စွန်းမျိုးနွယ်စု ခိုလှုံခြင်း (၂)

တစ်ရှိုက်မေ့အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး စွန်းအန်ကျုံး၏ အရှိန်အဝါက လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာကာ တစ်ဆင့်လုံး တက်သွားပြီး ယခုအခါ ကျင်းကျိယင်းနှင့် မလျော့တော့ပေ။

“သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံးလား အဘိုးကြီးစွန်းက အဆုံးစွန်ဆုံး ကြိုးစားတော့မယ်”

ကျင်းကျိယင်းသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားကို အကြိမ်များစွာ လွှဲကာ စွန်းအန်ကျုံးကို တိုက်ခိုက်သည်။

စွန်းအန်ကျုံး၏ အရှိန်အဝါမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားကာ ကျင်းကျိယင်းကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင့်ရှင်းကို သတ်ရန် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျင့်ရှင်းက အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး စွန်းတိန်ရှင်းအား တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ ပေါက်ကွဲအားဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး စွန်းတိန်ရှင်းက မတွန့်ဆုတ်ဘဲ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေ၏ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားရာ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။

စွန်းတိန်ရှင်း ထွက်ပြေးနေသည်ကို သတိပြုမိသော ကျင်းကျိယင်းနှင့် ကျွမ်းကျင့်ရှင်းတို့သည် ချက်ချင်း လိုက်လံခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေးရလာပြီဖြစ်၍ ဤအရာကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သော စွန်းအန်ကျုံးက သူတို့ကို ဖြတ်သန်းသွားခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

စွန်းအန်ကျုံးသည် ဒုတိယအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင် ဒါဇင်များစွာကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို မီးလုံးများစွာ ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားကာ ကျင်းကျိယင်းနှင့် ကျွမ်းကျင့်ရှင်းတို့က မီးပင်လယ်အလယ်တွင် ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် မီးပင်လယ်သည် တိုက်ပွဲနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုသွားပြီး ရမ်းကားစွာ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် စွန်းမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျင်းမျိုးနွယ်စု နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထိခိုက်သေဆုံးသူများစွာ ရှိခဲ့သည်။

ကျင်းမျိုးနွယ်စုသည် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်သည့် ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ ကာကွယ်ခြင်းခံရသဖြင့် မျိုးနွယ်ဝင် ဆယ်ဂဏန်းကျော်သာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး စွန်းမျိုးနွယ်စုတွင်မူ ဆယ်ဂဏန်းများစွာ သေဆုံးခဲ့သည်။

“အဘိုးကြီးစွန်း ရူးသွားပြီ။ သူက သူ့မျိုးနွယ်ဝင်တွေကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး”

ကျင်းကျိယင်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ဒေါသထွက်နေသည်။ သူနှင့် ကျွမ်းကျင့်ရှင်းတို့ ထိခိုက်မှုမရှိသော်လည်း သူတို့၏ လိုက်လံမှုမှာ လုံးဝပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် စွန်းတိန်ရှင်းက သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဆက်လက်လိုက်လံရန်မှာ များစွာသော ကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

မီးလျှံများ ငြိမ်းသွားသောအခါ ကျင်းကျိယင်း နှင့် ကျင်းကျီစွန်းတို့သည် စွန်းအန်ကျုံးကို ဝိုင်းရံထားပြီး ကျွမ်းကျင့်ရှင်း လည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။

စွန်းတိန်ရှင်း မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါက ကျင်းမျိုးနွယ်စုက အမြဲတစေ သတိထားနေရမည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခပင်။

စွန်းအန်ကျုံးကို သတ်နိုင်မှသာ ထွက်ပြေးနေသော စွန်းတိန်ရှင်းကို လိုက်လံရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

တစ်ချက်ဝုန်းခနဲဆိုသလိုပင် သုံးဦးစလုံးသည် အစွမ်းကုန်ထုတ်ကာ စွန်းအန်ကျုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ကျင်းကျိယင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ သွေးရောင် နဂါးဓားစွမ်းအင် ငါးချက်သည် အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် စွန်းအန်ကျုံး၏ အနက်ရောင်ဒိုင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

စွန်းအန်ကျုံး သွေးအန်ကျကာ လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

“မင်းတို့ ငါတို့ စွန်းမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ဖြတ်ချင်ရင်တော့ အဖိုးအခ ပေးရလိမ့်မယ်”

စွန်းအန်ကျုံး၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျိယင်းနှင့် ကျွမ်းကျင့်ရှင်းတို့ကို မသတ်နိုင်မှန်းသိသောအခါ သူက ကျင်းကျီစွန်းကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် အဆောင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ ကျင်းကျိယင်းနှင့် အခြားသူများကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သေရမည်ကို လက်ခံထားပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားခြင်းမရှိဘဲ စွန်းအန်ကျုံးက ကျင်းကျီစွန်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ကျင်းကျိယင်းနှင့် အခြားသူများ အဆောင်မီးပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်လောင်း လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကျင်းကျိယင်းသည် ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ ကျဆုံးနေသော ကျင်းကျီစွန်းကို ကောက်ယူစစ်ဆေးလိုက်သည်။

သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီး ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း စွန်းအန်ကျုံးက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်ချင်းလဲလှယ်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိ ကျင်းကျီစွန်း နှင့်အတူ သေဆုံးရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ကျင်းကျီစွန်း အသက်မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းကျိယင်းက အလွန်ဝမ်းနည်းသွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော စွန်းတိန်ရှင်းမှလွဲ၍ ရှိရှိသမျှသော စွန်မိသားစုဝင်များအားလုံး သေဆုံးခဲ့ကြသည်။

"တာအိုဆရာကျွမ်းနဲ့ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးသွားတဲ့ စွန်းတိန်ရှင်းကို လိုက်ဖမ်းမယ်။ မင်းတို့အားလုံး ကျင်းမိသားစုရဲ့ နေရာတွေကို မြန်မြန်ရှင်းလင်းပြီး ရတနာတွေကို စုဆောင်းကြ။ ငါးယောက်လောက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီးရင် ဝါးစိမ်းတောင်ကို သွားကြ" ဟု ကျင်းကျိယင်းက အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကျင်းမိသားစုဝင်များက ရိုသေစွာ တုံ့ပြန်ပြီးနောက် ကျင်းကျိယင်းသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ စွန်းတိန်ရှင်း ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လံခဲ့သည်။

…စွန်မိသားစုနယ်မြေနောက်ဘက် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင်။

တိုက်ပွဲမှ ခွဲထွက်လာပြီးနောက် စွန်းတိန်ရှင်းသည် တစ်ခဏမျှပင် မနေဘဲ ဤနေရာသို့ တန်းလာခဲ့သည်။

စွန်းတိန်ရှင်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်ကုန်းပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော စွန်းတိန်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် ထွက်၍ နှုတ်ဆက်သည်။

"စတုတ္ထညီ မိသားစုက ဘယ်လိုလဲ"

စွန်းတိန်ဖုန်းသည် ရလဒ်ကို ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မစွန့်ဘဲ မေးမြန်းခဲ့သည်။

စွန်းတိန်ရှင်းသည် ပြန်မဖြေဘဲ စွန်းတိန်ဖုန်းကို ဆွဲခေါ်ကာ အရှိန်မလျှော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ ပြေးပြီးနောက် ခဏတာ နားနေချိန်တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲဖြစ်စဉ်များကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ စွန်းတိန်ဖုန်း၏ မျက်နှာက ဝမ်းနည်းသွားပြီး ဝိညာဉ်ကျမ်း၏ ဒုက္ခအခြေအနေကို ပြောပြသည်။

"စတုတ္ထညီအခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

စွန်းတိန်ဖုန်း၏ မေးမြန်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စွန်းတိန်ရှင်းလည်း တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ ပထမဦးစွာ ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် စွန်မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များကို စုဆောင်းနိုင်ခြေရှိသည်။ သို့သော် သူသည် စွန်းတိန်ဖုန်း၏ အမြင်ကိုလည်း နားထောင်လိုခဲ့သည်။

"တိန်ဖုန်း မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

စွန်းတိန်ဖုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားခဲ့သည်။ လိုက်လာခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ချန်ချွမ်ဈေးသို့ ထွက်ပြေးရန်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ဝေးကွာပြီး မဖြစ်နိုင်ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိုင်ခြောက်ရာကျော်သာ ဝေးကွာသော လင်းမိသားစုထံသို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါက မျှော်လင့်ချက် ပိုများသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် စွန်းတိန်ဖုန်းက ပြောသည်။

"စတုတ္ထညီကျွန်တော် လွတ်မြောက်လာပြီးချိန်မှာ လင်းရှီလုနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့တာက တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ကျင်းမိသားစုကို အတူတကွ ရင်ဆိုင်ဖို့ ဝါးစိမ်းတောင်က လင်းမိသားစုဆီ သွားလို့ရတယ်လို့ပါ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့မှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးသားလည်း ရှိတယ်။ လင်းမိသားစုရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ကျင်းမိသားစုရဲ့ လိုက်လာခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

စွန်းတိန်ဖုန်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် စွန်းတိန်ရှင်းက ကြာကြာစဉ်းစားမနေဘဲ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ လက်ရှိတွင် သူတို့ လိုက်လာခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ လင်းမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းရန်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

အချိန်အကြာင်း တစ်ခုအကြာတွင် ကျင်းကျိယင်းနှင့် အခြားတစ်ဦးပါ လိုက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

နေ့တစ်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဝါးစိမ်းတောင်၊ လင်းမိသားစု နယ်မြေတွင်။

ဈေးကွက်ပြိုင်ဆိုင်မှု စတင်ကတည်းက လင်းမိသားစုက နှစ်လကြာ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးအောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လင်းရှီဂျီသည် ဖွဲ့စည်းပုံအပြင်ဘက်တွင် မျိုးနွယ်စုဝင်ငါးဦးကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ ကင်းလှည့်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် မြန်နှုန်းမြင့်ဖြင့် ပျံသန်းလာသော ပဉ္စမအဆင့်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ဖွဲ့စည်းပုံအပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

နှစ်ဦးစလုံး ဆင်းသက်လာသောအခါ လင်းရှီဂျီက သူတို့သည် စွန်းတိန်ဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် စွန်းတိန်ဖုန်းနှင့် သူ့အဖော်၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ စွန်းတိန်ရှင်းသည် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၈) ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး ဒဏ်ရာသိပ်မရှိသောကြောင့် အခြေအနေ ပိုကောင်းခဲ့သော်လည်း စွန်းတိန်ဖုန်းမှာမူ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးနေရသောကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံအပြင်ဘက်မှနေ၍ စွန်းတိန်ရှင်းက အတွင်းဘက်သို့ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

"စွန်းတိန်ရှင်းက လင်းရှီခန်းကို အရေးတကြီး တွေ့ဆုံလိုပါတယ်။ အချိန်မရှိတော့ဘူးဗျ ချက်ချင်းထွက်လာပေးပါ"