားမည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ခါရူအား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သနာစရာ ခါရူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကို လုယူပြီး အိမ်မှ ထွက်ပြေး သွားတော့သည်။

နတ်သူငယ်ဘုရင် စပန်က သမီးဖြစ်သူ အိမ်မှ ထွက်ပြေး သွားသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီး တံခါးခေါက်ပြီး ထိုသနားစရာ ခါရူနှင့် သူ၏ဖခင်အား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပီလင် မိသားစု၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို လုယူကာ ထွက်ခွာ သွားခဲ့ပြန်သည်။

ထိုဇာတ်လမ်းနှစ်ခု၏ ဇာတ်ဆောင်များနှင့် အတွေ့အကြုံ များမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တူညီနေပုံရသည်။

ဘာလုပ်ရမလဲ။ သူတို့က အဖေ နဲ့ သမီးလေ။

ခါရူသည် ဇိုလာအား မြင်သောအခါ မည်သည်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ချန်လွေ့ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။ သနားစရာလေး၊ သူက နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀၀ ကြာ စိတ်ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ ယခု “အိပ်မက်ဆိုး” က ပြန်လာပြီ။

နဂါးများ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောဆိုနေကြ၏။

“ဇိုလာ၊ မဟာအကြီးအကဲရဲ့ သမီးလား။”

“သူက နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀၀တုန်းက အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ ကြားတယ်။”

“သူက ဒီရစ်ချက်ဆိုတဲ့ လူနဲ့ အတော်လေး ချစ်ကျွမ်းဝင်နေတာပဲ…” ပီလင် သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အံ့သြမှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို ဖုံးကွယ်ရင်း ပြုံးသော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲ လိုက်သည်။ “ဒါဆို ဇိုလာပေါ့။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရတာ နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပဲ။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ဒီတစ်ခါ ဦးလေး ပီလင်က မင်းကို နဂါးတောင်ကြား ပြန်ခေါ်သွားမယ်။”

နတ်မိမယ်နဂါးသည် ပီလင်အား ငေးငိုင်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။ “ရှင်က ဘယ်သူလဲ။”

“ငါက ခါရူရဲ့ အဖေပါ။” ပီလင် သည် ထိုအကြောင်း အရာကို အခွင့်မယူနိုင်ခင်မှာပင် လက်ချောင်းထိပ်‌‌ပေါ်တွင် အပြာရောင်လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “ကြည့်ရတာ ငါမင်းကို မဟာအကြီးအကဲကိုယ်စား အခြေခံ ကျင့်ဝတ်တွေကို သင်ပေးရမယ့်ပုံပဲ။”

ပီလင်က “မသင်ပေး”နိုင်ခင်မှာပင် ဆံပင်များ ရုတ်တရက် ထောင်မတ်သွားသည်။ ဇိုလာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင် လျှပ်စစ်မီးပွားများ ဖျော့တော့စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အလွန် အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားမှုတစ်ခုသည် နဂါးပြာ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။